 |
| Tom van Beusekom Dit jaar besloten om de avond
voor de marathon dichtbij Amsterdam te logeren voor een rustige opstart. Het
werd een B&B Millsight in Uitgeest én na een goed verzorgde en ontspannen
overnachting in Uitgeest kwam de frisse start op gang. Trouwens een aanrader
deze B&B. Om half acht op de dag van de marathon vertrokken we richting
Amsterdam, hier aangekomen liepen we richting het Olympisch Stadion. Staand
voor dit imposante stadion ging er maar één ding in mijn hoofd ‘eindelijk weer
een wedstrijd’. Eén feit stond boven water, van deze wedstrijd ga ik genieten
én zeker uitlopen, kostte wat kost. Na al mijn trouwe vrienden en familie
begroet te hebben ging ik het stadion in en dat gaf een heerlijke kick, hier
ligt zoveel geschiedenis. Na deze ontboezeming op naar de start, wat een
heerlijk gevoel was dat. De eerste kilometers vlogen
voorbij en dit ging ook heerlijk ontspannen. Bij elke zes kilometer nam ik een
gel. Op elke gel had Paula grappige tekstjes gezet en dat gaf me steeds een
lach op mijn gezicht. Rond de 30 kilometer begonnen mijn benen toch tegen te
stribbelen die haperden behoorlijk en wilde zelfs stoppen. Door af en toe de spanning eraf te halen door
te wandelen om deze onmisbare benen toch maar te vriend gehouden. Uitstappen,
nee, dat wilde ik zeker niet! De editie van 2019 spookte regelmatig nog door
mijn hoofd, waar ik moest uitstappen. Zelfs toen ik een busje zag rijden, dacht
ik, nee vandaag ga ik daar niet in zitten. Vandaag is uitlopen mijn motto!
Aangekomen op kilometerpunt 38 in het Vondelpark kreeg ik weer een oppepper van
de aanwezige vrienden en familie. Wat is dit geweldig en ben daar dankbaar
voor. Vlak voor de finish sloeg de emotie toe en tranen van blijdschap
stroomden over de wangen. Zo bijzonder blij en trots, dat ik deze marathon heb
uitgelopen én deze is in de pocket, mijn vijfde marathon! Tom van Beusekom |
zondag 17 oktober 2021
Verslag van de Marathon van Amsterdam
Verslag en uitslagen van de Bergrun in Winterswijk
 |
| Connor Kluivers |
WINTERSWIJK – Connor Kluivers
en Wencke Stortelers toonden zich zondag de beste klimgeiten bij de Sorba
Bergrun van atletiekvereniging Archeus.
Eibergenaar Kluivers gaf bij de mannen het complete veld het nakijken en
de Meddose Stortelers zette haar concurrentes op meer dan vier minuten
achterstand.
Het was voor het eerst in twee
jaar dat de voormalige vuilnisbelt bij Winterswijk weer het strijdtoneel van
hardlopers was. Ruim tachtig jongeren en volwassenen waagden zich aan de klim
die een tot vijf rondes met ruim 20 meter hoogteverschil omvatte. Connor
Kluivers (18) ging op de hoofdafstand, de 7,6 km als een razende van start en
leek aanvankelijk een aanval te doen op het parcoursrecord van Koen Vossers
(25.38), maar dat raakte na twee omlopen steeds verder uit zicht. “De benen
waren slecht vandaag”, hijgde Kluivers na afloop. “Mijn rechteronderbeen werd
stijf en dat trok op tot aan de hamstring. Bergop ging het nog wel goed en kon
ik herstellen”, klonk het opmerkelijk genoeg, “maar in de afdaling had ik er
veel last van”. Kluivers was enkele maanden uit de running geweest door een
scheenbeenblessure, maar is inmiddels weer hard aan het trainen (met negen
trainingen per week) en richt zich nu bijna volledig op het hardlopen. “Ik ben voorlopig gestopt met school, want
mijn mbo-opleiding was moeilijk te combineren met werk en trainen. Komend jaar
richt ik me met name de 1500 meter. Daarna begin ik mogelijk aan een
hbo-opleiding.” Kluivers heeft nu als junior een scherpe 4.02 op de anderhalve
kilometer staan, “maar als ik met de nationale top meewil moet ik dik onder de
vier minuten duiken. Vanaf januari zit ik bij de senioren en daar is de
concurrentie groot.”
Een verrassende winnares op de hoofdafstand was Wencke Stortelers (40 jaar). Ook tot haar eigen verrassing, “want ik heb pas vanochtend besloten hier mee te lopen”, vertelde ze na haar winnende race. Net als Kluivers ervoer zij ook het klimmen als gemakkelijker dan het dalen. “Heuvel af had ik moeite met mijn ademhaling en met name in de vierde ronde had ik het zwaar. Ik moet misschien meer aan intervaltraining gaan doen”, aldus de Meddose die haar duurlopen vooral in haar eentje afwerkt. Stortelers loopt pas 2,5 jaar en de Bergrun was na de recreatieve Landschapsmarathon van twee weken geleden haar eerste wedstrijd. Of ze er op Tweede Kerstdag weer bij is op de Keiloop in haar eigen Meddo? “Dat weet ik nog niet, we gaan het zien.”
De 3,1 km werd een prooi voor Vincent te Brake van het organiserende Archeus. Te Brake is sinds een halfjaar weer serieus aan het trainen en bereidt zich met crosses en indoorwedstrijden voor op het volgende baanseizoen. Daar wil hij zijn geluk beproeven op de 800 meter. “Ik heb met mijn trainer Ronald de Rooy een programma opgesteld dat me naar een tijd van onder de 1.55 minuten moet leiden. Ik heb er veel zin in en ga mijn hele leven er op inrichten met minimaal zes trainingen per week.” Bij de vrouwen/meisjes won de 10-jarige Heidi Schlüter uit het Duitse Ellewick deze afstand.
Uitslagen
1,6 km jongens: 1.Alexander
Stefas, Atletico ’73 6.57, 2. Twan
Roerdink, Archeus 7.18, 3. Liam Prinsen, 7.18, 4. Jurre Kolsté, Meddo 7.25.
Meisjes: 1. Zoë Meinen, Winterswijk 7.20, 2. Minke Dost, Winterswijk 7.31.
3,1 km mannen: 1. Vincent te
Brake, Archeus 11.05, 2. Tim Houwers, AVA ’70 11.58, 3. Christian van Haselen,
Doetinchem 12.45. Vrouwen: 1. Heidi Schlüter, Ellewick 14.13, 2. Froukje
Stegeman, Winterswijk 16.42, 3. Dide Geelen, Winterswijk 17.17.
7,6 km mannen: 1. Connor Kluivers,
Hanzesport 27.20, 2. Bram Rhebergen, Rekken 29.16, 3. Erwin Nieuwboer Aalten
29.24. Vrouwen: 1. Wencke Stortelers,
Meddo 38.23, 2. Jenni Bloom, Vreden (D) 42.27, 3. Jenny Cooper, Eibergen 45.22.
Klik op de link voor alle uitslagen
 |
| Wencke Stortelers |
Trainingsloop Viking Experience Rondes
 |
| De deelnemers aan de Viking Experience rondes Naast alle evenementen die wel
doorgaan was er afgelopen weekend eentje die die helaas niet doorging. Door te
weinig inschrijvingen kon de stoomtrein niet afgehuurd worden en moest de
Viking Steamtrail afgezegd worden. Als alternatief besloot ik met een groepje
de Viking Experience rondes te gaan lopen op de Veluwezoom/Posbank. Twee of
drie rondes van zo’n 10 km lang met behulp van GPS door grofweg hetzelfde
gebied als de Steamtrail zou toch ook een mooi loopje zijn. Via mijn app groepen en Facebook
hadden zich meer dan tien liefhebbers opgegeven, AVA-maatjes en leden van de
groep waar ik zaterdags regelmatig mee op de Lochemse Berg loop. Een mooi
overzichtelijk aantal om mee over de kleine paadjes te rennen. De helft zou
twee rondes lopen en een aantal in principe drie, maar dat was afhankelijk van
hoe het zou gaan. Helemaal prima, doordat we bij het Paviljoen zouden starten
en stoppen was er bovendien ook nog de mogelijkheid om na afloop een lekker
bakkie koffie met wat lekker te doen. Het was nog heel rustig op de
parkeerplaats toen we aankwamen. De drukte waar de kranten enige tijd geleden
vol van stonden was ver te zoeken. Een paar wandelaars en nog een groepje
sporters was zo’n beetje alles wat er te zien was. Nu was het ook niet super mooi
weer, maar het was ook zeker niet slecht. Perfect weer om te lopen zelfs,
lekker fris en droog. De herfst was al wel wat zichtbaar in het verkleuren van
de bladeren, maar lijkt dit jaar wat laat door te zetten. Het eerste rondje begon
rustig. Al kletsend met zijn allen het bos in en even in het ritme komen. Dat
ritme vinden was niet makkelijk aangezien de heuvels elkaar snel opvolgden. Op
en af, op en af, geen stukje vlak in deze ronde. Wat er wel aan ritme ontstond
werd na een paar kilometer al weer onderbroken doordat Ingrid de enkel even
flink verzwikte. Na wat krachttermen, die alle wild in de omtrek verjoegen, en
een stukje rustig wandelen liepen we weer verder. Het bos lag er goed bij, de
paadjes voerden ons door velden met afgestorven varens en paddenstoelen staken
overal hun kop boven de grond. Op sommige plekken waren duidelijk sporen te
zien van zwijnen maar we zagen eigenlijk helemaal geen wild. Zelfs de
hooglanders en de pony’s lieten zich in de eerste ronde niet zien. Wel een
kudde schapen, maar dat is natuurlijk geen wild. Heel af en toe zagen we nog
wandelaars of een eenzame hardloper, maar verder hadden we het bos helemaal
voor ons alleen. Na een korte pauze bij de auto
begonnen we met ronde twee. Hier mochten we een stevig stuk redelijk mul zand
overwinnen. Dat dit mulle pad door prachtig heidegebied liep viel sommigen
bijna niet meer op door de worsteling met het zand. Helaas was er geen spoortje
paars meer te bekennen, maar daardoor eigenlijk ook geen toeristen. We genoten
volop van de uitzichten op de toppen (als we eenmaal bovenaan waren) en de
afwisseling van heide en bos. Eindelijk kwamen we ook de pony’s tegen en een
paar koeien in de buurt van de Carolinahoeve. De befaamde Koningslaan zat er
uiteraard in, eigenlijk vele pareltjes natuurgebied. Heuvelop deden we het
inmiddels al wat rustiger aan en de hoogtemeters begonnen wat door te drukken.
Maar de sfeer zat er nog goed in. Lekker gemoedelijk kletsend en met volop
aandacht voor de mooie natuur maakten we de ronde af. Met de tweede ronde
hadden we er ongeveer een halve marathon opzitten, hoewel de diverse horloges
het niet eens konden worden over de juiste afstand. Op de parkeerplaats
splitste de groep zich in een klein groepje die nog een gedeelte van de derde
ronde gingen doen en de rest die het wel goed vond en naar de koffie ging. Een paar lopers die eigenlijk
de derde ronde wilden doen konden de reuk van de koffie niet weerstaan en dus
bleven we met drie personen over voor de laatste ronde. Deze gingen we niet
helemaal doen, maar met een afkorting zouden we op een kleine 30 km uitkomen en
dat was voldoende voor de huidige vorm. Want ook bij ons ging het niet meer
vanzelf, zeker het weer opstarten na even rust te hebben gehad was even lastig.
Stramme hamstrings werkten niet echt mee. Maar na een paar kilometer over de
heide ging dat wel weer. Om de route af te korten
pakten we een prachtig binnendoor paadje door het bos dat uiteindelijk een deel
van een MTB route bleek te zijn. Gelukkig kwamen we maar een handjevol fietsers
tegen en die waren vriendelijk genoeg. Meer ontzag hadden we voor een wilde
zwijnen familie die vlak voor ons besloot over te steken. even afwachten wat er
zou gebeuren. Op een meter of twintig afstand bleven ze staan kijken tot ze na
een paar minuten knorrend het bos inliepen. Mooie beesten wel, maar ik heb er
minder vertrouwen in dan in zo’n Hooglander hoewel die veel groter is. Uiteindelijk hadden we na ruim 29 km de parkeerplaats weer bereikt en konden we met droge kleren aan even gaan genieten van ons welverdiende bakkie koffie. Het was weer een mooie trainingsloop. Prachtig gebied, leuke groep mensen, wat wil je nog meer. Op naar de volgende trainingsloop, eens kijken waar we dan weer heen gaan. (bron) Andre Bleumink |
zaterdag 16 oktober 2021
Jeugd AVA'70 werkt alvast aan het crossgevoel
 |
| Om alvast weer het echte crossgevoel te ervaren, trainde de jeugd op en rond het parcours |
Volgende
week vindt, na een afwezigheid van een jaar, de eerste etappe plaats van de
Boekeldercrosscompetitie. Start en finish is wederom bij `t Romienendal, waar
wederom een prachtige arena zal worden opgebouwd. Het parcours voor de jeugd is
altijd bijzonder pittig en met name de hindernissen die onderweg genomen moeten
worden, vragen om een extra inspanning en maken de run vaak bijzonder spannend.
Om
alvast weer het echte crossgevoel te ervaren, trainde de jeugd op zaterdag 16
oktober jl. op en rond het parcours. Daar werd gretig gebruik van gemaakt want
tientallen pupillen stonden om 10.00 uur te trappelen van ongeduld om in het
terrein lekker te gaan draven. Het was een prachtig gezicht om de jongste
AVA-talenten in het Daalse buitengebied aan het werk te zien. Naast het
geploeter langs de sloot en de zandpaden, werd er zeker ook genoten. De
inspanning leverde mooie rooie koppies op. Na afloop was er als beloning warme
chocolademelk en speculaasjes en dat werd bijzonder gewaardeerd. Daarna was het
de beurt aan de junioren om te gaan crossen en ook hier namen tientallen
jeugdleden aan deel. Na een uurtje trainen op het crossparcours konden ook zij
zich melden voor de chocolademelk.
Op de zaterdagen 30 oktober, 6, 13 en 20 november gaat het er echt om en zal de strijd, maar zeker ook het plezier er vanaf spatten. Voor alle informatie en inschrijving: www.ava70.nl
Na afloop was er warme chocolademelk en speculaasjes
zondag 10 oktober 2021
De helden van Helden
 |
| Linda de Vries en Yvette Heusinkveld Ergens eind augustus begin
september zag ik de aankondiging van de Koeberg trail voorbij komen. Nog nooit
van gehoord misschien maar eens kijken
waar die gelopen wordt. Helden in Noord Limburg was de locatie nooit geweest
dus laten we het maar proberen. Om het inschrijfgeld hoef je het niet te laten
dat is maar liefs zes hele euro’s en een kop koffie en een stuk vlaai bij
terugkomst. Yvette maar eens gevraagd of ze zin had om mee te gaan dus dat was
geregeld. Om kwart voor 6 ging de wekker
en om half 7 stond Yvette voor de deur. De weersvoorspellingen waren goed dus
kom maar op! Een beetje fris maar met goede zin en een kop koffie komt alles
goed. Na een ritje van anderhalf uur kwamen we aan in Helden. De Startlocatie
vinden was nog een uitdaging, er stonden geen bordjes of zoiets ,maar na een
bonus ronde door Helden was de start
plek gevonden. In een prachtige sporthal/
buurthuis konden we ons melden voor de 16 km trail. De gehele route was uit
gepeild dus dat moest goedkomen. Het aantal deelnemers op de 16 km waren
ongeveer een man of 30 zagen we op het lijstje en wij waren wel de deelnemers
die het verst weg kwamen (ach ja altijd in voor iets nieuws). Tijdsregistratie was niet
aanwezig dus we konden beginnen nadat we tussen 2 vlaggen waren doorgelopen. De
route was zeer goed uit gepeild met bordjes en linten dus dat gaf bijna geen
problemen. We hadden gister nog een mail gehad met een waarschuwing dat we goed
moesten opletten dat de wegen elkaar nergens kruisen maar wel soms vlak langs
elkaar heen lopen. Nou dat was zeker waar je
hoorde regelmatig andere lopers naast je in het bos al kletsend voorbij rennen.
Het bleef bij ons bij 1 keer een klein foutje omdat ik achter andere deelnemers
aan liep. De route is bijna helemaal door een bos en was geheel onverhard. Ik
denk dat we wel ongeveer elk mooi paadje in het bos hebben gezien. Het gebied lijkt een beetje op
de Vennebulten maar dan wel een heel stuk groter en met meer stukken met geel zand, ook de nodige
klimmetjes zijn aanwezig. Maar wel prima hardlopend te doen. Na ongeveer een
kilometer of 9 komt een man ons achterop die we al eerder gezien hebben, hij
was dus ook ergens verkeerd gelopen maar omdat de routers zo dicht bij elkaar
ben je zo weer terug op de route. Dan komen we bij de pauze plek
bij een bankje staat een vrijwilliger met een jerrycan met water en een kan
koffie. Na een praatje gemaakt te hebben gaan we beginnen aan het laatste stuk
van de prachtige route. Onderweg komen we ook steeds mountainbikers tegen en
sommige groepen zelfs meerdere keren
maar een goeie morgen kan er amper af maar dat mag de pret niet drukken. Dus moe maar voldaan komen we
na een kleine 16 km weer terug bij de start. Even een boks met de man bij de
begin en eind vlag en het zit er weer op voor vandaag. Snel onze tas uit de
auto halen en op naar de koffie met vlaai. De keuze is riant kersen, abrikozen
of rijstevlaai en zelfs nog een met appel dus met een lekkere kop koffie en een
stuk vlaai ons in de zaal een plekje gezocht. Maar dat vlaai eten met een
plastic vorkje is voor ons wel een uitdaging want na twee happen is mijn vork
al in twee stukken. Om ons heen blijft alles wel heel dus we missen nog wat
ervaring blijkbaar. Ook het vorkje van Yvette heeft het inmiddels ook begeven. We gaan maar een kijken waar de
kleedkamers zijn want even onder de douche voordat we terugrijden is wel fijn. Boven in de sporthal zijn
meerdere kleedkamers en we hebben de ruimte voor ons zelf. Na een fijne warme
douche stappen we weer in de auto terug naar Aalten. Bij deze wil ik nog een
bedankje doorgeven aan de echte Helden van Helden want dat zijn natuurlijk de
vrijwilligers die zich voor zo’n leuk evenement inzetten. Toppers Bedankt en
misschien tot later. (bron) Groet Linda de Vries en Yvette Heusinkveld  |
zaterdag 9 oktober 2021
Verslag van de Jutbergtrail in Dieren
 |
| Gijs, Marieke en Sandra Jutbergtrail, een ontspannen
loop, maar vandaag met een beetje spanning… Normaal is een trail voor ons
een ontspanning in de bossen. Niet op tempo lopen, gewoon lekkere kilometers
maken. Maar vandaag is dat toch even anders. Op een verjaardag in de familie
was het idee ontstaan dat het leuk zou zijn dat mijn broer Gijs en ik allebei
mee zouden doen aan de Jutbergtrail. Gijs de 30 kilometer en ik de 21. Nou dat
zag ik wel zitten, want ik had net ervaring opgedaan in de Vikingtrail van Rheden naar Dieren en die was mega zwaar,
en dat smaakt naar meer. Maar al snel werd het met een
kermis-uitje, met de nodige wijntjes en bier op, een weddenschap. Wie zou
eerder binnen zijn? Gijs op de 30km of Marieke op de 21km. Nou dat was
natuurlijk Gijs.. volgens velen dan hè.
Dit lieten Sandra en ik niet over onze kant gaan, dus begonnen we snel
met trainen. We zochten off-road routes op en namen deel aan een serieuze
heuveltraining van André Bleumink, waardoor ik bijna een week niet fatsoenlijk
kon lopen, maar dat mocht de pret niet drukken. De toon was gezet en iedereen
was ondertussen nieuwsgierig geworden wie van ons het eerst zou finishen op 9
oktober. Sandra en ik waren allebei
weer klachtenvrij na de heuveltraining en hadden een weekje wat minder
kilometers gemaakt. Dus volledig uitgerust gingen we deze strijd aan. Het was
heerlijk ontspannen in de auto, lekker gekletst over van alles en nog wat,
behalve de te lopen kilometers. De dag begon ook lekker fris met nog een dichte
mist. Aangekomen in Dieren kwamen we nog een handjevol Avajanen tegen die ook
de 21 kilometer zouden lopen. Als je om je heen keek, zag je wel heel veel goed
getrainde trailers….alleen maar bijna. Oeps… dat was even slikken. Maar goed,
eenmaal aan de start begon het zonnetje te schijnen en dat was heerlijk.
Iedereen was meteen goed gestemd. Gijs had ons ook aardig bang
gemaakt voor de hoogtemeters en wij hadden de Vikingtrail als ervaring en
werden al stiller aan de start. De grote mond die ik nog had met de kermis was
inmiddels wel verdwenen. Toen we met zijn allen in het startvak stonden was dit
al weer even wennen, dit had je toch al lang niet meer gedaan, gezamenlijk
starten. Het begin was heerlijk… een
beetje vals plat naar boven voordat we het bos in gingen. In het bos was het
genieten, een beetje naar boven en naar beneden, mooie bospaden, paden met mul
zand en een serene rust. Dit was gewoon genieten. De kilometers gingen vrij
soepel voorbij. Tot de 10 kilometer konden we eigenlijk wel tegen elkaar zeggen
dat dit dikke prima ging en zagen zeker niet op tegen de 10 kilometer die
gingen volgen. Om ons heen zagen we ondertussen niemand meer, en hadden dan ook
het idee dat we de laatste lopers van de 21km waren. Dit bleek niet geval. Op een gegeven moment werd het
zand echt mul en de plassen steeds groter. We liepen nog steeds trots door.
Toch kwamen met een kilometer of 15/16 de zware benen… en toen moesten we er
nog 5. Bij de 17km kregen we nog een pittige klim voor de kiezen. Een mooie
heuvel met 3 klimmetjes achter elkaar….met mul zand… Nou, dat hakte er wel in. Daarna was de pap
op en bij het 20 kilometer punt maar even gewandeld. We hadden al een tijdje
geen lopers meer gezien, maar nu kwamen ons ineens een aantal lopers van de 30
kilometer achterop. Door de bossen heen konden we
de omroeper al horen die de lopers aankondigde die over de finish kwamen. Nog
een klein stukje dus. Toen kwam het ‘winnaarsgevoel’ in ons naar boven. Zouden we Gijs voor
blijven? Zijn PR op de Jutberg 30km was 2:30 en daar zaten we nog net niet op.
De laatste kilometer, ok dan… nog even een versnelling. En daar was de finish!
Zou Gijs er al zijn…? Bij de finish keken we om en zagen Gijs net de bocht om
komen voor zijn laatste 200m. Nog geen halve minuut voorsprong….maar toch,
weddenschap gewonnen! Volgend jaar weer
Gijs? Jutberg wat was je mooi en vol
lof over de organisatie. Wat zijn we leuke mensen tegen gekomen onderweg die
ons de weg wezen en met water stonden te wachten, tot twee maal toe. Voor
iedereen was er nog een broodje knakworst en koffie. Heerlijk in het zonnetje
met een lekkere beat uit de boxen. Sandra had nog pannenkoeken gemaakt. Dit is
weer zo’n geluksmomentje. Topdag! (bron) Marieke ter Beeke  |
Looptalenten meten krachten op Winterswijkse berg
 |
| Jurre de Jong won in 2019 de Bergrun bij de jeugd |
Tientallen lopers uit de wijde
regio hebben zich inmiddels aangemeld voor de jaarlijkse uitputtingsslag over
de Ẃinterswijkse berg, de Sorba Bergrun van zondag 17 oktober. De heuvelloop
van atletiekvereniging Archeus trekt dit jaar meerdere jeugdtalenten uit de
regio, onder wie Connor Kluivers van Topteam Hanzesport en Jurre de Jong uit
Heelweg, jeugdwinnaar van de laatste bergrun twee jaar geleden. Of zij ook de
topfavorieten zullen zijn, zal nog moeten blijken, want de voorinschrijving
loopt nog en ook na-inschrijving ter plekke is nog mogelijk. Zo zal het
organiserende AV Archeus, dat momenteel over een sterke jeugd- en volwassenen
selectie beschikt, ongetwijfeld een grote delegatie de berg op sturen.
Connor Kluivers start op de
hoofdafstand, de 7,6 kilometer, die vijf beklimmingen over de voormalige
vuilnisbelt telt. Kluivers (18) is een telg van de bekende outdoorsport-familie
uit Eibergen en won al eens de sterk bezette Twentse crosscompetitie. Op de 5
km heeft de atleet van het Zutphense Topteam Hanzesport een rappe 16.23 staan,
een tijd die vuurwerk belooft op de Winterswijkse berg.
Jurre de Jong van AVA’70 uit
Aalten won in 2019 de 1,6 km run voor de jeugd en waagt zich ditmaal aan de 3,1
km, met twee beklimmingen van ruim twintig meter.
De Sorba Bergrun is een unieke
beproeving voor zowel recreanten als wedstrijdlopers, die normaal hun rondjes
op het vlakke afwerken. De loop op zondag 17 oktober omvat een 1,6 km voor de
jeugd t/m 12 jaar (start 10.00 uur), een 3,1 km voor iedereen (start 10.45u) en
een 7,6 km voor iedereen (start 11.45u).
Voorinschrijven kan tot donderdag
14 oktober 23.00 uur via av-archeus.nl of inschrijven.nl. Bij na-inschrijven ter plekke kan
uitsluitend met pin worden betaald, niet contant! Kosten 1,6 km en 3,1 km 4,00
euro. voor de 7,6 km 6,00 euro.
Start en finish zijn bovenop de oude vuilnisbelt aan de Eekelerweg. Parkeren kan op de extra parkeerplaats van Obelink aan de Eekelerweg. Toegang via de afslag Obelink aan de Misterweg. Volg dan de borden. Zie verder: www.av-archeus.nl
vrijdag 8 oktober 2021
Boekeldercross Aalten 2021: It giet oan!
 |
| Een aantal deelneemsters aan de laatste Boekeldercross Na een
afwezigheid van een jaar zal op de zaterdagen 30 oktober, 6 november, 13
november en 20 november a.s. de Boekeldercross weer plaats gaan vinden. Als
vanouds is de start en finish bij `t Romienendal, waar wederom een schitterende
hardlooparena zal worden opgebouwd. Er is de afgelopen weken veel communicatie
geweest tussen de organisatie van de Boekeldercross en de Gemeente Aalten om de
populaire wedstrijdenreeks plaats te laten vinden. De echte crossliefhebbers
kijken al lange tijd uit naar deze run en het echte trainen voor de cross over
het Daalse parcours kan nu echt gaan beginnen. Het
programma luidt als volgt: 13.00
uur: start 1 kilometer jeugdcross (tot en met 9 jaar) 13.10
uur: start 2 kilometer jeugdcross (tot en met 15 jaar) 13.35
uur: start 10 en 15 kilometer 14.15
uur: start 5 kilometer Overige informatie en inschrijving is mogelijk via de volgende links |
maandag 4 oktober 2021
Een marathon van anderhalf jaar?!
 |
| Walter, Rinke, Evelien en Walter ‘Nog precies drie weken en dan lopen we (ik met 20 avajanen) over de Coolsingel dé langgekoesterde ultieme loop: De 40ste editie van de Marathon van Rotterdam. Lang verwacht en eindelijk gekomen…Met Arja, Wim Rensink en Rinke staan we al rennend in onze vroege vogel zondagmorgenloop figuurlijk even stil bij dit feit. Want ook vandaag moeten er weer de nodige kilometers gemaakt worden en dan maar liever vrog (want dan hi-j nog wat an de dag). De een heeft het over het pijntje in de rug, de ander veult het in de kuut en ik? Ach… ook mijn ledematen schreeuwen de laatste weken met regelmaat: “Nee, niet weer vandaag die o zo veule kilometers…?!”. Met regelmaat heb ik met mijn medelotgenoten tijdens mijn donderdagavond- of lange duurlooptrainingen over onze megalange voorbereidingsperiode in de aanloop naar Rotterdam. ‘t Zal november 2019 zijn geweest toen her en der bij Ava de wens kwam om weer met een grote groep op 5 april 2020 mee te doen aan de marathon. Allemaal aangewakkerd door ene Geert W. Een mooie kans op herhaling van 2016 editie waar ook Rotterdam onveilig werd gemaakt door een geel lawaaierig maar o zo blij legioen uit Aalten. Ook ondergetekende was daarbij en ik kan je vertellen: zoiets wil je gewoon niet missen. Ook bij mij (die nota bene had gezegd: “Eens en nooit meer”) zat toch nog wel stiekem een wens om ooit mijn gelopen marathontijd aan te scherpen. Dat willen winnen instinct zit blijkbaar toch wel in mijn Hoornenborggenen en komt er op zo’n moment (helaas) boven drijven. T is gewoon niet te stoppen hoeveel ik me er soms tegen verzet. Echter de klap van het bericht dat er een dikke streep door 5 april 2020 werd gezet, voel ik nog. Ik (naïef dat ik ben) heb blijkbaar met oogkleppen op rennend onder invloed van de drug endorfinen, niet doorgehad dat corona toch écht hier een stokje voor kon steken. Nou ja, de rest van het verhaal valt te raden.. gewoon doortrainen en rennen waarbij 24 okt 2021 in een hele verre toekomst ligt. Door de coronaperiode ga je stiekem nergens meer van uit en leef (lees: ren) je bij de dag want alles gaat toch op slot en wordt geannuleerd. T is inmiddels zomer 2021 en we zijn 16 maanden verder. Ik hoor plotseling binnen AVA en onder mijn loopvriendjes toch wat geroezemoes ontstaan. Want áls de 24ste okt de Marathon van Rotterdam door zou gaan, dan zouden we toch wel midden in onze zomervakantie wel met HET SCHEMA moeten starten. Jao Jao dacht ik nog… Ik geleuf dr niks maer van! En bemerk bij mezelf dat door dit afgelopen rare coronajaar ik eigenlijk afgeleerd heb om te plannen (want het loopt toch altijd anders). Maar ja.. Vorden kastelenloop (onze 30tiger) staat wel met potlood op de kalender en komt dichterbij… en wat nog bruter is: Pas na Vorden weten we (inmiddels een aardig geslonken groepje verschoven ticket bezitters) of we niet voor de k…tste k…t die dertig keiharde kilometers gaan afzien. Als ik over de streep in Vorden kom, ben ik blij met mijn tijd, maar nog blijer dat ik er ben (en niet nog eens 12 erbij moet gaan lopen). Stiekem hoop ik dat die 42 kilometer dit jaar niet meer gelopen hoeft te worden. ‘Auw’: Donderdag16 sept komt dan toch dat door mij niet meer verwachte bericht: De burgemeester van Rotterdam geeft definitief groen licht voor de 40ste editie van De Rotterdammarathon op 24st oktober. Ik moet wel een paar keer (en nog meer) slikken als ik dat bericht op de a-groep app het bericht lees. Jeemig… Nu wordt het dus toch écht serieus… En op een of andere manier daalt het nog maar langzaam in en wil ik er nog niet aan. Totdat afgelopen donderdag Evelien, Luuk en Erwin beginnen over de bus regelen… En weet je… Er begint de laatste 48 uur toch echt wat te kriebelen. Zo’n beetje blij spannend gevoel… t Gaat écht gebeuren… Die grote ultieme happening, waar we zolang met ook zoveel plezier in de marathongroep, maar ook met mijn donderdagavondcluppie zo veel leuke, grappige theorieën en verhalen over gedeeld hebben. En ik besef: Wat had ik die lange aanloop met afzeggingen en onzekerheden niet willen missen. En nee… Niet ‘gedeelde smart is halve smart’ is de meest toepasselijke uitdrukking over afgelopen anderhalf jaar, maar: “Teamwork makes the dream work “. Lieve ava-loopvriendjes en vriendinnetjes DANK voor alle fijne, inspirerende en vaak lachwekkende duurloopjes! Ik had ze niet willen missen! Gerdy Hoornenborg  |
zondag 3 oktober 2021
Foto's van de Buddy Obstacle Run in Hummelo
 |
| Een deelnemer bij één van de hindernissen |
zaterdag 2 oktober 2021
IJzersterke clubkampioenen AVA’70
Het eerste weekend van oktober
is jaarlijks bij AVA’70 gereserveerd voor de traditionele clubkampioenschappen.
De leden krijgen tijdens dit sportieve evenement de gelegenheid om hun kunsten
te vertonen tijdens een heuse meerkamp. 
Drie jonge clubkampioenen op het ereschavot
Het evenement mocht zich
verheugen in een grote belangstelling en een mooie bijkomstigheid was dat ook
publiek weer welkom was om de atleten aan te moedigen. Wapperende vlaggen,
kleurrijke ballonnen en lekkere muziek zorgden voor een extra puike sfeer.
Vanaf 10.00 uur begon het sportieve feest en gingen de pupillen van start met
hun meerkamp.
Sprint, vortex, hurk-hoog,
sling en meters maken waren de bekende onderdelen die voor de talentjes op het
programma stonden. Er werd flink gestreden, maar wat daarnaast vooral opviel
was het grote plezier dat er vanaf spatte. Nadat de scores waren genoteerd en
de punten geteld, volgde de prijsuitreiking, waarbij niet alleen de winnaars in
de prijzen vielen, maar de organisatie had voor alle deelnemers een medaille in
petto.
Naast de zeer geslaagde ochtend
van de Clubkampioenschappen voor pupillen was het na de lunch de beurt aan de
junioren en senioren om hun vorm te tonen. Er brandde gelijk vanaf het begin
een flinke strijd los op de onderdelen sprint, kogelstoten discuswerpen,
hoogspringen en de afsluitende middellange afstand. De sportieve middag leverde
sterke clubkampioenen op, maar ook heel veel sfeer en gezelligheid.
Winnaars van de AVA’70
Clubkampioenschappen 2021: Mini pupillen jongens: Bryan Rensink, Mini pupillen
meisjes: Lola van Eerden, pupillen C jongens: Jens Vervelde, pupillen C
meisjes: Manouk Weber, pupillen B jongens: Lars Wamelink, pupillen B meisjes:
Linde van der Penne, pupillen A jongens: Glenn Wassink, pupillen A meisjes:
Laura Wisselink, junioren D jongens: Sven Vriezen, junioren D meisjes: Amber
ter Horst, junioren C jongens: Tim
Houwers, junioren C meisjes: Esmée Holstein, junioren B jongens: Twan Meinen,
junioren B meisjes: Merel Wamelink, junioren A jongens: Diederik Lensink,
senioren mannen: Gert-Jan Bentert.
Uiteraard kijkt de organisatie met erg veel plezier terug op de AVA’70 Clubkampioenschappen 2021, die plaatsvonden op de geheel gerenoveerde atletiekbaan en onder het toeziend oog van veel publiek. (bron)
donderdag 30 september 2021
Lageschaar Vaste Planten en Esselink Hoveniers sieren terras AVA'70
 |
| Luuk te Brake Wat moet een atletiekvereniging nu met prairiebeplanting en zakken vol met lava-gesteente? Wie het terras van AVA`70 tegenwoordig oploopt, ziet gelijk het fraaie resultaat. De 4 grote vierkante bakken zien er werkelijk tiptop uit. Lageschaar Vaste planten heeft hiervoor een grote hoeveelheid prairiebeplanting beschikbaar gesteld en Esselink Hoveniers stond garant voor een flink aantal zakken met lavagesteente. De
fanatieke AVA-jaan Luuk te Brake is in het dagelijks leven hovenier en hij nam
de klus op zich om de terrasbakken vakkundig te sieren. De prairiebegrazing is
momenteel bijzonder populair vanwege het onderhoudsvriendelijke karakter en de
duurzaamheid van de veelzijdige planten. Het lavagesteente wordt toegepast
doordat het vocht goed wordt vastgehouden en het minder onderhoud vergt, omdat
onkruid vrijwel geen kans krijgt. Uiteraard is AVA`70 bijzonder blij met deze groene schenking van Lageschaar Vaste Planten en Esselink Hoveniers. (FR) |
zondag 26 september 2021
Knappe prestatie Cindy Brusse bij Ironman 70.3 West-Friesland
 |
| Cindy Brusse |
1 maand geleden kreeg ik het idee om misschien wel aan een halve triatlon te gaan meedoen. Het leek me een mooie afsluiter van het seizoen en ik had best consistent getraind en dan met name op het fietsen. Het zwemmen deed ik meestal (1 a) 2x per week en is goed genoeg om 30 min over 1.9 km te doen. Alleen het lopen....dat deed ik minder. Door intensief fietsen had ik hier weinig zin in en verder was ik tijdelijk ook niet erg gemotiveerd voor dit onderdeel.
Met nog 3 weken trainen met weekomvang van 12 a 13 uren en daarna een taperw eek zag ik het wel zitten. Dus op 4 september heb ik me ingeschreven voor jawel 341 euro! Waarom betaal je zoveel voor een wedstrijd zul je denken? Ten eerste omdat de 2 vorige IM 70.3 races te Mallorca en Finland me goed zijn bevallen: super mooie events, geweldig parcours, goed geregeld en heel leuk om tegen internationale atleten te racen. Ten tweede wat Bibian Mental voor haar dood de Nederlanders adviseerde is me goed bijgebleven: Gebruik je geld om mooie herinneringen maken ipv in spullen te steken. Dus zo gezegd, zo gedaan!
De herinnering is mooi en begint bij het overnachtingsadres de nacht voor de wedstrijd bij een vriend van Dennis aan de rand van Monnickendam aan het water. We waren er nog nooit geweest en was het gezellig! Na de lunch gingen Dennis en Rinse vanaf zijn huis een boottocht met bier maken en ik ging in Hoorn m’n registratie spullen halen en vervolgens mijn fiets stallen in het parc fermee. Daarna terug bij Rinse en Simone aan de borrel. Simone ging ervan uit dat ik de witte wijn zou afslaan. Echter mijn hoop op een goede wedstrijd was volledig van de baan omdat ik me vanaf woensdag niet fit voelde. Lees: heel erg moe, energielevel van niks, 30 min joggen al teveel (vrijdag nog ff geprobeerd op 6 min/km en ik wilde steeds gaan wandelen, maar dat mocht niet van mezelf) een bijna snotneus en als klap op de vuurpijl zaterdagochtend waterdunne diarree. Op vrijdag een patiënt met diarree onderzocht en steeds flink de handen gedesinfecteerd. Zou dat virus dan ook al in aerosolen ronddwalen? Anyway, 2 witte wijntjes gingen er goed in tezamen met heerlijke borrelhapjes. Oh ja, er moest ook nog gegeten worden. Wilden we echt pasta eten of was kip en worst op de BBQ met grilgroenten, salade etc ook een optie? Dat laatste werd het met ook nog een heerlijk ijsdessert. Met een goed gevulde buik en ontspannen mindset ging ik naar bed.
Na een goede nacht werd ik zondag fit wakker! Om 8.30 kwam ik bij de zwemstart. Wat een sfeer en gezelligheid daar zo in het haventje! Om 9.00 klonk het startschot en gingen elke 5 seconden drie atleten te water. Van te voren kon je je opstellen in startvakken op geschatte zwemtijd. Dit om over elkaar heen zwemmen te voorkomen. Nadat we het rustige water in het haventje uit zwommen werden we verrast door de flinke golfslag op het open water. Het ging me goed af en passeerde diverse atleten. Ik had wel het idee dat het geen toptijd ging worden met die golven, maar dat viel erg mee! In 29 minuten stond ik weer op de kant.
Ik racete door het parc fermee, waar het gras inmiddels glad was geworden doordat het was gaan regenen en ik ging in de hoek van het voetbalveld op mijn plaat. Snel opgestaan en op volle snelheid weer verder! Hup de fiets op en in de regen ging het feest verder. De bochten werden wel wat eng door mogelijke gladheid. Dus rustig aan erdoor heen gegaan. Ik ging lekker fietsen, waarbij de hartslag te hoog was om het 3 uren vol te houden. Dus keek ik er maar niet meer naar en bleef lekker doortrappen en daarbij regelmatig kerosine drank en water tot me nemend. De vaart zat er onwaarschijnlijk goed in. Waar de afgelopen 4 dagen het energielevel LOW was, bleek op D-day de batterij prima opgeladen!
Een paar keer liep het parcours dwars door een pittoreske dorp. In de hobbelige klinker straatjes was de support goed! Vele families maakten er een feestje van. Het was ook wel even een lekkere break van het op het stuur liggen en malen met die trappers. En daarna weer blij het asfalt weer op te gaan. Na 60 km kwam er wat ongemak....ik leek een volle blaas te krijgen. Hoe kan dat nu? Nog nooit meegemaakt in een wedstrijd! Het ongemak nam in de volgende 20km verder toe en ik moest denken aan een supporters bord: “smile if you ever peed on your bike”. En dacht ook: hoe dan? Anyway, na 90 km mocht ik van de fiets! Met een gemiddelde van 33.7km/u en 174W en tijd van 2.41 u was ik superblij!
Na weer een vlotte wissel ditmaal zonder sliding begon het looponderdeel strammig, maar met een mooie snelheid van 4.37/km. Vervolgens iets gas terug en een tempo gevonden wat lang vol te houden zou moeten zijn. Tja, dat hoop je dan maar..... Na 7 km begon het allemaal al wat minder fijn aan te voelen, maar ik bleef nog onder de 5min/km met 48 min na 10 km. Helaas werd het steeds ongemakkelijker en kreeg ik ook nog een zere rechter voetzool. Na 14km begonnen de kilometertijden op te lopen. En waar het de eerste 2 van in totaal 4 rondes super was om door het pittoreske Hoorn met straten van onregelmatige mini-klinkertjes maar vooral vele toeschouwers te hollen, werd het toch steeds lastiger om dan een lach op mijn gezicht te krijgen. En dat ondanks de vele aanmoedigen van mensen die riepen dat mijn mintgroene kleurige Hawaii pakje de mooiste was en dat ook elke ronde bleven herhalen. Het tweede deel van elke ronde ging over rustige en geasfalteerde wegen langs het meer. Dat was wel fijn.
Ik bleek in de Ironman app de uiteindelijke nummer 1 in mijn agegroup, een Duitse dame, op 20 sec te naderen bij een tussentijdse meting. Maar helaas...met 5 x een kilometertijd van 5.25/min verprutste ik de kans op de overwinning. Na 5.05 uur kwam ik als 2e in de agegroup F45-49 over de finish en kon geen stap meer zetten. 2 vrijwilligers hebben me naar een stoel geholpen en zorgden voor wat te drinken. Mijn doel een tijd onder de 5.12 uur had ik gehaald. Nu is het afwachten op de 2e plek genoeg is voor een slot voor het WK agegroupers volgend jaar oktober te St George Utah, USA. Mocht de Duitse dame deze niet accepteren dan rolt hij door naar mij. Afwachten dus! Komende week volgt dat per mail.
Cindy Brusse
zaterdag 25 september 2021
Pieterpad 1e etappe: Pieterburen-Winsum
 |
| Ons prachtige verblijf aan het Warffurmermaar |
Het Pieterpad is de bekendste lange-afstand wandelroute van Nederland. Het pad loopt van Pieterburen aan de Noord-Groningse Waddenkust naar de Sint-Pietersberg in Zuid Limburg en slingert daarbij door een groot aantal verschillende landschappen, afwisselende natuur en gebieden met een uiteenlopende cultuurhistorie. De bijna 500 kilometer van het Pieterpad gaan over de kleinste wegen en paden en is zoveel mogelijk onverhard. We proberen in een aantal jaren de 26 etappes van het Pieterpad te volbrengen.
vrijdag 24 september 2021
Pieterpad proloog: richting de Waddenzee
 |
| Adrie, Theo, Geert en Ina |
Proloog: richting de Waddenzee - vrijdag 24 september 2021 - 10 km
Vandaag gaan we beginnen aan het Pieterpad, een reis die misschien wel jaren kan duren. Het pad bestaat uit 26 etappes van minimaal 12 en maximaal 24 kilometer. We kiezen er voor om ook de proloog te gaan lopen, je kunt deze wandeling beschouwen als een opwarmertje. De route maakt geen onderdeel uit van het Pieterpad zelf, en is in de gids slechts opgenomen als een suggestie. Na een kop koffie op het terras van hotel Waddengenot, vertrekken we rond de klok van 12.30 uur en lopen we met Theo en Adrie in de richting van de Waddenzee, bijna het noordelijkste puntje van Nederland op het vaste land.
De proloog volgt de markering van het Nederlands Kustpad richting Oudedijk en Kaakhorn. Grote en weidse akkers liggen er verlaten bij en op de omgewoelde zeeklei liggen restanten van de laatste uien- en aardappeloogsten. We komen na enkele kilometers in het plaatsje Westernieland. Grote schuren achter statige woonhuizen laten zien dat de Groningers hier altijd al groot boerden. We lopen verder op een lange rechte weg naar de Linthorst-Homanpolder en nemen bij de ingang van de polder even een pauze bij een monument. Het blijkt dat de zeedijk grotendeels is aangelegd door werklozen in het kader van de werkverschaffing. Dertien van deze werkers vonden de dood, toen de bus waarmee zij naar het station werden gebracht onder de trein bij Ranum kwam. Op het monument staat nog een veertiende naam van iemand die onder het werkspoorlocomotiefje op de dijk kwam.
Een afslag verder gaat de weg omhoog naar de dijk toe. De polder lijkt leeg en recht maar de vergezichten zijn fantastisch, het is haast alsof je in een kunstwerk loopt. De zon komt er ook steeds meer door en de wind heeft hier vrij spel, maar het is heerlijk weer. We lopen tussen de kwelders, die begraasd worden door paarden en runderen, en de dijk, begraasd door schapen, door. Bij het metalen beeld van een wadloper die tot zijn middel door de zee waadt, voert de route landinwaarts opnieuw langs immense akkers voorbij de oude zeedijk en nog meer boerenland terug naar Pieterburen. De Groningse boeren zijn met trekkers aan het werk om het land om te ploegen. Ze worden achtervolgd door een grote groep landende en weer opvliegende zeemeeuwen.
Na ongeveer 10 kilometer komen we weer op de Hoofdstraat van Pieterburen en gaan nog even naar het bezoekerscentrum Waddenkust. De vrijwilliger achter de balie vraagt waar we vandaan komen en hij kent zelfs nog iemand bij ons uit het dorp, de wereld is klein. Vanaf hier moeten we nog ongeveer 200 meter naar ons vertrekpunt lopen en worden op het einde van de tocht zelfs muzikaal onthaald door Jannes, die hier live staat te zingen. Een mooi begin van ons Pieterpad avontuur.
Klik op de link voor enkele foto's
fotoalbum
Het beeld van de wadloper
Route 80: Kotten, Ratum en Vosseveld
Verlaat de parkeerplaats van het restaurant en ga RA op de Vosseveldseweg. Volg vanaf daar de bordjes met de groene voetstap.
donderdag 23 september 2021
Winterswijkse berg weer strijdtoneel van hardlopers
 |
| Mark te Brake uit Aalten was de laatste
winnaar van de Bergrun in augustus 2019 WINTERSWIJK
- De voormalige vuilnisbelt aan de Eekelerweg in Winterswijk is op zondag 17
oktober weer het strijdtoneel van de Bergrun van Archeus. De 17e editie kent
met ingang van dit jaar een nieuwe sponsor Sorba, specialist in gevelbouw,
interieurbouw en afbouwprojecten in de infrastructuur. De
Bergrun werd eerder altijd in augustus gehouden, maar door de steeds hogere
zomertemperaturen is het evenement verplaatst naar het najaar. Voor Archeus is het na bijna twee jaar
coronastop de eerste prestatieloop sinds de KroeseWeverscross van januari 2020.
De
Sorba Bergrun is inmiddels befaamd door het uitdagende parcours over de 23
meter hoge bult achter vrijetijdsmarkt Obelink. De prestatieloop is daarmee een
unieke beproeving voor zowel recreanten als wedstrijdlopers, die normaal hun
rondjes op het vlakke afwerken. De kortere run over ruim 3 kilometer telt twee
beklimmingen en is goed te doen voor de gemiddelde recreant. De lange run telt
vijf beklimmingen. De jeugd tot en met 12 jaar gaat één keer de berg af en weer
op. Programma
Sorba Bergrun, zondag 17 oktober 2021 10.00
uur 1,6 km voor kinderen (t/m 12 jaar) (één beklimming) 10.45
uur 3,1 km (twee beklimmingen) 11.45
uur 7,6 km (vijf beklimmingen) Voorinschrijven
kan tot donderdag 14 oktober 23.00 uur via av-archeus.nl of
inschrijven.nl. Bij na-inschrijven ter
plekke kan uitsluitend met pin worden betaald, niet contant! Kosten 1,6 km en
3,1 km 4,00 euro, voor de 7,6 km 6,00 euro. Start
en finish zijn bovenop de oude vuilnisbelt aan de Eekelerweg. Er is geen
omkleedgelegenheid op deze locatie. Parkeren kan op de extra parkeerplaats van
Obelink aan de Eekelerweg. Toegang via de afslag Obelink aan de Misterweg. Volg
dan de borden. Deelnemers
dienen de op dat moment nog geldende corona-voorschriften in acht te nemen. De
organisatie verwijst voor de actuele maatregelen naar www.av-archeus.nl  |