Uitslagen en foto's van de 5e Lochemse Bergloop

Dennis Woeltjes

Uitslagen Aaltenaren en AVA'70 leden:

7,5 kilometer: Ruud Baars 32:31 min, Wim Rensink 34:44 min, Dirk-Jan Robbe 36:02 min, Mariska van den Berg 48:31 min, Samantha Zegers 48:31 min en Anke van Pel 48:31 minuten

15 kilometer: Dennis Woeltjes 1:06:16, Andre Bleumink 1:12:30, Eric Hoogerbrug 1:21:38 en Imelda Veldkamp 1:34:21

uitslagen

site organisatie

Klik op de links voor de foto's van Mischa Visser

gallery

fotoalbum

Andre Bleumink

West-Terschelling

De Brandaris, de bekendste vuurtoren van Nederland

De bekendste vuurtoren van Nederland is waarschijnlijk de Brandaris op Terschelling. De toren is in elk geval de oudste nog brandende vuurtoren van ons land. De huidige Brandaris is de derde vuurtoren met die naam. De eerste Brandaris werd in 1323 gebouwd om schepen veilig door het Vlie te loodsen. Het Vlie was toen één van de belangrijkste waterwegen van Nederland. De Hanzestad Kampen die veel handel dreef met de Oostzeelanden, had alle baat bij een goede doorvaart en betaalde daarom mee aan de vuurtoren. Deze Brandaris werd gebouwd met kloostermoppen en hout. De toren is genoemd naar Brandaris, het dorp in de buurt dat nu West-Terschelling heet. Ook wordt wel gezegd dat de naam verwijst naar Sint Brandaan, de beschermheilige van mensen op zee. Deze heilige kon de toren niet beschermen toen de zee aan het eiland knabbelde. 

Hoewel de toren oorspronkelijk behoorlijk landinwaarts was gebouwd, verdween de de Brandaris in 1593 in de golven. Omdat het Vlie nog steeds een drukbevaren waterweg was, werd er in allerijl een nieuwe vuurtoren neergezet. Maar nog voor het licht daarin kon worden ontstoken, stortte deze in. Ondeugdelijk bouwmateriaal en een onderste verdieping die het bouwwerk niet bleek te kunnen dragen, veroorzaakten de ramp. Zes mensen kwamen daarbij om het leven. Het waddeneiland Terschelling had zijn les geleerd en bouwde de derde vuurtoren met meer beleid. De uitdrukking 'driemaal is scheepsrecht' is in dit geval van toepassing: de Brandaris die in 1594 de taken van zijn voorgangers overnam, staat nog steeds fier overeind.

Vrijdagmiddag zijn we met de boot aangekomen op Terschelling en een dag later is dit het vertrekpunt van onze route. De Brandaris duikt al erg snel voor onze neus op en ook verder op onze tocht, verschijnt deze een aantal keren aan de horizon. Het geeft je wel een bepaalde oriëntatie waar we ons op dat moment bevinden. Net buiten het dorp komen we op het uitkijkpunt Kaapsduin. Het is het hoogste punt van Terschelling (31,4 meter boven NAP) en op dit punt staat een zendhuisje dat gebruikt werd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Over kleine paadjes trekken we in de richting van de duinen. Na een beste beklimming van de duinovergang komen we op een prachtig wit en breedste strand van Europa terecht waar verder niemand te bekennen is, een prachtig stukje natuur. Na enkele kilometers door het zand geslenterd te hebben, verlaten we bij strandpaal 500 Z/420 het strand. Bovenop het duin staan ineens twee stoelen op ons te wachten en hiervan maken we dankbaar gebruik om onze middagpauze te houden.

Na de boterhammen trekken we het natuurgebied de Noordsvaarder in. De Noordsvaarder was een grote zandplaat, die van Terschelling werd gescheiden door het Westerboomgat. De zandplaat schoof steeds op naar het oosten en verzandde midden 19e eeuw het Westerboomgat. Het kwam daardoor vast te zitten aan Terschelling. Na het passeren van verschillende duinvalleien, doemt er ineens een prachtig duinmeertje voor onze neus op. We lopen er half omheen en trekken daarna de bossen in. Na bijna 13 kilometer verschijnt ineens de Brandaris weer voor onze neus en komen we terug bij de haven van West-Terschelling. Ruim drie uur wandelen zit er op. Wat heeft deze prachtige route niet? Er zitten heuvels en dalen in, strand en zee, heide, meertjes, duinen, bos, wat weilanden, smalle paadjes en een oud stadje..... Kortom, de route is een echte aanrader als je eens op dit eiland bent!

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

routebeschrijving

Een prachtig zeilschip in de haven van West-Terschelling

NK Cross 2016 verplaatst van Kerkrade naar Oldenzaal

NK Cross 2016 in Oldenzaal

Stichting Marathon Enschede en LAAC Twente zijn door de Atletiekunie gekozen als organisatie voor het NK Cross 2016. Enkele maanden geleden werd bekend dat het NK Cross 2016 niet in Kerkrade zal plaatsvinden. De Atletiekunie koos ervoor om de datum van het NK Cross later in het seizoen te leggen naar eind februari of begin maart. Hierdoor is het voor de organisatie in Kerkrade niet meer mogelijk om de wedstrijd te organiseren. Organisaties en verenigingen aangesloten bij de Atletiekunie konden zich kandidaatstellen voor het NK Cross 2016.

Stichting Marathon Enschede en LAAC Twente sloegen de handen inéén. “De professionele invulling van het marathonbureau van de Stichting, de cross-ervaring van LAAC Twente en bij beide partijen de jarenlange ervaring in het organiseren van grote loopevenementen maakt in onze ogen ‘de’ organisatie voor een NK Cross”, zegt Sabine Boshuis, event manager van Stichting Marathon Enschede.

Als locatie voor het NK wordt er gekozen voor het Hulsbeek in Oldenzaal. LAAC Twente organiseert op deze locatie al vele jaren een crosswedstrijd en daarnaast vind je er alle onderdelen die een NK Cross aantrekkelijk maken. Op de paden, heuvels en grasvelden zijn diverse mogelijkheden om een uitdagende cross neer te zetten. Naast de mooie natuur beschikt het Hulsbeek over een goede infrastructuur en is het gebied omsloten door een brede asfaltweg met rondom vier grote parkeerplaatsen.

Stichting Marathon Enschede en LAAC Twente zijn vereerd dat de Atletiekunie ervoor gekozen heeft in 2016 het NK Cross in Twente te laten plaatsvinden. Wij zullen ons de komende maanden in gaan zetten om er volgend jaar een mooi NK Cross van te maken in Oldenzaal (persbericht).

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 76

De damesploeg van 2014.....

Competitieploegen staan op scherp

Een  enkeling vijlt zijn techniek nog een beetje bij,  een ander duikt nog even de sportschool in, de spikepuntjes worden ingedraaid en het  wedstrijdtenue ligt onder de strijkbout. Nog een dag of tien en dan gaat de seniorencompetitie weer van start. Na de fenomenale resultaten van het afgelopen seizoen, worden er deze zomer wonderen verwacht. Met man en macht is gezocht naar versterkingen en ze zijn gevonden. Vandaag worden de teams gepresenteerd.

Damesploeg flink op de schop
Speler-coach Leonie Rijks heeft deze winter niet stilgezeten. Ze heeft vier versterkingen gestrikt voor komend seizoen. B-junior Romy van Rijs is één van de blikvangers. Bij het hoogspringen zal zij ongetwijfeld een karrenvracht punten binnenhalen en ook op de 100 meter horden staat zij haar vrouwtje. Inez Balke is de gedroomde opvolger van Maria Griffioen - die vorig jaar succes na succes boekte. Balke is pijlsnel en momenteel in de vorm van haar leven. Sabine Ikink maakt net als Balke haar debuut. Onlangs liep Ikink een grandioos persoonlijk record op de halve marathon, dus aan zelfvertrouwen zal het niet ontbreken. Chantal Posthumus is op de valreep toegevoegd aan het dreamteam. De talentvolle atlete en voormalig turnster moet  de ontbrekende Joke Balke en Inge Wesselink doen vergeten.

Het team bestaat verder uit ervaren krachten. Lisa te Molder is de grote vedette. Zij zal meestrijden voor de overwinning op de 3000 meter. Hetzelfde geldt voor Katja Demkes. Door haar nieuwe levensstijl – het herbalife-dieet – vliegt Demkes over de Achterhoekse wegen. Een mooie tweestrijd tussen Te Molder en Demkes ligt binnen de mogelijkheden. Nathalie Demkes, winnares van de Track & Field Cross, staat hopelijk weer met beide voetjes op de grond. Deze meerkamper is in Twente onder meer te bewonderen bij het discuswerpen. De meest ervaren atlete van de ploeg is Suzan Waalders. Hoewel ze pas 25 is, heeft ze al een hele carrière achter de rug. Als verspringster boezemt ze menig concurrente angst in. 

‘Oudjes’ maken de dienst uit in herenploeg
De herenploeg leunt op een boel ervaring. Een kwartet veertigplussers is opgenomen in het sterrenensemble. ‘Popeye’ Robbe is de nieuwste aanwinst. Deze oersterke atleet uit Groenlo legt zich toe op het kogelstoten. Het duurt helaas nog even voordat hij zijn debuut maakt. Door ‘prettige omstandigheden’ moet hij in Almelo verstek laten gaan. Een echte topper is aan het Ava-collectief toegevoegd. Niemand minder dan Jeroen Reintjes maakt zijn opwachting op de 5.000 meter. Op deze afstand krijgt hij concurrentie van André Balke, de enige vijftigplusser. Er wordt een Spetterend duel verwacht tussen deze twee ‘haantjes’. Tim te Brake is de derde en laatste toevoeging aan de ploeg. Het 17-jarige hardloopdier is tot de tanden gewapend om de strijd aan te gaan op de 800 meter.

Patrick Ikink is één van de snelste ‘masters’ van Nederland. De nummer vijf op de 60 meter van het afgelopen Nederlands Kampioenschap staat in Almelo weer letterlijk in de startblokken. Hetzelfde geldt voor Sander Wikkerink. ‘The Flying doctor’ is op en top voorbereid op zijn 200 meter. Roel Schreurs verbaasde vorig jaar vriend en vijand met een bizar snelle 400 meter. Is hij in staat om deze wereldtijd (52.8 seconden) aan te scherpen? Gertjan Bentert gaat mee als ‘puntenpakker’. Deze tienkamper is een garantie voor succes en een onmisbare schakel binnen de ploeg. Björn Demkes bereidt zich op bijzondere wijze voor op de eerste competitiewedstrijd. Als laatste test voor Almelo loopt hij aankomende zondag een marathon. Turbo Martje is nog niet helemaal fit. Maar als er gepresteerd moet worden, staat Mart Slotboom er altijd. Hij is één van de drijvende krachten achter het team.  Bart Wesselink – de man van glas – is weer terug van weggeweest. Als, ik leg de nadruk op als, Wesselink fit is, is die automatisch in vorm. Het is alleen hopen en bidden dat dit sprintkanon een heel seizoen blessurevrij blijft. Ondergetekende maakt het elftal compleet. In de luwte van trainingsmaatje Te Brake hoop ik een mooie tijd op de 800 meter neer te zetten.

Naast bovenstaande atleten behoren ook Tom Wevers, Nardie Reimes, Mariska Wagener, Christa Houwers, Tracey Jewell en Hettie Wikkerink tot het team. Zij gaan of gingen als jurylid mee naar de wedstrijden, ook een prestatie van formaat. De wedstrijden worden gehouden op 19 april (Almelo), 3 mei (Emmen)  en 7 juni (Wageningen). Supporters zijn ook van harte welkom. Het wordt een topjaar! 

.... en de herenploeg

Oosterbeek-Heveadorp-Doorwerth

De Westerbouwing

Ik start mijn duurloopje bij De Westerbouwing in de gemeente Renkum, een uitspanning op het zuidpunt van de Veluwe. De Westerbouwing ligt tussen de drie plaatsen Doorwerth, Heveadorp en Oosterbeek in. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was dit een belangrijk strategisch punt, omdat men goed zicht had over wat er zich afspeelde op de Rijn, in de Betuwe en de lucht daarboven. Tijdens de Slag om Arnhem in september 1944 is er zeer zwaar gevochten in deze omgeving. In deze periode is de uitspanning bijna verdwenen door het oorlogsgeweld. Begin jaren vijftig werd er begonnen aan een nieuw uiterlijk van de Westerbouwing. Er werd een nieuw restaurant gebouwd met een uitkijktoren. Ook werd er een kabelbaan gebouwd, wat destijds uitzonderlijk was voor Nederland. Begin jaren negentig werd deze ontmanteld, alleen het restaurant is blijven bestaan. Ik kan me nog herinneren dat ik in mijn jeugdjaren eens van deze kabelbaan gebruik heb gemaakt.

Langs de rand van de stuwwal loop ik de Valckeniersbossen in. Vanaf de zichtas heb ik een prachtig uitzicht over de Rijn en de Betuwe. In de verte zie ik Arnhem liggen met de Eusebiuskerk, de Rijnbrug en de spoorbrug naar Nijmegen. Langs de Seelbeek, waar tot de jaren '70 het slachthuis van de gemeente Renkum lag, loop ik verder. Hier vinden spelende kinderen stroomafwaarts soms nog de bewijzen van, in de vorm van botten. Daarnaast wordt er ook nu nog munitie uit de Tweede Wereldoorlog gevonden. Aan het eind van het pad kom ik uit bij Ristorante Adriano, dat al voor de oorlog de stamkroeg was van vele Heveanen. De kroeg hoorde bij de voorzieningen van het tuindorp Heveadorp.Tuindorpen vind je in vele steden omdat de eigenaren van de fabrieken goede woonomstandigheden en welzijnsvoorzieningen voor hun werknemers wilden. Het hogere personeel had een ander type woning, maar wel in dezelfde buurt.

Als ik de Oude Oosterbeekseweg oversteek kom ik in een glooiend landschap terecht. Deze hoogteverschillen zijn ontstaan doordat het ijs de zandpakketten, die hier aanwezig waren, voor zich uit opstuwde. Vandaar de naam stuwwal. Op de Zilverberg staat een Grove Den en is het oudst bekende exemplaar van Nederland. Deze den is ongeveer 130 jaar oud en staat hier mooi breed uitgegroeid vrij op een akker. Na een prachtige klinkerweg (Italiaanse weg), ga ik het glooiende bos weer in. 

Enkele kilometers verder kom ik langs het stuwcomplex van Driel en even later bij het Drielse veer, waarmee je met de fiets of te voet naar de overkant van de Rijn kunt worden gebracht. In de uiterwaarden vallen de oude knotwilgen en het bijzondere hek bij modelboerderij Huis ter Aa op. Via een ijzeren poortje ga ik een trap omhoog dat me terug brengt naar de voormalige uitspanning De Westerbouwing. In het afgelopen uur heb ik een prachtig beeld van deze omgeving gekregen. 

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

De prachtige Italiaanse klinkerweg

Het Drielse Veer

Tiroler lopen in Italië

Walter Vaags en Evelien Hillen

Afgelopen paasperiode waren we met onze geliefden en vrienden op bezoek bij makkers in het Zuid-Tiroolse Meran. Dit Italiaanse stadje ligt in het Duitstalige Passeier-tal (spreek uit: Paas-eier!) In deze vriendengroep wordt Gein großgeschrieben en is genieten gegarandeerd. 6 dagen lang met dit 11-tal op 1 doel af is wellicht toch wat gewaagd, dus gastheer en -vrouw (hierna: gaststel) hadden voor een gevarieerd programma gezorgd met ruim ruimte voor individuele invulling. Ook voor onrustige hardlopers...

Op Goede Vrijdagmorgen kwam al onze eerste kans. Het ochtendprogramma voorzag in een schuifeltocht over een streekmarkt, maar was gelukkig facultatief. Het weer was geweldig en (te) kort na het ontbijt met (te) veel eieren, trokken we de schoentjes en het AVA-geel aan. Meran ligt in een rivierdal, dus om hoogtemeters te mijden was het verstandig dicht bij het water te blijven. Deze morgen kozen we voor stroomopwaarts. Eerst een paar blokken door de stad en via het Keiserin Sisi -bekend van Kerst-Park, kwamen we uit op een pad welke minutieus mee-meanderde met de rivier. Het thermohemd bleek een verkeerde keuze, evenals de laatste versnapering(en) van de voorgaande avond. Ook na de gebruikelijke opstartperikelen kwam de snelheid en souplesse maar niet in de benen. Het water in de rivier naast ons daarentegen hield de snelheid wel vast en we begonnen dus een “falsch Platt” te vermoeden. “Warum schwer tun!“ zei Evelien, “we gaan gewoon weer terug!”.

In de verte zagen we de Egg Bar (echt..!) en besloten dat dit het keerpunt werd. Na een espresso en veel gestaar van locals gingen we de weg weer terug. Nu zagen we ook pas het zware verval van het voetpad. Als 2 jonge paashazen huppelden we in hoog tempo terug het dal in. Bij een buitenbarretje in de voorlaatste kilometer werd de laatste nadorst gelest met een versgeperst sapje.Terug bij het hotel gaf mijn nieuwe, maar erg optimistische, Garmin ruim 21 km aan. De vertrouwde 610 van Evelien stond op exact 20 km, dus dat gaat in de boeken. De groep stond al op ons te wachten voor het vervolgprogramma, een flinke wandeling…! Heuvelaf, gelukkig.

De volgende 48 uur stonden weer volledig in het teken van consumeren en verteren. Pas Paaszondag ontstond er weer ruimte om te rennen. Het gaststel had ons onverwacht ‘s morgens vrij gegeven en in het vacuüm van deze commotie grepen wij onze kans. Na een vroeg en ditmaal eiloos ontbijt, stonden we al snel met ons toepasselijk paasgele tenue op GPS signaal te wachten. De looprichting was snel besloten. Na een paar straten daalde de bebouwing en liepen we volgens planning het fietspad op. Dit pad volgde de rivier nu stroomafwaarts, maar, nog mooier, ook het boemeltje naar Bolzano. Dit sukkelspoortje heeft bijna net zo veel stationnetjes als bielzen, dus over de terugreis maakten we ons geen zorgen. Ook tempo en temperatuur beviel beter dan vrijdag, maar na zo’n 90 minuten ontstond er toch weer vochtgebrek. Na enkele rondjes rond een gesloten stationnetje, vonden we toch een deur met daarachter een waterkraan.

Het spoor dat we volgden was al verdacht rustig gebleken en nu vonden we ook een dienstregeling die ons vermoeden bevestigde. Om de 9 wachtende vrienden vriendelijk te houden hadden we nog 1 kans en dat was de eerstvolgende trein. Een paar stationnetjes verder lopen zou echter nog wel kunnen. Dachten we... Om het niet te spannend te maken besloten we bij het volgende station toch maar in te stappen. We hadden beide voldoende geld meegenomen, maar de kaartjesautomaat slikte geen grote biljetten. Gelukkig deed de stationsrestauratie deze morgen dienst als opvangcentrum voor uitgedroogde kerkgangers. We wurmden onze bezwete lichamen door de wijn-nippende en paasbest geklede meute naar de bar. Met 2 grote schuimende isotonische dorstlessers én voldoende wisselgeld stonden even later weer buiten in het zonnetje. De kerkgangers kregen kort en krachtig te zien hoe snel we bier konden drinken. Haastig werd het kaartje gekocht en met een rood en licht hoofd boemelden we de ruim 20 km weer terug. Van Meran Hauptbahnhof naar het hotel was nog enkele kilometers. We konden ons dus weer lekker fris dribbelen voor het middagprogramma, wederom een stevige bergwandeling...!

Hierna verraste het gaststel ons deze verbazend vrolijk Pasen nogmaals met een geweldig Laatste Avondmaal.

Walter Vaags

Verslag van de 32e Paasloop in Kilder

Een laatste advies van Frank Reintjes aan zijn zoon Daan (groene hemdjes)

Daan Reintjes slacht de kip met de gouden eieren in Paasloop KIlder

Door Benno Stevering

KILDER – Zowel kwantitatief als kwalitatief leverde de Paasloop in Kilder veel kijkgenot op. De jaarlijkse Paasloop in Kilder leverde maandagochtend een zege op voor Daan Reintjes van het craft running team uit Zevenaar. Hij liep de tien kilometer in straf tempo en finishte in 33.38 minuten. ‘’In 2013 liep ik hier een tijd van 33.05 minuten. Ik koos hier in de Paasloop vanaf start de koppositie en kon alleen zonder tegenstand hard doortrekken tot de finish. Heuvelopwaarts kon ik goed opbouwen en naar beneden toe de nodige gas bijgeven. Mijn liesblessure trekt nu langzaam weg. De periode rond het Nk ging niet zo goed met de lies. Toen heb ik het Nk moeten laten schieten. Eerst loop ik in Hilversum nog een tien kilometer over twee weken, daarna wacht het baanseizoen.’’ De Fransman Morgan Thire werd tweede in 35.35 minuten, terwijl vader Frank Reintjes de derde plek opeiste in een voor hem persoonlijk record van 35.49 minuten. Fred Keurntjes uit Zevenaar werd vierde in 38.14 minuten. Hij gaf aan lekker te hebben gelopen zonder pijn. Bob te Lindert van Argo die goed in de wedstrijd zat, kwam helaas na vier kilometer ten val door zich te verstappen in een kuil op het zandpad en moest de wedstrijd verlaten. 

Eline de Jong, Nederlands kampioene op de drie km, won de tien kilometer bij de vrouwen in 41.31 minuten. ‘’John Peters stuwde me op naar een snellere tijd. Ik kon mijn tempo handhaven, heb redelijk hard getraind hiervoor en wist in Kilder op gevoel te lopen.Op Tweede Pinksterdag loop ik in Oud Zevenaar een tien kilometer. Daarna pak ik de drie kilometer op de baan. Eind juni wacht het NK outdoor drie en vijf kilometer.’’ De Jong woonachtig in Didam, liet zien het afgelopen half jaar een flinke progressie door te maken in haar prestaties. Naomi van Hierden uit Doetinchem finishte als tweede dame in 44.51 minuten. 

Kwaliteit was er ook aan de start van de 5,2 kilometer. Bram Som uit Arnhem liep kop over kop met Edwin Wissema uit Didam. Som realiseerde de winnende tijd van 17.06 minuten met drie tellen voorsprong op de eindstreep. ‘’Bultopwaarts ging het goed. Komende maanden staan voor mij in het teken van haaswerk bij grote wedstrijden. Zo ben ik op 15 mei in Quatar. Dit is een ideale graadmeter hoe ik de winter ben doorgekomen waar ik de basis heb gelegd voor de andere vermoeidheid, het hazen van toplopers. Dat is duidelijk een andere vermoeidheid die dan optreed dan hier een cross proberen te winnen in Kilder. Maar neemt niet weg dat ik me ook graag hier laat zien. Ik ben op scherp, ook in deze overgangsperiode en dat is goed!’’, aldus Som. Wissema ondervond  dat Som nog altijd snelheid genoeg had en beaamde dat 800 meter lopers de verzuring lang kunnen uitstellen. Hij gaf aan een drukke periode op het werk te hebben en mist de nodige training. ‘’Samen met Reinout Wiggers en Bram Som gingen we kop over kop de wedstrijd aan op het glooiende parcours. In de laatste kilometer kreeg ik een gaatje op hen. Toch bleek Bram heuvelopwaarts sterker te zijn en over genoeg snelheid te beschikken om de wedstrijd op het fietspad volledig naar zich toe te trekken. Op mijn werk op de luchthaven Schiphol maak ik soms wel weken van 65 uur. Het is erg druk. Onlangs liep ik nog een leuke wedstrijd op het circuit van Zandvoort met veel wind tegen, een mooie ervaring.  Eind april richten we ons van het crafteam op de 3000 meter baanwedstrijden. 

De derde plaats ging naar Reinout Wiggers uit Duiven. De 21-jarige ex-voetballer wordt gecoacht door Som en heeft zich de 800 meter ten doel gesteld op de Spelen van Tokyo in 2020. Van hem gaan we dus zeker nog meer horen. Zijn commentaar: ‘’Ik richt me puur straks op de 800 en de 1500 meter. Ik heb jarenlang gevoetbald bij DVV in Duiven en heb sinds anderhalf jaar een bewuste keus richting atletiek gemaakt. Bram Som is daarbij mijn coach om me naar een hoger niveau te brengen op de achthonderd meter. Ik train daarvoor bij de Liemers, het bos en op Papendal. Op 8 mei loop ik in Lisse een 1000 meter die ik onder de 2.30 minuten wil klokken. Dat zou een mooie opening van het seizoen zijn. Die tijd heb ik namelijk al eens gelopen en weet dat het er in zit. Ik voel dat het hardlopen in mijn natuur zit, beschik over de juiste motivatie en hoop door discipline de winst er uit te halen. Mijn besttijd op de 800 meter staat nu op 1.54.04 minuten. Verschillende crossen hebben de basis gelegd voor het komende baanseizoen. Ik wil veel tijd investeren in mijn ultieme einddoel, me te kwalificeren voor de Spelen in 2020. 

Kerstin van Embden uit Elten won bij de vrouwen in 20.55 minuten voor Anne Hobbelt die 21.20 minuten nodig had. Kracht deed ze op in de Zevenheuvelenloop en de Montferlandrun. Ze opperde dat de concurrentie in Nederland voor haar groter was dan in Duitsland.In Duisburg liep ze regelmatig wedstrijden mee.  In Kilder kreeg ze dit keer geen directe tegenstand en had in de laatste kilometer nog genoeg energie over en kon makkelijk doorlopen. Het organiserende Wilskracht Kilder kon terugkijken op een geslaagd evenement. Gerbert Vossers zorgde voor de tijdregistratie. Het team van Wilskracht waaronder Jan Wolbrink en Theo Bleumer was samen met de andere vrijwilligers blij met het welslagen van de jaarlijkse paasloop. Chocolade eieren waren er voor de jeugd, terwijl de volwassenen echte eieren traditioneel als herinnering mee naar huis kregen.

Kilder 32e Paasloop - 5,2 km - 20,46 min - 3e plaats M50

Sportpark De Tol in Kilder

Zowel kwantitatief als kwalitatief leverde de Paasloop in Kilder veel kijk- en loopgenot op. Kwaliteit stond er aan de start van de 5,2 kilometer. Bram Som uit Arnhem liep kop over kop met Edwin Wissema uit Didam. Som realiseerde een winnende tijd van 17.06 minuten met drie tellen voorsprong op de eindstreep. De komende maanden staan voor hem in het teken van haaswerk bij grote wedstrijden, zo is hij op 15 mei in Quatar. Dat is een ideale graadmeter hoe hij de winter is doorgekomen, waarin hij de basis heeft gelegd voor het hazen van toplopers. Het is duidelijk een andere vermoeidheid die dan optreed dan een cross proberen te winnen in Kilder. Maar het neemt niet weg dat hij zich ook graag hier laat zien. Hij is scherp in deze overgangsperiode en dat is goed. 

De derde plaats ging naar Reinout Wiggers uit Duiven. De 21-jarige ex-voetballer van DVV wordt gecoacht door Som en heeft zich de 800 meter ten doel gesteld op de Spelen van Tokyo in 2020. Van hem gaan we dus zeker nog meer horen. Kerstin van Embden uit Elten won bij de vrouwen in 20.55 minuten voor Anne Hobbelt die 21.20 minuten nodig had.

Net voor deze dames kwam ik zelf op sportpark  De Tol over de finish. Voor de wedstrijd was ik erg benieuwd of ik nog de naweeën ondervond van de halve marathon van Venlo maar dat bleek gelukkig erg mee te vallen. Met de trainingen merkte ik wel dat zo'n halve marathon meer met je doet dan dat je voor die tijd verwacht. Vooral de eerste baantraining had ik nog veel last van de spierpijn en heb me toen maar toegelegd op wat rustige 600 metertjes. Vandaag loopt het gelukkig beter en als ik over de finish kom kan er zelfs wel eens een podiumplaats inzitten. Maar een nadeel van de meeste wedstrijden vind ik dat je altijd vrij lang op de prijsuitreiking moet wachten en ik heb dan ook Gerrit Dijkslag en Dennis Woeltjes, die de 10 kilometer liepen, gevraagd om een eventuele prijs voor mij mee te nemen. Aan het eind van de middag kwam Gerrit al met een enveloppe aanzetten. Mijn tijd bleek goed genoeg voor een 3e plaats bij de M50, achter Gertjan Tichelaar en Clemens Wekenborg.

Chocolade eieren waren er voor de jeugd, terwijl de volwassenen echte eieren, traditioneel als herinnering, mee naar huis kregen.

Gerrit Dijkslag (53)

Dennis Woeltjes (73)

Foto's en uitslagen van de 32e Paasloop in Kilder

De start van de 10 kilometer

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Uitslagen AVA'70 leden:

5,2 kilometer: Jeroen Reintjes 17:39 min, Geert Wevers 20:46 min, Gerrit ter Haar 32:59 min.

10 kilometer: Gerrit Dijkslag 40:12 min, Dennis Woeltjes 42,22 min, Rob Elijzen 56:29 min, Henrie Drenthel geblesseerd uitgevallen

alle uitslagen

site organisatie

Dennis Woeltjes en Anneke Botteram

Rob Elijzen, met de fiets vanuit Terborg en dan 10 kilometer lopen

Gerrit Dijkslag voor de 10e keer aan de start in Kilder

Uitslagen en foto's van de 24e Paasloop in Lichtenvoorde

De start van de 5 kilometer, in de groen-witte shirtjes de nummers 1 en 2: Gerben Schreurs (rechts) en Lars Duistermaat

Klik op de link voor de uitslagen

5 kilometer

10 kilometer

fotoalbum

site organisatie

Aankondiging van de 32e Paasloop in Kilder

AVA'70 was goed vertegenwoordigd in 2014

Sportvereniging Wilskracht uit Kilder organiseert op maandag 6 april 2015, tweede Paasdag, de 32e Paasloop. De start en finish is op sportpark De Tol in Kilder.

Om 10.00 uur is de start van de 5,2 kilometer en om 10.45 uur de start van de 10 kilometer.

Beide afstanden bestaan uit één ronde en gaan gedeeltelijk door de mooie heuvelachtige Montferlandse bossen.

De deelnemers ontvangen als herinnering een doosje paaseieren.

Ik vertrek om 8,30 uur uit Aalten.

Voor meer informatie klik op onderstaande link

site organisatie

Aankondiging van de 24e Paasloop in Lichtenvoorde

Paasloop 2014 met Sabine Ikink (ze is jarig vandaag gefeliciteerd)

Loop je ook mee ? Dit jaarlijks terugkerende evenement, georganiseerd door Lopersgroep90, trekt elk jaar meer sportieve mensen. Jong, oud  en ‘wedstrijdlopers’ hebben de Paasloop in hun agenda staan. Iedereen die op eerste Paasdag, zondag 5 april, sportief bezig wil zijn tussen het eieren zoeken en de brunch door, is van harte welkom. Of je nu beginnend loper bent of vergevorderd, voor elke categorie is er een passende afstand. (1.5, 2.5, 5 en 10 km)

Bij de korte afstanden loop je door de woonwijk en het Flierbeekpark. Daar is genoeg ruimte en dus voldoende gelegenheid je aan te laten moedigen door ouders, kinderen, familie en andere supporters. Bij de lange afstanden loop je vanuit het Flierbeekpark door naar de prachtige Vennebulten. Eén en ander wordt mogelijk gemaakt door de inzet van een groep vrijwilligers waaronder (ex)leden van  Lopersgroep90. Je tijd wordt geregistreerd en is later op de dag te vinden op www.lopersgroep90.nl Een ‘spreekstalmeester’ leidt start en finish in goede banen.

Aan degene die het parcoursrecord (10km) verbreekt schenkt een anonieme gulle gever €100,-. Dit record: 31 min, 21 sec, staat op naam van Jos Sasse.

Start en finish zijn aan de Varsseveldseweg te Lichtenvoorde ter hoogte van de Zandschoppe (clubgebouw van Litac), waar je je in kunt schrijven en gebruik kunt maken van de kleedruimte. Inschrijven vooraf is niet mogelijk.

Hieronder een overzicht van afstanden, starttijden en inschrijfgeld.

Afstand:                                  Starttijd:                      Inschrijfgeld:

1.500   meter                          10.00 uur                    €  3,00

2.500   meter                          10.20 uur                    €  3,00

10.000 meter                          11.00 uur                    €  5,00

5.000   meter                          11.10 uur                    €  5,00

Voor meer informatie kun je contact opnemen met: telnr. 0544-375606 of 06-13151298 Zorg dat je er bij bent !

Klik voor meer informatie op onderstaande links

site organisatie

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 75

Vergaderen hoeft niet saai te zijn

Minister van Financiën, Evelien Hillen, jaagt de jaarrekening er zoals gewoonlijk doorheen.  Frank Roos mag nog een jaartje aanblijven als bestuurslid en de contributie wordt zonder tegenstribbelen opgekrikt. Binnen zeven minuten zit het officiële gedeelte van de vergadering erop. Nu mag er gedronken worden!

Nog even blijven de kroonkurken op de fles. Eerst is het tijd voor een heugelijke opening. De manschappen van Lennard Nawijn, hebben de afgelopen maanden dag en nacht gewerkt aan het hypermoderne krachthonk. Niemand minder dan Gerard Demkes is aanwezig om deze opening te verrichten. Het is geweldig om dit kersverse erelid, die niet in de gemakkelijkste fase van zijn leven zit, weer op de Hamelandbaan te zien. Voordat deze veelgeprezen ex-trainer het krachthonk onthuld, spreekt hij de aanwezig leden op fraaie wijze toe. Als de deuren van het krachthonk open gaan, stormen de enthousiaste leden met open mond naar binnen. Het ziet er allemaal gelikt uit, met als kers op de taart een levensechte actiefoto van Roel Schreurs en Björn Demkes.

Bij terugkomst in het clubgebouw is de zaal omgetoverd tot een Beierse Festhalle. Kleedjes op de tafel, grote schalen met kaas en worst, mandjes met brood en vooral heeeel veeel bier. Een 6-tal hoogwaardige bieren passeren de revue. De Apeldoorner Alfred, die een sterke voorkeur heeft voor bier uit de Duitse deelstaat Beieren, heeft de leiding over de proeverij. Zonder adempauze ratelt hij een uur aan één stuk door. Na een fris sportbiertje en een zoet Radlertje is het tijd voor ‘zwaar mannenbiier’. Het pikzwarte bier tovert zure monden op de gezichten van de aanwezigen. De muffe geur doet Denis Woeltjes denken aan een naast familielid. Het schijnt dat het bier is gemaakt van koolraap, roggebrood en ansjovis uit blik. Om de vieze smaak weg te spoelen komt er een Kapuziner Weißbier uit het krat. Licht en fruitig, maar volgens de diehard bierdrinker, Bert Klutman, te vergelijken met ‘paardenzeik’. Het feest wordt afgesloten met een stevig bockbiertje. Heerlijk, ik kan niet anders zeggen. Terwijl de proeverij-leider onvermoeid doorgaat met zijn pleidooi, zitten de, normaal zo nette leden, al behoorlijk in de olie. Na anderhalf uur flessen sjouwen zit het werk er voor het barpersoneel, Heidi Bosman en het duo Gunther en Rosa Wagener erop. Een topavond die voor de één wat vroeger eindigt dan voor de ander. Hiermee bewijst Ava’70 wederom dat vergaderen niet saai hoeft te zijn.

Als je de zaal wilt verlaten, moest je eerst langs de twee ‘huisportiers’. Gerrit Dijkslag en Martine Piek staan vanaf donderdagavond 20:00 uur tot vrijdagochtend 01:00 uur te collecteren voor het goede doel. In de zomer van dit jaar proberen zij, samen met Benno Aversteeg en veel andere kanjers, de top van de Holterberg hardlopend te bereiken. Een uitdaging van formaat. Ik wens dit drietal heel veel succes met de voorbereidingen op dit sportieve avontuur. De collectebus staat nog op de bar, dus geef dit trio een duwtje in de rug richting de top! 

Route 11: Beltrum Sonders- en Austepad

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 11e route uit deze serie: Het Sonders- en Austepad in Beltrum. Een route van ruim 8 kilometer aan de noordoost kant van Beltrum over halfverharde kerkenpaden. We volgen het Sonderspad in de richting van de Leerinkbeek en rustpunt Tokke-Wekke. Het Austepad brengt ons door landgoed Noasman, waar sinds 2005 nieuwe natuur is ontwikkeld. Het bestaat uit loofbos, moerasgebied en een vijver. Aan de rand van het water is een vleermuiskelder met oeverzwaluwwand aangelegd. Na een stukje asfalt lopen we over een prachtig graspaadje rond een groot weiland. Op het laatste deel van de route volgen we een brede zandweg en nog een stuk kerkenpad door het dorpsbos De Hoornhorst terug naar het centrum van Beltrum.

Route 11: Een route over kerkenpaden ten noordoosten van Beltrum
Afstand: 8.2 kilometer
Start: Mariaplein 2 - 7156 MG Beltrum
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route

Laatst aangepast: 28 maart 2015
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

01.Vanaf de parkeerplaats tegenover de kerk, het Mariaplein, LA (Meester Nelissenstraat)
02.Neem direct de eerste weg RA (Voslaan)
03.Derde weg LA (Batenburgstraat)
04.Kruising met Avesterweg oversteken en RD richting sportvelden
05.Je passeert het clubgebouw aan je linkerhand en de tribune aan je rechterhand
06.Pal voor een volgend stenen gebouw ga je RA 
07.Loop over een tegelpad tussen de sportvelden door
08.Aan het eind van de tegels ga je even links en direct weer RA over het gras
09.Op de hoek van het veld iets naar rechts en links over het tegelpad
10.Waar het tegelpad naar rechts buigt ga je schuin RD over een afsteekpaadje
11.Je komt uit in een bocht van een half verhard pad
12.Ga RD tussen twee houten hekken door
11.Je komt uit bij een asfaltweg, steek deze over en ga RD (Sonderspad)
12.Dit pad blijf je 1.300 meter volgen en je komt uit bij een asfaltweg
13.Ga hier LA en direct RA (Meenweg)
14.Je kruist een beek en direct daarna passeer je rustpunt Tokke-Wekke
15.Ga na huisnummer 4 RA (Austepad)
16.Op driesprong bij handwijzer RD
17.Aan het einde van het Austepad RA (niet de klinkerweg nemen!)
18.Bij voorrangsweg RA
19.Eerste weg LA (Buitinksweg)
20.Even voor het asfalt overgaat in klinkers RA, over een houten bruggetje
21.Volg het graspaadje langs het weiland tot je weer uitkomt op een asfaltweg
22.Ga daar LA en sla de eerste weg LA
23.Direct daarna RA (Bosmansweg)
24.Eerste zandweg RA (Damweg)
25.Net voor het eind, voor je uit komt bij een asfaltweg, RA (halfverhard kerkenpad)
26.Op splitsing bij infopaneel RD, je passeert een kapelletje
27.Op klinkerweg RD en na 50 meter op driesprong RA
28.Aan het eind LA en eerste straat LA
29.Aan het eind van de weg kom je uit op de Meester Nelissenstraat
30.Ga hier RA en loop deze weg RD tot de kerk op het Mariaplein

Foto's van de 3Landenloop in Losser

Een mooi groepje

Klik op de link voor de foto's van Gerrit Schuitema

fotoalbum

uitslagen

site organisatie

Verslag van de 35e halve marathon van Berlijn (D)

Enkele  deelnemers van AVA'70, staand van links naar rechts Gerben van Polen, Mirjam Hoefman, Gerwin Jansen Eupe en Heidie Scholten. Op de hurken Dick Lubbers en Veronique Schulingkamp

Euforie bij het Ava-legioen in Berlijn

Na een succesvolle eerste editie in 2014, werd al direct na de finish besloten dat dit een blijvertje zou worden op het programma, de halve marathon van Berlijn! En zo geschiede dat een enthousiast 6-tal bevriende AVA-lopers en AVA-fans op vrijdag 27 maart richting Berlijn vertrok, met de tas vol hardloopkleren en een extra koffer oranje-artikelen voor de 3 actieve fans, die uiteraard wilden opvallen tussen de andere 20.000 fans langs de kant, om het zo voor de AVA-lopers duidelijk te maken waar hun flesje koud zou staan. De enthousiaste verhalen van 2014 hadden er ook toe geleid dat niet alleen dit 6-tal de wereldreis naar Berlijn ging maken, maar ook een aantal enthousiaste lopers uit de C-groep. Zij vertrokken met z'n zessen een dagje later richting de grote stad. Uit deze groep waren 2 dames helaas genoodzaakt de trip af te zeggen, door blessureleed en de griep.

De trainingen werden trouw gevolgd, de Berlijn-B-groep lopers volgden het schema van Venlo en de lopers uit Johan's renstal gingen aan de gang met het schema van de gelijknamige hardlooplegende. Ook Gerben Duenk, die voor zijn trainersexamen een opdracht te vervullen had, deed nog een duit in het zakje met een aanvulling op het schema voor een aantal lopers die Berlijn hadden verkozen om een keer te vlammen. Na de nodige trainingskilometers en wedstrijden was het dan zover, zondag 29 maart. Op de telefoon tig ongelezen berichten van loopmaatjes en trainers met lieve woorden en succeswensen. De weergoden waren ons goedgezind, bij een temperatuur van rond de 10 graden, bleef het tussen 8.30u en 15.00u droog, ideale omstandigheden voor de 30.000 lopers die om 10.15u vertrokken voor 'hun' halve marathon waaronder 905 Nederlanders en 9 Avajanen.

Ondanks de gezondheidsperikelen die een aantal lopers parten speelde de laatste dagen, gingen alle Avajanen op weg. Helaas moest de aanvoerder van team Boekelder bij 5km uitstappen, maar zijn de andere 8 Avajanen allemaal gefinished. Menig PR is weer gesneuveld en kon er 's avond in beide teams lustig op los worden geproost. Terwijl Team C-plus-minus nog geniet van een extra dagje sightseeing in the big city, zit team Boekelder nog nagenietend van een fantastisch weekend in de trein. Er is weer genoeg om over te praten tijdens de komende lange duurlopen.....op naar ons volgende doel. Köln wir sind dabei!

Een speciaal bedankje richting onze trainers, jullie zijn geweldig!

Sandra Wassink

Uitslagen van de 35e halve marathon van Berlijn (D)

Enkele  deelnemers van AVA'70, staand van links naar rechts Gerben van Polen, Mirjam Hoefman, Gerwin Jansen Eupe en Heidie Scholten. Op de hurken Dick Lubbers en Veronique Schulingkamp
Uitslagen Aaltenaren/AVA'70 leden:

Gerben van Polen 1:51:35, Sandra Wassink 1:56:58, Tonnie Baten 2:04:06, Ronald Prigge 2:06:20, Mirjam Hoefman 2:06:31, Gerwin Jansen Eupe 2:06:31, Veronique Schulingkamp 2:09:44, Gerry Lubbers 2:28:27, Dick Lubbers 2:31:30,Heidie Scholten 2:33:24. Ronnie Boekelder is uitgestapt na 5 kilometer.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Verslag van de 4e Klippenlauf in Ibbenburen (D)

Henrie Drenthel

Op een uur rijden van de Achterhoek ben je in het Teutoburger Wald, een lange smalle bergrug die van ongeveer Hörstel oostwaarts gaat. Een prachtig gebied om te wandelen, ATB’en en uiteraard ook om hard te lopen. Bij trailrunners uit het oosten van het land is het een steeds geliefdere bestemming om een dagje flink te keer te gaan op behoorlijke heuvels. Bij onze oosterburen is het al jaren een gebied waar vele evenementen georganiseerd worden, de Teutolauf bijvoorbeeld. Op 28 maart werd de Klippenlauf te Ibbenbüren georganiseerd, met een langste afstand over 25 km en zo’n 500 hoogtemeters. Geen kinderachtig loopje dus en blijkbaar een populaire loop, want loopmaatje Henrie en ik waren te laat voor de inschrijving. Twee andere leden van AVA70 deden wel mee, een alternatief plan was dan ook snel bedacht.

Zo kwam Henrie me om 9:00 uur ophalen en reden we richting Ibbenbüren. We hadden een iets verkorte route van de Klippenlauf als GPX file gedownload en op een GPS-handheld bij ons voor het geval de route nog niet aangegeven was. De loop was immers pas ‘s middags, maar we gingen hem alvast een keer in een touristisch tempo lopen. Na een middagpauze met Kaffee und Kuchen zouden we dan de wedstrijd in tegengestelde richting lopen. Het leek ons leuk om zo de wedstrijd op een paar plekken te kunnen volgen en onze AVA-maatjes aan te moedigen.

Na een uurtje parkeerden we de auto bij een visvijvertje vlak bij de route en maakten we ons klaar voor een lange trainingsdag. Het weer was mooier dan verwacht, de zon scheen zelfs en de temperatuur was al hoger dan ze voorspeld hadden. Voor de zekerheid ging er wel een windjackje in de rugzak, maar het leek niet echt nodig te zijn. Meteen na de start mochten we kennis maken met de heuvelrug, een stevige en hele lange klim leidde ons tot boven op de heuvelrug. De hartslag steeg meteen naar waardes ver in het rood. Eenmaal bovenop de heuvel kwamen we op de Hermannsweg, een lange afstandswandelroute die door het Teutoburgerwald loopt en een groot deel van de route van de Klippenlauf vormt.

En het was een geweldige route door een prachtig bosgebied. Op veel plekken breed genoeg om lekker naast elkaar te lopen kletsen, en niet al te modderig. Af en toe kwamen we wandelaars of mountainbikers tegen, maar het was zeker niet druk in het bos. Afgezien van de zwarte bordjes met de witte H van de Hermannsweg was er geen bordje van de wedstrijd te bekennen, maar onze GPS gaf keurig de goede weg aan. Hoewel we wel een aantal stevige klimmen hadden viel het eigenlijk nog wel een beetje mee, vooral veel lange stukken vals plat voerden ons door het gebied. Het leek hierdoor makkelijk, maar na verloop van tijd zouden de hoogtemeters vanzelf door beginnen te drukken.

Pas toen we aan het eind van onze ronde kwamen zagen we een paar fietsers met pijtjes en borden die druk bezig waren met het uitzetten van de route. We kwamen even met hen in gesprek en ze vonden ons plan om twee keer te lopen erg stoer. Dat vonden wij eigenlijk ook wel, vandaar dat we na onze eerste ronde maar even een lunchpauze gingen inlassen. Een grote Kaffee mit Kuchen ging er wel in.

We zaten erg lekker en het weer dreigde steeds minder te worden. Hoogste tijd om weer in de benen te komen voor we het mentaal niet meer zouden kunnen… Het rugzakje weer bijgevuld en omgehangen en daar gingen we weer. De eerste kilometer piepte en kraakte het onderstel nog een beetje en moest de motor weer op gang komen, maar daarna ging het eigenlijk wel weer. Na een paar kilometer kwamen we bij een verzorgingspost van de Klippenlauf. Iedereen was er klaar voor, maar de eerste loper zou nog wel een tijd op zich laten wachten. Wij mochten echter best een bekertje warme thee en een stukje Kuchen van de enthousiaste vrijwilligers. Wat de verzorging betreft loop ik het liefst wedstrijden in Duitsland…

Even voorbij het verste punt (en weer een verzorgingspost verder) van de  route kwam ons de eerste loper tegemoet. Wat een tempo had deze loper, de voorfietser moest flink aan de bak om hem voor te blijven. De kop was al flink uit elkaar geslagen, maar daarna kwamen er vlot meer lopers en moesten we regelmatig aan de kant gaan om de lopers aan te moedigen. Gerrit zag er nog fris en monter uit en even later kwam ook Dennis lachend voorbij. Het duurde lang voordat iedereen voorbij was, veel meer mensen op toch een flinke afstand dan ik verwacht had. Trailrunning is ook hot in Duitsland.

Bij ons begonnen de hoogte meters wel door te drukken, maar we waren behoorlijk tevreden over het verloop van onze training. Beter in vorm dan tijdens de Sallandtrail, in ieder geval voor het gevoel. Tegen het eind van onze ronde besloten we een extra lus in de route over te slaan. Hier was het parcours smal en bestond het uit een paar flinke klimmen en afdalingen. Het leek ons niet verstandig of sportief om hier te lopen en zo de weg voor de wedstrijdlopers te blokkeren. In plaats daarvan wachtten we bij de volgende verzorgingspost even op de toplopers, onder het genot van een hausgemacht Nusseckchen van één van de medewerksters van de post. Een zoete koek met chocolade, die je wel even moest wegspoelen voor je weer wat kon zeggen. De koploper had minuten voorsprong op de nummer twee en zag er uit alsof hij een wegwedstrijdje aan het lopen was.

We liepen daarna het laatste stukje samen op met de lopers van de korte afstand, maar sloegen iets eerder af naar onze auto die op de parkeerplaats stond. Gauw iets droog en warms aan en weer terug om te kijken of we Gerrit en Dennis nog een keer konden aanmoedigen. En dat lukte al snel, de mannen zetten een prima prestatie neer. Wij waren ook wel tevreden met onze prestatie. Alles bij alkaar 39 km met bijna 1000 hoogtemeters en een geweldige dag uit in het bos. Veel meer kun je toch niet wensen.

Sportoeve groet,

Andre Bleumink

Andre Bleumink