zondag 23 oktober 2022

woensdag 19 oktober 2022

AVA`70 gaat weer crossen

Boekeldercross 2021

De dagen worden korter, de eikels vallen, de paden drassiger. Reden voor atletiekvereniging AVA’70 om te gaan crossen. Op de zaterdagen 5, 12, 19 en 26 november houdt AVA`70 wederom de populaire Boekeldercrosscompetitie. Gedurende vier zaterdagen zullen honderden atleten en atletes uit Aalten en verre omgeving in actie komen tijdens dit evenement in het Aaltense buitengebied.

Net als in de voorgaande jaren vindt ook dit jaar de start en finish plaats bij het Romienendal in Dale. De organisatie heeft hier een ronde uitgezet en de ongedwongen sfeer en grote publieke belangstelling vormen de succesvolle ingrediënten van dit evenement.

Om 13.00 uur gaan de jongste talenten tot en met 9 jaar van start voor hun wedstrijd over 1 kilometer. Het is een afwisselend parcours in de achtertuin van het Romienendal. Na een vlak begin, volgt er al snel een pittig stuk over het maisland, daarna een zandpad, een strook langs de sloot, terwijl er voor de finish nog wat kleine hindernissen zullen moeten worden genomen. Het publiek kan de lopers en loopsters goed volgen. Hierna is het de beurt voor de kids tot en met 15 jaar, die dezelfde ronde afleggen, maar dan tweemaal en dit is een flinke kluif.

Tenslotte maken de senioren hun opwachting en zij moeten een parcours met een lengte van vijf kilometer afleggen. Vanaf de start gaan de atleten en atletes in een lint in de richting van de Aladnaweg en dan begint de wedstrijd pas echt. Langs sloten, over heuvels, via zandpaden en een klein stukje asfalt gaat het in de richting van de mogelijke scherprechter: de Robert Gesinkbult. Ook daarna blijft het parcours erg selectief tot aan de finish in de Romienendal-arena. De deelnemers kunnen kiezen om het rondje 1, 2 of 3 keer af te leggen.

De wedstrijd over 5, 10 en 15 kilometer start om 13.30 uur en dat is een wijziging ten opzichte van de vertrektijden in voorgaande edities. Voorinschrijving voor de Boekeldercrosscompetitie is vanaf heden mogelijk via de site. Maar ook op de wedstrijddag zelf kan er vanaf 12.00 uur worden ingeschreven, bij het Romienendal, Aladnaweg 3 te Aalten.

Bij de jeugd zijn er prijzen voor de nummers 1, 2 en 3 per afstand en daarnaast zijn er ook prijzen per leeftijdscategorie. Bij de Senioren zijn er geldprijzen per afstand. De prijzen worden bepaald aan de hand van het eindklassement. Om voor het eindklassement en een mooie herinnering in aanmerking te komen, moet er aan minimaal 3 wedstrijden worden deelgenomen. 

dinsdag 18 oktober 2022

Rabo clubsupport levert AVA`70 dik 1600 euro op

Namens de Rabobank mocht Susanne Jansen een cheque overhandigen aan penningmeester Gerrit-Jan Jansen

Gedurende een aantal weken kon er gestemd worden op een club of vereniging die wel een financieel steuntje in de rug zou kunnen gebruiken. Ook AVA`70 had zich aangemeld voor de RABO ClubSupport en kon rekenen op de volle steun van de aanhang en anderen die de club een warm hart toedragen. Er werd flink op AVA`70 gestemd en dat is natuurlijk altijd prettig om te ervaren. 

Namens de Rabobank mocht medewerkster èn AVA`70-lid Susanne Jansen, afgelopen maandag een cheque overhandigen aan penningmeester Gerrit-Jan Jansen, die deze namens de vereniging in ontvangst mocht nemen. De cheque vertegenwoordigde een bedrag van maar liefst € 1687,66 en dat is toch nog weer meer dan vorig jaar. Het bedrag zal worden besteedt voor de aanschaf van trainingsmateriaal om het plezier in sporten te vergroten en daarnaast de mogelijkheden van gevarieerd trainen te vergroten. AVA`70 wil alle stemmers uiteraard van harte bedanken voor de support! (FR)

zondag 16 oktober 2022

AVA'70 overheerst bij 18e Sorba Berg Run in Winterswijk

Tim Mengerink

Er zijn in de regio maar weinig wedstrijden, waar je kapot kunt gaan door het hoogteverschil. Uitzondering is echter de Sorba Bergrun, die Archeus organiseert op de voormalige vuilnisbelt. Zondag 16 oktober jl. was het weer zover en AVA`70 was in ruime mate vertegenwoordigd bij dit hardloopevenement. De weersomstandigheden waren uitstekend op deze zonnige herfstmorgen, dus dat kon zeker geen excuus zijn voor de geleverde prestatie. Het parcours begint met een afdaling, daarna een lichtglooiend bospad, een gravelstrook en dan…die vervelende pukkel omhoog. Samen 1500 meter, waarbij het maar weinigen echt lukt om lekker in het ritme te komen. Sterker nog, de hartslag knalt bij velen alle kanten op, evenals het tempo en het gevoel in de benen. En toch gingen tientallen atleten de uitdaging aan om de Winterswijkse berg te bedwingen.

Als eerste was het de beurt aan de jeugd om te dalen, te herstellen op het wat vlakkere gedeelte en tenslotte in de richting van de finish te klimmen. Bij de jongens bleek Glenn Wassink in uitstekende vorm en wurmde zich naar boven om een prachtige 2e plek te veroveren. Daarna was het de beurt aan de deelnemers aan de korte cross over 3,2 kilometer om hun klimkunsten te tonen. AVA`70 was voortreffelijk vertegenwoordigt, want bij de jeugd stonden bijna twintig geelhemden aan de start. Het mooie was dat deze gasten ook nog eens op de fiets was gekomen en na afloop zichzelf trakteerden op een gezellige middag. Hoe mooi is dat? Dan de wedstrijd…  De man in vorm, Tijn Piest had nog geen 11 minuten nodig om twee keer te dalen en te klimmen en scoorde de tweede plaats. Ook Stef Grotenhuis deed het meer dan uitstekend en hij werd knap derde. Bij de meisjes was er ook een podiumplek, namelijk voor Kyra Lampio, die hier wel heel, heel erg diep voor moest gaan.

Vijf afdalingen, maar vervelender nog, 5 beklimmingen voor de atleten op de lange run over 7,6 kilometer. De absolute favoriet was AVA-jaan Mark te Brake, die zich gelijk aan kop nestelde en clubgenoot èn trainingsmaatje Tim Mengerink in het kielzog meetrok. De rest volgde op gepaste afstand, bedeesd en gereserveerd omdat het klauterwerk vast en zeker pijn ging doen. Dat deed het bij de meesten ook, maar bij het laatste loodzware stukje, stonden ze daar… de fans van AVA`70. Schreeuwend, klappend, fotograferend en juichend hielpen ze alle deelnemers, maar vooral de clubgenoten door de moeilijke momenten heen. Het had heel veel weg van de beruchte en beroemde bocht 7 bij de beklimming van de Alp d`Huez. Opgeven is dan natuurlijk geen optie, al werd een glimlach ook bij elke passage moeilijker. Niet voor Mark te Brake overigens. Tenminste zo leek het, want hij nam meer en meer afstand van zijn concurrenten en liep zonder problemen naar de overwinning. Tim Mengerink was duidelijk “the best of de rest” en werd knap tweede. Naderhand gaf hij aan dat hij deze prestatie vooral te danken had aan zijn ouders, waarbij vader als coach en stimulator fungeert en moeder zorgt voor meer dan voortreffelijke sportmaaltijden. Prachtig toch, zo`n open en eerlijke reactie? Intussen ploeterden de overige atleten moeizaam voort, gesterkt door het kabaal van de AVA`70-fans.

De Bergrun in Winterswijk is een unieke wedstrijd, die dit keer werd overheerst op diverse fronten door AVA`70. Heel veel Aaltense deelnemers, nog meer fans en prachtige prestaties. En dan moeten we ook natuurlijk nog even vermelden dat de hoofdsponsor van de race,Sorba, onder leiding staat van een heuse AVA`70-atleet. En volgend jaar? Dan zijn de berggeiten van AVA echt weer van de partij, al zal de pukkel niet lager zijn en de pijn in de benen niet minder….. (FR)

Foto's en uitslagen van het 13e Molenhoeks Makkie in Molenhoek

De start van de 15 kilometer

Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

jeugd

start 5 kilometer

start 10 kilometer

start 15 kilometer

alle afstanden - deel 1

alle afstanden - deel 2

uitslagen

site organisatie

Foto's van de Berg Run in Winterswijk - deel 2

Heidi Schluter met haar vader Klaus

Klik op de link voor de foto's van Chantal Oortgiese

fotoalbum
Tijn Piest

Verslag van de 18e Sorba Bergrun in Winterswijk - deel 2

Wim Brinkman bezig met de beklimming van de 'Winterswijkse Bult'

Zondagmorgen rond de klok van 11.00 uur sta ik te kijken, op de oude vuilnisbelt achter Camping gigant Obelink, naar de  3.1 km wedstrijd van de Sorba Bergrun. Naast mij staat een vader zijn dochter aan te moedigen op de laatste klim naar boven: Nog een klein stukje, je bent er bijna, moedigt deze vader zijn dochter aan. Zijn dochter kijkt boos zijn kant op en antwoord: Hier doe ik nooit meer aan mee. En ik weet weer waar ik aan begonnen ben. Er zijn zo veel dingen die je op een mooie zondagmorgen kunt doen. Bijvoorbeeld de Amsterdam marathon kijken op tv, een eindje wandelen met de hond of gewoon niets doen. Maar nee hoor, ik moet weer zo nodig naar die “grote puist” net voor Winterswijk. AV Archeus had er namelijk weer de jaarlijkse Bergrun op het programma staan, en hoewel ik elke keer weer twijfel, schrijf ik me toch weer in. Waarom toch, denk ik, als ik onder aan de bult sta. Er is altijd wel wat: te warm, te koud, te veel wind, maar vooral 5x die vervelende bult op, en dan weer veel te hard  naar beneden gaan. 

Gelukkig zie ik veel bekenden en clubgenoten, al dan niet in wedstrijd kleding en zou het dan dit jaar toch anders zijn, denk ik hoopvol. Maar bij het inlopen merk ik het al weer, de bult is er echt niet lager op geworden en dus wordt het weer afzien deze zondagmorgen. Over de wedstrijd kan ik kort zijn, na de 3e keer naar boven ging het lichtje langzaam uit en dank zij alle enthousiaste aanmoedigen heb ik de wedstrijd uitgelopen. Mijn eerste gedachten na de finishlijn waren dan ook: Nooit meer deze loop. Maar nog voor ik thuis ben, weet ik het al. Ook volgende jaar sta ik weer aan de start bij deze unieke Bergrun.  Gewoon een klassieker voor elke hardloper, die je zeker één keer moet hebben gelopen.

Wim Brinkman

Het zit er weer op!

Foto's van de Berg Run in Winterswijk - deel 1

Sam ter Haar

Klik op de link voor de foto's van Jan Ruesink

fotoalbum
Leon Veldhuis

Verslag van de 18e Sorba Berg Run in Winterswijk - deel 1

Mark te Brake leidt de dans op de 'Winterswijkse Berg'

Te Brake wint Sorba Bergrun: 'soepel klimmen en snel dalen'

WINTERSWIJK - Mark te Brake heeft zijn titel op de Sorba Bergrun van drie jaar geleden met overmacht weten te heroveren. Zondag was de atleet van AVA70 uit Aalten veruit de snelste op de hoofdafstand van 7,6 km over de voormalige vuilnisbelt van Winterswijk. Bij de vrouwen ging de zege naar Nicole Haarman van het organiserende AV Archeus. Ook op de 3,1 km hield Archeus door de winst van Vincent te Brake één van de hoofdprijzen in eigen huis.

De omstandigheden voor de pittige uitdaging waren ditmaal ideaal met een droge ondergrond en een aangename temperatuur. Daarmee bewees de organisatie andermaal een goede zet te hebben gedaan door de run van hartje zomer naar de herfst te verplaatsen. Mark te Brake maakte zijn favorietenrol op de hoofdafstand meer dan waar. Bij de eerste klim konden zijn twee naaste belagers, Tim Mengerink en Sander Lubbers, hem nog bijbenen, maar in de afdaling maakte Te Brake het verschil. "Ik ben bewust op souplesse naar boven gerend, zodat ik in de afdaling volop gas kon geven. Mijn concurrenten hebben zich in de klim denk ik geforceerd, waardoor ze heuvel af nog aan het herstellen waren. Daardoor had ik ineens een gat geslagen." Te Brake hoefde daardoor alleen nog maar te consolideren, "maar met je startnummer op en de aanmoedigingen van het publiek werd het toch echt meer dan een trainingsloopje." De AVA-atleet gebruikte de Bergrun vooral als voorbereiding op de Zevenheuvelenloop, eind november in Nijmegen. "Ik ben net een paar weken terug van vakantie in Amerika, dus dit was voor mij een mooie wedstrijd om de vorm op te bouwen."

Nicole Haarman uit Winterswijk pakte op de 7,6 km verrassend de winst bij de vrouwen. "Ik had al weleens eerder op het podium gestaan, maar nog nooit als eerste, dus dit was wel heel leuk. Het ging vandaag ook heel gemakkelijk", aldus een tevreden Haarman. Ze had dan ook een ideale voorbereiding voor deze heuvelloop, want begin september bedwong ze nog hardlopend de fameuze Mont Ventoux.

Op  de 3,1 km prolongeerde Winterswijker Vincent te Brake (geen familie van Mark) de titel."Een mooi begin van het crossseizoen", zo omschreef hij de wedstrijd. "Ik wil in november de Boekeldercrosscompetitie in Aalten lopen en eind november het NK Veldlopen in Tilburg. Puur voor de ervaring hoor, want met al die toppers daar hoef je niet op een hoge klassering te rekenen." De Archeus-atleet verbrak zondag het parcoursrecord op de korte run. "Ik kreeg bij de tweede klim wel last van verzuurde benen, maar heb alles op alles gezet. Soms moet je er gewoon doorheen en doorzetten".

Bij jeugd kwam de meest opvallende prestatie van Sophie Willems van AV Rijssen. Het 11-jarige talent stoof alle jongens en meisjes voorbij om in een recordtijd van 6.14 minuten de 1,6 kilometer lange ronde te voltooien.

Uitslagen

1,6 km jeugd. Jongens: 1. Joep Dingemans, Winterswijk 6.53, 2. Glenn Wassink, Aalten 6.58, 3. Liam Prinsen, Archeus 7.08.

Meisjes: 1. Sophie Willems, AV Rijssen, 6.14, 2. Esmee Bulten, AV Rijssen 6.28

3,1 km Mannen: 1. Vincent te Brake, Archeus 10.24, 2. Tijn Piest, AVA70, 10.58, 3. Stef Grotenhuis, AVA70, 11.08.

Vrouwen: 1. Heidi Schluter, Vreden, 14.00, 2. Wiebke Uenk, Winterswijk Meddo, 14.26, 3. Kyra Lampio, AVA70, 14.30.

7,6 km Mannen: 1. Mark te Brake, AVA70, 26.48, 2. Tim Mengerink, AVA70, 27.36, 3. Sander Lubbers, Winterswijk Kotten 28.51.

Vrouwen: 1. Nicole Haarman, Archeus 40.50, 2. Luna  Gloudemans, Utrecht 45.40, 3. Dian Schurink, Archeus 48.15.

Nicole Haarman loopt ontspannen de heuvel op, voor clubgenoot Patrick Dielen

Uitslagen van de 18e Sorba Bergrun in Winterswijk

De start van de 7.6 kilometer
Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

zaterdag 15 oktober 2022

Teutolauf 2022, de jubileumversie

De eerste kilometers van de 25e Teutolauf

De Teutolauf vierde dit jaar zijn 25-jarige jubileum. Ruim voor trailrunning überhaupt een ding was werd door de plaatselijke club al een zgn. Naturlauf georganiseerd. Een mooie reden om weer eens mee te doen. In het verleden heb ik al een aantal keren meegedaan aan de 29 kilometer loop door het prachtige Teutoburger Wald. In mijn herinnering bleven vooral het biertje aan de finish en de lekkere zelfgemaakte Kuchen als positieve punten naar bovenkomen.

Carpoolend met een aantal clubgenoten werd de reis naar Lengerich een stuk gezelliger en zo draaiden we na een anderhalf uur rijden de auto het weiland op die voor de gelegenheid als parkeerplaats diende. Henrie was daar de avond van tevoren al aangekomen om er een extra training te doen. Het weer was nog heel prettig en de stemming bij het start/finishterrein was dan ook opperbest. De geur van Bratwurst probeerde te wedijveren met die van Kaffee met Kuchen en overal zaten deelnemers lekker in het zonnetje te wachten op de start. De organisatie verliep pünktlich en keurig op tijd stond de hele meute klaar in het startvak om weggeschoten te worden. Onze clubmaatjes die de kortere afstand liepen waren net op tijd aanwezig om ons uit te zwaaien.

Henrie en ik zouden het wat kalm aan doen als voorbereiding voor een trail-avontuur eind oktober en Henk en Ingrid zouden het al mooi vinden om binnen de cutoff tijd te finishen. We startten dan ook met zijn vieren lekker een beetje achteraan. Niet toevallig hoorden we links en rechts om ons heen behoorlijk wat Nederlands, voor ons Flachländer is een plek voorin het peloton meestal niet weggelegd. De eerste kilometer of vier waren niet heel spannend. We liepen via wat boerenlandweggetjes die weliswaar niet helemaal vlak waren, maar echt lastig was het allemaal nog niet.

De klimmen in het Teutobürger Wald zijn een stukje langer dan de gemiddelde klim in Nederland. De eerste echte klim gingen we dan ook meteen over in hiken op een stevig tempo. Henk en Ingrid konden het helaas niet bijbenen en wij sloegen de eerste verzorgingspost ook nog eens over. We zagen onze maatjes daardoor niet meer terug tot na de finish. Gelukkig werden de klimmen meestal gevolgd door heerlijke lange afdalingen waar het tempo weer iets omhoog kon en de benen even losgegooid konden worden.

De route liep door prachtige oude bossen. Helaas is er het laatste jaar erg veel naaldhout gekapt als gevolgd van de letterzetter kever en ziet het bos er her en der behoorlijk gehavend uit. Gelukkig was er bij het Waldgipfelpfad nog weinig schade. Hier was een pad aangelegd dat door de boomtoppen voerde. Erg leuk en leerzaam voor de jeugd en voor ons een leuk intermezzo met mooie doorkijkjes door het bos. Niet dat we er erg veel aandacht voor hadden, de natte planken vloer vroeg alle aandacht om niet onderuit te gaan.

In het middelste derde deel van het parcours zat het mooiste gedeelte in mijn ogen. De route voerde via een mooie singletrack met heel veel boomwortels over de graat van de heuvelrug. Aangezien hier wat meer risico was voor de lopers had de organisatie hier nog meer vrijwilligers in het bos opgesteld. Ongelofelijk veel mensen die hun vrije zaterdag opgeofferd hadden voor ons lopers. Hulde! Ook de vele verzorgingsposten onderweg waren super verzorgd. Water, thee, cola en allerlei lekkers om te knabbelen. Bij één van de laatste posten kon je zelfs bier krijgen, die heb ik maar overgeslagen.

Henrie had het best zwaar in het middelste gedeelte. Een flinke dip moest overwonnen worden en de cola bij één van de posten viel ook niet lekker waardoor alles een paar honderd meter verder weer in de berm belandde. Maar we gingen rustig en gestaag verder, dan maar iets langer onderweg. Het was toch al de bedoeling om te oefenen op rustig aan doen, dat lukte best aardig zo. Bij mij liep het eigenlijk best goed, dus ik probeerde Henrie zoveel mogelijk op te peppen. het teamgevoel zat er in ieder geval goed in.

De laatste derde deel van de route ging gelukkig weer veel naar beneden, dus op die ‘gratis kilometers’ konden we weer redelijk vooruit komen. De dip was redelijk achter de rug, maar de energie was nog niet helemaal terug. De stukken omhoog die er nog wel tussendoor kwamen waren ook best pittig. Dat bleven we dus gewoon hiken. Maar daarin waren we echt niet de enige, zowat iedereen in onze buurt had hetzelfde probleem en je zag dan ook hele groepen wandelen. Wel opvallend was dat de meeste mensen erg positief ingesteld waren en er het beste van maakten. Er werden veel grappen gemaakt en er klonk ook regelmatig gelach door de heuvels.

De laatste kilometers harde weg naar de finish ging relatief gezien best goed. Het idee dat er een lekker alcoholvrij biertje stond te wachten was best aanlokkelijk, en dan nog een lekkere Kuchen er achteraan. Het tempo ging bijna weer omhoog. Bij de finish deden we een jasje aan gingen we lekker in het zonnetje op een bankje zitten wachten op Henk en Ingrid. Het duurde even voor ze kwamen dus besloot ik me toch maar even om te kleden. Ik miste hun finish dus net… Ze hadden het wel zwaar gehad, maar vonden het beide super mooi.

We keken nog even naar de prijsuitreiking, maar dat duurde nogal. Alle winnaars in de diverse categorieën kregen een prijs en een cyclaam. En in Duitsland hebben ze nogal wat categorieën, dus duurde dat nog al. Zelf een prijs in de categorie 80+ zagen we uitgereikt worden en de oudste deelnemer werd ook nog even in het zonnetje gezet. Dat is toch wel heel mooi eigenlijk, in Nederland is er alleen aandacht voor de nummers 1, 2 en drie en worden de leeftijdscategorieën over het algemeen overgeslagen. Niet dat dat voor mij uitmaakte overigens, ik was dacht ik 48ste in mijn categorie. Maar als ik maar lang genoeg blijf doorlopen val ik in Duitsland vanzelf een keer in de prijzen….

Henk, Ingrid en ik besloten op de terugreis nog even een eetgelegenheid te zoeken voor een lekker hapje. De eerste de beste gelegenheid stuurden we Ingrid als horeca specialist naar binnen om even poolshoogte te nemen. Ze kwam al heel snel weer naar buiten en bleek binnen aangevallen te zijn door een hond. Daar gingen we dus niet eten… De tweede gelegenheid die we vonden bleek een pittoreske Italiaans restaurantje annex ijssalon. Daar hebben we heerlijk gegeten als afsluiting van een super gezellige dag.

Andre Bleumink

Uitslagen van de 25e Teutolauf in Lengerich(D)

Andre, Henk, Henrie en Ingrid
Uitslagen leden AVA'70:

12.2 kilometer: 

Theo Stronks 1:11.24, Marieke Prinsen 1:17.33, Linda Scholten 1:18.27, Sandra Wassink 1:25.27, Marieke ter Beeke 1:25.27

29 kilometer: 

Henrie Drenthel 3:22.46. Andre Bleumink 3:22.46, Ingrid van Zolingen 3:38.43, Henk Lammers 3:38.43

Klik op de link voor alle uitslagen

12.2 kilometer

29 kilometer

site organisatie

Marieke ter Beeke en Sandra Wassink

Bedwing de Winterswijkse berg bij de Sorba Bergrun

Deelnemers van de Sorba Bergrun 2021 tijdens een van de beklimmingen

WINTERSWIJK - De voormalige vuilnisbelt aan de Eekelerweg in Winterswijk is op zondag 16 oktober voor de 18e keer het strijdtoneel van de Sorba Bergrun van Archeus. De prestatieloop staat bekend om zijn uitdagende parcours over de 23 meter hoge bult achter vrijetijdsmarkt Obelink. Daarmee is het een unieke beproeving voor zowel recreanten als wedstrijdlopers, die normaal hun rondjes op het vlakke afwerken.

Er zijn meerdere afstanden, voor zowel de liefhebbers als de doorgewinterde wedstrijdlopers. De jeugd tot en met 12 jaar gaat één keer de berg af en weer op voor in totaal 1,6 km. De korte run over ruim 3 kilometer telt twee beklimmingen en is goed te doen voor de gemiddelde recreant. De lange run over 7,6 km telt vijf beklimmingen. Na afloop krijgt iedere deelnemer een herinnering.

Hoofdsponsor van de 18e editie is het Winterswijkse bedrijf Sorba, specialist in gevelbouw, interieurbouw en afbouwprojecten in de infrastructuur.

Programma Sorba Bergrun, zondag 16 oktober 2022

10.00 uur 1,6 km voor kinderen (t/m 12 jaar) (één beklimming)

10.45 uur 3,1 km (twee beklimmingen)

11.45 uur 7,6 km (vijf beklimmingen)

Voorinschrijven kan vanaf heden tot donderdag 13 oktober 23.00 uur via inschrijven.nl of av-archeus.nl/inschrijven-bergrun. Na-inschrijven ter plekke kan uitsluitend met pin-betaling. Kosten 1,6 km en 3,1 km: 4,00 euro,  7,6 km: 6,00 euro.

Start en finish zijn bovenop de oude vuilnisbelt aan de Eekelerweg. Er is geen omkleedgelegenheid op deze locatie. Er is wel een toilet en EHBO en tijdens de run zijn er bekers water. Parkeren kan op de extra parkeerplaats van Obelink aan de Eekelerweg. Toegang via de afslag Obelink aan de Misterweg. Volg dan de borden.

Zie voor actuele informatie: www.av-archeus.nl

vrijdag 14 oktober 2022

Uitslagen van de 4e baanwedstrijd bij AVA'70 in Aalten

Mats Lievers, Bart Wesselink, Jerrel Balke, Erwin Wamelink, Herman Domhof en Hans Monasso
Op vrijdagavond 14 oktober werd de 4e en laatste Baanwedstrijd van AVA'70 in 2022 gehouden. Zes deelnemers stonden aan de start van de 5.000 meter en liepen de volgende tijden.

01.Herman Domhof 17.20 minuten

02.Mats Lievers 19.29 minuten

03.Bart Wesselink 20.02 minuten

04.Erwin Wamelink 21.42 minuten

05.Jerrel Balke 22.01 minuten

06.Hans Monasso 22.01 minuten

Zaterdag 15 oktober Try out Boekeldercross 2022

Boekeldercross 2022 - alle  zaterdagen in november

Zaterdagmorgen 15 oktober kun je meedoen aan een gezamenlijke training ter voorbereiding op de Boekeldercross 2022.

Het startpunt is vanaf 't Romienendal aan de Aladanaweg 3 in Aalten.

Start 9.00 uur Groep  1. (6.00 min/km)

Start 9.30 uur Groep  2. (6.00 min - 6.30 min/km)

Start 10.00uur Groep 3. (6.30 min - 7.00 min/km)

Iedereen kan meedoen met enige hardloop ervaring.

Kosten: gratis

Veel sportplezier toegewenst.

maandag 10 oktober 2022

Scholtenpad 3e etappe: Meddo

Frank en Theo, tijdens de eerste rustpauze
De 8 dagwandelingen van het Scholtenpad zijn tussen de 19 en 23 km lang, voeren door de fraaie buurtschappen van Winterswijk en gaan zoveel mogelijk over onverharde paden. Het gaat om 7 rondwandelingen en één wandeling van station naar station. Het doet het stadje Bredevoort aan en verder de buurtschappen rond Winterswijk zoals Woold, Kotten, Corle, Ratum, Brinkheurne, Miste, Huppel en het dorp Meddo. Daarnaast ook de kerkdorpen Vragender en Lievelde in de gemeente Oost Gelre. We willen proberen om ieder kwartaal één van deze tochten te gaan lopen.

Scholtenpad 3e etappe Meddo: maandag 10 oktober 2022 (21.5 km)

Dikke kudo voor Meddo!

Er zijn van die activiteiten, die zeer veelbelovend zijn voor een prettig verloop van de week. Dit hebben we maandagochtend weer eens aan de lijve ervaren, toen de 3e etappe van het Scholtenpad-wandelavontuur op het programma stond. De stemming was bij het vertrek om even na half 8 al direct opperbest, toen er koers werd gezet naar het vertrekpunt in Winterswijk. De sportberichten werden in ras tempo doorgenomen en daarna ging het natuurlijk ook nog even over de dramatische energieprijzen. Gelukkig scheen de zon al uitbundig, dus konden onze zonnepanelen direct het leed enigszins verzachten. Een stijf kwartiertje later werden de rugzakken gepakt en kon de herfsttocht van start gaan. 

Koersdirecteur Geert had besloten dat de route Meddo zou gaan doorkruisen en een lengte had van dik 20 kilometer. Hier zouden er zomaar een stuk of 3 bij kunnen komen, dus werd de pas gelijk al flink opgeschroefd. Eigenlijk ook wel logisch te verklaren, want de eerste 1278 meter gingen deze maandagmorgen dwars door het centrum van Wenters en dat is nou niet gelijk een aanloop waar de vonken vanaf vliegen. Daarnaast moesten we flink op onze hoede zijn, want de schoolblagen scheurden je links en rechts voorbij. Eenmaal in een rustiger vaarwater aangekomen, liet het kompas ons aardig in de steek, want ondanks de routebeschrijving van de nodige A-4`tjes, ging het finaal mis. Verdwalen in Winterswijk-west, dat verzin je toch niet. We besloten al onze charmes in de strijd te gooien en hielden een lief uitziende blondine staande, om ons weer op weg te helpen. 

Dit lukte en met name Theo toonde in deze hectische beginfase aan, in grootse vorm te zijn. De 67-jarige veteraan, blijkt een hele goede voorvoetlander te zijn en op zijn moderne Brooks wandelslofjes, tippelde hij als een jonge god met zijn veel jongere kompanen mee. Aangekomen bij het fraaie Hilgelo volgde de eerste sanitaire stop en er zouden er nog velen volgen. Leeftijd, hé? Frank begon zich wat zorgen te maken over de werking van zijn Garmin, want er bleek veel, zo niet alles fout te gaan bij de registratie. Van gif wilde hij zijn klokje in de Winterswijkse waterplas smijten maar zijn loopmaatjes konden hem hier nog net van weerhouden. Meddo kwam in beeld en met een kleine omtrekkende beweging werd het buurtschap bereikt. De plaatselijke bevolking lag waarschijnlijk nog te slapen, want we kwamen werkelijk geen mens tegen. Niet dat we nou gedacht hadden dat de plaatselijke fanfare ons zou opwachten, maar een beetje reuring zou zeker leuk zijn geweest. 

Om er toch nog iets gezelligs van te maken, werd er een bankje in de zon gevonden om wat meegenomen proviand aan te gaan breken. Broodjes met kaas, Schwarzwalder schinken en pindakaas werden glimlachend naar binnen gewerkt en social media aan een controlebeurt onderworpen. Ondertussen zongen de vogels het hoogste lied en kabbelde een smal beekje voor ons. Meddo is niet mooi, maar zelfs prachtig en gelukkig mochten we in het vervolg van onze voettocht nog heel veel fraais van dit buurtschap zien. Wat is er immers mooier dan op een zonnige maandagmorgen door het natte gras banjeren, over bospaden te spazieren en kasseistroken te trotseren. Het leek of we elkaar lange tijd niet hadden gezien en gesproken, want het gesprek viel zelden stil. Serieuze passages werden afgewisseld met veel, heel veel flauwekul. Omdat de stemming opperbest was, konden zelfs de talrijke afzeikopmerkingen de sfeer niet verpesten. 

Na een dikke 16 kilometer, werd het tijd voor de lunch en de rugzakken werden nog een keer los geritst. Met name Theo had zeer calorierijk verantwoorde proviand meegekregen en genoot hier met volle teugen van.  De eindfase had nog iets heel bijzonders in petto, namelijk het Korenburgerveen, dat toch zeker gerekend mag worden tot de mooiste natuurgebieden van Nederland. Bepaald geen straf dus om hier de laatste kilometers doorheen te lopen en als een trio vrolijke landlopers werd het plankenpad en de veenstrook afgelegd. De laatste kilometer door Wenters leverde verder weinig noemenswaardigheden op. Aan een prachtige wandelmorgen kwam na dik 21,4 kilometer een einde en de 3e etappe van het Scholtenpad leverde weer voldoende energie, gespreksstof en een dikke kudo op. Het is bijna niet voor te stellen dat dit avontuur nog weer overtroffen gaat worden, maar niets is onmogelijk, zo is reeds gebleken….   Wordt vervolgd, zullen we maar zeggen!  (FR)

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum
Geert, op het plankenpad in het Korenburgerveen

zondag 9 oktober 2022

Marathon, ben gekke Henkie niet!

Maurice, Petra en Niek hebben de Berlijn Marathon volbracht!

Ik hoor het hem nog zeggen, inmiddels denkt hij er anders over. Hij heeft dit najaar de 42,2km gelopen. Wat is dat toch dat sommige lopers hun afstanden steeds meer oprekken?

Als wij een groep beginners trainen, dan heb je meestal wel een idee “wie erdoor komt, of afhaakt”.

Nadien moeten we constateren dat we er heel vaak naast zitten. Aanleg en “mooi lopen” zijn niet altijd de maatstaf voor een succesvolle loopcarrière. We zeggen nu veelal, zodra ze één winter de trainingen hebben doorstaan, dan kunnen we het beste opnieuw kijken wie er overgebleven zijn!

Wat ze bij vrouwen eigenwijs noemen en bij mannen zelfvertrouwen, zijn de eigenschappen die vaak bepalend zijn voor de blijvers. Combinaties van Fysieke en Mentale aanleg komen uiteraard ook voor.

Bij Loopgroep Zandloper hebben we veel recreanten die wekelijks een uur bij ons trainen, en meestal nog 1 keer voor zich zelf een duurloop doen. Dat is prima!! Het is goed voor de conditie, de mentale gezondheid en zeker niet onbelangrijk de sociale contacten.

Ongeveer een derde van onze leden zien we bij extra activiteiten, zoals trailrunning, heuveltraining, wedstrijden over 5 en/of 10 kilometer ed. Zij die dan overstappen naar een 15km of 10 Engelse mijl (16,1km), zijn vaak degenen die plezier hebben in de LAT (Lange Afstand Trajecten). De stap naar een halve marathon is dan vaak een kwestie van tijd.

Zowel in het voorjaar als in het najaar hebben we op zaterdagmorgen de extra LAT trainingen, die leiden naar een mooie voor-, of najaars halve marathon. Vanaf dezelfde locatie is er dan ook een groep marathonners die zich voorbereiden. Uiteraard maken zij beduidend meer trainingskilometers.

Terugkomend op welk soort mensen een marathon loopt! Gemiddeld kun je zeggen “vasthoudend, consequent, sociaal, sportief”. Meestal niet de stoere types, maar meer de bedachtzame en leergierige lopers, uitzonderingen daargelaten. Hardlopen lijkt een individuele sport. Onze halve/hele marathonners bewijzen het tegendeel, veelal geven ze aan, dat “de groep” maakt dat ze meedoen.

Dit najaar hebben Maurice, Petra en Niek in Berlijn gelopen (resp. 3.41 – 4.28 en 4.07), in Eindhoven zijn Roel, Remi en Emiel gefinisht (resp. 3.24 – 3.27 en 3.24). Vera mag 30 okt. nog in Dublin lopen.

Henk Mengers

Anne en Henk hebben de halve in Eindhoven gelopen (resp. 1.42 en 1.45)

Brinkman en Robbe terug aan het wedstrijdfront

Dirk-Jan Robbe

Afgelopen zondag werd alweer voor de 44ste keer, de Herfstloop Twente in Enschede gehouden. Bij deze mooie loop, die georganiseerd wordt door A.C. Tion, kan je kiezen uit de 8 of 15 kilometer. De afgelopen jaren heb ik veel met Dirk-Jan Robbe hardgelopen en ook zijn we samen naar diverse wedstrijden geweest. Dit is sinds de Corona periode zo gegroeid en dan gaat het niet alleen om het hardlopen, maar ook gewoon om gezellig koffie- of thee te drinken en dan samen alle wereldproblemen doornemen. Helaas was hier de laatste maanden de klad ingekomen door een vervelende blessure bij Dirk-Jan, waardoor het hardlopen een tijd niet mogelijk was. En toen hij het hardlopen weer langzaam ging oppakken, werd ik helaas getroffen door een blessure. Het zal de leeftijd wel zijn? Maar gelukkig voelden we ons afgelopen zondag weer redelijk fit, en besloten dan ook om samen weer eens een wedstrijd te gaan lopen. Bewust werd gekozen voor deze wedstrijd in Enschede, omdat we eigenlijk wel wisten dat er weinig bekenden aan de start zouden staan. Dit voor het geval het toch niet zou gaan en we niet allerlei vragen zouden krijgen. Maar gelukkig ging het goed.

Rond 10 uur waren we aanwezig op het sportcomplex en na het ophalen van het startnummer, was er nog tijd voor een kop koffie. Dit kreeg je gratis aangeboden, inclusief een plak cake of koek. Om 11.00 uur was de start en we hadden besloten om ieder onze eigen wedstrijd te gaan lopen. Na een mooi rondje richting Buurse, gaan we weer terug naar de atletiekbaan. Zelf stond ik versteld hoe goed het me af was gegaan. Gauw even wat drinken en kijken of Dirk-Jan er al aan kwam. En ja hoor, in de verte zag ik hem al komen, in zijn bekende loop stijl inclusief roze pet en iets te strakke broek. En na 50 minuten had ook hij deze wedstrijd er op zitten. Tijd om tevreden te zijn was er toen nog niet, want eerst moest zijn blaas snel geleegd worden (toch te strakke broek?). Na een heerlijke douche en even napraten met wat andere lopers, gaan we weer op weg naar huis. Het was weer net als eerder en of we nooit waren weggeweest. En nu op naar de volgende wedstrijd, want de plannen zijn al weer gemaakt.

Wim Brinkman

Zonnige editie van de 7e Freundschaftslauf

Dik 30 atleten staan klaar voor vertrek

Na enkele jaren van gedwongen afwezigheid, stond de Freundschaftslauf eindelijk weer op de kalender. Hardlopers van AVA`70 en het Duitse ASV Ellerwick werken gezamenlijk een trainingsloop af en dit gebeurde nu voor de 7e keer. Deze editie tekende AVA`70 voor de organisatie en even voor 09.00 uur stonden dik 30 atleten klaar voor vertrek. Na het welkomstwoord van chef d`organisation Geert Wevers werd er eerst een groepsfoto gemaakt, waarna het peloton de klokjes aanzette en vertrok. De weersomstandigheden waren meer dan voortreffelijk op deze mooie oktoberochtend en er was een prachtige ronde uitgezet in de richting van de Haart. Bij kasteel `t Walfort hingen er fraaie mistflarden boven de weilanden en de vogels begeleidden de sportievelingen met vrolijk gefluit. Het lange lint hardlopers slingerde zich door de bossen en over de zandpaden. Het drukke gepraat onderweg maakte duidelijk, dat iedereen het uitstekend naar de zin had.

Peter Kroesen, de notenbaron uit Dinxperlo, had deze ochtend een dubbelrol. Hij was immers de begeleider op de fiets en moest onderweg ook nog meermalen afstappen om sfeerbeelden vast te leggen. De altijd goedlachse vent heeft voor hetere vuren gestaan en vervulde zijn rol met verve. Halverwege werd er gestopt bij de idyllische boerderij Beestman, waar de groep gesplitst werden ieder kon kiezen voor een tempo dat als aangenaam zou worden ervaren. Tussen de landerijen door, daalden beide groepen af richting de thuishaven, maar er moest eerst nog wel een mooie omtrekkende lus worden gelopen. Bij AVA`70 aangekomen, stond er bij de meesten toch maar mooi 14 kilometer op de teller en het zonnige weer zorgde voor lachende gezichten.

Volgens de traditie wordt de Freundschaftslauf altijd besloten met een gezamenlijke brunch en alleskunner Peter Kroesen had besloten om hiervoor te fungeren als sponsor. Als dank voor deze gulle geste mocht hij een ovationeel applaus in ontvangst nemen. Dit heeft hij overigens liever niet, zo weten insiders, maar dit terzijde. De warme waardering zul je toch op de een of andere manier moeten laten blijken. Het buffetkende naast de ovenheerlijke Kaiserbrötchen diverse soorten kaas en vleeswaren en er werd volop genoten van alle lekkernijen. Kop koffie of thee erbij….. je kunt de zondagmorgen slechter afsluiten. Met een Freundschaftliche Begrüßung  werd er afscheid van elkaar genomen en kwam er een einde aan een zeer geslaagde editie van de 7e trainingsloop van AVA`70 en ASV Ellerwick. Dat er ook een volgende editie zal gaan komen, is na zondag een zekerheidje! (FR)

Het buffet, gesponsord door Peter Kroesen

zaterdag 8 oktober 2022

Uitnodiging voor de 7e Freundschafslauf met ASV Ellewick bij AVA'70 in Aalten

Zondagmorgen 9 oktober aanvang 9.00 uur

Op zondag 9 oktober 2022 vindt de 7e Freundschafslauf plaats met onze Duitse loopvrienden van ASV Ellewick. Om 9.00 uur is de start van een ronde van 14.1 kilometer door de prachtige omgeving rond Aalten. Het tempo waarin gelopen wordt zal ongeveer 6.00 a 6.30 minuten per kilometer zijn, we vertrekken bij het clubgebouw van AVA'70. Het is de bedoeling dat we tot ongeveer halverwege samen lopen als groep. Je gaat dan verder met de snellere groep van Frank of een wat langzamere groep met Geert.

Aan deze training kunnen ook atleten mee doen die geen lid van AVA'70 zijn of eens een keer een iets langere afstand willen lopen. Enkele mee fietsers zijn ook van harte welkom, de meeste stukken kun je goed fietsen. Peter Kroesen zorgt na de training voor een buffetje en atletiekvereniging AVA'70 zorgt voor een kop koffie of een drankje. Allen hartelijk dank daarvoor.

Wil je ook aan deze training deelnemen, geef het dan even voor vrijdag 7 oktober in een reactie onder dit bericht, door middel van een mail, app of op facebook aan, dit ook in verband met de catering na afloop. Iedereen loopt mee op eigen risico!

Deelnemers: 01/10.Atleten ASV Ellewick, 11.Frank Roos, 12.Geert Wevers, 13.Theo Stronks, 14.Ingrid van Zolingen, 15.Angelique Vrijdag, 16.Herman te Lindert, 17.Andre Bleumink, 18.Gerjo Wevers, 19.Linda Scholten, 20.Rik Delsing, 21.Henk Lammers, 22.Walter Vaags, 23.Sharon Kroesen, 24.Nadine T. (ASV), 25.Gabrielle Bruil, 26.Julia Roos, 27.Cindy Brusse, 28.Dirk Vreman, 29.Gerrit Dijkslag, 30.Gerdy Hoornenborgh, 31.Andre Balke, 32.Peter Kroesen (fiets), 33.Paula Verwaaijen