Mill: Landgoed Tongelaar en de Kuilen

Kasteel Tongelaar

Op Landgoed Tongelaar, ten noorden van Mill in een uithoek van de provincie Noord-Brabant, ver van steden en verkeerswegen vandaan, is het on-Nederlands stil. Centraal staat een kasteelburcht met dezelfde naam, omringd door prachtige boerderijen. Je waant je er zo op het Franse platteland. Dit enorme gebied is een gemoedelijk landschap, bewoond door het gemoedelijkste dier van Brabant, de das, die hier wel met wel 50 exemplaren zit. 

Toch zie je dit schuwe nachtdier maar zelden. Zijn sporen zijn voor de oplettende natuurliefhebber wél overal te ontdekken: vaste wissels (paden uitgesleten door dieren), mestputjes, graafsporen en haren aan het prikkeldraad. Het beheer op Landgoed Tongelaar staat grotendeels in dienst van dit dier. Op akkers vindt biologische teelt plaats - geen gif dus! - en grasland wordt bemest met ruige stalmest. Dat levert regenwormen op, zijn lievelingskostje. Omdat deze alleseter ook een zoetekauw is, zijn de vele houtwallen druk beplant met besdragende heesters.

We beginnen onze tocht bij Kasteel Tongelaar. ‘Tongelaar’ betekent een open plek (in oerbos gekapt) op een ‘tong’ (landverhoging). Tijdens een opgraving bij het kasteel zijn in het weitje bij de toren, binnen de grachten, de funderingen gevonden van een versterkt huis. Dat weitje noemt men de ‘Mot’. Nog eerder, reeds in de negende eeuw lag in de uitgestrekte, rivierrijke bossen van Tongelaar, een versterkte motte-burcht. Een mottekasteel is een burcht van hout op een hoge aarden heuvel, gebouwd om dekking te zoeken tegen de Noormannen. Vlak na de dood van Karel de Grote begon de invasie van de Noormannen. Deze Vikingen gingen regelmatig op rooftocht door de Maastreek. Rond het kasteel ligt een aantal historische boerderijen: oa de Benedenhof, de Doelen, de Ooievaar en het bakhuisje. Allen monumentale bouwwerken.

De waterplas van recreatiegebied De Kuilen, ongeveer halverwege onze tocht, is één van de schoonste van Nederland. Door de unieke bodem van de plas, bovenop de Peelhorst, is het water van bijzonder heldere kwaliteit. Je merkt er niks van hoor, maar de aardlagen onder de plas bewegen voortdurend. Rondom de plas vind je schone zandstranden waar je lekker kunt zonnebaden, er is een strandpaviljoen voor een hapje en een drankje en een speeltuin voor de kleintjes. In het aangrenzende natuurgebied zijn talloze fiets- en wandelpaden aangelegd, genoeg voor uren sportief plezier! De recreatieplas is ontstaan door zandwinning. De bodem bleek door de verschuivende aardlagen heel veel fossielen te bevatten. 

A'j plat kunt praoten moj't neet laoten - deel 4

‘t Löp zoas ’t löp

As hardlooptrainer hol ik natuurlek de vakliteratuur bi-j. ’t Is wal lasteg um 't verschil te zeen tussen objectieve informatie en verhalen met commercieel belang.

In de leste Runnersworld las ik een quote dee zondermeer past bi-j de belangriekste uutgangspunten van Loopgroep Zandloper “samenbrengen van mensen waarbij de mentale en fysieke gezondheid centraal staan.”

De lichameleke veurdelen bunt denk ik wal algemeen bekend. Conditie, spierkracht, botdichtheid en natuurlek motte wi-j het onderhold van 't immuunsysteem ok neet onderschatten.

Mentaal is wat lasteger te begriepen, maor de wetenschap hef de leste twinteg jaor al het neudege van 't raodsel ontrafeld. Veural duursporten bliekt een positieve invloed op onrust en ’t prakkizeren te hebben.

‘k had al enkele jasoren last van een burn-out, ton ik in 2000 bi-j een psychiater kwam en hee mi-j vertellen ovver een onderzoek van Dr. Ruud Bosscher, waorbi-j de relatie tussen een vol heufd en een duursport was an-etoond. As fanatiek volleyballer zat ik daor natuurlek neet op te wachten, maor as hee mi-j ezegt hat da’k iedere dag een uur handstand most doon, dan had ik ok eluusterd.

Jan te Brake sr. was toovalleg op bezeuk bi-j mien buurman Jan jr. Ik dacht lao'k metene maor vraogen waor ik mot waen om mi-j bi-j AVA '70 an te melden. Jan sr. hef mi-j later wal eens ezegd, dat hee ton dacht “dat wordt er geen ene”. Nao een moeizame start, kreg ik al snel de smaak te pakken.

Um nog terug te kommen op de belangriekste uutgangspunten: fysiek fit worden, had ik wal verwacht, en tot mien verrassing hef mien heufd d'r ok völle baat bi-j.

Ik heb völle verschillende opleidingen evolgd, maor de opleiding tot running-therapeut hef het meeste indruk op mi-j  emaakt. Hoo het fysieke en het mentale soms wal good en soms wat lasteger met mekare warkt is een interessante vraog. De kommende kere zal ik wat uutgebreider ovver dit onderwerp schrieven.

Hol ow good!  Henk@lg-zandloper.nl

Archeus verplaatst Sorba Bergrun naar oktober

Wedstrijdlopers op de oude vuilnisbelt bij Winterswijk

WINTERSWIJK – Atletiekvereniging Archeus heeft de jaarlijkse Sorba Bergrun definitief verplaatst naar oktober. De hardloopwedstrijd over de oude vuilnisbelt bij Winterswijk werd sinds 2002 gehouden in augustus, maar vanwege de vakanties en de steeds vaker voorkomende hitte is gekozen voor het najaar. Bij hoge temperaturen acht de organisatie het namelijk niet verantwoord de lopers de twintig meter hoge heuvel op te sturen. Om die reden werd de run in 2018 al eens afgelast.  Dit jaar zal de loop gehouden worden op zondag 17 oktober, mits de situatie rondom corona dat toelaat.

Training in Linden

Soms is het even uitkijken met de Galloway runderen

Linden is een dorp in de provincie Noord-Brabant. Het was al enkele eeuwen voor het begin van onze jaartelling bewoond, dit kwam doordat het relatief hoog lag ten opzichte van de Maas. Het ligt ten westen van Cuijk aan de A73, de Kraaijenbergse Plassen omsluiten het dorp vrijwel in zijn geheel.

De Kraaijenbergse Plassen is een uniek natuur- en recreatiegebied. Hier vind je een watersportgebied van circa 475 hectare en het is niet voor niets een populaire bestemming onder toeristen en dagjesmensen. De plassen zijn ontstaan als gevolg van zand- en grindwinning. Rondom de plassen ligt een prachtig natuurgebied, bij uitstek geschikt om te hardlopen.

Vanaf ons park De Kraaijenbergse Plassen ga ik na enkele dagen hardlopend de omgeving in. We hebben al aardig wat in de omgeving rond gefietst en veel dingen komen me dan ook bekend voor. Het gebied waar ik loop, ligt maar een kilometer of 15 onder Nijmegen maar is bijzonder waterrijk. Na ongeveer anderhalve kilometer kom ik bij de Sociëteitshaven. Al meer dan twintig jaar zijn de oude boten van Sociëteit Olie & Stoom een bekend gezicht op de Maas en de wateren rond Cuijk. De boten, meest sleepboten van meer dan vijftig jaar oud brengen jaarlijks Sinterklaas in de omliggende dorpen aan wal.

Het gebied waar ik loop wordt begraasd door Galloway-runderen. Zij zorgen voor afwisseling en openheid in het terrein. Sommige plekjes worden intensiever begraasd door de Galloways dan andere stukken waar ze minder voorkeur voor hebben. Op deze manier ontstaat een mozaïekpatroon van grasland, struweel en bos dat voedsel en bescherming biedt aan talloze planten en dieren.

Aangekomen bij de Maas is deze, vergeleken met zo'n 15 uur geleden, nog weer ruim een meter gestegen. Morgen of overmorgen (19 of 20 juli) wordt het hoogste punt verwacht en gaat het waarschijnlijk in dit gebied net goed. Een paar kilometer verder aan de overkant op Limburgs grondgebied is de situatie zorgelijker, het blijft spannend voor de mensen die er wonen. Als ik op het park terug ben, heb ik ongeveer een uur rondgelopen in een verrassend mooi gebied op nog geen 100 kilometer van huis.

De Sociëteitshaven

Prachtige activiteiten dag jeugd AVA'70

Een heuse vossenjacht voor de AVA'70 jeugdleden in Bredevoort

De zomervakantie begint voor de pupillen en junioren van AVA`70 normaal gesproken altijd met het kampweekend, waar het 2 dagen alleen maar draait om het maken van plezier met elkaar. Helaas kon dit deze zomer niet doorgaan vanwege alle coronamaatregelen. De trainers staken de koppen bij elkaar en besloten als alternatief een grote activiteiten dag te organiseren op zaterdag 17 juli jl. 

Er hadden zich maar liefst 110 pupillen en C/D junioren aangemeld en zij stonden om 09.00 uur te trappelen van ongeduld om er gezamenlijk een prachtige dag van te maken. Na het welkomstwoord werd er koers gezet naar `t Walfort, waar de begeleiders een bosspel voor de kids in petto hadden. Er werd volop genoten van deze activiteit, die uiteraard de nodige zweetdruppels opleverde en het plezier spatte er dan ook vanaf. Bij terugkomst op het complex van AVA`70 was het tijd voor de lunch en de ouders Frank en Marleen hadden geweldig hun best gedaan, dat was wel helemaal duidelijk. 

`s Middags vertrok het hele gezelschap naar Bredevoort voor een heuse vossenjacht. Natuurlijk kun je in een stadje met een groot verleden een monnik, een koe, geit of lakei tegenkomen. Maar een sneeuwpop in juli, een olifant of een dinosaurus is toch wel heel opmerkelijk. En toch gebeurde het allemaal op deze zaterdag. De vossenjacht werd afgesloten met een overheerlijk ijsje bij de Heerlyckheid in het centrum van het stadje. De dag werd afgesloten met een lekkere barbecue, waarbij de kinderen zich tegoed konden doen aan vlees, stokbrood en salade. 

Om18.30 uur kwam er een einde aan de activiteitendag van de jeugd en uit de reacties bleek, dat ze er allemaal bijzonder van hebben genoten. De trainers, aangevuld met enkele junioren A/B sloten de dag van met Bubbelbal, dat een combinatie is van sport, spel en plezier en het was dan ook vooral lachen, gieren brullen tijdens deze activiteit. Tijdens de nazit werden de toekomstplannen besproken voor de jeugd en er staat nog voldoende op stapel………. (FR)

Er hadden zich maar liefst 110 pupillen en C/D junioren aangemeld

Route 78: Baak - Hertenbosch, Zevenmorgen en Huize Baak

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd regelmatig een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 78e route uit deze serie: Baak is een klein dorp in de gemeente Bronckhorst, tussen Steenderen, Vorden en Wichmond, op een kleine tien km van Zutphen. Tot 2004 maakte Baak deel uit van de voormalige gemeente Steenderen. Het heeft circa 575 inwoners in de kern en een kleine 1.080 inclusief de buitengebieden. Deze korte tocht leid je eerst langs enkele mooie plekjes in het dorp Baak, waaronder de Sint Martinuskerk en kasteel Huis Baak. Via enkele mooie bospaadjes kom je uit bij de nieuwe hangbrug, waarna je even later langs de beek Oosterwijkse Vloed wandelt. Je loopt via het bosgebied Zevenmorgen en het Hertenbosch weer terug naar Baak. 

Route 78: Een route langs Huize Baak, 't Hertenbosch en bosgebied Zevenmorgen

Afstand: 6.2 kilometer

Start: Restaurant Het Wapen van Baak Wichmondseweg 30 - 7223 LH Baak

Bewegwijzerd: Nee

Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor

Foto's van de route: fotoalbum

GPX bestand van de route

Laatst aangepast: 16 juli 2021

Klik hier voor alle wandel- en hardlooproutes in de omgeving van Aalten

01. Vanaf de parkeerplaats van het restaurant loop je naar de parkeerplaats richting de Sint-Martinuskerk
02.Je loopt over het plein aan de voorzijde van deze kerk en blijft de klinkerweg (Pastoriestraat) nog even volgen
03.Je komt uit op de weg (ook Pastoriestraat) en hier RA 
04.Eerste paadje LA, je hebt nu de gracht rondom kasteel Huis Baak aan je rechterzijde

05.Je komt uit op de geasfalteerde weg (Vordenseweg), hier links aanhouden en vrijwel direct daarna aan de andere kant van de weg weer RA, een bospad in (bij bordje Opengesteld particulier eigendom)
06.Een paadje naar rechts negeren en ook tweemaal een pad naar links negeren
07.Op de driesprong (net voor het bereiken van de bosven) rechts aanhouden en bij het eerste bruggetje LA 
08.Het bruggetje oversteken en vervolgens de hangbrug oversteken

09.Direct na deze hangbrug LA en daarna het bruggetje naar links negeren
10.Het pad even blijven volgen en daarna het pad naar links aanhouden, je houdt de gracht aan je linkerzijde
11.Via een sloot kom je uit op een bredere zandweg, hier LA
12.Eerste zandweg RA, even later wordt deze zandweg een klinkerweg en loop je over het erf van een boerderij, de klinkerweg gaat daarna met een bocht naar rechts
13.Je komt uit op een geasfalteerde weg (Beukenlaan) en hier LA 
14.Even later loop je over een paadje aan de linkerzijde van de weg, dit paadje loopt parallel aan deze weg
15.Eerste paadje LA (bij bordje opengesteld) en je komt uit voor een beek (Oosterwijkse Vloed)
16.Hier RA en daarna het eerste paadje schuin RA (bij bordje Opengesteld particulier eigendom)

17.Het paadje komt uit op een geasfalteerde weg (Beukenlaan), deze weg oversteken en het bospad inlopen (bij bordje opengesteld en slagboom)
18.Een smal paadje naar links negeren en op de T-splitsing (bij een bankje) LA
19.Bij de volgende T-splitsing ook LA en dit pad uitlopen tot aan de klinkerweg (Vrendenbargsedijk)
20.Hier RA en daarna het eerste bospad RA (bij een slagboom)

21.Op een kruising van paden RD blijven lopen en je komt uit op een bredere zand/grindweg (Langendijk)
22.Hier RA en deze zand/grindweg wordt even later een klinkerweg
23.Eerste bospad LA (bij bordje Opengesteld particulier eigendom)
24.Je komt uit op een geasfalteerde weg (Schooldijk) en hier RA
25.Op de viersprong LA de geasfalteerde weg (Beukenlaan) op en daarna het eerste graspad LA (bij bordje Opengesteld particulier eigendom)
26.Eerste paadje RA, dit is een paadje langs de sloot en deze sloot heb je aan je rechterzijde
27.Paadje uitlopen tot aan de geasfalteerde weg (Beukenlaan) en deze weg oversteken
28.Paadje inlopen aan de linkerzijde van de sloot
29.Je komt uit op een bospad, hier LA
30.Even daarna het paadje naar rechts negeren en vervolgens op de driesprong rechts aanhouden 
31.Je komt uit voor een geasfalteerde weg (Vordenseweg) en hier LA het bospaadje evenwijdig aan de weg volgen

32.Eerste weg (Wichmondseweg) RA en even later loop je het dorp Baak weer in
33.Eerste weg (nog steeds Wichmondseweg) LA en daarna een weg (Van Der Heijdenstraat) van links negeren
34.Even later zie je aan je linkerzijde de parkeerplaats bij Het Wapen van Baak, het eindpunt van deze tocht

Wamelink on wheels

Erwin Wamelink

Als we er dan toch zijn….. Dat zal Erwin Wamelink gedacht hebben, toen hij hoorde dat er op woensdagavond 14 juli jl. een Free Wheel Skeelerwedstrijd plaats zou gaan vinden op sportpark Zuid. De altijd goedlachse jeugdtrainer van AVA’70 is op dit moment een keer of 4, 5 per week op de reserveaccommodatie van zijn cluppie te vinden en bedacht zich geen moment. Hij liet zich weer eens voor een nieuw avontuur uitdagen en startte razendsnel de noodzakelijke voorbereidingen. Geheel volgens verwachting, had hij binnen 22 minuten een paar hele fijne leenskeelers gescoord, die vast en zeker niet helemaal zouden passen, maar als er iemand de pijn kan verbijten, dan is het Erwin wel. Slechts weinigen waren op de hoogte van het dappere rolavontuur van Wamelink en het was natuurlijk voor insiders de grote vraag in welke outfit hij aan de start zou verschijnen: een heus Franz Krienbuhl-pakje of gewoon een korte tight met AVA-shirt? Een helm, omdat het moet, maar zeker geen arm- en kniestukken, want dan lijkt het of je angst hebt en daarbij is een beetje asfalteczeem is ook best stoer. Uiteraard verloochende de AVA-jaan zijn afkomst niet en meldde zich uiterst brutaal in zijn gele shirt en met een mooi blauw potje op zijn hoofd op de eerste startrij. Het alleszeggende startnummer 508 stoer op de aerodynamische kleding gespeld. De regen klaterde met bakken op het asfalt en het beestenweer is de neo-skeeleraar op het lijf geschreven. “Hoe zwaarder, des te meer kansen voor mij om te scoren”, zo zal Wamelink gedacht hebben. Dat het valrisico dan ook net effen iets groter is, daar wilde onze rasoptimist niets van weten.

Om exact 18.59 uur klonk het startfluitje en rolde het deelnemersveld van echte helden over het strakke asfalt, dat deze avond dus voorzien was van een laagje regenwater, dat in de wintermaanden zeker voldoende zou zijn voor een prachtige ijsvloer. Wamelink toonde zich gretig als altijd en kroop direct achter de rug van de torenhoge favoriet Thomas Lohuis, ook AVA’70 overigens en goed in tal van sportdisciplines. De strijd ging over 15 rondjes en de regen zou voor en ware slijtageslag op gaan leveren. Onze blonde pijl koos zijn eigen strijdplan en gunde Lohuis zijn overwinning, door hem in de slotfase rustig en gestaag bij hem weg te laten rollen. In een geweldig symmetrische en atletische stijl maakte Wamelink weer eens aan iedereen duidelijk dat hij van alle markten thuis is. Met een podiumplek in het verschiet begon Erwin steeds meer ontspannen te skeeleren en dit was werkelijk een lust voor het oog. In een sublieme eindtijd van 29 minuten en 57 seconden finishte Wamelink als tweede en schreeuwde een oerkreet van genot, die tot ver achter Bocholt te horen was. Een zilveren plek en een prachtig P.R. was een fraaie score in deze, toch redelijk troosteloze ambiance. Wat was Erwin er blij mee en terecht!

Het zou wel eens heel goed mogelijk kunnen zijn, dat het circus “Wamelink on Wheels” een gezellig avondje uit gaat worden in de zomermaanden. Het is immers weer eens heel wat anders dan slenteren over de lokale braderie. Wat zullen zijn fans naar dit sportieve uitje uit gaan kijken. En dat zijn er heel erg veel………..(FR)

Dijkslag loopt zijn 800e wedstrijd in Italië

Gerrit Dijkslag

Een onverwachte mijlpaal

Het zal jullie vast niet ontgaan zijn dat ik 799 wedstrijden heb hardgelopen. Vorig jaar zou de door onze eigen AVA’70 jeugd georganiseerde Track en Field Run de 800ste moeten worden. Net daarvoor raakte ik geblesseerd en wat er verder met de hardloopkalender gebeurde is helaas maar al te bekend. Er werden in 2020 nog wel een paar baanwedstrijden en wedstrijden met gefaseerde starts georganiseerd, maar mede door mijn blessure voelde dat niet echt lekker en werd het vizier op 2021 gericht.

Helaas werd het het eerste half jaar niet beter en behalve een wedstrijd waarbij je je moest laten testen, was de kalender wederom leeg. Voor september biedt deze wat meer reden tot vreugde, zo staat onze eigen Kramp Run er nog op en heb ik me al ingeschreven voor de Posbankloop en de Diepe Hel. De laatste persconferentie van het kabinet doet helaas de ergste optimist ook weer twijfelen.

Zo bekeken kon die 800ste wedstrijd nog best wel eens een tijdje duren. Ondertussen was ik qua trainingen weer een goed eind op weg na mijn blessure, maar door een kleine terugval moest ik wel de test wedstrijd op Sportpark Zuid afzeggen. Wat werd daar hard en goed gelopen! Met weemoed stond ik langs de kant, wat moet dat lekker voelen, gewoon een wedstrijdje kunnen lopen!

Gelukkig bleek de terugval mee te vallen en ook fysio Mark zag geen ernstige kwalen, behalve een hevig verlangen die jubileum wedstrijd eindelijk te lopen. Na de training weer opgepakt te hebben, ging dat verrassend snel weer de goede kant op, nauwelijks tot geen last, nog geen tempowerk, maar al wel weer het uur vol gemaakt. Een week later zou ik voor mijn werk naar Italië afreizen, hier zou ook een weekend in vallen. De zaterdag zou waarschijnlijk aan werk besteed moeten worden, maar als alles meezat, waren we op de zondag vrij om te doen wat we willen. Mijn collega’s wisten toen nog niet dat ik op het internet aan het speuren ben geweest naar wedstrijden in de buurt van Reggio Emilia. Eerder durfde ik hier nog niet aan te denken, maar nu dacht ik er klaar voor te zijn. Geen knallende tijd, maar gewoon genieten dat ik weer een wedstrijd kon lopen en eindelijk deze mijlpaal kan aftikken. Laten er in het bewuste weekend nog twee wedstrijden in de regio zijn ook! De eerste viel af, op vrijdagavond waren we vast niet op tijd in Bologna, om mij aan de start te krijgen. De wedstrijd op zondagochtend zag er beter uit. Maar dan ook alleen maar omdat die op zondag was, verder had deze alles wat een eerste wedstrijd na 16 maanden en veel blessureleed niet moest hebben. Lengte 15km, hoogteverschil 300 meter in de eerste 5km, die zondag zou het bij de start al 25 graden zijn, ik moest een licentie nummer overhandigen en een medisch attest. Verder ging deze wedstrijd van Scandiano naar Castellarano en was er in verband met covid geen vervoer terug. Dit betekende dat ik mijn collega’s nodig had om me naar Scandiano te laten brengen en me in Castellarano weer op te halen.

Gelukkig heb ik fantastische collega’s, dus dat kwam goed, de KNAU zorgde ook voor een licentiebewijs en begeleidende brief in het Engels. Dat ik door het ontbreken van het medisch attest waarschijnlijk niet in de uitslagen voor zou komen, was een kleine teleurstelling, maar het startnummer zou voor me klaarliggen!

Zondagochtend, met mondkapje voor haal ik mijn startnummer op en na toiletbezoek, inlopen en wat oefeningen begeef ik me zenuwachtig naar het startvak. Tweehonderd afgetrainde en regelmatig wedstijdlopende Italianen omringen mij, wel of niet voorzien van mondkapje. Na het plotselinge startschot begeven we ons op weg naar Castellarano. Mondkapje in de achterzak en daar gaan dan, mijn 800ste wedstrijd is begonnen! Gelukkig ken ik het hoogteprofiel en weet dat de eerste 5km moordend zijn, 300 meter hoogteverschil via schitterende haarspeldbochten en prachtige vergezichten. Maar wel slopend als je te hard van start gaat. Inhoudend klim ik dan ook naar boven en heb zo al de tijd om onderweg te genieten. Van het feit dat ik weer een wedstrijd loop, dat ik weer in de heuvels ren, dat ik in Italië loop, dat de omgeving prachtig is! Ondertussen is het al aardig warm aan het worden en is de eerste verzorgingspost op 4km erg welkom. Een kilometer verder wordt het hoogste punt van vandaag bereikt en de komende 5km gaan redelijk op en af. In volle vaart komen een aantal atleten en atletes me voorbijgesneld. De opgaande kant van de heuvel ging ik hun voorbij, maar nu nemen zij het voortouw. Zodra de weg weer iets omhooggaat, is de volgorde weer andersom. Dit scenario herhaalt zich een aantal keren. Heerlijk dat wedstrijdelement! Na 10km duiken we de diepte in, nu zal er weinig meer geklommen hoeven worden. Daardoor gaat ook mijn tempo in de afdaling omhoog en komt niemand mij meer voorbij. Sterker nog, in mijn euforie gaat de deze antidaler nog enkele atleten voorbij en lijkt het wel of ik de berg afvlieg. Vlak voor de finish staan mijn collega’s mij enthousiast op te wachten en dender ik na 1:16:02 uur de eindstreep over.

Dit was mijn meest onverwachte wedstrijd, ook mijn meest relaxte en waarschijnlijk mijn best ingedeelde. Wat heb ik dit gemist, wat gaaf om mijn jubileum wedstrijd in deze mooie omgeving te mogen lopen en zodoende weer heerlijk wat hoogte meters weg te tikken!

Ik hoop dat het niet weer 16 maanden duurt voordat ik weer een wedstrijd kan lopen, maar die 800ste is er eindelijk van gekomen en deze geweldige ervaring pakt niemand mij meer af.

Willem en Robbert, ontzettend bedankt voor de begeleiding, zonder jullie had ik nog steeds op 799 gestaan!

Wedstrijdgroetjes van wedstrijd atleet en nog steeds berggeit Gerrit

Groeten Gerrit

Haal meer uit hardlopen

De flyer van deze avond

Haal meer uit hardlopen

Een informatieve avond op woensdag 14 juli in de Hamelandhal in Lichtenvoorde met professionele trainers van Loopgroep Zandloper. De aanvang is 20.00 uur.

Leer meer over: bewust omgaan met energie, lopen op de juiste manier en breng het in de praktijk

Gratis opgeven via de website www.hamalandhal.nl

Uitslagen van de 1e Trackmeeting in Winterswijk

Donderdagavond 8 juli

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

leden AVA'70

site organisatie

Aankondiging van de 10e Kramp Run in Varsseveld

De flyer van de 10e Kramp Run in Varsseveld

Hoera!!! De inschrijving voor de feestelijke 10e editie van de Kramp Run is geopend! We hebben er alle vertrouwen in dat we op zaterdag 11 september a.s. weer van start mogen en daarom kun jij je nu inschrijven voor de Kramp Run.

De 10e Kramp Run vindt plaats op zaterdag 11 september. We hebben er lang op moeten wachten, maar ons geduld wordt nu beloond. Samen met alle deelnemers en vrijwilligers zorgen we voor een fantastisch evenement op de manier zoals je van ons gewend bent. Als het evenement onverhoopt toch niet doorgaat, vanwege mogelijke door de overheid voorgeschreven coronamaatregelen, ontvang je het inschrijfgeld terug.

Langs het afwisselende en gezelligste parcours van de Achterhoek zul je worden aangemoedigd door een enthousiast publiek. Waar wacht je op? Schrijf je snel in.

Wil je meedoen aan de TopRun?

Ben jij in staat om onder de 17:00 minuten (heren) of 21:00 minuten (dames) te lopen op de 5 kilometer? Meld je dan aan voor de TopRun: vijf rondes door het centrum van Varsseveld in een (inter)nationaal topveld! Stuur een mail naar krampruntoprun@hotmail.com om je op te geven!

Klik op de links voor meer informatie

inschrijven

site organisatie

Knappe prestatie heren AVA'70 in Emmen

De heren van AVA'70

Na ruim een jaar mochten de senioren van AVA'70 zondag weer aan de bak bij de competitie wedstrijd in Emmen. De goede prestaties leverde uiteindelijk een hele knappe 5e plek in de eindstand op.

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

competitiestand 3e divisie

Mooie 4e plaats Cindy Brusse bij Ironman 70.3 in Lathi in Finland

Cindy Brusse

3 juli raceday Ironman 70.3 Lahti: 1.9km zwemmen, 90km fietsen en 21.1km lopen. Op de warmste dag starten we om 15.15 bij 29 graden! Voor dik 5 uren sporten zou het wel eens heel zwaar kunnen worden en.....dat werd het zeker!

Het zwemmen ging prima. Maar toen t fietsen. Mijn god wat een geklim en meteen al na de wissel begon dat. Had gehoopt dat t een beetje flauwtjes op en af zou gaan, maar er waren slechts een paar vlakke segmenten. De eerste 60km gingen best goed met een gemiddelde van 31.9 km/u. Met dit vol te houden was een mooie tijd van 2.49.00 mogelijk. Helaas ging het na 70km ging t niet zo soepel meer. Het geklim en geinterval en de warmte begon zijn tol te eisen. En toen bij een pittige klim rond 83 km.....kramp midden op de klim!!! Dus ik moest de fiets af, rekken, dat hielp niet, toen wandelen met de fiets, onderonsje met de referee motor en op de klim weer op de fiets gestapt en behoudend verder. De fiets finish gehaald, maar kostbare tijd verloren in de laatste 10km. In totaal had ik wel 5 bidonnen van 750ml gedronken!

Het lopen: In de 1e km lopen een bijna krampgevoel, maar het ging net goed. Gelukkig liep ik het eruit. En wat was het heet!!! Geen flesjes bij de waterpost zoals op Mallorca, maar bekertjes die je zelf van de tafel moest pakken en waar steeds de helft uitlazerd als je niet gaat wandelen om het op te drinken. De bevoorradingspost begon met water, 2 wandelend genomen en eindigde ermee: weer wandelen en er 1 als douche gebruikt. Na 4 km een zere voetzool rechts. Dat bleef tot de finish. Tussendoor een ibuprofen genomen, maar had geen effect. Proberen de gang er in te houden. Bij km 19 had ik een onderonsje met een andere dame: ik zei "gelukkig bijna bij de finish"! Ze antwoordde: ik nog niet, ik moet nog een  rondje (van 10.5km)! Ik liep op haar uit en in de laatste km  was ik zo blij dat ik er bijna was, dat ik het tempo omhoog gooide en....kramp! Stond ik weer geparkeerd aan het hek met nog slechts 600m te gaan. De dame van het onderonsje kwam voorbij en sprak me bemoedigend toe. Wandelen, huppelen en weer het eerdere tempo opgepakt. Na 5u 24min over de finish. Mijn doel was onder de 5.15. Maar meer als mijn best en vooral doorgaan heb ik niet kunnen doen.

Vierde in de agegroup en 40e dame overall geworden. En zou mij dan nog een slot voor het WK in Utah, USA worden aangeboden voor 17 september 2021? 2 slots per agegroup en nog 25 extra voor de gehele damesgroep. Ik zou er erg graag heengaan. Maar....er is op dit moment een inreisverbod voor toeristen voor de USA. Hoe zal dat over 2 maanden zijn? Lijkt mij beter om dan t slot met direct de kosten van 500 euro niet te accepteren? Hoe denken jullie daarover?

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Cindy Brusse

Zo herstel je het beste tijdens een intervaltraining

Wandelen, dribbelen of stevig doorlopen tussen snelle herhalingen door?

Intervallen. Het is intens. Je natuurlijke reactie is misschien om stil te staan, voorover te buigen met de handen op je knieën om weer snel op adem te komen. Ervaring leert ons om niet op je intuïtie af te gaan: rustig joggen tijdens die korte herstelmomenten maakt het soms gemakkelijker om de volgende herhaling weer snel af te leggen. Dribbelen zorgt ervoor dat er meer bloed door je benen stroomt. De afvalstoffen, die zich tijdens de versnelling opbouwen en bijdragen aan spiervermoeidheid, worden daardoor weggewerkt.

Dribbelen, stilstaan of wandelen

Dit betekent niet dat dribbelen altijd de beste keuze is. Bij stilstaan of wandelen worden de creatinefosfaat-voorraden sneller aangevuld. Die stof levert de energie die het mogelijk maakt om korte, explosieve inspanningen te leveren. De manier waarop je de pauzes invult: staand, dribbelend of doordravend hangt dus af van het doel van je training.

Wanneer dribbelen?

Britse onderzoekers hebben de lactaatniveaus in het bloed van fietsers gemeten tijdens ‘actief’ en ‘passief’ intervalherstel. (Lactaat wordt weliswaar niet gezien als de veroorzaker van spiervermoeidheid, het stijgt en daalt synchroon met processen die dat wel zijn.) ‘Actief’ herstel – het equivalent van joggen – zorgt ervoor dat het lactaatniveau daalt na ongeveer 90 seconden. Is je hersteltijd korter dan anderhalve minuut, dan biedt het actieve herstel geen voordeel ten opzichte van passief herstel. Is die pauzetijd langer, dan kun je beter dribbelen.

Dribbelen is de beste herstelvorm tussen de herhalingen van zogenoemde VO2-max trainingen. Daarbij duren de herhalingen drie tot vijf minuten. Denk aan trainingen als 4 × 1200 meter in je 5 km wedstrijdtempo met 3 tot 4 minuten herstelpauze tussen de herhalingen. Na elke herhaling voelen je benen loodzwaar, maar dankzij het dribbelen worden de benen klaargestoomd voor de volgende herhaling.

Wanneer wandelen?

Wandelen is de beste herstelvorm als de training korte tussenpozen heeft en je in de trainingen aan je topsnelheid werkt. In dat geval is het belangrijk om steeds met volle voorraden creatinefosfaat aan de volgende herhaling te beginnen. In een training als 6 × 200 meter hard met een hersteltijd van 2 minuten kun je het best de gehele herstelperiode vullen met wandelen.

Wanneer stevig doordraven?

Wandelen en dribbelen zijn niet de enige opties. Wie traint voor de hele en de halve marathon loopt soms intervallen die net wat sneller gaan dan het drempeltempo (dat tempo ligt ergens tussen je halve marathon - en 10 km wedstrijdtempo), Deze worden afgewisseld met herstelperioden die je iets langzamer loopt dan het drempeltempo. Bij deze herstelsnelheid leert je lichaam om het lactaat uit de spieren en de bloedbaan te verplaatsen naar minder actieve spieren, die het lactaat als brandstof gebruiken.

Loop bijvoorbeeld 4 × 5 minuten met een tempo dat 6-7 seconden per kilometer sneller is dan je halve marathon-tempo. De pauzes ertussen duren ook 5 minuten. Die leg je af met een tempo dat 7 tot 10 seconden langzamer is dan je marathonsnelheid. Doe je dit in de voorbereiding op een marathon, dan kun je het hersteltempo opkrikken tot het marathontempo. (bron)

Dravers en Vrijbuiters

Peter Baten

We gaan even terug naar een mooie, winterfrisse donderdagavond, begin januari 2015. Bij het clubhuis van AVA`70 maakt een plukje hardlopers zich rond 19.15 uur klaar voor het maken van een hele fijne duurloop. Wegkapitein Peter Baten ontbrandt zijn koplampje, begroet zijn mede-strijdmakkers bij deze primeur en langzaam vertrekt het clubje in de duisternis. Natuurlijk moest er voor de interne- en externe communicatie een naam komen voor het lopersgezelschap en er werd gekozen voor de geuzentitel: “de Kneuzengroep.” Volgens het Nederlands woordenboek.nl deel 118, is een kneus een klus of sukkel. In ieder geval iemand die weinig goed kan doen. 

Hiermee worden de sportievelingen feitelijk wel een beetje tekortgedaan natuurlijk, maar er zijn wel degelijk een aantal criteria waaraan moet worden voldaan om toe te kunnen treden tot de club. Zo moeten er wel zichtbaar of onzichtbaar wat mankementen aanwezig zijn, die een belemmering kunnen zijn om volle bak te trainen. Dit kan bijvoorbeeld een vervelend baanvirus zijn, waarbij het spierstelsel het na een training en een nacht rust volledig laat afweten. Het kan echter ook een andere vorm van malheur zijn, zowel op het lichamelijke, maar soms ook op het mentale vlak. Daar tegenover staan ook wel een paar huisregels, waaraan de Kneuzengroep moet voldoen. Zo is de stilzwijgende afspraak gemaakt, dat er de nodige variatie in de trainingen moest worden doorgevoerd en er tevens serieuze verbeteringen in zowel het groepsgebeuren, maar ook bij het individu zichtbaar moeten zijn. Zowaar geen misselijke eisen natuurlijk, maar ook wel weer een uitdaging waarmee je Pietje Baten met een gerust hart mee op pad kan sturen. De natuurliefhebber pur sang is dol op bospassages, rulle zandpaden, tempowisselingen en zijn specialiteit …… slootkanten, dus dit zou zeker goed gaan komen. Als je ergens immer sneller en vooral beter en sterker van wordt zijn het deze ingrediënten. 

De goedlachse trainert kon vanaf het begin wekelijks rekenen op uitstekend gezelschap dat vaak varieerde in aantal en kwaliteit, maar de humor was er altijd. De wegkapitein was helemaal in zijn element en ging meer en meer op zoek naar onbekende paadjes en zoog in zijn enthousiasme de kneuzen volledig mee. Het leek er meer en meer op, dat Baten zijn mislukte carrière als padvindertje in wilde halen en de ontdekkingstochten namen af en toe grootse vormen aan.  Daarbij werden de dorpsgrenzen regelmatig overschreden, om daarbij toch vooral de mooie natuur te koesteren en het gestel letterlijk, maar zeker ook lichamelijk te prikkelen. Zo werd er onlangs gelopen in Grolle, waarbij Petertje een gids had ingehuurd. Het was een spraakmakende draafpartij, waarbij er een pad gecreëerd moest worden door okselhoog gras bij een temperatuur van 33,8 graden en een luchtvochtigheid van boven de 90 %. Tuurlijk ga je hier niet harder van lopen, maar je wordt er mentaal wel sterker van. Ook de verschillende uitstapjes over Duits grondgebied worden aan de trouwe volgelingen zonder verdere aankondiging voorgeschoteld, die dikwijls geen flauw benul hebben waar ze rondlopen.

Honderden trainingen zijn er inmiddels afgewerkt door de Kneuzengroep en het niveau werd beter en beter. Want waar de ene kneus zomaar volop in de prijzen viel, een ander promotie afdwong naar de A-selectie, begonnen sommige veteranen aan hij tweede, derde, misschien wel vierde jeugd. Kortom, de wekelijkse draafpartijen wierpen hun vruchten af en het was vooral de uitstekende sfeer die het cement van de groep vormde. Sinds de massale invoering van Strava worden de trainingen van Peter en zijn gevolg nauwkeurig bestudeerd, becommentarieerd en uiteengerafeld. Niet zozeer de prachtige routes zijn onderwerp van gesprek, maar vooral het flinke tempo waarmee de trailrondjes worden afgewerkt zorgen voor tal van reacties.

Nu de Kneuzengroep hun 6,5-jarig bestaan vieren, vond wegkapitein Baten het tijd worden om in een besloten bijeenkomst eens de koppen bij elkaar te gaan steken en met elkaar de koers uit te gaan zetten voor de komende jaren. Hij was er duidelijk nog niet klaar mee, maar wilde de draagkracht bij zijn manschappen gaan toetsen. Het moest een avondvullend programma gaan worden met alles erop en eraan. Zijn vaste trailmaatje voor de weekenden nam het heft in handen en wilde graag de route bepalen. Baten vond het natuurlijk best wel lastig, dat hij deze toch zeker niet onbelangrijke taak al direct uit handen moest geven, maar stemde uiteindelijk in. Toen de gids voor 1 avond de lopers vertelde dat er deze avond, 1 juli jl. “de Olde Boaten-route” op het programma stond, nota bene vernoemd naar de voorvaderen van de trainer, kreeg deze het te zwaar en liet zijn tranen de vrije loop. Het was een rondje Puur genieten met een grote P. Al keuvelend, dravend en af en toe versnellend trok het gezelschap door de fraaie dreven van Dale en vooral Barlo. Natuurlijk kwam het gezelschap compleet na een kilometertje of 11 weer bij het vertrekpunt aan. 

Bij een horecagelegenheid in Het Noorden van Aalten werd er direct begonnen met het verbouwen van het terras, want de homogeniteit in de groep is dermate hoog, dat er een gezellige setting moet worden gecreëerd, waarbij iedereen elkaar recht in de ogen kan kijken, tenminste… in ieder geval aan het begin van de meeting. De koersdirecteur van deze memorabele avond bleek een dubbelrol te hebben, want hij toonde zich ook nog eens een geweldige sponsor van water met een fruitsmaakje, nootjes, broodjes met smeerseltjes en warme hapjes. De avond kon natuurlijk niet meer stuk, dat was al vroeg duidelijk. Nadat iedereen was voorzien van een sapje nam de chef himself het woord en begon met het oprakelen van wat historie. Herkenbaar voor menigeen en de luisteraars hingen aan de lippen van Baten, die aangaf nog flinke plannen te hebben voor de nabije toekomst. Een gewaagde aanname natuurlijk, want er had in het geheel in de groep geen kringgesprek plaatsgevonden over een mogelijke contractverlenging. Afijn, Peter ging zo op in zijn verhaal, dus werden zijn woorden beantwoord met een warm applaus. Het onderlipje van de trainer begon zowaar iets te trillen. 

Dit werd alleen maar erger, toen de nestor van de groep het woord overnam. Hij roemde de wegkapitein om zijn warme betrokkenheid voor zijn discipelen en als dank schonk hij de inmiddels tot tranen toe geroerde meester een smaakvolle attentie. Woorden schoten hem tekort en om Petertje niet helemaal in verlegenheid te brengen nam de p.r-man van de club de microfoon razendsnel over. Lang was er gesoebat over een mogelijke naamswijziging, want de kneuzen waren in de afgelopen jaren uitgegroeid tot een volwassen club atleten, die zowel in trainingen, alsook in wedstrijden hadden aangetoond instaat zijn om boven zichzelf uit te stijgen. Een nieuwe geuzennaam moest nog even door de verschillende instanties getoetst worden, maar uiteindelijk kwam er groen licht. Vanaf 1 juli 21.09 uur jl. is “de Kneuzengroep” verleden tijd en heet het gezelschap vanaf dat moment: Dravers en Vrijbuiters. 

Aan het concept verandert overigens niets, zo werd besloten, dus er zullen wekelijks veel zandpaden en slootkanten op het menu staan. Als trainer van het team mocht Baten een prachtig ontworpen hardloopshirt in ontvangst nemen, waarop het logo prominent aanwezig is. Een jonge vormgever had zijn uiterste best gedaan om er iets moois van te maken en dat was in de ogen van alle aanwezigen volledig geslaagd. Zo trots als een pauw toonde Peter het exemplaar en gelijk al kon de bestellijst erbij gepakt worden. De glazen werden snel gevuld en er werd luidruchtig geproost door de club atleten die het uitstekend naar hun zin had op deze doordeweekse avond. Vol verwachting wordt er uitgekeken naar de nieuwe routes en belevenissen van de Dravers en Vrijbuiters. (FR)

Vakantieloopjes

Wim Brinkman op vakantie in Baarle-Nassau

Hoe, wanneer en waarom ga je in je vakantie hardlopen? Of ga je juist helemaal lekker niets doen, want je hebt vakantie. Al jaren worstel ik met deze gedachten. Maar waar ik ook ben, moet en zal ik een keer hardlopen, al was het alleen maar omdat dit zo mooi op de looplijst staat. Zo heb ik al eens een vakantie in Schotland gecombineerd met de Edinburgmarathon en heb ik in IJsland en Noorwegen gelopen. Maar de afgelopen twee zomer vakanties waren toch anders. De eerste vraag was ,kunnen we wel op vakantie? En zo ja, waar gaan we naar toe. We hebben het zekere voor het onzekere genomen en zijn gewoon in Nederland gebleven. Want daar is genoeg moois te zien en wist ik zeker dat ik het  EK voetbal ook kon volgen. 

De eerste week werd Wolphaartsdijk in Zeeland bezocht, waar we voor een week een B&B hadden. Toen ik dit tijdens een training vertelde, kwam Rinke direct met het verhaal dat hij daar al eens een wedstrijd had gelopen en dat dit ergens nog bij Geert Wevers op de site stond. Ik was nog maar net thuis toen ik al een appje van Rinke kreeg, met de link naar het verslag.(11 augustus 2018). Dus de eerste week van mijn vakantie heb in een mooie duurloop gemaakt door Wolphaarsdijk, om zo in de voetsporen van Rinke ter Haar te kunnen treden. Ga er dan ook van uit, dat ik op dit moment de tweede Avajaan ben, die een hardloop record in Wolphaarsdijk op de 15 km heeft staan. 

Onze tweede vakantie week was in een B&B in Baarle-Nassau/Hertog. Deze plaats zit nog gekker in elkaar dan Dinxperlo en Suderwick, dat met een Grensstraat nog redelijk overzichtelijk is. Hier bleek men ook een atletiekvereniging te hebben (Gloria  atletiek www.gloria-atletiek.nl) en laat hun baan nu een paar honderd meter van ons vakantiehuisje liggen. Even op hun site gekeken en het bleek dat ze heel veel trainings momenten hadden. Hun voorzitter gemaild met het verzoek of er een mogelijkheid was om tijdens mijn vakantie een keer mee te lopen. Nog dezelfde avond bericht terug, dat ik hartelijk welkom was. Op zondagmorgen was er een duurloop- en intervaltraining. En zo dus op zondagmorgen 27 juni om 9 uur, netjes in mijn AVA70 shirt, naar de baan. Hier werd ik ontvangen door de voorzitter, die deze ochtend ook de trainer bleek te zijn. Na een kort voorstel rondje gingen we op pad, door de mooie bossen rond om Baarle-Nassau/Baarle-Hertog. Het was een zeer gemêleerd groepje van 14  dames en heren. Om de zoveel minuten werd er een aantal minuten versneld en hierna zocht de voorste loper de laatste loper weer op, om dan samen weer verder te gaan. Onderweg viel mij de grote groepen wielrenners die we tegen kwamen op en waar je echt goed voor moest oppassen. 

Volgens mijn  medelopers waren dit veel Belgische wielerfanaten en was het elke zondag prijs. Onderweg ook nog over het voetbal gehad van deze zondagavond, nl eerst om 18.00 uur Nederland en dan 21.00 uur België. Volgens de meeste lopers gaf dat nooit problemen, eerst zit je in het café rechts met de oranjeleeuw, hierna ga je links zitten en ben je gewoon een Belgische duivel. Dus hopelijk dubbel feest. Zo makkelijk kan het dus ook, maar ondertussen weten we hoe het is afgelopen. Na goed 14 km zijn we weer terug op de baan, waar werd afgesloten met een lekker bakje koffie of thee. In het kort werd mij gevraagd naar mijn bevindingen deze morgen, maar was men ook nieuwsgierig hoe het bij AVA'70 verliep en of wij grote groepen lopers hadden enz enz. Heb het een en ander verteld en had ook echt het idee dat men zeer geïnteresseerd was. Nog dezelfde middag kreeg ik weer mail van de trainer/voorzitter, dat ik rustig aankomende week nog een keer kon meelopen als ik dat wilde. Besloten om dit op woensdagavond te gaan doen, dan was er een baantraining. Ben erg  benieuwd.

De afgelopen dagen echter ook nog andere dingen gedaan zoals veel fietsten, zowel door Nederland als wel door België, een erg mooie omgeving. Zo ook in Chaam geweest, waar ik 40 jaar geleden ook al op vakantie was (met de vriendengroep o.a. met Geert Wevers). Dat was het jaar dat Joop Zoetemelk de tour won en er bij de Acht van Chaam een groot feest was. Er is nu een mooi wieler museum over de geschiedenis van deze mini klassieker, echt een aanrader voor elke wielerliefhebber.

Natuurlijk heb ik op woensdag weer met de plaatselijke atletiekclub meegetraind op hun mooie baan. De training begon om 19.30 uur en duurde tot 20.45 uur en werd weer door de trainer/ voorzitter gegeven. Ook dit keer weer een soort intervaltraining, waar de nadruk echt wel lag op het presteren en waar na afloop ook bleek dat iedereen zijn grens toch had verlegd. Voor de training gaf je een bepaalde tijd op wat je wilde lopen per km en na afloop bleek dat iedereen toch sneller was. Na afloop nog even napraten en het bleek dat ze ook een aantal wedstrijden organiseren en dat er aanstaande zaterdag een hardloopwedstrijd in Chaam was. Helaas (of gelukkig?) ben ik dan weer thuis.

Al met al mooie vakantie gehad, veel gedaan en gezien en veel leuke nieuwe contacten en ideeën opgedaan. Ik zelf vindt het echt een aanrader, als je in je vakantie wilt hardlopen, om te kijken op je vakantieadres, of er een club of loopgroep is waar je eventueel kan meelopen. Je ziet eens een andere omgeving en ontmoet op een makkelijke manier andere hardloop 'idioten' en je wordt er altijd wijzer van.

Hardloopgroeten Wim Brinkman

Stuur, net als Wim, deze zomer je vakantie (hardloop) belevenis eens op en het wordt op de site geplaatst.

A'j plat kunt praoten moj't neet laoten - deel 3

‘t Löp zoas ’t löp

De veurege kere heb ik 't ehad ovver gebroek van vet- en/of sukerverbranding tiedens 't hardlopen. Noo klunk 't net of i-j könt kiezen welke brandstof i-j gebroekt, maor dit is maor gedeeltelek waor. I-j hebt wal wat sturing deur owwe aodemhaling.

Völle trainingen do'w in een rustege ontspannen aodemhaling. Hierbi-j put i-j veur een belangriek deel uut de riekelek gevulde vetveurraod. Disse conditie-opbouw neume wi-j “capaciteitstrainingen”.

Een klein deel  traine wi-j maor op snelheid, de zgn.  “drempeltrainingen”. Bi-j dit snelheidswark geet 't lichaam vanzelf ovver op sukerverbranding.

Bu’j wat drok in ow heufd, probeer dan eerst te ontspannen veurda-j voluut gaot hardlopen. Dit kö'j doon deur actief de uutaodemhaling wat te verlengen (deur getuite lippen), de inaodeming lao'j 't lichaam zelf doon.

An ‘t ende van een training of wedstried zol ik adviseren um good uut te lopen. Wi-j holdt altied minimaal 8-10 minuten an. I-j gaot dan automatisch terugge naor een ontspannen aodemhaling en meteen dus een ontspannen geveul in ow lief en heufd.

Toppers dee in een wedstried 20 kilometer per uur loopt, dee doot hun meeste trainingsrondjes rond de 14-15 kilometer per uur. Loop i-j in een wedstrijd bi-jveurbeeld 12-13 kilometer per uur, dan is 11 kilometer per uur trainen natuurlek neet zo’n good idee. Duurloopjes op 75% van ow wedstriedtempo is hard genog um de conditie op te bouwen.

't Mooie is dat veurnamelek rusteg trainen gezond is. I-j hebt minder kans op blessures en dat is ok een belangriek onderdeel van veuruutgang. Ik zol zeggen, probeer 't 's een tied, en  i-j zölt zeen dat 't resultaat gef.

Henk@lg-zandloper.nl

Route 77: Arnhem: Park Sonsbeek en Zijpendaal

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 77e route uit deze serie: De route gaat door het Sonsbeek park en langs de rand van Zijpendaal. Verrassend hoe heuvelachtig het hier soms is en hoe we op korte afstanden gaan klimmen en dalen. Vanaf Molenplaats lopen we langs de Jansbeek naar de Steile Tuin, waar onze eerste trappenloop begint. De tuin is aangelegd in 1999 toen werd herdacht dat Park Sonsbeek een eeuw in bezit was van de gemeente Arnhem. Dan komen we in de Vlindertuin met z’n fraaie Pyramide. We lopen langs de rand van de volkstuinen met uitzicht op het glooiende landschap. Terug naar Sonsbeek waar we steil omhoog gaan naar het openluchttheater en via stenen trappen omhoog naar de hoge uitkijktoren Belvedère. We dalen af over houten trappen en maken een laatste langzame klim naar de Apostelenberg. Op het laatste deel lopen we langs de Witte Villa en het Watermuseum terug naar de Witte Watermolen en Molenplaats.

Route 77: Een route door het Sonsbeek park en Zijpendaal
Afstand: 4,2 kilometer
Start: Ingang park Sonsbeek Zijpendaalseweg 24a - 6814 CL Arnhem
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 27 juni 2021
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproutes in de omgeving van Aalten

01.Vanaf de ingang van Park Sonsbeek aan de Zijpendaalseweg 24a loop je links langs het bezoekerscentrum van Molenplaats Sonsbeek
02.Het klinkerpad gaat na ongeveer 90 meter over in een grindpad en RD langs het Watermuseum
03.Meebuigen naar rechts en op driesprong bij een bruggetje LA langs water aan je rechterhand
04.Bij het volgende bruggetje links aanhouden over het asfalt pad richting Zwanenbrug
05.Op kruising bij die brug RA en na de brug ook direct RA
06.Na het Paviljoen LA richting de trappen, je betreedt de Steile Tuin en gaat met de trappen omhoog
07.Je verlaat de Steile Tuin en je gaat nog een paar trappen op, dan LA
08.Je passeert een huis aan je linkerhand en komt uit op een asfaltweg
09.Daar ga je LA en op de kruising bij een wegwijzer RD, de weg vervolgen
10.Op de T-splitsing voor het water RA
11.Op driesprong LA en ga het bruggetje over
12.Na bankje op driesprong even LA en direct weer RA naar de asfaltweg
13.Asfaltweg en fietspad oversteken en RD de Vlindertuin in
14.Je verlaat de Vlindertuin aan de andere kant omhoog
15.Je komt uit op een breder bospad, hier ga je Ra
16.Langs de Scouting RD, je passeert een houten afsluitboom en je loopt langs de bosrand en volkstuinen aan je rechterhand
17.Een pad naar links negeren en doorlopen tot een kruising
18.Daar ga je RA over het asfalt pad naar beneden in de richting van een witte afsluitboom
19.Loop langs het hek verder naar beneden
20.Fietspad en asfaltweg oversteken richting klaphekje
21.Door het klaphekje en het grasland oversteken naar het volgende klaphekje 22.Door het hekje en op het brede grindpad RA
23.Je passeert een bankje aan je linkerhand en direct daarna een pad scherp naar links omhoog negeren
24.Even daarna neem je het eerste smalle bospad naar links steil omhoog
25.Je komt uit bij een rotonde met bankjes, ga daar aan de rechterkant om heen
26.Je passeert twee paden naar rechts en dan volg je het pad naar beneden
27.Even daarna kom je op een veel sprong bij het openluchttheater, hier ga je LA 28.Direct daarna voor het openluchttheater LA, het brede grindpad om het theater heen aan de linkerkant, je loopt in de richting van de hoge uitkijktoren
29.Op de splitsing voor de toren ga je even naar rechts en direct schuin links over de trappen omhoog naar de Belvedère
30.Boven aangekomen neem je het eerste pad rechts naar beneden, het laatste stukje via trappen
31.Op een kruising LA en op de volgende kruising vlak voor hekken RA
32.Op Y-splitsing rechts aanhouden, het brede pad omhoog
33.Op de top RD met de trappen naar beneden en ga na de trappen RD
34.Je komt uit op een ander pad voor een hek, hier ga je LA
35.Je volgt het pad langs het hek, gaat over in asfalt
36.Op een splitsing bij een wegwijzer RA, verder langs het hek
37.Nu neem je het eerste pad LA richting de Witte Villa
38.Voor de ingang even naar rechts en direct weer naar links, asfalt pad, langs de Witte Villa aan je linkerhand
39.Op de kruising LA langs het terras aan je linkerhand en afdalen richting water
40.Op de kruising voor het water neem je het eerste asfalt pad naar rechts, dat komt voor een houten hek uit op een ander asfalt pad
41.Daar ga je RA langs het houten hek aan je linkerhand, asfalt gaat over in grindweg
42.Op Y-splitsing links aanhouden, gaat weer over in asfalt pad, steeds langs het hek blijven lopen
43.Een bruggetje over en LA langs het water
44.Nu op driesprong LA over het bruggetje en direct met het grindpad meebuigen naar rechts. Je passeert de watermolen
45.Meebuigen naar rechts over een bruggetje en LA over het grindpaadje langs het water. Je komt uit op een klinkerplein
46.Daar ga je links tussen de gebouwen door en je bent weer terug bij de Molenplaats