Verslag van de 17e Hemelvaartsloop in de Heurne

De 'Hemelvaartsgroep'

Dauwloop voor vroege vogels

Het is al meerdere jaren een traditie, dat er op Hemelvaartsdag in de regio een duurloop wordt georganiseerd voor vroege dravers. Het aanvangstijdstip is vastgesteld op 07.00 uur en alleen al bij die gedachte haken er tal van talentvolle lopers af. En dat is natuurlijk een gemiste kans, zo bleek ook dit keer maar weer eens…….

Het peloton van dik 20 atleten was zich net aan het gereedmaken voor de groepsfoto, toen er nog een autootje aan kwam snorren met 2 jeugdige dravertjes. Vlot voegden ze zich bij de groep voor het kiekje, want de temperatuur was aan de bedenkelijke kant. Stilstand zorgt voor stramme spieren en daar wil je helemaal niet mee van start gaan. Gemakshalve werd de warming-up dan ook maar overgeslagen en zette de club zich in beweging.

De grondlegger van de Dauwloop, Geert Wevers, had Theo Stronks ingehuurd als koersdirecteur en dat is een verstandige zet, want als er iemand routevast is, dan is hij het wel. De ervaren nestor besloot gelijk maar het voortouw te nemen en hij stond de koppositie ook niet meer af. De Bredevoortse hinde, Paula Verwaaijen, deed nog enkele malen een poging om de leider voorbij te komen, maar dit bleek een kansloze missie.

Er werd onderweg druk gekeuveld over de verschillende flauwekul-onderwerpen, maar de stemming bleef opperbest. Tenminste, die indruk heerste er in de voorste linie, maar achterin was het helemaal niet zo gezellig. Frank te Brake, sloot met zijn mountainbike de groep af, maar hij moest alle zeilen bijzetten om het gezelschap bij elkaar te houden. Niet dat de tempovonken er vanaf spatten, maar meer vanwege het gefoeter van met name Erwin Wamelink. De Hollenbergbewoner, die het vooral van zijn sublieme stijl moet hebben, kafferde driekwart van de looptijd en de reden was, dat er nogal wat singletracks in het parcours waren opgenomen. Weinig asfalt dus en dat is nu juist de ondergrond waarop hij normaliter excelleert. Hij liet voortdurend weten, dat hij zich voor deze onzin niet om 12 over 6 uit bed had laten rollen. Bovendien was hij te laat geweest voor de koffie en dan is de blonde Keniaan al helemaal niet te genieten. Gelukkig hebben weinigen deze klaagzang meegekregen en sussen bleek al helemaal geen optie. Youngster Juul was het gezeik van Wamelink na een kilometertje of 5 helemaal zat en besloot van koers te wijzigen en terug te keren naar de beginplek. Ze wilde topfit zijn voor haar belangrijkste race van het jaar, de GTM-Loop en die stond 2 dagen later op de kalender. Een verstandige keus zo bleek achteraf, want ze liep een uitstekende wedstrijd en deelde nadien ook nog een bekertje water uit aan een verdwaalde Ethiopiër en de snelste stewardess van de wereld. Hoe mooi is dat?

Terug naar de Dauwloop, waar de meute inmiddels in IJzerlo was aangekomen en via wat geslinger en geslakker weer richting de startlocatie werd gedraafd. Wie Theo een beetje kent, weet dat hij dol is op omwegen en dat gebeurde ook deze ochtend. Dit bleek ook noodzakelijk om aan de beloofde 11 kilometer te komen. Aangekomen bij de Heurnse Treff bleek al snel, dat niet alle horloges dezelfde afstand weergaven, want menigeen liep nog een dom lusje of 2 over de parkeerplaats, totdat de 11 op het wijzerplaatje verscheen. Stelletje autisten….

Afijn, er klonk ter afsluiting van deze prachtige dauwloop een welverdiend applaus voor de parcoursbouwer. En zelfs Erwin deed zijn best om de handen op elkaar te doen, maar het gezicht sprak boekdelen. Hij trok zich vervolgens snel om, klom op zijn stalen ros en sprintte op huis aan. Hopelijk heeft een vers bakkie koffie ook hem nog een goede herinnering opgeleverd aan de mooie Dauwloop van 2026! (FR)