 |
| De 'beruchte' trap op het parcours |
Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief
zondag 6 maart 2022
6 redenen om aan een hardloopevenement deel te nemen
 |
| Volgende week zaterdag (19 maart) kun je weer mee doen aan de Track en Field Run in Aalten Het kan weer! Deelnemen aan een
hardloopevenement is leuk, uitdagend en stimuleert je om te blijven trainen.
Zes redenen waarom jij jezelf wil aanmelden voor een hardloopevenement. 1. Geniet van de sfeer Wat we het meest hebben gemist in
coronatijd? De sfeer bij hardloopevenementen! Juichende supporters langs de
kant en uitzinnige hardlopers na het passeren van de finishlijn maken van ieder
hardloopevenement een feestje. Bijzijn is meemaken. 2. Je hebt een doel Het hebben van een doel motiveert
om te blijven trainen. Heb je jezelf ingeschreven voor een 10 kilometer? Reken
maar dat je geen training meer wilt missen. Je hebt tenslotte een duidelijk
doel voor ogen en wil natuurlijk niet afgaan voor het oog van je vrienden en
familie. 3. Je presteert beter Geloof ons, tijdens een
hardloopevenement kun je echt méér geven dan tijdens een training. Dat komt
onder andere door de adrenaline, waardoor al je zintuigen op scherp staan.
Bovendien geven de aanmoedigingen je extra energie en zie je andere hardlopers
zich tot het uiterste pushen, dat motiveert jou om een tandje bij te zetten. 4. Ontmoet andere hardlopers Het zal je verbazen hoeveel
Nederlanders hardlopen. Dat besef je ineens zodra je aan grootschalige hardloopevenementen
deelneemt. Het is de ideale manier om andere hardlopers te ontmoeten. Wie weet
kom je wel een nieuw loopmaatje tegen! 5. Zorgt voor verbinding Bij een hardloopevenement ben je
omringd door honderden andere hardlopers. Samen deel je dezelfde passie en dat
schept een band. Onderweg kun je elkaar aanmoedigen en ondersteunen op weg naar
de finish. Daarna vier je samen jullie prestatie en praat je bij over jullie
wedstrijdervaring. Maar ook de volgende dag is het fijn als je jouw spierpijn
met lotgenoten kunt delen. 6. De finishmedaille Zo blij als je vroeger was met een
sticker, zo trots loop je straks rond met jouw schitterende medaille. Hét
bewijs van wat jij hebt gepresteerd. Hoe diep je ook bent gegaan, die pijn ben
je gauw vergeten zodra je de finishmedaille omgehangen krijgt. De rest van de
week voel jij je onoverwinnelijk! (bron) |
zaterdag 5 maart 2022
Zonnige Jutbergtrail in Dieren
 |
| Andre Bleumink |
In het verleden heb ik de
Jutbergtrail al meerdere keren gelopen. Goede herinneringen aan ook,
vriendelijke vrijwilligers, goede organisatie, mooie routes… Na een veel te
lange Coronapauze stond hij dan eindelijk weer in mijn agenda, als één van de
eerste loopjes waarin alle maatregelen niet meer hoefden. Gewoon ouderwets dus,
heerlijk. Dieren is ook nog eens relatief dichtbij, dus hoefde ik ook niet eens
extreem vroeg op te staan in het weekend.
Bij het start-/finishterrein
waren al redelijk wat mensen aanwezig voor de 21 en de 30 km. Lekker even
bijkletsen in het zonnetje, wel nog met de winterjas aan want het was maar net
boven het vriespunt. Mijn AVA-maatjes Wim, Frank en Henrie liepen de 21, dus ik
ging het alleen doen vandaag. Ik had mijn cameraatje mee en was van plan om her
en der wat beelden te schieten en het rustig aan te doen. Vier uur was de
limiet, dus dat was goed te doen.
Na een rondje op de gravelbaan
gingen we het bos in. De zon scheen best fel, dus zonnebril en petje kwam goed
van pas. Het plan om rustig te vertrekken is altijd wat lastig als je tegelijk
met een korte afstand van start gaat, maar alles voelde goed. Het bos lag er
ondanks de duidelijk zichtbare rommel van de stormen mooi bij. Mijn voornemen
om ook wat te filmen onderweg leidde me wat af, wat al snel resulteerde in een
koprolletje. Deukje in mijn ego, maar verder OK. Ik nam me voor om beter op de
ondergrond te letten, dan maar wat minder filmen.
Bij de eerste verzorgingspost
(alleen water, beetje karig) kwamen Jeroen en Adrie me achterop. We liepen
samen verder en kwamen al kletsend in een fijn ritme. Af en toe werd het ritme
wat onderbroken door omgevallen bomen of grote takken waar we onderdoor,
overheen of omheen een weg moesten zoeken. Maar dat maakte het eigenlijk allemaal
nog veel leuker. Ook het feit dat het parcours de hele tijd omhoog of omlaag
liep, vals plat of gemeen steil, maakte het bijzonder afwisselend. Wat een
prachtig gebied is de Veluwezoom toch.
De eerste twintig kilometer
verliepen eigenlijk zonder problemen. De zon scheen, de lucht was blauw en het
humeur was nog steeds opperbest. De temperatuur begon iets aangenamer te worden
en mijn jackje verhuisde naar mijn rugzak. Ik kreeg zelfs spijt dat ik mijn
korte broek niet aan had gedaan. Niet dat ik me helemaal uit elkaar zweette,
het was waarschijnlijk maar een graad of acht, maar het voelde als voorjaar.
Ook de vele vrijwilligers die her en der in het bos stonden om iedereen de
goede kant op te wijzen bij de vele lusjes en lastigere afslagen hadden allemaal
goede zin. Hulde voor de mensen die hun vrije zaterdag opgeofferd hebben om ons
een leuke trail te bezorgen!
De laatste vijf kilometer
begon langzamerhand de afstand en het feit dat we goed doorliepen toch wel zijn
tol te eisen. Mijn hamstrings begonnen bij de klimmetjes steeds meer te
protesteren. Gelukkig kon ik in de afdalingen weer wat ontspanning krijgen,
maar ik moest toch af en toe even een mentaal momentje overwinnen. Jeroen vond
het niet erg als het tempo er even uitging en gebruikte af en toe een boom om
even kort de kuiten te rekken. Maar daarna liepen we toch weer vlotjes verder,
al was het alleen maar omdat Adrie vrolijk lachend verder ging…
Toch nog onverwacht zagen we
de finish naderen. Volgens onze horloges moesten we nog een paar kilometer,
maar de atletiekbaan was al in zicht. Met iets wat voor een eindversnelling
moest doorgaan renden we met een grote glimlach op het gezicht de finishlijn
over. Heerlijk gelopen, dank aan Adrie en Jeroen voor de wederzijdse
ondersteuning. Samen gaat het beter, dat bleek ook vandaag weer. 3:05 uur over
ruim 28 km is voor mij niet slecht, zeker gezien de 514 hoogtemeters. Ook
complimenten voor de organisatie voor het opzetten van dit geweldige evenement.
Top route en hulde voor de vele vrijwilligers. Als het aan mij ligt tot volgend
jaar!
Andre Bleumink
Uitslagen van de Jutberg Trail in Dieren
 |
| Zaterdag 5 maart 2022 Klik op de link voor de uitslagen uitslagen |
donderdag 3 maart 2022
Na twee jaar pauze weer Rode Kruis wandeltocht in Winterswijk
 |
Genieten van het prachtige coulisselandschap rondom Winterswijk Atletiekvereniging Archeus houdt in het weekend van 26 en 27 maart na twee jaar noodgedwongen uitstel voor de derde keer de Rode Kruis wandeltocht. Ook deze editie kan de wandelaar weer genieten van het prachtige coulisselandschap rondom Winterswijk. Alle routes gaan over verharde wegen, zandwegen, bospaden en vlak langs kronkelende beekjes. De organisatie heeft drie afwisselende routes uitgezet door het buitengebied. De kortste route van 6 km is met name bedoeld voor gezinnen met kinderen. Vanaf de start bij Archeus aan de Vredenseweg wordt via het terrein van de Winterswijkse Luchtvaart Club gewandeld naar het Gossinkbos en het Vosseveld. In deze route zit geen rustpunt. De andere routes liggen in het verlengde van de 6 km. Bij de andere routes zijn een of twee rustpauzes ingericht met catering. Deze routes nemen de deelnemers mee richting het Woold tot aan de Duitse grens door onder andere de natuurgebieden Buskersbos, Bleekweide, Scholtengoed Meerdink, Keunenhuis en de Bekendelle. Er kan gelopen worden op zaterdag 26 maart en/of zondag 27 maart. Aanvang 6 en 12 km: 8.00 - 13.00 uur, 17 en 20 km : 8.00 - 12.00 uur, 26 en 32 km : 8.00 - 10.00 uur. Start en finish zijn bij de accommodatie van Archeus, Vredenseweg 136, 7101 LS Winterswijk. Het gebouw is geopend van 7.30 tot 17.00 uur. Inschrijven kan vanaf 7.45 uur. Deelname: € 4,00 (onder voorbehoud van bijdragen aan derden). Leden van een erkende Nederlandse Wandelorganisatie krijgen € 1,00 korting op vertoon van hun lidmaatschapskaart. Kinderen t/m 12 jaar wandelen gratis mee. Er is mogelijkheid om te pinnen bij het clubgebouw, niet bij de rustplaatsen. Honden zijn (aangelijnd) welkom. Meer informatie: wandeltocht@av-archeus.nl of www.av-archeus.nl |
maandag 28 februari 2022
Nieuwe bordsponsor AVA'70 stelt zich voor
 |
| Fysio Aalten: nieuwe naam, een nieuw logo, dezelfde locatie en visie! Door het succes van de dependance van Fysio Oude IJsselstreek bij atletiekvereniging AVA 70 werd het tijd voor de nieuwe stap. Een nieuwe en beter passende naam op dezelfde mooie locatie. Vanaf 1 januari 2022 is de dependance bij AVA'70 in Aalten verdergegaan onder de naam Fysio Aalten. We danken de patiënten voor het vertrouwen in onze zorg van de afgelopen twee jaar en staan vanaf nu klaar voor de best mogelijke fysiotherapeutische zorg Iedere therapeut heeft zijn eigen
beroepsinhoudelijke specialisatie en bijzonder aandachtsgebied. Op deze wijze
hopen we elke patiënt de best mogelijke zorg te kunnen bieden. Bij Fysio Aalten
kan er gebruikt worden gemaakt van algemene fysiotherapie, manuele therapie,
kinderfysiotherapie, pre- of postoperatieve revalidatie, revalidatie na Covid
19 en leefstijlcoaching. Volg ons op de sociale mediakanalen om alle
ontwikkelingen op deze locatie te kunnen volgen. Daarnaast is er elke dinsdagavond van
17.30-18.00 uur een vrijblijvend inloopspreekuur voor leden van AVA'70. Tijdens
dit inloopspreekuur worden jouw klachten kort gescreend om duidelijk te krijgen
wat de beste vervolg stappen zijn om een 'echte' blessure te voorkomen of om
een blessure te laten herstellen. Vooraf even aanmelden via mark@fysioaalten.nl |
maandag 21 februari 2022
Omnisporthal Apeldoorn domein van Track&Field Team AVA'70
 |
| Voor ruim 40 junioren stond er een gezamenlijke indoortraining op het programma Afgelopen weekend was de
mooiste indoor atletiekhal van Nederland, Omnisport in Apeldoorn, voor even het
domein van de T.&F.-junioren van AVA`70. Op zaterdag verschenen een viertal
talenten bij het NK-indoor in de prachtige hardlooparena. Ruben Jansen kwam uit
op de 400 meter en snelde naar een mooie tijd van 53, 86 seconden. Tim Houwers
en de broers Sven en Twan Meinen liepen de series op de 800 meter. Het ging er
snoeihard aan toe en de jeugdige AVA-janen liepen uitstekende tijden. Sven
plaatste zich met een tijd van 2.02.05 minuten voor de finale. Ook de tijden
van Twan (2.02.97) en Ruben (2.12.86) stemden de jonge atleten en hun
begeleiders tot grote tevredenheid. Het is telkens weer een prachtige ervaring
om in de fraaie indoorhal te mogen lopen. Op zondag kwam Sven Meinen uit in de
finale van de 800 meter voor junioren onder de 18 jaar. Het lukte Sven om zijn
persoonlijk record nog weer scherper te stellen en finishte met een tijd van
2.02.01 op een hele mooie 5e stek. Op
maandagavond kregen de overige leden van het T.& F.-team de gelegenheid om
te vlammen in de Omnisporthal in Apeldoorn, want toen stond er een gezamenlijke
indoortraining op het programma. Ruim 40 junioren, de trainers Erwin Wamelink,
Mart Slotboom, Michiel Wellink en Jan te Brake maakten van deze mogelijkheid gebruik en stonden
om 19.00 klaar voor een pittige training van 1.5 uur. Na de warming-up, volgde
het hoofdprogramma, dat bestond uit korte en langere afstanden, variërend van
200 tot 800 meter. Er werd uitstekend gewerkt door de jonge AVA-junioren en de
trainers gaven vanaf de zijkant van de baan tips en complimenten voor de
geleverde prestaties. Dit gold ook voor de talenten, die een heuse
sprinttraining afwerkten en het duo dat zich bezig hield met het onderdeel
hoogspringen. De training werd besloten met een estafette en nog één keer werd
de bijna lege energietank aangesproken. Moe, maar zeer voldaan vertrokken de
AVA`70-juioren na deze waardevolle trainingsavond richting Aalten. Prachtig natuurlijk, dat de leden van het T.&F.-team op een gewone maandagavond de gelegenheid is geboden om te trainen in een professionele omgeving. Met dank uiteraard aan de trainers en ouders, die dit uitstapje mogelijk maakten. Mooi dat dit kan! (FR) |
vrijdag 18 februari 2022
Meer kudos krijgen op strava? zo vergoot je je kansen!
 |
| Strava kunst! Strava draait uiteraard om
veel meer dan het krijgen van kudos. Maar deze kudos geven je vaak net dat
beetje meer voldoening en blijk van waardering. Vooral als je je lange duurloop
of snelle intervaltraining voltooid hebt. Of wanneer je toch nog even bent
gegaan terwijl je er geen zin in had. Wij hebben een top 5 gemaakt
van activiteiten die eruit springen in onze feed door de hoeveelheid kudos. Wil
je dus ook meer kudos ontvangen? Denk dan eens aan deze type loopjes: 1. Persoonlijke records Dit spreekt voor zich: niets
geeft zoveel voldoening voor jezelf en je volgers dan een persoonlijke record
te zien op je feed. Prof of recreant, je hebt er hard voor gewerkt en dat
verdient duizenden kudos. 2. Course records Course records zijn de snelst
gelopen tijden op een bepaald Strava-segment. Segmenten zijn een specifiek
stukje weg/trail dat door gebruikers werd gecreëerd en waar je je tijden kan
vergelijken met anderen. Als lid van Strava kan je een 'prestatie' behalen voor
een uitzonderlijke prestatie op een bepaald segment, waaronder ook die van 'Course
Record' (CR). Heb je de beste tijd neergezet, dan krijg je een Kroon. Deze
Kroon (CR) is erg gewild en niet makkelijk te behalen. Logisch dus dat CR's
steeds op veel kudos kunnen rekenen. 3. Marathons of lange
loopsessies Een marathon lopen is zwaar,
en lopers verdienen alle aanmoedigingen en waarderingen als ze de finish halen.
Net als persoonlijke records verdient elke marathonfinish - hoelang je er ook
over deed om de streep te halen - ontelbare kudos. Leuk weetje: de upload van
Molly Seidel die op de vorige Olympische Spelen brons won op de marathon is met
40.000 kudos de activiteit met de meeste kudos ooit. 4. Mooie foto's Je Strava-pagina kan je ook
een Instagram-tintje geven. Geef je volgers een impressie van de mooie omgeving
waarin je loopt. Het is moeilijk om geen kudos te geven aan een mooi
natuurbeeld voor dag en dauw, een loopsessie bij zonsondergang of een
uitdagende trail in de bergen. 5. Strava kunst Er zijn al tal van kunstwerken
de revue gepasseerd: lopers kunnen hun route zo uitstippelen dat je een
bepaalde figuur te zien krijgt als je ze later op een kaart bekijkt. Het is
niet vanzelfsprekend om een Picasso-waardige tekening te krijgen, dus het
uitstippelen van de route en die nauwkeurig volgen is cruciaal. Een foute bocht
en je hele tekening kan de mist ingaan. (bron) |
donderdag 10 februari 2022
Modder stampen in het veen
 |
| Een episch avontuur! Soms zie je zo’n dag
aankomen…. Vorige week zag ik op de weersverwachting een dramatische zondag
aankomen, flinke wind(stoten) en bakken regen. Er zou wel een kleine dertig
millimeter kunnen vallen over de hele dag. Zaterdag zou het eigenlijk nog heel
aardig weer zijn. Dan kun je twee dingen doen: zaterdag lopen en dan zondag de
hele dag achter het raam naar de stortregen kijken of juist een keer de
elementen trotseren. Ik vind het normaal nooit echt
geweldig om een duurloop in de regen te doen, maar gelukkig heb ik mijn
regenspullen en is dat nooit een reden om niet te gaan. Ergens in mijn
achterhoofd begon zich het idee te vormen om eens een flinke schep bovenop het
slechte weer te doen en er een echte uitdaging van te maken. Waarom niet in de
regen een rondje Korenburgerveen lopen? Zeiknat van boven en van beneden,
gekker kan het niet worden… Ik gooide mijn gekke idee in
onze Buitenspelen appgroep en op FB. Tot mijn verbazing had ik al snel een leuk
aantal medestanders in de strijd tegen de elementen. Zondagmorgen werd ik
wakker terwijl de regen tegen de ramen kletterde. Even begon ik aan mijn eigen
verstandelijke vermogen te twijfelen, maar ik pakte me mentaal bij mijn nekvel
en sleepte me het bed uit. Hup, loopspullen aan en naar beneden. Nog even de
route op mijn handheld GPS, tas met droge kleren mee en de auto in. Ik haalde nog wat
loopmaatjes op en samen reden we naar Camping Twee Bruggen waar we de andere
lopers zouden treffen. Ondanks het weer had iedereen er zin in, juist door het
feit dat het zo’n hondenweer was. Het zou immers een episch
(modder)plassenstampfeest worden en dan komt het kind toch naar boven bij de
meeste mensen. In ieder geval bij degenen die aanwezig waren. Volg goede moed
vertrokken we voor onze tocht van ruim 20 km. In de eerste kilometers hadden
we het bedrieglijk makkelijk. De regen was wat minder geworden en we hadden de
wind in de rug. Even lekker cruisen dus, maar je kon wel nagaan dat dat voor de
laatste kilometers dan niet veel goeds beloofde… Na een paar kilometer pikten
we Eric op die iets korter wilde lopen, maar het zeker niet wilde missen. Een
groot deel van de route bestond uit het Schaddenpad, een prachtige ronde van
ruim 11 km om en door het Korenburgen-/Vragenderveen. Meteen nadat we op de route
kwamen werd de ondergrond al een stuk blubberiger en bleken de noppen onder de
trailschoenen zeker niet overbodig. Tot de enkels door de modder was geen
uitzondering, maar we genoten van een stuk ‘nieuw aangelegde’ natuur. Zeker
toen we ook nog eens getrakteerd werden door enkele kraanvogels met hun
kenmerkende toeterende geluid. Ik wist wel dat er al jaren een paartje kraanvogels
broedde in dit gebied, maar ik had ze nog nooit gezien. Mijn dag was nu al
goed. Onderweg kwamen we alleen een
paar trailvriendinnen tegen die het rondje Schaddenpad in tegengestelde
richting liepen. Verder hadden we het hele gebied voor ons zelf. Gezien het
weer was dat natuurlijk niet zo gek… De route voerde ons nu richting het
hoogtepunt qua ‘veenexperience’. Via een moerassig weiland waar we tot
halverwege de onderbenen door het water moesten kwamen we op modderige paadjes
die soms geheel onder water stonden. De originele stukken knuppelpaden, waar
van oudsher het pad begaanbaarder werd gemaakt met takken en stammetjes, deden
hun oude functie weer eer aan. Glibberend en glijdend door de
modder, bijna kniediep door het water, het veen lag er bij zoals een veen er
bij hoort te liggen. Ik had dit in geen jaren meer meegemaakt, door de droge
zomers lag het veen er vaak wat armetierig bij. Maar dit jaar maakt weer veel
goed voor de waterstand in het veen. Het was een geweldige beleving, zeker
nadat we nog een keer de kraanvogels zagen en hoorden. Via een extra lusje over de
paadjes in het Rommelgebergte liepen we richting het eind van ons zondagse
avontuur. De paadjes waren ook goed nat en, op twee heldhaftige mountainbikers
na, helemaal verlaten. Inmiddels was iedereen van top tot teen helemaal
doorweekt, regenpak of geen regenpak. Want zo koud was het niet, zeker niet als
je in het bos uit de wind liep. En zo’n regenpak noemen ze dan wel ademend, maar
als je hardloopt drupt het zweet op een gegeven moment uit je mouwen. Maar het
grote voordeel van een regenpak moest nog komen. Op de laatste kilometers
mochten we namelijk tegen de stormachtige wind in terug. Eerst stond de wind
nog wat van opzij, maar dan moest je echt werken om je benen goed langs elkaar
te krijgen en jezelf niet te tackelen. En het laatste stuk was het helemaal
feest met de wind pal op kop. Op dat moment begrijp je pas echt wat het
verschijnsel ‘windchill’ betekent. Ik had een groot gedeelte van de training de
rits van mijn regenjack een stuk open omdat ik het te warm kreeg, maar nu ging
hij helemaal dicht. Zwoegend en beukend tegen de wind bereikten we de
parkeerplaats. De sfeer op de parkeerplaats
was een beetje uitgelaten. Wat een spletter splatter modderfeest. We voelden
ons als kinderen op schoolreisje. Snel droge spullen aan en naar de koffie!
Maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Eerst de kletsnatte spullen uit
zien te krijgen, waarbij alles plakt en doet. En dan proberen droge spullen
over je natte lijf aan te krijgen zonder iets in de waterplassen te laten
vallen of in de kramp te schieten. Maar het lukte en de koffie en gebak bij de
Twee Bruggen smaakte als een waar overwinningsmaal. Een episch avontuur was
het, op naar de volgende keer. (bron) Andre Bleumink  |
woensdag 9 februari 2022
Route 82: Doetinchem: Natuurgebied Koekendaal en de Zumpe
In de afgelopen jaren heb ik
veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal
hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand
een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen.
Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.
Vandaag de 82e route uit deze
serie: Deze tocht start in de buurt van het voetbalstadion De Vijverberg. Je
loopt al snel het 'Natuurpark de Koekendaal' in en even later loop je door een
mooi bosgebied. Na enige tijd loop je langs de beek 'Doetinchemse Slinge' en
kom je uit bij natuurgebied Groenendaal 'Zumpe'. Hier loop je over diverse
mooie paden, die in regenachtige periodes soms wat drassig kunnen zijn. Al met
al een mooie afwisselende wandeling.
Route 82: Een route door de natuurgebieden Koekendaal en de Zumpe in Doetinchem
Afstand: 6,2 kilometer
Start: Parkeerplaats P2 aan de Badweg in Doetinchem
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 9 februari 2022
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproutes in de omgeving van Aalten
01.Vanaf de parkeerplaats loop je naar de geasfalteerde weg (Badweg) en hier RA
02.Eerste geasfalteerde weg (nog steeds Badweg) naar links aanhouden (let op: je moet hier dus niet de Vijverlaan inlopen)
03.Je komt uit op de geasfalteerde weg (Rekhemseweg), hier LA
04.Weg even blijven volgen en de eerste zandweg (Kampstraat) RA en direct daarna op de Y-splitsing links aanhouden
05.Je passeert een bordje “Opengesteld” (rechts). Een paadje naar links negeren en het pad even blijven volgen
06.Je passeert een slagboom en een bankje (links), je loopt nu over het terrein van “Natuurpark de Koekendaal”
07.Op de vijfsprong RD blijven lopen (Koekendaalseweg), let op: dit is dus niet het pad in de richting van het “Openbaar toilet”
08.Een paadje naar links, in de richting van een aantal bankjes, negeren. Daar waar het pad met een bocht naar rechts afbuigt, houd je het smallere paadje naar links aan
09.Op de driesprong, het pad naar rechts aanhouden en op een kruising van paden RD blijven lopen
10.Daarna het eerste pad scherp LA en je passeert een paaltje met een blauwe kop (rechts)
11.Paden naar links negeren en je passeert een bosven (rechts)
12. Nogmaals een pad naar links negeren en je loopt even later het bos uit
13.Direct daarna het pad naar rechts negeren en je loopt nu op een pad op de rand van een bos en weiland
14.Even later loop je het bos weer in en vrijwel direct daarna het pad naar links aanhouden.
15.Eerste pad RA en je passeert een bosven (links)
16.Op de viersprong (bij een bankje) RA en je komt uit op een geasfalteerde weg (Rekhemseweg)
17.Deze weg oversteken, vervolgens ook het geasfalteerde fietspad oversteken en de geasfalteerde weg (Ellegoorsestraat) inlopen
18.Je loopt de bebouwde kom van “Doetinchem” uit. Je steekt de brug over de beek (Doetinchemse Slinge) over en direct daarna LA, je loopt over een pad aan de rechterzijde van deze beek
19.Pad voor enige tijd blijven volgen en het pad steekt later de beek over, je loopt dan aan de linkerzijde van de beek
20.Eerste pad LA, je loopt nu aan de linkerkant van de sloot. Pad blijven volgen tot aan de driesprong en hier rechts aanhouden
21.Op een kruising van paden RD blijven lopen. Via een klaphekje verlaat je dit pad, je passeert een bordje “Welkom in de Zumpe”, en hier het pad naar rechts aanhouden
22.Een pad naar rechts negeren en het pad doorkruist even later een waterplas
23.Op de viersprong rechtdoor blijven lopen.
24.Op de T-splitsing LA en daarna het eerste paadje LA Aan je linkerzijde is een leuk rust plekje met diverse bankjes en een houten bruggetje, maar jij houdt hier rechts aan.
25.Daar waar het pad met een bocht naar links afbuigt, ga je RA het paadje in welke tussen enkele houten paaltjes doorloopt
26.Even daarna op de Y-splitsing het paadje naar links aanhouden, je loopt opnieuw tussen enkele paaltjes door.
27.Op de T-splitsing het pad naar links aanhouden. Via een trapje kom je uit op een iets hoger gelegen pad, hier RA
28.Het pad gaat met een bocht naar links, daarna het eerste paadje naar links negeren. Vrijwel direct daarna het volgende paadje LA (net even voor het hekwerk)
29.Op de T-splitsing links aanhouden, een smal paadje naar links negeren en op de Y-splitsing een pad naar rechts aanhouden
30.Op de schuine viersprong het pad naar rechts aanhouden en even daarna het smallere paadje schuin naar rechts aanhouden
31.Op de viersprong LA, het smallere paadje op. Je komt uit op een iets breder pad, hier RA
32.Via een overstapje verlaat je het natuurgebied en je komt uit op de parkeerplaats waar je ook bent gestart
zondag 6 februari 2022
AVA'70 in een bubbel?
 |
| AVA'70 is de enige club in Nederland die de plannen voor een verenigingsbubbel al heeft klaarliggen! Allemachtig…. wat was er bij AVA`70 naar uitgekeken? Het moment dat het eindelijk weer mogelijk was, om samen met de clubmaatjes te kunnen trainen. De 3e lockdown, maar het kan ook best al de vierde zijn geweest, hield verdraaid lang aan en iedereen was het alleen hardlopen meer dan zat. Af en toe werd er een duo gevormd, soms kwamen dravers elkaar, wel of niet afgesproken, pardoes onderweg tegen en werd er samen een duurloopje afgewerkt, maar dit alles kan natuurlijk niet tippen aan een buitengewoon gezellige groepstraining op het sfeervolle AVA-complex of in het fraaie buitengebied van Aalten of Bredevoort. En net als met zoveel dingen… je gaat het pas missen als het er niet meer is! Gelukkig kan het nu alweer enkele weken en dat is ook goed te merken. De trainingsopkomsten zijn uitstekend en de lachende gezichten bepalen het beeld van het peloton dat ontspannen het programma van de trainer aanhoort. Regen, wind, 12 versnellingen… het mag de pret allemaal niet drukken. Net overigens als de kleedkamerverhalen, die werkelijk een lust voor het oor zijn en het ene verhaal is nog mooier dan het ander. Het samen douchen duurt ook nog eens veel langer dan normaal en sommigen wassen zich zelfs wel een keer of 4 de haren. Duidelijk een signaal dat ook dit moment weer gekoesterd wordt. Maar misschien het mooiste is nog wel het gezellig samenzijn in het clubhuis. Het bestuur van AVA voelde dit perfect aan en besloot de koffie, thee en kerstkransen een week lang gratis aan te bieden. De gretigheid is bij dit alles duidelijk van de gezichten van de AVA-janen af te lezen en geeft het verenigingsgevoel natuurlijk een enorme boost. Je moet er dan ook werkelijk niet aan denken dat er in Lapland, Congo of Verweggistan een nieuwe Corona-variant opduikt, die roet in het eten gooit. Het zal toch niet gebeuren, dat er op enig moment een extra journaal volgt dat het land weer gedeeltelijk op slot moet en alle clubactiviteiten wederom in de ban worden gedaan? Het gros van de maatschappij, waaronder tal van AVA`70-leden zullen een mogelijke volgende lockdown niet of nauwelijks trekken. Dit is wel een zekerheidje! En juist daarom zijn er bij AVA`70 inmiddels al de eerste plannen gesmeed om bij een mogelijke volgende Coronavariant, die zou kunnen leiden tot een nieuwe lockdown, de leden volop tegemoet te komen. Zo zal er een AVA-bubbel worden opgezet, waarbij het gehele complex hierbij van de buitenwereld zal worden afgesloten. Op het middenterrein zal een grote feesttent herrijzen, die dienst gaat doen als eetzaal, maar waar tevens tal van evenementen worden georganiseerd. De deelnemers worden voor de nachtelijke uren ondergebracht in tipi tentjes rondom dit kloppende hart van het terrein. Naast de dagelijkse baantrainingen zijn er ook duurlopen, maar deze vinden uit veiligheidsoverwegingen en bescherming van de buitenwacht in het donker plaats. Het clubhuis heeft de nodige facilitaire voorzieningen en daarnaast worden hier een dikke 24 werkplekken gecreëerd, waarbij ieder kan beschikken over een laptop en speciaal hiervoor wordt 5G geïnstalleerd. Er kunnen gelijktijdig 50 Senioren in de AVA-bubbel voor de periode van een week en je kunt het complex pas verlaten na 7 dagen samenzijn, feesten en trainen als je een negatief getest bent, maar wel met een meer dan superpositief gevoel. Voor zover bekend, is AVA`70 de enige club in Nederland die de plannen voor een verenigingsbubbel nu al heeft klaarliggen. Mocht het zover komen, dan zal de eerste week van april deze bubbel beschikbaar zijn voor de groep marathonlopers, die in voorbereiding zijn voor hun missie in Rotterdam. Samen trainen, eten, slapen en genieten van entertainment van het allerhoogste niveau moet dan leiden tot een ontspannen aanloop en een succesvolle finish op de Coolsingel! Hoe mooi is dat? (FR) |
dinsdag 1 februari 2022
Te Brake: De Marathon-familie van AVA'70 - deel 5
 |
| Jan te Brake in actie bij de kustmarathon in Zeeland |
Als er een start is, moet er
ook een finish zijn…..
Er zullen in Nederland niet zo
gek veel families in Nederland te vinden zijn, waar alle gezinsleden in 2021
een marathon hebben volbracht. Jan, Ankie, Luuk, Mark en Tim te Brake haalden
dit huzarenstukje vorig jaar uit en zijn toevallig of niet, ook nog eens
allemaal lid van AVA`70. Starten om te finishen was het motto en dat lukte het
vijftal met glans.
Vijf diverse ervaringen, dus
ook 5 verschillende verhalen!
Het slotakkoord van deze 5-delige serie is voor Jan. Hij heeft verreweg de meeste ervaring en weet dan ook heel erg goed welke voorbereiding leidt tot een succesvolle marathon. In oktober 2021 flikte hij het kunstje, door eerst de kustmarathon in Zeeland te voltooien en 3 weken later te finishen op de Coolsingel in Rotterdam. Beide keren met een voldaan gevoel en natuurlijk voorzien van zijn handelsmerk: de smile op het gezicht.....
“Nadat wederom in het voorjaar de marathon van Rotterdam was afgelast, ben ik toch maar door blijven trainen. Omdat we al jaren het weekend van de kustmarathon naar Zeeland gaan, besloot ik om me hier op te gaan richten. Maar ook dit was alles behalve zeker. Ik acht wel: als er een marathon door kan gaan, dan is het de kustmarathon met een kleiner deelnemersveld en een start in Burgh Haamstede en een finish 42 verderop in Zoutelande. Maar stel dat Rotterdam 3 weken later ook doorgaat, zo spookte het door mijn hoofd.. Ik nam me voor om eventueel deel te nemen aan beide wedstrijden als ik voldoende hersteld zou zijn.
Voor mij is Zeeland altijd weer een beetje thuiskomen, want we gaan hier al wel 50 jaar naar toe voor vakantie en ook nu komen we er ook zeker nog 2 keer per jaar.
De wedstrijddag! Na een goed ontbijt werd ik naar Zoutelande gebracht, waar de bussen klaar staan voor de rit naar de startplek. In de sporthal omkleden, de tas inleveren, een toiletbezoek en op naar de start in het centrum van Burgh Haamstede. Het is boezerig weer, windkracht 5-6 en voornamelijk op de kop. Als de kerkklok om 12 uur zijn werk heeft gedaan en het lied “you`re the voice” van John Farnham (lied met doedelzakken) door de luisprekers schalt en er een kippenvelmoment bij de deelnemers merk- en voelbaar is, gaat we op pad en is de strijd tegen de elementen begonnen. De eerste kilometers is het zoeken naar een goed ritme en al snel beginnen zich de verschillende groepjes te vormen. Dit is een groot voordeel van een kleinere marathon! Zo kom ik terecht in een groep van wel 40-50 atleten met op kop enkele Zeeuwen die ons uit de wind houden en een prima tempo aanhouden. De wind is een behoorlijke tegenstander deze dag en weet van geen wijken….
Op de stormvloedkering, zie ik voor het eerst mijn buddy, die me deze dag van gelletjes en drankjes gaat voorzien. Even later vliegt de heli van Omroep Zeeland boven ons, want de wedstrijd is voor het eerst live op de TV. Na de stormvloedkering zie ik in de verte zowel de Achterhoekse, alsook de AVA-vlag. Niemand minder dan Michel Wellink staat daar samen met zijn moeder om mij aan te moedigen. Even slikken en weer door. Het tempo is goed en we lopen tussen de 5.10 en 5.20 minuten per kilometer. Voor we bij Vrouwenpolder het strand opdraaien zie ik enkele familieleden en net als ik de eerste passen in het rulle zand wil maken staat zoon Tim daar volkomen onverwacht met de camera. Pff… een flinke adrenalinestoot!
Het is inmiddels gaan regenen en de groep valt op het zwaar te belopen strand snel uit elkaar. Het is hier ieder voor zich en langs de vloedlijn spelen met de golven tijdens het hoge water. Op het strand bij Oostkapelle zien we in de verte het torentje van Domburg en daar moeten we heen. Het strand af, de trappen op en door de duinen naar Domburg waar erg veel publiek staat. We vervolgen de route door de zandbulten naar de Westkapelse dijk. In een moment van onoplettendheid glij ik in de duinen onderuit en maak een behoorlijke schuiver. In een flits gaat het door mijn hoofd….. einde marathon… en de dame waar ik al een tijdje mee oploopt, roept: gaat het nog? Mede door de adrenaline sta ik snel op en probeer zo snel mogelijk weer door te lopen. Een beetje last van de knie en elleboog, maar toch kan ik al snel weer aansluiten bij mijn wedstrijdmaatje. We bikkelen samen verder over de dijk naar Westkapelle en de wind heeft inmiddels een bijna stormachtig karakter.
Mijn buddy wijkt niet van mijn zijde op de mountainbike, maar zijn lichaamstemperatuur is behoorlijk gedaald door de omstandigheden. Het tempo zit er nog steeds goed in en ik voel me sterk. We beginnen aan het laatste, zwaarste stuk van 5 kilometer richting de finish. De trappen op, over de duinen, de wind en regen pal op de kop, met de witte schuimkoppen op zee in het vizier. We naderen het hoogste punt van de Kustmarathon op 40 kilometer en dalen via een hele steile trap af naar beneden het strand weer op. Tussen de palen door en bij het oude strandhuis Zoutelande (Blöf) de dijk op en langs de Pipers, die met hun doedelzakken weer John Farnham laten horen. De vlaggen staan strak en links beneden ligt de finish. Met de aanmoedigingen van het publiek en in de hand de Zeeuwse vlag passeer ik de meet in 3 uur, 47 minuten en 7 seconden. Moe, zeer voldaan en met een grote smile…….
Weekje rust – weekje 50 kilometer – weekje taperen…….
Nadat ik goed hersteld ben van de kustmarathon, gaan we op 24 oktober (3 weken later!!) met een touringcar vol AVA`70-leden naar de marathon van Rotterdam. Zoon Luuk gaat zijn debuut maken en hoe mooi is het om samen te starten in een marathon! Ik ben toch wel wat gespannen voor het onbekende, want 2 marathons in zo`n korte tijd…. Hoe zal dat gaan? Ik heb de lat voor mezelf wel hoog gelegd om met de pacers van 3:30 uur mee te gaan, maar ik besloot de gok te wagen. We waren ruim op tijd in Rotterdam en de bus werd onder de Erasmusbrug geparkeerd op nog geen 250 meter van de start. Er waren meerdere waves en ik startte in wave 2 en stond op de eerste rij naast Bram Som. We luisterden nog even naar Lee Towers met het marathonlied “You`ll never walk alone,” alvorens het startschot volgde.
Het was even zoeken naar het juiste ritme, zoeken naar de pacers en dan kan het gebeuren. Het weer is perfect, maar omdat het in het startvak nog redelijk fris was, had ik warmstukken aan en een pet op. Na een kilometer of 10 kreeg ik het behoorlijk warm, niet meer aan de pet gedacht, waardoor ik behoorlijk transpireerde. Overal langs het parcours bandjes, dj`s en koren. Vanaf 25 kilometer begon het wat moeilijker te gaan en moest ik de pacers langzaam laten gaan. Tijdens de tweede passage van de Erasmusbrug werden we door de massa toeschouwers gedragen, waaronder het duidelijk zichtbaar en hoorbare AVA-legioen. Van verre afstand kon je de clubvlag al zien wapperen… hoe mooi is dat! Bij kilometer 30 begonnen de bovenbenen tegen te sputteren, maar in mijn hoofd zei een stemmetje: blijven hardlopen Jan en niet gaan wandelen en daar hield ik me dan ook maar aan.
De weg werd richting de 40 kilometer steeds smaller en we liepen door een tunnel van publiek dat zich de handen kapot klapte en iedereen aanmoedigde. Het leek de Hollandse bocht op de Alpe d`Huez wel. Vlak voor het opdraaien van de Coolsingel staat het AVA`70-publiek weer en schreeuwt ons naar de finish. De kramp schoot me in de armen en knieholtes, maar ik kon gelukkig nog blijven hardlopen. Soms moet je streng zijn voor je lijf al protesteert het voortdurend. Ik bereik de finish en de klok blijft stilstaan op 3 uur, 32 minuten en 32 seconden. Net na de finish zie ik ook Luuk en Erwin, die een uitstekende marathon hebben gelopen en alle drie lopen we met een big smile richting de overige clubgenoten!
Twee marathons binnen een maand zal ik niet iedereen aanbevelen. Beide wedstrijden zijn niet met elkaar te vergelijken en hebben hun eigen sfeer! Ik heb er volop van genoten en zal ook mogelijk in dit jaar weer een marathon uit gaan kiezen. Wordt het Rotterdam, de Kustmarathon in Zeeland of toch weer alle twee? De tijd zal het leren……(FR)
maandag 31 januari 2022
Start cursus hardlopen voor beginners bij AVA'70 in Aalten
 |
| Maandag 14 maart om 19.30 uur Binnenkort wordt er wederom
gestart met een cursus “Hardlopen voor beginners.” Tientallen lopers en
loopsters hebben in het verleden reeds deelgenomen aan de cursus en velen
hebben de smaak inmiddels flink te pakken. Onder deskundige leiding wordt er
gedurende 10 weken gewerkt aan de grondbeginselen van het hardlopen. Daarnaast
wordt er ook aandacht besteedt aan de warming-up, de lichaamshouding, het
schoeisel e.d. De eerste trainingsavond vindt
plaats op maandag 14 maart a.s. om 19.30 uur op het AVA`70 complex, Bredevoortsestraatweg 110-a
in Aalten. Het inschrijfgeld bedraagt € 50,00 voor de gehele cursus van 12
trainingen, inclusief koffie en thee na afloop. Voor nadere informatie en
aanmelding kunt u mailen naar clinic@ava70.nl Aan deze lopen voor beginners
cursus kunnen maximaal 20 beginnende lopers en loopsters deelnemen. Voor dit
aantal is gekozen om de deelnemers voldoende aandacht te kunnen geven tijdens de
trainingen. Neem de stap en kom in beweging bij AVA`70! (bron) |
dinsdag 25 januari 2022
Te Brake: De Marathon-familie van AVA'70 - deel 4
 |
| Ankie te Brake Als er een start is, moet er
ook een finish zijn….. Er zullen in Nederland niet zo
gek veel families in Nederland te vinden zijn, waar alle gezinsleden in 2021
een marathon hebben volbracht. Jan, Ankie, Luuk, Mark en Tim te Brake haalden
dit huzarenstukje vorig jaar uit en zijn toevallig of niet, ook nog eens
allemaal lid van AVA`70. Starten om te finishen was het motto en dat lukte het
vijftal met glans. Vijf diverse ervaringen, dus ook 5 verschillende verhalen! Ankie komt aan het woord in de
4e aflevering. Ze is zelf een verdienstelijk hardloopster, maar een marathon….
dat is niet gelijk een uitdaging, waar ze enthousiast van wordt. Wel gaat ze
graag kijken naar de prestaties van “haar mannen.” En toch waagde ze zich in
2021 aan de 42,2 kilometer! Ankie te Brake: Kustmarathon
Zeeland, 3 oktober 2021 Onder het motto “als we er dan toch zijn….” besloot ik, samen met mijn zus en zwager, ook deel te nemen aan de Kustmarathon Zeeland, maar dan wel aan de wandeleditie. De afstand is en blijft natuurlijk gelijk, namelijk 42,2 kilometer. In de bus op weg naar de start in Burgh Haamstede gaf buienradar aan, dat er nog 1 bui volgde, waarna de lucht zou opklaren en zelfs een waterig zonnetje tot de mogelijkheden zou behoren. Om 07.41 uur gingen we van start en besloten toch de poncho maar aan te doen, voor het geval de bui eens wat langer zou aanhouden. De miezerregen voelde ook nog eens koud aan, dus waren er vrij weinig lachende gezichten te bespeuren in de startzone. Het gefaseerde vertrek van de vele duizenden deelnemers zorgde ervoor, dat we al snel in het ideale wandeltempo konden lopen. Op de Oosterschelde-kering zorgde naast de regen ook de wind op de kop voor een onaangenaam decor, waardoor er ook veel minder publiek dan anders aanwezig was. De strijd tegen de elementen begon helemaal toen we het strand opliepen. Het getij was niet gunstig en het strand bestond uit rul zand, waar we een kilometerslang doorheen moesten ploeteren. Er leek werkelijk geen einde aan te komen en alle deelnemers zochten naar het juiste spoor, dat er eigenlijk helemaal niet was. In Domburg, na een kilometer of 30, werd het tijd voor droge sokken, een lekker soepje en een beetje opwarmen. Het was bijna niet te geloven, maar het was inmiddels vrijwel droog geworden en dat gaf de burger natuurlijk moed. Het slotgedeelte is immers behoorlijk pittig, maar we konden de pas er goed inhouden. Na Westkapelle volgde eigenlijk nog het mooiste stuk door de duinen, waar de benen nog eens extra belast worden door de hoogteverschillen en de verschillende trappen op en af. De vlaggen stonden strak toen we Zoutelande bereikten en na 7:49:12 de finishbult opliepen. Het was een mooie, maar zeker ook behoorlijk slopende editie van de Kustmarathon en met een zeer voldaan gevoel keerden we terug naar de thuisbasis! (FR) |
zaterdag 22 januari 2022
Uit de oude doos: Rene van Meurs - Zure hardloopwijven
René van Meurs is stand-up
comedian bij Comedytrain en won in 2012 zowel de jury- als publieksprijs van
het grootste cabaretfestival van Nederland; Cameretten.
Van september 2015 tot en met mei 2017 tourde hij langs de Nederlandse theaters met zijn tweede avondvullende programma "Even goede vrienden". Dit is daar een fragment uit.
"Van die mensen die hun
hardloop-app koppelen aan Facebook. En dan alle resultaten delen. Hé, ga eens
dood, joh." René van Meurs is helemaal klaar met hardlopers die hun gebrek
aan vaderliefde proberen te compenseren met een schreeuw om likes.
woensdag 19 januari 2022
Te Brake: De Marathon-familie van AVA'70 - deel 3
 |
| Luuk te Brake Als er een start is, moet er ook een finish zijn….. Er zullen in Nederland niet zo gek veel families in Nederland te vinden
zijn, waar alle gezinsleden in 2021 een marathon hebben volbracht. Jan, Ankie,
Luuk, Mark en Tim te Brake haalden dit huzarenstukje vorig jaar uit en zijn
toevallig of niet, ook nog eens allemaal lid van AVA`70. Starten om te finishen
was het motto en dat lukte het vijftal met glans. Vijf diverse ervaringen, dus ook 5 verschillende verhalen! Luuk staat centraal in de 3e aflevering van dit vijfluik. De goedlachse hovenier maakte zijn debuut op de marathon in Rotterdam en kende een uitstekend voorbereiding. Desondanks kneep hij hem toch wel een beetje, want ondanks een flinke dosis zelfvertrouwen was Luuk toch niet helemaal gerust op een goede afloop……. De
voorbereiding: Een week of zes voor de marathontraining, was ik in de veronderstelling dat de marathon er niet meer zou komen in 2021. Toch werd steeds duidelijker dat het zomaar eens door zou kunnen gaan. De voorbereiding in het voorjaar leverde mij een beroerde generale op, want tijdens de 30 kilometer van Vorden ging ik helemaal kapot en kon geen poot meer verzetten. Echt veel trek in de marathon had ik dan ook eigenlijk niet, maar besloot dat het er toch maar van moest komen. Broer Mark timmerde voor mij een voorbereiding van 6 weken in elkaar, dat me klaar moest stomen voor Rotterdam. Opdracht was: doe alle trainingen, sla niks over, dan komt het goed! De
start: Daar stond ik dan op zondag 24 oktober 2021. Aan de start van mijn eerste marathonavontuur, samen met een kerel van goud, vriend en loopmaat Erwin Wamelink, die soms net iets te serieus traint. We zongen uit volle borst samen met nog 18000 atleten mee met de kraker “you`ll never walk alone” van mister Lee Towers. Wat een kippenvel was dat en zo mooi om mee te maken…. 28
km: Het verloopt tot nu toe uitstekend en we lopen de terugweg over de Erasmusbrug. Er stond een prachtige erehaag, rechts van de weg vriendin Ilse en nog wat vrienden, terwijl links van de weg een groot AVA-legioen onder leiding van Michiel Wellink stond te schreeuwen. Verdikkeme, alweer een kippenvelmoment. 39
km: Honderden mensen vormen samen een tunnel van geluid met veel muziek en bier. Hier had ik best graag tussen willen staan! Ja, hoor…. Kippenvel van kruin tot enkel. Het was net bocht 7 van Alp d`Huez en wie daar ooit is geweest, weet maar al te goed dat het daar geweldig aangenaam vertoeven is. 41
km: Het einde is duidelijk inzicht en het is hier nog even volop genieten van de aanmoedigingen van mijn familie en het AVA-gezelschap. Wat een herrie, dat zeker voldoende was voor minimaal het 4e kippenvelmoment! De
finish: Hoppa…
ik heb het gehaald in een prachtige eindtijd van 3 uur, 12 minuten en een
beetje. Het gemiddelde lag op 4,31 minuten per kilometer en dat 42 kilometer
lang. Ik ben best trots op mezelf en wat heb ik onderweg genoten van al die
tienduizenden toeschouwers, die zorgden voor vele kippenvelmomenten. De
nabeschouwing: Na mijn eerste marathonavontuur duf ik te stellen, dat het trainen met een goed schema werkt. Waar ik in Vorden na 30 kilometer met een tijd van 2.22 uur kats kapot was, liep ik in Rotterdam nog fris in de wedstrijd en was bovendien nog ruim 7 minuten sneller ook. De credits gaan dan ook zeker naar Mark, die een uitstekend schema had opgesteld, al ging het zeker niet vanzelf. Tijdens de trainingen had ik soms pijn in delen van het lichaam, waar ik nooit last had gevoeld. Maar het is te doen, maar leuk is het overigens niet…. En nu?
Het kan zomaar zijn, dat ik in april weer in de bus zit, want de marathon van Rotterdam is misschien wel het enigste, dat je in coronatijd op de been houdt! (FR) |
maandag 17 januari 2022
Winterboslopen Stichting Omloop Beek gaan niet door in 2022
 |
| De start van de 5 kilometer op 2 februari 2020 |
De Winterboslopen van 23, 30 januari en 6
februari zullen dit jaar niet plaats vinden. Zoals een ieder weet is er in de
persconferentie van 14 januari vermeld
dat evenementen in competitieverband nog niet zijn toegestaan . Op basis van
deze gegevens werd er ook nog geen vergunning verleend door
de gemeente en natuurmonumenten.
De deelnemers die gebruik
hebben gemaakt van de voorinschrijving
voor deelname aan de bosloop,
krijgen uiteraard zoals beloofd
het inschrijf bedrag terug gestort.
Als organisatie betreuren wij
deze situatie op dit moment , maar wij
gaan vol goede moed verder met de
voorbereiding van de Beekse Trailrun die
zal plaats vinden op 3 april in onze prachtige bossen in Beek.
Sportieve groeten van
Stichting Omloop Beek .
Abonneren op:
Posts (Atom)