 |
| Slechte omstandigheden in Wageningen |
Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief
zaterdag 9 december 2017
Uitslagen van de 2e Adventslauf in Ellewick(D)
 | ||
| Gezellige nazit in Ellewick voor de AVA'70 leden |
Gerrit Dijkslag loopt zijn 750e wedstrijd
 |
| Gerrit Dijkslag |
In het Belgische
Eisden-Maasmechelen heeft Gerrit Dijkslag vanmiddag zijn 750e wedstrijd
gelopen. In de Terhills Trailrun liep hij in fris weer en over de heuvels naar een mooie tijd van 3:08:48 uur op de 30 kilometer, goed voor een 139e plaats.
Het ging niet vanzelf aldus Gerrit, maar de 750e wedstrijd is binnen. Gerrit
van harte gefeliciteerd met deze mijlpaal.
Terhills ligt op de voormalige
mijn van Eisden in het hart van de Euregio. Het strekt zich uit over een gebied
van circa 365 ha in Dilsen-Stokkem en Maasmechelen, aan de rand van het enige
Nationale Park van België. Gevormd door haar verleden als industriële mijn- en
grindontginning, wordt de omgeving vandaag gekenmerkt door weelderige fauna en
flora, enorme waterpartijen en unieke verzichten vanop de mijnterrils. Een
levende herinnering aan het Limburgse steenkoolmijnverleden, waar meer dan een
kwart eeuw geleden de mijnen van Eisden nog op volle toeren draaide. Vandaag de
dag ziet het landschap er helemaal anders uit en kan je hier genieten van een
verrassend landschap van 'bergen en meren' met spectaculaire panorama's.
Klik hier voor de uitslagen
vrijdag 8 december 2017
GUV Marathon wandeltocht in winterse sferen
 |
| De grote Kerstboom, die eigenlijk volgens de lokale gids op de Markt had moeten staan, bleek verhuist naar een plekje op het park |
Denise
van der Donk had er de hele week stiekem al op gehoopt en haar wens kwam ook
werkelijk uit. Een uur voor aanvang van de wandeltocht t.b.v. de GUV Marathon
begon het te sneeuwen. En ook niet zo`n beetje ook. Al snel lag er een witte
deken op het landschap en de deelnemers hadden alle moeite om tijdig Groenlo te
bereiken. Denise had samen met haar man Rob een wandeltocht uitgezet in het
vestingstadje, met start en finish vanaf hun huis. Nadat de lampjes, hesjes,
handschoenen en andere warmtebronnen geïnstalleerd waren vertrok het
gezelschap, terwijl flinke vlokken sneeuw neer dwarrelden. De route liep van de
rand van de stad met een omtrekkende beweging langs de grachten naar het
centrum. Daar werd een mooie groepsfoto gemaakt en ook dat is tegenwoordig al
een kunst op zich.
De tocht werd vervolgd en langzaam ging het via de kleine
straatjes naar het buitengebied. De sneeuwval was minder geworden, dit in
tegenstelling tot de gespreksstof en de daarbij gebruikelijke onzinnige
opmerkingen. Een enkeling verliet af en toe de groep om gebruik te maken van het
openbare toilet, tenminste, dat viel op te maken aan de sporen in de sneeuw.
Getuigen wisten daarnaast te melden, dat er ook stiekem een shotje werd
genomen, maar om de schuldige, anonieme drinker niet in de problemen te
brengen, worden hier geen details over bekend gemaakt. Een heel mooi wandelpad
langs de Slinge, bracht het gezelschap bij vakantiepark Marveld, waar Denise
met een vertraging van een half jaar, alsnog een medaille uit Londen in
ontvangst mocht nemen. De grote Kerstboom, die eigenlijk volgens de lokale gids
op de Markt had moeten staan, bleek verhuist naar een plekje op het park. Hier
moest en zou ook een groepsfoto van gemaakt worden en wederom moest de
fotograaf in actie komen.
Het einde van een memorabele winterse wandeltocht
kwam in zicht. In huize van der Donk brandde inmiddels het kacheltje heel erg
fijn en had Rob de chocomelk al in een grote pan op de juiste temperatuur
gebracht. Slagroom was er, en cake, koek en chocoladenootjes. Kortom, alle
ingrediënten waren er voor een gezellige nazit. Nadat Denise en Rob uitgebreid
bedankt waren voor hun warme gastvrijheid en hun bijdrage aan de GUV Marathon,
vertrok het gezelschap weer voorzichtig het sneeuwlandschap in…..
It's 4U2 gaat lopen voor GUV Marathon
 |
| Jongeren van 12-16 jaar doen mee aan de GUV Marathon |
Bij de kerk denken we al gauw
aan de diensten op zondag. Maar de kerk is (en doet) veel meer! Tijdens de
It’s4U2, jongeren van 12 tot 16 jaar, van zondag 12 november heeft Jorick Westerveld, één van de diakenen van
onze kerk, ons uitgelegd wat de diaconie allemaal doet. Diaconie is een van de
kernopdrachten van de kerk en heeft alles te maken met het omzien naar de
medemens. Als It’s4U2 wilden we ook graag vorm geven aan ‘het omzien naar de
medemens’ en zo kwamen we op het idee om mee te gaan doen met de GUV Marathon
voor het kind. Eén op de acht kinderen in Nederland blijkt op te groeien onder
de armoedegrens. Ook in Aalten en omgeving speelt dit schrijnende probleem.
De
GUV Marathon heeft als doel om geld in te zamelen voor deze kinderen. Wat
betekent het voor kinderen om op te groeien onder de armoedegrens? Daardoor
kunnen kinderen niet volledig meedoen met hun leeftijdsgenootjes. Bij hen thuis
is geen geld voor verjaardagsfeestjes, voor zwemles, en ook niet voor af en toe
eens een leuk uitstapje, of voor een fiets. Allemaal dingen die voor de meeste
kinderen heel gewoon zijn. Die armoede wordt vaak door de kinderen en hun
ouders angstvallig stil gehouden. Als een kind uit zo’n gezin met stille
armoede dan toch eens wordt uitgenodigd voor een feestje, moet het vaak ‘nee’
zeggen. Omdat er geen geld is om een cadeautje te kopen. Of simpelweg omdat er
een zwempartijtje op het programma staat en het kind geen zwemdiploma heeft, en
dus niet mee kan. Of omdat er een fietstochtje is en het kind geen fiets heeft.
Door mee te doen met de GUV Marathon voor het kind en ons daarvoor te laten
sponsoren, willen we deze kinderen helpen. Met een fiets, of zorgen dat die
zwemles toch kan. Of met kaartjes voor een uitje, waardoor ook dat kind in die
armoede-situatie in de klas weer eens kan vertellen over een leuk uitstapje dat
hij of zij maakte. Op 23 december 2017 lopen/fietsen de jongens en
meiden van de It’s4U2 (in estafette) deze marathon van het kind. We hopen
natuurlijk dat veel mensen ons willen sponsoren! Dit kan door het invullen van
de sponsorlijst waarmee de jongens en meiden rond gaan. En natuurlijk zou het
erg leuk zijn wanneer er veel mensen langs de route staan om deze bikkels aan
te moedigen! Meer informatie over deze actie en de route van de GUV Marathon
van het kind vind je op aladnafm.nl/kinderhulpweek/ Of neem contact op met
Heidi Ebbers; Heidiebbers@outlook.com, tel. 06 48623833
donderdag 7 december 2017
Zoladz test
|
Column: Erwin’s zin en onzin - deel 184
 |
| Garmin Fenix 5X Saphir |
Horlogevrije duurloop: wie doet er mee?
Een dikke vent stapt de winkel binnen. Vanuit het magazijn is zijn roggelende ademhaling te horen. Met een stoffen zakdoek dept hij zijn rood aangelopen voorhoofd droog. Op zijn grijze trui is de zweetafdruk rond zijn navel duidelijk zichtbaar. Het is de perfecte ambassadeur voor hart- en vaatziekten. Voordat ik hem de weg naar de dichtstbijzijnde shoarmaboer wil wijzen, begint-ie te praten. “Verkopen jullie ook de Garmin Fenix 5X Saphir?” Ik onderdruk mijn lach en vraag of het een vervroegd kerstcadeautje is. “Nee, hij is voor mijzelf. Ik wil in mei deelnemen aan de Bocholter Citylauf.” Als ik hem meedeel dat wij dat klokkie, van ruim achthonderd euro niet in ons assortiment hebben, verlaat hij binnensmonds mopperend de winkel. Ik blijf verbouwereerd achter.
Als hardloper hoor je er niet meer bij als je geen hightech Polar, Garmin of tomtommetje om je pols hebt. Of je überhaupt hardlopen kunt is bijzaak. Vlak voor een training staan de geflipte autisten te bidden om een fatsoenlijk gps-signaal. Een training van 10 kilometer is pas voltooid als de afstand op het display verschijnt. Geeft de polscomputer nog geen toestemming, wordt er nog doodleuk een lusje aan vastgeplakt . Een 5 kilometerwedstrijd is nooit meer een 5 kilometerwedstrijd. “Mijn horloge geeft 5,1 aan. Ik vond mijn tijd ook al tegenvallen.”Als er tijdens een duurloop eindelijk eens een acceptabel tempo gelopen wordt, is er altijd wel een spelbreker die op zijn horloge wijst en zegt dat het wel een tandje minder mag. Er is één categorie die helemaal de weg kwijt is: de hobbyloper met een hartslagband. Brrrr, wat een stumpers. Als Sifan Hassan zo nu en dan op hartslag traint, valt nog te begrijpen en zelf onze eigen Mark te Brake komt er mee weg, maar zullen wij – de simpele hardloopzielen – gewoon weer even normaal gaan doen?
De lol gaat er van af. In plaats van buitenspelen voor volwassenen, verandert hardlopen in een soort hogere wiskunde. Tijdverdrijf voor datanerds. Nooit meer een keer lekker tot het gaatje in de training, even de verzuring aantikken of kotsend de struiken in. Het is nu gemiddeldes voor en zones achter. Ik stel voor om, eens per maand, een horlogevrije duurloop in te lassen. Lopen op gevoel en dan laten we de vorm van de dag bepalen hoe hard we gaan. Wie doet er mee?
Een dikke vent stapt de winkel binnen. Vanuit het magazijn is zijn roggelende ademhaling te horen. Met een stoffen zakdoek dept hij zijn rood aangelopen voorhoofd droog. Op zijn grijze trui is de zweetafdruk rond zijn navel duidelijk zichtbaar. Het is de perfecte ambassadeur voor hart- en vaatziekten. Voordat ik hem de weg naar de dichtstbijzijnde shoarmaboer wil wijzen, begint-ie te praten. “Verkopen jullie ook de Garmin Fenix 5X Saphir?” Ik onderdruk mijn lach en vraag of het een vervroegd kerstcadeautje is. “Nee, hij is voor mijzelf. Ik wil in mei deelnemen aan de Bocholter Citylauf.” Als ik hem meedeel dat wij dat klokkie, van ruim achthonderd euro niet in ons assortiment hebben, verlaat hij binnensmonds mopperend de winkel. Ik blijf verbouwereerd achter.
Als hardloper hoor je er niet meer bij als je geen hightech Polar, Garmin of tomtommetje om je pols hebt. Of je überhaupt hardlopen kunt is bijzaak. Vlak voor een training staan de geflipte autisten te bidden om een fatsoenlijk gps-signaal. Een training van 10 kilometer is pas voltooid als de afstand op het display verschijnt. Geeft de polscomputer nog geen toestemming, wordt er nog doodleuk een lusje aan vastgeplakt . Een 5 kilometerwedstrijd is nooit meer een 5 kilometerwedstrijd. “Mijn horloge geeft 5,1 aan. Ik vond mijn tijd ook al tegenvallen.”Als er tijdens een duurloop eindelijk eens een acceptabel tempo gelopen wordt, is er altijd wel een spelbreker die op zijn horloge wijst en zegt dat het wel een tandje minder mag. Er is één categorie die helemaal de weg kwijt is: de hobbyloper met een hartslagband. Brrrr, wat een stumpers. Als Sifan Hassan zo nu en dan op hartslag traint, valt nog te begrijpen en zelf onze eigen Mark te Brake komt er mee weg, maar zullen wij – de simpele hardloopzielen – gewoon weer even normaal gaan doen?
De lol gaat er van af. In plaats van buitenspelen voor volwassenen, verandert hardlopen in een soort hogere wiskunde. Tijdverdrijf voor datanerds. Nooit meer een keer lekker tot het gaatje in de training, even de verzuring aantikken of kotsend de struiken in. Het is nu gemiddeldes voor en zones achter. Ik stel voor om, eens per maand, een horlogevrije duurloop in te lassen. Lopen op gevoel en dan laten we de vorm van de dag bepalen hoe hard we gaan. Wie doet er mee?
woensdag 6 december 2017
Rondje Slangenburg in Doetinchem
 |
| van links naar rechts Wim Brinkman, Rob Berkelder, Evelien Hillen, Gerdy Hoornenborg en Geert Wevers How lucky we are!
Vanmorgen was het dan
eindelijk zover. Ik mocht aan mijn maandelijkse avaloopvriendjes Rob en Geert
mijn eigen bedachte route presenteren. Ook Evelien en Wim Brinkman durfden het
aan om mee te gaan. Ik was eerlijk gezegd best een beetje zenuwachtig. Want wat
als ze de route 10x niks zouden vinden? Wat als het parcours onbegaanbaar was?
Of wat als het weer ‘driete’ werd….? Maargoed... Het weer was best goed
vandaag en met volle moed reden we naar plaats van bestemming…DE SLANGENBURG! Zoals
jullie weten heeft de Slangenburg een speciaal plekje in mijn hart. Dat hebben
jullie ooit kunnen lezen in een eerder stukje dat ik daarover schreef, klik hier voor de link.
De Slangenburg is namelijk het
mooiste stukje Achterhoek voor een loper. En we mogen van geluk spreken dat we
er zo dicht bij wonen (How lucky we are!). Om weer even in een bijpassende
sfeer te komen een bijpassend
muziekje (zoals mijn vaste loopmaatje Rinke dat ook altijd zo mooi doet in
zijn stukskes). Je kunt in de
Slangenburg wel 20 km achter elkaar over zand- en bospaadjes lopen, waarbij je
telkens weer verbaasd bent over de schoonheid van het gebied. De mooie oude
beukenbomen, het prachtige idyllische kasteel en de romantische doorsteekjes
zijn oogstrelend in ieder seizoen. Gelukkig ervaarden mijn loopmaatjes dat
vandaag ook, want de ‘Oooohhhs’ en ‘Aaahhhs’ kwamen met regelmaat uit hun
monden. Natuurlijk kon ik ze tijdens de 11 km die we liepen alle mooie plekjes
met het bijpassende romantische verhaal aanwijzen die de Slangenburg zo
speciaal voor mij maken. Ze genoten zichtbaar.
Even werd het nog spannend
toen Rob struikelde over een tak en met een flinke dreun in de struiken en
modder belandde. Maar gelukkig hield zijn knie het en konden we ons prachtig
rondje in deze mooie omgeving voortzetten. Voldaan en blij reden we na deze
perfecte ochtendloop terug naar Aalten waar bij Huize Hillen een heerlijke bak
koffie op ons stond te wachten. We
hadden nog meer geluk omdat de sint de avond ervoor heerlijke traktaties voor
bij de koffie achter gelaten had. Een gezellige loopochtend met een fijn
gezelschap in een nog mooiere omgeving!
Gerdy Hoornenborg
|
 |
| Heerlijk kopje koffie in huize Hillen |
Aankondiging van de 25e Scharenborg Crossloop in Lichtenvoorde
 |
| De start in 2016 |
Door voor in te schrijven krijg je 1 euro korting en bespaar je de organisatie veel extra werk. Je kunt je hier voorinschrijven.
Na inschrijven is mogelijk tot 15
minuten voor aanvang van de wedstrijden. Voor de snelste drie mannen en vrouwen
op elke afstand zijn er mooie geldprijzen. Onze catering zorgt ook dit jaar na
afloop voor koffie en soep.
Sportbalance zal
aanwezig zijn met een stand met trailschoenen. De tijdregistratie wordt gedaan met
de systemen van Race Result. De chips zitten achterop het startnummer
bevestigd. Omdat dit kostbare chips zijn, worden de startnummers meteen na de
finish ingenomen door de organisatie.
Klik voor meer informatie op onderstaande link
site organisatie
Klik voor meer informatie op onderstaande link
site organisatie
 |
| De flyer van de Scharenborg Crossloop |
Aankondiging van de 2e Ellewicker Kerstlauf
 |
| Patrick Ikink tijdens de 1e Ellewicker Kerstlauf |
Na de succesvolle première in 2016 met 200 deelnemers, gaat de Ellewicker
Kerstloop ook in 2017 van start. De loop zal plaatsvinden op zaterdag 9 december.
De starttijd is om 15.00 uur. Er moeten 2 ronden van
2,5 km door Ellewick worden afgelegd. Een hoogtepunt is ook
dit jaar de inloop in de Ellewicker Schützenhalle, waar zich de finishlijn
bevindt. Dus het maakt niet uit wat voor weer het is, het is droog bij de
finish. Muzikaal worden de deelnemers in de laatste meters ondersteund door
onze DJ Vens.
Na afloop van de wedstrijd zijn er douchefaciliteiten direct
naast de Schützenhalle, op het sportterrein van ASV Ellewick. We hopen op een groot
aantal deelnemers van onze Nederlandse hardloopvrienden. Na de wedstrijd is er in de gezellige Schützenhalle koffie en gebak, maar er zijn ook drankjes te krijgen. We kijken er naar uit om je te verwelkomen in Ellewick. Tot ziens!
Klik voor meer informatie op onderstaande links
maandag 4 december 2017
Actie GUV-marathon voor het kind
 |
| Doe ook mee aan de wandeltocht voor het goede doel |
Rond 21.15 uur verwachten ze weer terug te zijn en dan mag een kop warme chocolademelk, koffie of thee en wat lekkers erbij natuurlijk niet ontbreken. De kosten (minimale bijdrage) per persoon is 5 euro. Aanmelden kan bij Denise of via ikkanhetaan@gmail.com. Vergeet niet een reflecterend hesje of lampje mee te nemen. Een aantal enthousiaste wandelaars hebben zich al opgegeven, er kunnen maximaal 20 personen mee lopen. Geef je ook op voor deze mooie tocht, het wordt een gezellige avond. Denise en Rob hebben er zin in, jullie ook?
Deelnemers: 01.Denise en Rob van der Donk, 03.Wim en Jeanet Brinkman, 05.Frank en Anita Roos, 07.Geert en Ina Wevers, 09.Ben en Ineke Wesselink, 11.Henk Eskes, 12.Andre en Inez Balke, 14.Patrick en Sabine Ikink, 16.Theo en Adri Stronks, 17.Gerjo Wevers, 18.Henrieke Wevers, 19.Claudia Huinink, 20.Gerwin Huinink, 21.Lars Huinink, 22.Mare Huinink, 23.Ingrid van Zolingen, 24.Gerwin Jansen-Eupe, 25.Marieke Obbink
We zitten vol!
Deelnemers: 01.Denise en Rob van der Donk, 03.Wim en Jeanet Brinkman, 05.Frank en Anita Roos, 07.Geert en Ina Wevers, 09.Ben en Ineke Wesselink, 11.Henk Eskes, 12.Andre en Inez Balke, 14.Patrick en Sabine Ikink, 16.Theo en Adri Stronks, 17.Gerjo Wevers, 18.Henrieke Wevers, 19.Claudia Huinink, 20.Gerwin Huinink, 21.Lars Huinink, 22.Mare Huinink, 23.Ingrid van Zolingen, 24.Gerwin Jansen-Eupe, 25.Marieke Obbink
We zitten vol!
zondag 3 december 2017
Bikkelen over des Heeren bergen (29)
 |
| Samen met de deerns van de Hoart zwoegen over des Heeren bergen |
Al enige tijd heb ik geen
input meer geleverd aan dit mooie hardlooppodium van neef Geert. Het was geen
kwestie van zin, maar eentje van tijd. De afgelopen maand zijn we met ons
kantoor verhuisd van het oude postkantoor naar de oude textielfabriek aan de Hofstraat
(hoe moet dat straks nu met de Beeklaanstraatrace…geen balkonscene?) en dat
heeft er even ingehakt. Tussen de bedrijven door ook onze Sam naar Den Haag
verhuisd: eerst van Aalten naar Scheveningen, toen van een niet zo’n leuke
kamer naar de caravan in Zoetermeer, toen van de caravan naar zijn huidige
stekkie in Den Haag, en toen de caravan weer ophalen. In 6 weekenden 4 keer
naar Den Haag klepperen…funest voor columnistachtige intenties!
Maar nu de rust weer enigszins
is teruggekeerd én de prachtige zondagmiddagsneeuwval me dwingt binnen te
blijven, heb ik de laptop maar weer eens aangeslingerd. Vorige week heb ik voor
het eerst meegedaan aan de Montfertlandloop en daar kan ik eens mooi een fijn
stuksken over schrijven! Nu zijn wedstrijdverslagen niet zo mijn ding, want wie
is er nu geïnteresseerd in het bescheiden feit dat ik 395e van de 2240 renners
ben geworden? Nee, er zit uiteraard een filosofische ondertoon in mijn betoog,
neem deze ter harte zou ik zeggen…
Omdat ik op een 15 km
wedstrijd nog niet echt een tijd had staan waar ik mee thuis kon komen (1.12 en
nog wat op de Postbankloop in 2015…), had ik zwager en personal trainer Hans
Lammers gevraagd om een schema voor me te maken. Om een of andere reden kak ik
tijdens wedstrijden die langer dan 10 km altijd in. In een wedstrijd van 5 of
10 km kan ik bijvoorbeeld mijn loopmaatje Gerdy met 2 vingers in de neus voor
blijven, maar als ’t langer wordt, moet ik altijd tegen haar welgevallige
achterkant aan kijken. In het schema van Hans was de baantraining van Theo
verwerkt, een intervaltraining voor de donderdagavond / vrijdagochtend en een
duurloop met steigerungen voor de zondagmorgen. Het volgen van het schema ging
me best goed af wat discipline betreft. Het lukte me ook nog om elke ochtend
plankings-oefeningen te doen. Ik moet er niet te lang bij nadenken, want ik heb
me aardig “geplaagd” de laatste maanden om 395e te worden. Hallo
midlifecrisis!
Afijn, dat ging dus best goed,
totdat mijn vermoeide lijf op een gegeven moment ingreep. Door de verhuizing
van het kantoor, knoeide ik ’s avonds veel en lang door. Want het gezinsleven
ging natuurlijk ook gewoon door – wat best druk kan zijn met 5 jongens – en ook
het gewone werk. Dus in bed was er veel “ruimte” voor prakkisaties, al dan niet
gewenst. En dan dus dat schema… Als het niet ’s avonds niet kon, dan maar ’s
morgens! 06.00 uur eruit, gympen an en intervallen maar! Drie weken voor de
Montferlandrun ging het mis. Op de baan mochten we 10 x 200 m doen. Dat korte
werk vind ik mooi om te doen! Het lukte aardig om bij de “grote jongens” te
blijven, zoals Miel en Danny B. Maar na de 9e keer toen sprong er
iets in de hamstring van mijn rechterbeen. En het rennen was acuut gebeurd!
Op een pijnlijke manier kwam
ik er achter dat je niet op alle vlakken kunt knallen. Als je stress in je lijf
hebt mag je best hardlopen, maar temper je verwachtingen dan enigszins! Ik had stiekem de wens om de
Montferlandrun in 1.04,30 te lopen: 3 x 21,30 min per km. Deze ambitie heb ik
laten varen. Door te fietsen en de oefeningen te blijven doen bleef ik een
beetje in de running. Han Tieltjes heeft weer voor een kapitaal aan pleisters
op ’t been geplakt en Wim Stronks heeft de boel weer enigszins in ’t fatsoen
gedrukt. En toen ging het weer gelukkig. Als test de laatste Boekeldercross
gelopen en de hamstring kraakte, maar hij hield het.
Het voordeel van een
bijgestelde ambitie is dat je iets meer ontspannen naar een wedstrijd
toeleeft. Voor de wedstrijd ben ik in
plaats van 4x slechts 3x naar de WC geweest… Toen ik samen met Gerdy en
Arja bij ’s-Heerenberg aan kwamen, zagen we de renners van de 7,5 km zwoegen op
de laatste kilometers. Bij die aanblik sprong mijn hartslag direct 10 – 20 slagen
omhoog. Dit kregen wij ook nog te verduren dus… Bij de finish troffen we neef
Geert. Hij had in een mooie tijd de 7,5 km gelopen, maar zag er wat
pie-jeuntjes uit. Het was koud, nat en zwaar. Hup, weer een paar hartslagen
erbij…
Na het inlopen troffen we bij
de start een hoop trainingsmaatjes. Da’s altijd hartverwarmend. Samen een
beetje grappen en grollen doet de spanning wat wegnemen. Hans Jentink en
Patrick Weijers waren er ook, doorgaans mijn hazen voor de 5 en 10 km. Hans
loopt aan het eind van de wedstrijd altijd net iets te hard voor me, maar
Patrick kan ik meestal wel bijhouden. Bij de start was ik gelijk al in dubio:
bij mijn hazen blijven of mijn eigen tempo lopen? Patrick ging er als een gek
vandoor; zijn wapperde manen dansten de eerste kilometers steeds een meter of
10 – 15 voor me. Ik bleef derhalve maar bij Hans, dat ging al hard zat. 4.08
min over de eerste kilometer. Ik stevende af op een tijd van 1.02,00! Arno
Derksen, dé revelatie van dit seizoen, bleef ook heel eigenwijs in onze
kielzog. Op de beruchte Peeskesbult kwamen we Patrick achterop, nadat we de 1e
5 km in 21,26 min hadden afgelegd. Er ontstond een mooi groepje, en ik nam me
voor om in ieder geval tot de 10 km te blijven volgen. Na 9 km kregen we de
dansende staart van Cindy in het vizier. Ook haar slokten we op met ons
meedogenloze tempo. Stoïcijns en groothoudend haalden we haar in, ik zei nog
bemoedigend “hou vol Cindy!”. Maar ik had haar niet aan hoeven te moedigen,
want ze ging me na een poosje soepel als een hinde weer voorbij, terwijl ik
probeerde mijn zwoegen er nog enigszins elegant er uit te laten zien. Het
blijft toch een klasbak die Cindy!
De 2e 5 km kwamen
we door in 21,30 min, lekker constant dus. Maar mijn pijp raakte wel een beetje
leeg. Ik moest lossen van het gele AVA treintje. De laatste 5 km waren een
lijdensweg. Misschien toch wat te snel gestart, misschien toch wat
trainersachterstand, misschien was dit lijf meer een sprinter dan een
duurloper, zal ik stoppen want dit is toch niks aan meer? Daar is pas het 13 km
bordje, kak, ’t is het 12 km bordje… De aanmoedigingen van een hoop
bekenden langs de kant sleepten me er door heen. Ik nam me het liedje Anyhow van de Tedeschi
Truskband in de kop: ik zou en moest hoe dan ook ook de laatste 5 km tot een
fatsoenlijk einde brengen. Ik had me niet voor niets afgebeuld op dat militaire
schema van Hans. Ik wou natuurlijk ook maatje Gerdy voorblijven. Gerdy wilde
een mooie tijd onder de 1.10 lopen, maar intussen vreesde ik dat ze me op het
laatst in zou halen. Niet omkijken, gewoon door blijven harken, legde ik mezelf
op. Anyhow…
In 1.05,36 min kwam ik binnen.
Over de laatste 5 km had ik 1,10 min langzamer gedaan dan de eerste 2. Ik kon
amper praten vanwege alderbastend koude lippen. Ik was wel erg blij met m’n
tijd, toch wel! Ondanks een ietwat haperde voorbereiding in een drukke fase had
ik er dit toch mooi uit weten te persen. De andere leden van het treintje
hadden ook prachtige tijden, volgend jaar spring ik op de laatste wagon! En
voor dit gevoel bij de finish doe je het eigenlijk allemaal. Het geploeter moet
je gauw vergeten, bij moeilijke momenten gewoon denken aan dat euforische
moment van finishen! En dan uitgelaten de een naar de andere loopmaat
highfiven, boksen en huggen! Maar nogmaals mijn advies: als
je stress in het lijf hebt, pas je trainingsarbeid dan wat aan. Dat kunnen onze
lijven niet meer aan!
Nadat Gerdy binnen kwam – ik
moest toch best nog even wachten – zijn we gauw naar de omkleedfeestzaal
gegaan. Het was prachtig loopweer, maar best koud. Arja was inmiddels ook
binnen, ook met een mooie PR. Het is een schitterende loop, die Montferlandrun,
maar het omkleden vond ik wat behelpen. Ik loop met van die “tupes” om de
kuiten. Die krijg ik na een wedstrijd amper uit, want dan ben ik echt zo stief
as een hork. En ik wil me ook altijd even droog gerei aan doen, want anders
loop je straks te blauwbekken als we terug naar de auto lopen. Door mijn
stijfheid is dat altijd een risicootje. Ik vrees de situatie dat ik hinkelend
op één been mijn andere been niet in goed in de piepe van de dreuge onderbokse
krijg. Wie een beelddenker is snapt mijn vrees! Het onderbokse verwisselen ging
niet snel, gelukkig ging het goed. De feestzaal had dus ruim de gelegenheid om
zich te vergapen aan het geslacht ter Haar. Tenminste, aan wat er van over is
naar 15 zware en gure kilometers…
Toen we samen weer in de auto
zaten, waren we gelukkig. De kachel stond hoog, en Douwe Bob zong uit de
speakers how happy we are. “Kom, zei ik, we rijden een endje om. Nog even
blijven hangen in het moment”. Na het bikkelen op des Heeren
bergen was het fijn nagenieten. Het was een mooie dag!
's-Heerenberg 22e Montferland Run 7,5 km - 31,11 min - 43e plaats
 |
| Na ruim twee kilometer, met in het rode shirt Jan Hendriks |
Voor de wedstrijd ben ik sterk aan het twijfelen wat ik aan moet trekken. Een korte broek en T-shirt staat al vrij snel vast maar op het laatste moment kies ik er ook voor om er een dun thermosshirtje onder aan te trekken en mijn handschoenen aan te doen en daar heb ik geen spijt van gehad. Aan de start zie ik zelfs enkele bikkels in een hemdje staan, maar dat is mij veel te koud af. Met een paar leeftijdsgenoten (Jan Hendriks en Frank Keurntjes) praat ik in het startvak nog wat over de verwachte eindtijden en we willen eigenlijk alle drie proberen om rond de 32 minuten te finishen en het liefst er nog iets binnen.
Het startschot gaat en we moeten de eerste honderd meter wat vals plat naar boven. Dat trekt er hier altijd al behoorlijk bij als je te snel start en ik probeer me iets in te houden maar vaak heb ik daar toch wel wat moeite mee. Ook deze keer is het niet anders en als we rechtsaf zijn geslagen het lange zandpad in, komen beide heren me voorbij. Ik probeer wat in hun buurt te blijven en dat lukt me aardig en ze lopen niet meer dan tien meter bij me weg. Op de Drieheuvelenweg kan ik heuvelop wat aanzetten en beide heren weer inhalen. Voor mijn gevoel gaan me de heuveltjes ook wat gemakkelijker af dan in de ander jaren. Alle drie lopen we ruim binnen de 32 minuten en daar zijn we erg tevreden mee.
Na afloop kleed ik me om, trek wat warms aan en besluit in een rustig tempo met de 15 kilometer atleten mee te lopen. Dat is een keer wat anders dan in de kou staan te kijken. De lus naar Stokkum laat ik links liggen en op de Peeskesbult hebben de koplopers me al te pakken. Prachtig om van zo dichtbij te zien hoe hard dat gaat. Steeds meer bekenden halen me in en ondertussen jog ik rustig verder. Na ongeveer 5 kwartier heb ik mijn 12 kilometer er op zitten en met het inlopen er bij kom ik wat kilometers betreft aardig in de buurt van de halve marathon. Een mooie atletiekmorgen zit er weer op!
Foto's van de 22e Montferland Run in 's-Heerenberg - deel 2
 |
| Marieke ter Beeke (1049) |
Klik op de link voor de foto's van Maikel Sellink
fotoalbum
 |
| Marloes Wensink (1116) en Mirjam Lammers (1298) |
 |
| Maurice Magis (1048) |
zaterdag 2 december 2017
Acties GUV Marathon - Nieuwsflits 10
 |
Sjoerd Reesink gaat namens de kapsalons meedoen aan de marathon en loopt solo alle 12 etappes, dus in totaal 42,2 kilometer
|
Kapsalon Houwer en kapsalon
Kerstje in actie voor de GUV Marathon
Wij als kapsalons zijn de
uitdaging aangegaan om het goede doel te steunen, namelijk kinderen die onder
de armoede grens leven in onze eigen gemeente. Je verwacht het eigenlijk niet
en daarom is het zo mooi dat er door middel van de GUV Marathon hier iets voor
wordt gedaan. Om ook als kapsalon een bijdrage te leveren gaat Sjoerd Reesink
(de man van Kerstje Reesink) namens de kapsalons meedoen aan de marathon en
loopt solo alle 12 etappes, dus in totaal 42,2 kilometer. Hij zich laat
sponsoren door familie, vrienden en kennissen.
Daarnaast willen wij ook onze
klanten de mogelijkheid bieden om hun steentje bij te dragen. Dit kan op twee manieren: De eerste manier is om een
sponsorbijdrage van €2.50 of meer te doneren in een van onze kapsalons. Als
dank daarvoor krijgt u dan een kaartje waarop u uw naam kunt invullen waardoor
u kans maakt om leuke prijzen te winnen. De prijswinnaars zullen tussen Kerst
en Oud en Nieuw worden bekend gemaakt.
De tweede manier is om bij ons
in de kapsalon producten te kopen van Goldwell of KMS want bij elk verkocht
product word er rechtstreeks €2.50 aan het goede doel gedoneerd. Wanneer u nog
op zoek bent naar een leuk cadeau voor de feestdagen, sla dan twee vliegen in
een klap, want bij ons koopt u èn een leuk cadeau èn u steunt ook nog eens het goede
doel. Gaat u samen met ons de
uitdaging aan? Kom dan tussen 1 en 22 december bij ons langs om zoveel mogelijk
op te halen voor het goede doel!
GUV Marathon wandeltocht
AVA`70-lid Denise van der Donk
organiseert op vrijdagavond 8 december een mooie wandeltocht rondom haar
woonplaats Groenlo. Er wordt gestart om
20.00 uur en de wandeling heeft een lengte van een kleine 7 kilometer.
Na afloop is er voor de deelnemers een lekkere kop warme chocolademelk en wat
lekkers. De kosten bedragen 5 euro per persoon, maar omdat de wandeltocht
georganiseerd wordt voor het goede doel, namelijk de GUV Marathon, is een extra
bijdrage welkom. Opgave is mogelijk via het emailadres van Denise:
ikkanhetaan@gmail.com Inmiddels hebben zich al 22 personen aangemeld, dus er
kunnen nog 3 wandelaars bij. Geef je snel op!!
Statiegeldactie Jumbo en
Albert Heijn
Tot en met de dag van de GUV
Marathon, 23 december a.s. kunnen er bij de Jumbo en AH in Aalten
statiegeldflessen worden ingeleverd, waarbij de opbrengst wordt gedoneerd aan
de actie. Inmiddels hebben al veel mensen er voor gekozen om op deze wijze de
actie mede te steunen, waarvoor dank!
Eggink Maalderink in actie voor de GUV Marathon
Eggink Maalderink Garantiemakelaars wil ook graag haar
steentje bijdragen aan de actie GUV Marathon, voor het kind. Dat doet het
bedrijf door tot 23 december a.s. 100 euro te vergoeden bij iedere nieuwe
verkoop- of aankoopopdracht in de gemeente Aalten. Men krijgt 50 euro korting
op de courtage en daarnaast doneert Eggink Maalderink 50 euro aan de actie GUV
Marathon. Daarnaast doneert het bedrijf voor elke getekende koopovereenkomst in
de gemeente Aalten 50 euro.
Op 1 december liet directeur René Wentink weten, dat er
vanaf de start van de actie, 8 koopaktes zijn getekend en 4 nieuwe opdrachten
zijn binnen gekomen. Dit betekent dus, dat er nu al in ieder geval een bedrag
van maar liefst 600 euro zal worden gedoneerd!! Eggink Maalderink Garantiemakelaars zal
daarnaast ook met een aantal medewerkers tijdens de GUV Marathon in actie
komen!
Nieuwjaarstoet'n-actie een regelrechte hit
Eén
van de spontane acties om geld binnen te halen voor de GUV Marathon, is de
verkoop van Nieuwjaarszakken. Namens de organisatie, heeft Gerdie Duenk dit op
touw gezet en het blijkt een regelrechte hit te zijn. Op dit moment zijn er al
619 (!) zakken besteld en dit aantal loopt nog dagelijks op. Om niet in
tijdnood te komen is Gerdie, met hulp van o.a. Rolien Bosman en andere
vrijwilligers alvast begonnen met het vullen van de snoepzakken. Een flinke
klus natuurlijk, maar ook wel weer erg gezellig. Tot en
met zondag 10 december a.s. is het nog mogelijk om een bestelling te plaatsen.
De Nieuwjaarszakken kosten slechts 2 euro per stuk en de (netto) opbrengst is
bestemd voor het goede doel, de GUV Marathon voor het kind.
In het
clubhuis van AVA`70 kunnen op de volgende data de bestellingen worden
opgehaald:
Zaterdag
09 december: 10.00 – 11.00 uur
Donderdag
14 december: 20.00 – 20.45 uur
Zaterdag
16 december: 10.00 – 11.00 uur
Maandag
18 december: 20.00 – 21.00 uur
De
bestelling moet contant worden
afgerekend!
Ook
Nieuwjaarszakken bestellen voor het goede doel? Mail
naar: wduenk@gmail.com
vrijdag 1 december 2017
Verslagje en foto's van de 5e tocht van het Safari Joggen op de Veluwe
 |
| van links naar rechts: Carla Hoornenborg, Angelique Vrijdag, Julia Roos, Sien Meinen, Lianne ter Haar, Dick Lubbers, Wilma Elburg, Geert Wevers, Gerben Schepers en Geert Kip |
Toen Geert Kip me ongeveer zes weken geleden vroeg of ik dit nog een keer wilde organiseren, duurde het maar even of er hadden zich al 10 atleten opgegeven die graag mee wilden. Het blijft dan ook altijd een bijzondere gebeurtenis, waar ik zelf graag bij mee ga. Het wild dat we vandaag gespot hebben bestaat uit zo'n 20 wilde zwijnen, 40 reeën, 50 runderen en wat hazen en konijnen. Toen de nevel wat opgetrokken was, kwam zelfs het zonnetje te voor schijn, wat de morgen helemaal compleet maakt.
Klik op de link voor enkele foto's
fotoalbum
Abonneren op:
Posts (Atom)