 |
| Andre Bleumink Eindelijk is het dan vakantie!
Door alle Covid-19 perikelen hadden we niets geboekt, maar mijn vrouw en
dochter hadden nog een paar overnachtingen kunnen boeken. Het rijk helemaal
alleen dus, maar door een kaakontsteking was de tijd gevuld met bezoekjes aan
de tandarts. De klachten namen gelukkig snel af en maandagmiddag gooide ik een
appje in de groep wie er zin had om dinsdag mee te gaan naar het
Teutoburgerwald voor een rustige training. Bezoekjes aan Duitsland van minder
dan 24 uur zijn nog steeds toegestaan zonder al teveel gedoe. Michiel had wel zin en tijd,
dus het avontuur kon beginnen. Ik had een route gevonden op afstandmeten.nl van
Ferry, die ik ken van Facebook en een Vikingweekend Sauerland. Hem kennende zou
het een uitdagende route worden met mooie kleine paadjes. En zo op de kaart
kijkend voerde de route over de hoogste heuvels van het gebied tussen Bad Iburg
en Georgsmarienhütte. We wilden een uurtje of vier lopen, dat zou betekenen dat
we de route van 32 km waarschijnlijk iets in zouden moeten korten. Maar op de
kaart zag ik genoeg mogelijkheden. Om de zomerwarmte voor te zijn
stapte ik op half acht ’s morgens in de auto. Eerst even Michiel oppikken in
Hengelo en dan door naar het Teutoburger Wald. Het was rustig op de weg en met
zo’n anderhalf uur stonden we op de parkeerplaats waar we wilden starten. We
besloten de route in tegengestelde richting te lopen, dan hadden we de meeste
en mooiste klimmen gehad als we op het laatst wilden afkorten. En het begon
meteen al goed, meteen een stuk steil omhoog zodat het hardlopen nog maar even
uitgesteld werd… Na een flink stuk klimmen werden we onthaald op het eerste
mooie uitzicht vanaf de top, en er zouden er nog vele volgen. Ik had al een paar weken last
van een spiertje in mijn bovenbeen die eerst even ‘los’ moest komen dus we
gingen het sowieso rustig aan doen. De nadruk lag dan ook op genieten. Hiken
omhoog, dribbel naar beneden. Vlakke stukken waren er niet, dus flink tempo
maken hoefden we niet. Het genieten stond meteen vanaf het begin vol aan. Het
bos lag er prachtig bij, de heuvels waren indrukwekkend met toppen van ruim 250
meter hoog en het leek vaak wel alsof we alleen waren. Heel sporadisch kwamen
we wandelaars tegen op de wandelpaden, maar de route voerde ons ook vaak over
mooie singletracks. Deze waren vaak steil en vol met boomwortels en stenen,
voor de echte liefhebber soms ook nog een overgroeid met brandnetels of
braamstruiken. Nicht für Warmduscher zeggen onze Duitse vrienden dan. Het uitzicht vanaf de
heuveltoppen was mooi en we namen ook de tijd om er van te genieten. Daarnaast
moesten we natuurlijk ook navigeren en houden die steile klimmen best op.
Bovendien bleek de route regelmatig over paden te lopen die er niet meer waren
of al in geen jaren meer belopen waren…. Super leuk natuurlijk om je een weg te
banen over overgroeide paden, maar het schiet niet echt op. Na een uurtje of
drie lopen besloten we daarom maar de ronde af te korten. We pakten een pad
richting de start. Maar die hield ineens op waardoor we een stukje moesten
bushwacken over een spoor dat door bosbouwmachines gemaakt was. Op zo’n moment
is een GPS apparaat toch wel echt heel handig om de weg te vinden. Het volgende
pad hield ook op en na nog wat doorsteekjes door het bos kwamen we in een
weiland terecht vanwaar de onze startplek konden zien. Na ruim vier uur hadden
we ruim 22 km en zo’n 890 hoogtemeters op de teller staan. Omdat het zo’n mooie dag was
hadden we enthousiaste verhalen op Facebook gezet. Dat leverde de vraag op of
we nog een keer wilden en zo stonden we zaterdags weer op dezelfde
parkeerplaats voor nog een rondje Teutoburger Wald, maar nu met zijn drieën.
Michiel, Henri en ik startten nu wat later en het was dan ook warmer en
benauwder, maar met een beetje goede wil zou het nog gaan regenen wat voor
verkoeling zou kunnen zorgen. De route hadden we ook wat aangepast waardoor we
nog wat meer hoge heuvels mee zouden pakken. De stokken waren mee om het
powerhiken omhoog wat meer power te geven en meteen vanaf de start zat de
schwung er weer goed in. De aanpassingen aan de route waren
zeker een succes. Prachtige paden, mooie klimmen en afdalingen, super
uitzichten. Het Teutoburgerwald op zijn best! Ook op deze zaterdag was het heel
erg rustig op de paden, misschien dat het zondags wat drukker is? Af en toe
kwamen we wat wandelaars en mountainbikers tegen en ook nog een verdwaalde
ruiter die naast haar paard liep en vertwijfeld op haar telefoon de weg liep te
zoeken. Gelukkig konden we die de goede kant op wijzen. Doordat we de route
aangepast hadden leek het voor ons ook heel anders dan dinsdag en was er weer
van alles te zien en te genieten. Na ruim twee uur bleek de
warmte en de hoogtemeters wat veel in combinatie met het tempo en moesten we
een tandje terug. Doordat we liepen te zweten als otters in het benauwde weer
slonk onze voorraad water in de rugzak vrij vlot en onder weg was er geen
mogelijkheid om bij te vullen. Echt jammer dat er geen boscafeetje was onderweg
waar we een frisje en een ijsje hadden kunnen scoren. Gewoon doorbuffelen dus,
maar ook deze zaterdag moesten we daarom de route afkorten om het nog een
beetje leuk te houden. Geen probleem deze keer met afkorten, via wat makkelijke
paden konden we terug naar de parkeerplaats. Na bijna vier en een half uur
hadden we ruim 22 km en 890 hoogtemeters gescoord. Twee keer in één week in
hetzelfde gebied lopen doe ik normaal gesproken eigenlijk niet, maar ik heb
twee fantastische tochten gemaakt. Gedeeltelijk over dezelfde paden, maar het
terrein verveelde echt geen moment. Prachtige paden om te trailrunnen en ook
mountainbikers kunnen hier goed uit de voeten. Eigenlijk opmerkelijk dat het
gebied rond Bad Iburg zo onbekend is. Het Teutoburger Wald word best redelijk
bezocht door trailrunners uit Nederland, maar die pakken meestal Hörstel of
Ibbenbüren als startplaats. Ook mooi, maar de heuvels zijn daar beduidend lager
dan in het gebied tussen Bad Iburg en Georgmarienhütte. En dat maakt het extra
half uur rijden ten opzichte van Ibbenbüren echt de moeite waard, zeker als je
wil trainen voor een bergtrail. Ik ga er in ieder geval nog wel vaker komen
denk ik. Andre Bleumink  |
dinsdag 3 augustus 2021
Vakantietraining Teutoburgerwald
maandag 2 augustus 2021
Topteam Argo wil graag regionaal gaan
 |
| Coach Stefan Scanu (links) kijkt hoe Jordy Kloet, Luuk Nusselder en Ruben Garretsen hun oefeningen doen (foto Roel Kleinpenning) |
Een verzameling getalenteerde
hardlopers vormt samen het Topteam van Argo. De Doetinchemse atletiekvereniging
viert deze zomer het 10-jarig bestaan van het team. Trainer Stefan Scanu van
Argo is de geestelijk vader, en nog steeds begaan met ‘zijn kindje.’ Met hem
dan ook een blik in de achteruitkijkspiegel, en een voorzichtig doorkijkje naar
de toekomst.
Zelf loopt Scanu
al 35 jaar hard. “En daarnaast ben ik nu 21 jaar trainer bij Argo”, somt de
docent moeiteloos op. In die tien jaar van het Topteam, heeft Scanu veel
meegemaakt. “Het hoogtepunt was zeker de medaille van Bob te Lindert op het NK
indoor in 2015, absoluut dieptepunt was het overlijden van ons Topteamlid
Nieck-Jan Gal in datzelfde jaar.”
Bij de oprichting in 2011
zette Scanu een stip aan de horizon. “We wilden graag een medaille halen op een
NK en dat is na vier jaar gelukt. Daarna werd de doelstelling om dat vaker te
realiseren.”
Variatie
Acht atleten van verschillende
leeftijden met verschillende loopdisciplines, dat is nogal wat variatie tijdens
de trainingen. Scanu: “Dat klopt, maar gelukkig kan ik snel schakelen.
Daarnaast hebben de atleten ook een bepaalde drive en is de onderlinge klik
samen goed, dat helpt ook enorm.”
Daarnaast deed Scanu door de
jaren heen ook veel ervaringen op. “Zo heb ik een tijd op Papendal meegelopen
bij de nationale juniorenselectie op de middenlange afstand. Daar heb ik veel
opgestoken, zo weet ik nu dat een keer een rustige training tussendoor helemaal
niet slecht hoeft te zijn. Dat was dertig jaar geleden wel anders, toen deed ik
als atleet eigenlijk alleen maar harde trainingen.”
Stichting
Trok Scanu in de beginjaren
alleen de kar, intussen is er een stichting voor het team in het leven
geroepen. “Dat heeft wel geholpen hoor, net zoals een stukje sponsoring van
partijen die het team ondersteunen. Ik besteed zelf zo’n 20 uur per week aan
het team, en doe dat als vrijwilliger. Daar klaag ik niet over, het is mijn
passie. Maar dan is het wel leuk als het team zich ook op meerdere vlakken
ontwikkelt.”
Wensen
Wensen voor de toekomst heeft
de ujit Winterswijk afkomstige Scanu ook. “Ik zou het mooi vinden als de
talenten van de vier Achterhoekse atletiekverenigingen Archeus, AVA’70,
Atletico’73 en Argo samen in het team komen, dat het niet alleen een Topteam
van Argo is, maar van de vier verenigingen samen. De reden waarom dat nog niet
zo is ligt denk ik op bestuurlijk vlak.”
Volgens Scanu hoeven de
verenigingen niet bang te zijn: “In mijn beleving kun je best samen trainen en
tegelijkertijd lid blijven van je eigen vereniging. Ik denk dat dit het niveau
van atleten ten goede komt.”
Verhalen dat hij zo’n samenwerking tegen zou houden, verwijst hij graag naar het rijk der fabelen. “Ik ben er absoluut voor, en ik praat ook niet uit eigenbelang. Ik hoef daar geen hoofdtrainer van te zijn hoor, het gaat mij om de atletiek in de Achterhoek.” (bron)
zondag 1 augustus 2021
zaterdag 31 juli 2021
Hardloopclinics Kramp Run in Varsseveld
 |
| Gert-Jan Wassink |
Geef je snel op via: varsseveld@anytimefitness.nl met als onderwerp in de mail: Ik doe mee! Verder
graag vermelden in de email: Volledige naam + leeftijd, telefoonnummer en je
emailadres.
Wat kun je verwachten tijdens
deze clinics?
-Loopscholing
-Spierversterkende oefeningen
-Tips voor een goede
voorbereiding
Maak kennis met Anytime Fitness: Anytime Fitness Varsseveld staat voor sporten, gemak, plezier, persoonlijkheid in ons 24/7 open concept. In de aanloop richting de Kramp Run willen wij jullie graag een extraatje bieden, omdat wij graag willen dat jullie goed voorbereid aan de start staan van de wedstrijd! Hiervoor bieden wij iedere deelnemer van de Kramp Run de mogelijkheid aan om 30 dagen gratis te komen sporten + een persoonlijke meetsessie & fitness uitleg. In de fitnesszaal maken we gebruik van de nieuwste apparatuur met o.a. Netflex,Youtube, etc, ook kun je gebruikmaken van onze Virtuele groepslesruimte en live groepslessen! www.anytimefitness.nl
donderdag 29 juli 2021
Landgoederen de Wijk (Drenthe) en IJhorst (Overijssel)
 |
| Landgoed Dickninge |
De start van onze tocht is bij châteauhotel en -restaurant De Havixhorst. Het is een havezathe gelegen op een landgoed in de gemeente Meppel, aan het mooie riviertje de Reest. Van oudsher vestigden Drentse boeren zich op de zandhorsten langs dit riviertje. De oude hoeves overtroffen elkaar al de snel in macht en aanzien. Des te rijker qua uitstraling en decoratie, des te meer aanzien.
Aan de rand van het landgoed ligt het ooievaarsbuitenstation ‘De Lokkerij’ Reestdal. Hier worden geen ooievaars ‘gelokt’, maar de naam ‘Lokkerij’ houdt verband met de familie Lokken, die in de boerderij, waar nu het ooievaarsstation gevestigd is, generaties lang een boerenbedrijf had. Onderweg zien we dan ook veel ooievaars op de daken van de huizen of in de weilanden zitten.
We lopen verder in de richting van het dorp de Wijk. Hier staat windmolen de Wieker Meule. Het is een achtkante stellingmolen daterend uit 1829. De molen is bijna geheel met riet gedekt. Als we het kleine Drentse plaatsje achter ons hebben gelaten, zijn we inmiddels de provinciegrens met Overijssel over gelopen en komen we in de buitengebieden van IJhorst. Beide dorpen zijn nauw verbonden met elkaar. Vroeger zei men van De Wijk dat het een dorp was zonder kerk en van IJhorst dat het een kerk was zonder dorp.
Het sterk meanderende riviertje de Reest, slingert steeds als een grenslijn tussen beide provincies en aan beide zijden van de Reest zien we een aantal fraaie havezaten en oude boerderijen. Even verder ligt het 75 hectare grote landgoed Dickninge. Op de grens van dit landgoed staat een kleine rustieke woning in het groen, waarvan de oorspronkelijke bestemming snel duidelijk is. Het tolhek verspert namelijk de weg voor deze voormalige tolwoning, wij kunnen gelukkig gemakkelijk passeren.
Klik op de link voor enkele foto's
dinsdag 27 juli 2021
B-selectie AVA'70 geniet van zomeretappe
 |
| Aan de voet van de klimtoren werd een korte, maar zeer aangenaam drankmomentje ingelast |
Het
heeft eigenlijk veel te lang geduurd, maar dinsdagavond was het dan eindelijk
zover. De ijzersterke B-selectie trok er weer eens op uit voor een
trainingsloop op locatie. De corona had deze populaire activiteit onmogelijk
gemaakt, maar Marco van Rijs vond het welletjes. De altijd goedlachse coach had
zijn volgelingen uitgenodigd om zich rond de klok van 19.00 uur te melden op de
bekende parkeerplaats in Vragender. Uiteraard had hij het te lopen parcours
uitvoerig verkend en zichzelf als bonus getrakteerd op een terrasje, wat
uiteraard heel logisch is. Ondanks het feit dat de vakantieperiode inmiddels is
aangebroken, waren er toch ruim 20 sportievelingen op deze 1e
zomertour van 2021 afgekomen. Er bleek zelfs een zeer enthousiaste
achterfietser aanwezig te zijn om er voor te zorgen dat het peloton in een
gesloten draf bij elkaar zou blijven.
Zoals gebruikelijk werd de avond begonnen met een praatje van de trainer himself, die vol humor zijn blijdschap over de aanwezigheid van het grote aantal atleten liet blijken. Hij had er zelf voor gekozen om zich te verplaatsen met de transporter, wat een goede keus bleek te zijn, gezien het feit dat er in sneltreinvaart 17 bidons, flessen water en sleutelbossen in zijn mandje werden geflikkerd. Het sturen werd voor van Rijs dan ook gelijk al een dingetje, want de route kende een zeer laag asfaltgehalte en in het rulle zand verlies je snel de controle. Nadat alles in gereedheid was gebracht werd er vertrokken en met een omtrekkende beweging draaide de club richting de Schans. Het gebied lag er na twee Zwarte Crossloze jaren natuurlijk fantastisch bij en na een korte draafpartij door een armetierig bosje arriveerde het veelkleurige gezelschap in de nabijheid van het circuit. De lange sliert met lopers slingerde zich door het fraaie stukje natuurschoon en trok de aandacht van de vele wandelaars. Zowel met, alsook zonder hond. Een bekende werd onderweg uitgebreid gegroet en gedisciplineerd werd de meefietsende coach op de voet gevolgd. Wat niet anders was dan bij de zomeretappes in het verleden was het onophoudelijke gekeuvel. Tuurlijk was er na een lange periode het nodige te bespreken, maar dit keer was het wel bijzonder opmerkelijk. Wat wel nieuw was, bleek het feit te zijn, dat er voor een sanitaire stop geen tempovertraging meer wordt ingelast en dat betekent dus, dat er automatisch een extra sprintje getrokken dient te worden.
Aan de voet van de klimtoren werd een korte, maar zeer aangenaam drankmomentje ingelast, waarna de etappe werd vervolgd. De trainert liet zich eventjes afzakken naar de achterste geledingen van het peloton en kwam onderweg alleen maar lachende gezichten tegen. Hij pinkte in het geniep even een traantje weg bij het zien van de loopvreugde bij zijn manschappen. Ja, die Marco blijft een gevoelig typetje en juist daarin schuilt ook weer zijn kracht. Vooraan wordt er nog effen een flinke slinger aangegeven, met als gevolg dat er direct een paadje wordt gemist. De laatsten werden voor even de eersten en pakten een drekspoor langs een slootje, waar de regen er hier en daar een potje van had gemaakt. Dit werd de achterfietser, laten we hem Tom noemen, bijna fataal. In een “split second” verloor hij de macht over zijn stuur en moest bijkans van de verdrinkingsdood worden gered. Dit zou zeker een smetje hebben betekent op de eerste loop op locatie van 2021, temeer het voor de rest zo geweldig liep. Met een fijn applaus voor de deelnemers in het algemeen en coach in het bijzonder werd de finish bereikt na een prachtig loopavontuur van dik een uur en 10,66 kilometer op de teller.
Met een meer dan voldaan gevoel werd er afscheid van elkaar genomen. De eerste zomeretappe smaakte in ieder geval naar meer en Marco kennende, kan de B-selectie hier alvast reikhalzend naar uit kijken………(FR)
maandag 26 juli 2021
Zuidwolde-Avereest
 |
| Het Spookmeer |
Vanaf ons park in IJhorst in de provincie Overijssel is het een kilometer of zeven fietsen naar de omgeving van Avereest waar we onze tocht beginnen. Avereest is een streek in het noordoosten van Salland, die bestond uit Balkbrug, Dedemsvaart en Oud Avereest. De gemeente is in 1818 uit de gemeente Ommen ontstaan en ging in 2000 op in de gemeente Hardenberg. De naam Avereest komt van het kleine beekje de Reest die de grens vormt tussen Overijssel en Drenthe. Aver duidt op de bovenloop van een stroom, waardoor de naam neerkomt op bovenloop van de Reest.
In het begin lopen we over een prachtig geaccidenteerd heideterrein. Het Drentse Landschap beheert dit natuurgebied al een aantal jaren met de hulp van een flinke kudde Schoonebeker heideschapen en er lopen ook een aantal Galloway runderen. Mooi op de hei zijn de solitair staande eikenbomen die in de vrije ruimte breed konden uitgroeien.
Na een paar kilometer komen we bij een veenplas die de mensen uit de buurt de veelzeggende naam Spookmeer gaven. Het oude verhaal wil dat je er ’s nachts de kans loopt een spookachtige gedaante uit het water te zien verrijzen die je met zijn knekelhand naar de diepten van het meer probeert te lokken. De plas is waarschijnlijk ontstaan doordat het water in de diep uitgestoken laagte bleef staan. Het veen dat in het ondiepe water ontstond, is door minder bijgelovige lieden als turf uit het Spookmeer gestoken.
Voor het eerst passeren we de Reest, het water van dit riviertje stroomt traag aan ons voorbij en de tijd lijkt geen vat op het landschap te hebben gehad. Het Reestdal is één van de weinige beekdalen dat niet opgeofferd is aan de eisen des tijds en een grote normalisatie bespaard bleef. Halverwege de tocht nemen we even een pauze bij een boerderij waar van alles te koop is.
We vervolgen onze weg over een eeuwenoud kerkpad naar Oud-Avereest. Hierlangs bezochten de Drenten ’s zondags de kerk en bracht men zijn doden naar het kerkhof. Op de grafzerken van het oude gedeelte van het kerkhof vindt je soms amper leesbaar de namen van vrijwel alle dorpen en gehuchten in de wijde omgeving terug als namen van de overledenen. De eeuwenlange verbintenis tussen de bewoners en hun streek laat zich niet beter bewijzen.
Al met al is het een erg afwisselende route over de heide, langs een prachtig ven, door het bos, langs akkertjes, eeuwenoude boerderijen en prachtige hooilanden. Je maakt op een verrassende wijze kennis met de Reest, misschien wel een van de meest natuurlijke beken die Drenthe rijk is.
Klik op de link voor enkele foto's
woensdag 21 juli 2021
Mill: Landgoed Tongelaar en de Kuilen
 |
| Kasteel Tongelaar |
Op Landgoed Tongelaar, ten noorden van Mill in een uithoek van de provincie Noord-Brabant, ver van steden en verkeerswegen vandaan, is het on-Nederlands stil. Centraal staat een kasteelburcht met dezelfde naam, omringd door prachtige boerderijen. Je waant je er zo op het Franse platteland. Dit enorme gebied is een gemoedelijk landschap, bewoond door het gemoedelijkste dier van Brabant, de das, die hier wel met wel 50 exemplaren zit.
Toch zie je dit schuwe nachtdier maar zelden. Zijn sporen
zijn voor de oplettende natuurliefhebber wél overal te ontdekken: vaste wissels
(paden uitgesleten door dieren), mestputjes, graafsporen en haren aan het
prikkeldraad. Het beheer op Landgoed Tongelaar staat grotendeels in dienst van
dit dier. Op akkers vindt biologische teelt plaats - geen gif dus! - en
grasland wordt bemest met ruige stalmest. Dat levert regenwormen op, zijn
lievelingskostje. Omdat deze alleseter ook een zoetekauw is, zijn de vele
houtwallen druk beplant met besdragende heesters.
We beginnen onze tocht bij Kasteel Tongelaar. ‘Tongelaar’ betekent een open plek (in oerbos gekapt) op een ‘tong’ (landverhoging). Tijdens een opgraving bij het kasteel zijn in het weitje bij de toren, binnen de grachten, de funderingen gevonden van een versterkt huis. Dat weitje noemt men de ‘Mot’. Nog eerder, reeds in de negende eeuw lag in de uitgestrekte, rivierrijke bossen van Tongelaar, een versterkte motte-burcht. Een mottekasteel is een burcht van hout op een hoge aarden heuvel, gebouwd om dekking te zoeken tegen de Noormannen. Vlak na de dood van Karel de Grote begon de invasie van de Noormannen. Deze Vikingen gingen regelmatig op rooftocht door de Maastreek. Rond het kasteel ligt een aantal historische boerderijen: oa de Benedenhof, de Doelen, de Ooievaar en het bakhuisje. Allen monumentale bouwwerken.
De waterplas van recreatiegebied De Kuilen, ongeveer halverwege onze tocht, is één van de schoonste van Nederland. Door de unieke bodem van de plas, bovenop de Peelhorst, is het water van bijzonder heldere kwaliteit. Je merkt er niks van hoor, maar de aardlagen onder de plas bewegen voortdurend. Rondom de plas vind je schone zandstranden waar je lekker kunt zonnebaden, er is een strandpaviljoen voor een hapje en een drankje en een speeltuin voor de kleintjes. In het aangrenzende natuurgebied zijn talloze fiets- en wandelpaden aangelegd, genoeg voor uren sportief plezier! De recreatieplas is ontstaan door zandwinning. De bodem bleek door de verschuivende aardlagen heel veel fossielen te bevatten.
A'j plat kunt praoten moj't neet laoten - deel 4
‘t Löp zoas ’t löp
As
hardlooptrainer hol ik natuurlek de vakliteratuur bi-j. ’t Is wal lasteg um 't
verschil te zeen tussen objectieve informatie en verhalen met commercieel
belang.
In de leste Runnersworld las
ik een quote dee zondermeer past bi-j de belangriekste uutgangspunten van
Loopgroep Zandloper “samenbrengen van mensen waarbij de mentale en fysieke
gezondheid centraal staan.”
De lichameleke veurdelen bunt
denk ik wal algemeen bekend. Conditie, spierkracht, botdichtheid en natuurlek
motte wi-j het onderhold van 't immuunsysteem ok neet onderschatten.
Mentaal is wat lasteger te
begriepen, maor de wetenschap hef de leste twinteg jaor al het neudege van 't
raodsel ontrafeld. Veural duursporten bliekt een positieve invloed op onrust en
’t prakkizeren te hebben.
‘k had al enkele jasoren last
van een burn-out, ton ik in 2000 bi-j een psychiater kwam en hee mi-j vertellen
ovver een onderzoek van Dr. Ruud Bosscher, waorbi-j de relatie tussen een vol
heufd en een duursport was an-etoond. As fanatiek volleyballer zat ik daor
natuurlek neet op te wachten, maor as hee mi-j ezegt hat da’k iedere dag een
uur handstand most doon, dan had ik ok eluusterd.
Jan te Brake sr. was toovalleg op bezeuk bi-j mien buurman Jan jr. Ik dacht lao'k metene maor vraogen waor ik mot waen om mi-j bi-j AVA '70 an te melden. Jan sr. hef mi-j later wal eens ezegd, dat hee ton dacht “dat wordt er geen ene”. Nao een moeizame start, kreg ik al snel de smaak te pakken.
Um nog
terug te kommen op de belangriekste uutgangspunten: fysiek fit worden, had ik
wal verwacht, en tot mien verrassing hef mien heufd d'r ok völle baat bi-j.
Ik heb völle verschillende opleidingen evolgd, maor de opleiding tot running-therapeut hef het meeste indruk op mi-j emaakt. Hoo het fysieke en het mentale soms wal good en soms wat lasteger met mekare warkt is een interessante vraog. De kommende kere zal ik wat uutgebreider ovver dit onderwerp schrieven.
Hol ow good! Henk@lg-zandloper.nl
dinsdag 20 juli 2021
Archeus verplaatst Sorba Bergrun naar oktober
 |
| Wedstrijdlopers op de oude vuilnisbelt bij Winterswijk |
WINTERSWIJK – Atletiekvereniging Archeus heeft de jaarlijkse Sorba Bergrun definitief verplaatst naar oktober. De hardloopwedstrijd over de oude vuilnisbelt bij Winterswijk werd sinds 2002 gehouden in augustus, maar vanwege de vakanties en de steeds vaker voorkomende hitte is gekozen voor het najaar. Bij hoge temperaturen acht de organisatie het namelijk niet verantwoord de lopers de twintig meter hoge heuvel op te sturen. Om die reden werd de run in 2018 al eens afgelast. Dit jaar zal de loop gehouden worden op zondag 17 oktober, mits de situatie rondom corona dat toelaat.
maandag 19 juli 2021
Training in Linden
 |
| Soms is het even uitkijken met de Galloway runderen |
De Kraaijenbergse Plassen is een uniek natuur- en recreatiegebied. Hier vind je een watersportgebied van circa 475 hectare en het is niet voor niets een populaire bestemming onder toeristen en dagjesmensen. De plassen zijn ontstaan als gevolg van zand- en grindwinning. Rondom de plassen ligt een prachtig natuurgebied, bij uitstek geschikt om te hardlopen.
Vanaf ons park De Kraaijenbergse Plassen ga ik na enkele dagen hardlopend de omgeving in. We hebben al aardig wat in de omgeving rond gefietst en veel dingen komen me dan ook bekend voor. Het gebied waar ik loop, ligt maar een kilometer of 15 onder Nijmegen maar is bijzonder waterrijk. Na ongeveer anderhalve kilometer kom ik bij de Sociëteitshaven. Al meer dan twintig jaar zijn de oude boten van Sociëteit Olie & Stoom een bekend gezicht op de Maas en de wateren rond Cuijk. De boten, meest sleepboten van meer dan vijftig jaar oud brengen jaarlijks Sinterklaas in de omliggende dorpen aan wal.
Het gebied waar ik loop wordt begraasd door Galloway-runderen. Zij zorgen voor afwisseling en openheid in het terrein. Sommige plekjes worden intensiever begraasd door de Galloways dan andere stukken waar ze minder voorkeur voor hebben. Op deze manier ontstaat een mozaïekpatroon van grasland, struweel en bos dat voedsel en bescherming biedt aan talloze planten en dieren.
Aangekomen bij de Maas is deze, vergeleken met zo'n 15 uur geleden, nog weer ruim een meter gestegen. Morgen of overmorgen (19 of 20 juli) wordt het hoogste punt verwacht en gaat het waarschijnlijk in dit gebied net goed. Een paar kilometer verder aan de overkant op Limburgs grondgebied is de situatie zorgelijker, het blijft spannend voor de mensen die er wonen. Als ik op het park terug ben, heb ik ongeveer een uur rondgelopen in een verrassend mooi gebied op nog geen 100 kilometer van huis.
 |
| De Sociëteitshaven |
zaterdag 17 juli 2021
Prachtige activiteiten dag jeugd AVA'70
 |
| Een heuse vossenjacht voor de AVA'70 jeugdleden in Bredevoort |
Er hadden zich maar liefst 110 pupillen en C/D junioren aangemeld en zij stonden om 09.00 uur te trappelen van ongeduld om er gezamenlijk een prachtige dag van te maken. Na het welkomstwoord werd er koers gezet naar `t Walfort, waar de begeleiders een bosspel voor de kids in petto hadden. Er werd volop genoten van deze activiteit, die uiteraard de nodige zweetdruppels opleverde en het plezier spatte er dan ook vanaf. Bij terugkomst op het complex van AVA`70 was het tijd voor de lunch en de ouders Frank en Marleen hadden geweldig hun best gedaan, dat was wel helemaal duidelijk.
`s Middags vertrok het hele gezelschap naar Bredevoort voor een heuse vossenjacht. Natuurlijk kun je in een stadje met een groot verleden een monnik, een koe, geit of lakei tegenkomen. Maar een sneeuwpop in juli, een olifant of een dinosaurus is toch wel heel opmerkelijk. En toch gebeurde het allemaal op deze zaterdag. De vossenjacht werd afgesloten met een overheerlijk ijsje bij de Heerlyckheid in het centrum van het stadje. De dag werd afgesloten met een lekkere barbecue, waarbij de kinderen zich tegoed konden doen aan vlees, stokbrood en salade.
Om18.30 uur kwam er een einde aan de activiteitendag van de jeugd en uit de reacties bleek, dat ze er allemaal bijzonder van hebben genoten. De trainers, aangevuld met enkele junioren A/B sloten de dag van met Bubbelbal, dat een combinatie is van sport, spel en plezier en het was dan ook vooral lachen, gieren brullen tijdens deze activiteit. Tijdens de nazit werden de toekomstplannen besproken voor de jeugd en er staat nog voldoende op stapel………. (FR)
 |
| Er hadden zich maar liefst 110 pupillen en C/D junioren aangemeld |
vrijdag 16 juli 2021
Route 78: Baak - Hertenbosch, Zevenmorgen en Huize Baak
02.Je loopt over het plein aan de voorzijde van deze kerk en blijft de klinkerweg (Pastoriestraat) nog even volgen
03.Je komt uit op de weg (ook Pastoriestraat) en hier RA
04.Eerste paadje LA, je hebt nu de gracht rondom kasteel Huis Baak aan je rechterzijde
06.Een paadje naar rechts negeren en ook tweemaal een pad naar links negeren
07.Op de driesprong (net voor het bereiken van de bosven) rechts aanhouden en bij het eerste bruggetje LA
08.Het bruggetje oversteken en vervolgens de hangbrug oversteken
10.Het pad even blijven volgen en daarna het pad naar links aanhouden, je houdt de gracht aan je linkerzijde
11.Via een sloot kom je uit op een bredere zandweg, hier LA
12.Eerste zandweg RA, even later wordt deze zandweg een klinkerweg en loop je over het erf van een boerderij, de klinkerweg gaat daarna met een bocht naar rechts
13.Je komt uit op een geasfalteerde weg (Beukenlaan) en hier LA
14.Even later loop je over een paadje aan de linkerzijde van de weg, dit paadje loopt parallel aan deze weg
15.Eerste paadje LA (bij bordje opengesteld) en je komt uit voor een beek (Oosterwijkse Vloed)
16.Hier RA en daarna het eerste paadje schuin RA (bij bordje Opengesteld particulier eigendom)
18.Een smal paadje naar links negeren en op de T-splitsing (bij een bankje) LA
19.Bij de volgende T-splitsing ook LA en dit pad uitlopen tot aan de klinkerweg (Vrendenbargsedijk)
20.Hier RA en daarna het eerste bospad RA (bij een slagboom)
22.Hier RA en deze zand/grindweg wordt even later een klinkerweg
23.Eerste bospad LA (bij bordje Opengesteld particulier eigendom)
24.Je komt uit op een geasfalteerde weg (Schooldijk) en hier RA
25.Op de viersprong LA de geasfalteerde weg (Beukenlaan) op en daarna het eerste graspad LA (bij bordje Opengesteld particulier eigendom)
26.Eerste paadje RA, dit is een paadje langs de sloot en deze sloot heb je aan je rechterzijde
27.Paadje uitlopen tot aan de geasfalteerde weg (Beukenlaan) en deze weg oversteken
28.Paadje inlopen aan de linkerzijde van de sloot
29.Je komt uit op een bospad, hier LA
30.Even daarna het paadje naar rechts negeren en vervolgens op de driesprong rechts aanhouden
31.Je komt uit voor een geasfalteerde weg (Vordenseweg) en hier LA het bospaadje evenwijdig aan de weg volgen
33.Eerste weg (nog steeds Wichmondseweg) LA en daarna een weg (Van Der Heijdenstraat) van links negeren
34.Even later zie je aan je linkerzijde de parkeerplaats bij Het Wapen van Baak, het eindpunt van deze tocht
woensdag 14 juli 2021
Wamelink on wheels
 |
| Erwin Wamelink |
Als
we er dan toch zijn….. Dat zal Erwin Wamelink gedacht hebben, toen hij hoorde
dat er op woensdagavond 14 juli jl. een Free Wheel Skeelerwedstrijd plaats zou
gaan vinden op sportpark Zuid. De altijd goedlachse jeugdtrainer van AVA’70 is
op dit moment een keer of 4, 5 per week op de reserveaccommodatie van zijn
cluppie te vinden en bedacht zich geen moment. Hij liet zich weer eens voor een
nieuw avontuur uitdagen en startte razendsnel de noodzakelijke voorbereidingen.
Geheel volgens verwachting, had hij binnen 22 minuten een paar hele fijne
leenskeelers gescoord, die vast en zeker niet helemaal zouden passen, maar als
er iemand de pijn kan verbijten, dan is het Erwin wel. Slechts weinigen waren
op de hoogte van het dappere rolavontuur van Wamelink en het was natuurlijk
voor insiders de grote vraag in welke outfit hij aan de start zou verschijnen:
een heus Franz Krienbuhl-pakje of gewoon een korte tight met AVA-shirt? Een
helm, omdat het moet, maar zeker geen arm- en kniestukken, want dan lijkt het
of je angst hebt en daarbij is een beetje asfalteczeem is ook best stoer.
Uiteraard verloochende de AVA-jaan zijn afkomst niet en meldde zich uiterst
brutaal in zijn gele shirt en met een mooi blauw potje op zijn hoofd op de
eerste startrij. Het alleszeggende startnummer 508 stoer op de aerodynamische
kleding gespeld. De regen klaterde met bakken op het asfalt en het beestenweer
is de neo-skeeleraar op het lijf geschreven. “Hoe zwaarder, des te meer kansen
voor mij om te scoren”, zo zal Wamelink gedacht hebben. Dat het valrisico dan
ook net effen iets groter is, daar wilde onze rasoptimist niets van weten.
Om
exact 18.59 uur klonk het startfluitje en rolde het deelnemersveld van echte
helden over het strakke asfalt, dat deze avond dus voorzien was van een laagje
regenwater, dat in de wintermaanden zeker voldoende zou zijn voor een prachtige
ijsvloer. Wamelink toonde zich gretig als altijd en kroop direct achter de rug
van de torenhoge favoriet Thomas Lohuis, ook AVA’70 overigens en goed in tal
van sportdisciplines. De strijd ging over 15 rondjes en de regen zou voor en
ware slijtageslag op gaan leveren. Onze blonde pijl koos zijn eigen strijdplan
en gunde Lohuis zijn overwinning, door hem in de slotfase rustig en gestaag bij
hem weg te laten rollen. In een geweldig symmetrische en atletische stijl maakte
Wamelink weer eens aan iedereen duidelijk dat hij van alle markten thuis is.
Met een podiumplek in het verschiet begon Erwin steeds meer ontspannen te
skeeleren en dit was werkelijk een lust voor het oog. In een sublieme eindtijd
van 29 minuten en 57 seconden finishte Wamelink als tweede en schreeuwde een
oerkreet van genot, die tot ver achter Bocholt te horen was. Een zilveren plek
en een prachtig P.R. was een fraaie score in deze, toch redelijk troosteloze
ambiance. Wat was Erwin er blij mee en terecht!
Het zou wel eens heel goed mogelijk kunnen zijn, dat het circus “Wamelink on Wheels” een gezellig avondje uit gaat worden in de zomermaanden. Het is immers weer eens heel wat anders dan slenteren over de lokale braderie. Wat zullen zijn fans naar dit sportieve uitje uit gaan kijken. En dat zijn er heel erg veel………..(FR)
zondag 11 juli 2021
Dijkslag loopt zijn 800e wedstrijd in Italië
 |
| Gerrit Dijkslag |
Het zal jullie vast niet
ontgaan zijn dat ik 799 wedstrijden heb hardgelopen. Vorig jaar zou de door
onze eigen AVA’70 jeugd georganiseerde Track en Field Run de 800ste moeten
worden. Net daarvoor raakte ik geblesseerd en wat er verder met de hardloopkalender
gebeurde is helaas maar al te bekend. Er werden in 2020 nog wel een paar
baanwedstrijden en wedstrijden met gefaseerde starts georganiseerd, maar mede
door mijn blessure voelde dat niet echt lekker en werd het vizier op 2021
gericht.
Helaas werd het het eerste
half jaar niet beter en behalve een wedstrijd waarbij je je moest laten testen,
was de kalender wederom leeg. Voor september biedt deze wat meer reden tot
vreugde, zo staat onze eigen Kramp Run er nog op en heb ik me al ingeschreven
voor de Posbankloop en de Diepe Hel. De laatste persconferentie van het kabinet
doet helaas de ergste optimist ook weer twijfelen.
Zo bekeken kon die 800ste
wedstrijd nog best wel eens een tijdje duren. Ondertussen was ik qua trainingen
weer een goed eind op weg na mijn blessure, maar door een kleine terugval moest
ik wel de test wedstrijd op Sportpark Zuid afzeggen. Wat werd daar hard en goed
gelopen! Met weemoed stond ik langs de kant, wat moet dat lekker voelen, gewoon
een wedstrijdje kunnen lopen!
Gelukkig bleek de terugval mee
te vallen en ook fysio Mark zag geen ernstige kwalen, behalve een hevig
verlangen die jubileum wedstrijd eindelijk te lopen. Na de training weer
opgepakt te hebben, ging dat verrassend snel weer de goede kant op, nauwelijks
tot geen last, nog geen tempowerk, maar al wel weer het uur vol gemaakt. Een
week later zou ik voor mijn werk naar Italië afreizen, hier zou ook een weekend
in vallen. De zaterdag zou waarschijnlijk aan werk besteed moeten worden, maar
als alles meezat, waren we op de zondag vrij om te doen wat we willen. Mijn
collega’s wisten toen nog niet dat ik op het internet aan het speuren ben
geweest naar wedstrijden in de buurt van Reggio Emilia. Eerder durfde ik hier
nog niet aan te denken, maar nu dacht ik er klaar voor te zijn. Geen knallende
tijd, maar gewoon genieten dat ik weer een wedstrijd kon lopen en eindelijk
deze mijlpaal kan aftikken. Laten er in het bewuste weekend nog twee
wedstrijden in de regio zijn ook! De eerste viel af, op vrijdagavond waren we
vast niet op tijd in Bologna, om mij aan de start te krijgen. De wedstrijd op
zondagochtend zag er beter uit. Maar dan ook alleen maar omdat die op zondag
was, verder had deze alles wat een eerste wedstrijd na 16 maanden en veel
blessureleed niet moest hebben. Lengte 15km, hoogteverschil 300 meter in de
eerste 5km, die zondag zou het bij de start al 25 graden zijn, ik moest een
licentie nummer overhandigen en een medisch attest. Verder ging deze wedstrijd
van Scandiano naar Castellarano en was er in verband met covid geen vervoer
terug. Dit betekende dat ik mijn collega’s nodig had om me naar Scandiano te
laten brengen en me in Castellarano weer op te halen.
Gelukkig heb ik fantastische
collega’s, dus dat kwam goed, de KNAU zorgde ook voor een licentiebewijs en
begeleidende brief in het Engels. Dat ik door het ontbreken van het medisch
attest waarschijnlijk niet in de uitslagen voor zou komen, was een kleine
teleurstelling, maar het startnummer zou voor me klaarliggen!
Zondagochtend, met mondkapje
voor haal ik mijn startnummer op en na toiletbezoek, inlopen en wat oefeningen
begeef ik me zenuwachtig naar het startvak. Tweehonderd afgetrainde en
regelmatig wedstijdlopende Italianen omringen mij, wel of niet voorzien van
mondkapje. Na het plotselinge startschot begeven we ons op weg naar
Castellarano. Mondkapje in de achterzak en daar gaan dan, mijn 800ste wedstrijd
is begonnen! Gelukkig ken ik het hoogteprofiel en weet dat de eerste 5km
moordend zijn, 300 meter hoogteverschil via schitterende haarspeldbochten en
prachtige vergezichten. Maar wel slopend als je te hard van start gaat.
Inhoudend klim ik dan ook naar boven en heb zo al de tijd om onderweg te
genieten. Van het feit dat ik weer een wedstrijd loop, dat ik weer in de
heuvels ren, dat ik in Italië loop, dat de omgeving prachtig is! Ondertussen is
het al aardig warm aan het worden en is de eerste verzorgingspost op 4km erg
welkom. Een kilometer verder wordt het hoogste punt van vandaag bereikt en de
komende 5km gaan redelijk op en af. In volle vaart komen een aantal atleten en
atletes me voorbijgesneld. De opgaande kant van de heuvel ging ik hun voorbij,
maar nu nemen zij het voortouw. Zodra de weg weer iets omhooggaat, is de
volgorde weer andersom. Dit scenario herhaalt zich een aantal keren. Heerlijk
dat wedstrijdelement! Na 10km duiken we de diepte in, nu zal er weinig meer
geklommen hoeven worden. Daardoor gaat ook mijn tempo in de afdaling omhoog en
komt niemand mij meer voorbij. Sterker nog, in mijn euforie gaat de deze
antidaler nog enkele atleten voorbij en lijkt het wel of ik de berg afvlieg.
Vlak voor de finish staan mijn collega’s mij enthousiast op te wachten en
dender ik na 1:16:02 uur de eindstreep over.
Dit was mijn meest onverwachte
wedstrijd, ook mijn meest relaxte en waarschijnlijk mijn best ingedeelde. Wat
heb ik dit gemist, wat gaaf om mijn jubileum wedstrijd in deze mooie omgeving
te mogen lopen en zodoende weer heerlijk wat hoogte meters weg te tikken!
Ik hoop dat het niet weer 16
maanden duurt voordat ik weer een wedstrijd kan lopen, maar die 800ste is er
eindelijk van gekomen en deze geweldige ervaring pakt niemand mij meer af.
Willem en Robbert, ontzettend
bedankt voor de begeleiding, zonder jullie had ik nog steeds op 799 gestaan!
Wedstrijdgroetjes van
wedstrijd atleet en nog steeds berggeit Gerrit
Groeten Gerrit
zaterdag 10 juli 2021
Haal meer uit hardlopen
 |
| De flyer van deze avond |
Haal meer uit hardlopen
Een informatieve avond op woensdag 14 juli in de Hamelandhal in Lichtenvoorde met professionele trainers van Loopgroep Zandloper. De aanvang is 20.00 uur.
Leer meer over: bewust omgaan met energie, lopen op de juiste manier en breng het in de praktijk
Gratis opgeven via de website www.hamalandhal.nl
donderdag 8 juli 2021
Aankondiging van de 10e Kramp Run in Varsseveld
 |
| De flyer van de 10e Kramp Run in Varsseveld |
Hoera!!! De inschrijving voor
de feestelijke 10e editie van de Kramp Run is geopend! We hebben er alle
vertrouwen in dat we op zaterdag 11 september a.s. weer van start mogen en
daarom kun jij je nu inschrijven voor de Kramp Run.
De 10e Kramp Run vindt plaats
op zaterdag 11 september. We hebben er lang op moeten wachten, maar ons geduld
wordt nu beloond. Samen met alle deelnemers en vrijwilligers zorgen we voor een
fantastisch evenement op de manier zoals je van ons gewend bent. Als het
evenement onverhoopt toch niet doorgaat, vanwege mogelijke door de overheid
voorgeschreven coronamaatregelen, ontvang je het inschrijfgeld terug.
Langs het afwisselende en
gezelligste parcours van de Achterhoek zul je worden aangemoedigd door een enthousiast
publiek. Waar wacht je op? Schrijf je snel in.
Wil je meedoen aan de TopRun?
Ben jij in staat om onder de
17:00 minuten (heren) of 21:00 minuten (dames) te lopen op de 5 kilometer? Meld
je dan aan voor de TopRun: vijf rondes door het centrum van Varsseveld in een
(inter)nationaal topveld! Stuur een mail naar krampruntoprun@hotmail.com om je
op te geven!
Klik op de links voor meer informatie
zondag 4 juli 2021
Knappe prestatie heren AVA'70 in Emmen
 |
| De heren van AVA'70 Na ruim een jaar mochten de senioren van AVA'70 zondag weer aan de bak bij de competitie wedstrijd in Emmen. De goede prestaties leverde uiteindelijk een hele knappe 5e plek in de eindstand op. Klik op de link voor de uitslagen |
zaterdag 3 juli 2021
Mooie 4e plaats Cindy Brusse bij Ironman 70.3 in Lathi in Finland
 |
| Cindy Brusse 3 juli raceday Ironman 70.3
Lahti: 1.9km zwemmen, 90km fietsen en 21.1km lopen. Op de warmste dag starten
we om 15.15 bij 29 graden! Voor dik 5 uren sporten zou het wel eens heel zwaar
kunnen worden en.....dat werd het zeker! Het zwemmen ging prima. Maar
toen t fietsen. Mijn god wat een geklim en meteen al na de wissel begon dat.
Had gehoopt dat t een beetje flauwtjes op en af zou gaan, maar er waren slechts
een paar vlakke segmenten. De eerste 60km gingen best goed met een gemiddelde
van 31.9 km/u. Met dit vol te houden was een mooie tijd van 2.49.00 mogelijk.
Helaas ging het na 70km ging t niet zo soepel meer. Het geklim en geinterval en
de warmte begon zijn tol te eisen. En toen bij een pittige klim rond 83
km.....kramp midden op de klim!!! Dus ik moest de fiets af, rekken, dat hielp
niet, toen wandelen met de fiets, onderonsje met de referee motor en op de klim
weer op de fiets gestapt en behoudend verder. De fiets finish gehaald, maar
kostbare tijd verloren in de laatste 10km. In totaal had ik wel 5 bidonnen van
750ml gedronken! Het lopen: In de 1e km lopen
een bijna krampgevoel, maar het ging net goed. Gelukkig liep ik het eruit. En
wat was het heet!!! Geen flesjes bij de waterpost zoals op Mallorca, maar
bekertjes die je zelf van de tafel moest pakken en waar steeds de helft
uitlazerd als je niet gaat wandelen om het op te drinken. De bevoorradingspost
begon met water, 2 wandelend genomen en eindigde ermee: weer wandelen en er 1
als douche gebruikt. Na 4 km een zere voetzool rechts. Dat bleef tot de finish.
Tussendoor een ibuprofen genomen, maar had geen effect. Proberen de gang er in
te houden. Bij km 19 had ik een onderonsje met een andere dame: ik zei
"gelukkig bijna bij de finish"! Ze antwoordde: ik nog niet, ik moet
nog een rondje (van 10.5km)! Ik liep op
haar uit en in de laatste km was ik zo
blij dat ik er bijna was, dat ik het tempo omhoog gooide en....kramp! Stond ik
weer geparkeerd aan het hek met nog slechts 600m te gaan. De dame van het
onderonsje kwam voorbij en sprak me bemoedigend toe. Wandelen, huppelen en weer
het eerdere tempo opgepakt. Na 5u 24min over de finish. Mijn doel was onder de
5.15. Maar meer als mijn best en vooral doorgaan heb ik niet kunnen doen. Vierde in de agegroup en 40e
dame overall geworden. En zou mij dan nog een slot voor het WK in Utah, USA
worden aangeboden voor 17 september 2021? 2 slots per agegroup en nog 25 extra
voor de gehele damesgroep. Ik zou er erg graag heengaan. Maar....er is op dit
moment een inreisverbod voor toeristen voor de USA. Hoe zal dat over 2 maanden
zijn? Lijkt mij beter om dan t slot met direct de kosten van 500 euro niet te
accepteren? Hoe denken jullie daarover? |
Cindy Brusse