zondag 18 november 2018
Uitslagen van de 35e Zevenheuvelenloop in Nijmegen
 |
| De toppers van AVA'70 Klik op de link voor de uitslagen uitslagen site organisatie  |
Uitslagen van de 6e Lochem Trail in Barchem
 |
| Rik Delsing in de prachtige omgeving van Lochem |
Uitslagen van de 3e Montferlandse Herfstrun in Beek
 |
| Prachtige 2e plaats Herrald Aaldering op de halve marathon |
uitslagen
site organisatie
Uitslagen van de 6e Zevenheuvelennacht in Nijmegen
 |
| AVA'70 is goed vertegenwoordigd op Zevenheuvelennacht
Roos Blokhuis wint
sprankelende Zevenheuvelennacht in parcoursrecord
De zesde editie van de
Zevenheuvelennacht is gewonnen door Mark van Kessel en Roos Blokhuis. Blokhuis
finishte in een nieuw parcoursrecord van 24:11. Youri Pessy bleef in 21:51 zijn
naaste belagers Wybe Sesink en Bram Som voor. Nooit eerder finishten zoveel
lopers de 7 kilometer bij de Zevenheuvelennacht als dit jaar. De deelnemers
werden tijdens de frisse avond verrast door de sprankelend verlichte kilometer
op de Louisiaweg en door een bruisend feest neergezet door de bewoners van de
Gelderselaan.
Blokhuis sterkte haar
zelfvertrouwen tijdens de Zevenheuvelennacht met een snelle winnende tijd. De
17-jarige Hoornaarse is in voorbereiding op het EK cross in eigen land en
testte in Nijmegen nog een keer haar benen voor de EK-kwalificatiewedstrijd volgende
week. De jonge atlete liep direct na de start weg van haar concurrentie en
finishte met ruim anderhalve minuut voorsprong op de tweede dame. Julia
Samuelsson finishte als runner-up in 25:48 en An Lenders kwam als derde over de
finish in 26:25. Blokhuis zette in 2017 met een tijd van 17:05 al het
parcoursrecord neer op de 5 kilometer bij de Stevensloop en heeft nu dus twee
Nijmeegse parcoursrecords in handen.
Na twee derde plaatsen de
afgelopen twee jaar bij de Zevenheuvelennacht wist Mark van Kessel dit jaar
voor het eerst de winst voor zich op te eisen. De strijd in de mannenwedstrijd
werd beslist bij de beklimming van de Sophiaweg. Van Kessel wist hier een gat
te slaan op zijn achtervolgers Sesink en Som. De laatste twee aflopende
kilometers richting de finish hield de voorsprong van Van Kessel stand en kwam
hij alleen aan bij de finish. Team Zevenheuvelen-atleet Wybe Sesink haalde met
zijn tweede plaats voor het eerst het podium van de Zevenheuvelennacht.
Jeugdtrainer van Team Zevenheuvelen en voormalig 800 meter toploper Bram Som
werd derde.
De zesde Zevenheuvelennacht
was met een temperatuur van 3 graden rond de start om 19.00 uur fris. Ondanks
de koude verliep de Nacht vlekkeloos en genoot een record aantal deelnemers volop
van de sfeervolle verlichting in het start- en finishgebied en aan de route. Op
de Louisiaweg betoverde de LED-verlichting het donkere bos aan de rand van
Nijmegen. De laatste kilometer werden de lopers richting de finish geholpen
door de bewoners van de Gelderselaan die een levendig feest hadden neergezet.
Klik op de link voor de uitslagen
|
Live uitzending Zevenheuvelenloop in Nijmegen
Niet alleen de wereldtop loopt mee tijdens de 35e editie van de Zevenheuvelenloop in Nijmegen. Ook wedstrijdlopers en recreanten uit heel Nederland weten ieder jaar hun weg te vinden naar de najaarsklassieker over 15 kilometer die bekendstaat om haar prachtige heuvelachtige parcours in en om Nijmegen.
Met 40.000 fanatieke hardlopers is het een van de grootste sportevenementen van Nederland. Omroep Gelderland is zondag 18 november vanaf 12.45 uur live bij vanaf het parcours. En ’s avonds na het GLD nieuws zenden we een samenvatting uit van de Zevenheuvelenloop 2018.
Ook veel leden van AVA'70 uit Aalten nemen vandaag deel aan deze prachtige najaarsklassieker, kijken dus!
zaterdag 17 november 2018
Aalten 3e Boekeldercross - 5 km - 21.24 min - 7e plaats M50
 | ||
| Bijpraten met Jelle Hubers over de wedstrijd
Ook bij de 3e Boekeldercross
zijn de weersomstandigheden weer prima. Als ik thuis weg fiets is het nog vrij
koud maar als even later het zonnetje doorbreekt is het fantastisch loopweer.
Speaker Dirk Vreman hoor je van verre al weer galmen over de Daalse dreven en
deze spraakwaterval laat dan ook weinig stiltes vallen. Hij is ook net zo
enthousiast over de eerste- als over de laatste loper die over de finish komt.
Mijn doel voor vandaag is om
weer in de buurt te komen van mijn snelste tijd van 21.38 minuten. Alleen heb
ik me voor genomen om iets rustiger te starten en kijken of ik dat tempo dan
langer kan volhouden. In een lange rij van atleten loop ik de eerste kilometer
langs de sloot waarbij ik af en toe moet uitkijken voor een wat langzamere
loper van de 10 of 15 kilometer. Maar echt last heb ik er nooit van en ik kom
dan ook al vrij snel bij het bordje van de eerste kilometer.
Mijn clubgenoten Gerrit Ormel,
Rob Berkelder en Ben Wesselink lopen in ongeveer hetzelfde tempo en af en toe
is het stuivertje wisselen van positie. Als we de befaamde Gesinkbult opdraaien
kan ik nog iets aanzetten maar moet deze inspanning even later weer bekopen.
Ook de boomstam en het steile klimmetje er achter is altijd een scherprechter
en brengt je hartslag bijna naar maximale waarden.
|
Verslag van de 3e Boekeldercross in Aalten - deel 2
 |
| van links nar rechts Arjan Weijenborg, Julia Kang, Björn Demkes en Klaus Schlüter |
Aaltense Julia Kang al
verzekerd van eerste plek eindklassement Boekeldercross
Door Benno Stevering
Siraj Awal Aman uit Doesburg probeerde zaterdag
even het record van clubgenoot Bob te Lindert van Argo aan te scherpen op de
vijf kilometer. Hij bleef echter dertien tellen boven de zestien minuten haken.
Siraj gaf aan desondanks wel tevreden te zijn met zijn zege. ‘’De eerste drie
kilometer liep ik in 3.10 minuten per kilometer. Ik had het moeilijk. De
laatste twee kilometer kon ik weer aanzetten. Het was mijn eerste echte
wedstrijd weer na de Kramprun in Varsseveld. Een goede test voor de Tilburgse
Warandaloop. Ik had er natuurlijk ook wel even aan gedacht het record van Bob
te Lindert te verbeteren hier. Hij liep hier vorig jaar een tijd van 15.51
minuten, erg snel. Jordy Kloet hielp me even op gang. Maar ook ik strandde net
als Mark te Brake vorige week in de poging het record aan te scherpen.’’ Bob
was momenteel nog niet op niveau en moedigde langs het parcours zijn clubgenoten
aan. Ook het maken van hardloopfoto’s is genieten voor hem ondanks dat hij niet
meeloopt met de wedstrijd.
Mark te Brake die vorige week deze afstand won, liep nu als training voor de Warandaloop mee
op de vijftien kilometer. Dit mondde nog uit in een tweede tijd van 57.10
minuten achter Klaus Schluter uit Ellewick die in 56.35 minuten over de meet
kwam. Arjan Weijenborg uit Utrecht won de tien kilometer in 36.07 minuten,
gevolgd door Bjorn Demkes uit Lievelde met de beste papieren voor de eindzege
in het klassement. Weijenborg heeft zijn roots in Lichtenvoorde. ‘’Ik loop
graag hier in deze regio. Het is een prachtige streek. Afgelopen jaar heb ik op
zowel de drie, de vijf kilometer als ook op de vijftien kilometer mijn
persoonlijk record verbeterd. Dit parcours is bijna net zo mooi als de
afstanden die ik bij de Loohuiscross liep. Hier moet je door slootjes en op en
af langs talutten. Ik wilde eerst kijken hoe snel het veld was en was zelf ook
rap weg. Na twee kilometer kwam ik alleen te lopen. Na het baanseizoen heb ik
bewust een goede pauze genomen. Ik liep als in een flow. Ook de Maple Leaf
Cross ging al boven verwachting. Als lid van av Phoenix te Utrecht gaat het
goed. Voor volgend jaar staat de hele marathon op de planning in Rotterdam. Ik
zal dan mijn kilometers moeten opvoeren. Ook wil ik nog een trainerscursus
volgen. Dat zou ik erg leuk vinden om te doen naast mijn werk. Klaus Schlüter
liep de vijftien kilometer en nog voor Bjorn die uiteindelijk tweede werd op de
tien kilometer achter Weijenborg. Katja Demkes uit Lievelde werd door de
Utrechtse Anne van der Put op twee minuten achterstand gezet.
De 44-jarige
Julia Kang uit Aalten heerste voor de derde keer bij de vrouwen in een
thuiswedstrijd op de vijftien kilometer en finishte dit keer in 1.03.45 uur.
‘’Met twee jonge kids heb ik relatief weinig tijd om te trainen als
alleenstaande moeder. Ik moet overdag trainen. Bij de meeste wedstrijden ben ik
momenteel een van de snelste veertig plussers. Mijn prestaties worden echter
wel beter ondanks dat ik niet doelgericht train. Af en toe neem ik tips aan van
een goede hardloopvriend. Mijn tussentijden op de vijf en de tien kilometer
waren sneller dan de snelste vrouw op die afstand. Mijn snelste tien kilometer
liep ik in 40.30 minuten. In december loop ik nog graag mee in de
Scharenborgcross in Lievelde. Volgende week loop ik echter nog 1 keer de
vijftien kilometer mee hier in Aalten. Het is best een pittig parcours en dan
nog iedere keer over die boomstam heen springen. Omdat ik niet wil vallen
concentreer ik me iedere keer op de grond. Verder schrijf ik over voeding en
gezondheid. Bezoek gerust eens mijn website: www.juliakang.nl. Wellicht kunt u
mijn tips gebruiken bij uw eigen training. Interval maakt sinds drie maand deel uit van mijn training wat ten goede komt
aan mijn tijden. Mijn basisconditie is goed’’
Net als Kang is Ruben Garretsen van Argo op de vijf kilometer ook al verzekerd
voor de eindzege. Zaterdag werd hij vierde. ‘’De eerste twee kilometer kon ik
nog net volgen en ging mee. Ik had geprobeerd juist de eerste drie kilometer
hard te lopen voor een mooie eindtijd. Ik had de afgelopen week zware
trainingen afgewerkt. Ik moest aardig wennen weer aan de schoollessen die weer
waren begonnen.’’ De derde editie trok 400 deelnemers. Dat er een lager aantal dan
in de vorige edities en te wijten aan concurrentie van de Herfstloop Beek en de Zevenheuvelenloop die zondag werden gelopen. Het vizier is nu gericht op de
afsluitende editie voor komende zaterdag.
 |
| De finish van Julia Kang |
Verslag van de 3e Boekeldercross in Aalten - deel 1
 |
| De jeugd in actie op de 2 kilometer |
Prachtige 3e etappe
Boekeldercrosscompetitie AVA’70
Zaterdag, even voor 13.00
uur…. Iedereen was klaar voor de 3e wedstrijd van de Boekeldercrosscompetitie.
Spraakwaterval Dirk Vreeman had al het hoogste woord, de jongste talenten
trappelden ongeduldig voor de startstreep
en het publiek stond in grote getale te wachten langs het parcours. De
hardlooparena bij `t Romienendal lag er prachtig bij, dus het beloofde weer een
mooie sportmiddag te worden. En dat werd het ook…. Gelijk na het startschot
knalden de talenten richting het zware bouwland. In een lang lint trok de meute
over het zandpad, langs de sloot en vervolgens over de hindernissen richting de
finish. Lars Meinen arriveerde voor de 3e keer op rij als eerste en liet Giel
te Brake achter zich, maar die finishte wel knap als tweede. Bij de meisjes was
het wederom Madelief van Erkelens, die de snelste tijd klokte, maar ze moest
dit keer strijden tot aan de meet. De jonge Norah Busch was met haar tijd van
4,30 minuten net iets sneller dan vorige week en werd daarmee derde. Hierna was
het de beurt aan de dappere strijders van de 2 kilometerwedstrijd om hun kunnen
te tonen. Noah Lampio en Twan Meinen vochten een prachtig duel uit en scoorden
dezelfde eindtijd met 7,16 minuten. Een grootse AVA`70-overwinning was er te
vieren bij de meisjes op deze afstand, want Emma Nijenhuis won de run voor
Annelot Posthumus en Norah Rusink.
Regionaal toptalent stond er
aan de start bij de wedstrijd over 5 kilometer en het selectieve parcours trok
het deelnemersveld al snel totaal uit elkaar. In de voorste regionen ging het
bijzonder hard, maar ook in de achterste regionen werden geweldige prestaties
aan de dag gelegd. Stan Prinsen van AVA`70 hield zich knap staande in het
geweld en klokte de 5e tijd met 17,39 minuten. Maar liefst 20 atleten doken
onder de grens van 20 minuten en dat gaf aan hoe snel er gelopen werd. Bij de
Dames was Annemarie Arentsen de troef van AVA en zij liep naar een mooie 5e
tijd in de eindrangschikking.
Björn Demkes wist van tevoren
al, dat een toptijd er zaterdag niet in zat, want een lichte verkoudheid
speelde hem parten. Toch werd hij verdienstelijk tweede met een tijd van 37,25
minuten. Bij de Dames wilde Katja Demkes haar eindtijd van vorige week graag
verbeteren en slaagde prima in die missie. Met een eindtijd van 45,15 minuten
werd ze tweede. De atleten van de lange adem hadden maar liefst 3 ronden op het
pittige rondje in het Daalse land af te leggen. AVA-atleet Mark te Brake werkt
toe naar enkele grote wedstrijden en wilde vooral ontspannen lopen. Dit ging
hem uitstekend af, want de rondjes gingen steeds sneller en hij liet de klok
als tweede stilstaan op dik 57 minuten. De Aaltense atlete Julia Kang
zegevierde voor de 3e keer op rij. Ze verbeterde haar beste tijd ruim en was
dolblij met haar sterke eindtijd van 63,45 minuten.
Klassement Boekeldercross na drie wedstrijden
 |
| Volgende week zaterdag is de 4e en laatste wedstrijd |
| Klik op de links voor de tussenstand na drie wedstrijden 1 kilometer 2 kilometer 5 kilometer 10 kilometer 15 kilometer |
Uitslagen van de 3e Boekeldercross in Aalten
 |
| De start van de 2 kilometer |
1 kilometer
2 kilometer
5 kilometer
10 kilometer
15 kilometer
site organisatie
donderdag 15 november 2018
Stem op Marco van Rijs
 |
| Stemmen jullie allemaal even op Marco, ook niet leden van AVA'70?
We mogen weer stemmen
Clubhelden hebben we bij atletiekvereniging
AVA'70 ontzettend veel! Maar elk jaar mogen we er maar 1 selecteren voor de
titel 'Clubheld van het jaar', de actie van het Algemeen Dagblad. En dit jaar
gaan we voor onze superman.
Dit jaar komt niemand minder
dan Marco van Rijs uit voor AVA'70 tijdens de Verkiezing Clubhelden van de
amateursport! Gunt u Marco ook een stem? Ga dan naar de volgende site en breng
uw stem uit!
Hij is het meesterbrein achter www.ava70.nl én ook nog eens trainer van de atleten van de B-groep. En de man van
de wedstrijdregistratie en dat weet iedere loper die wel eens bij een wedstrijd
van AVA’70 aan de start heeft gestaan, de wedstrijd is nauwelijks afgelopen of
de uitslagen staan al op de site! Dus genoeg reden om even op hem te stemmen!
|
woensdag 14 november 2018
Zonder liefde geen PR (32)
 |
| Gewonnen van zoonlief Sam en lievelingsneef en hardloopvoorbeeld Geert en nog niet tevreden… |
’t Is al weer een tijdje geleden, maar ik moet
er toch even over schrijven! We zitten inmiddels weer in het crossseizoen en in
de 15 km wedstrijdperiode. Ik neem je weer even mee naar de warme nazomer, de
periode van de snelle 5 km wedstrijden. In de warme nazomer heb ik twee 5
kilometer wedstrijden gelopen: de Kramprun in Varsseveld en de Hooilandrun in
Lichtenvoorde. De beleving van deze wedstrijden heeft me nieuwe inzichten
gegeven die ik graag via dit sympathieke weblog met je wil delen. Deze
inzichten zijn tevens direct toepasbaar tijdens de Boekeldercrosswedstrijden,
de Zevenheuvelenloop, Montferlandloop, enzovoort. En ben je hardloper? Laat dit
stukje dan vooral je liefhebbende partner lezen!
Als 40+-er, die in de ontkennende fase van het
ouder worden zit, wil ik elke 5 km wedstrijd onder de 20 minuten lopen. Dit
lukt lang niet altijd. Zo ook bij de Kramprun niet, ik kwam binnen in 20.11
minuten. Vorig jaar klokte ik nog 19.36 minuten. Drie jaar geleden zou ik hier
nog harstikke tevreden met zijn, maar nu dus niet. Uit pure gif heb ik me ’s
avonds direct ingeschreven voor de Hooilandrun. Ik had nummer 101, dat
betekende dat ik de eerste inschrijver was. Mijn tijd bij deze wedstrijd was
19.45 minuten. Dat leek er meer op!
Maar hoe kan zoiets? Hoe kan het dat het de ene
wedstrijd wel loopt en de andere keer niet? Dit blijft een van de grote
mysteries van de hardloopsport. Maar niet lang meer…met deze column los ik dit
eeuwenoude mysterie op!
Eerst de Kramprun. Ik heb al eerder een
stuksken geschreven over deze roemruchte wedstrijd. In 2016 heb ik deze
wedstrijd gerend na een zeer stressvolle dag. Na veel gehaast en gebender lukte
het nog net om op tijd aan de start te staan. Resultaat: een waardeloze tijd.
Dit jaar was de voorbereiding beter. Ik had braaf 3x in de week getraind,
ongeveer volgens het schema van Gerben Deunk, onze trainer. Dus daar kon het
niet aan liggen. Er ligt echter altijd een psychische valkuil op de loer…Als
bij mij iets niet in de haak is, schiet het me nog al eens in de rug. Een week
voor de Kramprun was het weer zo ver. Erg druk op het werk, prakkisaties an ‘t
hoofd, thuis niet de gezelligste, geen rust in ’t gat…en hup, daar schiet het
weer in de rug. Medisch wordt dit een discopathie genoemd, een
tussenwervelschijf die er tussenuit floept. De oorzaak is echter veelal
mentaal. Ook al kan ik best veel praatjes hebben, het delen van kopzorgen doe
ik niet graag met anderen. Gevolg is het ophopen van spanning dat zich vertaalt
in een kronkel in de ruggegraat en stief as een old wief. Daar ga je dus niet
harder van lopen. Hier moet ik wel een kanttekening bij maken: ik heb ooit als
doel gehad om mijn zoonlief Sam te pakken op de 5 km alsmede mijn
lievelingsneef en grote hardloopvoorbeeld Geert Wevers. Deze doelen zijn beide
gehaald op deze editie van de Kramprun, dus wat dat betreft zou ik tevreden
moeten zijn…Maar dat is een ander stuksken.
En
toen de Hooilandrun. Deze run vond 3 weken later plaats dan de Kramprun. De
ergste werkdrukte na de vakantie had ik weer weggewerkt, de planning had ik op
orde, mooie projecten in het verschiet. Thuis was ik weer de betrokken en
liefhebbende partner en vader, die door het thuisfront bemind en gewaardeerd
werd. “Ga maar lekker rennen schat, en geniet ervan”, zei mijn lief, toen ik op
de fiets richting Lichtenvoorde stapte. “En laat even weten hoe het ging!” Met
een luchtkus zwaaide ze me uit, en vol goede moed en zonder rugklachten toog ik
naar de Hooilandrun. En BAM, 19.45 minuten! Hoe anders en gemakkelijker ging
het nu! Ook hier moet ik een kanttekening maken. Normaal gesproken dender ik
bij elke wedstrijd achter Hans Jentink aan. Hans, een dikke 10 jaar jonger,
ontwikkelt zich echter zodanig dat hij eigenlijk te hard voor me gaat. Ik
besloot mijn eigen tempo te kiezen. Ik kwam achter Lisa te Molder aan te
rennen. Deze jonge moeder is normaal gesproken een maatje te groot voor me,
maar nu kon ik haar goed volgen. Na de 3e kilometer ging ik haar zowaar
voorbij. Ik stak nog 2 vingers in de neus maar die zag ze niet…Net na de 4e
kilometer haalde die taaie Lisa me weer in. Ik moedigde haar nog aan, niet
helemaal oprecht gemeend. Wel overviel me een gevoel van respect voor dit
hardloopfenomeen: een kind krijgen en dan al weer zo hard rennen. Ik heb zelf
dan wel 5 kinderen, maar er waarschijnlijk wat minder van te leiden gehad…
Ondanks dit respect heb ik haar toch mijn hielen laten zien. Ze had geen
antwoord op mijn machtige eindsprint. Ik kwam binnen op 19.45 minuten en Lisa
een paar tellen later. Euforie! Bij mij tenminste…
En nu mijn theorie. Mijn theorie is dat het
“goed in je vel” zitten erg belangrijk is om een goede prestatie te leveren,
vooral in een duursport. Met een sport als kickboksen is het wellicht anders.
Met zo’n sport kun je je agressie allicht kwijt op je tegenstander. Maar met
hardlopen werkt dat niet zo. Als je meent dat je veel moet hardlopen kan dat
best wel eens discussie met je achterban opleveren. Als je meedoet aan de
wedstrijd waarbij je de hele dag weg bent, is dit voor het huisfront niet
altijd leuk. Hier ligt dus een mooie rol voor de partner weggelegd. Wie anders
dan een liefhebbende partner kan er voor zorgen dat je als hardloper lekker in
je vel zit? Je lief kan je werkzorgen relativeren, kan je met liefde omgeven,
je alle succes wensen en zeggen dat hij / zij erg trots op je is. “Ga maar
lekker rennen schat, geniet ervan! Je hebt er zo hard voor gewerkt, knallen
liefje!”. Om dan vervolgens met een grote smile aan de wedstrijd te beginnen.
Mijn theorie is dus dat je op je hardst kunt rennen als je geen kopzorgen hebt.
Help ons er van af, liefhebbende partners! Help ons aan nieuw PR’ren! Dit is
goed voor ons zelfvertrouwen, en worden we leukere partners van!
De vraag hangt nu natuurlijk in de lucht of
seks voor de wedstrijd goed is. Goede vraag. Ik heb eens een Engelse
voetbaltrainer horen zeggen dat hij er niet zo’n moeite mee had dat voetballers
in de nacht voor de wedstrijd seks hadden. Hij had er wel moeite mee dat een
voetballer om een uur of elf ’s avonds een rokerige café in ging voor zijn
“jacht”. Eerst een paar biertjes om wat losser te worden, dan her en der wat
contacten leggen met mogelijke kandidaten, om vervolgens – als hij eindelijk
beet had – om een uur vier ’s nachts huiswaarts te keren om daar zijn prooi
alle hoeken van de slaapkamer te laten zien. En dan na een dergelijke nacht op
de wedstrijddag verschijnen…Daar had de trainer wél moeite mee…
Dus tja, zeg het maar. Als een intieme nacht
voor de wedstrijd bijdraagt aan het goede gevoel moet je het zeker doen.
Misschien kan trainer Gerben dit in het wedstrijdschema zetten? Dan weten de
partners waar ze aan toe zijn!
Afgelopen zaterdag heb ik de 15 km gelopen op
de Boekeldercross, als voorbereiding op de Zevenheuvelenloop. Deze wedstrijd is
zondag de 18e november. Ik geloof dat ik de komende week maar eens een bleumken
voor m’n lief meeneem…
Groeten van Rinke (PR 15 km is 1.05,36, maar dit
zal na het bleumken ongetwijfeld anders zijn…)
dinsdag 13 november 2018
Eerste geval van doping bij AVA'70?
 |
| Zelfs de trainer van dienst had geen grip op het onstuimige gedrag van de tempobeul |
De kranten stonden de laatste
tijd weer bol van de hosannaverhalen over AVA`70. Helaas pakken er zich op dit
moment donkere wolken samen boven de club en omdat er is gekozen voor
transparantie, wordt er ook geen verstoppertje gespeeld. We
schrijven dinsdag 13 november en spil in het verhaal is Maarten A. De
goedlachse Dinxperloër miste door de meest uiteenlopende redenen de diverse
trainingen bij zijn cluppie. Onlangs pakte hij echter de draad weer op. De
fanatieke draver van de A-selectie, keerde terug aan het front bij het
keurkorps van Marco van Rijs. Zijn peloton heeft immers al meermalen “verloren
zonen en dochters” weer op het rechte pad geholpen en daar hoopte Maarten ook
op. Al snel toonde hij zijn enorme talenten. In de eerste week van november
schitterde hij echter door afwezigheid. Hij was ziek, ja.. werkelijk doodziek,
zo wist hij te vertellen. De thermometer kon de koorts bijna niet registreren
en het snot liep met stralen uit de neus. Daarnaast blafte hij als een jonge,
verstoten zeehond en het jankende geluiden ging zijn omgeving door merg en
been. De bikkel moest uit een diep dal omhoog kruien, zo vertelde hij tijdens
zijn terugkeer op de training.
Op de kalender stond een rustige training en dat
was dus voor onze herstellende makker prettig om te weten. Hij blaakte van het
zelfvertrouwen, zo bleek al snel, want hij besloot met de snelste groep te
vertrekken. Afzakken kan altijd nog wel, zo moet hij gedacht hebben. Gelijk
vanaf het begin, liet Maarten zich echter aan kop zien en begon als een wilde
te sleuren. Het tempo liep erg snel op en zelfs de trainer van dienst had geen
grip op het onstuimige gedrag van de tempobeul. Na een dikke 850 meter gutste
het zweet al van het gezicht van de coming-man. Het weerhield hem echter niet
om er nog eens een slok aan te geven en de rest van de groep kon alleen maar zwijgzaam
volgen met de tong op het derde knoopsgat. Het was gewoon niet te vatten waar
Maarten de kracht vandaan haalde en er werd al licht getwijfeld aan zijn
gesteldheid. Was het verhaal van zijn griepvirus verzonnen of was er wat anders
aan de hand? De beul praatte tijdens het lopen nog honderduit ook en hoewel er
veel flauwekul tussen de regels te horen was, kreeg hij ook nog eens de lachers
op zijn hand.
Na een kilometer of 6 drukte ineens Peter Kroesen de neus aan het
venster. Ook deze enthousiasteling draaft als nooit tevoren en nam het gesprek
zonder blikken of blazen over. Maarten liet zich langzaam maar zeker naar
achteren zakken, zonder dat menigeen het in de gaten had. Hij kreeg het met de
meter moeilijker en moest zich met alles dat hij in zich had naar de finish
slepen. Toch bleef het een raadsel waar hij de kracht vandaan haalde deze avond?
Bij het rekken bleek zijn kleding wekelijk doordrenkt van de inspanning en al
snel stond hij in een plas vocht. Het ongeloof bij de omgeving was groot, maar Maarten
was er ineens van door. In de kleedkamer mompelde hij nog iets over het
onmogelijke tempo dat er gelopen was, maar vergat daarbij totaal, dat juist hij
degene was, die hier de aanstichter van was. Net toen hij verdwenen was,
richting zijn fijne woonplaats, werd er een bijzondere ontdekking gedaan. Op de
plek waar Maarten had gezeten, werd namelijk een strip pillen gevonden. Leeg
uiteraard en een rel leek in de maak.
Onze loopvriend had alle gedragsregels
van AVA`70 immers enorm geschonden, door hard te lopen op pillen met o.a. een flinke
overdosis Codeïne. Dit bleek immers een van de hoofdbestanddelen te zijn van
het middel, dat hij voor de training tot zich had genomen. Het clubbestuur werd
laat op de avond ingelicht en zit uiteraard erg met het
voorval in de maag. Op dit moment laat men onderzoeken, welke middelen volgens
de reglementen zijn toegestaan en of er daadwerkelijk sprake is van een
overtreding, aldus bestuurslid Erwin Wamelink. Nog
niet duidelijk is wat de gevolgen voor Maarten A. zullen zijn, maar de
dopingpilletjes bleken in ieder geval wel geweldig te werken! En
Maarten zit in de handel, dus……..
Frank Roos
 |
| Op de plek waar Maarten had gezeten, werd namelijk een strip pillen gevonden |
Column: Erwin’s zin en onzin - deel 204
 |
| Luuk te Brake, sinds enkele maanden assistent trainer bij Ava’70 |
“Ik leef helemaal in het nu,
morgen is niet belangrijk”
“Beste lopers van de A-groep.
Ik verzoek jullie om vanavond met reflecterende kleding en verlichting de weg
op te gaan. We zijn immers verkeersdeelnemers en ongelukken zou ik ernstig
betreuren. Daarnaast krijgen wij van mede-weggebruikers klachten over onze
slechte zichtbaarheid.” Deze dringende boodschap gooide Luuk te Brake afgelopen
woensdag op WhatsApp.
Te Brake die bekend staat als
luidruchtig, tegendraads en ondeugend, is sinds enkele maanden assistent
trainer bij Ava’70. Deze nieuwe functie brengt enkele verantwoordelijkheden met
zich mee en Luuk neemt zijn taak erg serieus. De 25-jarige Te Brake haalde tot
voorkort bij een ieder het bloed onder de nagels vandaan en gedraagt zich nu
als Majoor Bosshardt. “Een mens wordt ouder en wijzer, ik ben ook geen 24
meer.”
“Op 15 maart van dit jaar had ik een droom, nou het was eigenlijk meer een visioen. Ik lag in een diepe put en mijn leven hing aan een zijden draadje. Tot er plots uit de duisternis een grote hand verscheen, ik werd door deze hand uit de put getild. Dit was een levensveranderende en erg emotionele ervaring, ik denk dat ik het licht heb gezien. De laatste tijd heb ik mij veel verdiept in de zin van het leven, personen als Demond Tutu en de Dalai Lama zijn hierin voor mij erg belangrijk. Ik wil graag iets terugdoen voor de wereld, die prachtige wereld die mij al zoveel moois heeft gegeven.” Luuk voegt zich bij het trainersgilde van Ava’70 en hij maakt als oefenmeester een stormachtige ontwikkeling door. “ik heb besloten om mijn eigen carrière op een lager pitje te zetten. Het overbrengen van mijn kennis en ervaring geeft veel voldoening. Ik ben een rijker mens, niet financieel maar wel van binnen.”
“Op 15 maart van dit jaar had ik een droom, nou het was eigenlijk meer een visioen. Ik lag in een diepe put en mijn leven hing aan een zijden draadje. Tot er plots uit de duisternis een grote hand verscheen, ik werd door deze hand uit de put getild. Dit was een levensveranderende en erg emotionele ervaring, ik denk dat ik het licht heb gezien. De laatste tijd heb ik mij veel verdiept in de zin van het leven, personen als Demond Tutu en de Dalai Lama zijn hierin voor mij erg belangrijk. Ik wil graag iets terugdoen voor de wereld, die prachtige wereld die mij al zoveel moois heeft gegeven.” Luuk voegt zich bij het trainersgilde van Ava’70 en hij maakt als oefenmeester een stormachtige ontwikkeling door. “ik heb besloten om mijn eigen carrière op een lager pitje te zetten. Het overbrengen van mijn kennis en ervaring geeft veel voldoening. Ik ben een rijker mens, niet financieel maar wel van binnen.”
Luuk denkt nog niet na over
zijn toekomst. “Ik leef helemaal in het nu. Morgen is niet belangrijk.” Ondanks dat Luuks kijk op het leven 180 graden is gedraaid, blijft hij dromen.
“Over een paar jaar wil ik net zo’n goede trainer zijn als pappie en opa.”
Kramp Run schenkt ruim € 11.000 aan Kanjers voor Kanjers
 |
| Op de foto zie je v.l.n.r.: bovenaan het bestuur van de Kramp Run: Gerrit Dijkslag, Pieter Hubers en Richard Vels, daaronder Reinier Slöetjes (Kramp), Adri Koops en Sandra Winkelhorst van Kanjers voor Kanjers en Jan Frans Berends (Kramp). |
Mede door deze bijdrage realiseerde de stichting het Kanjerfestijn op het Hippisch Festijn. Kinderen met een beperking namen deel aan diverse activiteiten zoals pony’s knuffelen, pony’s rijden, knutselen en een ritje op de menwagen. Een deel van het bedrag werd besteed aan een ballonvaart voor een aantal kinderen en hun ouders. Een jongen die door zijn verminderde spierkracht niet goed meer kan fietsen werd blij gemaakt met trapondersteuning. Van het overige geldbedrag gaan 200 kinderen met een beperking nog klimmen en klauteren in het klimbos in Ruurlo.
Gerrit Dijkslag, mede-organisator van de Kramp Run is tevreden met de opbrengst. ‘Dankzij sponsoren zoals Kramp, deelnemers en vele vrijwilligers kunnen we het volledige inschrijfgeld van de BusinessRun gebruiken voor het goede doel. Met de ruim 11.000 euro kan Kanjers voor Kanjers weer mooie dingen doen.”
Kramp Run Varsseveld steunt stichting Kanjers voor Kanjers al jaren. De stichting heeft als doel kinderen te laten sporten en spelen die anders niet zo snel in de gelegenheid hiertoe zijn. Meer informatie over de stichting is te vinden op www.stichtingkanjersvoorkanjers.nl
De Kramp Run, een samenwerking
tussen atletiekverenigingen ARGO Atletiek uit Doetinchem, Ava’70 uit Aalten en
Atletico’73 uit Ulft werd op zaterdag 8 september voor de achtste keer
gehouden.
Abonneren op:
Posts (Atom)