19-08-14 Winterswijk 3e Twee Bruggenloop - 6 km -24:11 min - 37e plaats

Met Hans Geerdink in het rode shirt net achter me

Mark te Brake van AVA’70 uit Aalten won dinsdagavond met een tijd van 19.25 minuten de zes kilometer lange Twee Bruggenloop. Het parcours dat via de camping langs de Slingeplas liep was hier en daar wat glibberig. Net als Mark wist ook de nummer twee, Lars Duistermaat van Archeus uit Winterswijk onder het parcoursrecord te lopen dat Te Brake vorig jaar realiseerde. Duistermaat noteerde 19.31 minuten. Top Survivalrunner Stijn Elferink uit Lichtenvoorde werd derde op enige afstand in 21.32 minuten. Lisa te Molder uit Zieuwent zette na de winst in Groenlo vorige week, haar zegereeks voort en won bij de vrouwen in 23.21 minuten. Hiermee was ze Lina Volker uit het Duitse Vreden dertig seconden te snel af.

Te Brake uit Aalten, lid van de organiserende vereniging AVA’70 opperde na afloop:  ‘’Als je een parcoursrecord weet te lopen, mag je vooral niet klagen! Vorig jaar liep ik acht tellen langzamer. De grindpaden waren best glad nu. Lars Duistermaat wist tot de vierde kilometer bij me te blijven. Vervolgens wist ik hem op een achterstand van honderd meter te lopen. Het gaatje werd uiteindelijk slechts vijftig meter op de eindstreep. Onlangs liep ik nog een pr op de baan van 15.36 minuten. Die tijd hoop ik overigens aan te scherpen komende zaterdag in Utrecht.’’ Lars Duistermaat kon niet direct een reactie geven op de tempoversnelling van Te Brake en nam genoegen met de tweede plek. Hij gaf aan dat het een mooie strijd was onderling mede gezien het feit dat beide lopers goed bekend waren met het prachtige parcours.  

Lisa te Molder gaf aan goed te moeten kijken waar ze liep. Na drie kilometer wist ze haar Duitse en Enschedese rivale te lossen en alleen gecontroleerd  door te lopen naar de eindzege en zette ook een nieuw parcoursrecord bij de vrouwen in de boeken. Ze heeft nu meer tijd om te trainen en zal volgend seizoen afstuderen. In het najaar staat een halve marathon in de planning. 

Een aantal minuten na al deze toppers kwam ik zelf over de finish, in een mooie tijd van 24:11 minuten. De vorige wedstrijden liep ik in 24:45 minuten (2012) en 24:14 minuten (2013), zodat dit mijn snelste Twee Bruggen tijd ooit was. Dik tevreden, al waren de loopomstandigheden (regenachtig en koel weer 12 graden) dit jaar beter als de eerste twee edities toen het erg warm was (met dank aan Benno Stevering).

Foto's van de 3e Twee Bruggenloop in Winterswijk - deel 4

Knappe prestatie van Jerrel Balke (24:07 min)

Klik op de link voor de foto's van Tim te Brake

fotoalbum

Peter Wissing

Rik Harbers

Foto's van de 3e Twee Bruggenloop in Winterswijk - deel 3

De groeten van Marco van Rijs en Sander Wikkerink

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Carmen Keuper en Diana Schulingkamp

Foto's van de 3e Twee Bruggenloop in Winterswijk - deel 2

Gerben Schepers en Gerjo Wevers

Klik op de link voor de foto's van Davy Sleijster

fotoalbum

Jan Ruesink (rode shirt)

Rinke ter Haar (nummer 210) en Andre Bruil (gele shirt)

Video van de 3e Twee Bruggenloop in Winterswijk

Prachtige beelden van de start en de finish van alle deelnemers aan de 6 kilometer van de Twee Bruggenloop in Winterswijk. De video is gemaakt door Marco van Rijs, klik rechts onderin het beeld op het vierkantje voor een groter beeld!

Foto's en uitslagen van de 3e Twee Bruggenloop in Winterswijk - deel 1

Rob Berkelder (gele shirt)

Klik op de link voor de foto's van Herman Vreeman

fotoalbum

uitslagen

site organisatie

Meer foto's volgen zo snel mogelijk

Ard Heinen aan de kop van deze groep

Han Arentsen

Een mooie groep in de buurt van de Slingeplas

Verslag van de 3e Twee Bruggenloop in Winterswijk - deel 3

Mark te Brake en Lars Duistermaat

Prachtige prestaties bij 3e Twee Bruggenloop

door Frank Roos

Dinsdag 19 augustus vond de 3^e editie plaats van de Twee Bruggenloop. De wedstrijd vormde het sluitstuk van de serie van 4 Zomeravondlopen, die AVA`70 heeft georganiseerd. Een record aantal van bijna 400 deelnemers, een speaker in bloedvorm en bovenal prachtige sportprestaties van de atleten en atletes vormden de ingrediënten van een uitstekend verlopen sportevenement. Daar kon zelfs een enorme plensbui vlak voor het begin geen negatieve invloed op hebben, al zag het er even niet zo best uit.

Vanaf 18.00 uur konden de wandelaars op pad voor een prachtige route van 9 kilometer in het bosrijke buitengebied van Miste en Bredevoort. Om 19.00 uur stonden ruim 60 jeugdige talenten helemaal klaar voor hun wedstrijd over 1000 meter. Ondanks een flinke regenbui gingen de kids dapper van start, aangemoedigd door vele vaders, moeders, opa`s en oma`s.

Vanaf het begin waren de geelhemden van AVA`70 aan de kop van het veld te zien en bij de jongens liep Timo Westerveld op hele overtuigende wijze naar een fraaie overwinning. Tijn Piest streed dapper voor een tweede plek, maar kwam op de meet een tel tekort, maar was blij met zijn derde positie. Marit Kleinbussink is de hele zomer al geweldig in vorm en trok ook nu de zege naar zich toe. Norah Rusink werd verdienstelijk derde en had hiervoor evenveel tijd nodig als de nummer 2.

Om 19.15 uur gingen de jongens en meisjes op de 2 kilometer van start voor hun wedstrijd over 4 rondjes. Bij de jongens ontwikkelde zich een prachtige strijd tussen Wout Reiniers uit het Belgische Hoetem en AVA`70-troef Mees Prinsen. Prinsen leek op weg naar de zege, maar moest uiteindelijk zijn concurrent net voor laten gaan en pakte de tweede plek. Op enige afstand werd Douwe Kleinbussink knap derde. Bij de meisjes was er een mooie podiumplaats voor Linde Klein Nibbelink, die twee meisjes van het Winterswijkse Archeus voor moest laten gaan.

Een enorm peloton van maar liefst 275 atleten en atletes stonden aan de start van de wedstrijd over 6 kilometer. Het zonnetje was inmiddels gaan schijnen, maar de regen had het parcours toch wel behoorlijk drassig gemaakt. Direct na het startschot greep AVA`70-atleet Mark te Brake de koppositie. De winnaar van de vorige twee edities was er veel aangelegen om voor de derde keer te zegevieren en alleen Lars Duistermaat van Archeus kon het enorme tempo volgen. De rest van het deelnemersveld slingerde zich in een prachtig gekleurd lint over vakantiepark de Twee Bruggen richting de Slingeplas. Te Brake liep een ijzersterke race en duldde geen tegenstand op weg naar de finish. Met een prachtige eindtijd van 19,25 minuten zegevierde de atleet van AVA`70 en verbeterde zijn eigen parcoursrecord met 7 seconden. Ook Duistermaat liep een knappe race en finishte in een tijd van 19,32 minuten. 

Bij de Dames ging Lisa te Molder als favoriete van start en het lid van AVA`70 maakte de verwachtingen helemaal waar. Nadat ze zaterdag al in Groenlo met de zege aan de haal ging, won ze ook nu op zeer sterke wijze. Het parcoursrecord verpulverde ze met een halve minuut en bracht dit op 23,21 minuten.

Absolute topprestaties van de winnaars , maar ook door de overige deelnemers werden uitstekende tijden op de klokken gezet. De altijd enthousiaste spreekstalmeester Henk Borgmeijer uit Dalfsen riep het ene record na het andere door de speakers, dit tot groot genoegen van lopers en publiek. P.R.`s sneuvelden er dan ook met bosjes en dat zorgde dan ook voor een uitgelaten sfeer bij de finish.

De organisatoren van AVA`70 kijken zeer tevreden terug op het verloop van de 3^e editie van de Twee Bruggenloop. De wedstrijd mag zich jaarlijks verheugen in een groeiend, groot en kwalitatief sterk deelnemersveld. Daarnaast vormt vakantiepark de Twee Bruggen een uitstekende start- en finishlocatie voor het prachtige en sfeervolle hardloopevenement. 

AVA`70 liet zich tijdens de Twee Bruggenloop weer van haar allerbeste kant zien. Vele tientallen AVA-janen kwamen tijdens de wedstrijd in actie en er werden diverse podiumplekken verovert. Daarnaast kon de organisatie (weer) een beroep doen op een batterij aan vrijwilligers, die op tal van terreinen werden ingezet.

Als vereniging kunnen we trots zijn op de enorme betrokkenheid van zowel atleten als zeker ook vrijwilligers!    

Verslag van de 3e Twee Bruggenloop in Winterswijk - deel 2

Top Survivalrunner Stijn Elferink uit Lichtenvoorde werd derde op enige afstand in 21.32 minuten

Mark te Brake verpulvert eigen parcoursrecord in Twee Bruggenloop

Door Benno Stevering

WINTERSWIJK – Mark te Brake van AVA’70 uit Aalten won dinsdagavond met een tijd van 19.25 minuten de zes kilometer lange Twee Bruggenloop. Het parcours dat via de camping langs de Slingeplas liep was hier en daar wat glibberig. Net als Mark wist ook de nummer twee, Lars Duistermaat van Archeus uit Winterswijk onder het parcoursrecord te lopen dat Te Brake vorig jaar realiseerde. Duistermaat noteerde 19.31 minuten. Top Survivalrunner Stijn Elferink uit Lichtenvoorde werd derde op enige afstand in 21.32 minuten. Lisa te Molder uit Zieuwent zette na de winst in Groenlo vorige week, haar zegereeks voort en won bij de vrouwen in 23.21 minuten. Hiermee was ze Lina Volker uit het Duitse Vreden dertig seconden te snel af.

Te Brake uit Aalten, lid van de organiserende vereniging AVA’70 opperde na afloop:  ‘’Als je een parcoursrecord weet te lopen, mag je vooral niet klagen! Vorig jaar liep ik acht tellen langzamer. De grindpaden waren best glad nu. Lars Duistermaat wist tot de vierde kilometer bij me te blijven. Vervolgens wist ik hem op een achterstand van honderd meter te lopen. Het gaatje werd uiteindelijk slechts vijftig meter op de eindstreep. Onlangs liep ik nog een pr op de baan van 15.36 minuten. Die tijd hoop ik overigens aan te scherpen komende zaterdag in Utrecht.’’ Lars Duistermaat kon niet direct een reactie geven op de tempoversnelling van Te Brake en nam genoegen met de tweede plek. Hij gaf aan dat het een mooie strijd was onderling mede gezien het feit dat beide lopers goed bekend waren met het prachtige parcours.  

Lisa te Molder gaf aan goed te moeten kijken waar ze liep. Na drie kilometer wist ze haar Duitse en Enschedese rivale te lossen en alleen gecontroleerd  door te lopen naar de eindzege en zette ook een nieuw parcoursrecord bij de vrouwen in de boeken. Ze heeft nu meer tijd om te trainen en zal volgend seizoen afstuderen.  In het najaar staat een halve marathon in de planning. AVA’70 kon in totaal 385 deelnemers welkom heten. De bekendheid van de Twee Bruggenloop is groeiende, mede dankzij speaker Henk Borgmeijer.

Verslag van de 3e Twee Bruggenloop in Winterswijk - deel 1

Heini Rave en Gerben Duenk (rechts)

Vanavond de 2 bruggenloop, geen idee of het goed zou gaan. De voortekenen waren goed, 2 weken terug de bergrun gelopen in een pr van 33.50, in 2013 een tijd van 36.02. Dus je denkt dat kan niet meer stuk. Kom maar op met die 6 km ik vreet ze rauw op. Voor mijn gevoel redelijk vooraan gestart, achteraf dus niet. Achteraf weten we het altijd beter. De eerste km ging voor mijn gevoel geweldig goed, ik klok een tijd van 4.16 en ben daar tevreden mee. Ik kan goed doorlopen en haal een paar lopers in, Hans uit Bredevoort, hem kom ik al jaren tegen met diverse lopen in de buurt. We zijn aan elkaar gewaagt, ik loop hem voorbij, hij loopt mij weer voorbij. We lopen samen op, zij aan zij, en ik denk dit ga ik winnen..........en probeer weg te lopen. Hans komt weer dichterbij en we lopen weer zij aan zij, bij km 4 klokken we 16.20 en lopen lekker door, ik voel me prima maar loop wel bijna maximaal. Hans begint te versnellen, en ik kan niet volgen. 

Dan maar een ander richtpunt ik zie in de verte Geert lopen, en tot mijn vreugde kom ik dichterbij, bij de bergrun heb ik heb hem net verslagen, dus voor mijn gevoel moet dat nu ook kunnen. Plotseling zie ik Rick lopen, en aan zijn houding te zien had hij het niet makkelijk, en ik kom ook dichterbij. De laatste km is ingegaan en ik kan nog iets aanzetten, op het moment dat we voorbij loop icoon Jan te Brake senior komen, loop ik Rick voorbij, en denk yes gelukt. Helaas voor mij, het is maar van korte duur, in de laatste 100mtr komt hij mij voorbij alsof ik stil sta. Ik loop de race van mijn leven, maar alle personen waarvan ik dacht misschien............volgende keer beter dus maar. Het was een mooie loop goed georganiseerd en alle mensen die dit mogelijk hebben gemaakt bedankt. En mijn eindtijd was 24.33 en ben daar zeer tevreden mee.

sportieve groet, Gerben Duenk

Nieuwsflits Twee Bruggenloop in Winterswijk

Twee Bruggenloop in Winterswijk op 19 augustus 

Dinsdag 19 augustus a.s. vindt de 3^e editie van de Twee Bruggenloop plaats. Het is de laatste in een serie van 4 hardloopwedstrijden die AVA`70 tijdens de zomermaanden organiseert.

Enkele wetenswaardigheden over de Twee Bruggenloop:

Start- en finishlocatie:

Vakantiepark De Twee Bruggen,

Meenkmolenweg 23,

7109 AH Winterswijk

Programma:

18.00-18.30 uur: start wandeltocht van 8 kilometer

19.00 uur:            1 kilometer (kinderen tot en met 9 jaar)

19.15 uur:            2 kilometer (kinderen 10 tot en met 15 jaar)

19.45 uur:            6  kilometer

Parcours:

De 1 en 2 kilometerloop voor kinderen vindt plaats op het vakantiepark. Het parcours van de 6 kilometer gaat over verharde wegen en zandpaden rondom het prachtige recreatiegebied “de Slingeplas.” Vanaf de start wordt er eerst over het Vakantiepark gelopen en gaat het via een ronde over het sportterrein in de richting van de Slingeplas. Vervolgens wordt er in de richting van de Twee Bruggen gelopen, waarna de finish streep is gelegd bij restaurant “de Schoppe.” De wandeltocht loopt door het fraaie buitengebied van Bredevoort, Corle en Miste.

Weersomstandigheden:

De weersverwachting voor dinsdag 19 augustus zien er gunstig uit, want het belooft prima loopweer te worden. De temperatuur zal tijdens het  evenement rond de 18 graden zijn en daarnaast staat er matige wind.

Speaker:

Als speaker van het evenement zal Henk Borgmeijer fungeren. De spraakwaterval uit Dalfsen zal op zijn kenmerkende en enthousiaste wijze de lopers en loopsters bij het publiek aankondigen en ze desnoods persoonlijk over de finish begeleiden.

Kleedgelegenheid:

Omkleden is mogelijk in de nabijheid van start en finish.

Parkeergelegenheid:

Er is de mogelijkheid om te parkeren bij de horecagelegenheid “de Schoppe” van het vakantiepark. Volg de borden en aanwijzingen ter plekke.

Inschrijving:

De voorinschrijving wordt op dinsdag 19 augustus a.s. om 12.00 uur gesloten en van deze mogelijkheid hebben intussen al veel lopers en loopsters gebruik gemaakt. Na-inschrijving is mogelijk op de wedstrijddag, vanaf 18.00 uur bij horecagelegenheid “de Schoppe” op vakantiepark de Twee Bruggen. De inschrijfkosten voor de wandeltocht en de jeugdlopen bedraagt € 2,50 en de deelnemers aan de 6 kilometer betalen € 5,00.

Prijzen:

Er zijn prijzen voor de nummers 1,2 en 3 per categorie. De prijsuitreiking van de 1 kilometer en de 2 kilometer vindt plaats, direct na de start van de 6 kilometerloop. De prijsuitreiking van de 6 kilometer is z.s.m. na de laatst finishende atleet.

Herinnering:

Elke deelnemer ontvangt bij de finish een medaille. Daarnaast ontvangen de kinderen nog een extraatje van vakantiepark de Twee Bruggen, namelijk een lekker ijsje.

Vragen of nadere informatie:

Frank Roos,

T: 0543-476554

E: frankroos@kpnmail.nl

Video van Trail des Fantomes 2014 in La Roche-en-Ardene (België)

Prachtig filmpje van de Trail des Fantomes van afgelopen zaterdag, met deelname van twee AVA'70 leden, Henrie Drenthel en Andre Bleumink. De video is gemaakt door Sport Events België

Trail des Fantomes 2014 in La Roche-en-Ardene (België) - deel 2

Henrie Drenthel, na 75 kilometer uitgestapt, voor hij uitgeput in het donker van een helling naar beneden zou storten

Ultra Trail des Fantomes

Zaterdag 16 augustus 2014

De Dikke van Dale zegt er het volgende over: fan·toom (het; o; meervoud: fantomen)

1: angstwekkend droombeeld; spook (zelf  toegevoegd: naargeestig, monsterlijk L)

Zoals vele jaren al te doen gebruikelijk is probeer ik aan het eind van de zomervakantie nog ergens een leuke trail te plannen. Na de afgelopen jaren oa de Trail de La Roche, de Swiss-Alpinerun en de Trail du Val Heure te hebben gelopen stond nu de Trail des Fantomes op het programma. Keuze was er genoeg; 13, 26 en 50 km. Voor het eerst was er dit jaar de Ultra Trail des Fantomes over 100 km. Deze wordt 1x in de 3 jaar georganiseerd is de bedoeling. Hoewel ik wist uit voorgaande trails (La Roche en Houffalize) dat het een pittig parkoers zou zijn heb ik besloten mij toch (in wellicht een vlaag van verstandverbijstering) hier voor in te schrijven. Ach, 100 km hier zal wel niet veel anders zijn dan 100 km in het Sauerland. Nou, wel dus!

Vol goede moed op vrijdagmorgen met André Bleumink vertrokken naar camping Floreal in La Roche-en-Ardenne. Een camping direct naast het prachtige hotel Floreal waar in de tuin de start en finish zou zijn. Na een voorspoedige reis staan wij op de camping al direct vast in het gras. Door de overvloedige regenval de afgelopen weken was de hele camping zompig en zakte de camper tot aan zijn assen weg. Met behulp van wat sterke buren en stalen rijplaten de boel weer vlot getrokken en het geheel maar even wat tactischer neergezet. We willen tenslotte zondag ook weer weg kunnen. Even een terrasje gepakt in La Roche en wat paste gegeten waarna we onze startnummers op konden halen. André had besloten de 50 km te doen welke om 11.00 uur zou starten. Ikzelf mocht er om 3.00 uur uit en om 4.00 uur te beginnen. Dus niet te laat pitten. 22.00 uur gingen de luiken dicht maar helaas toch nog weer iets te vaak open omdat flinke buien neerdaalden op het dak van de camper. Dat beloofd niet veel goeds.

Na een klein ontbijtje met wat koffie gaat het naar de start. André was toch wakker en loopt even mee om wat foto’s te maken en alvast wat sfeer te proeven. (zijn foto’s en verslag zijn te zien op de website van Trailruinning Oost-Nederland). 150 trailatleten hebben zich ingeschreven voor de 100 km, maar ik kan bij de start niet echt inschatten of ze er ook allemaal zijn. Het is in ieder geval een mooie bonte groep met alle hoofdlampen etc. op. Ik begin met een dun jasje (kon ook niet anders want mijn regenjas lag nog in Aalten L), maar het voelde niet koud. We beginnen met een stukje vals plat omhoog en na 500 meter schieten we het bos in om gelijk flink te klimmen. Blij dat ik m’n stokken bij me heb. Gezien het tijdstip is mijn biologische ritme nog wel enigszins verstoort en dat houdt in een sanitaire stop na 4 km waarbij ook gelijk het jasje al uit kan. ’T Is warm zat.

Tot zover ging het nog wel redelijk maar wat daarna kwam is met geen pen te beschrijven. Ongelooflijk steile klimmen en nog veel steilere (lees: gevaarlijker) afdalingen over scherpe rotsen die besmeurd zijn met modder en drek en dat allemaal in het stikkedonker. Inderdaad het heeft helemaal niets meer met hardlopen te maken. Het lijkt een combinatie van een stormbaan en een mudrace voor blinden en slechtzienden. In 10 km tijd ga ik vijf keer onderuit wat enkele schaafwonden en een nat pak oplevert. Verder geen noemenswaardige ongemakken.

Bij kilometer 15 kom ik Leonie vd Haak achterop. Nederlands Recordhouder 24-uurs loop en Ultrafanaat (liefst asfalt en vlak). Ze scheldt en tiert op de omstandigheden en zegt dat ze bij de eerste verzorging (19 km) er mee kapt. Is er helemaal klaar mee. Even later is de 1^ste van vier doorsteken door de rivier de Ourthe en het begint ook gelijk ongenadig hard te regenen. Kan er ook nog wel bij. Eindelijk de 1^ste verzorging na 19 km; bijna 3 ½ uur!! Vol goede moed verder. Eerst even samen met een Nederlander gelopen maar al gauw geeft hij aan dat ik maar door moet gaan, hij heeft last van een teen. Bij 23 km is er de splitsing; 50 km rechts af over de brug en de 100 km rechtdoor. Twijfel even. Als de 50 en de 100 km gelijk gestart waren had ik het wel geweten. Nu ga ik rechtdoor en ben gelijk al een beetje trots. 

Dat duurt maar even. Ik hoor ineens muziek. Kijk achterom en zie daar een loper met koptelefoon aankomen met het volume nogal hoog. Wil weer doorlopen, draai me om en knal!, vol met m’n kop tegen een omgevallen boom die het pad kruist. Ik hoor het kraken en ga met rondvliegende stokken onderuit. De muzikale Belg achter mij helpt me overeind en onderzoekt m’n hoofd. Gelukkig geen wond maar wel een bult die snel groter wordt. Het kraken zal de tak wel geweest zijn J. Niet getreurd, gewoon weer verder en loop samen met een Vlaming (Filip) naar de verzorging bij La Chouffe. Daar moeten we nog een lusje lopen waarin zomaar de enige kilometer ligt die we compleet konden blijven rennen. Joepie!

Ondertussen moeten we het tempo er aardig inhouden want ze hadden ons verteld dat de cut-off tijd bij de tweede keer La Chouffe om 12.00 uur zou zijn. Om 11.40 uur, na 7.40 uur koers, waren we er en bleek de limiet op 12.30 uur te liggen. Ruim drie kwartier dus nog over. Van hieruit gaat het richting Houffalize waar op 57 km de volgende verzorging is.

We hebben beide onze klim- en daalprobleempjes en houden het nog tot 50 km samen uit dan verkrampt Filip enigszins en geeft hij aan dat ik maar alleen door moet en dat hij bij Houffalize gaat stoppen. Rondom Houffalize ken ik de omgeving van de onlangs gehouden X-Trails in juli en ik merk dat dit toch een zekere rust geeft. De beklimmingen en afdalingen zijn hier niet zo extreem als richting La Roche. Na een kleine 10 uur ben ik bij de stop waar je een tas met spullen kon laten neerzetten. Trek een schoon/droog shirt aan, neem een shake en zoek de wagen van het Rode Kruis op om m’n blaren aan de tenen te laten verzorgen. Dit gaat niet zonder slag of stoot. De Franstalige Belgische madam weigert Nederlands te spreken en zodoende kon ik zelf met een geleende speld van een startnummer en wat desinfecteerspul de blaren doorprikken. Onder de voorvoet was het alleen wel een allergaartje geworden. Door alle nattigheid en doorsteken waren m’n voeten zo week geworden dat complete plooien onder de voorvoet losgescheurd waren. Een pleister oid bleef niet zitten dus toch maar weer de schoenen strak aan en een pijnstiller erin. 

De volgende verzorging was 18 km verder, dus een lange weg voor de boeg. Samen met een gewonde Belg aan dit traject begonnen maar al gauw geeft hij dat ik maar door moet lopen. Het klimmen en dalen gaat inmiddels al echt niet meer. Naar boven voorzichtig op de voorvoet en dalen maar op de zijkanten om de voeten zoveel mogelijk te ontzien. Op een gegeven moment krijg je zelfs hier een ritme in en is het een kwestie van gewoon doorgaan.

Bij 65 km gaan we voor de derde keer de Ourthe door en vanaf daar werd de pijn alleen maar erger. Nog maar een Paracetemolletje erin en hopen dat het weer net zo wegtrekt. Dat valt tegen en het begint ook weer te plenzen. We komen weer op een heel lastig stuk onder langs de rivier met allemaal rotsen en wortels. De kilometers gaan 13-14 minuten duren en de fun is ver te zoeken. Even later kom ik bij de brug waar vanmorgen (het leek wel gisteren) de splitsing was. We moeten nog twee kilometer tot de verzorgen bij 75 km en ik weet het nu zeker. Ik stop! Het hele parkoers heeft me murw gebeukt. Alles doet zeer, de coördinatie is weg en ik zie het niet zitten om straks weer m’n hoofdlamp op te moeten doen voor nog 2 uur levengevaarlijke omstandigheden. Goed is goed. 75 km is meer dan voldoende in dit terrein onder deze omstandigheden. 13.04 uur is de uiteindelijke looptijd als ik de organisatie doorgeef: nr 35 DNF. Voor mijn gevoel één van de beste (wijste) beslissingen van de afgelopen jaren en ik heb er geen moment spijt van. Doorgaan was onverantwoord en ook met 75 km ben ik dik tevreden.

Nu twee dagen later is de spierpijn en vermoeidheid nog zo groot dat ik zeker weet dat ik deze week niet loop. Nog nooit heb ik zo’n pijn en vermoeidheid gevoeld, zelfs niet na mij Mont Blanc avonturen. Uiteindelijk zijn er 94 finishers, waarvoor hulde. André is het wel gelukt de 50 km geheel af te ronden in 8.32 uur, proficiat, zodat we nog ongeveer tegelijkertijd weer op de camping arriveerden.

De komende maanden staan er wat kortere en minder zware wedstrijden op het programma (Marathon Winterswijk, Teutolauf,  Devil’s Trail) en natuurlijk de geweldige primeur van de eerste trail in de Oost-Achterhoek, De Slingetrail op zondag 9 november met afstanden van 8, 18 en 34 km.

Groeten,  Henrie

Op vrijdag was er tijd genoeg om de toerist uit te hangen

Trail des Fantomes 2014 in La Roche-en-Ardene (België) - deel 1

Andre Bleumink (geel shirt) op één van de gevaarlijke afdalingen

De Trail des Fantomes bij La Roche-en-Ardenne in België staat bekend als één van de zwaarste trails in de Ardennen, een echte uitdaging dus. Na het geslaagde weekend van de meerdaagse Xtrails in Houffalize een tijdje geleden vonden Henrie en ik dat wel wel weer een uitdaging aankonden. Onder het motto ‘Vaak bu’j te bange’ schreef Henrie zich in voor de Ultra afstand van 100 km, ik hield het bij een iets bescheidener 50 km. Vrijdags reden we al bijtijds richting La Roche, waar we een campingplek hadden op nog geen 200 meter van de start en finish. We hadden de hele middag om het stadje te bekijken en de toerist uit te hangen.

Nadat we eind van de middag nog lekker gegeten hadden in één van de plaatselijke Italiaanse restaurantjes en een paar Chouffes kabouter gemaakt hadden haalden we onze startnummers op. Het start- en finishterrein was inmiddels behoorlijk druk met deelnemers en we ontmoetten dan ook weer veel bekenden. Altijd gezellig om wat bij te kletsen met mede-trailrunners. Daarna kropen we vroeg onder de wol, aangezien Henrie om 4 uur mocht starten. Het slapen viel wat tegen door het gekletter van een aantal flinke buien op het dak van de camper. Om 3 uur stonden we weer op en kon Henrie zich voorbereiden, het was gelukkig inmiddels droog. Na de start van de 100 km kroop ik weer in bed om te proberen nog even wat slaap te pakken.

Tegen een uur of 9 werd ik weer wakker, ditmaal door kinderen die buiten speelden. Tijd genoeg om rustig te ontbijten en mijn spullen te pakken. Het weer was inmiddels een stuk opknapt en ik hoopte dat Henrie al een mooi eind op weg was. Iets voor elven ‘s ochtends was het een stuk drukker dan het ‘s nachts was. De standjes werden goed bezocht en de dixies maakten overuren door alle wedstrijdzenuwen.

Na de start ging het al snel heuvelop, maar de eerste kilometer of 5 was het prima te doen. Ik deed mijn isoshirtje er maar eens onderuit, de temperatuur werd prima om te lopen met een graadje of 16. Vrij plotseling was het echter gebeurd met de intro en begon de echte wedstrijd. Steil omhoog via kleine paadjes die modderig en glibberig waren door de overvloedige regenval van de afgelopen tijd. De vele boomwortels en rotsen maakten het nog extra uitdagend. De stokken kwamen goed van pas om me een weg naar boven te banen. Eenmaal boven aangekomen was het even genieten van het prachtige uitzicht over het dal, met in de diepte de Ourthe.

Normaal gesproken is het altijd een fijn idee dat na een steile klim weer een afdaling volgt. Even wat  ‘gratis kilometers’ maken door de zwaartekracht het werk te laten doen. In de Trail des Fantomes wordt er echter bijna niets weggeven… Iedere steile klim werd even vaak gevolgd door een net zo steile of nog steilere afdaling. Modder, rotsen en boomwortels maakten het afdalen op zijn zachts gezegd lastig, soms moest je half glijdend naar beneden. Een flinke aanslag op de beenspieren.

Tussen de klimmen en dalen mochten we grote gedeeltes langs de oever van de Ourthe lopen, maar wie dacht dat er een fijn wandelpad liep waar je even kon relaxen en genieten van de voorbijvarende kano’s kwam bedrogen uit. Het pad was een extreme singletrack, waarschijnlijk alleen in deze wedstrijd in gebruik. Continu klimmen over grote glibberige rotsblokken en over en onder omgevallen bomen kruipen maakten het lastig om hard te lopen en de vele uitstekende boomwortels maakten het regelmatig erg lastig om een plek te vinden waar je veilig je voeten neer kon zetten. Prachtig natuurgebied, echt genoten van alle mooie plekjes, maar wel erg opletten geblazen dus.

Een mooie doorsteek door het snelstromende water leverde, naast natte voeten, ook hilarische taferelen op en voor menigeen een nat pak. Gelukkig bleef ik deze keer op de been en kon ik aan de andere kant mijn weg vervolgen. Niet dat het daar makkelijker liep overigens. Het bleef een kwestie van zo snel mogelijk wandelen over de onbegaanbare delen en proberen voorzichtig hard te lopen op de makkelijker delen. De stokken kwamen hier ook goed van pas om te helpen bij het bewaren van het evenwicht en als extra steuntje om niet de rivier in te vallen.

Na de eerste twee verzorgingsposten waren net over de helft en hadden we er al heel wat klim- en klauter werk op zitten. Niet iets wat we veel kunnen trainen in NL en ik begon de benen al wat te voelen. Eten en drinken ging nog prima dus geen reden tot paniek. Nog maar wat voorzichtiger op de afdalingen, veiligheid voor alles immers. Niet dat het altijd goed ging overigens, meerdere keren uitgegleden en gevallen. In de meeste gevallen was het resultaat gelukkig alleen nog meer modder op mijn kleding en reden tot lachen.

Na weer een stevige afdaling ging het echter een beetje mis en duikelde ik hals over kop de helling af richting Ourthe. Gelukkig werd mijn val gebroken door een paar stevige braamstruiken, maar helaas stond ik nu vast in de stekels met acute kramp in beide kuiten. Eerst maar eens de kramp rustig eruit rekken, voor ik weer omhoog klom. Het Ca va? en Gaat het? van medelopers was niet van de lucht, maar ik moest toch echt zelf even een meter of 4 naar boven klauteren door de braamstruiken…

Na dit incidentje raakte ik helaas niet echt meer op gang. Bij iedere onverwachtse beweging dreigde de kramp weer in kuiten en hamstrings te schieten. Eerst maar een stuk stevig door wandelen om de spieren weer wat op orde te krijgen en dan op de beter begaanbare paden wat dribbelen leek me de enige optie. Met nog 20 km te gaan zou ik dus een hoop tijd verliezen, maar ik zag er nog steeds geen reden in om op te geven.

Na een half uur wandelen kwam ik weer wat op gang, maar helaas voor mij was na een kwartiertje lopen/dribbelen de volgende heuvelrug al weer aan de beurt om te beklimmen. Dat vonden de kuiten niet echt lekker en het tempo moest dan ook drastisch naar beneden. Op zich erg jammer aangezien ik me verder nog redelijk goed voelde. Mijn humeur bleef echter redelijk goed en ik had inmiddels regelmatig contact met lopers van de 26 en 16 km die nu op hetzelfde parcours kwamen.

Velen van hen hadden het ook moeilijk, zeker heuvelop. Sommigen hadden duidelijk niet genoeg voorbereiding qua training. Maar eigenlijk had iedereen goede zin en waren er heel veel wel in voor een kletspraatje. Op die manier kwamen de kilometers toch op een redelijk plezierige manier aan het eind. De laatste 4 kilometers liepen ook weer lekker rustig af en kreeg ik zelf nog even het idee dat ik weer hard liep. Na de doorwading bij de camping hoefde ik nog maar een paar honderd meter en zo kwam ik uiteindelijk na 8:32 uur zwoegen en zweten over de streep. Ruim een uur later dan ik van tevoren gedacht had, maar toch een tevreden finisher gezien de omstandigheden. Achteraf bleek ik toch nog een man/vrouw of 40 achter me gelaten te hebben.

Helaas gold dat niet voor maatje Henrie, die was bij 75 km uitgestapt en inmiddels ook al gedoucht en aangekleed op de camping. Het leek hem verstandiger om uit te stappen . Een verstandig besluit gezien de zwaarte van het terrein.

Na wat gegeten te hebben lagen we om 22:00 al op bed en wisselden we onze ervaringen uit, terwijl we op de achtergrond nog tot een uur of twaalf mensen binnen konden horen komen. Als we nog zo lang wakker gebleven waren tenminste. Over een dag of wat zal de spierpijn en de stijfheid wel weer verdwijnen, maar deze ervaring blijft voorlopig nog vers in het geheugen.

Site van de organisatie

Uitslagen

Foto’s:

Facebookalbum

Running-on-trails.be

Trainingstriatlon bij de Slingeplas in Bredevoort

van links naar rechts Jan te Brake junior, Björn Demkes en Gerben Duenk

Vandaag is het zover. Een trainingstriatlon bij de Slingeplas in Bredevoort. Een tijdje terug stond er op Facebook een oproep van Hans Lammers wie er behoefte had aan een trainingstriatlon. De triatlon zou bestaan uit: 450 meter zwemmen, 20 km fietsen en 5 km hardlopen. De weersvoorspellingen zijn niet goed en in de groepsapp geeft Hans Lammers afgelopen woensdag aan dat hij zelf niet meedoet omdat het te koud is. Ook zou Hans er zelf niet bij zijn. Wie wil kan de triatlon gewoon doen. Hans Lammers geeft vervolgens aan dat hij bij voldoende deelname wel aanwezig zal zijn.

Zondag 17 augustus 2014, welgeteld 3 deelnemers komen er opdagen. Dit mag de pret niet drukken. De deelnemers zijn Jan te Brake junior, Gerben Duenk en Björn Demkes. Om 11:00 uur is de start. Björn Demkes ligt op kop tijdens het zwemmen. Hij komt als eerste uit het water, gevolgd door Jan te Brake en vervolgens Gerben Deunk. Bij het fietsen neemt Jan te Brake de kop over van Björn. Björn ligt tweede, gevolgd door Gerben. De supporters staan de deelnemers in de kou aan te moedigen. Er zijn meer supporters dan deelnemers. De supporters bestaan uit: bijna de hele familie Balke, een gedeelte van de familie Demkes en Mark te Brake met zijn lieftallige vriendin en natuurlijk de organisator Hans Lammers.

Als de supporters bij de Slingeplas staan te wachten, zien ze dat Jan te Brake Junior als eerste bij de wisselplek aankomt. Snel hardloopschoenen aantrekken om vervolgens twee rondes om de Slingeplas te rennen. Björn wisselt als tweede en we zien dat hij snel achter Jan te Brake aanloopt. Gerben komt ongeveer 3 minuten later bij de wisselplek aan. Björn komt als eerste door en staat vervolgens deze plek niet meer af. Jan te Brake zal als tweede eindigen en Gerben als derde. Ze zien er alle drie nog topfit uit. Wat een sportmannen zijn het ook. Alle drie zijn ze binnen 1:10 uur gefinisht. Alle drie fietsen ze moe maar voldaan weer terug naar huis.

Hans Lammers bedankt voor het organiseren van deze trainingstriatlon. Het was een goede generale voor de triatlon op 31 augustus in Braamt.

Groeten Katja Demkes

Gerben Duenk

Björn Demkes

Jan te Brake junior

Foto's en uitslagen van de 7e Dwars deur Grolle in Groenlo

Denise van der Donk

Uitslagen 5 kilometer Aaltenaren en AVA'70 leden:

Lisa te Molder 19:16 min, Patrick Ikink 19:57 min en Denise van der Donk 21:47 min

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

foto's Carla Bosker

fotoalbum Rik Delsing

site organisatie

Lisa te Molder

Maarten Hengeveld en Patrick Ikink (geel shirt)

Baan Archeus is er een met gouden randje voor Tom Bronts

Tom Bronts

Hij mag gerust een specialist genoemd worden in aanleggen van atletiekcomplexen, Tom Bronts uit Lelystad. De aanleg van het atletiekcomplex van Archeus aan de Vredenseweg is zijn 25ste al weer. Hij doet het met veel precisie en plezier voor zijn vak. Tom zal de komende maanden dagelijks te vinden zijn op De Hunenbulten, ook bij de aanleg van de alle atletiekfaciliteiten op de baan is de onderaannemer van CSC nauw betrokken. Over het feit dat de baan rood wordt in laats van de oorspronkelijke kleur blauw zegt hij : “Wees blij, ik ken een baan waarbij regelmatig dode zeemeeuwen zijn te vinden omdat deze vogels denken dat ze de zee induiken.”

De aanleg van een baan is altijd bijzondere klus: hoe zijn de weersverwachtingen bij essentiële aanlegmomenten van de baan en kloppen de afmetingen exact? Over dat laatste hoeft Tom zich geen zorgen meer te maken, de baan is vrijdag 8 augustus officieel nagemeten door mensen die speciaal uit Belgie voor de klus naar Winterswijk kwamen. . . Een baan moet minimaal 400 meter zijn en maximaal 400 meter en 12 millimeter. De baan van Archeus zat er perfect tussen in met 400 meter en 6 millimeter, men kan dus verder met de aanleg nu weer een horde genomen is (bron site Archeus).