 |
| De prima sfeer straalde van de groep af De zaterdag na Driekoningen is
bij AVA`70 altijd gereserveerd voor het inzamelen van de Kerstbomen. De
enthousiastelingen binnen de club hadden besloten om het werkgebied dit jaar
zelfs nog wat verder uit te breiden. Behalve Aalten kern, Bredevoort en IJzerlo
was besloten om ook de rayons Barlo en de Haart toe te voegen aan raapsector.
Dit betekent natuurlijk wel, dat er ook meer vrijwilligers nodig zouden zijn,
maar dit bleek geen enkel probleem te vormen. De kerstboominzameling is en
blijft altijd een zeer populaire eerste activiteit in het nieuwe jaar en het
clubhuis stroomde al snel vol chauffeurs en rapers. Na een bak koffie
instrueerde chef d’organisation, Gerben Duenk zijn beschikbare manschappen met
waardevolle tips en tricks. Het peloton
senioren en junioren was wederom aangevuld met een aantal sympathisanten
van AVA’70 en het is altijd weer prachtig om te zien hoe deze helpers door de
vaste kern worden opgenomen in de groep. De volledige club was bijna klaar voor
vertrek, maar eerst natuurlijk de groepsfoto voor de thuisblijvers. Meedoen is immers meemaken en de prima sfeer
straalde van de groep af! Als een ware olievlek
verdeelde de grote groep vrijwilligers zich over de kern van Aalten en
Bredevoort en kon het daadwerkelijke rapen beginnen. Het duurde maar even of de
eerste volle aanhangers met kerstdennen reden bij Aalbers aan de Zomerweg de
gloednieuwe plas op. Hier werd het groen in vlot tempo afgeladen, geteld en
vervolgens geregistreerd. Het was vanaf het begin van de ochtend een komen en
gaan van ladingen met allerlei soorten kerstbomen. Kleine exemplaren, maar
vooral hele grote lummels. Prachtige struiken, foeilelijke boompjes. Met kluit
in de pot, hier en daar een bal, slinger of kerstmuts … het werd allemaal
afgeleverd. Gedurende het verloop van de ochtend, werd al duidelijk, dat er
zomaar eens een recordscore in zou kunnen zitten. Temeer daar er dit jaar ook
een verzamelpunt was ingericht in Barlo en de Haart. Ook deze forse uitbreiding
van de inzamelgebied leverde nog eens een flink aantal bomvolle aanhangers met
kerstdennen op. Nadat de klus was geklaard,
werden alle vrijwilligers in het clubhuis onthaald met een meer dan uitstekende
lunch, waar volop van werd genoten. Bij de na-babbel werd eens temeer
duidelijk, dat het rapen van de kerstbomen een gezellige activiteit is, die de
vrijwilligers van AVA`70 op het lijf geschreven is. Jong en oud werken
eendrachtig samen en dat leverde dit jaar een geweldig record op, want aan het
einde van de dag stond de teller van ingezamelde kerstbomen op 1962 (!)
exemplaren. AVA`70 bedankt alle inwoners
van Aalten, Bredevoort, IJzerlo, Barlo en de Haart voor het inleveren van de
kerstbomen en daarmee ook het spekken van de clubkas. Een gedeelte van de
opbrengst komt ten goede aan de jeugdkampen en de grote groep junioren hebben
met hun inzet zichzelf en de club dan ook een mooie dienst bewezen! (FR) |
zaterdag 11 januari 2025
Recordopbrengst Kerstbomen AVA'70
Informatie van de 4e Zevenbultenloop in Aalten
 |
De 4e Zevenbultenloop kan
gelopen worden van zaterdag 14 december 2024 tot en met zondag 12 januari 2025 (12.00
uur) -De start en finish is op de
Markt te Aalten, bij het trapbordes van het gemeentehuis; -In de periode van zaterdag 14 december
2024 tot en met zondag 12 januari 2025 (12.00 uur) mag de Zevenbultenloop gelopen
worden. Op 12 januari om 15.00 uur wordt het klassement opgemaakt; -Je mag de Zevenbultenloop in
1x lopen (ca. 15 km) of in 3 delen van 5 km. Je mag net zoveel pogingen doen
als je wilt, ze moeten wel binnen de genoemde periode vallen. Uiteindelijk zal alleen de
beste tijd in het klassement worden gezet. -Het klassement is een all
gender klassement: alle deelnemers worden in 1 klassement verwerkt. De nummers
1, 7, 24, 25, 31 en 7e van onderen winnen een hardloopshirt met het
Zevenbultenlooplogo. Voor de dame en heer met de mooiste actiefoto ligt er een leuke verrassing klaar. Legendarisch hebbedingetjes in de hardloopwereld,
mogelijk gemaakt door een sympathiek architectenbureau te Aalten; -De Zevenbultenloop, in de 15
km vorm, mag op elk punt van het parcours gestart worden. Dus als je bij de
Domme Aanleg wilt starten kan dat, je eindigt daar dan ook; -De tijden mogen via deze site
doorgegeven worden, via de app naar Rinke (06 12939680) of via info@rinketerhaararchitectuur.nl. Evenals de foto’s.
Foto’s die jullie opsturen zetten we natuurlijk graag op deze site; -De Zevenbultenloop mag ook
gewandeld worden, geef je tijd dan ook door. -De route van de Zevenbultenloop is bekijken via deze link In de routebeschrijving zijn
de 5 km en de 10 km punten aangegeven. Voor degene die de Zevenbultenloop in 3
x 5 km willen lopen is dit handig. Klik op de links voor meer
informatie
Succes, Bart, Rinke en Geert |
De overeenkomst tussen wielrenner Mark Cavendish en hardloper Gerrit Dijkslag
 |
| Gerrit Dijkslag op de dag dat hij 40 jaar lid is van AVA'70, drinkt een biertje met Wim Brinkman |
Als je mij aan het begin van
het afgelopen jaar gevraagd zou hebben wat de overeenkomst tussen Mark
Cavendish en mezelf is, zou ik je glazig aangekeken hebben. Buiten het feit dat
Cavendish een zeer succesvol professioneel wielrenner is en ik een redelijke
hardloper, die dit puur als hobby doet, zijn er nog meer verschillen dan
overeenkomsten. Cavendish is een pure sprinter, waarbij ik het meer van mijn
uithoudingsvermogen moet hebben. Als er iets is waar Cav een hekel aan heeft
dan zijn het bergen. Als er iets is waar ik graag in hardloop, dan zijn het
bergen!
Aan het begin van 2024 wist ik
dat dat mijn 40ste jaar als lid van AVA’70 zou worden. Dan begin je toch te
denken wat voor wedstrijden je in dat speciale jaar wilt gaan lopen. Mijn oog
viel op de Col du Vam run. Niet echt spectaculair, maar deze voormalige
vuilnisbelt in het Drentse Wijster heeft in het wielerwereldje al een aardige
faam verworven. Aangezien ik al de beroemde bergen als de Alpe d’Huez, Stelvio,
Col d’Aubisque, Galibier en Mont Ventoux heb bedwongen kan de “reus” uit
Drenthe toch niet ontbreken? Daar was ik dus snel uit, hieromheen een paar
andere leuke wedstrijden gepland en mijn wedstrijdschema was klaar. Elk jaar
maak ik zo’n schema en op een enkele uitzondering na loop ik ook volgens dat
schema. Maar alsof de duvel ermee speelt, in mijn jubileum jaar kwam er niet
veel van terecht.
Het begon er natuurlijk al mee
dat ik zelf niet op de jaarvergadering van AVA’70 aanwezig kon zijn. In 40 jaar
bijna geen vergadering gemist, vieren ze mijn jubileum; zit ik bij Pieter Derks
in het Amphion! Verder zijn ze de Col du Vam richting Mont Ventoux afmetingen
aan het ophogen, dus was er dit jaar geen plaats voor wedstrijdatleten, vond de
Citylauf van Bocholt plaats tijdens de Nationale dodenherdenking op 4 mei, was
ik te laat met de inschrijving voor de Rijsserbergloop en hadden de trail in De
Steeg en de Bergrun in Winterswijk te weinig deelnemers. Verder had ik in mei
nog een wedstrijd in Duitsland op het programma staan, maar werd ik uitgenodigd
om een wedstrijd op de Muur van Emmen te lopen. Dit werd een hele mooie dag met
een bijzonder evenement. Kortom, van mijn oorspronkelijke plan kwam niet zo
heel veel terecht. Gelukkig heb ik aan het einde van het jaar nog een paar
mooie “nieuwe” wedstrijden kunnen lopen. Want dat doe ik het liefste, elk jaar
ergens een paar keer lopen waar ik nog nooit eerder ben geweest. Na 40 jaar
soms een hele uitdaging om iets unieks te vinden, maar elke keer lukt het weer.
Ondanks alle verschuivingen vorig jaar zelfs 10 keer!
Over 40 jaar gesproken. Ik
wist nog dat ik op de dag na de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen van
Los Angeles in 1984 naar de Hare ben gefietst om me bij Jaco en Andre Tebroke
als lid van AVA’70 aan te melden. Op de kalender van 1984 is terug te vinden
dat dit op maandag 13 augustus is geweest. Nu leek het me wel leuk om op die
datum een wedstrijd te lopen. Nu bleek 13 augustus op een dinsdag te vallen.
Even hoopte ik dat de Walfortloop of Twee Bruggenloop op die dag georganiseerd
zou worden. Helaas, een snelle klik op de AVA’70 kalender gaf aan dat deze
wedstrijden een andere datum hebben. Na lang zoeken bleken ze in Diever elke
dinsdag in juli en augustus de Brinkloop te organiseren. Zo kwam het dat ik
vlak na de Olympische Spelen van Parijs in 2024 bij een temperatuur van 28
graden Celsius midden op de Brink in Diever stond op de dag dat ik precies 40
jaar lid van AVA’70 was. Oud AVA’70 lid Wim Brinkman (what is in a name?) was
ook aanwezig en na wat gezellig heen en weer gepraat tussen hem, de organisatie
en mezelf kon ik heel toepasselijk het startnummer 40 opspelden!
Hier komt dan eindelijk de
overeenkomst tussen de eerdergenoemde Mark Cavendish en mezelf om de hoek
kijken. Waar ik met nummer 40 rond rende, fietste hij tijdens zijn
afscheidswedstrijd met nummer 35 rond. Als eerbetoon aan zijn recordaantal van
35 ritzeges in de Tour de France! Twee atleten die met een voor hun bijzonder
startnummer hun wedstrijd ingingen!
Op naar een volgend jaar als
lid van AVA’70 en op naar een gezond en sportief 2025 voor iedereen binnen en
buiten AVA’70!
Sportieve groet, Gerrit Dijkslag
vrijdag 10 januari 2025
Aankondiging van het Dinxper Gym New Year's Event in Dinxperlo
 |
| De flyer van het Event Zaterdag 25 januari trapt
Dinxper Gym het jaar af met een Nieuwjaarsloop.
Je kunt kiezen uit wandelen of hardlopen, de afstanden zijn 5, 10 of 21 kilometer
(halve marathon). Geef je snel op via onderstaande mail en geef ook je afstand
door. Er zijn geen kosten aan verbonden. Je kunt natuurlijk samen met
een maatje of en een groepje lopen. Samen beginnen we het nieuwe jaar fit. Aanmelden
kan via info@dinxpergym.com Voor meer informatie kan je bij
Daniël Scheepers terecht. De starttijden zijn: Halve marathon 9.00 uur 10 kilometer 9.45 uur 5 kilometer 10.00 uur |
woensdag 8 januari 2025
De Zevenbultenloop
 |
| Een prachtige drie-stammige eik markeert het hoogste punt van Barlo Heroïsch parcours De meesten van ons kennen ondertussen de
route van de 7-Bultenloop. Momenteel loopt de vierde editie en vandaag
liep ik voor de tweede keer dit seizoen de route met de bedoeling het tempo wat
op te voeren. Ondanks dat je de ronde overal op de route mag beginnen en
eindigen, begon ik, traditioneel als ik ben, op de Markt. Geflankeerd door een
reusachtige kerstboom die behoorlijk heen en weer zwiept door de forse wind,
druk ik het horloge aan en start de loop. Rechts langs het politiebureau,
gelijk links voor de Helena langs en dan gelijk weer rechts de Hogestraat op.
Heb je jezelf niet van tevoren warm gelopen dan krijg je hier gelijk de eerste
klap te pakken. Het is niet heel ver maar de eerste hoogtemeters zijn een feit.
Met een beetje pech krijg je de woorden “uitslover” naar je hoofd geworpen door
het viswijf dat vanuit het winkelhuis alles in de gaten houdt. Eenmaal bovenaan
de Hogestraat gaat het een heel klein stukje naar beneden, maar het is te kort
om te herstellen. Voor je het weet doemt de beruchte
Beeklaan op. Bekend van het jaarlijkse masochistische evenement “Koning(in)
van de Beeklaan” waarbij half dwazen proberen zonder hulpmiddelen zo snel
mogelijk boven te komen. Wanneer je niet beter weet, zou je denken dat het
aantal verticale meters hier de horizontale meters overtreft. Met je hartslag
net iets onder maximaal deze beklimming starten, betekent bovenaan je maximale
hartslag met enkele punten overschrijden. Dat er geen slachtoffers gevallen
zijn, mag een klein wonder heten. Eenmaal bovenaan de Beeklaan gaat het even
een stukje naar beneden. Voor velen een moment om de getergde benen even wat
los te gooien en het tempo iets te laten zakken. Je bent op dat moment een
kilometer onderweg maar het voelt al als een halve marathon. Met de wetenschap
dat je weldra de bewoonde wereld gaat verlaten, speelt de eerste gedachte aan
stoppen al door je hoofd. De tijd gaat sneller wanneer je naar beneden loopt,
slechts luttele tellen en je staat onderaan de bult te wachten bij de Ringweg.
Je hoopt op een eindeloze stroom auto’s die het oversteken onmogelijk maakt,
want nu wacht rechtsaf de Gesinkbult. Waren de beenspieren op de Beeklaan al
aan gort geslagen, de Gesinkbult gaat daar nog eens dubbel overheen.
Eenmaal tussen de auto’s door gelaveerd, zit het grootste stijgingspercentage
gelijk aan het begin. Zelfs de allergrootsten kunnen hier het tempo niet
vasthouden en moeten terugschakelen. Eenmaal getrotseerd, gaat het linksaf
rondom de watertoren de Romienendiek op. Berkenhove lijkt nu voor
de loper een idyllische bestemming maar we moeten verder. Het is nu tijd om
even te ontspannen. De Romienendiek loopt eerst zacht glooiend naar
beneden om vervolgens wat harder naar beneden te gaan. De verleiding om hier
het tempo weer te verhogen is groot, ook omdat je, eenmaal beneden, rechtsaf
het Sledevoort in mag slaan. Voor velen bekend als het eindstuk van de Boekeldercross,
loopt deze weg heel licht af richting de Welinkweg. Het is de vierde
bult en je krijgt hem direct recht op je kanis. Je dacht dat je benen
wellicht al iets hersteld waren van de Hogestraat, Beeklaan en Gesinkbult?
Aan die illusie komt nu een eind. De zo getrainde benen voelen als nat
geregende soepstengels en we moeten nog ruim 12 kilometer. Wanneer je eenmaal bovenaan bent, had je
kunnen genieten van het mooie uitzicht over de Barloseweg, maar de
meeste mensen zien op dat moment alleen sterretjes. Gelukkig gaat het nu weer
even horizontaal, zelfs een klein stukje naar beneden. Linksaf de Barloseweg
op en maar doorlopen tot de Meinenweg. Een heerlijk stukje asfalt dat je
zoveel meer gaat waarderen wanneer je weet wat je nu te wachten staat. De Meinenweg
is de eerste honderd meter voorzien van asfalt, maar daarna heeft de Belangenvereniging
Barlo besloten dat het over en uit is met deze moderne fratsen. Ouderwetse
karrensporen die de naam weg amper mogen hebben. In de zomer bijt je hier stof,
nu in de winter is het een en al doffe modderellende. Het is zelfs zo erg dat
deze weg zich in de loop van het jaar verplaatst doordat mensen steeds weer uit
moeten wijken. Het komt zelfs voor dat regen metersdiepe canyons uitslijt waar
hele Barlose schoolklassen in kunnen verdwijnen. Nodeloos te zeggen dat
dit karrenspoor ook nog eens omhoog loopt. Diep ongelukkig maakt de loper deze
meters. Was ik maar bij moeder thuisgebleven, is de gedachte die het meest bij
de loper opkomt met als goede tweede "schaken was ook een prima sport
geweest". Maar aan alle ellende komt een eind, om,
zoals in dit geval, opgevolgd te worden door nog meer ellende, want halverwege
de Meinenweg mag je linksaf de School-esweg inslaan. Dat inslaan
gaat nog niet zo makkelijk, want links in de bocht ligt een soort van mini-Gat-van-Bredevoort,
gevuld met gitzwart water. Ben je er omheen gelopen dan loop je richting het
hoogste punt van Barlo. Een prachtige drie-stammige eik markeert dit
punt waar de bewoners van Barlo tijdens de zonnewende de heidense rituelen
uitvoeren. Het is een slalomparcours waarbij het onmogelijk is niet door de
drek te banjeren en menig loper zal hier wensen dat de rest van de route er
toch beter bij ligt. Gelukkig komt hier ook een eind aan en steek je de Markerinkdijk
over richting Ligterinkweg. Menig hardloper stopt hier even om het
asfalt te kussen en het moment te vieren dat je het centrum van cultuur en
wetenschap, Barlo, hebt bereikt. In gedachten zwaai je even naar Marco, maar
dat duurt maar kort, net als de meters asfalt die de Ligterinkweg omvatten.
Al gauw moet men linksaf de Neethweg
in en ook die loopt gelijk onverhard omhoog. De fluviale deposities uit de
laatste ijstijd teisteren hier je voetzolen, terwijl je het openluchttheater
passeert. Voor je hardloopcarrière stond je hier even stil bij het mooie
kwartelveldje, maar gehaast als je nu bent, gaat het nu volledig aan je
voorbij. Na het passeren van de Blauwenweg gaat het weer naar beneden,
maar dat is hier niet zonder gevaar. De regen heeft er een glijbaan van gemaakt
en met een beetje pech hebben ze van de Neeth nog een draad dwars over
de weg gespannen. De Neeth zelf is een oase van rust en ontspanning.
Halverwege de route schreeuwt deze uitspanning erom het maar op te geven en
jezelf te laven aan warme drank en pannenkoeken. Maar je bent hardloper en gaat
door. Het onverharde Nijhofslaantje door dat aan weerskanten geflankeerd
wordt door Amerikaanse eiken en dan rechts de volgende kuitenbijter. De Nijhofsweg
omhoog. Even weer asfalt onder je voeten en dat voelt goed, heel kort voelt het
weer makkelijk, maar ook dat duurt niet lang, want het wordt pijnlijk duidelijk
dat ook dit weer een lange klim is. Eenmaal bovenaan deze kale bult is het
freewheelend richting Den Dommen Aanleg. De gedachte dat er wel meer dom volk
is, gaat door het hoofd, daar is deze hardloper er een van. Je bent weer op de
weg terug, maar het is nog zo vreselijk ver! Je steekt de Hamelandroute over
en slaat rechtsaf de Bolwerkweg op. Het is met afstand het meest
depressieve stuk asfalt van dit traject. Alleen maar rechtdoor en telkens vals
plat omhoog. Het enige positieve dat je over dit stuk kan zeggen, is dat ergens
langs deze weg het 10-kilometer punt ligt en dat je vanaf de Heidedijk
een stukje naar beneden mag lopen. Dat naar beneden lopen gaat een stuk minder
soepel dan aan het begin, de benen protesteren tegen het hogere tempo en de nog
vijf af te leggen kilometers zijn toch nog wel heel ver. Gelukkig kunnen we nu
wel af gaan tellen. Rechtsaf de Tolhuisweg in, het tempo maar iets laten
zakken want het is nog best ver en dan rechtsaf de Schulenkampweg in
richting de Hollenberg. Voorzichtig steek je de Hamelandroute
weer over en dan mag de stormbaan genaamd Pöppinkpad genomen worden.
Deze ellendige met puin verharde zandweg loopt ook weer geniepig omhoog, maakt
een bocht naar links en gaat dan over in de Bijnenweg. Je hart juicht want weer asfalt, maar
helaas loopt ook deze eerst weer omhoog, de vreugde van het asfalt teniet
doend. Maar je ruikt vanaf hier de stal, of is het de kippenschuur rechts van
de weg? In elk geval lonkt het mooie Aalten. Linksaf de Bokkelderweg in
en we zijn weer bijna in het centrum van de beschaving. Nog heel even
volhouden, de benen willen eigenlijk niet meer, de wil om te lopen heeft ons al
lang geleden verlaten, maar alleen nog de Damstraat af en dan rechtsaf de Oosterkerkstraat
in. Welke duivel heeft dit bedacht? Weer een stuk omhoog! Waarom niet gewoon
rechtdoor richting de Bredevoortsestraatweg en dan naar het centrum? Dit
kan alleen uit het sadistische potlood van een verstoorde geest van een
architect komen. Maar op handen en voeten trotseren we deze laatste klim, slaan
de Landstraat in en lopen op ons tandvlees naar de Markt. We drukken het
horloge uit en verzuchten zacht: Het is volbracht! Hans Monasso De Zevenbultenloop kan voor het klassement nog tot en met zondagmorgen gelopen worden! |
zondag 5 januari 2025
Verslag van de 3e Hülskens halve marathon in Wesel(D)
 |
| Leden van Loopgroep Zandloper na afloop van hun halve marathon |
It giet oan
Loopgroep Zandloper verzorgt 2
keer per jaar een traject naar een hele en halve marathon. Bij dit
voorjaarstraject hebben we 50 aanmeldingen, waarbij er 22 zich voorbereiden op
een 42,2km uitdaging. Er zijn lopers die naar Brussel, Londen, Rotterdam en Enschede
gaan. Onze halve marathonners beginnen komende zaterdag met de gezamenlijke
lange afstand training.
In mijn AVA70 tijd was de
halve van Meddo op 3e kerstdag vaak het startmoment voor het hele marathon
traject. Meddo heeft geen halve meer, daarom starten we nu al meerdere jaren
met de halve van Wesel (D). 3 ronden van 7km rondom de Auesee.
Door de weersvoorspellingen
zijn we in het donker de grens al over gestoken. Door de witte wereld kunnen we
er met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid vanuit gaan dat we geen
snelheidsovertredingen op de heenweg hebben begaan. Onze deelnemers zijn
nagenoeg allemaal op latere leeftijd aan de loopsport begonnen, Veel ex
voetballers, volleyballers en zelfs een oud wedstrijdschaatser hebben we in ons
midden. Wellicht is eigenwijsheid wel de grootste gemene deler.
Aan het begin van zo’n HeHa
traject (Hele-Halve), worden er geen snelle tijden verlangd, de enigste
opdracht was een negatieve split, dwz dat in dit geval de laatste ronde het
snelste moest worden gelopen. Alleen onze oud schaatser kon dit niet waarmaken,
maar hij liep wel 2,5 minuut van zijn PR af. In dit uitzonderlijk geval hoeft
hij geen straftraining te doen.
Bij een marathonloper letten
we als begeleiding op een aantal specifieke kwaliteiten. Alles begint
natuurlijk met het mentale deel. Wil je ervoor gaan, maak je er tijd voor, op
de trainingen nagenoeg altijd aanwezig, thuis goed overlegd. Fysiek is het belangrijk
dat je klachtenvrij aan zo’n traject begint en de belastbaarheid op peil is. In
de voorafgaande zomer is er al gewerkt aan de techniek en het verhogen van de
basissnelheid (via de wekelijkse prestatietrainingen). Afgelopen tijd is de
“hardheid” via trails, crossloopjes en langere duurlopen op peil gebracht.
Bij de evaluatie aan een HeHa
traject komt regelmatig de opmerking voorbij, de marathon was mooi, maar van de
gezamenlijke voorbereiding heb ik het meeste genoten. Ook naar Wesel hebben
lopers onderling afgesproken om samen te rijden. Vooraf en nadien zoeken we
elkaar op en hebben we de grootste lol. Het nuttige en aangename met elkaar
delen is onze drijfveer.
Henk Mengers, Loopgroep Zandloper
Uitslagen van de 3e Dijkencross in Pannerden
 |
| Volgende zondag is de 4e en laatste Dijkencross Klik op de link voor de uitslagen 2.5 kilometer 5 kilometer 10 kilometer site organisatie |
Uitslagen van de 3e Hülskens Marathon in Wesel(D)
 |
| De flyer van de Marathon van Wesel |
Halve Marathon: Sander Bolink 1:26.58, Jelle Steentjes 1:30.03, Emiel Stemerdink 1:30.44, Roel Rusink 1:31.34, Ruud Naastepad 1:46.55, Hans Derksen 1:46.58, Henk Mengers 1:47.02, Michiel Schaafsma 1:47.22, Theo Neerhof 1:47.26, Minou Harbers 1:47.34, Vera Meinen 1:53.48, Marion Doornink 2:02.37, Maartje Klein Falckenborg 2:02.37
Klik op de link voor alle uitslagen
zaterdag 4 januari 2025
Foto's van de 39e Snertloop in Dinxperlo
 | ||
| Jan Rademaker Klik op de link voor de foto's van Michiel Tebeest fotoalbum
|
Uitslagen van de Haarlo-op in Haarlo
 |
| Net voor de start in Haarlo Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren: 4 kilometer: Dirk-Jan Robbe 22.33 min 8 Kilometer: Hans Monasso 35.18 min, Jeroen Wisselink 37.55 min Klik op de link voor alle uitslagen uitslagen |
AVA`70 verzamelt kerstbomen in Aalten, Bredevoort, Barlo, IJzerlo en de Haart
 |
| De ploeg van 2024 De Kerstdagen en de Jaarwisseling liggen inmiddels al weer even achter ons. Op de tweede zaterdag in het nieuwe jaar, 11 januari 2025, blijven de hardloopschoenen voor even in de kast, want dan gaat AVA’70 in de kern van Aalten en Bredevoort wederom de kerstbomen inzamelen. Dit jaar doet de club overigens wederom IJzerlo aan, waar
op de parkeerplaats tegenover het Dorpshuus een plek gemarkeerd is om de
kerstbomen te droppen. Dit kan op vrijdag 10 januari en op zaterdagmorgen 11
januari. Ook wordt Barlo aangedaan om de Kerstbomen in te zamelen. Deze kunnen
tot en met zaterdag 11 januari 10.00 uur neergelegd worden in de berm bij het
rayonhoofd, Peter Ligterink, woonachtig op Markerinkdijk 2. Nieuw in het raapgebied
van AVA`70 is dit jaar de Haart en de kerstbomen kunnen aan de Lieversdijk, ter
hoogte van de zijkant van de basisschool worden ingeleverd voor zaterdag 11
januari 10.00 uur. Inmiddels heeft Chef
d`organisation, Gerben Deunk, al een flink aantal chauffeurs en sjouwers weten
te enthousiasmeren en zijn de routes globaal verdeeld, waarbij de uitstekende
resultaten in het verleden leidraad zijn geweest. Waarom iets veranderen, als
de score goed is, zal de zeer ervaren kerstbomenleider hebben gedacht bij het
formeren van de teams…. Vanaf even na 09.00 uur in de
ochtend gaat dan ook een ijzersterk peloton van een kleine 40 junioren en
senioren op pad om alle straten, pleinen en wegen, die gerekend worden tot de
kern van Aalten en Bredevoort, kerstboomvrij te maken. Rond het middaguur zal
er tevens koers worden gezet richting het Dorpshuus in IJzerlo, het centrum van
Barlo en de kern van de Haart om hier de kerstbomen te gaan laden. Zoals gebruikelijk worden de
ladingen kerstbomen ingeleverd en geteld bij de splinternieuwe werf van
Aalbers, waar tevens een soort van “meet and greet” is. Altijd belangrijk voor
de sfeer! Uiteraard wordt er ook voor een natje en droogje gezorgd, want de
verbrande calorieën moeten natuurlijk wel tijdig aangevuld worden. Mochten er
nog leden zijn die ook wel een ochtend de handen uit de mouwen willen steken
voor AVA`70… Neem vooral contact op met Gerben Deunk! Voor leden ,sponsors en sympathisanten die buiten het rayon Aalten, Bredevoort, Barlo, Haart en IJzerlo vallen en de club hun kerstboom gunnen….. Deze week is de parkeerweide naast het clubhuis van AVA`70 de ideale plek om de groene, bruine, grote of kleine den, spar of Nordman te droppen! (FR) |
donderdag 2 januari 2025
Jaaroverzicht 2024
 |
| De Vlieland groep |
In het jaar 2024 stond ik aan de
start van 12 wedstrijden en loop ik alleen maar afstanden van 5 of 6 kilometer met
uitzondering van de Vlielandloop die uit 10 kilometer bestaat. Dit jaar staat
er zelfs geen enkele buitenlandse wedstrijd op het programma, iets dat volgens
mij al in jaren niet is voorgekomen.
Het wedstrijdprogramma van
2024 begint al op de eerste zaterdag van het jaar met de Snertloop in
Dinxperlo. De laatste keer dat ik hieraan heb mee gedaan was in januari 2019 en
werd de loop nog georganiseerd door voetbalvereniging DZSV. Vijf jaar later sta
ik weer aan de start. Na een aantal corona vrije loopjaren is de
voetbalvereniging inmiddels ook gefuseerd met FC Dinxperlo en werd er een
prachtig nieuw clubgebouw neergezet, precies op een plek tussen de velden van
beide verenigingen in. Ik krijg hier zelfs het prachtige nummer 1 toe gewezen wat
later in de kleedkamer toch wel enkele begrijpelijke reacties uit lokt.
De eerste wedstrijd van mijn
eigen vereniging AVA’70 is de Track&Field Run. Op 23 december 2014 worden
in het Duitse Oberwesel door verschillende jeugdleden van AVA'70 de plannen
gesmeed voor de 1e Track&Field Run. Het moet een wedstrijd met een eigen
karakter worden. De één heeft nog bijzondere ideeën dan de ander, alleen de
brainstormsessie is al een gekkenhuis. Eén ding is zeker: ze hebben er zin in!
Snel het bestuur op de hoogte stellen en hopen op groen licht. Eigenlijk hebben
ze geen seconden getwijfeld aan de steun van ‘hun’ bestuur. Inmiddels is dit al
de 8e editie en net binnen de 25 minuten kom ik over de streep.
Het sportieve hoogtepunt van dit jaar is de reis van 19 tot en met 22 april met 33 atleten van AVA'70 naar het Waddeneiland Vlieland. Na een treinreis van ongeveer drie uur stappen we uit bij Harlingen Haven en met een Noordwester storm en windkracht 7 stappen we op de boot naar Vlieland, een tabletje tegen zeeziekte doet bij sommige onder ons wonderen. Na de verdeling van de kamers in groepsaccommodatie Torenzicht staat er aan het eind van de middag een duurloop op het programma, waarna er gezamenlijk gegeten wordt bij strandtent de Bolder.
De zaterdagmorgen staat al
vroeg de Vliehors-Expres op ons te wachten en wordt er koers gezet over het
rulle en natte strand in de richting van het natuurgebied de Hors. De eerste
stop wordt gemaakt bij het Juttersmuseum, dat op palen is gebouwd en waar alle
33 AVA-janen een intiem plekje zoeken in de ruimte van enkele vierkante meters.
Onze gids Volkert begint te vertellen over de geschiedenis van het jutten, de
vreselijke scheepsverhalen en bijzonder smeuïge anekdotes. Een half uur later zorgt de harde wind voor enorme zandverstuivingen, de
zeehondenfamilie laat zich maar al te graag spotten, een prachtig gezicht. Na een kort verblijf in onze accommodatie wordt er ’s middags een bezoek gebracht aan Fortvna
Vlieland. De lokale bierbrouwerij heet ons van harte welkom en een rondleiding met proeverij volgt. Halverwege de avond staat er een georganiseerde
avondwandeling gepland, een dikke 6 kilometer struinen over het eiland. We verzamelen ons bij het dorpshuis en hier neemt Dirk de kans waar om zijn
talenten te tonen. Hij doet zich voor als gids van de tour in het donker en heeft uiteraard de lachers alweer snel op zijn hand.
Het hoogtepunt van de reis is de
deelname op zondag aan de Vuurtorenloop met afstanden van 5, 10 en 21.1 km. De
route gaat door de duinen, het bos en over het strand. De klim naar de vuurtoren
zit zelfs 2 keer in de halve marathon. Op de 10 kilometer wordt door één van de
dames nog het podium behaald.
Op de maandagmorgen verlaten
we stipt om 09:30 onze geweldige weekend- accommodatie, met de belofte dat we
over een aantal jaren terug komen. We wandelen weer zoals we gekomen
zijn, de hele dorpsstraat van Vlieland door, met onze ratelende koffers, wat
een flinke herrie geeft. Er wordt door een groot aantal AVA-janen bij
de lokale bakker een suikerbrood meegenomen voor het thuisfront. Nog een bakkie
koffie bij de lokale horeca en we gaan weer aan boord. De zes dames van de organisatie
hebben een geweldig weekend georganiseerd, chapeau!
De 4e wedstrijd is
de Gerard Tebroke Memorial door het centrum van Aalten. Voor en na de start
wordt er even bijgepraat met Freddie en Esther die we kennen van onze
AVA'70 vakantie, begin februari 2023 naar Forza Totana in Spanje.
Midden in de zomer doe ik mee
aan de Zandloop in Lintelo, van onze zustervereniging de Zandloper. Een
kleinschalige en laagdrempelige loop met ongeveer 100 deelnemers, waar je kunt
kiezen om één ronde (2,5 kilometer) of twee ronden (5 kilometer) te lopen. Bij het inschrijven krijg ik geen startnummer
maar een bandje van de Beachparty Lintelo, dat ik om de pols moet bevestigen.
Ook worden er geen uitslagen bijgehouden, al staat er wel een klok om je eigen
gelopen tijd te kunnen zien.
Dik 400 deelnemers uit de hele
regio en ver daarbuiten, prachtige weersomstandigheden en rijen dik publiek.
Het is bij de laatste zomeretappe van AVA`70 weer een geweldige sportieve
happening op het vakantiepark de Twee Bruggen met ijzersterke prestaties en
vooral heel veel hardloop- en wandelplezier.
Bij de Kramp Run in Varsseveld
tikt de thermometer de 27 graden aan. Met de collega’s en bewoners van Estinea
maken we er een mooie wedstrijd van en gezien de weersomstandigheden loop ik
een prima tijd van 23.22 minuten.
Op zondag 3 juli 2022 werd de 1e TommyBeusRun in Bredevoort gehouden. Mijn clubgenoot van AVA'70 is ziek en vertelde mij zo'n anderhalve maand daarvoor dat hij een wedstrijd wil organiseren, met start en finish bij de Intratuin in zijn woonplaats. Een groot gedeelte van het inleggeld gaat naar het Koningin Wilhelmina Fonds van de Nederlandse Kankerbestrijding. Na afloop was het voor mij en vele anderen het emotioneelste moment ooit bij een wedstrijd. Ongeveer anderhalve week na zijn overlijden wordt er op zaterdag 20 januari 2024 een gezamenlijke TommyBeusRun gehouden op hetzelfde parcours. Wat kleiner van opzet en iedereen kan zijn eigen tijd bijhouden. Bij beide wedstrijden mag ik aan de start staan. Zaterdag 21 september doen bijna 200 hardlopers in Winterswijk mee aan de wedstrijd die de man uit Bredevoort in 2022 nog zelf organiseerde. Deze keer om Tom te eren en om geld op te halen voor het goede doel, centrum Oriolus. Een ontmoetingsplek voor mensen met kanker, hun naasten en nabestaanden, gevestigd in het Streekziekenhuis Koningin Beatrix in Winterswijk waar Tom zo vaak kwam als patiënt.
Bij de Boekeldercross heb ik dit jaar mijn beste wedstrijd gelopen en ga ik enkele keren met een hoge 22 minuten over de finish. In de week voorafgaand aan de 4e en laatste Boekeldercross ben ik niet helemaal fit, wat verkouden en twijfel dan ook om mee te doen. Op zaterdagmorgen besluit ik toch te gaan maar dan wel een stuk rustiger de wedstrijd te gaan lopen. Voor aanvang loop ik enkele kilometers warm, het is een stukje kouder, het waait wat harder en het parcours is langs de slootkanten wat slechter. In de eerste bocht glij ik met mijn schoenen al weg en ga ik onderuit, ik ben nog geen 100 meter weg. Dat is geen goed begin, al heb ik er gelukkig geen last van. Met de start ga ik wat verder na achteren staan dan normaal en loop na het startschot rustig met de meute mee. Na ongeveer een halve minuut ben ik weer bij dezelfde bocht als waar ik voor de wedstrijd onderuit ben gegaan. Ik denk nog ga nou rustig de bocht door, om je weer een valpartij te besparen, maar enkele seconden later lig ik al weer languit in het gras en lopen ze me bijna allemaal voorbij. Ik heb er nu toch wel meer last van maar dat duurt gelukkig maar een paar minuten. Toch verslechterd het de dagen en weken erna en heb ik de rest van het jaar door deze blessure weinig kilometers meer kunnen hardlopen, gelukkig heb ik er met het wandelen en fietsen geen last van.
 |
| De Vliehors-Express |
woensdag 1 januari 2025
15e Nieuwjaarsloop naar Bredevoort
 |
| Gerben, Gerrit, Evelien, Henk, Gerdy en Geert |
Via de traditionele route door het Walfortbos komen we rond de klok van 10.30 uur bij de Slingeplas aan, waar Gerben met ruim 10 anderen, een duik neemt in het koude water.
Ruim een kwartier later lopen we via de Gracht en de omgeving van de Hollenberg terug naar ons vertrekpunt. De eerste 11 kilometer zitten er deze Nieuwjaarsmorgen al weer op, hopelijk een mooi begin van een sportief hardloopjaar.
dinsdag 31 december 2024
Verslag van de 12e Silvesterlauf in Bocholt(D)
 |
| Startnummers van verschillende wedstrijden |
De laatste hardloopwedstrijd
van het jaar. Het is ook een moment van reflectie en voor mij de afsluiting van
een periode. Vorig jaar eind december liep ik samen met een grote groep
hardlopers een kerstboom richting het Duitse achterland. Aan het eind van het
loopje kwam ik in gesprek met oud-schoolgenoot en levenslang-hardloper Gerrit
Dijkslag. Vol trots vertelde ik hem mijn prestaties als beginnende hardloper en
ik hing natuurlijk aan zijn lippen toen hij enkele van zijn prestaties noemde
en hij gevraagd en ongevraagd advies gaf aan deze beginnende hardloper.
Ik vertelde hem dat ik bijna
ieder weekend wel een wedstrijdje liep en Gerrit was daar toch wel een beetje
ontstemd over. Hij had alle begrip maar hij kon er zijn goedkeuring niet aan
geven. De belasting voor een beginnende hardloper was veel te hoog en eenmaal
midden 50 was het helemaal onverstandig zoveel wedstrijden te lopen. Hel en
verdoemenis werden voorspeld en misschien wel een voortijdig einde van mijn
korte hardloopcarrière.
Mocht u nu denken, Hans heeft
toen gelijk de aankomende startbewijzen ter overname geboden, dan zit u er een
tikkeltje naast. Eigenwijs als ik ben, dat is de combinatie Monasso/Rave,
besloot in 2024 op zijn minst elke week een wedstrijd te lopen. Met wat kunst
en vliegwerk is me dat geluk.
Tot het gesprekje met Gerrit
had ik 17 wedstrijden gelopen in 12 weken. In 2024 mocht ik er nog 67
wedstrijden bijtellen met als afsluiter de 5Km Silvesterlauf in Bocholt.
Niet in een spreadsheet maar
op de achterkant van een envelopje maakt ik even een kort overzicht van welke
afstanden ik gelopen heb tijdens deze wedstrijden:
1x Koning van de Beeklaan –
sprint
30x een 5km wedstrijd
13x een 10km wedstrijd
2x een 15km wedstrijd
11x een officiële halve
marathon wedstrijd
1x een 25km wedstrijd
1x een 30km wedstrijd
4x een marathon afstand of
langer
Ik vind het een mooie
prestatie en ben blij dat ik heel gebleven ben. En heel eerlijk: ik heb zeker
wel geluisterd naar mijn lichaam en natuurlijk had Gerrit ook wel gelijk. Het
zal mijn progressie af en toe best wel een beetje tegengewerkt hebben. Toen ik
de Landschapsmarathon als derde marathon in drie weken liep heeft me dat zeker
weerhouden van een mooie eindtijd op de marathon. Maar dat vinken we in 2025
wel een keer af. Het belangrijkste is dat ik er ontzettend veel plezier aan
beleefd heb en dat ik heel veel blije koppies steeds weer opnieuw gezien heb.
Volgens Strava kwam ik
Annemarie Arentsen, Dennis Bloemers en Stefan Scanu het meest tegen tijdens de
wedstrijden en alle drie waren dan ook voorbeelden voor mij om mezelf weer te
bewegen tot betere prestaties. Dennis heeft me zelf gepaced naar een PR op de
5km bij de Zandloop in Lintelo. Maar ook de familie Bruil met als boegbeeld de
altijd optimistische en warmbloedige Gabriëlle, haar beide hardlopende broers
Wilco en Nick en zusje Rebecca kwam ik telkens weer tegen. Samen met Wilco en
Gabriëlle heb ik dan ook de reis naar Nijmegen gemaakt voor de 7-heuvelenloop,
u weet wel, de wat magere kopie van de 7-bultenloop in Aalten.
Ook Frank van de Wal, de
60-jarige knaap uit Doornenburg, maakte mij regelmatig warm om een wedstrijd te
lopen en andersom kon ik hem warm krijgen voor wat wedstrijden in het Aaltense.
Hij kreeg me zelfs zo gek om een 24-uursloop in Nijmegen te lopen maar ook
stonden we samen aan de start van de 45km Airborne Freedom run. Ik liep daar
onder de naam van Samira de Blij die mij het nummer cadeau gaf omdat ze zelf
niet kon lopen.
Op dinsdagavonden mocht ik
voor hardlooptrainer spelen. Mijn pupillen Patrick Hoenderboom en Niels Houwer
werkten beiden naar de Kramprun toe en onze gezamenlijke loopjes sparkten joy.
Ons startpunt was veelal Dorcas en regelmatig zag ik vanuit tegenovergestelde
richting Ineke Graven komen. De keren dat ik met de jongens dezelfde kant als
Ineke opliep moedigde ik ze wel eens aan om het tempo van Ineke te volgen maar
helaas kreeg ik als trainer telkens nul op het rekest.
Ook de familie Rusink kom ik
zeer regelmatig tegen waarbij de goedlachse Lynn dit jaar een mooie progressie
heeft laten zien. Ze kwam me regelmatig voorbij lopen en moedigde me daarbij
altijd aan om door te zetten. Ook vader Roel is een baken maar dan iets verder
vooruit om naar toe te lopen (of achteraan te lopen). Bij de oudejaarsloop in
Vorden kwam Roel me keurig voorbij op het 10km punt van de 15km loop. Eigenlijk
precies zoals verwacht.
Samen met Henk Mengers vertrok
ik een keer onder tropische omstandigheden naar Dülmen om daar de Wasserlauf te
lopen. Henk is na wat malheur in 2024 toch weer teruggekomen op zijn oude
niveau. Hij ging in de loop van het jaar steeds harder lopen.
Een aantal van de 5km
wedstrijden betrof de Parkrun in Sonsbeek. Hans van der Meer en Zeger van
Vreeswijk waren daar ook regelmatig van de partij waarbij Zeger het voorbeeld
geeft van waar ik graag naar toe zou willen.
Ook Gerrit Dijkslag koos zijn
momenten en er waren een aantal wedstrijden waarin wij de degens konden kruisen
waarbij Gerrit steevast de bovenliggende partij was. Bij de Woest
Lochemsebergloop had ik materiaalpech, maar uiteindelijk kon ik eind 2024 tijdens
de Walfortrun Gerrit voor het eerst achter mij laten op de 10km. Een zwaluw
maakt nog geen zomer, maar ik was er blij mee.
Maar mijn nemesis is
natuurlijk Rinke ter Haar. In de voorbije jaren moest ik altijd maar weer mijn
meerdere in hem erkennen wat op zich helemaal niet zo erg hoeft te zijn maar
een talent van Rinke is toch wel dat hij bewust en onbewust je duidelijk kan maken
dat je nog maar net komt kijken en nog een lange weg te gaan hebt. Als
disclaimer moet ik er wel even bijzeggen dat dit ook aan mezelf kan liggen.
Aan het eind van het jaar kwam
ik de ernstige architect tegen bij zowel de Keiloop als de Silvesterlauf. Bij
de Keiloop had Rinke het voordeel dat ik een dag van tevoren de 15km
oudejaarsloop had gelopen en sportief als ik ben heb ik hem ook nog even van
dat feit op de hoogte gesteld. Niets weerhield hem ervan om nu voor mij te gaan
lopen en me daarmee helemaal naar de gallemiezen te laten lopen. Ik zal van
beide wedstrijden geen eindtijden noemen maar bij beide wedstrijden kwam Rinke
een tikkeltje later over de eindstreep. Maar het pleit is nog niet beslecht,
Rinke laat weer progressie zien in zijn tijden en ik zal alle zeilen bij moeten
zetten om ook in 2025 voor te blijven.
Bijzondere dank gaat ook naar
Rob Jansen. Wanneer een fotograaf je tijdens het hardlopen nog enigszins
aanschouwelijk op de foto kan zetten, dan ben je een hele goede. En Rob zat er
telkens weer, zomer of winter, altijd van de partij. Bedankt voor die inspanning
Rob en bedankt voor al het beeldmateriaal.
Het gevaar van noemen van
namen is dat je een heleboel mensen niet noemt terwijl ze wel indruk hebben
gemaakt of best belangrijk voor je waren. Of dat je samen een enkel moment van
verstandhouding had. In het Duitse waren daar Fabrice Boessinger en Stephan
Lüth, mannen die je inspireren en motiveren en Bianca Piek omdat ik haar
werkelijk overal tegenkom.
Maar ook Aarnoud, Andre (3x),
Angelique, Anouk (2x), Arjan, Bastiaan, Berjan, Bert, Boyke, Camille, Carsten,
Christian, Cindy, Daan, Debora, Denise, Dennis (2x), Devlin, Dick (2x),
Dirk,Eline, Eljo, Emiel, Eric, Erik, Erno, Ernst, Erwin, Frank (3x), Geert,
Geertje, Ger, Gerben, Gerhard, Gerjan, Gerrit, Gijs, Hannah, Hans (6x), Heini,
Henk Jan, Henk (3x), Herman, Ibrahim, Ingrid, Isa, Ischa, Jan, Jan-Jaap, Jelle,
Jens, Jeroen (2x), Johannes. John, Joost, Jop, Joran, Jorik, Jos, José, Judith,
Juliette, Jörg, Karin, Katja, Kees, Kilian, Kyra, Lars, Leo, Leon (2x), Lianne,
Linda (3x), Lobke, Loes, Luca, Luuk, Lydia, Maarten, Maartje, Maike, Marcel
(4x), Marco, Marieke, Marijke, Marijn, Marion, Marjolein, Mark (2x), Martie,
Martijn, Mats, Maurice, Melanie (2x), Mijke, Miranda, Nathalie, Niek (3x),
Patrick (3x), Peter, Petra (2x), Pieter, Raymond, René, Rob, Robbin, Robert
(2x), Roland, Ronnie, Ronny, Roy (4x), Rudi, Ruud, Sandra (3x), Siep, Simone,
Sonja, Sven, Thije, Thomas (2x), Thu, Tijn, Tim (2x), Tjarda, Tjibbe, Tom, Ton,
Tonnie, Tonny, Verena, Vibeke, Vincent, Volmer, Véronique, Wesley, Wilco (2x),
Wilfred, Wilko, Wim, Wouter en Yannick bedankt voor jullie prestaties en
aanmoedigingen.
En als laatste wil ik alle
clubs en vrijwilligers bedanken die al deze evenementen mogelijk maken, waarbij
een eervolle vermelding naar Ava gaat. Er is geen club die zoveel evenementen
organiseert en die de zaken zo goed voor elkaar heeft, vooral wat betreft de
tijdwaarneming.
Oh wacht, dit was een verslag
van de Silvesterlauf in Bocholt. 20:32 op de 5km. Dat is 46 seconden sneller
dan Rinke en 45 seconden sneller dan Renée maar 33 seconden langzamer dan Rene.
Eerste bij de M55. Het was een mooi loopje.
En over 2024 gesproken: ik
verbrak op alle afstanden mijn PR’s en liep in het totaal ongeveer 2900km.
Speciale dank aan Heini Rave voor de dagdagelijkse support.
Hans Monasso
Aaltenaren sluiten 2024 sportief af in Bocholt (D)
 |
| Rinke, Theo en Bram Bocholter
Sylvesterlauf 5 km, 21:18 minuten, 4e plaats M50 Op 31 december, oudejaarsdag,
hebben we het jaar weer sportief afgesloten. Voor de 11e keer heb ik meegedaan
met de Sylvesterlauf in Bocholt. Ooit, op m’n 43e verjaardag, kreeg ik van
zwager Hans een kaartje voor deze hardloopwedstrijd. Zwager Hans en schoonzus
Ellen helpen daar al jaren mee met de organisatie. Sindsdien doen Sam en ik
trouw mee met dit mooie loopje door het Bocholtse bos. Door een hardnekkige
blessure moest Sam deze keer verstek laten gaan. De laatste jaren gaan we samen
met Geert, de godfather van dit fijne weblog, en met zijn zoon Bram. Het is elk
jaar weer zoeken waar we ook alweer moeten zijn. Geert meent nog altijd dat het
sympathieke hardloopevenement dichtbij Bahia is en Bram weet zeker dat hij daar
ergens in de buurt een Esselinktuin heeft ontworpen. En elk jaar missen we weer
Bahia en ook die tuin. Afijn, ook dit jaar zijn we er weer gekomen. Deze keer
waren Theo Stronks en René ter Haar ook van de partij. Een gezellige auto vol
met klasbakken! Zoals gezegd heb ik dus al 11
keer meegedaan. Zo aan het eind van het jaar is het een goed moment van
bezinning en reflectie. Dus laat ik eens wat cijfers op een rij zetten. In
2013, ik was toen 43, heb ik voor het eerst meegedaan. Ik was toen net een goed
jaar aan het rennen. Toen kwam ik in 21:38 minuten over de finish, mijlenver
achter Sam. De jaren daarna ging het steeds iets vlotter met als hoogtepunt op
m’n 47e: 19:49 minuten. En: ruim 2 minuten sneller binnen dan Sam! De jaren
daarna deed ik er steeds een fractie langer over (en Sam ging alsmaar harder…).
Vandaag, op m’n 54e, kwam ik na 21:18 minuten binnen. Ik heb de cijfers van deze 11 deelnames eens in een excelbestandje gezet. De oplettende lezer ziet dat de uitslag van 2020 ontbreekt. Dat was natuurlijk het coronajaar; geen Sylvesterlauf toen. |
De blauwe stippellijn in de
grafiek is de lineaire prognoselijn. Volgens deze prognose had ik in 2013 veel
harder gekund. Keihard en confronterend, zo’n excelprognose. De blauwe
stippellijn loopt flauw omhoog: dit betekent wiskundig gezien achteruitgang.
Het resultaat van vandaag is hoopgevend: het verval is, tegen de prognose in,
ietwat vertraagd.
Deze stippellijn heeft een
wiskundige formule, zo vertelt excel me: Y = 0,0552X + 20,20. De Y in deze
formule is de tijd op de y-as; de X is de jaargang op de x-as. Laten we hier
eens wat mee spelen en hiermee tevens de wiskundige kennis wat oppoetsen. Maar
eerst dit:
Als hardloper van middelbare
leeftijd loop je een soort rouwproces door. Je komt er achter dat je niet meer
de tijden van weleer haalt. Eerst komt de ontkenning (“Komt wel weer, ik zit
even in een mindere fase…)”, dan boosheid (“Dit kan toch niet waar zijn, kijk
eens hoe hard ik er voor train!”). Dan volgt de zoektocht naar controle (“Hoe
stop ik dit proces?”). Na deze fase komt de depressie (“Wat heeft al dat
trainen nog voor zin?”), om tot slot over te gaan in de fase van aanvaarden
(“Het is niet anders, dan maar op een andere manier lol uit m’n hobby halen!”).
Middels de excelprognose kan
ik uitrekenen wanneer ik de 25 minuten grens aantik. In de formule is de Y dan
25. Daar gaat ie:
Y = 0,0552X + 20,20 =>
25 = 0,0552X + 20,20 =>
4,8 = 0,0552X =>
X = 4,8 / 0,0552 = 86,95 => 54 (mijn leeftijd) + 87 = 141 jaar.
Op m’n 141e tik ik de 25
minutengrens aan! Wiskundig gezien hè… Erg realistisch is het niet, komt wel
vaker voor met statistieken. Laten we de 22 minutengrens maar eens uitrekenen.
Allicht levert dit een realistische beeld op:
Y = 0,0552X + 20,20 =>
22 = 0,0552X + 20,20 =>
1,8 = 0,0552X =>
X = 1,8 / 0,0552 = 32,61 => 54 + 33 = 87 jaar.
Op m’n 87e tik ik de 22
minutengrens aan. Nou, daar ga ik voor! Ik zie het al voor me, als ik voor de
44e keer mee doe met de Sylvesterlauf. Geert is dan 97, Sam is dan 60 en Bram
midden 60. Theo is dan 100, is dan waarschijnlijk de oudste deelnemer. Hebben
we moeten ophalen bij Beth San. René zo eind 70 denk ik, nog een jonge god.
Hans Monasso is er dan natuurlijk ook weer bij, net 88 geworden. Loopt net een
half minuutje voor me. Maar ooit zal ik hem weer krijgen! En als ik dan de
laatste bocht door kom en de klok op 21 minuten zie staan en dan nog een
eindsprintje en dan – JA – nèt binnen de 22 minuten binnen kom. Kippenvel!
Nu kun je wel denken dat dit een zeer onrealistisch scenario is. Dacht ik eerlijk gezegd ook. Totdat ik de uitslag van Geert Wevers zag. Het was me enkele jaren geleden al gelukt om Geert voor te blijven op de 5 kilometer. Maar schrijf een Wevers met 50% ter Haarbloed nooit af! Geert was een beetje geblesseerd. Na een korte herstelperiode keek hij op deze oudejaarsdag even wat hij in het vat had zitten. Je gelooft het niet, maar Geert dook zomaar weer onder de 20 minutengrens! Fenomenaal!
En zo zie je maar weer: gooi
die prognoses maar in de prullenbak!
Ik wens jullie vanaf deze plek
voor 2025 weer vele fijne hardloopmeters in goede gezondheid toe.
Rinke ter Haar, 54, nog steeds in de ontkennende fase.
Uitslagen van de 12e Silvesterlauf in Bocholt (D)
 |
| Rene ter Haar, Rinke ter Haar, Bram Wevers en Theo Stronks UItslagen Aaltenaren en AVA'70 leden: 5 kilometer: Bram Wevers 18.04, Rene ter Haar 19.54, Hans Monasso 20.29, Noah Lampio 20.58, Marijn Lampio 21.15, Renee Nieuwboer 21.17, Rinke ter Haar 21.18, Theo Stronks 28.34 10 kilometer: Mark te Brake 33.22, Koen Hoornenborg 35.20 Klik op de link voor alle uitslagen |
zondag 29 december 2024
Foto's en uitslagen van de 37e Keiloop in Meddo
 |
| Een groot aantal deelnemers aan de Keiloop In een kleine wat vochtige en koude wereld werd er voor de 37e keer rondom Meddo de traditionele Keiloop georganiseerd. De weersomstandigheden hinderde de honderden lopers niet. Men kon kiezen uit diverse afstanden door dit Achterhoekse buurtschap. De thuisblijvers hadden geen gelijk en de deelnemers holden de kerstkilo's er af. Klik op de link voor de uitslagen |
Foto's en uitslagen van de 2e Dijkencross in Pannerden
 |
| Freek Spanbroek Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen 5 kilometer 10 kilometer Uitslagen: 2.5 kilometer 5 kilometer 10 kilometer site organisatie |