vrijdag 21 oktober 2016

Cindy Brussé op weg naar het WK

Cindy Brussé tijdens het NK in Rotterdam (foto: Marathon-photos.com)
Ze won een zilveren medaille bij de NK voor masters, was de snelste atlete bij de Triatlon van Aalten en verzekerde zich van WK-deelname in 2017. Het sportjaar van triatlete Cindy Brussé is meer dan geslaagd.

AALTEN - Zes dagen in de week is de 42-jarige Aaltense bezig met haar sport, alleen op vrijdag heeft ze een welverdiende rustdag. Hoewel het wedstrijdseizoen ten einde is, traint ze volop door. "Vorig jaar heb ik na het seizoen drie maanden niet gefietst, mijn conditie was daarna helemaal weg. Van deze fout heb ik geleerd." Naast haar strakke trainingsschema's, die gemaakt worden door oud-Olympiër Eric van der Linden, werkt Cindy als spoedeisende hulp-arts in het ziekenhuis van Winterswijk. "Mijn moeder wilde het liefst dat ik chirurg zou worden, maar die operatiekamer vond ik maar niks. Als spoedeisende hulp-arts weet je nooit hoe je dag eruit gaat zien, daardoor blijft het interessant." Haar baan is geen belemmering voor haar sport. "Dit is heel goed te combineren. Ik werk 36 uur per week en ik ben zelf verantwoordelijk voor mijn rooster. Er blijft voldoende tijd over om te trainen."

Na haar nationale titel op de sprinttriatlon in 2015 maakte Cindy deze zomer op de NK in Rotterdam de overstap naar de Olympische afstand. Bij dit onderdeel wordt er 1500 meter gezwommen, 40 kilometer gefietst en 10 kilometer hardgelopen. Ze won zilver en kwalificeerde zich direct voor de WK. "De Olympische afstand ligt mij goed, alleen krijg ik bij het hardlopen steeds last van kramp. Hier had ik eerder bij lange survivalruns ook al last van." De overstap vanuit de sprinttriatlon was voor Cindy een logische, met het oog op de WK voor agegroupers in 2017. Cindy start hier in de leeftijdsklasse 40-45 jaar. Dit toernooi, dat plaats vindt van 14 t/m 17 september, wordt op hetzelfde parcours gehouden als het NK. Ondanks deze uitgelezen mogelijkheid om te mogen starten op een mondiaal toernooi, twijfelt ze over haar deelname. "Ik ben het niet eens over het inschrijfgeld. Normaal kost een triatlon ongeveer 80 euro en een grote wedstrijd 120 euro. In Rotterdam is het inschrijfgeld 350 euro, dit vind ik te veel. Ik ben nog in dubio maar nu we het er zo over hebben, denk ik toch dat ik wel meedoe", zegt ze lachend. De komende tijd wil Cindy haar zwakke onderdeel, het wielrennen, aanzienlijk verbeteren. "Na het zwemmen lig ik altijd vooraan in het veld, maar bij het wielrennen heb ik dan veel moeite om de aansluiting te maken. Ik word natuurlijk wel steeds ouder, maar ik ga er in ieder geval alles aan doen om volgend jaar nog een stap te maken." Naast de WK richt Cindy zich met haar team op de eredivisie en start ze op enkele NK's. Op korte termijn heeft Cindy een ander hoofddoel: "De 10 kilometer onder de 42 minuten lopen." (bron)

donderdag 20 oktober 2016

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 150

Op zondag 24 september 2017 loopt Erwin zijn eerste marathon in Berlijn
It giet oan!

Zin en Onzin nummertje 150! Een ijkpunt in de literaire geschiedenis. Het moge duidelijk zijn dat ik in iedere column mijn ziel en zaligheid leg maar ik kan er toch niet omheen, dit is een mijlpijl in mijn nog prille carrière. In drie jaar tijd heb ik velen van jullie aan het denken gezet en heb ik menig lezer een stukje vooruit geholpen op het hobbelige pad des levens. Hier ben ik mij terdege van bewust. Om deze jubileumeditie toch een bepaalde lading te geven, doe ik een onthulling die mijn sportieve loopbaan drastisch zal doen veranderen.

Op zondag 24 september 2017 loop ik mijn eerste marathon. Poeh, het hoge woord is eruit. Ik maak mijn debuut op ’s werelds snelste parcours, in Berlijn, dus geheel zonder druk en verwachtingen zal ik niet aan de start verschijnen. Onbevangen lopen vind ik overigens ook niks aan, het moet natuurlijk wel een uitdaging blijven.

Mijns inziens is de marathon het summum. Het is een regelrechte klassieker. Ruim 42 kilometer, eigenlijk te krankzinnig voor woorden maar toch heeft het een onweerstaanbare aantrekkingskracht. Tot voorkort had ik geen last van marathondrang, pas tijdens de Rotterdam Marathon, waar ik als supporter met een toeter en een vlag langs de kant stond, begon het te jeuken. Bij de ‘Rotterdam-Afterparty’ in Schiller opporde ik uit balorigheid een massale deelname aan de Berlijn Marathon van 2017. Mijn idee kon op weinig steun rekenen, sterker nog, er werd direct een lobby gestart voor deelname aan de marathon van Amsterdam. Ik hield echter voet bij stuk en nu is er geen weg meer terug.

Dit avontuur ga ik niet alleen aan. Ik heb mijn broer, Gerben, ook een startbewijs in de maag gesplitst. Met een tijd van 19 minuten op de 5 kilometer en een lage veertiger op de 10, is broederlief zeker geen prutser. Gerben, nog gefeliciteerd trouwens met je pasgeboren tweeling, dit even terzijde. Daarnaast heb ik twee echte marathoncracks aan mijn zijde. Niemand minder dan Björn en Katja, achternaam is overbodig, gaan in Berlijn op jacht naar hun zoveelste sportieve succes. Uiteraard voel ik mij bijzonder vereerd om mijn marathon-ontgroening te doen in hun bijzijn. 

De grote dag is nog ver weg, 339 nachtjes slapen om precies te zijn en er gaan nog heel veel lange, saaie en zware trainingen aan vooraf, toch weet ik voor de volle honderd procent zeker dat dit een sportief hoogtepunt gaat worden. Heb ik stiekem al een streeftijd in gedachten? Jazeker maar die houd ik lekker voor me, lekker puh.  Road to Berlin 2017, it giet oan! 

Aanvulling van Katja Demkes: Voor diegenen die ook zin en de kriebels krijgen om de marathon van Berlijn te willen gaan lopen, geef je dan nu op via www.gtbmarathon.nl Startbewijzen zijn dan gegarandeerd en je hebt een fantastisch weekend met Erwin, Gerben, Katja en Björn.

woensdag 19 oktober 2016

Nieuwe startplaats voor Boekeldercross in Aalten: 't Romienendal

AVA '70 werkt een training af op de nieuwe startplek: 't Romienendal in Dale
DALE – Buurtschap Dale kleurde geel/blauw op zaterdag 15 oktober, want alle groepen van AVA '70 trainden rondom buurtschapshuis 't Romienendal. De atleten bereidden zich voor op het nieuwe parcours van de Boekeldercrosscompetitie die vanaf dit jaar is uitgezet in buurtschap Dale. Zowel voor de jeugd als voor de volwassen lopers een dag van verkennen en uitproberen. De volwassenen staat een uitdagend parcours te wachten waarin onder andere de beklimming van de Gesinkbult is opgenomen. De jeugdleden hoeven de Aladnaweg niet over te steken, zij komen op een andere manier crosselementen tegen.

Door Karin Stronks

Vanaf dit jaar wordt op vier zaterdagen in november in het glooiende buurtschap Dale de Boekeldercrosscompetitie afgewerkt, start en finish is bij 't Romienendal. Het inschrijfgeld bedraagt € 4,- euro voor de 5, 10 en 15 kilometer, jongeren betalen € 1,50 euro voor de één en twee kilometer. Frank Roos PR man van AVA '70 vertelt: "De eerste wedstrijd is voor de jeugd, om 13.00 uur gaan de één kilometerlopers van start. Tien minuten later vertrekken de atleten voor de twee kilometerloop. Om 13.30 uur gaan de lopers van de vijf, tien en vijftien kilometer van start. Zij lopen respectievelijk één, twee of drie ronden."

Wedstrijdcoördinator Dick Lubbers heeft het uitdagende parcours uitgezet en de route zelf al een paar keer gelopen. Hij geeft aan: "Het is een pittige route, precies vijf kilometer lang. Er zijn diverse klimmetjes, de Gesinkbult is echt steil, de Nonhofweg, een paadje door Klein Zwitserland, gaat ook behoorlijk naar boven. Op de Welinkweg staat de lopers een fijne afdaling te wachten. Maar ik vermoed dat het lastig is om hier een pr te lopen…" Frank Roos vult aan: "Dit jaar wordt ook de vijftien kilometer weer toegevoegd aan de Boekeldercrosscompetitie, deze afstand wordt door AVA-leden veelal gelopen als training voor de Zevenheuvelenloop en de Montferlandrun."

AVA-voorzitter Dave Posthumus, hoofdtrainer jeugd Sien Meinen, Frank Roos en Dick Lubbers zitten aan de stamtafel bij 't Romienendal, zij brainstormen over de komende Boekeldercrosscompetitie. André Porskamp, beheerder van het buurtschapshuis luistert goed en maakt notities. Dave Posthumus: "Er zijn bepaalde tradities in de Boekeldercross die we niet kunnen weglaten, bijvoorbeeld erwtensoep en een broodje knakworst horen er helemaal bij! We hebben gemerkt dat sommige Duitse deelnemers zelfs al voor de start aan het eten zijn! Dit jaar werken we voor het eerst met een chipsysteem, waarbij elke atleet loopt met een chip. Bij alle deelnemers gaat de tijd pas lopen na de startstreep, de tijd stopt als je over de finishlijn loopt. Voor iedere deelnemer is de tijdwaarneming dus exact!" Er wordt overlegd over crosselementen voor de jeugd, of een stukje maïsland meegenomen kan worden en of er hooibalen of ronde balkjes aan het parcours worden toegevoegd. Sien Meinen grapt: "In de speeltuin doen we de cooling down!" 

AVA '70 liep al geruime tijd rond met het idee om de Boekeldercross te verplaatsen. Voor de zomervakantie is definitief besloten om naar Dale te 'verhuizen'. Dave Posthumus legt uit: "André Porskamp heeft ons een prima aanbod gedaan, we hoeven geen huur te betalen en de catering wordt geheel verzorgd door 't Romienendal. Wij kunnen ons nu helemaal richten op de Boekeldercross zelf. In Aalten worden billboards geplaatst om de nieuwe locatie bekendheid te geven, we hebben bewust een zaterdagtraining rondom 't Romienendal gepland zodat alle leden en hun ouders of verzorgers weten waar het allemaal gaat gebeuren in november!" Dick Lubbers vult aan: "Bij start en finish wordt de boog van hoofdsponsor OWM verzekeringen geplaatst, er wordt in 't Romienendal een ruimte ingericht waar atleten zich kunnen inschrijven. Aanmelden kan nu ook al via de website." (bron)

dinsdag 18 oktober 2016

1e plaats Wim Rensink bij herfstlopen in Wehl

Wim Rensink wordt gefeliciteerd door trainer Theo Stronks
AVA'70 lid Wim Rensink staat op zondag 9 en 16 oktober aan de start van de beide herfstlopen in Wehl en wint het eindklassement van de 10 kilometer bij de mannen van 50 jaar en ouder. De sympathieke atleet uit de Aaltense buurtschap Dale noteerde de eerste keer een tijd van 44.36 minuten en haalde daar een week later nog bijna een minuut vanaf (43.45 minuten). 

Wim staat niet zo vaak op het podium en verheugde zich dan ook erg op de prijsuitreiking. Doordat de uitslagen niet goed verwerkt kunnen worden gaat deze echter aan hem voorbij. Dat wordt vanavond tijdens de wekelijkse baantraining goed gemaakt en wordt hij nog even in het zonnetje gezet. Wim, van harte gefeliciteerd.

zondag 16 oktober 2016

Verslag van de 2e Herfstloop in Wehl

Remi Rondeel finisht net voor clubgenoot Siraj Amal (foto Benny Verstege)
Rondeel blijft Amal net voor in Herfstloop

WEHL - Remi Rondeel is gisteren op de 10 kilometer winnaar geworden van de tweede en afsluitende Wim Lebbink Herfstloop. Rondeel won in een tijd van 34.15 minuten en bleef slechts 45 seconden verwijderd van zijn persoonlijk record. Toch moest Rondeel alle zeilen bijzetten om te winnen, want op slechts één seconde finishte clubgenoot Siraj Amal van Argo. De Doesburger liep voor de eerste keer een 10 kilometer. Erwin Reijmer van het Craftteam, woonachtig in Doetinchem, werd derde in 35.25 minuten, maar won wel het eindklassement na twee zondagen hardlopen in Wehl. Voor dagwinnaar Rondeel wacht eerst nog een trainingskamp met Argo in Schoorl. Zijn vorm is momenteel best goed. Een omslag van tempo naar duur in de training is nodig voor een langzame voorbereiding naar de marathon van Enschede. Lisa te Molder uit Zieuwent, pakte de winst bij de vrouwen op de 10 kilometer in een tijd van 39.09 minuten. Hiermee bleef ze ruim een minuut boven haar persoonlijk record. 

Luuk Nusselder van Argo pakte de zege op de 5 kilometer bij de mannen en was met 17.15 minuten zelfs iets sneller dan in de vorige editie. Eline de Jong uit Didam, lid van het Craftteam zette weliswaar aan in de slotfase, maar was met 18.42 minuten niet sneller dan vorige week op de 5 kilometer. Sandra de Jonge van Ciko’66 uit Roosendaal werd tweede in 18.50 minuten.(bron)

Foto's van de 2e Herfstloop in Wehl - deel 2

De start van de 10 kilometer
Klik op de link voor de foto's van Benny Verstege

jeugd

Hans Winkelhorst

Verslag van de 2e Herfstloop in Wehl

Remi Rondeel en Siraj Amal
Rondeel blijft Amal één tel voor in Herfstloop

door Benno Stevering

Atleet Remi Rondeel uit Zelhem is gisteren op de 10 kilometer winnaar geworden van de tweede en afsluitende Wim Lebbink Herfstloop. Rondeel won in een tijd van 34.15 minuten en bleef slechts 45 seconden verwijderd van zijn persoonlijk record. Toch moest Rondeel alle zeilen bijzetten om te winnen, want op slechts één seconde finishte clubgenoot Siraj Amal van Argo. De Doesburger liep voor de eerste keer een 10 kilometer. Erwin Reijmer van het Craftteam, woonachtig in Doetinchem, werd derde in 35.25 minuten, maar won wel het eindklassement na twee zondagen hardlopen in Wehl. Reijmer: "Ik miste de aansluiting met de koplopers al na een paar kilometer. In de slotfase kon ik nog aanzetten, maar de fitheid ontbrak. Op 30 oktober zullen Remi en ik elkaar tijdens de halve marathon in Doetinchem weer tegenkomen en er een mooie strijd van maken." Voor dagwinnaar Rondeel wacht eerst nog een trainingskamp met Argo in Schoorl. Zijn vorm is momenteel best goed. Een omslag van tempo naar duur in de training is nodig voor een langzame voorbereiding op de marathon van Enschede.

Lisa te Molder uit Zieuwent pakte de winst bij de vrouwen op de 10 kilometer in een tijd van 39.09 minuten. Hiermee bleef ze ruim een minuut boven haar persoonlijk record. "Het was vandaag lastig door mijn neus te ademen. Helaas kon ik niet onder de 39 minuten finishen, maar ik hield de schade beperkt. Met een eerste doorkomst van 19.20 minuten en 19.40 minuten in de tweede ronde had ik slechts twintig tellen verval en kan ik tevreden zijn. Nu is het een kwestie van afwisselen van snelheid en duur in mijn training."

Luuk Nusselder van Argo pakte de zege op de 5 kilometer bij de mannen en was met 17.15 minuten zelfs iets sneller dan in de vorige editie. Eline de Jong uit Didam, lid van het Craftteam, zette weliswaar aan in de slotfase, maar was met 18.42 minuten niet sneller dan vorige week op de 5 kilometer. Sandra de Jonge van Ciko'66 uit Roosendaal werd tweede in 18.50 minuten.

Verslag van de 4e Lochem Trail in Barchem

Carla Hoornenborg
Waar het afgelopen zaterdag nog een sombere, druilerige dag was, waren de weersvoorspellingen voor de Lochemtrail op zondag veelbelovend. Zonnig, en ’s middags een temperatuur tegen de 20 graden. Perfect weer om te trailen dus. Alhoewel is dat in mijn geval bij elk weer wel J. Nog even gauw m’n nieuwe AVA-shirt opgehaald bij Björn Weijer zodat ik in ieder geval het eerste nieuwe shirt heb dat een marathon heeft doorstaan. Zondagmorgen rond half negen richting Barchem vertrokken naar startlocatie camping Reusterman. Gezien de nog meer dan half lege parkeerplaats is mijn verwachting dat er niet veel deelname op de marathon zal zijn. In de kantine van de camping zie ik inderdaad dat de deelnemers op de marathon op één A4-tje geprint staan. Het blijken er uiteindelijk 26 te zijn. Tijdens de koffie vooraf zie ik nog enkele bekenden, waaronder Jet en Petra en we hebben mooi even tijd om bij te kletsen en loopervaringen uit te wisselen. Rond half 10 druppelen er nog meer AVA-lopers binnen, Carla, Henk en Wim die de halve lopen en om 10.30 uur moeten starten. Om kwart voor tien gemoedelijk m’n tas naar de kleedschuur gebracht en rustig richting start gewandeld. Wat een verschil is dit vergeleken met het startvak op dat moment in Amsterdam, oftewel een geluksmomentje.

De start is weinig spectaculair mede doordat er ook niemand persé vooraan wilde staan. Maar om klokslag 10 uur zijn we dan toch weg. Het parkoers is de eerste 6 km mooi geaccidenteerd over de Lochemse Berg die ik natuurlijk goed ken van alle trainingen die we daar gelopen hebben. Daarna gaat het vanaf de hockeyvelden bij Lochem richting Vorden en wordt het vooral vlak. Ik had mij voorgenomen om in voorbereiding op de Bello Gallico de komende vier marathons op een rustig trainingstempo te lopen van gemiddeld max. 9 km/h. hoe vaak ik dit ook probeer het wil maar niet lukken. Nu loop ik bewust met de handrem er op en toch krijg ik de kilometertijd maar niet onder de 6 minuten. Dan maar niet meer op het horloge kijken en gewoon op gevoel gaan lopen. Na ca 12 km slaat de halve linksaf en mogen de 31 en 42 km rechtdoor het Grote Veld in. Een prachtig natuurgebied tussen Lochem en Vorden met heerlijke bospaden. De verzorging bij 14 km is prima van alles te drinken en dat smaakt nu best wel want met de zon erbij is het toch lekker warm geworden. Heb de hele weg al alleen gelopen en na ongeveer 20 km kom ik een loper achterop die wat last van kramp heeft en het wat rustiger aan wil doen. Jammer, ik had graag met iemand samen op en zo de tijd wat de doden.

Bij het 29 km punt komen we weer op de route van de 31 km maar zie daar op een enkeling na ook geen lopers meer van. Ondertussen begin ik aardig opgedroogd te raken en snak echt naar een verzorgingspost. Meende zelf dat dit bij 29 km was, maar dit blijkt dus bijna bij 34 km te zijn. Helaas was daar bijna alles op en moest ik het met een bekertje water en een krentenbol doen. Even lekker gezeten om het eten weg te spoelen en een klein rustmomentje te pakken. Het gemiddelde ligt daar nog steeds net iets boven de 10 km/h dus de geplande eindtijd van 4.30-4.40 uur moet er wel in zitten mits er niks geks gebeurd. Ik haal nog een iets te hard gestarte loper in en na een vervelend lusje door een stal en over de crossbaan is het eind al in zicht. Binnendoor, even de grote weg oversteken, de Belvedère beklimmen en op na de finish. Pak op het steile stuk naar de Belvedère nog even een wandelmomentje om een laatste gelletje en water te nemen en ik wordt al dribbelend ingehaald door een wat oudere ‘heer’ waarmee ik aan het begin al tot tweemaal toe tevergeefs een gesprek aan heb proberen te knopen. Ook nu weer precies hetzelfde, geen reactie op een vraag en opmerking. Stik er maar in, dacht ik nog. Blijf zo’n dertig meter achter hem lopen en in de laatste twee kilometer halen we nog twee lopers in.

Ik loop vlak voor de finish nog bijna verkeerd door bovenin (bij het huisje) bijna het pad van de Lochemse Bergloop-finish aan te houden zoals dit ook op de site stond, maar blijkbaar hebben ze dit vandaag veranderd. Mijn voorganger is nu ineens 100 meter weg en dat maak ik in een halve kilometer niet meer goed. Vlakbij de finish staat nog één keer een dranghek op het pad bij een vijfsprong en je moet daar goed kijken welk pad je moet hebben. Het is het 2e pad over een boomstronk en buigt daarna snel naar rechts af richting finish. Daar aan gekomen zie ik mijn voorganger nergens, maar na blijkt nu, heeft hij het derde pad gekozen en zodoende een lusje teveel gelopen en komt 1 minuut na mij binnen. Probeer nog even of er nu wel een gesprek mee te voeren valt maar geef het al gauw op, wat een azijnpisser. Mijn eindtijd blijkt 4.13.32 te zijn, oftewel een gemiddelde van precies 10 km/h en een vijfde plaat. Ben er wel blij mee want het ging redelijk makkelijk. Aan de andere kant was de training juist bedoelt om langzaam te lopen, maar ja. Mijn chip kan ik omruilen voor een kop erwtensoep en die gaat er lekker op het terras zittend wel in. Ik vond het een prachtig parkoers alleen had het van mij wel wat zwaarder mogen zijn want 293 hoogtemeters op mijn Garmin is niet echt spectaculair. Ben ook benieuwd of er gezien de geringe deelname volgend jaar nog een vervolg op komt. Nu eerst een paar dagen rust en uitwaaien en dan op 30 oktober het NK Trail in Schoorl.

Groeten, 

Henrie Drenthel
Net voor de start van de kleinschalige marathon

Wehl 2e Herfstloop 5 km - 19.39 min - 1e plaats M50

Eindelijk weer onder de 20 minuten, ik ben er erg blij mee
Op het trainingsschema voor vandaag staat de 10 kilometer van de herfstlopen in Wehl, dit als voorbereiding op de Diepe Hel Holterbergloop. Een heel peloton van AVA'70 leden staat dan ook aan de start voor deze afstand. Ik besluit om mee te doen aan de 5 kilometer om weer te proberen in de buurt van de 20 minuten te komen, het moet toch nog één keertje lukken om onder deze magische grens te lopen. De weersomstandigheden zijn ideaal, een prachtig herfstzonnetje met weinig wind en in het bos is het prima om te lopen. 

Ik vergis me nog even waar de start is maar deze is sinds vorig jaar een 50-tal meters naar achteren verplaatst. In de eerste kilometer merk ik al dat het lekker loopt en kom ik in een mooi groepje te lopen met Hans Nas, Jan Hendriks en Manfred Vels. In het bos blijven we mooi bij elkaar en heb ik zelfs nog oog voor de prachtige omgeving. Iedereen probeert wat kopwerk te doen maar Hans is van ons vieren duidelijk de sterkste en loopt in de laatste kilometer iets bij ons weg. 

Voor mijn gevoel blijft het heerlijk gaan en net onder de 17 minuten kom ik het bos weer uit en loop ik de straten van Wehl in. Ik meen me te herinneren dat ik in de voorgaande jaren dan nog een goede 3 minuten nodig heb om aan de finish te komen, maar zeker weten doe ik het niet. Dat zou betekenen dat ik dan toch wel erg dicht in de buurt kom van het beoogde doel maar laat ik maar niet teveel denken en gewoon doorlopen. Nog één keer linksaf slaan en dan een lange weg naar de finish. 

Als ik de klok kan zien, tikt het net de 19.30 minuten aan en nog één keer pers ik er alles uit. Met een voor mijn doen prachtige tijd van 19.39 minuten kom ik juichend over de finish. Ik kon de laatste maand in de trainingen al merken dat het wat beter ging maar wat is het mooi dat het gelukt is. Voor het laatst liep ik in mei 2015 onder de 20 minuten en de tijd is zelfs 44 seconden sneller dan een jaar eerder. Dat komt ook niet meer zo vaak voor en op deze prestatie kan ik wel weer een jaar op teren.

Foto's en uitslagen van de 2e Herfstloop in Wehl - deel 1

Stefan Scanu en Herbert ter Maat
Uitslagen AVA'70 leden/Aaltenaren:

5 kilometer: Geert Wevers 19.39 min, Dirk-Jan Robbe 22.39 min

10 kilometer: Lisa te Molder 39.15 min, Herbert ter Maat 40.11 min, Denis Woeltjes 40.14 min, Frank Roos 40.18 min, Wouter Raben 42.01 min, Martin Hengevelt 42.17 min, Gerrit Ormel 43.13 min, Hans Winkelhorst 43.38 min, Wim Rensink 43.45 min, Geert Zweerink 45.03 min, Peter Kroesen 45.59 min, Gerwin Jansen-Eupe 48.29 min, Ingrid van Zolingen 48.31 min, Evelien Hillen 50.11 min, Marco van Rijs 50.59 min, Theo Stronks 51.42 min, Jeannet Schutte DNF

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

jeugd - deel 1

jeugd - deel 2

5 kilometer - heen

5 kilometer - terug

10 kilometer

10 kilometer- bruggetje

alle uitslagen


site organisatie

Geert Zweerink
Peter Kroesen

zaterdag 15 oktober 2016

Foto's van de jeugdtraining van AVA'70 voor de Boekeldercross

Veel jeugdleden waren bij 't Romienendal aanwezig voor de training
In de maand november vindt iedere zaterdag de Boekeldercross plaats op het nieuwe parcours bij 't Romienendal. Zaterdag nam de jeugd al vast een kijkje en fotograaf Nathan Posthumus was hierbij aanwezig om weer prachtige foto's van alle jeugdleden te maken. 

Klik op de link voor het album


fotoalbum

inschrijven Boekeldercross

site organisatie
Het plezier spat er van af

Uitslagen en foto's van de 52e Athlos cross in Harderwijk

Mark te Brake
Athloscross op zoek naar nieuwe formule

HARDERWIJK - De 52e Athloscross in Harderwijk was wederom sport zoals sport moet zijn. Atleten die het tegen hun tegenstanders, de elementen en zichzelf moesten opnemen. De animo voor deze atletiekdiscipline is echter tanende.

Behalve bij de jeugd. Die waren vanuit Apeldoorn, Epe, Heerde, Zeewolde, Nijkerk en Harderwijk weer massaal aanwezig. De jeugd werd over het ATB parcours van WV de Noord Veluwe gestuurd en dat betekende spektakel wat voor ouders en ander toeschouwers goed te volgen was. De lange cross werd in het Strokelbos gelopen. Daarin bleken Miriam van Reben van het Amsterdamse Phanos en pupil van de aanwezige Bram Wassenaar en Sebastiaan van Kints uit Rotterdam de sterksten. Organisator Marcel Celie wist genoeg. Werk aan de winkel waarbij de sleutel weleens richting Noord Veluwe kan worden gezocht. (bron)

AVA’70 lid Mark te Brake liep naar een prachtige 3e plaats op de 10.500 meter in een tijd van 39.08 minuten.

Klik op de link voor de uitslagen

Het podium van de 10.500 meter met van links naar rechts Niek den Exter, Jorit van Malsen en Mark te Brake

donderdag 13 oktober 2016

Route 30: 's-Heerenberg - Witte Pater tocht

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag. 

Vandaag de 30e route uit deze serie: 's-Heerenberg - Witte Pater tocht over het Landgoed van Huis Bergh en door het Bergherbos. De paters kwamen in 1937 als bewoners van het klooster, nu Gouden Handen, in 's Heerenberg wonen. Zij werden Witte Paters genoemd omdat de paters, om hun band met Afrika te tonen een boemoes (een witte Arabische klederdracht) en een rode fez droegen. De paters werden opgeleid om missionaris te worden in Afrika. Toen de paters het klooster in 1958 definitief verlieten hebben zij hun Afrikaanse collectie overgedragen aan het Afrika museum in Berg en Dal. De paters waren verplicht om elke dag een wandeling te maken. Dit gebeurde altijd in groepjes van oneven personen. Veel oudere Stokkummers herinneren zich het beeld van de vuurrode hoofddeksels boven de goudgele graanvelden op de Stokkumse heuvels. Tijdens hun wandeling hadden de paters altijd een 'huis van God' (kerk) in het zicht, dit moest de paters wijzen op hun heilige missie.

Route 30: Een route over het Landgoed van Huis Bergh en door het Bergherbosch
Afstand: 10.0 kilometer
Start: Parkeerplaats bij Gouden Handen Emmerikseweg 13 - 7041 AV 
's-Heerenberg
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 21 augustus 2025
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

01.Start vanaf de parkeerplaats bij Gouden Handen
*Gouden Handen was van 1975 tot 1999 het grootste creativiteitscentrum voor amateurs ter wereld en was gevestigd in een voormalig Patersklooster. Achter het gebouw bevindt zich de geheel gerestaureerde statietuin, zeker de moeite waard om te bezoeken.
02.Bij het verlaten van de parkeerplaats RA, steek gelijk de weg over in de richting van grenscafé de Peer
*Grenscafé de Peer was een belangrijke uitvalsbasis voor smokkelaars en met de Marechaussee als buren leverde dit wel eens hilarische momenten op. Zo werd een vrij corpulente dame 'die echt helemaal niks had aan te geven', door de dienders bij de kachel gezet. Na een tijdje dreef de boter van haar af en was deze dame 10 kilo lichter.
03.Na café de Peer LA, zandweg in (Landgoed Huis Bergh)
04.Tweede pad RA, de wal op in de richting van kasteel Huis Bergh
*Kasteel Huis Bergh behoort tot de grootste kastelen van Nederland . De bouwgeschiedenis gaat terug tot de 13e eeuw.
05.1e zandpad LA naar beneden (De Plantage)
06.Direct bij kruispunt van zandwegen RD
07.Na de tuin met het vijvertje en de twee zuilen, tweede zandpad RA
08.Einde pad T-kruising voor wijngaard 't Bergherbosch LA
09.Einde zandweg, asfaltweg oversteken (Molenberg)
10.Na de molen LA, klein paadje tussen de weilanden in (Möllepaedje)
*Düffels Möll, een molen op de 30 meter hoge Möllebult. De windkorenmolen van de familie Düffels dateert uit 1861 en werd gebouwd op grond die De Windslag heet. Vanaf 1922 was er alleen een molenromp, zonder wieken, en werd hier elektrisch gemalen. In de jaren 1985-1987 is de Düffels Mölle gerestaureerd. Het Möllepaedje is een zeer oud voetpad, gebruikt als kerkpad naar de kerk in 's-Heerenbergh voor 1915, toen Stokkum nog geen kerk had. Tevens pad van het dorp naar de molen, waar men brood haalde of met de kruiwagen zaad bracht om te malen.
11.Einde pad recht oversteken (Rozenkampsweg)
12.Op splitsing RA (Suitbertusstraat)
13.Op T-kruising LA (Pastoor van Sonsbeeckstraat)
14.Eerste weg RA (Hagelcrijsweg)
15.Bij splitsing links aanhouden (Sint Isidorusstraat)
*Een hagelkruis werd geplaatst en gewijd na misoogst door hagel of storm. Hagelkruisen komen voor in de Liemers, Nederrijngebied, Brabant en Limburg. Stokkum had tot begin 17e eeuw een hagelkruis, dat in de reformatie verdween. In 1994 is als herinnering dit exemplaar gebouwd aan de rand van het akkerbouwgebied Het Veld, vroeger de graanschuur van het dorp. Met het groter worden van het dorp in de 15e eeuw nam de behoefte toe aan landbouwgrond en voortdurend werden de woeste stukken grond in cultuur gebracht.
16.In de bocht, bij de Stilleweg, de asfaltweg links blijven volgen
17.Eerste zandweg, bij huisnummer 8, RA (Hulzenbergseweg)
18.Met de bocht naar rechts meelopen en een eind verder op de kruising LA, richting verkeersbord 'fietspad'
19.Eerste mogelijkheid RA (dit is na ongeveer 150 meter), voor grote eik bij slagboom (Bergherbos) en loop langs de bosrand
20.Bij picknicktafel, op driesprong Hulzenbarg, RA de heuvel af
21.Op de T-kruising RA, zandweg langs bomenrij rechtdoor blijven volgen
22.Op de 5-sprong, aan de andere kant van het verharde fietspad, het linker zandpad volgen (Botterweg)
*Boeren brachten hierlangs hun boter en eieren naar de markten in de omgeving.
23.Op kruising van zandpaden RD
24.Einde van de weg LA (Kastanjelaan)
25.Direct RA (Dennenweg)
26.Op kruising van zandpaden RD
27.Op kruising RA (Vossenweg), langs de Gasthuusbult 
*Gasthuusbult en Gasthuusbos waren vanouds eigendom van de Gasthuisstichting in 's-Heerenberg. Het eeuwenoude Gasthuis Sint Gertrudis kreeg veel schenkingen, belegde in grond en verstrekte, toen er nog geen banken waren, ook leningen uit sociale bewogenheid
*Na het 'Schwarzwald' huis vind je aan de rechterzijde het oude Burgers dierenpark. Op deze plek is op 30 maart 1913 Burgers Zoo gestart. In 1923 verhuisde het park, vanwege de moeilijke bereikbaarheid, naar haar huidige locatie in Arnhem.
28.Aan het einde van de zandweg op de splitsing RA, het trottoir rechts blijven volgen
29.Direct na het bord einde bebouwde kom 's-Heerenberg LA, Kruispad tussen de akkers in
30.Verharde weg oversteken, pad blijven volgen
31.Einde pad de weg oversteken en bij het hek het bos in
32.Aan het einde van het pad door het hek en ga LA de zandweg in
33.Bij de slagboom RD, Landgoed Huis Bergh
34.Op kruispunt van zandpaden LA, richting kasteel Huis Bergh
35.Op splitsing links aanhouden, het heuveltje op
36.Op kruispunt ter hoogte van het trappetje en de kerk RD
37.Einde pad op de wal RA bij café De Snor
*Het Stadsplein is in 2014 geheel opnieuw ingericht, er zijn verschillende leuke terrassen en winkeltjes.
38.Bij de kerk RD, richting kasteel Huis Bergh
39.Voor het kasteel LA ('s Gravenwal)
40.Op kruising RA (Oudste Poortstraat)
41.Weg naar rechts negeren en bij de volgende kruising RA (Walsteeg)
42.Voor de wachttoren LA het paadje in
*Behalve de twee stadspoorten, de Aildstad Poort en de Meulle Poort, stonden er op de stadsmuren vijf grotere en elf kleinere torentjes. Eén van de kleinere torentjes, de jachttoren, is na de oorlog 1940-'45 hier aan de Walsteeg op een 15de-eeuws fundamentherbouwd.
43.Einde paadje LA
44.Na grenscafé De Peer RA
*Voordat de Europese Akte getekend werd in 1986, dat vrij verkeer van kapitaal, goederen en personen regelde, moesten alle goederen die Nederland verlieten en binnen kwamen 'ingeklaard' worden. Er stonden vele inklaringskantoortjes bij de grens en elke vrachtwagen moest hiervoor een lange stop inlassen. Dit betekende een geweldige vraag naar gehaktballen en gebraden karbonades in het cafe. Ook werden er 's morgens voor schooltijd al meer dan 200 spiegeleieren gebakken voor de hongerige chauffeurs.
45.Bij de parkeerplaats LA

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 149

Erwin Wamelink, clubkampioen van AVA'70
Pieken op het juiste moment!

Acteerprestaties die Oscar-waardig zijn, een blessure faken, een lulverhaal ophangen over bloedarmoede en liegen en bedriegen tot je een ons weegt. Je moet er soms iets voor over hebben om iets te bereiken en achteraf gezien was dit het allemaal waard.

Tandenknarsend sta ik aan de start van de Kramp Run. Deel 1 van het masterplan. In Varsseveld moet ik een meelijwekkende prestatie neerzetten. Op die manier zal niemand mij meer als kanshebber zien voor de jaarlijkse clubtitel, de belangrijkste atletiekprijs van het seizoen. Ik ken de consequenties van dit huzarenstukje. Ik ontneem Victors Fruit de mogelijkheid om de titel te verdedigen en ik word ongetwijfeld overladen met kritiek en onderworpen aan een stortvloed van vragen. Het is niet anders. Zo gezegd, zo gedaan. Ik waggel als een piepende COPD-patiënt over het parcours van de Kramp Run. Als ik in de verte een bekende zie, kijk ik bewust wat sipper. Na afloop ga ik teleurgesteld en met mijn handen voor mijn ogen tegen een dranghek zitten. Met pijn en moeite kan ik mijn lach inhouden. Toneelspel van wereldniveau. 


Om het verhaal nog wat sterker te maken, zuig ik een paar dagen later een huisartsbezoek uit mijn duim. Na lang wikken en wegen kies ik voor bloedarmoede, dat klinkt wel stoer. Via Wikipedia leerde ik alle symptomen uit mijn hoofd. Verkapte luiheid onder de noemer ‘licht vermoeid’, prikkelbaar met de neiging tot het maken van sarcastische en vrouwonvriendelijke opmerkingen. Zelfs de beste helderziende twijfelde niet aan mijn verhaal. 

Voor deel 2 van het plan zocht ik een schlemiel. Vincent Scholten was de perfecte kandidaat. Ik prees hem helemaal de hemel in en bombardeerde hem tot grote favoriet voor de clubtitel. Het pijnlijke bij Vincent is dat die zelf ook in zijn winkansen ging geloven. Met hem vele anderen. Ook dit gedeelte van de missie was voltooid. 

Op zaterdag 8 oktober was de grote dag. Ik was in de ogen van alle kenners geen schim meer van de formidabele atleet van vroeger (Zes clubtitels prijken immers al op mijn palmares). De meesten geloofden er zelfs niet in dat ik de meerkamp zou afmaken. Niks was minder waar. Vlak voor de start van de 100 meter zeg ik zachtjes en met satanisch genoegen: “Pieken op het juiste moment jongens.” Na het startschot vlieg ik weg bij de concurrenten en de strijd is eigenlijk al beslist. Als een hazewindhond op konijnenjacht bestijg ik het kunststof. De opengevallen monden van mijn opponenten geven een bevredigend gevoel. Ik heb ze allemaal een loer gedraaid. Onderdeel na onderdeel win ik met overmacht en op de 1500 meter toon ik nog één keer mijn aangeboren talent. Na maandenlang verstoppertje te hebben gespeeld, sta ik er als de belangrijke prijzen worden verdeeld. De clubtitel is sinds 2014 weer waar die hoort, in huize Wamelink!

woensdag 12 oktober 2016

'Wij zijn van toegevoegde waarde'

Noah en zijn ouders in Ierland
Met een voldaan gevoel passeren Noah en Robert Brethouwer de finish. De Run Galway Bay marathon in Ierland is volbracht. Het duo werd met alle egards ontvangen door de wedstrijdorganisatie en ze hadden zelfs het voorrecht om voor de grote meute uit te starten. Deze gastvrijheid ontbreekt helaas nog wel eens bij hardloopwedstrijden in eigen land. Bij geen enkele grote marathon in Nederland zijn ze tot op heden welkom. 

Aalten - Noah Brethouwer is door zijn meervoudige beperking aan zijn rolstoel gekluisterd. Het is voor hem onmogelijk om zonder hulp van een 'Angel' deel te nemen aan sportwedstrijden. "Als onze zoon Joël ging wielrennen of hardlopen, zat Noah bij de deur te huilen. Hij wilde dolgraag mee en toen zeiden wij tegen elkaar: waarom niet?", vertelt Henriëtte Brethouwer, de moeder van Noah. Mede hierom hebben Henriëtte en haar man Robert in 2013 de Ligthouse Sports Foundation in het leven geroepen. Deze stichting maakt het voor kinderen met speciale behoeften mogelijk om deel te nemen aan sportevenementen. Naast team Noah, dat bestaat uit Noah en vier Angels, zijn er nog zeven teams aangesloten. Hoewel Team Noah inmiddels geregeld aan sportevenementen meedoet, zijn ze bij veel hardloopwedstrijden niet gewenst. Robert Brethouwer: "Er zijn natuurlijk heel wat redenen te verzinnen om ons uit te sluiten, maar de meesten snijden geen hout." In veel gevallen heeft het te maken met de reglementen. "In het verleden hebben organisaties nog wel eens problemen gehad met wheelers of skeelers. Daarom hebben zij in hun reglement opgenomen dat er geen atleten met wielen mogen meedoen, hier vallen wij natuurlijk ook onder." 

Volgens Robert en Henriëtte leidt hun deelname nooit tot problemen. "Wij zijn niet breder dan andere sporters, alleen iets langer." In hun ogen is de deelname van atleten met een beperking juist een verrijking van een evenement. "Na de triatlon van Amsterdam kwamen er vier stoere kerels naar ons toe. Ze hadden tranen in hun ogen. Ze waren geraakt door onze deelname. Dat geeft veel voldoening." In tegenstelling tot bij hardloopwedstrijden is de Ligthouse Sports Foundation een graag geziene gast bij triatlons."Sommige triatlons benaderen ons zelfs om weer deel te nemen, dat geeft wel aan dat wij wel van toegevoegde waarde zijn voor sportevenementen." Ondertussen ligt er een verdrag van de VN waarin staat dat het uitsluiten van groepen in de samenleving niet is toegestaan. Nederland heeft dit verdrag ondertekend, maar of hier iets mee wordt gedaan is de vraag. Henriëtte en Robert Brethouwer knokken in dóór. "Ons ultieme doel is om ooit de stichting op te heffen omdat we overbodig zijn. Zo ver is het helaas nog lang niet." (bron)

dinsdag 11 oktober 2016

Verhuizing parcours Boekeldercross-competitie

De start van de allerlaatste Boekelder Cross in de Ringkamp
Vele, vele jaren was de Loohuiscross een wedstrijdenreeks, die in november onderstreept was bij menig atleet uit Aalten en de verre omtrek. Honderden lopers en loopsters liepen de rondjes in het fraaie Loohuisbos. Later verhuisde de start- en finishlocatie naar de Ringkamp, waar gebruik werd gemaakt van het mooie Haartse clubgebouw. Het Loohuisbos maakte echter nog altijd deel uit van het selectieve parcours over asfaltwegen, zandstroken  en bospaden.
Na uitvoerig overleg met de verschillende partijen is de weloverwogen keuze gemaakt, om letterlijk en figuurlijk een nieuwe weg in te slaan. De Boekeldercrosscompetitie 2016 verhuist naar een nieuwe locatie en krijgt een geheel nieuw parcours. De start- en finishlocatie is dit jaar bij het Romienendal in Dale. De deelnemers krijgen een prachtig, afwisselend en zeer uitdagend parcours voorgeschoteld met weinig asfalt, veel zandpaden, en het nodige hoogteverschil in een schitterend stukje Aalten. Mogelijk dat er zelfs hier en daar over een boomstammetje zal moeten worden gesprongen. Het zal een selectief rondje worden en de verwachtingen over de nieuwe Boekelder crosscompetitie zijn hooggespannen en de eerste trainingen hebben er inmiddels al plaatsgevonden. 

De Boekeldercross vindt plaats op 5, 12, 19 en 26 november 2016
Starttijden: 1 km 13.00 uur, 2 km 13.10 uur en de 5, 10 en 15 km start om 13.30 uur

Locatie: 't Romienendal, Aladnaweg 3 - 7122 DP Aalten

Klik op de links voor meer informatie

programma

inschrijven

parcours 5 kilometer

site organisatie

zondag 9 oktober 2016

Verslag van de 3e cross triathlon in Lichtenvoorde

Cindy Brusse
Dan denk je op 4 september na de Rutbeek triatlon, het seizoen zit erop, laat ik me toch verleiden om de 1/8 cross-triatlon in Lichtenvoorde mee te doen. De vorige edities kon ik niet meedoen in verband met vakantie. Getriggerd door Cindy Brusse laat ik me verleiden om deze triatlon mee te doen. Cross-triatlon is een discipline die me goed ligt. Op de één of andere manier kom ik op een ATB tot een betere prestatie.

Ik ga op de fiets naar Lichtenvoorde, gelijk een goede warming up. Het is knap fris en gelijk kom je aan het denken wat doe ik aan na het zwemmen. Het zwemmen in het binnenbad en daar is het meer dan warm. De zon schijnt en het lijkt snel op te warmen. Ik besluit om in mijn tri-pak te starten en een paar handschoenen aan te trekken tijdens het fietsen (In mei had ik de handen zo koud dat ik mijn helm niet los kon maken).

Ik zit in de 3e startserie, 10.40 uur is het vertrek en de snelle zwemmers mogen starten in de meest linker baan. We gaan van start en ik zit gelijk in een goed ritme, na 8.20 minuten klim ik uit het water. Dat is sneller dan verwacht. De wissel gaat redelijk maar door mijn schoenen met veters kost dit voor mijn gevoel veel tijd. Achteraf valt het mee en zit ik met goed 10 minuten op de fiets. Het hele jaar heb ik veel last gehad van de overgang van het zwemmen naar het fietsen. Nu is het  geen probleem en kan ik gelijk goed gas geven. Het is een snel parcours met hier en daar wat haakse bochten met grind. Even ben ik aan het twijfelen of ik na een afslag wel goed zit, er is niet direct een herhaal pijl. Ik stop even om te kijken of ik goed zit en verlies hier wat tijd.

Na 40 minuten fietsen ben ik terug bij het zwembad en heb ik een snelle wissel. De start met het lopen gaat prima en ik heb geen last van de overgang. Het parcours is grotendeels verhard met veel bochten en na ruim 21 minuten lopen kom ik over de finish. Mijn eindtijd is 1:13:20 uur, waar ik zeer tevreden mee ben. De cross-triatlon Lichtenvoorde is een leuke laagdrempelige triatlon om kennis te maken met deze prachtige sport.

artikel Streekgids

Sportieve groet, 

Gerben Duenk