 |
| De start van de 10 kilometer |
Klik op de link voor de foto's van de 10 kilometer van Rob Jansen
zondag 22 december 2019
Foto's van de 1e Dijkencross 2019-2020 in Pannerden - deel 1
 |
| Fanatieke deelnemers aan de 1e Dijkencross |
Klik op de link voor de foto's van de 5 kilometer van Rob Jansen
fotoalbum
 |
| Dries Pluimers (12) voert een mooi groepje lopers aan |
Uitslagen van de 1e Dijkencross 2019-2020 in Pannerden
 |
| Vrolijke lopers in Pannerden tijdens de 1e Dijkencross
Klik op de link voor de uitslagen
site organisatie |
zaterdag 21 december 2019
Foto's van de 39e Deo loop in Borculo
 |
| Dirk-Jan Robbe Klik op de link voor de foto's van Jaime Lebbink Rene Hoekstra Ronald Schepers |
DEO-loop in Borculo: Vuvuzela, gure wind en lege soep
 |
| De deelnemers aan de jeugdloop proberen allemaal als eerste het veld af de weg op te sprinten. Het is AVA'70 lid Kyra Lampio (geel shirt) die uiteindelijk de loop wint (foto Orangepictures Marcel ter Bals) |
De Kids Run van de DEO-loop telt enkele tientallen jeugdigen die hopen als eerste over de streep terug te keren, na 1,5 kilometer over paden en wegen rond het voetbalveld. Degenen die hun energie in die eerste seconden al opbranden zijn echter niet de winnaars. Dat wordt Kyra Lampio, een 10-jarige atlete uit Aalten, die bij atletiekvereniging AVA'70 sport. En niet onverdienstelijk, zo blijkt.
‘Lege soep’
De teruggekeerde lopers worden
op de bananen en appels gewezen die in grote bakken voorbij de finish liggen
opgestapeld. Ook staat er een grote pan soep, aangeboden door de buren van de
voetbalvereniging. Een geïnteresseerd jonge deelnemer haalt echter zijn neus op
als hij uitgelegd krijgt dat bouillon een soort soep met niks erin is. „Lége
soep?” Daar heeft hij geen trek in en hij loopt richting appels, de
vrijwilligers lachend achter zich latend.
Aantrekkelijker
Ondertussen lopen de eerste
heren en dames zich warm op het voetbalveld van DEO. De afgelopen jaren is veel
moeite genomen om de crossloop aantrekkelijker te maken voor het
deelnemersveld. Een ander parcours, elektronische tijdwaarneming en een groot
scherm waar deelnemers zichzelf op zien finishen. Met vermelding van hun naam.
Fraaie parcours
Het spreekt aan en de
investeringen verdienen zichzelf terug. Het aantal deelnemers neemt elk jaar
weer verder toe. Niet alleen vanwege de elektronica, ook het fraaie parcours
draagt daar aan bij. Maar dit jaar ligt het net even iets anders. En dat heeft
vooral met de plek op de kalender te maken.
Boodschappen enzo
Het zijn er dit jaar 10 tot 20
minder dan vorig jaar, schat organisator Bas Dibbelink in: „Ietsje minder dan
vorig jaar. Waarschijnlijk ligt dat aan de dag, vlak voor de kerst, dan is
iedereen druk met kerst. Boodschappen doen enzo.”
De DEO-loop staat standaard op
de derde zaterdag van december gepland. Die valt dit jaar wat later dan
gebruikelijk. Het is te zien aan de deelnemers. Met 150 voorinschrijvingen,
zo’n 20 minder dan vorig jaar. Uiteindelijk lopen er tegen den 250 mannen en
vrouwen mee.
Gure wind
Die worden luid toegejuicht
door fans langs de weg. De laatsten hebben aanzienlijk meer last van de gure
wind dan de lopers zelf. Bovendien kunnen de laatsten zich na een afstand van
4,5 kilometer, 9,1 of 12,7 weer opwarmen aan een lekkere bak bouillon. Mits ze
een kopje 'lege soep’ lusten, natuurlijk. (bron)
Uitslagen van de 39e Deo loop in Borculo
 |
| Veel belangstelling voor de Deo loop |
Klik op de link voor de uitslagen
Bezinning.....
 |
| Theo Stronks, terug in het wedstrijdcircuit |
Terugdenkend aan begin maart
dat ik na het zoveelste blessureleed weer voorzichtig begon met wat kilometers
maken. Met een select groepje AVA’70 leden die in voorbereiding waren op de
triatlon van Bredevoort hebben ze mij gestimuleerd en gemotiveerd. In de loop van
het jaar verschillende wedstrijden gelopen, waarbij uitlopen het belangrijkste
doel was en eigenlijk nog steeds is.
Onwillekeurig komen dan de
vragen over het al dan niet mee doen aan de marathon van Rotterdam. Lichtelijk
onder druk gezet door Geert begon ik er steeds meer over na te denken. Het zou
toch mooi zijn om nog 1 keer de stoute schoenen aan te trekken. Na goedkeuring
van het thuisfront (zeer belangrijk) heb ik me ingeschreven voor mijn 13e!
marathon van Rotterdam.
Niet dat ik gelijk groen licht
verwachte, maar er moest nog wel een overleg plaatsvinden met de orthopeed die
mij 8 jaar geleden heeft voorzien van een kunstheup. Hij vergeleek me met
toptennisser Andy Murray die na z’n operatie weer op een redelijk niveau is
terug gekomen. Er is echter 1 verschil; hij verdient er bakken geld mee en ik
ben tevreden met wat ik nu verdien of krijg. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat
ik het met beleid zou doen, er zit natuurlijk wel een risico aan. Een kunstheup
gaat 15 a 20 jaar mee al naar gelang je hem hebt belast, ik ben me hier terdege
van bewust. Voor mij is uitlopen het streven, aan tijden denk ik niet. Ik
verheug op de voorbereiding, met een grote groep een doel nastreven. Ik zal
zeker niet alle trainingen of wedstrijden volgen, heel blijven is het motto en
dat geldt eigenlijk voor iedereen.
Afgelopen week is het woord
BOOMER gekozen tot woord van het jaar, iets wat mij aan het denken heeft gezet.
Niet alles wat nu verkondigt wordt is heilig, terugvallen op dat wat toen in
was moet je niet zomaar overboord gooien. Zo de training van 1 ½ uur zit er op,
genoeg tijd gehad om na te denken.
Wens iedereen fijne feestdagen
en een gezond en sportief 2020 toe.
Theo Stronks
Uitslagen van de Gerard Scheperscross in Doetinchem
 |
| Evelien Hillen, Marloes Wensing, Patrick Ikink en Walter Vaags zijn klaar voor de start |
Twan Meinen 20.42 min, Patrick Ikink 20.47 min, Eva Groot Kormelink 21.58 min, Walter Vaags 24.57 min, Marloes Wensing 25.58 min, Evelien Hillen 26.20 min
Klik op de link voor alle uitslagen
woensdag 18 december 2019
AVA'70 steunt Goede Doelen Fonds
 |
| Benito Muller neemt de gift van 750 euro enthousiast in ontvangst van Frank Roos |
De organisatie schenkt elk jaar een gedeelte van het inschrijfgeld van de Businessrun naar een goed doel. Voor de editie van 2019 was gekozen voor het GUV Goede Doelen Fonds. Deze Stichting financiert lokale en regionale activiteiten initiatieven met een humanitaire achtergrond en het gaat hierbij om jongeren, ouderen en alles wat daartussen zit. De achtergrond kan armoede, eenzaamheid of ziekte zijn. Op initiatief van instellingen, verenigingen en stichtingen in het werkgebied van de GUV, kan een bijdrage worden aangevraagd om een activiteit mogelijk te maken.
Tijdens de jaarlijkse actieweek van de lokale omroep
Aladna FM werd door de organisatie van de GTM-Loop een cheque van 750 euro
aangeboden. AVA`70 heeft al eerder een mooie bijdrage geleverd tijdens de
inzamelingsactie van AFM en steunt deze keer het GUV Goede Doelenfonds.
Presentator Benito Muller nam de gift enthousiast in ontvangst en dankte de
vereniging voor de cheque!
De Dijkencross: Ooit een weddenschap, nu een klassieker
 |
| De atleten trotseren de elementen van de Dijkencross: Wind, regen, hagel en sneeuw (foto Rob Jansen) |
De voetballer en de scheidsrechter en het destijds in allerijl gevormde comité waren de grondleggers. Al na enkele edities bevolkten honderden lopers en loopsters de laatste twee zondagen van december en de eerste twee zondagen van januari de dijken rond Pannerden en zij trotseerden de elementen: Wind, regen, hagel en sneeuw. Komende zondag is editie 52 van deze klassieker.
Wim Reijmer is de uitbater van
café De Dijk in het dorp met bijna 2500 inwoners en derhalve in het comité
hoofd accommodatie. 'We hebben nog steeds mensen in onze organisatie die al
vanaf 1968 meedraaien, die willen de 60 edities halen. In totaal werken we hier
met 50 vrijwilligers en een laag budget, als we morgen nog 5 extra
vrijwilligers nodig hebben, dan staan die er zo. Dat is een luxe die we hebben.
We zitten qua tijd gunstig, qua voetbal in de winterstop en iedereen houdt
rekening met onze data.'
De Dijkencross
Het geheim van de Dijkencross
in Pannerden is volgens Reijmer een combinatie van factoren. 'Alles gaat hier
op zijn Dijkencross, het is de gezelligheid die we uitstralen samen met het
lekker buiten sporten en daarna na-evalueren in het café. Ooit hebben we een
onderzoek gedaan of we dingen moesten moderniseren, maar de reactie was om de
Dijkencross zo te laten als hij is.'
De Dijkencross Pannerden is
inmiddels een begrip in de atletiekwereld, toppers als Gerard Tebroke, Gerard
Nijboer en niet te vergeten Bram Som namen deel. De website vermeldt dat Bram
Som in zijn jeugdjaren in Pannerden aan zijn imposante carrière als atleet
begon.
Het is vreselijk, maar ook
heel leuk
Ook Nationaal Cross Kampioen
Frank Futselaar kent de Dijkencross. 'De Dijkencross heeft niets met een cross
te maken, het hele parcours is verhard en met spikes kun je niets. Na de start
in het gezellige centrum van Pannerden loop je eerst een kleine ronde door het
dorp alvorens je na de start/finish passage de dijken opgaat. Die dijken geven
nergens beschutting tegen de elementen, dat is vreselijk, maar ook wel leuk.
Vooral de laatste kilometers, als je de kerktoren in de verte al.
Parcoursrecord is niet
belangrijk
Volgens Futselaar schuilt het
geheim van de Dijkencross in de herkenbaarheid. De organisatie is in handen een
hechte groep vrijwilligers. Het is elk jaar op dezelfde zondagen, er is een
eindklassement na vier zondagen en het is niet te groot. 'Het is bovendien
speciaal om de kerstkalkoen en de oliebollen er af te lopen. In 2017 liep ik
beide afstanden achter elkaar, 5 en 10 kilometer, mijn snelste tijd daar op de
10 kilometer is 31.25 min. Of dat een parcoursrecord is weet niemand, dat is
daar niet belangrijk.'
De Dijkencross gaat altijd
door
Organisator Wim Reijmer kijkt
alweer uit naar de komende vier zondagen: 'Het weer is elke week anders, ooit
hebben we een keer de Dijkencross moeten aflassen vanwege te veel sneeuw. Een
aantal lopers hebben toen wel gelopen, want sneeuw kun je zien liggen. Toen
hebben we gezegd tegen elkaar, de Dijkencross gaat altijd door. Wij zorgen met
hulp van de gemeente voor een schoon parcours.' (bron)
Bert Pessink
dinsdag 17 december 2019
'AVA`70 B-peloton ziet het licht'
 |
| Maar liefst 43 sportievelingen onder de Kerstboom op het Aaltense Marktplein |
Op de laatste trainingsdinsdag voor de Kerst trakteert trainer Marco van Rijs zijn manschappen op een prachtige Lichtjesroute door de kern van Aalten. Zoals er van een gedreven coach verwacht mag worden had hij het parcours goed uitzet en dit bleek ook het geval. Maar liefst 3 keer is hij in de aanloop van het speciale gebeuren op pad geweest om te kijken en te keuren. In cognito uiteraard en op verschillende tijdsmomenten, want stel dat er iets zou uitlekken. De activiteit is altijd bijzonder populair en ook bij deze editie stonden er maar liefst 42 atleten te trappelen van ongeduld. De omstandigheden waren eigenlijk best bijzonder voor de 17e december. Het was slechts 16,2 graden, dus was er eigenlijke sprake van een verlate Zomeretappe. Het gros van de lopers had de korte bokse dan ook weer uit de kast gehaald en het was zelfs blote armen-weer. Hoe bijzonder is dat een weekje voor de Kerstdagen...
Om even na zeven uur ging de Lighttour 2019 van
start en de jaloerse A-lopers keken mismuilend naar de vertrekkende club, zij
moesten immers op de baan aan het werk. Gelijk vanaf het begin was het al een
feestje met het moois in de straten. Er werd gepraat, gelachen, maar er vloeide
ook hier en daar een emotioneel traantje. Natuurlijk van de verlichte pracht en
praal, maar ook bijvoorbeeld toen het huis van Theo “de Snor” Stronks werd gepasseerd en zijn rotstuintje veel oohhh`s
en aahhh`s opleverde. Met waterige oogjes liep de sympathieke draver zelf, met
rechte rug en de neus in de wind langs zijn stulpje. Na dit hartverwarmende
momentje volgden nog talloze TVP`s*. Wat te denken van de hal bij
verzorgingstehuis Beth San? De hele meute in de beugels voor het skitterende
lampjesspektakel. Een enkeling wilde zelfs perse op de foto en daar werd ook
ruimschoots de tijd voor genomen. In de staart van het peloton werd zelfs even
overwogen om aan te sluiten bij de mini-Kerstbingo in de zaal, maar hier werd
wijselijk toch maar van afgezien.
De TROTS van de avond was zonder twijfel,
trainert Marco van Rijs. Het loopje liep als de gesmeerde bliksem en bovendien
bleven zijn volgelingen keurig gedisciplineerd in rotten van 2 in beweging.
Uiteraard viel dit enorm op, want ook elke passant hield bij het aanzien van de
expeditie zelfs even stil. Een enkeling schrok, schakelde verkeerd, kreeg de
lachers op haar hand, maar bleef rustig zwaaien. Een mooi momentje was ook de
stop-en-go bij kerstballenboer Kaemingk. Het hele spul moest hier op de foto en
dat leverde een plaatje op, waar wijlen Anton Pieck iets heel moois van had
kunnen maken. De terugweg leverde ook nog een paar mooie, maar ook hele foute
plaatjes op. Sommigen maken er immers wel enigszins een potje van. Foei wat un poppenkast…
De volgende rem vond plaats bij een levend monument: op de Kattenberg woont
immers de enige echte hardloopprofessor en hij werd gedwongen om het Journaal
even “te verlaten”. Het gordijn ging aan de kant en Jan te Brake sr. was blij
verrast dat de 43 sportievelingen efkes een groet kwamen brengen. Hoe mooi is
dat? De Lichtjesroute krijgt dan ook meer en meer een maatschappelijk karakter,
waarbij de ouderen met een bezoekje worden verwend. Overwogen om de volgende
editie gelijk een aantal Kerstkaarten mee te nemen en her en der in het dorp te
bezorgen.
Nog efkes de bult op en natuurlijk was er ook een
foto-momentje op de Markt, waar het voor een kort moment bruiste van de
activiteiten. De finale kwam in zicht, al moest daarvoor nog best een smalle
passage worden genomen, die zorgde voor enig oponthoud. Wederom vloeide er
tranen, dit keer op de Meiberg, waar deelnemer Wim Brinkman een werkelijk
juweeltje van een boom in de schijnwerpers had gezet met een aantal bouwlampen.
Speciaal voor deze activiteit, dus de atleet overweegt dan ook wel om een
kleine bijdrage bij de penningmeester te claimen. De laatste stop was op uitnodiging. Wesley Hüning,
uitbater van Partycentrum `t Noorden had zijn hardloopmaatjes uitgenodigd voor
het nuttigen van overheerlijke Hot Chocolate op het gelukkig, verwarmde terras.
Uiteraard werd deze geste bijzonder gewaardeerd en het kwam hem op handjes,
schouderklopjes, bedankjes en uiteraard op applaus te staan. Wat een held! Ook
de tweede shift kreeg nog alle tijd en ruimte om van dit smakelijke aanbod
gebruik te maken. Na dit aperitiefje werd er koers gezet richting de
thuishaven, waar na 10,68 prachtige kilometers een einde kwam aan de
Lichtjesroute. Genietend en na-rekkend werden de ploeterende en soms klagende
A-lopers begroet. Ja, Marco van Rijs had zijn peloton weer een hele fijne avond
bezorgd en de marktwaarde van de enthousiaste trainert was nogmaals flink
gestegen. Mooi, dat dit kan! (FR)
* TVP: Toeristisch Verlichte Plek
 |
| In de hal bij het verzorgingstehuis van Beth San |
Aankondiging van de 2e Achterhoekse Crosscompetitie
 |
Vier Achterhoekse atletiekverenigingen hebben een gezamenlijke crosscompetitie opgezet. Atletico '73 Gendringen, AVA '70 Aalten, AV ARGO uit Doetinchem en AV Archeus uit Winterswijk gaan volgende week van start met de 2e editie van de Achterhoekse Cross Competitie (ACC).
Het programma is als volgt:
zaterdag 21 december 2019 Gerard Scheperscross van AV ARGO in Doetinchem
zondag 12 januari 2020 de KroeseWeverscross van AV Archeus in Winterswijk
zondag 16 februari 2020 de Engbergenloop van Atletico '73 in Gendringen
zaterdag 14 maart 2020 de Track&Field Cross van AVA '70 in Aalten
*Om in aanmerking te komen voor de uitslag moet er minimaal 3 keer gelopen worden.
*Heb je vier keer meegelopen, dan mag het slechtste resultaat weggestreept worden.
*De Achterhoekse Crosscompetitie geldt alleen voor de 5 kilometer.
|
zaterdag 14 december 2019
Ellewick(D) 4e Adventslauf 5 km - 21.31 min - 4e plaats M55
 |
| Voor de start nog even overleg met Dennis Wentink Mijn laatste wedstrijd van het jaar 2019 loop ik bij onze oosterburen in Ellewick, net over de grens bij Zwillbrock. Samen met Patrick en Sabine Ikink en Theo Stronks vertrekken we rond de klok van half twee van onze accommodatie bij AVA'70. Vorig jaar liep ik hier een tijd van 21.33 minuten en het liefst wil ik proberen om hier bij in de buurt te komen, maar ik verwacht het eigenlijk niet. De weersomstandigheden zijn prima maar of we het helemaal droog zullen houden is de vraag. We worden weer hartelijk ontvangen door onze hardloopvrienden van ASV Ellewick waar we ondertussen al veel gezichten en sommige namen van kennen. Ongeveer een uur voor het begin van de wedstrijd rijden we het dorpje binnen, parkeren de auto in de buurt van de start en lopen naar de Schützenhalle waar we ons startnummer ophalen. Na een kop koffie verkennen we met vijf AVA'70 leden rustig het rondje van 2.5 kilometer. Het zijn bijna allemaal rechte, lange wegen waar we over lopen met als afsluiting een klein eindje door het dorpje in de richting van de kerk. Ongeveer een kwartier voor het begin van de wedstrijd zijn we terug in de hal en houden we nog even overleg wat we het beste aan kunnen trekken. Zelf hou ik het bij een AVA'70 shirt met thermoshemd en korte broek, een goede keuze blijkt achteraf. Na een mooie Duits-Nederlandse toespraak door Klaus Schluter, gaan we op weg. Toch maar eens proberen om ruim een minuut sneller te starten dan met de Montferland Run en het lukt me aardig. Halverwege kom ik door in ongeveer tien en een halve minuut en onder het lopen reken ik mezelf al bijna rijk, een minuut erbij voor het 2e rondje en ik blijf mooi onder de 22 minuten. Ongeveer 400 meter voor de finish wordt ik ingehaald door de jongens van Depenbrock, Bernd en Udo. Ik ken ze van onze jaarlijkse gezamenlijke duurlopen en ze motiveren me om nog één keer tot het uiterste te gaan. Ruim 100 meter voor de finish heb ik ze te pakken en het is lang geleden dat ik nog een goede versnelling kon inzetten. De 2e ronde, die heel iets langer is, wordt afgelegd in ongeveer 11 minuten en als ik over de rode loper de Schützenhal binnen kom stopt de klok op 21.31 minuten, waarmee ik erg tevreden ben. Even later komen Sabine en Theo strijdend binnen, waar laatstgenoemde met ruim een seconde net het onderspit moet delven. Patrick loopt een prachtige tijd van ruim onder de 20 minuten. Na een kop koffie met de heerlijke Duitse Torte gaan we weer in de richting van Aalten. Een prachtige middag zit er weer op.  |
Verslag van de 4e Adventslauf in Ellewick(D)
 |
| Sabine en Theo |
Patrick wil altied graag lopen in Ellewick. Sabine goa’j met? 13:20 uur riede wi’j noar AVA. Geert Wevers en Theo Stronks stoat al kloar. Ik heb eigenlijk weinig zin in een wedstrijd, moar ach ja het is ok jammer um zo’n gezellig wedstijdjen in Ellewick in Kerstsfeer veurbi’j te loaten goan. In de auto vroag ik de heren: wat veur tied wilt jullie goan lopen? Patrick is duudeluk: Onder de 20 minuten, Geert is bescheiden rond de 23 minuten en Theo, die in topvorm is en bloedserieus in het lopen van wedstrijden zegt; Ik goa geconcentreerd lopen en goa zeker mien best doen, rustig beginnen en dan de laatste kilometer versnellen. Geert schat in dat wi’j beiden zo’n betjen dezelfde tied goat lopen en wi’j wordt in e schat op 26:59. Patrick had thuus al e zegt i’j kunt Theo wal versloan. Ik zeg; Theo is stark en kan zich hellig maken met een wedstrijd.
Samen met Theo stoa ik an de
start. Theo zegt: ik start neet zo snel as ow! Ik zeg tegen um, zeker de hele
tied achter mien lopen en dan an het letste mien veur bi’j goan! Doar zeg é
niks op. Ik zeg: a’j mien an ut letste veurbi’j goat dan zakt mien de moed in
de beene en kan’k niks meer. Ik dacht, dan dutte dat misschien neet. Twee rondjes
van 2,5 km. Het eerste rundjen blief ik um wal veur! Mooi dat is e lukt! No ’t
2e rundjen nog. Ik heur Klaus Schluter al deur de speaker zeggen,
und daar kump Theo Stronks von AVA siebzig an, fur die letzte Runde. In mien
ooghoeken kiek ik of é d’r al kort achter zit, ik zie nog niks geels achter
mien. Gewoon deurlopen en zeker niet verslappen in het tempo. Dat geet goed! Ik
dacht wanneer zal é d’r an komm’n.
In een van de letste bochte kiek ik achterumme en zie ik um lopen en
dacht ik alleen moar, deurlopen. Op de
laatste 500 meter zie ik in mien ooghoeken een geel shirt en nee he! Doar
kump é an! Ik zeg; Theo het zal toch neet woar wean en ik geef um een tik op
de scholder. De moed zakt mien in de beene
en zie um sprinten noar de finisch. Jammer dacht ik! Moar in een keer bedacht
ik mien; Ik loat ’t niet gebeuren. Alle moed verzamel ik bi’j mekare en doar
geet ut hen. Ik mot zeen da’k d’r weer veurbi’j vleege en zo vlot meugeluk bi’j
de finisch komme. Ik leep net zo snel langs um hen at hee dat bi’j mien deed en
zo eindigde ik mooi veur um ! Ik heb toch é wonnen van Theo!
Noa de finisch geef é wi’j
mekare een scholderklop, dat hebbe wi’j mooi é doane! Beide waren wi’j bli’j
met de tied! Alleen was ik toch iets bli’jer. Geert
zeg tegen Theo; Ik zal nog liever met ééne menute verschil verleezen, dan met
1,5 seconde. Theo had un mooie tied van 25:43.9 min, Sabine 25:42.4 min,
Geert 21:31.8 min, en Patrick 19:38.4 min. In ’n gezellige Kerstsfeer drink é
wi’j nog effen koffie mit Kuchen en met een zéér tevreden gevoel stapt wi’j
alle 4 weer in de auto, terugge noar AVA Aalten.
Sportieve groet, Sabine Ikink
Sportieve groet, Sabine Ikink
 |
| Mot Theo doar een treuntjen wegpinken? |
Foto's van de 4e Adventslauf in Ellewick(D)
 |
| De start van de 5 kilometer, met rechts Patrick Ikink Klik op de link voor de foto's van Detti K. fotoalbum |
 | ||
Dennis Wentink
|
Uitslagen van de 4e Adventslauf in Ellewick(D)
 |
| Samen met enkele leden van ASV Ellwick |
Uitslagen AVA'70 leden:
Patrick Ikink 19.38 min, Geert Wevers 21.31 min, Dennis Wentink 23.12 min, Sabine Ikink 25.42 min, Theo Stronks 25.43 min, Dirk-Jan Robbe 26.50 min en Reinier Bulten 28.14 min
Klik op de link voor de uitslagen
vrijdag 13 december 2019
Na 25 jaar Dinxperloop draagt Herbert Luimes 'zijn kindje' over
 |
| Herbert Luimes |
In 1995 nam Luimes het initiatief tot de eerste mini-survivalrun in Dinxperlo. "Ik was net begonnen met mijn outdoor-bedrijf in De Heurne en vond dat er een mini-survivalrun moest komen: laagdrempelig en voor kinderen. Een paar jaar later is die uitgegroeid tot de grote Dinxperloop.'' Was destijds survivalrunnen een nog opkomend fenomeen, inmiddels is de sport niet meer weg te denken. Luimes: "We begonnen met 100 deelnemers aan de start en het werden er elk jaar meer. Het aantal schommelt al weer jaren rond de 950. De deelnemers komen overal vandaan: Groningen, Amsterdam, Venlo, er doen zelfs een paar Duitsers mee. Dit jaar gaan we voor het eerst door de grens van duizend deelnemers. Dan zitten we ook al aardig op het maximum. Met meer deelnemers zouden er te veel mensen op het parcours zijn.'' Dat heeft als nadeel dat mensen bij hindernissen lang moeten wachten. Iets wat Luimes nooit wilde. "Wij willen juist een run waar iedereen lekker door kan klimmen in de hindernissen en vlot kan doorlopen naar de volgende.''
Dit jaar is het parcours aangepast.
"Na negen jaar lang hetzelfde parcours van drie lussen, doen we het dit
jaar anders. We hebben twee lussen: een van 5,5 kilometer en een van 2,5
kilometer. Die laatste lus is het bekende zware toetje.'' Vijf jaar na de eerste run
werd de Dinxperloop ondergebracht in de Stichting Survival Dinxperlo waar
Luimes vanaf 2010 voorzitter van was. Vijf jaar daarvoor werd de
survivalvereniging Ropes & Running opgericht. De vereniging was in 1996
begonnen als trainingsgroep met tien leden, nu zijn het over de vijfhonderd. De
trainingen zijn op het terrein van Luimes aan de Bargerdijk. "Een
uitgebreide accommodatie die we steeds weer aanpassen'', zegt hij.
Complexe hindernissen
'Inhoudelijk' is de
survivalrun in al die jaren behoorlijk veranderd. "Eerst had je alleen
enkelvoudige hindernissen: een wand of een kort stukje apenhangen aan een touw.
Maar nu zijn ze veel complexer en veel langer. We zijn op ons terrein aan de
Bargerdijk met een nieuwe installatie bezig. Die wordt 65 meter lang, een
installatie waar je kunt blijven klimmen. Het is allemaal diverser, complexer
en technischer geworden.'' Hoe bedenkt hij zo'n
installatie? "In de eerste plaats een dikke duim en als je bij een andere
run iets ziet wat interessant is, dan ga je dat overnemen. Omgekeerd gebeurt
dat ook. Dat vindt iedereen ook prima. Zo kun je elkaar sterker maken.'' Elke survivalrun is spannend
en verrassend, vertelt Luimes. "Je weet niet wat je tegenkomt. Elke
organisatie drukt zijn eigen stempel op de wedstrijd. De een heeft meer een
loopparcours, de ander juist hindernissen. In Beltrum wordt meer gebruik
gemaakt van de natuur, daar zie je touwen tussen de bomen. In Gendringen zijn
juist andere hindernissen.''
Examens jeugd
Op zijn terrein bevindt zich
ook een 'examenblok'. "Leuk voor de jeugd'', zegt Luimes. "Die kan
hier drie diploma's halen: brons, zilver en goud. Er komt een examinator die
kijkt of ze de technieken beheersen en dan krijgen ze van de bond een
survivaldiploma. Daaruit blijkt dat ze bepaalde vaardigheden beheersen, bijvoorbeeld
een apenhang. Je kunt het verschil zien met jongens die net beginnen. Die zien
er uit alsof ze een zware ruzie hebben gehad, ze zijn bont en blauw doordat ze
nog een stukje techniek missen.'' Dit blok is tijdens de 25ste
Dinxperloop de start van de tweede ronde en hiervoor omgedoopt in het
ABG-Herexamenblok.
Aan de Dinxperloop gaat een
behoorlijke voorbereiding vooraf, zegt Luimes. "Waar in de beginjaren de
run in een dag werd opgebouwd en direct na de wedstrijd weer werd opgeruimd
hebben we nu vijf zaterdagen nodig om alles voor elkaar te krijgen. Wel lukt het
nog steeds om in de middag na de wedstrijd alles weer op te ruimen", zegt
Luimes. "Dit is natuurlijk niet mogelijk zonder al mijn
mede-bestuursleden, die bergen met werk verzetten, en niet zonder de 150
vrijwilligers die helpen met de opbouw, het jureren en het opruimen op de
wedstrijddag en niet zonder al die sponsoren van de Stichting Survival
Dinxperlo. Al die mensen ben ik dank verschuldigd. Zonder hen zou de
Dinxperloop niet zo'n fantastische run zijn.''
Nu de 25ste Dinxperloop voor
de deur staat, is Luimes bezig met de toekomst. "Ik ben langzaam aan het
afbouwen. Ik stop als voorzitter van de stichting. Er is een opvolger: Niek
Heijink. Verder ga ik mijn bedrijf langzaam maar zeker overdragen aan mijn
dochters. Over een jaar of vier, vijf ben ik zeventig. Dan wil ik alles hebben
overgedragen. Langzaam loslaten. Als je dat in een keer doet dan is het lastig,
het is wel je kind hè?'' (bron)
In 4 weken je hardlooptechniek verfijnen?
 |
Wat een verschil in looptechniek in slechts vier weken! |
Inhoud training:
- een uur techniektraining
- koffie/thee na afloop
- een half uur theoretische nabeschouwing a.d.h.v. relevante thema's zoals ademhaling en supercompensatie
- persoonlijke loopanalyse (je looptechniek wordt gefilmd voorafgaand aan de 4 trainingen en na afloop). Toelichting na analyse in een aparte bijeenkomst (geen training)
- de trainingen worden gezamenlijk gegeven door Henk Mengers en Anita Eeltink
Voor jou?
- je kunt (met enig gemak) 5 km aan een stuk hardlopen
- je bent géén lid van Loopgroep Zandloper (na afloop heb je geen enkele verplichting om lid te worden, deze korte cursus staat op zichzelf)
- je beschikt over deugdelijke hardloopschoenen
- je bent fit en hebt geen hartklachten
- je bent in de gelegenheid om minimaal 3 van de 4 trainingen bij te wonen en in tussenliggende dagen zelf minimaal 1x te trainen
Praktische info:
- trainingsdata: vrijdagen 31 jan, 7, 14 en 21 feb.
- bijeenkomst evaluatie en loopanalyse: zondagavond 1 maart
- tijd: 19:30 - 21:00
- kleine groep
- verzamelen en afsluiten aan de Akkermateweg 10
- kosten € 75,00 euro per persoon, inclusief video-analyse
Meld je aan via: info@lg-zandloper.nl
donderdag 12 december 2019
Road to Marathon van Rotterdam 2020 - deel 5
 |
| Zondag 5 april 2020 - Marathon van Rotterdam |
Zondag 7 december jl. werd het eerste trainingsblok
afgesloten met een lange duurloop, waarbij er kon worden gekozen uit een
drietal afstanden. Om half 10 stonden er 30 atleten aan de start voor het
gezamenlijke vertrek. Wim Brinkman had een mooie route uitgezet, die de groep
hardlopers in de van het buitengebied van de Haart voerde. Er liepen diverse
hardlopers bij met enige marathonervaring, dus werd er onderweg al de nodige
waardevolle informatie uitgewisseld. Na een uurtje lopen vond de eerste
afsplitsing plaats en gingen de atleten die voor de 12,5 kilometer gingen, met
een omtrekkende beweging terug richting de thuisbasis. De eerste lus volgde en
hierbij sloten nog enkele frisse krachten aan en de route werd vervolgd over de
Hollenberg. Na een kleine 14 kilometer ging er slechts 1 atleet linksaf,
terwijl de rest besloot de totale afstand van 21,6 kilometer vol te maken. Na
twee uur draven was de volledige groep weer terug bij het clubhuis van AVA`70,
waar na een verkwikkende douche een lekkere bak koffie of thee wachtte.
Abonneren op:
Posts (Atom)