 |
| De groep die het Bevrijdingsvuur in Wageningen heeft opgehaald |
Mijn doelen voor het jaar 2015
waren op de 5 kilometer 19,40 minuten, voor de 10 kilometer een tijd onder de
41.22 minuten en met de halve marathon een tijd onder de 1:44:44. De laatste
twee tijden zijn mijn PR's M50. Ik heb mijn 5
kilometer doel helaas niet gehaald, wel heb ik twee keer onder de 20
minuten gelopen, met de Track and Field Cross in Aalten (19.48 minuten) en de
5x5 Estafette in Doetinchem (19.59 minuten). Mijn PR M50 op de Halve Marathon
heb ik in Venlo met maar liefst 9 minuten verbeterd (1:35:41) en daar was ik
dan ook erg tevreden mee, al had ik een stille hoop om net boven de
anderhalf uur uit te komen. Maar na ruim 5 kilometer kwamen de pacers van de
1:30 uur me al voorbij en het tempo lag te hoog voor mij om met hen mee te
gaan.
In februari hebben we de Jutberg Trail met een aantal AVA'70 leden
in het prachtige licht besneeuwde landschap in de omgeving van Dieren gelopen
en met dit soort wedstrijden maakt het me niet uit of ik er een half uurtje
langer over doe. Ook zijn we op 5 mei mee geweest naar Wageningen om het
Bevrijdingsvuur op te halen, de laatste keer was precies 5 jaar
geleden. De spelersbus van de Graafschap stond op 4 mei klaar om ruim 40
atleten aangevuld met twee fietsende begeleiders van AVA`70 en een tweetal
gasten van de Stichting Oranje Comité Aalten naar Wageningen te brengen om het
bevrijdingsvuur in ontvangst te nemen. Vlak voor het vertrek kwam burgemeester
Berghoef zelfs even aan boord om het gezelschap veel succes te wensen met het
nachtelijke avontuur en gaf bovendien aan er alle vertrouwen in te hebben, dat
de brandende fakkel de volgende dag tijdig op de Markt zou worden afgeleverd. Een
dik uur later arriveerde de bus in Wageningen, waar ons een teleurstellende
ontvangst ten deel viel, want het regende pijpenstelen. Zelfs het neerplenzende
hemelwater bracht het Aaltense gezelschap niet van haar stuk, toen even voor
half twee 's nachts uit de Wageningse burgemeesters handen de
brandende fakkel in ontvangst werd genomen en met goed gevolg de volgende
morgen in Aalten werd afgeleverd.
Op onze vakantie in Schoorl heb ik in juli aan twee boslopen mee
gedaan en dat was toch wel even wat anders dan de vlakke gedeeltes in Aalten en
omgeving. De eerste keer moest ik zelf nog een stukje wandelen en dan overkomt
me niet vaak met een wedstrijd.
In augustus overlijdt na een korte ziekte club- en trainingsgenoot
Jan Wevers. Enkele weken voor zijn overlijden ben ik gelukkig nog bij hem op
bezoek geweest en op donderdag 20 augustus
hebben we op indrukwekkende wijze afscheid genomen van hem. In een
prachtige afscheidsdienst werd een mooi beeld geschetst van Jan door zijn
dierbaren, een beeld dat ons maar al te bekend voorkomt: nuchter, realistisch,
geen poeha en aandacht voor de medemens.
Dit jaar heb ik maar één keer in Duitsland gelopen. In september
nam ik deel aan de Burglauf in Gemen en deed daar 20,53 minuten over de 5
kilometer. Enkele weken later staat de Landschap Marathon in Winterswijk
op het programma, waar de ruim 42 kilometer net binnen de 4 uur afgelegd wordt
met Dick Lubbers en Jeannet Schutte, al heeft eerstgenoemde door een blessure
maar enkele honderden meters kunnen lopen.
Aan de top komen is moeilijk, maar aan de top
blijven is nog veel moeilijker. Dit is een veel gehoorde uitspraak in de
topsport. Met mijn werkgever Estinea staan we de laatste vrijdag in september
voor de ondoenlijke taak om onze nationale titel voor zorginstellingen te
verdedigen. Tijdens de 8e zorgmarathon
op sportpark Papendal presteert het achttal van Estinea het onmogelijke. Met
een prachtige eindtijd van 2.54 uur is het team, net als in 2014, sneller dan
al zijn concurrenten en is weer Nederlands Kampioen. Meer dan 160 teams, waaronder twee van Estinea, doen een gooi naar
de Nederlandse titel. Ieder team loopt, in estafettevorm, een marathon en ieder
teamlid loopt een afstand van 4,2 kilometer. Het winnende team van de
Achterhoekse zorginstelling bestaat uit: Frank Roos, Wim Jentink, Roy Ebbers,
Erwin Wamelink, Geert Wevers en de nieuwe aanwinsten Bernd Nijman en Inez en
André Balke. De ploeg komt met hoge verwachtingen naar Papendal maar merkt al
snel dat de tegenstand van hoog niveau is maar weten toch de overwinning binnen
te slepen. Bij de prijsuitreiking mag het team twee keer het podium op. We
winnen het ploegenklassement en we worden ook gehuldigd als snelste ploeg uit
Gelderland. Als klap op de vuurpijl wordt het sterrenensemble toegezongen door
Lee Towers met ‘zijn’ you’ll never walk alone! Uiteraard zingen de winnaars,
vanaf het ereschavot, met volle borst mee.
Een workshop en een hardloopclinic was één van de prijzen die de
Gelderse Sportfederatie bij bovenstaand Nederlands
Kampioenschap beschikbaar stelde en het Estinea Running Team vertrok
op vrijdag 6 november met een 14-koppige selectie in het sportieve clubkostuum
van Estinea naar het Nationaal Sportcentrum in Papendal. We werden in
het gebouw van het NOC/NSF ontvangen voor een workshop Vitaliteit, die werd
gegeven door marathonloopster Andrea Deelstra. De sympathieke atlete is naast topsportster
ook leefstijlcoach en in dat kader ook verbonden aan de Gelderse
Sportfederatie. Middels een quiz en de nodige interactie kwam de verschillende
aspecten van een gezonde leefstijl aan bod. De speelse wijze, waarop de
hardloopster het onderwerp presenteerde, zorgde voor een ontspannen sfeer bij
de Runners van Estinea, die ook nog een beetje huiswerk meekregen. Ieder moest
voor zichzelf een vaste gewoonte noteren, die men wilde veranderen. Opvallend
was het feit, dat niemand over deze vraag lang hoefde na te denken, dus hier
zal de komende tijd hard aan gewerkt worden.
Het tweede gedeelte van de dag, bestond uit een looptraining en
hiervoor ging het hele gezelschap naar het buitengebied van het Nationaal
Sportcentrum toe. De groep kreeg de opdracht om op gevoel te gaan hardlopen,
dus zonder blik op het horloge op een afgesproken tijd terugkeren naar het
beginpunt. Klinkt eenvoudig, maar de praktijk bleek anders. Sommigen liepen
veel te hard, anderen waren een beetje te snel, maar slechts een enkeling had
het goede gevoel. Een mooi grasheuveltje bleek uitermate geschikt voor het
doen van stabiliteitsoefeningen en loopscholing. Met de balans was het niet
altijd even goed gesteld en een correctie hier en daar zal de snelheid en ook
de houding zeker ten goede komen. De cooling-down bood mooi de gelegenheid om
met Deelstra te praten over haar voorbereidingen richting de Olympische Spelen
van Rio volgend jaar. Ze is hier al voor geplaatst met een zeer snelle tijd van
2 uur en 26 minuten op de marathon en de komende periode gaat de atlete de
puntjes op de i zetten. Veel trainen, een aantal crossen in de winter, mooie
baanwedstrijden om de snelheid te testen en… een halve kilo in gewicht
aankomen. Het klonk raar, maar dit laatste zou zo maar eens de lastigste
opdracht kunnen vormen. Bij het afscheid wenste Andrea Deelstra ons veel succes
en vooral plezier met het hardlopen en ze daagde ons uit, mee te
strijden om het fitste team van Gelderland te worden. Een mooie opdracht
om mee aan het werk te gaan de komende periode!
Na de douche en lunch meldden we ons bij het sporthotel Papendal
voor een rondleiding over het Sportcentrum, dat in totaal maar liefst 160
hectare betreft. Verschillende complexen werden bekeken, met als hoogtepunt het
splinternieuwe indoorgebeuren, genaamd de Arnhemhal. Verschillende sportzalen
en fitnessruimtes maken dit gebouw tot één van de beste sportcentra van Europa.
De Estinea Runners keken zich hier dan ook de ogen uit naar de faciliteiten
en natuurlijk vormde ook het spotten van bekende topsporters een
bezigheid, die niet mocht ontbreken. Echter, in trainingspak zien atleten en
atletes er meestal heel anders uit en zijn ze in ieder geval vaak een stukkie
kleiner van stuk en bovendien wat smaller in de taille. Geen score dus, totdat
bij het verlaten van het gebouw op een oranje loungebankje Churandy
Martina zijn gouden tandje bloot lachte. Yes, toch nog een topper live
gezien. Met de sporttas vol inspiratie, keerde het sportieve gezelschap
van Estinea terug naar Aalten na een zeer geslaagd en gezellig dagje “topsport
snuiven.”
Medio november staat de Zevenheuvelenloop in Nijmegen op het
programma en deze grote wedstrijd van 15 kilometer leg ik af in een tijd van
1:06:43. Een week later staat de 3e editie van de Boekelder Cross op de kalender. Mijn oudste zoon Tom heeft me nog nooit kunnen
verslaan maar zit me al een tijdje op de hielen. Bram, onze jongste zoon, liep
me bij de Intratuinloop in Bredevoort in 2010 er al uit. Gelijk na de
start loopt het grote veld over de Huiskematerdijk en zie ik Tom nog niet voor
me lopen maar op de afslag naar de Loohuisweg verrast hij me. Waar ik netjes op
de weg blijf lopen gaat Tom me links door de berm voorbij en neemt gelijk tien
meter afstand. Ik probeer hem nog te volgen maar heel langzaam loopt hij bij me
weg naar een meter of veertig-vijftig. Op het pad naar Til loop ik weer
wat op hem in en het geeft me even de hoop dat ik weer de sterkste ben die dag.
Met nog een kilometer te gaan versnelt Tom en moet ik het definitief opgeven. Twaalf seconden is het verschil en als ik over de finish kom feliciteer ik hem
met zijn knappe prestatie. Aan de ene kant had ik het graag nog een tijdje
willen uitstellen maar aan de andere kant is het natuurlijk ook prachtig dat de
kinderen je voorbij gaan. Nu maar zien dat ik de dames nog een tijdje voor kan
blijven!
Het jaar 2015 was een jaar van een paar kleine klachtjes maar gelukkig
bleven de echte blessures me bespaard. De doelen die ik me voor 2016 stel
zijn de volgende: 5 kilometer onder de 20 minuten, 10 kilometer onder de 42
minuten, de 15 kilometer onder de 65 minuten, de 10 Engelse Mijl onder de 70
minuten en de halve marathon onder de 95 minuten. Er is nog wel wat arbeid te
verrichten!
 |
| Tom, op de dag dat hij me voorbij gaat |
 |
Clinic met Andrea Deelstra
 |
| Nederlands Kampioen |
|
