![]() |
| Eén van de deelneemsters, bezig aan een hindernis |
zondag 23 oktober 2022
woensdag 19 oktober 2022
AVA`70 gaat weer crossen
| Boekeldercross 2021 |
De dagen worden korter, de eikels vallen, de paden drassiger. Reden voor atletiekvereniging AVA’70 om te gaan crossen. Op de zaterdagen 5, 12, 19 en 26 november houdt AVA`70 wederom de populaire Boekeldercrosscompetitie. Gedurende vier zaterdagen zullen honderden atleten en atletes uit Aalten en verre omgeving in actie komen tijdens dit evenement in het Aaltense buitengebied.
Net als in de voorgaande jaren
vindt ook dit jaar de start en finish plaats bij het Romienendal in Dale. De
organisatie heeft hier een ronde uitgezet en de ongedwongen sfeer en grote
publieke belangstelling vormen de succesvolle ingrediënten van dit evenement.
Om 13.00 uur gaan de jongste
talenten tot en met 9 jaar van start voor hun wedstrijd over 1 kilometer. Het
is een afwisselend parcours in de achtertuin van het Romienendal. Na een vlak
begin, volgt er al snel een pittig stuk over het maisland, daarna een zandpad,
een strook langs de sloot, terwijl er voor de finish nog wat kleine
hindernissen zullen moeten worden genomen. Het publiek kan de lopers en
loopsters goed volgen. Hierna is het de beurt voor de kids tot en met 15 jaar,
die dezelfde ronde afleggen, maar dan tweemaal en dit is een flinke kluif.
Tenslotte maken de senioren
hun opwachting en zij moeten een parcours met een lengte van vijf kilometer
afleggen. Vanaf de start gaan de atleten en atletes in een lint in de richting
van de Aladnaweg en dan begint de wedstrijd pas echt. Langs sloten, over
heuvels, via zandpaden en een klein stukje asfalt gaat het in de richting van
de mogelijke scherprechter: de Robert Gesinkbult. Ook daarna blijft het
parcours erg selectief tot aan de finish in de Romienendal-arena. De deelnemers
kunnen kiezen om het rondje 1, 2 of 3 keer af te leggen.
De wedstrijd over 5, 10 en 15 kilometer start om 13.30 uur en dat is een wijziging ten opzichte van de vertrektijden in voorgaande edities. Voorinschrijving voor de Boekeldercrosscompetitie is vanaf heden mogelijk via de site. Maar ook op de wedstrijddag zelf kan er vanaf 12.00 uur worden ingeschreven, bij het Romienendal, Aladnaweg 3 te Aalten.
Bij de jeugd zijn er prijzen voor de nummers 1, 2 en 3 per afstand en daarnaast zijn er ook prijzen per leeftijdscategorie. Bij de Senioren zijn er geldprijzen per afstand. De prijzen worden bepaald aan de hand van het eindklassement. Om voor het eindklassement en een mooie herinnering in aanmerking te komen, moet er aan minimaal 3 wedstrijden worden deelgenomen.
dinsdag 18 oktober 2022
Rabo clubsupport levert AVA`70 dik 1600 euro op
zondag 16 oktober 2022
AVA'70 overheerst bij 18e Sorba Berg Run in Winterswijk
![]() |
| Tim Mengerink |
Er
zijn in de regio maar weinig wedstrijden, waar je kapot kunt gaan door het
hoogteverschil. Uitzondering is echter de Sorba Bergrun, die Archeus
organiseert op de voormalige vuilnisbelt. Zondag 16 oktober jl. was het weer
zover en AVA`70 was in ruime mate vertegenwoordigd bij dit hardloopevenement.
De weersomstandigheden waren uitstekend op deze zonnige herfstmorgen, dus dat
kon zeker geen excuus zijn voor de geleverde prestatie. Het parcours begint met
een afdaling, daarna een lichtglooiend bospad, een gravelstrook en dan…die
vervelende pukkel omhoog. Samen 1500 meter, waarbij het maar weinigen echt lukt
om lekker in het ritme te komen. Sterker nog, de hartslag knalt bij velen alle
kanten op, evenals het tempo en het gevoel in de benen. En toch gingen tientallen
atleten de uitdaging aan om de Winterswijkse berg te bedwingen.
Als eerste was het de beurt aan de jeugd om te dalen, te herstellen op het wat vlakkere gedeelte en tenslotte in de richting van de finish te klimmen. Bij de jongens bleek Glenn Wassink in uitstekende vorm en wurmde zich naar boven om een prachtige 2e plek te veroveren. Daarna was het de beurt aan de deelnemers aan de korte cross over 3,2 kilometer om hun klimkunsten te tonen. AVA`70 was voortreffelijk vertegenwoordigt, want bij de jeugd stonden bijna twintig geelhemden aan de start. Het mooie was dat deze gasten ook nog eens op de fiets was gekomen en na afloop zichzelf trakteerden op een gezellige middag. Hoe mooi is dat? Dan de wedstrijd… De man in vorm, Tijn Piest had nog geen 11 minuten nodig om twee keer te dalen en te klimmen en scoorde de tweede plaats. Ook Stef Grotenhuis deed het meer dan uitstekend en hij werd knap derde. Bij de meisjes was er ook een podiumplek, namelijk voor Kyra Lampio, die hier wel heel, heel erg diep voor moest gaan.
Vijf
afdalingen, maar vervelender nog, 5 beklimmingen voor de atleten op de lange
run over 7,6 kilometer. De absolute favoriet was AVA-jaan Mark te Brake, die
zich gelijk aan kop nestelde en clubgenoot èn trainingsmaatje Tim Mengerink in
het kielzog meetrok. De rest volgde op gepaste afstand, bedeesd en gereserveerd
omdat het klauterwerk vast en zeker pijn ging doen. Dat deed het bij de meesten
ook, maar bij het laatste loodzware stukje, stonden ze daar… de fans van
AVA`70. Schreeuwend, klappend, fotograferend en juichend hielpen ze alle
deelnemers, maar vooral de clubgenoten door de moeilijke momenten heen. Het had
heel veel weg van de beruchte en beroemde bocht 7 bij de beklimming van de Alp
d`Huez. Opgeven is dan natuurlijk geen optie, al werd een glimlach ook bij elke
passage moeilijker. Niet voor Mark te Brake overigens. Tenminste zo leek het,
want hij nam meer en meer afstand van zijn concurrenten en liep zonder
problemen naar de overwinning. Tim Mengerink was duidelijk “the best of de
rest” en werd knap tweede. Naderhand gaf hij aan dat hij deze prestatie vooral
te danken had aan zijn ouders, waarbij vader als coach en stimulator fungeert
en moeder zorgt voor meer dan voortreffelijke sportmaaltijden. Prachtig toch,
zo`n open en eerlijke reactie? Intussen ploeterden de overige atleten moeizaam
voort, gesterkt door het kabaal van de AVA`70-fans.
De Bergrun in Winterswijk is een unieke wedstrijd, die dit keer werd overheerst op diverse fronten door AVA`70. Heel veel Aaltense deelnemers, nog meer fans en prachtige prestaties. En dan moeten we ook natuurlijk nog even vermelden dat de hoofdsponsor van de race,Sorba, onder leiding staat van een heuse AVA`70-atleet. En volgend jaar? Dan zijn de berggeiten van AVA echt weer van de partij, al zal de pukkel niet lager zijn en de pijn in de benen niet minder….. (FR)
Foto's en uitslagen van het 13e Molenhoeks Makkie in Molenhoek
Foto's van de Berg Run in Winterswijk - deel 2
![]() | ||
| Heidi Schluter met haar vader Klaus Klik op de link voor de foto's van Chantal Oortgiese fotoalbum
|
Verslag van de 18e Sorba Bergrun in Winterswijk - deel 2
Foto's van de Berg Run in Winterswijk - deel 1
![]() | ||
| Sam ter Haar Klik op de link voor de foto's van Jan Ruesink fotoalbum
|
Verslag van de 18e Sorba Berg Run in Winterswijk - deel 1
| Mark te Brake leidt de dans op de
'Winterswijkse Berg' Te Brake wint Sorba Bergrun: 'soepel klimmen en snel dalen' WINTERSWIJK - Mark te Brake heeft zijn titel op de Sorba Bergrun van drie jaar geleden met overmacht weten te heroveren. Zondag was de atleet van AVA70 uit Aalten veruit de snelste op de hoofdafstand van 7,6 km over de voormalige vuilnisbelt van Winterswijk. Bij de vrouwen ging de zege naar Nicole Haarman van het organiserende AV Archeus. Ook op de 3,1 km hield Archeus door de winst van Vincent te Brake één van de hoofdprijzen in eigen huis. De omstandigheden voor de pittige uitdaging waren ditmaal ideaal met een droge ondergrond en een aangename temperatuur. Daarmee bewees de organisatie andermaal een goede zet te hebben gedaan door de run van hartje zomer naar de herfst te verplaatsen. Mark te Brake maakte zijn favorietenrol op de hoofdafstand meer dan waar. Bij de eerste klim konden zijn twee naaste belagers, Tim Mengerink en Sander Lubbers, hem nog bijbenen, maar in de afdaling maakte Te Brake het verschil. "Ik ben bewust op souplesse naar boven gerend, zodat ik in de afdaling volop gas kon geven. Mijn concurrenten hebben zich in de klim denk ik geforceerd, waardoor ze heuvel af nog aan het herstellen waren. Daardoor had ik ineens een gat geslagen." Te Brake hoefde daardoor alleen nog maar te consolideren, "maar met je startnummer op en de aanmoedigingen van het publiek werd het toch echt meer dan een trainingsloopje." De AVA-atleet gebruikte de Bergrun vooral als voorbereiding op de Zevenheuvelenloop, eind november in Nijmegen. "Ik ben net een paar weken terug van vakantie in Amerika, dus dit was voor mij een mooie wedstrijd om de vorm op te bouwen." Nicole Haarman uit Winterswijk pakte op de 7,6 km verrassend de winst bij de vrouwen. "Ik had al weleens eerder op het podium gestaan, maar nog nooit als eerste, dus dit was wel heel leuk. Het ging vandaag ook heel gemakkelijk", aldus een tevreden Haarman. Ze had dan ook een ideale voorbereiding voor deze heuvelloop, want begin september bedwong ze nog hardlopend de fameuze Mont Ventoux. Op de 3,1 km
prolongeerde Winterswijker Vincent te Brake (geen familie van Mark) de
titel."Een mooi begin van het crossseizoen", zo omschreef hij de
wedstrijd. "Ik wil in november de Boekeldercrosscompetitie in Aalten lopen
en eind november het NK Veldlopen in Tilburg. Puur voor de ervaring hoor, want
met al die toppers daar hoef je niet op een hoge klassering te rekenen."
De Archeus-atleet verbrak zondag het parcoursrecord op de korte run. "Ik
kreeg bij de tweede klim wel last van verzuurde benen, maar heb alles op alles
gezet. Soms moet je er gewoon doorheen en doorzetten". Bij jeugd kwam de meest opvallende prestatie van Sophie Willems van AV Rijssen. Het 11-jarige talent stoof alle jongens en meisjes voorbij om in een recordtijd van 6.14 minuten de 1,6 kilometer lange ronde te voltooien. Uitslagen 1,6 km jeugd. Jongens: 1. Joep Dingemans, Winterswijk 6.53, 2. Glenn Wassink, Aalten 6.58, 3. Liam Prinsen, Archeus 7.08. Meisjes: 1. Sophie Willems, AV Rijssen, 6.14, 2. Esmee Bulten, AV Rijssen 6.28 3,1 km Mannen: 1. Vincent te Brake, Archeus 10.24, 2. Tijn Piest, AVA70, 10.58, 3. Stef Grotenhuis, AVA70, 11.08. Vrouwen: 1. Heidi Schluter, Vreden, 14.00, 2. Wiebke Uenk, Winterswijk Meddo, 14.26, 3. Kyra Lampio, AVA70, 14.30. 7,6 km Mannen: 1. Mark te Brake, AVA70, 26.48, 2. Tim Mengerink, AVA70, 27.36, 3. Sander Lubbers, Winterswijk Kotten 28.51. Vrouwen: 1. Nicole Haarman, Archeus 40.50, 2.
Luna Gloudemans, Utrecht 45.40, 3. Dian
Schurink, Archeus 48.15.
|
Uitslagen van de 18e Sorba Bergrun in Winterswijk
![]() |
| De start van de 7.6 kilometer |
| Klik op de link voor alle uitslagen uitslagen site organisatie |
zaterdag 15 oktober 2022
Teutolauf 2022, de jubileumversie
![]() |
| De eerste kilometers van de 25e Teutolauf De Teutolauf vierde dit jaar
zijn 25-jarige jubileum. Ruim voor trailrunning überhaupt een ding was werd
door de plaatselijke club al een zgn. Naturlauf georganiseerd. Een mooie reden
om weer eens mee te doen. In het verleden heb ik al een aantal keren meegedaan
aan de 29 kilometer loop door het prachtige Teutoburger Wald. In mijn
herinnering bleven vooral het biertje aan de finish en de lekkere zelfgemaakte
Kuchen als positieve punten naar bovenkomen. Carpoolend met een aantal
clubgenoten werd de reis naar Lengerich een stuk gezelliger en zo draaiden we
na een anderhalf uur rijden de auto het weiland op die voor de gelegenheid als
parkeerplaats diende. Henrie was daar de avond van tevoren al aangekomen om er
een extra training te doen. Het weer was nog heel prettig en de stemming bij
het start/finishterrein was dan ook opperbest. De geur van Bratwurst probeerde
te wedijveren met die van Kaffee met Kuchen en overal zaten deelnemers lekker
in het zonnetje te wachten op de start. De organisatie verliep pünktlich en
keurig op tijd stond de hele meute klaar in het startvak om weggeschoten te
worden. Onze clubmaatjes die de kortere afstand liepen waren net op tijd
aanwezig om ons uit te zwaaien. Henrie en ik zouden het wat
kalm aan doen als voorbereiding voor een trail-avontuur eind oktober en Henk en
Ingrid zouden het al mooi vinden om binnen de cutoff tijd te finishen. We
startten dan ook met zijn vieren lekker een beetje achteraan. Niet toevallig
hoorden we links en rechts om ons heen behoorlijk wat Nederlands, voor ons
Flachländer is een plek voorin het peloton meestal niet weggelegd. De eerste
kilometer of vier waren niet heel spannend. We liepen via wat
boerenlandweggetjes die weliswaar niet helemaal vlak waren, maar echt lastig
was het allemaal nog niet. De klimmen in het Teutobürger
Wald zijn een stukje langer dan de gemiddelde klim in Nederland. De eerste
echte klim gingen we dan ook meteen over in hiken op een stevig tempo. Henk en
Ingrid konden het helaas niet bijbenen en wij sloegen de eerste verzorgingspost
ook nog eens over. We zagen onze maatjes daardoor niet meer terug tot na de
finish. Gelukkig werden de klimmen meestal gevolgd door heerlijke lange
afdalingen waar het tempo weer iets omhoog kon en de benen even losgegooid
konden worden. De route liep door prachtige
oude bossen. Helaas is er het laatste jaar erg veel naaldhout gekapt als
gevolgd van de letterzetter kever en ziet het bos er her en der behoorlijk
gehavend uit. Gelukkig was er bij het Waldgipfelpfad nog weinig schade. Hier
was een pad aangelegd dat door de boomtoppen voerde. Erg leuk en leerzaam voor
de jeugd en voor ons een leuk intermezzo met mooie doorkijkjes door het bos.
Niet dat we er erg veel aandacht voor hadden, de natte planken vloer vroeg alle
aandacht om niet onderuit te gaan. In het middelste derde deel
van het parcours zat het mooiste gedeelte in mijn ogen. De route voerde via een
mooie singletrack met heel veel boomwortels over de graat van de heuvelrug.
Aangezien hier wat meer risico was voor de lopers had de organisatie hier nog
meer vrijwilligers in het bos opgesteld. Ongelofelijk veel mensen die hun vrije
zaterdag opgeofferd hadden voor ons lopers. Hulde! Ook de vele
verzorgingsposten onderweg waren super verzorgd. Water, thee, cola en allerlei
lekkers om te knabbelen. Bij één van de laatste posten kon je zelfs bier
krijgen, die heb ik maar overgeslagen. Henrie had het best zwaar in
het middelste gedeelte. Een flinke dip moest overwonnen worden en de cola bij
één van de posten viel ook niet lekker waardoor alles een paar honderd meter
verder weer in de berm belandde. Maar we gingen rustig en gestaag verder, dan
maar iets langer onderweg. Het was toch al de bedoeling om te oefenen op rustig
aan doen, dat lukte best aardig zo. Bij mij liep het eigenlijk best goed, dus
ik probeerde Henrie zoveel mogelijk op te peppen. het teamgevoel zat er in
ieder geval goed in. De laatste derde deel van de
route ging gelukkig weer veel naar beneden, dus op die ‘gratis kilometers’
konden we weer redelijk vooruit komen. De dip was redelijk achter de rug, maar
de energie was nog niet helemaal terug. De stukken omhoog die er nog wel
tussendoor kwamen waren ook best pittig. Dat bleven we dus gewoon hiken. Maar
daarin waren we echt niet de enige, zowat iedereen in onze buurt had hetzelfde
probleem en je zag dan ook hele groepen wandelen. Wel opvallend was dat de
meeste mensen erg positief ingesteld waren en er het beste van maakten. Er werden
veel grappen gemaakt en er klonk ook regelmatig gelach door de heuvels. De laatste kilometers harde
weg naar de finish ging relatief gezien best goed. Het idee dat er een lekker
alcoholvrij biertje stond te wachten was best aanlokkelijk, en dan nog een
lekkere Kuchen er achteraan. Het tempo ging bijna weer omhoog. Bij de finish
deden we een jasje aan gingen we lekker in het zonnetje op een bankje zitten
wachten op Henk en Ingrid. Het duurde even voor ze kwamen dus besloot ik me
toch maar even om te kleden. Ik miste hun finish dus net… Ze hadden het wel
zwaar gehad, maar vonden het beide super mooi. We keken nog even naar de
prijsuitreiking, maar dat duurde nogal. Alle winnaars in de diverse categorieën
kregen een prijs en een cyclaam. En in Duitsland hebben ze nogal wat
categorieën, dus duurde dat nog al. Zelf een prijs in de categorie 80+ zagen we
uitgereikt worden en de oudste deelnemer werd ook nog even in het zonnetje
gezet. Dat is toch wel heel mooi eigenlijk, in Nederland is er alleen aandacht
voor de nummers 1, 2 en drie en worden de leeftijdscategorieën over het
algemeen overgeslagen. Niet dat dat voor mij uitmaakte overigens, ik was dacht
ik 48ste in mijn categorie. Maar als ik maar lang genoeg blijf doorlopen val ik
in Duitsland vanzelf een keer in de prijzen…. Henk, Ingrid en ik besloten op
de terugreis nog even een eetgelegenheid te zoeken voor een lekker hapje. De
eerste de beste gelegenheid stuurden we Ingrid als horeca specialist naar
binnen om even poolshoogte te nemen. Ze kwam al heel snel weer naar buiten en
bleek binnen aangevallen te zijn door een hond. Daar gingen we dus niet eten…
De tweede gelegenheid die we vonden bleek een pittoreske Italiaans restaurantje
annex ijssalon. Daar hebben we heerlijk gegeten als afsluiting van een super
gezellige dag. Andre Bleumink |
Uitslagen van de 25e Teutolauf in Lengerich(D)
![]() |
| Andre, Henk, Henrie en Ingrid |
12.2 kilometer:
Theo Stronks 1:11.24, Marieke Prinsen 1:17.33, Linda Scholten 1:18.27, Sandra Wassink 1:25.27, Marieke ter Beeke 1:25.27
29 kilometer:
Henrie Drenthel 3:22.46. Andre Bleumink 3:22.46, Ingrid van Zolingen 3:38.43, Henk Lammers 3:38.43
Klik op de link voor alle uitslagen
![]() |
| Marieke ter Beeke en Sandra Wassink |
Bedwing de Winterswijkse berg bij de Sorba Bergrun
| Deelnemers van de Sorba
Bergrun 2021 tijdens een van de beklimmingen WINTERSWIJK - De voormalige vuilnisbelt aan de
Eekelerweg in Winterswijk is op zondag 16 oktober voor de 18e keer het
strijdtoneel van de Sorba Bergrun van Archeus. De prestatieloop staat bekend om
zijn uitdagende parcours over de 23 meter hoge bult achter vrijetijdsmarkt
Obelink. Daarmee is het een unieke beproeving voor zowel recreanten als
wedstrijdlopers, die normaal hun rondjes op het vlakke afwerken. Er zijn meerdere afstanden, voor zowel de liefhebbers
als de doorgewinterde wedstrijdlopers. De jeugd tot en met 12 jaar gaat één
keer de berg af en weer op voor in totaal 1,6 km. De korte run over ruim 3
kilometer telt twee beklimmingen en is goed te doen voor de gemiddelde
recreant. De lange run over 7,6 km telt vijf beklimmingen. Na afloop krijgt iedere deelnemer een herinnering. Hoofdsponsor van de 18e editie is het Winterswijkse
bedrijf Sorba, specialist in gevelbouw, interieurbouw en afbouwprojecten in de
infrastructuur. Programma Sorba
Bergrun, zondag 16 oktober 2022 10.00 uur 1,6 km voor kinderen (t/m 12 jaar) (één
beklimming) 10.45 uur 3,1 km (twee beklimmingen) 11.45 uur 7,6 km (vijf beklimmingen) Voorinschrijven kan vanaf heden tot donderdag 13
oktober 23.00 uur via inschrijven.nl of av-archeus.nl/inschrijven-bergrun. Na-inschrijven ter plekke kan
uitsluitend met pin-betaling. Kosten 1,6 km en 3,1 km: 4,00 euro, 7,6 km: 6,00 euro. Start en finish zijn bovenop de oude vuilnisbelt aan
de Eekelerweg. Er is geen omkleedgelegenheid op deze locatie. Er is wel een
toilet en EHBO en tijdens de run zijn er bekers water. Parkeren kan op de extra
parkeerplaats van Obelink aan de Eekelerweg. Toegang via de afslag Obelink aan
de Misterweg. Volg dan de borden. Zie voor actuele informatie: www.av-archeus.nl |
vrijdag 14 oktober 2022
Uitslagen van de 4e baanwedstrijd bij AVA'70 in Aalten
![]() |
| Mats Lievers, Bart Wesselink, Jerrel Balke, Erwin Wamelink, Herman Domhof en Hans Monasso |
01.Herman Domhof 17.20 minuten
02.Mats Lievers 19.29 minuten
03.Bart Wesselink 20.02 minuten
04.Erwin Wamelink 21.42 minuten
05.Jerrel Balke 22.01 minuten
06.Hans Monasso 22.01 minuten
Zaterdag 15 oktober Try out Boekeldercross 2022
![]() |
| Boekeldercross 2022 - alle zaterdagen in november Zaterdagmorgen 15 oktober kun
je meedoen aan een gezamenlijke training ter voorbereiding op de Boekeldercross 2022. Het startpunt is vanaf 't
Romienendal aan de Aladanaweg 3 in Aalten. Start 9.00 uur Groep 1. (6.00 min/km) Start 9.30 uur Groep 2. (6.00 min - 6.30 min/km) Start 10.00uur Groep 3.
(6.30 min - 7.00 min/km) Iedereen kan meedoen met enige
hardloop ervaring. Kosten: gratis |
maandag 10 oktober 2022
Scholtenpad 3e etappe: Meddo
![]() |
| Frank en Theo, tijdens de eerste rustpauze |
Scholtenpad 3e etappe Meddo: maandag 10 oktober 2022 (21.5 km)
Dikke kudo voor Meddo!
Er zijn van die activiteiten, die zeer veelbelovend zijn voor een prettig verloop van de week. Dit hebben we maandagochtend weer eens aan de lijve ervaren, toen de 3e etappe van het Scholtenpad-wandelavontuur op het programma stond. De stemming was bij het vertrek om even na half 8 al direct opperbest, toen er koers werd gezet naar het vertrekpunt in Winterswijk. De sportberichten werden in ras tempo doorgenomen en daarna ging het natuurlijk ook nog even over de dramatische energieprijzen. Gelukkig scheen de zon al uitbundig, dus konden onze zonnepanelen direct het leed enigszins verzachten. Een stijf kwartiertje later werden de rugzakken gepakt en kon de herfsttocht van start gaan.
Koersdirecteur Geert had besloten dat de route Meddo zou gaan doorkruisen en een lengte had van dik 20 kilometer. Hier zouden er zomaar een stuk of 3 bij kunnen komen, dus werd de pas gelijk al flink opgeschroefd. Eigenlijk ook wel logisch te verklaren, want de eerste 1278 meter gingen deze maandagmorgen dwars door het centrum van Wenters en dat is nou niet gelijk een aanloop waar de vonken vanaf vliegen. Daarnaast moesten we flink op onze hoede zijn, want de schoolblagen scheurden je links en rechts voorbij. Eenmaal in een rustiger vaarwater aangekomen, liet het kompas ons aardig in de steek, want ondanks de routebeschrijving van de nodige A-4`tjes, ging het finaal mis. Verdwalen in Winterswijk-west, dat verzin je toch niet. We besloten al onze charmes in de strijd te gooien en hielden een lief uitziende blondine staande, om ons weer op weg te helpen.
Dit lukte en met name Theo toonde in deze hectische beginfase aan, in grootse vorm te zijn. De 67-jarige veteraan, blijkt een hele goede voorvoetlander te zijn en op zijn moderne Brooks wandelslofjes, tippelde hij als een jonge god met zijn veel jongere kompanen mee. Aangekomen bij het fraaie Hilgelo volgde de eerste sanitaire stop en er zouden er nog velen volgen. Leeftijd, hé? Frank begon zich wat zorgen te maken over de werking van zijn Garmin, want er bleek veel, zo niet alles fout te gaan bij de registratie. Van gif wilde hij zijn klokje in de Winterswijkse waterplas smijten maar zijn loopmaatjes konden hem hier nog net van weerhouden. Meddo kwam in beeld en met een kleine omtrekkende beweging werd het buurtschap bereikt. De plaatselijke bevolking lag waarschijnlijk nog te slapen, want we kwamen werkelijk geen mens tegen. Niet dat we nou gedacht hadden dat de plaatselijke fanfare ons zou opwachten, maar een beetje reuring zou zeker leuk zijn geweest.
Om er toch nog iets gezelligs van te maken, werd er een bankje in de zon gevonden om wat meegenomen proviand aan te gaan breken. Broodjes met kaas, Schwarzwalder schinken en pindakaas werden glimlachend naar binnen gewerkt en social media aan een controlebeurt onderworpen. Ondertussen zongen de vogels het hoogste lied en kabbelde een smal beekje voor ons. Meddo is niet mooi, maar zelfs prachtig en gelukkig mochten we in het vervolg van onze voettocht nog heel veel fraais van dit buurtschap zien. Wat is er immers mooier dan op een zonnige maandagmorgen door het natte gras banjeren, over bospaden te spazieren en kasseistroken te trotseren. Het leek of we elkaar lange tijd niet hadden gezien en gesproken, want het gesprek viel zelden stil. Serieuze passages werden afgewisseld met veel, heel veel flauwekul. Omdat de stemming opperbest was, konden zelfs de talrijke afzeikopmerkingen de sfeer niet verpesten.
Na een dikke 16 kilometer, werd het tijd voor de lunch en de rugzakken werden nog een keer los geritst. Met name Theo had zeer calorierijk verantwoorde proviand meegekregen en genoot hier met volle teugen van. De eindfase had nog iets heel bijzonders in petto, namelijk het Korenburgerveen, dat toch zeker gerekend mag worden tot de mooiste natuurgebieden van Nederland. Bepaald geen straf dus om hier de laatste kilometers doorheen te lopen en als een trio vrolijke landlopers werd het plankenpad en de veenstrook afgelegd. De laatste kilometer door Wenters leverde verder weinig noemenswaardigheden op. Aan een prachtige wandelmorgen kwam na dik 21,4 kilometer een einde en de 3e etappe van het Scholtenpad leverde weer voldoende energie, gespreksstof en een dikke kudo op. Het is bijna niet voor te stellen dat dit avontuur nog weer overtroffen gaat worden, maar niets is onmogelijk, zo is reeds gebleken…. Wordt vervolgd, zullen we maar zeggen! (FR)
Klik op de link voor enkele foto's
fotoalbum![]() |
| Geert, op het plankenpad in het Korenburgerveen |
zondag 9 oktober 2022
Marathon, ben gekke Henkie niet!
![]() | ||
| Maurice, Petra en Niek hebben de Berlijn Marathon volbracht! Ik hoor het hem nog zeggen, inmiddels denkt hij er anders over. Hij heeft dit najaar de 42,2km gelopen. Wat is dat toch dat sommige lopers hun afstanden steeds meer oprekken? Als
wij een groep beginners trainen, dan heb je meestal wel een idee “wie erdoor
komt, of afhaakt”. Nadien
moeten we constateren dat we er heel vaak naast zitten. Aanleg en “mooi lopen”
zijn niet altijd de maatstaf voor een succesvolle loopcarrière. We zeggen nu
veelal, zodra ze één winter de trainingen hebben doorstaan, dan kunnen we het
beste opnieuw kijken wie er overgebleven zijn! Wat ze bij vrouwen eigenwijs noemen en bij mannen zelfvertrouwen, zijn de eigenschappen die vaak bepalend zijn voor de blijvers. Combinaties van Fysieke en Mentale aanleg komen uiteraard ook voor. Bij Loopgroep Zandloper hebben we veel recreanten die wekelijks een uur bij ons trainen, en meestal nog 1 keer voor zich zelf een duurloop doen. Dat is prima!! Het is goed voor de conditie, de mentale gezondheid en zeker niet onbelangrijk de sociale contacten. Ongeveer
een derde van onze leden zien we bij extra activiteiten, zoals trailrunning,
heuveltraining, wedstrijden over 5 en/of 10 kilometer ed. Zij die dan
overstappen naar een 15km of 10 Engelse mijl (16,1km), zijn vaak degenen die plezier
hebben in de LAT (Lange Afstand Trajecten). De stap naar een halve marathon is dan
vaak een kwestie van tijd. Zowel in het voorjaar als in het najaar hebben we op zaterdagmorgen de extra LAT trainingen, die leiden naar een mooie voor-, of najaars halve marathon. Vanaf dezelfde locatie is er dan ook een groep marathonners die zich voorbereiden. Uiteraard maken zij beduidend meer trainingskilometers. Terugkomend op welk soort mensen een marathon loopt! Gemiddeld kun je zeggen “vasthoudend, consequent, sociaal, sportief”. Meestal niet de stoere types, maar meer de bedachtzame en leergierige lopers, uitzonderingen daargelaten. Hardlopen lijkt een individuele sport. Onze halve/hele marathonners bewijzen het tegendeel, veelal geven ze aan, dat “de groep” maakt dat ze meedoen. Dit najaar hebben Maurice, Petra en Niek in Berlijn gelopen (resp. 3.41 – 4.28 en 4.07), in Eindhoven zijn Roel, Remi en Emiel gefinisht (resp. 3.24 – 3.27 en 3.24). Vera mag 30 okt. nog in Dublin lopen. Henk Mengers
|
Brinkman en Robbe terug aan het wedstrijdfront
![]() |
| Dirk-Jan Robbe |
Afgelopen zondag werd alweer
voor de 44ste keer, de Herfstloop Twente in Enschede gehouden. Bij deze mooie loop, die georganiseerd wordt door A.C. Tion, kan je kiezen uit de 8 of 15
kilometer. De afgelopen jaren heb ik veel met Dirk-Jan Robbe hardgelopen en
ook zijn we samen naar diverse wedstrijden geweest. Dit is sinds de Corona
periode zo gegroeid en dan gaat het niet alleen om het hardlopen, maar ook
gewoon om gezellig koffie- of thee te drinken en dan samen alle wereldproblemen
doornemen. Helaas was hier de laatste maanden de klad ingekomen door een
vervelende blessure bij Dirk-Jan, waardoor het hardlopen een tijd niet mogelijk
was. En toen hij het hardlopen weer langzaam ging oppakken, werd ik helaas
getroffen door een blessure. Het zal de leeftijd wel zijn? Maar gelukkig voelden
we ons afgelopen zondag weer redelijk fit, en besloten dan ook om samen weer
eens een wedstrijd te gaan lopen. Bewust werd gekozen voor deze wedstrijd in
Enschede, omdat we eigenlijk wel wisten dat er weinig bekenden aan de start
zouden staan. Dit voor het geval het toch niet zou gaan en we niet allerlei
vragen zouden krijgen. Maar gelukkig ging het goed.
Rond 10 uur waren we aanwezig
op het sportcomplex en na het ophalen van het startnummer, was er nog tijd voor
een kop koffie. Dit kreeg je gratis aangeboden, inclusief een plak cake of koek.
Om 11.00 uur was de start en we hadden besloten om ieder onze eigen wedstrijd
te gaan lopen. Na een mooi rondje richting Buurse, gaan we weer terug naar de
atletiekbaan. Zelf stond ik versteld hoe goed het me af was gegaan. Gauw even wat
drinken en kijken of Dirk-Jan er al aan kwam. En ja hoor, in de
verte zag ik hem al komen, in zijn bekende loop stijl inclusief roze pet en
iets te strakke broek. En na 50 minuten had ook hij deze wedstrijd er op
zitten. Tijd om tevreden te zijn was er toen nog niet, want eerst moest zijn
blaas snel geleegd worden (toch te strakke broek?). Na een heerlijke
douche en even napraten met wat andere lopers, gaan we weer op weg naar huis. Het
was weer net als eerder en of we nooit waren weggeweest. En nu op naar de
volgende wedstrijd, want de plannen zijn al weer gemaakt.
Wim Brinkman
Zonnige editie van de 7e Freundschaftslauf
![]() | ||
| Dik 30 atleten staan klaar voor vertrek Na enkele jaren van gedwongen afwezigheid, stond de Freundschaftslauf eindelijk weer op de kalender. Hardlopers van AVA`70 en het Duitse ASV Ellerwick werken gezamenlijk een trainingsloop af en dit gebeurde nu voor de 7e keer. Deze editie tekende AVA`70 voor de organisatie en even voor 09.00 uur stonden dik 30 atleten klaar voor vertrek. Na het welkomstwoord van chef d`organisation Geert Wevers werd er eerst een groepsfoto gemaakt, waarna het peloton de klokjes aanzette en vertrok. De weersomstandigheden waren meer dan voortreffelijk op deze mooie oktoberochtend en er was een prachtige ronde uitgezet in de richting van de Haart. Bij kasteel `t Walfort hingen er fraaie mistflarden boven de weilanden en de vogels begeleidden de sportievelingen met vrolijk gefluit. Het lange lint hardlopers slingerde zich door de bossen en over de zandpaden. Het drukke gepraat onderweg maakte duidelijk, dat iedereen het uitstekend naar de zin had. Peter Kroesen, de notenbaron uit Dinxperlo, had deze ochtend een dubbelrol. Hij was immers de begeleider op de fiets en moest onderweg ook nog meermalen afstappen om sfeerbeelden vast te leggen. De altijd goedlachse vent heeft voor hetere vuren gestaan en vervulde zijn rol met verve. Halverwege werd er gestopt bij de idyllische boerderij Beestman, waar de groep gesplitst werden ieder kon kiezen voor een tempo dat als aangenaam zou worden ervaren. Tussen de landerijen door, daalden beide groepen af richting de thuishaven, maar er moest eerst nog wel een mooie omtrekkende lus worden gelopen. Bij AVA`70 aangekomen, stond er bij de meesten toch maar mooi 14 kilometer op de teller en het zonnige weer zorgde voor lachende gezichten.
Volgens
de traditie wordt de Freundschaftslauf altijd besloten met een gezamenlijke
brunch en alleskunner Peter Kroesen had besloten om hiervoor te fungeren als
sponsor. Als dank voor deze gulle geste mocht hij een ovationeel applaus in
ontvangst nemen. Dit heeft hij overigens liever niet, zo weten insiders, maar
dit terzijde. De warme waardering zul je toch op de een of andere manier moeten
laten blijken. Het buffetkende naast de ovenheerlijke Kaiserbrötchen diverse
soorten kaas en vleeswaren en er werd volop genoten van alle lekkernijen. Kop
koffie of thee erbij….. je kunt de zondagmorgen slechter afsluiten. Met een
Freundschaftliche Begrüßung werd er
afscheid van elkaar genomen en kwam er een einde aan een zeer geslaagde editie
van de 7e trainingsloop van AVA`70 en ASV Ellerwick. Dat er ook een
volgende editie zal gaan komen, is na zondag een zekerheidje! (FR)
|
zaterdag 8 oktober 2022
Uitnodiging voor de 7e Freundschafslauf met ASV Ellewick bij AVA'70 in Aalten
![]() |
| Zondagmorgen 9 oktober aanvang 9.00 uur Op zondag 9 oktober 2022 vindt
de 7e Freundschafslauf plaats met onze Duitse loopvrienden van ASV Ellewick. Om
9.00 uur is de start van een ronde van 14.1 kilometer door de prachtige
omgeving rond Aalten. Het tempo waarin gelopen wordt zal ongeveer 6.00 a 6.30 minuten per kilometer zijn, we vertrekken bij
het clubgebouw van AVA'70. Het is de bedoeling dat we tot ongeveer halverwege
samen lopen als groep. Je gaat dan verder met de snellere groep van Frank of een wat langzamere
groep met Geert. Aan deze training kunnen ook
atleten mee doen die geen lid van AVA'70 zijn of eens een keer een iets langere
afstand willen lopen. Enkele mee fietsers zijn ook van harte welkom, de meeste
stukken kun je goed fietsen. Peter Kroesen zorgt na de training voor een buffetje
en atletiekvereniging AVA'70 zorgt voor een kop koffie of een drankje. Allen
hartelijk dank daarvoor. Wil je ook aan deze training
deelnemen, geef het dan even voor vrijdag 7 oktober in een reactie onder dit
bericht, door middel van een mail, app of op facebook aan, dit ook in verband
met de catering na afloop. Iedereen loopt mee op eigen risico! Deelnemers: 01/10.Atleten ASV Ellewick, 11.Frank Roos, 12.Geert Wevers, 13.Theo Stronks, 14.Ingrid van Zolingen, 15.Angelique Vrijdag, 16.Herman te Lindert, 17.Andre Bleumink, 18.Gerjo Wevers, 19.Linda Scholten, 20.Rik Delsing, 21.Henk Lammers, 22.Walter Vaags, 23.Sharon Kroesen, 24.Nadine T. (ASV), 25.Gabrielle Bruil, 26.Julia Roos, 27.Cindy Brusse, 28.Dirk Vreman, 29.Gerrit Dijkslag, 30.Gerdy Hoornenborgh, 31.Andre Balke, 32.Peter Kroesen (fiets), 33.Paula Verwaaijen |
donderdag 6 oktober 2022
Aankondiging van de Beekse Herfstrun
![]() |
| De flyer van de Beekse Herfstrun informatie inschrijven site organisatie |
zaterdag 1 oktober 2022
Foto's van de clubkampioenschappen van AVA'70 in Aalten
| Gertjan Bentert werpt de discus naar 32.30 meter Klik op de link voor de foto's van Tim Mengerink en Mees Prinsen fotoalbum foto's Sam Bluiminck
|
Uitslagen van de clubkampioenschappen AVA'70 in Aalten
![]() |
| De start van de afsluitende 800 meter bij de heren Klik op de link voor alle uitslagen per onderdeel eindstand senioren alle eindstanden site organisatie |














%20(1).jpg)











