zondag 14 november 2021

Verslag van de Herfstrun in Beek

Andre Bleumink

In de herfst en winter pak ik graag naast de trail evenementen ook her en der een crossloop mee. Goed om weer wat snelheid in de benen te krijgen na de lange evenementen die ik in de zomer vaak doe. Normaal loop ik in November altijd één of meer keer de Boekeldercross, maar dit jaar was ik eigenlijk nog niet wedstrijdfit na wat blessureleed. Ik stond daarom drie zaterdagen als verkeersregelaar langs het parcours. Ook nuttig, maar het jeukte wel een beetje als ik de vele loopmaatjes langs zag komen rennen. 

Omdat mijn klachten toch sneller afnamen dan ik gedacht had, wilde ik toch wel weer ergens aan de start staan. Gewoon voor het gevoel eindelijk weer eens een wedstrijd te lopen, dat was namelijk al een hele tijd geleden. Ik kwam een aankondiging tegen van de Beekse Herfstrun en besloot meteen mee te doen. Mooi parcours in de Montferlandse heuvels waar ik altijd graag loop. De wedstrijden van Stichting Omloop Beek zijn bovendien altijd lekker kleinschalig, gezellig en goed georganiseerd. 

Het was nog even spannend wat er op de persconferentie aan nieuwe maatregelen tegen Covid-19 uit de hoge hoed zouden komen maar gelukkig mocht de wedstrijd toch doorgaan. Zo stond ik zondagmorgen al redelijk bijtijds op de parkeerplaats bij ’t Peeske. Even meende ik dat het toch wel heel druk zou worden, maar er bleken ook nog heel veel mensen hun reguliere looptraining te gaan doen om 9:00 uur. Ik mocht eerst mijn QR-code laten scannen en kreeg een kleurig polsbandje als bewijs van goed gedrag. Even verderop kon ik startnummer en chip ophalen en kon ik een eerste blik over het start-/finishterrein werpen. 

Een paar partytenten waar je kon omkleden en evt. spullen achterlaten tijdens de loop en een start-/finishboog, dat was het ongeveer. Volop vrijwilligers die nog even koffiedronken voor ze naar hun plek gingen leek in ieder geval op een solide organisatie te wijzen. Ik begon er steeds meer zin in te krijgen. Langzamerhand kwamen steeds meer deelnemers aanlopen. Een aantal AVA loopmaatjes, maar ook best veel bekenden uit de regio. Gezellig even bijkletsen dus. 

Voor de start hing ik mijn jack en broek aan een haakje in de tent en liep richting startvak. De speaker riep de snelste lopers op om vooraan te starten, met onderlinge afstand. De overige lopers konden dan na het startschot aansluiten, ook weer met onderlinge afstand wegens de Covidregels. De eindtijd werd via chiptijd bepaald dus het maakte niet uit waar je startte. Dat ging in de praktijk eigenlijk heel goed. Voor mij zelfs een voordeeltje, aangezien ik vergeten was mijn horloge aan te zetten en de satellieten nog niet op hun plek waren… Ik sloot bijna achteraan aan in het toch aardig uitgerekte startveld. 

Nu had ik me voorgenomen om wat rustig aan te starten en dan kijken of ik iedere ronde iets sneller kon. Maar op de eerste kilometers, waar meteen al een redelijke stijging in zat, hield ik me alleen bezig met inhalen en een goed spoor vinden. Zelf liep ik redelijk op souplesse naar boven, maar het verschil in niveau tussen de deelnemers was groot. Niet dat ik me eraan stoorde, maar het leidde me enorm af. Halverwege de eerste ronde begon het wat rustiger te worden qua inhalen en begon ik me te realiseren dat ik weer eens in een oude valkuil gestapt was. Stiekem toch te hard gestart omdat ik met de lopers mee liep die één of twee rondes van 7 km liepen, maar ik zou er drie lopen…. 

Toch maar proberen om op het parcours dat alleen uit klimmen en dalen bestond mijn rust te vinden. Ik voelde me verder super, dus dat was hoopgevend. Maar of dat iedere ronde sneller zou lukken? Ik had mijn twijfels. In de tweede ronde werd het al een stuk rustiger omdat veel lopers na één rondje al klaar waren. Zo kon ik eindelijk lekker mijn eigen tempo lopen. Dat was het plan tenminste…. Op een mooi paadje dat lekker afliep zag ik een boomwortel of steen over het hoofd in het herfstblad dat volop aanwezig was. Met een klassieke PBS (platte bek smak) landde ik languit met mijn neus tussen de bladeren. 

Dat overkomt me wel vaker, maar deze keer kreeg ik het voor elkaar om met mijn dijbeen precies op een uitstekende wortel terecht te komen. Dat deed echt zeer, het voelde alsof ik door een paard getrapt was of zo. Even voorzichtig wat bewegen en wandelen- om te voelen wat de schade was dan maar. Gelukkig leek het wat mee te vallen, alleen pijnlijk. Maar aangezien ik ergens halverwege de ronde was moest ik toch maar gewoon verder zien te komen. Het tempo was natuurlijk helemaal uit, zeker op de klimmen. Met de tanden op elkaar probeerde ik zo soepel en pijnloos mogelijk omhoog te lopen. Naar beneden ging eigenlijk wel aardig. 

Aan het eind van de tweede ronde twijfelde ik even of het verstandiger was om uit te stappen of niet. Maar op dat moment ging het eigenlijk best weer redelijk met de pijn in mijn been. Gewoon rustig aan en door. Het derde rondje was redelijk eenzaam te noemen. Ik zag niemand voor me en niemand achter me. Geen idee waar ik in het klassement van 21 km lopers liep, maar dat boeide ook niet erg. Ik bedankte de vrijwilligers allemaal even waar ik langs kwam, die stonden immers ook al een aardig tijdje in het bos. Halverwege kreeg ik eindelijk weer iemand in de verte in het vizier. Heel langzaam kwam ik dichterbij. Niet dat ik harder ging, maar de beste man zakte wat in qua tempo. Een kilometer voor de finish had ik hem eindelijk te pakken. Het ging natuurlijk nergens over, maar toch voelde dat goed  

Nadat ik over de streep was gekomen vertelde ik een krasse knar van de organisatie dat ik over een wortel was gestruikeld en daarom wat liep te trekken met mijn been. Zijn antwoord was typisch Achterhoeks: “Joa joa, dat doot ze, moar den wortel was d’r ok eerder as i’j.” Daar kon ik het mee doen. Eenmaal weer thuis kon ik nauwelijks uit de auto komen, laat staan de trap op, maar nu (drie dagen later) gaat het wel weer. Op naar het volgende avontuur. 

Andre Bleumink

Foto's en uitslagen van de Herfstrun in Beek - deel 2

Veel belangstelling in Beek

Klik op de links voor de foto's van Rob Jansen

deel 1

deel 2

Organisator Jan Leuverink en verslaggever Benno Stevering

Foto's en uitslagen van de Herfstrun in Beek - deel 1

Bianca Piek

Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

Uitslagen:

7 kilometer

14 kilometer

21 kilometer

site organisatie

Fons Nieuwenhuis

zaterdag 13 november 2021

Aalten 3e Boekeldercross - 5 km - 27.00 min - 9e plaats M60

Als je iets minder op snelheid loopt, oog je toch wat ontspanner

Een historische Boekeldercross, nog nooit eerder hebben we maar 3 edities gehad. Maar het is echt de laatste keer. Een Boekeldercross zonder aanmoedigende ouders, verzorgers en supporters is geen cross. Daarom staan er maar liefst nog één keertje 40 vrijwilligers voor ons klaar om te knallen. Loop de benen uit je lijf, ren je longen vol met zuurstof, wees dankbaar dat je benen vollopen met zuur. Prijs de dag dat je je kapot zweet. Het is toch prachtig dat je überhaupt bij machte bent om te lopen, aldus een geplaatst bericht van Dave Posthumus een dag voor de wedstrijd op facebook. En zo is het natuurlijk maar net. Bedankt organisatie en vrijwilligers voor weer een prachtige editie, die door de corona perikelen, iets anders loopt dan we van tevoren hadden verwacht. Het is niet anders!

Vorige week heb ik, samen met Jelle, een mooie 2e Boekeldercross gelopen met een tijd van net boven de 28 minuten. Dit keer wil ik een vlakke wedstrijd- en een minuutje sneller lopen en dat betekent een tijd van ongeveer 5.25 minuten per kilometer. Ik doe dit bewust om langzaam weer iets meer snelheid in de benen te krijgen na de Marathon van Rotterdam. Dat betekent een iets hardere start dan een week eerder. Het weer is prachtig, gelukkig droog en niet te koud. Een paar honderd meter na de start gaan we vanaf de verharde Aladnaweg, langs de sloot in de richting van Klein Zwitserland. Dit is ook gelijk het slechtste gedeelte van het parcours en ook veel glibberiger dan een week geleden. Toch is het nog vrij goed te lopen, al moet je wel uitkijken waar je de voeten neer zet.

Als je iets langzamer loopt dan dat je eigenlijk kunt is toch ook wel heel lekker. Je loopt wat ontspannerder, de hartslag is wat lager en je hebt ook wat meer oog voor de omgeving. Onderaan de Gesinkbult geven Ina en mijn schoonmoeder me een aanmoediging en even later zitten de eerste 2 kilometer er al weer op. In het veld rond de watertoren trekt een lang lint voor me uit en dat is toch altijd een prachtig gezicht om naar te kijken. Net voor de 3e kilometer staat een lid van ASV Ellewick een muzikale reclame te maken voor hun Adventslauf op zaterdag 11 december. Als je kunt moet je beslist eens een keer mee doen aan dit leuke loopje, net over de grens bij Zwillbrock. 

Het 3e kilometerbordje passeer ik in 16.11 minuten en ik loop dus nog steeds mooi op schema. In de afdaling van de Welinkweg gaan me nog enkele lopers voorbij, maar ik blijf lekker mijn eigen tempo lopen. De laatste 2 kilometer gaan in 5.23 en 5.26 minuten en ik passeer de finish in precies 27.00 minuten. De doelstelling is behaald en ik wil zien of ik in de komende week voor me zelf nog een keer het parcours kan lopen, een 26-er zou dan mooi zijn!

AVA'70 clubhelden - De trots van de Boekeldercross

Dave Posthumus en Evelien Hillen

Het is zaterdagmorgen 13 november jl. Even na 09.00 uur komen Dave en Evelien elkaar tegen bij `t Romienendal, waar ze het achterzaaltje binnenlopen, dat al een aantal weken dienstdoet als het secretariaat bij de Boekeldercrosscompetitie. Het duo vormt de tweekoppige directie van het mateloos populaire hardloopevenement, dat AVA`70 jaarlijks organiseert in de herfst. De stemming bij het tweetal is uitgelaten en dat zou je niet verwachten, na een vrijwel slapeloze nacht. Uren koortsachtig overleg ging hieraan vooraf, omdat Rutte en co. had besloten dat er bij sportwedstrijden geen publiek meer aanwezig mocht zijn. Er werd razendsnel geschakeld en eigenlijk was de directie het er unaniem over eens, dat dit ondenkbaar is bij het sfeervolle crossfeestje in Dale. In plaats van 4 etappes, werden het er dit jaar dus maar 3 en dat betekende, dat de finale ook verschoven zou moeten worden. De oplossing was feitelijk simpel, want dit moest dan ook maar gelijk gaan gebeuren. Zo gezegd, zo gedaan. De social media werd met spoed bestookt met het bericht, dat er nog slechts 1 zaterdag geknald kon worden op het prachtige parcours en dat het daarna over en sluiten was. Een verstandig besluit natuurlijk van de organisatie, die gelijk de volledige steun kreeg van de ijzersterke achterban. We doen het goed, of niet….dat is en blijft bij AVA`70 het motto!!

Lurkend aan de koffie meldden zich inmiddels ook de opbouwers van het parcours in het centrale onderkomen. Heren met een enorme staat van dienst, een brok ervaring en de nodige passie, die je gerust om een boodschap kunt sturen. Na een hartelijke begroeting werden de laatste roddels en grappen besproken terwijl er intussen intens werd genoten van een dampend bakkie warm sap. Vervolgens was het tijd voor serious business en ging ieder op pad om linten te spannen, hekken recht te zetten, konijnengaten dicht te stoppen, en richtingbordjes op de juiste plekken te plaatsen. Onderweg vond er af en toe topoverleg plaats of er nog een tak gesnoeid diende te worden of een veldkei uit het zandpad moest worden gewipt. Een meer dan uiterst verantwoord karwei derhalve, want als hardlopers ergens een hekel aan hebben, is dat wel het feit dat ze naar de juiste weg moeten zoeken of komen te strompelen door een onvoorzien obstakel.

Over verantwoordelijkheid gesproken… Ook de heren van de tijdsregistratie zijn deze finaledag weer keurig volgens afspraak aanwezig en meldden zich relaxed bij de directie. Het duo neemt haar taak meer dan serieus en begint stilzwijgend aan het inrichten en opstellen van het systeem dat feilloos en vooral bliksemsnel de uitslagen registreert. Matten worden uitgerold en de zeer geavanceerde apparatuur uitgestald in het splinternieuwe onderkomen van de tijdspecialisten, waarover men sinds kort de beschikking heeft. De heren zijn er hartstikke blij mee en terecht. In ruil voor dit cadeautje van de club zijn Marco en Bart, in willekeurige volgorde genoemd, nog sneller en scherper met alle informatie. Jaloersmakend voor elk evenement is de passie, maar ook de lol die het tweetal heeft in hun job. Inmiddels blijkt dat ook Maywood nog bestaansrecht heeft, want hun heerlijke en aanstekelijke meezinger “Late at night” schalt al uit de boxen. De geluidsman heeft zijn zaakjes alweer prima geïnstalleerd en laat Dale e.o. genieten van talloze golden oldies. En net op het moment dat het iets rustiger lijkt te worden, komt de spreekstalmeester aanfietsen. Dirkie Vreman heeft in de passerende Wolboom alvast geoefend, want hij is op dit tijdstip al lekker helder in de hals. Snel pakt hij zijn lederen tas uit en het blijkt dat hij zich voor deze finale extra goed heeft ingelezen. Maar liefst een half A4-tje heeft hij vol geschreven en wat menigeen allang weet… de rest kletst hij uit zijn nek. Geen flauwekul overigens, maar werkelijk een aaneenschakeling van kennis en heerlijke wetenswaardigheden. Wat een machtig fijn talent is dit toch!

In het kloppend hart van het terrein, het secretariaat, nemen “de meisjes van de inschrijving” hun plek in. Ze vormen samen eigenlijk het uithangbord van de vereniging. Het tiental staat immers iedereen te woord en zijn daarbij ook nog eens erg flexibel en bovendien tweetalig. In keurig bloemkoolDuits staan ze zonder blikken of blozen het peloton hardlopende Oosterburen te woord. Ga er maar aan staan, zou Dirk roepen… De verkeersregelaars worden intussen ook van de nodige instructies voorzien en trekken gelijktijdig hun opvallende outfit aan. Ze weten inmiddels precies wat er van hun verwacht wordt, waarbij de opdracht is en blijft, om te allen tijde te trachten beleefd te blijven en een dienstvaardige houding aan te nemen.  Noviteit bij deze toch al bijzondere Boekeldercross is de controle van “het corona QR-code, ik ben gevaccineerd- bewijs.” In allerijl moesten een 3-tal teams een spoedcursusje volgen en nadat iedereen geslaagd bleek te zijn, kon er direct in de praktijk gescoord worden. Zonder gezeik, werden alle deelnemers en toeschouwers met een groen vinkje beloond en ontvingen een festivalbandje cadeau. Een heus collectorsitem natuurlijk, met een frisse kleur ook nog eens. 

Als de klok een uurtje of kwart voor 1 aanwijst en de start van het eerste programma-onderdeel nadert, is het inmiddels al heerlijk druk in en om de hardlooparena.  Opa`s, oma`s, vaders en moeders hebben zich op gepaste afstand van elkaar geposteerd bij de start of de uit strobalen bestaande hindernissen. Ook de fotografen staan, zitten en liggen klaar om het sportieve feestje op de gevoelige plaat vast te leggen. Vele honderden kiekjes werden er geschoten, tot meer of minder plezier van de deelnemers. Echter, een foto liegt nooit, of het nu gaat om het vermoeide gezicht, de enigszins beroerde stijl of het haar dat net effen verkeerd zit.  In het start -en finishgebied neemt de koorts inmiddels wat toe en wordt alles klaargemaakt om exact op tijd te verstrekken. De schutter pakt zijn pistool, de tijdprintertjes worden gecheckt en de camera, die alles op de meet registreert wordt aan een laatste controle onderworpen. Ja, wie denkt dat de finishtijden eventjes snel binnen komen rollen heeft wel gelijk, maar het barst van de back-up en waar nodig worden de beelden erop nagezien. Kortom, er wordt niets aan het toeval overgelaten….

Ineens verschijnen er ook mountainbikers op het parcours, maar dit zorgt zeker niet voor paniek. Veiligheid boven alles, dus wordt de eerste, maar ook de laatste loper begeleidt door een peddelaar of een AVA`70-liehebber op wielen. Alles wat daartussen loopt, hoeft alleen maar de voorganger te volgen en dat zorgt er dan vanzelf voor dat iedereen binnenkomt. Alles is weer meer dan keurig op tijd om de honderden deelnemers voor de laatste keer te laten knallen op het prachtige crosscircuit. Gedurende de race wordt duidelijk dat alles weer op rolletjes verloopt en er kiezelhard wordt gelopen. Daarnaast maakt menigeen tijdens de run tijd vrij om een praatje te maken of te zwaaien naar de camera, wat later weer fijne plaatjes oplevert. De tientallen vrijwilligers hebben hun werk op deze afsluitende finaledag weer meer dan voortreffelijk gedaan, zo blijkt na afloop. Gezamenlijk wordt de hardlooparena weer ontmanteld, het secretariaat opgeruimd, de materiaalcontainer tot de nok toe gevuld en de bijna 100 dranghekken strategisch klaargezet voor de ophaalploeg.  De twee directieleden glimmen terecht vol trots en zijn verschrikkelijk blij met de vrijwillige inzet van deze AVA`70 clubhelden. En terecht!

We moeten er even op wachten, maar in november 2022 is de Boekeldercross terug…. evenals de vrijwilligers, reken daar maar op! (FR)

Knallende finale Boekeldercross in Aalten

De jongste lopertjes gingen voor de laatste keer het veld in

Stiekem had de organisatie van de Boekeldercross er al rekening mee gehouden, dat het zou kunnen gebeuren…. Vier etappes bleken er dit jaar helaas niet in te zitten, zo bleek na koortsachtig overleg. De schitterende crosswedstrijd zonder publiek  en het gemis van de gezellige, vriendschappelijke sfeer in de hardlooparena is natuurlijk ook geen optie. Dus vond zaterdag ineens al na 2 zaterdagen draven in Dale, de finale plaats. Het besluit werkte gelukkig erg motiverend voor de tientallen vrijwilligers en  honderden deelnemers, die de mogelijkheid met beide handen aangrepen om nog 1 keer geweldig te gaan knallen. Het werd uiteindelijk toch nog een prachtig afsluiting van deze bijzondere editie van de Boekeldercrosscompetitie…...

De jongste lopertjes gingen om 13.00 uur voor de laatste keer het veld in voor de 1 kilometer en ze besloten er een mooie afsluiting van te maken. De gezichtjes stonden op scherp en het was voor de meesten genieten geblazen. Pyke Icking liep een zeer regelmatige competitie en dit leverde hem uiteindelijk een fraaie 4e plaats op. Julia te Lindert, toonde al haar talenten en liep elke week iets sneller. In het eindklassement pakte ze een prachtige 2e plek. 

Hierna was het de beurt aan de oudere jeugdleden voor hun laatste optreden in de hardlooparena. Na een vliegensvlugge start kleurde de kop van het veld volledig AVA-geel. Bij de eerste passage bleek al dat er kiezelhard werd gelopen en het had er alle schijn van dat een eindsprint de winnaar op zou gaan leveren. Stef Grotenhuis pakte de winst en het verschil met de nummer 2, Sven Meinen, was minimaal. Ook Tim Houwers liep een uitstekende race en finishte uiteindelijk als 3e. Bij de meisjes was Kyra Lampio in grootse vorm en scoorde een prima tijd in de laatste wedstrijd, waardoor ze als 4e eindigde.

De run over 5 kilometer bleek deze competitie weer veruit de populairste afstand en tijdens de slotrace werd er vuurwerk verwacht om de podiumplekken. Dit kwam er ook. Met name AVA-jaan Björn Rossel wilde nog een keer alles uit de kast halen, om verder te klimmen in het klassement. Een geweldig optreden leverde hem een meer dan verdienstelijke derde plaats op. Bij de Dames liet Ineke Graven er geen gras overgroeien en won alle drie de edities op overtuigende wijze. In de finale dook ze nog maar weer eens onder de 21 minuten, om haar grote overmacht te tonen. Maar ook de onderlinge strijd achter de top leverde prachtige strijd op, waarbij in deze laatste cross nog menig persoonlijk record sneuvelde. 

Harm te Hennepe liep op de 10 kilometer elke week een stukje sneller en dat is een knappe prestatie, want op het selectieve parcours maakte de regenval het soms behoorlijk lastig om het tempo vast te houden. Uiteindelijk scoorde het AVA`70-lid een mooie derde plaats in het eindklassement. Annemarie Arentsen kent de Daalse grond als geen ander en dat was duidelijk te zien. Ze had zelfs het beste nog voor het laatste bewaard, want ze liep een meer dan uitstekende slotrun, die haar de 1e plaats in de eindrangschikking opleverde.

De deelnemers van de lange adem mochten maar liefst 15 kilometer genieten van de fraaie omgeving en de aanmoedigingen van het publiek. Mark Gesink voelde zich als een vis in het water op de wisselende ondergrond en liep elke week beter. Uiteindelijk won hij zelfs het eindklassement en dat is een prachtig resultaat. Clubgenoot Patrick Weijers toonde ook aan, dat de lange afstand hem op het ranke lijf geschreven is en finishte als tweede in de ranglijst.

Ondanks de ingekorte versie van de Boekeldercrosscompetitie werd er op de finaledag volop genoten van de wedstrijd en vielen er heel erg veel persoonlijke records te noteren. Uiteindelijk zijn eigenlijk alle deelnemers ook een beetje winnaar en daar had het publiek en zeker ook de spreekstalmeester zeker aandacht voor. De organisatie stond ook dit keer weer als een huis en mocht na afloop de nodige bedankjes in ontvangst nemen voor het verloop van 3 schitterende crossdagen. Natuurlijk een pleister op de wonde, maar vooral ook een prachtige motivatie voor de Boekeldercrosscompetitie van 2022! (FR)

Foto's van de 3e Boekeldercross in Aalten - deel 2

Helmut Woltering en Klaus Schlüter

Klik op de link voor de foto's van Michiel Tebeest

fotoalbum

Henk Koskamp

Foto's van de 3e Boekeldercross in Aalten - deel 1

Jan Rademaker, Leonie Dijkhof en Henri Lankveld

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

1 en 2 kilometer

5, 10 en 15 kilometer

De jarige Dirkje Huitink

Verslag van de 3e Boekeldercross in Aalten

Gerdy Hoornenborg

Hardlopen: Een parallel met het leven?

13 nov 2021 Boekeldercross: Ik schrijf als bijschrift op Strava bij mijn 10 km-run: glad parcours, lekkerder gelopen dan vorige week, maar slechtere tijd. Stiekem baal ik toch een beetje, want tijdens mijn race had ik eindelijk weer een beetje het gevoel dat mijn beentjes weer bijna de oude zijn na mijn toffe marathon drie weken geleden. Eigenlijk voelt het als: “operatie geslaagd, maar patiënt overleden”.

Concluderend dat het niet aan mijn inzet lag, benen ook niet, de supermotiverende aanmoedigingen van Avajanen ook niet. En toch bleef de beloning uit. Ik kan natuurlijk de regen die vannacht viel de schuld geven, omdat het parcours daardoor superzwaar was of mijn ingeschatte Haas GW die deze week ook niet zijn beste aanloop had en helaas achter me bleef lopen. Tja.. Sometimes you win, sometimes you lose.

Nog zo’n situatie: Zoonlief die vandaag na zijn twee kilometer op de Boekeldercross huilend in mijn armen valt, omdat hij zich helemaal over de flos had gesprint aan het eind. En ik denk ach.. Moet hij al verplicht meedoen aan de Boekeldercross (doordat tie lid is van AVA’70 en ik vind dat hij dat aan zijn stand verplicht is) en dan moet hij ook nog de eindsprint inzetten omdat zijn zus, buurmeisje en mama langs de kant staan te aanmoedigen… Zegt zoonlief net  5 minuten geleden tegen mij (lekker liggend op de bank in zijn onesy): “Ik ben blijer dan blij dat ik toch maar ff 10.00 min heb gelopen, mama!!”. Kortom: Soms moet je diep gaan om te bereiken waar je in geloofd.

Helaas komt er aan de Boekeldercross vandaag al een eind…Mijn deja vu van eerdere corona fasen komt weer naar boven. Ik denk aan zo’n 1.5 jaar geleden: Kijk je uit naar en train je toe naar een marathon en is het volgende moment de werkelijkheid anders door een lockdown. Wat gebeurt er bij mij? Een zwaar moment van teleurstelling, mindset bijstellen en weer een nieuw doel stellen. Zo ook vandaag: want stiekem was mijn plan voor vandaag en volgende week om die Boekeldercrosscompetitie als tweede dame 40+ te eindigen met ruime achterstand op donderdagavond loopvriendin Annemarie. Tjonge jonge… wat zit die in een lift zeg! Heerlijk om te zien hoe ze zichzelf iedere week verbeterd!.

Jan te Brake junior spreek ik na afloop van mijn loopje bij de finish vandaag: Jan zegt: “Wat mooi dat we toch maar mooi Rotterdam mochten lopen hé”. Ik knik, want die ervaring neemt niemand ons af. Net zoals vandaag. Fantastische entourage, fijn publiek, enthousiaste vrijwilligers en gewoon lekker mogen rennen. Uiteindelijk gaat het om mooie herinneringen samen maken, toch écht wel vele malen belangrijker dan een pr of podiumplaats.

Ps. Ik zeg overigens niet dat een pr niet belangrijk is. Rotterdam i’ll be back!

Gerdy Hoornenborg

Uitslagen en eindstand na de 3e Boekeldercross in Aalten

Een groep AVA'70 leden, net voor de start van de 10 en 15 kilometer
Klik op de links voor de uitslagen van de 3e Boekeldercross 

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

15 kilometer

Klik op de links voor de eindstand na de 3e en laatste Boekeldercross

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

15 kilometer

Uit de oude doos: Loohuiscross 1982

Wim Brinkman (links) en Geert Wevers

Vanmiddag is bij het Romienendal in Dale de 3e editie van de Boekeldercross van dit jaar. In het verleden was de start bij de Ringkamp op de Haart en een aantal jaren daarvoor altijd aan de Loohuisweg, toen het nog de Loohuiscross heette.

In 1982 voetbalden Wim Brinkman en Geert Wevers in het eerste elftal van AZSV. Op zaterdag 20 november van dat jaar werd het voetballen afgelast. Sportief als we waren, schreven we ons dezelfde middag nog in voor de 10 kilometer van de Loohuiscross. Bijna 39 jaar later, hoop ik vanmiddag ook weer aan de start te staan, waarbij Wim als verkeersregelaar ook een mooie functie heeft!

vrijdag 12 november 2021

A'j plat kunt praoten moj't neet laoten - deel 7

Lange-afstandlopen

Ik neum mi-jzelf nog altied 'n lange-afstandloper. Veur de halve marathons klopt dit nog wal, maor mien leste hele marathon is inmiddels 10 jaor gelaene.

In 'n hele of halve marathonperiode is het verstandeg um in 'n stabiele laevensfase te zitten. Naost zo’n veurbereiding en ow dageleks wark blif  d'r weineg tied en energie aover veur andere bezegheden. “I-j doet 't goed, of i-j doet 't niet!”

Halve Marathon:

De 21,1 kilometer is 'n prachtegen afstand um in wedstriedverband te lopen. As de basisconditie op peil is, dan is dizze afstand goed te lopen. Bi-j de “halve” raak i-j meestal niet helemaol uutgeput. Ow herstel duurt relatief kort. In zo’n wedstried zit alles wat veur mi-j 't lopen zo interessant maakt. I-j  mot en/of i-j mag consequent dri-j keer in de wekke de hardloopschoenen antrekken, i-j hoeft niet zo heel völle op snelheid te trainen en i-j könt regelmaoteg 'n beheerste 10, 15 of 16,1 km.-wedstried as veurbereiding lopen. Tactisch gezien is dizze afstand ok erg leerzaam.

Rusteg starten um in de goeie energiebron te kommen, daornao zet i-j de snelheid vaste en probeert 'n mooie samenwerking met andere lopers tut stand te brengen. Van zeg maor de 4 t/m 17 kilometer kö'j in zo’n flow kommen, dat 't volop genieten is. De leste kilometers vind ik 't persoonlek fijn um de “verantwoorde grens” op te zuken, bi-j veurkeur bunt dit de snelste kilometers. Bi-j 't passeren van de finishlijn is d'r dan volop bli-jheid !  

Hele Marathon:

In 2004 heb ik mien eersten marathon in Rotterdam elopen. Ik krieg nog steeds kippenvel as ik hieran denk. Met duzenden mensen in 't startvak samen “You Never Walk Alone” zingen en dan aover de Erasmusbrug 't avontuur opzeuken. Totaal heb ik 8 hele marathons elopen, waorbi-j Dublin de mooiste was, en Antwerpen de leste en ok dén waor ik mien gestelde doel van 3 uur en 15 minuten heb ehaald. Geduld en ervaring bunt eigenschappen die zelfs op latere laeftied nog veur 'n goeie prestatie könt zorgen. Mien geluk was toen 't hebben van 'n verstandege trainer den heel goed de balans tussen inspanning en ontspanning in de gaten hield. En tut mijn grote vreugde heb ik altied met  'n fijne groep atleten de veurbereidingen möggen doon.

As trainer belaef ik de veurbereiding op de halve en hele marathons helemaol anders. Ik vind 't mooi um lopers te helpen hun doel te bereiken en meteen veul ik 'n soort verantwoordelekheid waor ik nog steeds goed met mot leren umgaon. 't Plezier en enthousiasme wat ik bi-j de begeleiders en lopers zie, gif mi-j toch zovölle voldoening, waordeur ik mi-j steeds weer verheug um zo’n lange-afstandstraject op te starten!

Henk@LG-Zandloper.nl

zondag 7 november 2021

Foto's en uitslagen van het 19e Rondje Nederland in Arnhem

De kopgroep van de 10 kilometer
Op 7 november 2021 organiseerde atletiekvereniging Ciko’66 alweer de 19e editie van Rondje Nederland. Jaarlijks is de hardloopwedstrijd een groot succes voor jong en oud. Wie wil er nou niet hardlopen in het Nederlands Openluchtmuseum?

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief




Uitslagen van de Grote Veldloop in Vorden

Dirk-Jan Robbe (geel shirt)

Uitslag Aaltenaren/AVA'70 leden: 

7.7 kilometer: Wim Brinkman 33.44 min, Dirk-Jan Robbe 43.10 min

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

zaterdag 6 november 2021

Aalten 2e Boekeldercross - 5 km - 28.07 min - 12e plaats M60

Jelle is bezig aan zijn befaamde eindsprint

Enekele weken terug was ik zondags nog één van de duizenden deelnemers aan de Marathon van Rotterdam, waar ik erg blij en tevreden over de finish kwam. Met de eerste Boekeldercross moet ik werken maar in de week erna begint het toch weer te kriebelen om mee te kunnen doen aan de 2e editie. Het herstel verloopt voor mij erg voorspoedig en in de dagen daarna heb ik twee keer weer zonder problemen een kilometer of tien hard gelopen. Dan moet een wedstrijd van 5 kilometer ook wel weer kunnen toch?

In overleg met Jelle Hubers mag ik met hem mee lopen. Hij heeft vorige week net onder de 28 minuten gelopen en dat is voor mij weer een mooi tempo om mee te beginnen. Zonder problemen kom ik door de corona check, krijg een geel bandje om mijn pols gehangen en zie even later dat de vele vrijwilligers er weer een prachtige hardlooparena van hebben gemaakt, hulde! Ik kom veel bekenden tegen, waarvan ik er sommigen voor mijn gevoel toch al bijna een jaar niet heb gezien, leuk om weer even bij te praten.

De start van de 5 kilometer is om 14.15 uur en samen met Jelle ga ik achter in het startveld staan. Met ruim 130 deelnemers is de belangstelling voor deze afstand groot. De eerste kilometer komen we door rond de 5.30 minuut en het loopt redelijk gemoedelijk. Het is ook wel eens heerlijk om weer een korte afstand te lopen. Bij de Gesinkbult krijgt Jelle het wat moeilijker waarna ik even op hem wacht. De 3e kilometer gaat in bijna 6 minuten maar daarna hersteld hij zich goed. 

In de 4e kilometer, bij de afdaling van de Welinkweg, versnellen we wat en gaan de laatste kilometer in. Deze loopt langs de sloot maar is goed te lopen. We steken de Romienendijk over en tot mijn verrassing moeten we vlak voor de finish nog een lusje lopen. Na de oversteek van de Aladnaweg zet Jelle nog een sterke eindsprint in en komt net voor me over de finish. Als hij over het dranghek hangt, kijkt hij me lachend aan en geeft aan dat hij toch maar mooi van me gewonnen heeft. Ja, dat heeft hij zeker! Zaterdag is de 3e Boekeldercross en ik heb er weer zin in.

Boekeldercross AVA'70: QR-proof

Deelnemers boven de 18 jaar werden verplicht om hun QR-code te laten scannen

Na uitvoerig en koortsachtig overleg, besloot de organisatie van de Boekeldercross over te gaan tot een ingrijpende maatregel. Deelnemers boven de 18 jaar werden verplicht om hun QR-code te laten scannen en in ruil voor een groen vinkje kreeg men een geel armbandje. Deze maatregel gold tevens voor toeschouwers, die in de hardlooparena de atleten in actie wilden zien. Er moet snel geschakeld worden en in rap tempo werd er een drietal teams samengesteld, die belast werden met de controle-werkzaamheden. Natuurlijk was er vooraf de nodige spanning, hoe dit in de praktijk uit zou gaan pakken. In totaal werden er 490 controles gedaan en ook 490 bandjes uitgedeeld. Opvallend was eigenlijk, dat iedereen via social media goed geïnformeerd bleek te zijn en met de QR-code in de hand al bij de controle aan kwam lopen.

De organisatie  toonde zich na de 2e ronde van de Boekeldercrosscompetitie uitermate tevreden met het verloop van de QR-controle. Dit werd bevestigd door de check door enkele BOA`s, die uitstekend te spreken waren waren over de wijze waarop alles door AVA`70 i.s.m. met Esther en Andries Ulderink van `t Romienendal georganiseerd was. Omdat er veel meer deelnemers waren, dan bij de eerste etappe, kan gerust de conclusie worden getrokken, dat de genomen maatregel absoluut niet van invloed bleek op het totale deelnemersveld.

Ook de komende 2 wedstrijden (13 en 20 november a.s.) zal de QR-code getoond moeten worden en levert een groen vinkje een kleurig armbandje op…..(FR)  

Foto's van de 2e Boekeldercross - deel 3

Gabrielle Bruil

 Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

1 en 2 kilometer

5, 10 en 15 kilometer

Wilco Bruil

Recordregen bij 2e Boekeldercross AVA'70 in Aalten

De start van de 2 kilometer

Al ruim voor aanvang van het eerste wedstrijdonderdeel bij de 2e etappe van de Boekeldercross, stond het peloton in de startblokken klaar voor weer een prachtige sportmiddag. Er heerste ook wel enige spanning, want de organisatie had besloten om het tonen van de QR-code voor deelnemers en publiek, dat in de hardlooparena wilde staan, verplicht te stellen. De extra krachtsinspanning pakte erg goed uit, want het aantal atleten dat op het sportieve evenement af kwam was groter dan voorheen en het leverde ook verder geen enkel probleem op. De sporters en de toeschouwers toonden volop begrip en gingen rustig in de rij staan. Mooi dat dit zo voorspoedig is gegaan…..

De wedstrijd ging om 13.00 uur van start met de 1000 meter voor de kleinste talenten. De talrijke vaders, moeders, opa`s en oma`s zagen een prachtige run, waarbij de atleetjes geweldig hun best deden en prachtige tijden scoorden. Bij de jongens greep Dirk te Brake met een 4e plek net naast het podium, maar verbeterde zijn beste tijd tot nu toe ruim. Bij de meisjes werd Norah Bush heel knap tweede en bleef trainingsmaatje Julia te Lindert net voor.

Een kwartiertje later gingen de hardlopers van de 2 kilometer van start en dit leverde veel vuurwerk op. Bij de eerste doorkomst vormde een tiental AVA`70-boys de ijzersterke kopgroep. Sven Meinen spurtte op indrukwekkende wijze naar de winst, op de hielen gezeten door Tim Houwers, die dezelfde eindtijd noteerde. Het podium werd gecompleteerd door Tijn Piest. Bij de meisjes op deze afstand pakte Kyra Lampio een verdienstelijke 6e plek, waarbij de een flinke tijdswinst boekte in vergelijking tot de eerste run.

Maar liefst 134 (!) deelnemers meldden zich voor de 5 kilometerloop. Het zeer selectieve parcours lag er uitstekend bij, dus dat zou zeker de nodige records op gaan leveren. Dit bleek ook het geval, want er werd bloedsnel gelopen. Bij de mannen liepen liefst 19 atleten onder de 20 minuten en AVA-jaan Björn Rossel werd fraai derde in een snelle tijd van 18,17 minuten. Ineke Graven toonde haar klasse door bij de vrouwen met 20,59 minuten de winst voor zich op te eisen. Julia Roos liep aanzienlijk sneller dan bij de eerste etappe en pakte de derde plek.

Een sterk deelnemersveld stond aan de start bij de 10 kilometer. Aaltenaar Hans Waalder was hier de te kloppen atleet, maar hij was in grote vorm. Solo liep Waalder in een zeer constante race naar een eindtijd van 36,29 minuten. AVA`70-atleet Harm te Hennepe verbeterede zijn eigen tijd van de eerste run ruimschoots en finishte als 9e. Bij de Dames moest Annemarie Arentsen het alleen doen en zij liet zien, dat dit haar erg goed afgaat. In haar eigen achtertuin liep ze een snelle tijd van 44,42 minuten. Clubgenote Denise van der Donk pakte een mooie tweede plaats, terwijl marathonloopster Gerdy Hoornenborg liet zien al goed van haar inspanningen in Rotterdam hersteld bleek, door een derde eindtijd neer te zetten. 

Bij de 15 kilometer was het AVA`70-atleet Tim te Brake, die er vanaf de start geen gras over liet groeien en op ijzersterke wijze de wedstrijd naar zijn hand zette. In een fraaie stijl snelde de atleet naar de winst in een tijd van 57,29 minuten. Mark Gesink liet ook duidelijk progressie zien met een sterk eindschot werd hij tweede in 61,53 minuten.

Maar liefst 392 sportievelingen verdwenen tijdens de tweede run van de Boekeldercross in de hardlooparena en maakten er een hele mooie en vooral sportieve middag van met veel strijd en plezier. Komende zaterdag zal het klassement vorm krijgen als de derde etappe wordt afgewerkt. Zorg dat je er bij bent……(FR)

Foto's van de 2e Boekeldercross - deel 2

Een mooi groepje met onder andere Evelien Hillen en Ingrid van Zolingen

Klik op de link voor de foto's van Mees Prinsen

fotoalbum

Heini Rave

Foto's van de 2e Boekeldercross - deel 1

Hannie Rensing en Leo Temming

Klik op de link voor de foto's van Michiel Tebeest

fotoalbum

Henk te Paske en Ingrid Luiten

Uitslagen van de 2e Boekeldercross in Aalten

Jelle Hubers springt met zijn neefje Joep over de strobalen

Klik op de links voor de uitslagen van de 2e Boekeldercross

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

15 kilometer

site organisatie

QR code test bij Boekeldercross in Aalten


Afgelopen woensdag is door ons kabinet een aantal maatregelen genomen die gevolgen heeft voor de amateursport. Dit heeft gevolgen voor onze accommodatie en de Boekeldercross. We hebben alles gewikt en gewogen. En zitten denken hoe we handen en 'hardloop'-voeten moeten geven aan de uitvoering van deze instructie. Het ultieme doel onderkennen we helemaal. Namelijk bijdragen aan het doel om dit rotvirus zoveel mogelijk in te dammen. 

Boekeldercross
We vertellen kort wat er tijdens de aanstaande Boekeldercrossen gaat gebeuren.

Toegangscontrole
1. Voor iedereen (18 jaar of ouder) die de hardlooparena betreedt geldt een toegangscontrole.
2. Deze toegangscontrole bestaat uit het laten zien van je QR vaccinatiecode (papier of digitaal) of een negatief testbewijs of verklaring waaruit blijkt dat je Corona gehad hebt.
3. Een geldig legitimatiebewijs moet je daarbij tonen.
4. Je ontvangt een polsbandje specifiek voor de desbetreffende cross en je kunt in en uit lopen. 
Je kunt daarmee de binnenruimte in, het toilet bezoeken, de kleedruimte betreden en van een soepje of versnapering genieten op het terras/hardlooparena.

Voor publiek/toeschouwers geldt hetzelfde. Alles binnen de hardlooparena. 
Het terrein is toegankelijk via 3 ingangen. 
1. Rechts naast het gebouw Romienendal
2. Links naast het gebouw Romienendal
3. Vanaf de parkeerplaats (grasveld) Romienendal

Vergeet niet mee te nemen:
*Bewijs van vaccinatie of test of verklaring (En dus je telefoon/app) Mag ook op papier. 

*Legitimatiebewijs/Telefoon veilig afgeven*
Voor de hardlopers zorgen we dat er een veilige afgifteplek is voor je mobiele telefoon zodat je deze niet onbeheerd hoeft achter te laten. Graag zelf zoveel mogelijk bundelen met een zakje/elastiekje als daar ook nog een legitimatiebewijs bij zit.

Niet leuk, maar schouders eronder
Zeker niet leuk. Voor ons als club ook niet, want het vraagt weer veel van ons improvisatievermogen. Laten we voor ogen houden dat we zoveel mogelijk het virus willen indammen en daar waar we dat moeten doen met maatregelen, doen we dat. 

We realiseren ons dat er een versoepeling en speelruimte is gekomen voor de amateursport. Maar de optie om geen koffie aan te bieden, geen kleedkamer en/toilet vinden we niet reëel. Daarnaast we willen ook goed zorgen voor onze top-vrijwilligers. We willen de deur niet sluiten en hen buiten laten zitten. 

Wellicht dat er spontaan wat vrijwilligers zijn die willen meehelpen met de toegangscontrole: Heel graag. Neem contact op ons. 

We hopen op nog 3 mooie crossen en danken bij voorbaat onze vrijwilligers en hoofdsponsor Boekelder Betonboren. Tot aanstaande zaterdag. 

Overigens, erger je je groen en geel aan alle maatregelen, doe dan vooral mee en loop je het snot voor de ogen en de drek in de nek! Werkt goed!

Met vriendelijke groet, 
AVA'70
Dave Posthumus (06-26923751)
Evelien Hillen

vrijdag 5 november 2021

Opbrengst grote clubactie voor drinkwaterpaal

Op dit moment vindt de Grote Clubactie plaats  en ook AVA`70 behoort weer tot de deelnemende verenigingen. Een lot kost € 3,00 per stuk en hiervan is 80% bestemd voor de club. Dat wil dus zeggen dat AVA`70 maar liefst €2,40 terug krijgt. Het is dus voor de club bijzonder lucratief om zoveel mogelijk loten te verkopen.

Voor de opbrengst heeft AVA`70 dit keer een heel mooi doel voor ogen, namelijk een drinkwaterpaal. Deze zal buiten in de buurt van de atletiekbaan worden geplaatst. Op deze wijze is het erg eenvoudig om tijdens de baantraining even water te drinken of de bidon te vullen. De trainingen op sportpark Zuid in het voorjaar hebben met name de jeugdleden enthousiast gemaakt voor de daar aanwezige drinkwaterpaal.

In het clubhuis liggen vanaf het einde van de week weer nieuwe boekjes klaar om 1 of meerdere loten te bestellen. Je kunt overigens ook online loten kopen. Steun de club en laten we samen zorgen dat AVA`70 binnenkort ook over een drinkwaterpaal beschikt!