De late zomer, vroege herfstbelevenis van de dravers en vrijbuiters van AVA'70

De dravers en vrijbuiters van AVA'70

Bij AVA`70 is er een groepje hardlopers met de nodige trailambities, die elke donderdagavond de omgeving intrekken om te draven langs slootkanten, over maisstoppelvelden, bospaadjes en gravelstroken. Afgelopen week werd de training op bijzondere wijze afgesloten met een samenkomst om onder andere de sportieve plannen voor het najaar te bespreken. Het bleek echter ook dat hardlopers wel degelijk een derde helft kennen…….

Het plan was gevat om tijdig te gaan starten met de Olde Baoten-route en Wesley Hüning was speciaal voor deze avond aangewezen als parcoursdirecteur. Eerst natuurlijk de teampresentatie met een heuse fotoshoot, waarvoor de nodige tijd werd uitgetrokken. Vervolgens ging de 13-koppige selectie op pad en werd er gelijk al een gedeelte van de mountainbike-strook genomen. Zonder een fatsoenlijke warming-up natuurlijk een pittige start met het gevolg dat we na precies 428 meter al twee leden kwijt waren. Omdat dit meer was dan de gebruikelijke 10% aan afvallers werd besloten om de rem er gelijk maar op te gooien. Eenmaal weer compleet, zette het koers voor de eerste helft van de ronde richting Dale. Gids Wesley vertelde af en toe gruwelijk belangrijk nieuws over de omgeving, maar dit alles werd met een korreltje zout genomen, want iedereen die de altijd vrolijke vrijbuiter kent, weet dat hij af en toe het gevoel van richting totaal bijster is. Wanneer de loper immers meer dan een kilometer van de eigen stal is, frommelt hij zijn iPhone uit de broekzak en schakelt alvast Google-maps in. Dit terzijde…

Via Dale ging het al razendsnel naar Barlo voor de tweede helft, die vele malen langer duurde dan de eerste. Door de selectie werd volop genoten van schitterende vergezichten over de akkers, waar de boeren nog duftig aan het werk waren. De samenstelling van de groep en dan met name de gevorderde leeftijd van een enkeling, zorgde er uiteraard voor dat er volgens de wekelijkse traditie minimaal 1 plaspauze wordt ingelast en dat was deze donderdag ook al niet anders. Mooi dat dit kan en prettig voor de dravers die net even in het rood aan het lopen zijn. Via een omtrekkende beweging werden er nog een fiks aantal slootkanten meegepakt en dat is natuurlijk goed voor de stabilisatie van de enkelgewrichten, maar minder goed voor het tempogemiddelde. Iets waar menig loper weer vragen over krijgt als de resultaten op Strava wereldkundig worden gemaakt. Afijn, de groep naderde de finish en er werd bij een enkeling nog een ferme eindsprint uitgeperst, waardoor het 13-tal dravers flink versnippert binnenkwam, maar de begroeting was er niet minder om.

Het werd een gedenkwaardige derde helft bij Het Noorden. Niet geheel toevallig is de parcoursdirecteur van de avond ook nog eens de eigenaar en bood de nazit aan op het Beste terras van Nederland 2026. En dat hebben we geweten….

Eerst effen een droog shirtje aan of een schone slip, een deootje gebruiken en op naar de tafels. Die overigens vrijwel onzichtbaar waren, want ze waren bedekt met borrelplanken van meer dan een meter vol met warme hapjes, nootjes, 8 soorten kaas, worst, serranoham en wat al niet meer…Werkelijk een plaatje om te zien en het was effen wachten op het openingswoord van Wesley, alvorens de aanval kon worden ingezet.

De duurloop van die avond had gemiddeld een dikke 800 calorieën geëist, maar met hetgeen er was geserveerd kon er een buffer worden aangelegd voor een dag of vier. “Vier het Leven”, is het motto bij Het Noorden en we besloten allemaal deze prachtige Late Zomer, Vroege Herfstavond om de daad bij het woord te voegen. Om de kelen te smeren was er ook nog eens cola, gin-tonic en Noorden Blond in het ijs klaargezet. Wilde je een ander drankje ook geen probleem. 

Toen ook Nita Hüning, inderdaad de sterke vrouw van….. was aangeschoven nam Julia Roos, namens de Dravers even het woord. Uiteraard bedankte ze Het Noorden voor de geweldige gastvrijheid en benadrukte, dat de eretitel “Winnaar terras top 100” volledig terecht is. Namens de Dravers bood ze een cadeau aan en dat werd gevolgd door een warm en welgemeend applaus.

Behalve de terrashaarden, brandde er ook nog een aangenaam barbecue-vuur en daar werd een geweldig fijn stukje buikspek op bereid. Het was werkelijk een delicatesse dat, geloof het of niet, de selectie volledig stil kreeg. Het was een nieuw gerecht dat ter keuring werd geserveerd, maar scoorde direct een uitstekend punt. De drank vloeide en de gezelligheid nam steeds verder toe. Als laatste werd er nogmaals een overheerlijk gerecht van het vuur getoverd en ook dit viel letterlijk en figuurlijk uitstekend in de smaak. Nog even werden de laatste roddels gedeeld en de lokale politieke ontwikkelingen besproken, alvorens een prachtige avond in stijl werd afgesloten.

Het leven werd door de Dravers en Vrijbuiters op aangename wijze gevierd tijdens de eerste editie van de late Zomer, Vroege Herfst-belevenis  en het is vrijwel zeker dat dit een traditie gaat worden!