Worstelen door de Wehlse drek

Alle hindernissen hebben met het boerenleven te maken; ploeterend door de modder.

Boer'n Drek-run zorgt voor mudvolle feesttent

Door Susan Wiendels

WEHL – De één noemt het modder, de ander slijk, prut of bagger, in Wehl heet het drek. Zeshonderdenvijftig durfals wagen zich op vrijdagavond 24 augustus aan de vierde Boer'n Drek-run, de kick-off van het Wehls Cross event.

Mark Pessink is de geestelijke vader van het evenement. "Vroeger had je hier altijd de Daverijcross", verhaalt de eigenaar van sportschool Body Action over de oorsprong van de Boer'n Drek-run. "Toen die ophield te bestaan besloten enkele vrijwilligers de handen ineen te slaan en een nieuw motocrossevenement te organiseren. Dat werd het Wehls Cross Event. Met kwalificatiewedstrijden op zaterdag, de finales op zondag en 's avonds een feestavond. Na één jaar kwamen ze bij me en vroegen ze of ik iets leuks wilde organiseren om ook op vrijdagavond de tent vol te krijgen. Ik keek rond en zag dat de survivalruns en mudruns behoorlijk in opkomst waren. Ik dacht 'laat ik dat eens proberen.' Nou dat heb ik geweten. De eerste keer waren er driehonderd deelnemers. Maar waar we geen rekening mee hadden gehouden waren de toeschouwers. Het was prachtig weer en duizenden mensen kwamen op de fiets om te kijken. De tent zat mudvol."

De Boer'n Drek-run doet haar naam alle eer aan. De start en de finish is op het terrein van het Wehls Cross Event, aan de Monseigneur Hendriksenstraat. Het parcours loopt dwars door de velden in Nieuw-Wehl langs weilanden, door sloten, over hooibalen, hekken en boerenkarren. Dit jaar gaat de run voor het eerst ook door een stal. Mark Pessink: "Alle hindernissen hebben met het boerenleven te maken. We kunnen wel iets supersonisch bouwen met netten en touwen, maar dat doen we bewust niet. Het is een pittig parcours, maar het moet wel laagdrempelig blijven. Iedereen moet mee kunnen doen." Daarom zijn de prijzen laag: 7,50 euro voor kinderen en 12,50 voor volwassenen.

De faciliteiten zijn uitstekend. "We kunnen gebruik maken van de toiletten van het Wehls Cross Event. Daarnaast hebben we warme douches." Lachend: "Dat is hard nodig." Plezier, uitdaging en fun staan bij de Boer'n Drek-run voorop. Er wordt geen tijd gemeten. Wie over de finish komt ontvangt een originele Boer'en Drek medaille 2018 en applaus van vrienden, familie of collega's. Ook dit jaar doen weer hele families, straten, bedrijven en vriendengroepen mee. Pessink: "Vol is vol. We verwachten dat de run ruim van tevoren uitverkocht is. Het is niet meer mogelijk om op de dag zelf in te schrijven." De jongste jeugd van zes tot acht jaar start als eerste om 18.45 uur en loopt twee kilometer. De negen- tot twaalfjarigen beginnen net als de tieners van twaalf tot veertien jaar om 19.00 uur aan hun worsteling door de modder. De vijftien tot honderdenvijftienjarigen kunnen kiezen uit twee afstanden: één ronde van vijf kilometer of twee rondes van vijf kilometer. De vijf kilometerlopers kunnen starten om 19.35, 19.45, 19.55 en 20.05 uur. De tien kilometers om 19.30 uur. Vanaf 20.00 uur gaat de bierpomp open en is het groot feest in de tent met de band Fragment. Om 01.00 uur gaan de lichten en de bierpomp uit.

Pessink kan niet wachten tot het zover is. "Als ik de dag ervoor met de kruiwagen rondga om de route uit te zetten en de natuurlijke hindernissen neer te zetten, dan loop ik al te genieten."

De toegang voor de toeschouwers en de afterparty is gratis. De entree voor de Q-Music the Party - 4 uur Fout! op zaterdagavond bedraagt tien euro. Kaarten zijn verkrijgbaar via www.wehlscrossevent.nl

Nzikwinkunda zet met 28.41 Ermelo op de kaart

Uiteindelijk wist Nzikwinkunda in een eindsprint El Goumri in de Stationsstraat te lossen en finishte met 4 sec. verschil in een geweldig snelle eindtijd van 28:41 minuten (foto de Stentor) 

Afgelopen zaterdagavond was de Stationsstraat en het Raadhuisplein in Ermelo omgetoverd met een vrije doorgang van de 1e ERMELOOP 10K. Voor een groot gedeelte van de organisatie was het de 1e keer dat men in aanraking kwam met het organiseren van een hardloopwedstrijd.

Het was niet proberen maar gelijk ‘het diepe in’ zonder echt te weten wat er zou gaan komen. Zo was het moeilijk in te schatten van het aantal deelnemers, daardoor het logistiek organiseren opbouwen van start/finish, de ontvangt lopers/gasten en de verwerking van de veel daginschrijvers, een uitdaging.

Een uitdaging met veel druk omdat er ook nog een aantal Internationale topatleten hadden aangeven in Ermelo te willen starten. Vanaf donderdag waren deze ondergebracht in het van der Valk Hardewijk hotel. Na de start op het Raadhuisplein van de G-lopers (ondergebracht bij ‘De Ontmoeting’) , de RABO-Jeugd 1km en de Intersport 5km gingen de NERO-Ermeloop 10km-lopers van start. De Trail-runners waren toen al met bussen weggebracht naar de start van de Veluwse Trail-Run over 20km bij het recreatiepark De Paalberg. De kleinzoon van de sponsor Gert van de Broek (Directeur vdbHoliday.com) loste hierbij het startschot.

Snelle eindtijd!

De verwachting dat het op de NERO-Ermeloop 10km een ware en snelle strijd door de Stationsstraat zou worden werd bewaarheid. Na het startschot van Weth. Hans de Haan was het wachten op de eerste doorkomst van 4km. Als eersten kwamen Onesphore Nzikwinkunda en Othmane El Goumri gezamenlijk door voor het groepje met Mourad El Bannouri, Noureddine Mansouri, Buiissane Youssef en Niels te Pas. Even later kwamen bij deze doorkomst de eerste vrouwen Hajiba Hasnaoui, Elvanie Nimbona en Hayat Benhenia met de Nederlandse vrouwen Lisanne Meuleman en Jessica Oosterloo door.

Zelfs de hoofdsponsor van de 10 km Nero de Boer (NEROBarbershop) had moeite om als chauffeur van de snelle BWMi3 klokauto (Ekris Nijkerk) de lopers op het bochtige gedeelte, achterin van het parkoers, voor te blijven. Uiteindelijk wist Nzikwinkunda in een eindsprint El Goumri in de Stationsstraat te lossen en finishte met 4 sec. verschil in een geweldig snelle eindtijd van 28:41. Bij de vrouwen finishte Hasnaoui in een snelle tijd van 33:26 met 3 sec. later Nimbona en 1:12 Lisanne.

Na de huldiging was het met DJKess nog gezellig op het Raadhuisplein en kon een ieder nagenieten van een 1e geweldig geslaagde ERMLOOP. De organisatie kon opgelucht adem halen en ook voldaan maar moe nagenieten van zoveel sportieve blijheid. (bron)

Uitslagen van de 1e Ermeloop in Ermelo

Een 1e plaats voor Lisa te Molder (links) en een 2e plaats voor Katja Demkes op de 5 kilometer

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren

5 kilometer: Erwin Wamelink 18.39 min, Lisa te Molder 19.15 min, Katja Demkes 21.00 min, Hans Hoftijzer 24.33 min, Martine Hoftijzer 33.15 min

10 kilometer: Bjorn Demkes 37.05 min, Gerrit Dijkslag 39.03 min, Rinke ter Haar 44.03 min, Gerben Duenk 46.39 min, Walter Vaags 46.56 min, Evelien Hillen 50.24 min, Gabrielle Bruil 59.46 min

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Rick Kleinhesselink rent voor KiKa

Rick heeft op dit moment al ruim €12.000,- opgehaald voor KiKa

Vorig jaar hebben een aantal AVA’70 leden al kennis gemaakt met Rick Kleinhesselink, hij was de voorloper van de Late Kerst Vroeg Nieuwjaarsloop in Ulft. Rick is werkzaam bij Estinea en is dit jaar ook ambassadeur voor KiKa, hij zet zich in om zo veel mogelijk geld voor dit goede doel op te halen. Zijn ambassadeurschap wordt afgesloten met het lopen van de marathon van New York in november van dit jaar. Inmiddels is hij hier al een tijdje mee aan de gang en hij heeft al een geweldig bedrag bij elkaar: €12.000,-  Wellicht ben je de naam van Rick Kleinhesselink de laatste maanden tegen gekomen in het nieuws, hij probeert om via zijn eigen site: www.rickrentvoorkika.nl, social media en op andere verschillende manieren (televisie, radio en kranten) nog meer aandacht te krijgen voor zijn initiatief!

Op zaterdag 1 september wordt er weer een leuke actie voor KiKa georganiseerd. Samen met Survival Materialen wordt er een survival clinic gegeven! Deze clinic is zowel voor de beginner als gevorderde; tijdens de clinic worden er technieken aangeleerd en techniek verbeterd op hun eigen hindernisbanen. Naast de clinic is er ruimte voor vragen en kan er worden rond gekeken in hun prachtige sportwinkel voor traillrunning, triathlon, hardlopen en bootcamp. Deze ochtend is van 10.30 uur tot 12.00 uur en wordt gegeven door meervoudige Nederlands kampioene survival Biance Rougoor.

Lijkt het jullie leuk om naast je eigen sport ook eens kennis maken een nieuwe uitdaging ? Dit is echt een unieke kans! Wil je mee doen, kom dan op 1 september naar de KiKa survival clinic! Voor meer info of opgave, klik op de volgende link: 

Lijkt het je leuk om hem te volgen of heb je nog ideeën of andere suggesties voor hem (doneren kan natuurlijk ook), kijk dan op zijn eigen site: www.rickrentvoorkika.nl

Ook namens Rick; BEDANKT!

Huisje, boompje, bedankje, drankje.....

Rudi Meinen en Walter Vaags voor de geplaatste meiboom

Bij AVA`70 wordt vrijwel geen mogelijkheid onbenut gelaten, om rond een hoogtepunt een feestje te bouwen. Soms gaat het hierbij om een jubileum, een andere keer wordt een (individuele) topprestatie of kleine anekdote op feestelijke of ludieke wijze in de schijnwerpers gezet. Meestal wordt dit verenigingsbreed gevierd, maar ook soms neemt een groep ook zelf het initiatief.

Onlangs ging de club een beetje “out of the box”, door een hoogtepunt buiten de veilige AVA-zone feestelijk te omarmen. Bij onze achterburen, Junus en Hanneke, was de top bereikt van hun nieuwbouwproject en er werd direct alarm geslagen. Een meiboom in augustus….. nood breekt wetten, dus vlot werd er een legale den gescoord.  Een fijne groep decoratiespecialisten werd aan het frutselen gezet met crêpepapier. Uiteraard in de clubkleuren, geel en blauw, dus het resultaat was bij voorbaat al prachtig. In een hoek van het clubhuis, werd de betere poëzie op papier gezet. Dit leverde een prachtige bloemlezing op, die het groene licht van een ieder kon wegdragen. Het geheel werd in optocht gesleept naar het bouwproject en daar in stijl deskundig geposteerd.

Hoewel Junus en Hanneke van alle activiteiten niets hadden meegekregen, konden ze het ludieke gebaar van Noaberschap enorm waarderen. Op donderdag 24 augustus jl. was de club meiboomplaatsers uitgenodigd voor een hapje en een drankje. Een select gezelschap toog na de training naar de achterburen en werden hartelijk ontvangen. Allereerst werd er een kijkje genomen naar het gloednieuwe onderkomen, dat nog geen definitieve bestemming bleek te hebben. Een atelier voor Hanneke vormde een zekerheidje, maar daarnaast waren er nog een flink aantal vierkante meters beschikbaar. Het geheel was stijlvol opgetrokken en naast nieuwe materialen werd er ook veel tweede en derdehands materiaal gebruikt. De creativiteit vierde hoogtij, dat was wel duidelijk.

Niet omdat het moest, maar wel omdat het kon, nam het AVA-gezelschap zitting op het buitenterras, waar werd genoten van taart, drank en lekkere hapjes. De hardlopers konden voldoende calorieën stapelen en  het was een meer dan aangename avond. Junus en Hanneke, bedankt voor de gastvrijheid en succes met de afbouw! 

Aankondiging van de 1e Achterhoek Run

Hardlopers, jong en oud, gaan 19 augustus rennend over de finish van de wielerronde door de Achterhoek

Achterhoek Run op wielerparcours

Naast de accommodatie van atletiekvereniging Atletico'73 in Gendringen ligt zondagmiddag 19 augustus het afgezette stratencircuit (Ulftseweg, Staringstraat, Rijnweg) van de Ronde van de Achterhoek voor de laatste kilometers en finish van de wielerkoers.

Een uitgelezen kans voor de organisatie van Atletico'73 met Esther Weikamp, Yvonne Boersma en Leonie Sanchez Leon als initiatiefneemsters, om op dit circuit een nieuw hardloop-evenement de Achterhoek Run te organiseren.

Na samenspraak met collega-atletiekclubs Argo Doetinchem, AVA Aalten en Archeus Winterswijk, die mede met Atletico'73 voor een grote deelname gaan zorgen, is er het volgende programma opgesteld: 12.30 uur jeugd tot en met 12 jaar met afstand 1,2 km op de Ulftseweg; 13.30 uur Jeugd 13 tot en met 15 jaar met afstand 2,4 km op de Ulftseweg en 14.30 uur deelnemers 16-plus met afstand 7,73 kilometer over vier rondes op het stratencircuit.

Parkeren en omkleden voor de Achterhoek Run kan op de accommodatie van Atletico'73 aan de Waalstraat 5, 7081 AJ Gendringen. Inschrijven kan via www.inschrijven.nl.

De organisatie van de wielerronde is zeer verheugd met dit initiatief en wil Atletico'73 ook blijvend meenemen op hun evenement met verschillende start- en finishplaatsen door de Achterhoek; volgend jaar in augustus 2019 is de finish bijvoorbeeld niet in Gendringen, maar in Terborg.

De Achterhoek Run wordt mede mogelijk gemaakt door Achterhoek Nieuws, de Stichting Achterhoek Toerisme, en gemeente Oude IJsselstreek. (bron)

AVA`70 organiseert de 7e Twee Bruggenloop in Winterswijk

Deelnemers aan de vorige editie van de Twee Bruggenloop

Op dinsdag 21 augustus a.s. vindt de zevende editie van de Twee Bruggenloop plaats. De wedstrijd wordt georganiseerd door AVA`70 i.s.m. Vakantiepark De Twee Bruggen en vormt de laatste etappe in de serie van 4 Zomeravondlopen. De vorige afleveringen mochten zich verheugen in een bijzonder groot deelnemersveld, bestaande uit regionale atleten en atletes, maar daarnaast ook een aantal vakantiegangers. Het sportieve evenement start 21 augustus met een wandeltocht van ruim 10 kilometer door het prachtige buitengebied van Miste en een klein stukje door het Woold (Bekkendelle). Tussen 18.00 uur en 18.30 uur kunnen de deelnemers starten bij Restaurant “de Schoppe” van Vakantiepark De Twee Bruggen.

Om 19.00 uur begint het hardloopprogramma met de 1 kilometerloop voor jongens en meisjes tot en met 9 jaar. Het parcours voor deze allerjongste talenten gaat over het vakantiepark, dus zal er onderweg veel publiek langs de weg staan om de deelnemertjes aan te moedigen. Om 19.15 uur is het de beurt aan de oudere jeugd tot en met 15 jaar, voor hun wedstrijd over 2 kilometer. Ook zij zullen over het terrein hun meters afleggen en de vorige edities hebben duidelijk gemaakt, dat deze groep al een flink tempo aan de dag kan leggen.

Het startschot voor het peloton deelnemers aan de wedstrijd over 6 en 10 kilometer zal om 19.45 uur klinken.  Gelijk na het startschot trekt het lange lint atleten en atletes over het vakantiepark en via zand- en bospaden, loopt het peloton in de richting van Bredevoort. Het parcours gaat vervolgens om recreatiegebied de Slingeplas heen en daarna weer op weg naar de Twee Bruggen. De deelnemers aan de 10 kilometer lopen een extra lus door het fraaie Klooster. De finishstreep is getrokken in de nabijheid van Restaurant  de Schoppe, waar de atleten het applaus en de laatste aanmoedigingen van het publiek in ontvangst kunnen nemen.

Voor alle deelnemers is er bij binnenkomst een fraaie medaille en daarnaast zijn er prijzen voor de nummers 1, 2 en 3 per categorie. De kinderen krijgen van vakantiepark de Twee Bruggen nog een ijsje als beloning. Ook zijn er aanmoedigingsprijzen per afstand. Voorinschrijving voor de Twee Bruggenloop is vanaf heden mogelijk via de site: www.ava70.nl. Speciaal voor deze wedstrijd is er een eigen blok gemaakt op de site met allerlei informatie over het evenement. In verband met de te verwachten drukte en de tijdige verwerking van de gegevens, verzoekt de organisatie deelnemers, om gebruik te maken van de mogelijkheid van voorinschrijving. Op de wedstrijddag is inschrijving ter plekke mogelijk vanaf 18.00 uur, tot een kwartier voor aanvang van de wedstrijd. De inschrijfkosten bedragen voor wandelaars en deelnemers aan de 1 en 2 kilometer € 3,50, terwijl de lopers en loopsters aan de 6 en 10 kilometer € 5,00 betalen.

Klik op de links voor meer informatie

programma

inschrijven

deelnemers

site organisatie

Rick Kleinhesselink rent én kruit voor KiKa

Rick Kleinhesselink (oranje shirt) heeft inmiddels al meer dan 12.000 euro opgehaald

Rick Kleinhesselink, wonend in Ulft maar met een vriendengroep in onder meer Dinxperlo, gaat in november van dit jaar de marathon van New York hardlopen als ambassadeur voor KiKa. Dit hele jaar staat voor Rick in teken staan van KiKa. Door middel van verschillende acties probeert hij zo veel mogelijk geld op te halen voor betere en kindvriendelijker behandelmogelijkheden voor kinderen met kanker. Inmiddels heeft Rick als meer als 12.000 euro opgehaald.

Onlangs hebben zijn vrienden uit Dinxperlo hem een grote verrassing bezorgd. Zonder dat Rick dit wist hebben ze geld ingezameld voor zijn actie voor KiKa. Geheel onwetend en met een smoes werd Rick naar Dinxperlo gereden om daar nog even een boek bij een van de vrienden af te geven. Eenmaal bij het huis zag Rick een grote zandbult liggen op de oprit en een voor een zag hij zijn vrienden tevoorschijn komen. Al snel had Rick het door dat het een vooropgezet plan was en dat het iets voor KiKa moest zijn. Als tegenprestatie voor een donatie van zijn vrienden moest hij kruiwagens vol met zand naar een leeggepompte vijver kruien. De slogan van Rick - Rick rent voor KiKa - werd omgetoverd tot Rick kruit voor KiKa. Er werden door de vrienden aangegeven dat - hoe meer kruiwagens hij weg wist te brengen - hoe hoger het bedrag voor KiKa zou zijn.

In de hitte en met een eigen 'Rick kruit voor KiKa'-kruiwagen zijn ze samen aan de slag gegaan. Wetend dat er per kruiwagen gedoneerd zou worden heeft Rick zijn uiterste best gedaan en na een paar uur was de zandbult weg en de vijver gevuld met dit zand. Na afloop werd er onder het genot van een ijsje en een drankje nog even verteld dat het aantal weggebrachte kruiwagen onzin was, maar dat het puur was om hem iets harder te laten lopen… Het totale bedrag voor KiKa was al voor deze actie bekend en heeft het een bedrag van 150 euro opgeleverd. Voor donaties, steun en meer info kan men terecht op de website van Rick. (bron)

Verslag van de 15 kilometer van Wolphaartsdijk (Zeeland) (31)

Het fraaie kerkje van Wolphaartsdijk waar ik 5x langs moest zwoegen

De 15 van Wolphaartsdijk Zeeland - 1:11:08 - 25e heren 35+

Goed voorbeeld doet goed volgen. Met plezier lees ik de vakantieperiode de wedstrijdverslagen van grote neef Geert, die tijdens zijn vakantie vaak een loopje meepakt in de buurt van zijn vakantieadres. Dus ik dacht: “Kom, ik stuur mijn verslagje van mijn verdwaalde vakantieloopje naar Geert en wie weet is er iemand geïnteresseerd in mijn lijdensweg naar de 25e plaats bij de wat oudere heren van de 15 van Wolphaartsdijk…”.

Dit jaar ging onze reis met de caravan naar Zeeland, naar het eiland Walcheren. Vooraf had ik gezocht naar hardloopwedstrijden in de buurt en kwam alleen bij de genoemde 15 km wedstrijd. Dat was me eigenlijk wat veel van het goede. Ik had liever eentje van 5, max 10, maar wilde er ook niet te ver voor rijden. Deze wedstrijd was midden op de middag en dat kwam wel goed uit. En maar 20 minuutjes rijden, dus vooruit met de geit.

De dagen voor de wedstrijd was ik me tijdtechnisch aan het voorbereiden. Mijn enige serieuze 15 km wedstrijd was de Montferlandrun, eind vorig jaar. Deze had ik in 1:05:34 gelopen. Nu had ik niet de illusie dat ik dit nu in de benen zou hebben, maar op basis hiervan kon ik wel mijn rekensommetjes maken. Ik vind het – meestal als ik in bed lig – een fijne hersengymnastiek om uit te rekenen wat mijn tijd wordt als ik bijvoorbeeld 4.35 minuut / km loop. Om het lastig te maken reken ik vervolgens uit wat de tijd zou worden als het parcours bijvoorbeeld 200 m korter is. Hogere wiskunde dus in bed! Nu kan ik niet zeggen dat ik erg goed in bed ben, want meestal word ik tijdens deze rekenarij overmand door de onverbiddelijke slaap.

Ik was – met behulp van rekenmachine - tot de slotsom gekomen dat 1:10:00 tot de mogelijkheden moest behoren. Dit betekende 4.40 minuut per kilometer. Toen ik in Wolphaartsdijk aankwam zag ik nog niet zoveel mensen. Er deden er op de 15 km ongeveer 120 mee. Wat aan de magere kant, dat de kans op “alleen” lopen vergrootte. Deze wedstrijd had tot eind jaren ’90 een hoog aanzien, hoorde ik de speaker zeggen. Het parcoursrecord stond op naam van Tonnie Dirks, op ruim 44 minuten. Dirks was in de jaren ’80 / ’90 een bekende Zeeuwse hardloper die in die tijd Studio Sport nogal eens haalde. Die raffelde deze afstand dus af binnen de 3.00 minuut / km… Ik moest ook weer een beetje wennen aan al die strakke, afgetrainde mensen om me heen. Als je op de camping zit zijn de graansmoothie-buiken, de tattoo’s, afgezakte joggingbroeken de standaard. Als je dan in eens in een sportieve wereld ontwaakt, is het verschil ontluisterend!

Ik keek rond of ik ergens een Zeeuwse Hans Jentink of Patrick Weijers zag lopen. Ik loop graag achter deze snelle mannen aan om zelf ook tot een mooie tijd te komen. Toen we van start gingen kroop ik achter een vlotte 40-er die wel wat op Patrick leek, maar dan met kort haar. Het parcours bleek al gauw dodelijk saai: 5 rondjes van 3 km. De ronde bestond uit een stukje door het centrum, vervolgens een soort Driehonderdmeterweg van 1,2 km, vervolgens een stukje langs een soort van Hamelandroute, tot slot een stuk van een kilometer terug over een soort van Wolphaartdijkse Boterdijk. Tijdens de Grachtenloop, de Bredevoortse wedstrijd die dit jaar onder uitzonderlijk warme omstandigheden gelopen werd, hoorde ik de uitdrukking “tegen de zon in lopen”. Nou, dat was hier ook het geval. Bij een graad of 32 het eerste stuk tegen de zon in, en het stuk terug tegen de wind. En voortdurend een genadeloze zon op je dekkel.

De gekortwiekte Patrick vertrok op 4.30 minuut /km. Ik kon 2 ronden volgen en kakte toen in. Met 1:11:08 kwam ik binnen. 4.44 minuut per km dus. Wat een rustig trainingsloopje moest worden, werd ruim een uur zwoegen tegen zon en wind. Ik werd nog genoemd door de speaker: niet zozeer omdat het record van Dirks gesneuveld was, maar omdat ik een deelnemer uit Aalten was. Iets bijzonders daar in Wolphaartsdijk blijkbaar. Helemaal op en leeg reed ik weer terug naar de camping. Excuses genoeg voor de matige prestatie: gruwelijk warm, geen Hans, geen Patrick, een week slapen op een luchtbedje… Maar wel voldaan dat ik het gedaan heb. Maar toch, volgend jaar zoek ik toch maar een camping op in de buurt van een 5 km wedstrijd. En met een tentje voor Hans en Patrick!

Sportieve groet,

Rinke ter Haar

Fysiotherapeut Mark te Brake met team Sunweb in ronde van Denemarken

Mark te Brake (rechtsboven)

Hoe ziet een dag van een fysiotherapeut bij een wielerploeg eruit?

Mark was deze week met Team Sunweb naar de ronde van Denemarken en legt uit hoe een gemiddelde dag eruit ziet. De gehele dag staat in het teken van de verzorging van de renners. Zo start de ochtend met het gereed maken voor het ontbijt, de meeste producten neemt de ploeg namelijk zelf mee. Vervolgens wordt alles klaar gemaakt voor in de koers; bidons, repen, gels en voeding. En natuurlijk het toepassen van fysiotherapeutische behandelingen bij de wielrenners met klachten bijvoorbeeld als gevolg van een valpartij. Ongeveer 2.5 uur voor de start is het vertrek naar de start.

Daarna rijdt de fysiotherapeut vaak met een verzorger naar de verzorging onderweg. Hier worden zakken met eten en bidons aangegeven voor het tweede deel van de koers. Bij lange etappes of bergetappes wordt er vervolgens vaak nog een punt uitgekozen waar bidons met gels worden afgegeven aan de renners. Na de koers staat alles in het teken van optimaal herstel voor de volgende dag. Dit houd in recovery drank, pasta en dan de belangrijkste taak voor de fysiotherapeut, behandelen. Herstelmassages en speciale behandelingen ter vermindering van klachten als gevolg van bijvoorbeeld een valpartij. In zo’n geval is het de taak om dit zo goed mogelijk te behandelen en in overleg met de sportarts te beslissen of de desbetreffende renner de volgende dag weer kan starten. Na een lange dag staat dan tussen 20 en 21 uur ons diner op het programma. Klaar voor een nieuwe dag!

Ermeloop, de Veluwse Summer Run

Ermeloop, zaterdag 18 augustus in Ermelo

In de regio Utrecht genoot Gerard Peek grote faam als organisator van de Utrecht Marathon, de Singelloop Utrecht, de Utrechtse Meidenloop en de Loop van de Leidsche Rijn. Nadat hij hiermee gestopt was verhuisde hij naar Ermelo op de Veluwe. De wethouder in Ermelo was ook een loper en kende Peek, tijdens een gesprek vroeg de wethouder of Peek in Ermelo ook niet een loopevenement van de grond kon tillen. Na anderhalf jaar nadenken besloot Peek de handschoen op te pakken met de organisatie op 18 augustus van de Ermeloop, hij koos de pauw uit het wapen van Ermelo als beeldmerk.

Peek: “Ik bleek in elke vezel nog iets van hardlopen en organiseren te hebben en heb al mijn connecties gebruikt om er iets moois van te maken. De loopkalender is in augustus maagdelijk leeg, lopers die het hele jaar sporten kunnen in de zomermaanden maar op een paar plaatsen terecht. Bovendien zijn er in de zomermaanden meer dan 100.000 toeristen op de Veluwe rond Ermelo. Dat geeft dus genoeg mogelijkheden.”

Hoofdafstand op 18 augustus is de NERO-Ermeloop 10 kilometer, daar lopen ook nationale en internationale toplopers mee. Het parcours is een ronde van 4 gevolgd door een ronde van 6 kilometer. “De start en finish zijn op het Raadhuisplein. De winkelstraat van Ermelo is ruim anderhalve kilometer lang en op zaterdagavond altijd feestelijk met gezellige terrassen. Die winkelstraat zetten we af met dranghekken en daar komen de lopers elke ronde doorheen. De rest van het parcours gaat door de lommerrijke en groene omgeving van Ermelo. Echt een wonderschone route onder een prachtig bladerdak” aldus Peek.

Naast de 10 kilometer is er ook een 5 kilometer en een jeugdloop, bovendien een heuse Trailrun van 20 kilometer. De opening is de Veluwsche G-loop, speciaal voor mensen met een beperking. Inschrijven voor de Ermeloop kan via de website of op de dag zelf bij de start.

Peek: “We hebben er, samen met de Gemeente, de VVV en VisitVeluwe, die het initiatief van harte toejuichen en waar mogelijk ondersteunen, alles aan gedaan om een mooi zomers top- en breedtesportevenement neer te zetten in Ermelo. Ik nodig graag alle lopers van Nederland uit om mee te lopen in de eerste editie.” (bron)

Klik hier voor de site van de organisatie

Familie Demkes viert vakantie in Chersonissos op Kreta

familie Demkes op Kreta

Als we zondag 29 juli 2018 omstreeks 06:30 uur gaan vertrekken met het vliegtuig naar Kreta, hoor ik onze dochters zeggen:" wij willen bij het raam zitten." Tuurlijk vinden wij dat goed. Het is de eerste keer dat ze vliegen. Tijdens de vlucht sliepen beide dochters, hadden Björn en ik beter bij het raam kunnen zitten. Het begint al goed. Als we landen in Heraklion, worden we met de bus naar ons verblijf gebracht. We hebben voor het eerst een all inclusive vakantie geboekt. De hardloopschoenen zijn wel meegekomen, maar of ze gebruikt gaan worden? Wat een groot hotel met 5 grote zwembaden en we zitten boven op een heuvel. Onderaan de heuvel zit Starbeach. Daar gebeurt het voor de jeugd. Bekende dj's treden hier op. Elke dag is er vanaf 07:30 uur tot en met 22:00 uur s'avonds eten en drinken. Tot 01:00 uur s'nachts drinken. Dit gaat dus niet goed komen met de kilo's.

We leven van buffet naar buffet. Wat een leven. Maandagmiddag gaan Björn en ik een stukje hardlopen. Ik heb moeite met de warmte en de heuvels. Björn rent weer zo makkelijk. Dit is zijn weer. Mensen kijken ons aan en ik weet dat ze dachten wat een stelletje idioten. Gelukkig zijn we naar 8 kilometer weer terug en gaan we snel afkoelen in het mega zwembad. Daar moet natuurlijk ook nog weer gepresteerd worden. Want het is dan al weer snackbar tijd en daar willen we ook van meegenieten. Elke morgen om 10:00 uur begint het animatie team met hun prachtige liedje that's our live. En daar eindigen ze om 12:30 mee en om 15:00 uur beginnen ze er weer mee en om 18:00 uur eindigen ze weer met dat schijt nummer. De rest van de dag liggen we op de ligbedjes bij het zwembad en mensen kijken. Je ziet wel hetzelfde slag volk wat all inclusive boekt. Haha veel stevige mensen. Ik besluit om toch mijn bikini aan te trekken. Het valt hier niet op dat je stevig bent.

Kris ligt hele dagen te slapen. Zij heeft net een week Appelhof achter de rug en is geradbraakt en reageert dat ook heel dankbaar op ons af. Loes is net als Björn hele dagen onder water in het zwembad te vinden. En maar duiken en stenen verstoppen in het zwembad om die vervolgens weer op te gaan duiken. Ondertussen zwemmen ze ook steeds onder mijn luchtbed door zodat ik niet rustig kan liggen op het water. En dan is het alweer etenstijd. Ik probeer me elke keer in te houden bij het buffet en niet teveel te eten. Dit kan ik redelijk goed vol houden tot de laatste paar dagen. Ik ben gezwicht voor de toetjes. Te lekker gewoon. Gelukkig hebben we er alle 4 last van. Kris leeft van de koolhydraten en de rest van de dag slaapt ze alleen maar. Björn gaat bij elk buffet 4 keer langs om eten te halen. Hij komt toch niks aan. En dan moet er weer hard gelopen worden. Dit keer gaan we vroeg in de morgen. Het is zo warm, ik kan het weer niet volhouden. We lopen langs de kust en een vieze Griekse zwerfhond heeft bedacht om met ons mee te lopen. Ik ga vanzelf wat versnellen en na 1 kilometer hebben we de hond afgeschud. Ikzelf ben ook kapot en na 3 kilometer gaan we gelukkig weer terug. Heerlijk op naar het ontbijt, ons favoriete buffet. Daarna weer naar het zwembad en dobberen op het water en wachten tot we weer mogen lunchen.

Vrijdags hebben we een mooie cabrio gehuurd en rijden we 2,5 uur in de bergen om daar naar een mooi Bounty strand te gaan. Björn en ik hebben onze hoofden niet ingesmeerd en komen al met een verbrand voorhoofd aan bij VAI Beach. Dat wordt insmeren de hele dag. Wat een prachtig water en veel vissen gespot. Dat was de 2,5 uur rijden wel waard. De terugweg zijn Björn en ik verstandig en laten de kap van de Cabrio dicht. Het was toch al te laat. Maar om erger te voorkomen de kap maar dichtgedaan. Als we terugkomen bij het hotel kunnen we mooi aanschuiven bij jawel het dinerbuffet met heerlijke toetjes. Wat een vretten. Voel de kilo's eraan vliegen. S'avonds nog een paar cocktails erbij en met een vol gevoel slapen in de hette. Zaterdagmorgen gaan we weer vroeg op pad om hard te lopen. Het gaat nu iets beter, omdat het nog niet zo warm is. Na 7 kilometer komen we terug en gaan meteen door naar het zwembad om baantjes te trekken. Heerlijk het hele zwembad voor ons alleen. Ik had elke morgen voor 07:00 uur de handdoeken al op de bedjes bij het zwembad gelegd. Zodat ik niet met andere mensen in gevecht zou komen wie er als eerste de mooiste plekken bij het zwembad zou krijgen. Gewoon vroeg opstaan dan heb je dit probleem niet haha. Zondag weer terug naar huis. Wat een mooie week. Leuk om een keer te doen all inclusive. Nu weer het normale leven oppakken. 

Groetjes Katja Demkes

De voordelen van trainen met een sporthorloge

Het aanbod van sporthorloges is tegenwoordig overweldigend. Polar, Garmin, TomTom en Suunto bieden sporthorloges aan met de meest uitgebreide functies. Waarom is het een voordeel om met een sporthorloge te trainen?

Sporthorloges zijn tegenwoordig niet meer weg te denken voor recreanten en professionals. Elke kilometer wordt gemeten, je actuele snelheid is zichtbaar, je hartslag wordt iedere seconden gemeten en het aantal verbruikte kilocalorieën wordt weergegeven. Vervolgens worden de gegevens gesynchroniseerd naar de telefoon om vervolgens op Strava de behaalde resultaten te delen met vrienden, vriendinnen, familie en trainingsmaatjes. Je wil de buitenwereld toch laten zien hoe goed je bezig bent geweest?

Waarom is het een voordeel om met een sporthorloge te trainen? Het is ten eerste een geweldig motivatiemiddel om te gaan lopen. Het trainen met een sporthorloge motiveert je om extra kilometers te maken. Achteraf wil je met je volgers op Strava, Facebook en Instagram delen dat je geweldig bent bezig geweest.

Ten tweede is het trainen met een sporthorloge met hartslagmeter ook nog eens erg nuttig en veilig. Wie in verschillende hartslagzones traint, krijgt een duidelijk beeld van zijn of haar conditie. Zone 1 en zone 2 worden veelvuldig gebruikt om te herstellen na een zware inspanning. Zone 3 en zone 4 mogen maar een enkele keer in de week worden aangetikt, omdat deze zones behoorlijk inspannend zijn. Zone 5 is maar een paar seconden vol te houden en wordt voornamelijk bereikt tijdens een intensieve sprint. Aan de hand van je hartslag kun je op sommige sporthorloges jouw Vo2max meten. Een Vo2max is de maximale zuurstofopname per minuut en geeft een indicatie van jouw conditie. Hoe hoger de Vo2max is, hoe beter de conditie.

Niet elk sporthorloge heeft het, maar de functie ‘back to start’ is vooral handig als je in een onbekend gebied traint. Ben je op vakantie en weet je de weg niet meer terug naar je hotel, appartement of camping? Klik op ‘back to start’ en het sporthorloge leidt je naar je vertrekpunt.

Hoe duurder het sporthorloge is, hoe uitgebreider de functies zijn. Laat je online of in een hardloopspeciaalzaak goed informeren over het aanbod van sporthorloges. Vergeet niet te vermelden welke afstanden je loopt en wat je ambities zijn. Aangezien elk horloge een bepaalde accuduur heeft is dat van essentieel belang. Logischerwijs heeft een trailrunner meer accu nodig, dan iemand die vijf kilometer loopt.

Twijfel jij nog of je wel een sporthorloge moet aanschaffen omdat je ze te duur vindt? Geen paniek! Tegenwoordig worden bij Coolblue, All4running, Bol.com en Dakasport kwalitatieve sporthorloges aangeboden vanaf € 100 euro. (bron)

Drie clubrecords AV Argo bij Trackmeeting in Utrecht

De broers Awal Aman

Utrecht - De vierde trackmeeting in Utrecht leverde vrijdagavond ondanks de tropische warmte maar liefst 3 nieuwe clubrecords voor AV Argo op. Luuk Nusselder kwam in actie op de 150 en 300 meter sprint. Op beide incourante afstanden wist hij de uit 2005 daterende clubrecords van Niels Manenschijn ruim te verbreken: 150 meter in  17.99 seconden en 300 meter in 38.15 seconden.

Op de 1500 meter gingen de broertjes Awal Aman op weg naar weer een mooie tijd. Mudesir verbeterde zich tot 3.55,35 terwijl Siraj met 3.56,57 het clubrecord JB van Bob te Lindert uit de boeken liep.

De 3000 meter was sterk bezet, Bob te Lindert liep in de snelle eerste serie naar een goede zesde plek in 8.41,74. Jordy Kloet moest genoegen nemen met een tijd van 9.04,58. In de tweede serie werd Ruben Garretsen vierde in een nieuw persoonlijk record van 9.08,28.

Klik voor meer informatie op onderstaande links

alle uitslagen

site organisatie

Berg Run in Winterswijk gaat niet door

Bergrun Winterswijk afgelast vanwege hitte

WINTERSWIJK - De Koopman Bergrun, die zondag 5 augsutus in Winterswijk zou worden gehouden, gaat niet door. De organisatie van de prestatieloop, atletiekvereniging Archeus, heeft besloten het evenement af te gelasten in verband met de aanhoudende hitte. “Weliswaar lijkt het zondag iets minder heet te worden, maar altijd nog erg warm. We vinden het onverantwoord om de lopers bloot te stellen aan de hitte, gecombineerd met de zware inspanning”, meldt Roel Stronks namens de organisatie. De Koopman Bergrun voert over de twintig meter hoge oude vuilnisbelt achter recreatiemarkt Obelink en geldt als een zware loop.

Het leven van een waterdrager gaat niet over rozen

Het leven van een waterdrager gaat niet over rozen

Dat zag je al in de afgelopen Tour de France. Wielerknechten, die al met moeite een col van de buitencategorie op konden komen, werden door hun ploegleiders ook nog eens volgestouwd met bidonnen voor het hele team. Steunend en kreunend stoempten deze helden van het peloton zich dan terug naar hun kopmannen. Met geluk kon er dan nog een knikje van af als bedankje.

Bij AVA’70 gaat dat toch anders zou je denken. De club die medemenselijkheid hoog in het vaandel heeft staan draagt toch zijn vrijwilligers op handen? Sinds de afgelopen donderdagavondtraining vraag ik het me af. Het lijkt er op dat er wat scheuren in de warme jas van clubliefde zijn gekomen….

Bij de hete zomertrainingen buiten de baan is het een goede gewoonte dat een loper die zich wat minder voelt of geblesseerd is met de fiets de groep begeleid. Fietstassen of rugzak wordt tot de nok toe gevuld met bidonnen om de dorstige lopers te kunnen voorzien van een slokje water. Een dankbare bezigheid natuurlijk, ik kan me zelfs trainingen herinneren dat er bijna even veel fietsers als lopers waren om ons te begeleiden bij een trainingsronde om het Zwilbroekse venn.

Afgelopen donderdag was het heet, heel heet. Volledig trainerloos vanwege de vakantieperiodes offerde Geert Wevers zich op om als chef de mission voor het uiterst kleine groepje ‘kneuzen’ te fungeren. Het gros had zich afgemeld wegens te warm, vakantie of andere flauwe smoezen. Een prachtige ronde door het buitengebied met volop schaduw beloofde hij van tevoren.

Als reddende engel in de verzengende hitte meldde zich plotseling Ingrid van Zolingen met de fiets in de hand en een rugzakje voor de bidons. Ze had er zelfs een koelelement ingedaan. Onderweg bleek dat ze net terug van vakantie waren, ze had nog niet eens gegeten. Maar clubliefde gaat voor alles! Mattie Geert werd weer helemaal op de hoogte gebracht van alle belevenissen die ze meegemaakt had op vakantie in Kroatië. Een heel verhaal was het, maar uiteindelijk had het allemaal niet veel om het lijf.

Iedere drie kilometer werd er een korte drankstop ingelast en konden we heerlijk koel water nuttigen of over ons verhitte hoofd laten lopen. Heerlijk! Het leek dus een typische AVA training vol plezier en met aandacht voor iedereen. Tot Geert ineens een paadjes naar rechts koos dat hij normaal nooit nam. Ik vond al dat hij heel veel in zichzelf liep te grinniken… ‘Ik weet niet zeker of we er door kunnen’ hoorde ik hem nog zeggen.

Het paadje voerde ons eerst over een maaipad langs een drooggevallen sloot. Het weiland links leek wel een Afrikaanse savanne aan het eind van het droge seizoen. Tot onze verbazing liepen we ineens een stuk land in waar de begroeiing van riet, lisdodden en ander waterig groeisel niets van de droogte geleden had. Als loper hadden we hier niet veel last van, maar onze waterdrager op de nieuwe MTB begon het lastig te krijgen. Gewoon doorlopen was het bevel van opperhoofd Geert.

‘Daar in de hoek moet een bruggetje zijn’ zei Geert. Met het riet inmiddels zo hoog dat ik er nog net over heen kon kijken zag ik niet eens waar de hoek was…. Gelukkig stond er ergens een boom die ongeveer in de buurt van de hoek moest staan. In een film had ik als een echte held met een machete een pad kunnen hakken zodat ook de fiets van Ingrid er door kon. Helaas voor Ingrid was het brute werkelijkheid. De lopers konden zich relatief gemakkelijk een weg banen, maar onze geliefde waterdrager moest ook nog eens de fiets achter zich aansleuren door deze wrede jungle.

Uiteindelijk vonden we het bruggetje van Geert, in werkelijkheid een gammel plankje van 10 cm breed dat ook nog eens los lag. Geert en ik balanceerde gracieus naar de overkant, maar Angelique had er geen vertrouwen in en worstelde zich liever door de stinkende modder. Ingrid stond tevergeefs te wachten op haar anders zo galante mattie Geert. Ze moest gewoon zelf haar fiets naar de overkant zien te krijgen. Ze mocht al blij zijn dat haar fiets over het schrikdraad getild werd.

Het mag duidelijk zijn dat Ingrid de rest van de route steeds wantrouwend aan Geert vroeg welke kant we op gingen…. En of ze zich na dit soort streken ooit nog weer vrijwillig aanbiedt als waterdrager? Ik heb zo mijn vraagtekens.

André

Hartfalen: Is lange duurtraining slecht?

Dit alles leidt tot de conclusie, dat lange duurtraining op zich NIET slecht is, maar dat juist hier veel aandacht moet gaan naar de juiste verhouding training versus belasting en (relatieve) rust.

In 2012 verscheen er een publicatie van een vermaarde groep cardiologen, die de marathonwereld opschudde: Marathonlopers zouden onevenredig veel hart-ritme stoornissen en hartfalen hebben. Echter, door de opzet van het onderzoek kon niet geconstateerd worden of dit een toevallige bevinding was of niet. De eerste vraag die gesteld moet worden wat lange intensieve duurlopen, zoals een marathon, op het hart doen en wat de duurtraining zelf veroorzaakt. Ofwel, komen er meer hartritme stoornissen en hartfalen voor tijdens de trainingen. En zo ja, is er een oorzakelijk verband te vinden tussen de intensiteit en trainingsomvang.

Maximale intensiteit: Wat gebeurt er na een marathon?

Een marathon of triatlonrace blijkt het hart te kunnen beschadigen (1,2). Direct na de inspanning is de functie van de rechter kamer significant afgenomen. Dit betekent dat er minder bloed naar de longen kan worden gepompt, waaruit weer volgt dat de linker kamer en ventrikel minder zuurstofrijk bloed aangeboden krijgen. Dit functieverlies neemt toe met de race duur. De functionele toestand van de linker kamer, daarentegen, blijft behouden.

De functionele afname van de rechter kant van het hart blijkt ook te correleren met het voorkomen van markers van beschadiging van het hart in het bloed. Een teken van incompleet herstel. De meeste van deze afwijkingen normaliseren na één week rust. Bovendien blijkt, dat naarmate de wedstrijd langer duurt tekenen van fibrose (toename van bindweefsel) van de hartspier aantoonbaar zijn. Met name geldt dit voor de rechter kamer, niet voor de linker. Leeftijd en trainingsleeftijd blijken niet te correleren met deze afwijkingen.

De pompfunctie van m.n. de rechter kamer blijkt dus bij lange, intensieve duurbelastingen af te nemen t.g.v. micro-beschadigingen van de cellen. Dit zou de verklaring kunnen zijn van het hartfalen. Hartfalen betekent, dat het hart niet genoeg bloed uit kan pompen om aan de eisen van de verhoogde zuurstofvraag van de werkende spieren te voldoen. De beschadiging het ‘commandocentrum’ van het hart (de sinusknoop) speelt hierin mogelijk een belangrijke rol.

Maar is de daaraan voorafgaande marathon training van dit alles de oorzaak, of de stress van de wedstrijd zelf?

Training

Uit goed onderzoek bij o.a. marathonlopers, die gedurende vele jaren werden gevolgd, zijn geen aanwijzingen gevonden, dat marathon training en daarmee lange duurlopen tot hartfalen en ritmestoornissen zou kunnen leiden (3). Het lijkt er zelfs op te wijzen, dat het aantal ritmestoornissen bij veel lopers vermindert na vele jaren training. Echter, ritmestoornissen verdwijnen nooit helemaal. Dus lopen is geen medicijn hiervoor.

Wel zijn er aanwijzingen, dat de relatie tussen inspanning en rust van belang zijn. Bij grote trainingsbelastingen (>14 uur/week) blijkt de rechter boezem en kamer van het hart meer schade te vertonen dan verwacht (2). De rechter kamer kan dan functionele schade oplopen, met als gevolg een verminderde pompfunctie. Dit resulteert in een verminderde bloedtoevoer naar de longen en als gevolg daarvan minder aanbod van zuurstofrijk bloed aan de linker kamer. Ook hier blijkt weer, dat rust (of sterke vermindering van training belasting) na zo’n periode van zware training van groot belang is. Na één week rust zij genoemde afwijkingen genormaliseerd.

Naast de uren training moet bij recreatieve lopers ook de combinatie met andere factoren zoals b.v. werkbelasting in de gaten gehouden worden. Opgeteld bij de trainingsbelasting kan dit juist teveel zijn. En teveel betekent stress kan op zijn beurt kan leiden tot hartritme stoornissen. Leeftijd en trainingsleeftijd correleren niet met deze afwijkingen

Samenvattend

Acute intense inspanning > 2uur  voert tot een voorbijgaand functieverlies van het rechter hart deel. Hoe langer de belasting duur, des te groter zijn deze veranderingen. Dit kan mede gepaard gaan met veranderingen c.q. beschadigingen van de hartcellen, die als pathologisch moeten worden beschouwd. Eens te meer blijkt, dat extreme duurinspanningen in een trainingscyclus gevolgd moeten worden door voldoende (relatieve) rust. Als deze ontbreekt, kan dit tot overbelasting van het rechter hart deel kunnen leiden. Op zijn beurt heeft dit tot gevolg, dat de prikkelgeleiding gestoord wordt, wat tot een onregelmatige hartslag en boezemfibrilleren zou kunnen leiden.

Dit alles leidt tot de conclusie, dat lange duurtraining op zich NIET slecht is, maar dat juist hier veel aandacht moet gaan naar de juiste verhouding training versus belasting en (relatieve) rust. De juiste training blijkt eens te meer te berusten op een spel met vermoeidheid. (bron)