Wim Brinkmans eerste maanden in Zwolle - deel 2

Eén van de routes die Wim in Zwolle gelopen heeft!

Zo als velen van jullie weten, zijn we half mei verhuisd van het vertrouwde Aalten naar Zwolle. In het begin was ik erg druk met het verhuizen  en om alles een beetje naar onze zin te maken. Maar tussendoor heb ik ook wel geprobeerd om zo nu en dan een stukje te gaan hardlopen. Al viel dat best tegen om nu alleen te lopen, jaren lang heb ik minimaal 1 x per week samen met Dirk-Jan Robbe gelopen, soms in Aalten maar meestal in Groenlo. En dan gezellig na afloop wat drinken en even alle wereldproblemen onder een vergrootglas leggen. Gelukkig blijft het samen lopen zo nu en dan er nog steeds inzitten.

Maar het onbekende is meestal ook wel spannend en leuk, maar kan soms ook oer vervelend zijn. Via Google Maps en Komoot heb ik regelmatig gekeken naar mooie routes en deze ook wel gevonden. Maar er zijn hier wel een paar extra obstakels waar je als hardloper rekening mee moet houden. Zo wonen wij vrij dicht bij de IJssel maar wil je naar de overkant, bv richting Hattem, dan moet je wel eerst bij de brug komen en dat betekend dan dat je al zo 5 a 6 km verder bent. Dan over de IJssel nog een route lopen en dezelfde weg terug betekend al snel een duurloop van 20 km. Ook heb je hier te maken met de autosnelwegen A50 en A28, gemakkelijk als je ergens snel naar toe wilt, maar als hardloper soms een extra obstakel.

Maar gelukkig zijn er ook mooie voordelen hier. Zo is de stad Zwolle waarschijnlijk de meest fietsvriendelijke stad van Nederland. Overal de mooiste fietspaden en ook overal heb je voorrang op auto’s en iedereen houdt er zich ook netjes aan (zo ver ik tot nu toe heb gemerkt). Ook het lopen op de dijk langs de IJssel is gewoon heerlijk, altijd wel wat wind, prachtige vergezichten en heel veel vogelsoorten.

Ben er onder tussen wel achter wat mijn favoriete looprondjes zijn. Eén richting door de Engelse Werk en het Spoolderbos. Dit is een mooie bosgebied, met vele mooie bospaadjes aan de rand van Zwolle en aan de IJssel. Maar ook de route via de Hasselterdijk langs het Zwarte water richting het Westerveldsebos en dan langs de Wijde AA  is prachtig om te lopen. Soms is het echter ook wel leuk om dwars door de stad te lopen, langs de Peperbus onder de Sassenpoort door en dan via het museum de Fundatie door het park Wezenlanden langs De Librije (helaas nog dicht voor een kopje koffie) en dan via Poppodium Hedon weer richting huis. Wat dat betreft is Zwolle een mooie oude Hanzestad met mooie gebouwen en oude grachten. Ik kijk nu al uit naar de kerstbomen tocht door deze mooi stad. Maar die zal ik dan zelf maar moet regelen en lopen, het Glazenhuis staat hier dan ook komend jaar.

Wat betreft hardloopwedstrijden zijn er genoeg hier, alleen je moet op tijd inschrijven want ik ben er al wel achter dat ze snel vol zitten. Ik heb ondertussen de Halve Marathon van Zwolle gelopen, de Vechtdaltrail in Ommen en de Westerholterun. Deze laatste loop was naast ons huis en speciaal hier voor kwam mijn loopmaatje Dirk-Jan op deze vrijdagavond naar Zwolle. Voor de komende tijd staat de 4 EM van Staphorst nog op het programma, de Stadshagenrun, de Stoppelloop in Raalte en het Plinq loopfestijn in Dalfsen,wat  tevens het afscheid van Henk Borgmeijer als wedstrijd omroeper zal zijn. Allemaal loopjes die ik nog nooit heb gedaan, wat ook wel eens weer leuk is.

Ondertussen heb ik mij aangesloten bij een hardloopgroep in Zwolle. Want samen lopen is toch gezelliger, je ziet andere dingen en je leert weer andere trainings- ideeën. Maar gelukkig is de beleving bij iedereen het zelfde namelijk lekker bewegen.

Hardloopgroeten uit Zwolle

Wim Brinkman.

Nederlands record voor AVA'70 lid Adinda Kleinrensink

Adinda Kleinrensink

Wat is er mooier voor een atleet, dan tijdens de Olympische Spelen een Nederlands record te scoren? Het werd gepresteerd door AVA`70-lid Adinda Kleinrensink. Niet in Parijs overigens, maar tijdens de Track Meeting op vrijdag 2 augustus, waar de jonge atlete deelnam aan de 4e wedstrijd in de reeks van 5, waaraan telkens een recordaantal atleten aan de start verschijnen. Naast de enorme serie van de verschillende reguliere afstanden, zijn er ook diverse wedstrijdonderdelen voor sporters met een handicap. 

Adinda kwam op de atletiekbaan Maarschalkerweerd in Utrecht uit op de onderdelen kogelstoten en discuswerpen. Met name bij het laatste technische nummer had Adinda al enige tijd het gevoel dat een verbetering van haar persoonlijke record van 17,69 meter eraan zat te komen.  

De Aaltense atlete, uitkomende in de Klasse  F37, bouwde haar wedstrijd prima op en bij de 5e poging was het raak. Adinda wierp de discus naar een afstand van 17,93 meter en dat betekende niet alleen een verbetering van haar persoonlijke record met maar liefst 24 centimeter. Nee, het bleek zelfs een nieuw Nederlands record te zijn. Een geweldige prestatie en uiteraard was Adinda zelf ook ontzettend blij met dit prachtige resultaat. Het zal haar zeker stimuleren om hard te blijven trainen om te kijken wat er nog meer in het vat zit. 

Adinda droomt nog van een Nederlands record bij het speerwerpen en het kogelstoten, dus er ligt nog een mooie uitdaging voor haar! (FR)

Ook Anita Lahuis, lid van de Zandloper, loopt op de Olympische Spelen

Al in november vorig jaar hoorde Lahuis dat ze was ingeloot voor deelname: ‘Ik was helemaal euforisch, ik vind het ook echt héél leuk

Voor het eerst in de geschiedenis van de Spelen is er aan de Olympische marathon ook een publiek evenement gekoppeld. De Hengelose Anita Lahuis(52) is één van de gelukkigen, zij mag volgende week zaterdagavond in Parijs meedoen aan de Marathon Pour Tous.

Door Luuk Stam

Het klinkt vrij bizar: recreatief hardloopster Anita Lahuis uit Hengelo doet mee aan de Olympische Spelen in Parijs. Toch staat ze eind volgende week wel degelijk aan de start van een hardloopwedstrijd die officieel deel uitmaakt van dit grootste sportevenement ter wereld. De Olympische marathon voor de mannen is op zaterdagochtend 10 augustus, die voor de vrouwen op zondagochtend 11 augustus. Precies daartussenin vindt er op hetzelfde parcours ook een wedstrijd voor amateurhardlopers plaats: de Marathon Pour Tous.

Voor de recreatieve lopers zijn er twee afstanden: de traditionele marathonafstand (42,195 kilometer) en de 10 kilometer. Hier meelopen gaat niet zomaar, net als bij de ‘echte’ Olympische Spelen is ook hieraan een selectie voorafgegaan. Die ging in dit geval per loting, maar om daarin mee te doen, moesten eerst de hardloopschoenen uit de kast. Door via hardloopapps deel te nemen aan verschillende challenges maakten belangstellenden kans op een startbewijs. Twee keer 20.024 startnummers zijn er uitgedeeld.

Eén van die startbewijzen is dus in handen van Lahuis, zij loopt de 10 kilometer. Al in maart vorig jaar koppelde ze hiervoor haar Strava-app – die sportactiviteiten registreert – aan die van de organisatie van Parijs 2024. “Mijn schoonzus had het ergens langs zien komen”, blikt de Hengelose terug. “Ik ben sowieso altijd al veel aan het hardlopen dus ik dacht: dit is leuk, dit ga ik doen. Een marathon heb ik nog nooit gelopen, om dat midden in de zomer voor het eerst te gaan doen, dat zag ik niet zo zitten. Toen ik zag dat er ook een 10 kilometer was, dacht ik: dan ga ik daarvoor!”

In het verleden liep ze al regelmatig wedstrijden van deze afstand. Het was echter lange tijd totaal onduidelijk of het voor Lahuis – in haar thuisdorp één van de kartrekkers van de jaarlijkse Quintusloop, ook daadwerkelijk van ‘een Olympische wedstrijd’ zou komen. Toch maakte ze heel wat looprondjes. Zodoende kon ze de individuele challenges op de app één voor één afvinken.  20 kilometer hardlopen in één week, 200 minuten hardlopen in één maand, minimaal 30 kilometer afleggen in drie runs enzovoort. Daarnaast waren er groepschallenges, voor alle deelnemende lopers wereldwijd. Bijvoorbeeld: Loop samen 4,5 miljoen kilometer in een maand. Ook dat lukte.

Uiteindelijk had de Hengelose elf succesvol afgeronde challenges op haar naam staan, maar of dat genoeg was? “Je had echt geen idee, er was in de app nergens een ranglijst of iets dergelijks te vinden”, vertelt het lid van de Achterhoekse loopgroep Zandloper. “Je kon ook punten halen per gelopen kilometer, maar ik vraag me af in hoeverre die een rol hebben gespeeld. Ik lees nu ook berichten van mensen die veel meer punten hadden dan ik, maar zij hebben geen startbewijs gekregen. Volgens mij heb ik gewoon enorm veel mazzel gehad.”

In november vorig jaar kreeg Lahuis een mailtje van de organisatie, met daarin haar startbewijs voor de 10 kilometer. “Ik was helemaal euforisch”, blikt ze terug op dat moment. “Ik vindt het ook echt heel leuk. Dat je bij zo’n groot evenement mag lopen, over de wegen waar de profs ook lopen, dat is toch geweldig? Het klinkt alleen al mooi. Nu het dichterbij komt vertel je het ook aan meer mensen. Dan zijn de reacties van: ‘Huh? Jij loopt op de Olympische Spelen? Hoe dan!?’ Dat is heel grappig.”

Hoewel de Hengelose binnen het regionale hardloopwereldje heel wat mensen kent, ontdekte ze in haar directe thuisomgeving nog niemand die net als haar is ingeloot, want ook haar schoonzus Mey Low – die in het Overijsselse Holten woont – behoort tot de gelukkigen. Zij gaat voor de marathon. “Ze is wel wat geblesseerd”, vertelt Lahuis. ‘Maar ze zegt: ‘Desnoods wandel ik af en toe een stuk, dit maak je maar één keer in je leven mee.’ Zo zie ik het ook, dit gaat een unieke ervaring zijn, het wordt mijn hoogtepunt van het jaar. En ja, zeker ook het hoogtepunt van mijn hardloop carrière als je het zo wil noemen, haha!”

Met haar man en twee dochters had de Hengelose in het kader van de Olympische Spelen al een tripje Parijs gepland staan. Het gezin is zeer sportminded, zo zullen de vier onder meer op de tribune zitten bij een wedstrijd van het Nederlands vrouwen handbalteam. Kaarten hiervoor hebben ze al een tijd in huis. “Al toen bekend werd dat de Spelen dit keer gaan we naartoe!’ Ook de camping hadden we al geregeld. We hebben wel een dagje bij moeten boeken, gelukkig kon dat nog.”

Haar wedstrijd is volgende week zaterdag laat in de avond, om 23.30 uur zal het startschot klinken. De start ligt net als voor de profs bij het Hôtel de Ville, de finish op het Esplanade des Invalides. De eindtijd zal voor velen bijzaak zijn, al bepaalt een geschatte eindtijd wel de startpositie. Lahuis is op basis van haar prestaties in de challenges ingedeeld in een vak met lopers die naar verwachting precies een uur over de 10 kilometer zullen doen. “Dat is voor mij wat ambitieus, dat lijkt me net niet haalbaar”, zegt ze. “Maar wie weet loop je door de beleving daar net een stukje sneller’. Een ding is al vast zeker: ook de Hengelose zal met eremetaal huiswaarts keren. Bij de Marathon Pour Tous is er voor iedereen een medaille.(bron)

Verslag van the Cave Triathlon in Kanne(B)

Bianca in aktie op haar favoriete onderdeel

Na vorig jaar de hele te hebben volbracht in Almere stond er voor dit jaar een wat rustiger jaar in de planning. Even niet continu die druk op de ketel om de vele trainingsuren te kunnen volbrengen. Voor een hele zit je al gauw rond de 15 uur per week wat naast je werk , gezin en huishouden best wel wat van je lijf vraagt. Ook mentaal is het soms best pittig. Maar mijn drijfveer is wel natuurlijk mezelf uitdagen en uiteindelijk haal ik daar heel veel voldoening en plezier uit. En geniet ik volop van de sport. Dus een halve moest het worden en graag nog voor de zomervakantie zodat ik niet in de vakantie perse 'moet ' trainen. De mensen die me goed kennen weten toch wel dat ik niet stil kan zitten. Eerst de halve afstand in Bocholt en dan de halve in Kanne waarin daarna gelijk de vakantie zou starten.

Hierbij heb ik toch wel weer hulp nodig van een ervaren coach omdat ik anders maar als een ongecontroleerd projectiel als een gek ga sporten. Dus ja een schema werkt voor mij het best. Hierbij heb ik voor een ervaren coach gekozen die me daar vast bij kon helpen. Frank Heldoorn  deze naam kwam al regelmatig voorbij bij andere atleten die ook bij hem trainen en vooral positief en tevreden over hem waren. Contact met hem gezocht en een uitgebreide test gedaan voor de waardes om hieruit een persoonlijk op maat gemaakte schema te kunnen creëren. Dus dat werd weer een half jaar volle bak trainen. Maar ontzettend veel zin in.

De dag van de Cave triathlon.

Smorgens ging om 6.30 het wekkertje in ons appartement. Die we geboekt hadden in Genk. Dit was 40 min rijden van Kanne. Om 10 uur zou ik moeten starten en aangezien ik niet van haast en vliegwerk hou, ervoor gekozen om ruim op tijd op te staan. Rustig te kunnen ontbijten en nog even een laatste check voor al mijn ingepakte spul te kunnen doen.  Toch wel een beetje gespannen gingen we om 7.15 richting Kanne. Ik heb de laatste week niet mijn schema kunnen volgen omdat ik helaas de dinsdag ervoor knap beroerd was ,koude rillingen , erg verkouden , hoofdpijn , misselijk maar toch de werkdag kunnen volbrengen met een strip paracetamol. Woensdag ging het gelukkig al stuk beter maar bewust voor gekozen die dag ook rust te houden. Daarna ging het alleen maar beter gelukkig. Maar toch wel twijfel of je fit genoeg bent voor de grote dag.

Aangekomen op de bestemming was het wel even zoeken waar de inschrijving was. Gelukkig waren mijn steun en toeverlaat Johnny Piek en Shania mee die mee konden helpen met de spullen sjouwen. Start nummer opgehaald op naar de wissel zone. Ik had startnummer 566 en kwam al gauw achter dat ik een heel lang stuk moest lopen voor ik bij m'n nummer was waar ik de fiets kon plaatsen. Wel alle ruimte voor de spullen dat in een plastic bak moest ,dus dat was fijn. Hup naar de zwemstart mijn favoriete onderdeel ( not ). Dit komt omdat het een massastart is en aangezien ik absoluut geen goede zwemmer ben is mijn grootste angst een schop in mijn borstkas te krijgen of dat je door alle beuken en schoppen je zwembril kapot gaat , of je transponder verliest. Maar gelukkig heelhuids het water uitgekomen met een zwemtijd waar ik best tevreden over mag zijn. Met 38 min was ik het water weer uit.

Yess nu naar mijn favoriete onderdeel... fietsen!! Daar heb ik heel veel snellere zwemmers weer in kunnen halen! Mooi parcours langs het water waarin 2 korte klimmetjes zaten en 1 langere klim de Slingerberg . Dit rondje mocht je 3 x afleggen om op 90 km te komen. Met 33.5 km/uur gemiddeld een mooie tijd om daarna aan het hardloop onderdeel te beginnen. In dit onderdeel heb ik mij niet zo goed voorbereid kwa parcours  ik had me blind gestaard op vooral de verkoelende grot waar je een stukje in en uit mocht lopen maarrrr wist even niet dat er een grote trap in voorkwam om de brug weer op te komen. De bedoeling was om deze vlot naar boven te rennen maar dat lieten mijn bovenbenen toch echt niet toe. Ook kreeg ik na alle gelletjes en sportdrank toch wat last van mijn buik en besloten dat finishen voor mij belangrijker is dan een snelle tijd. Dus rustig mijn tempo aangepast en proberen het ritme erin te houden en zien dat de buikpijn wat weg zakt. Verder zeker genoten van het parcours en alle aanmoedigingen onderweg. Ook blij elke ronde ( 3 rondes ) Johnny en Shania weer te zien zo blij met hun als trouwe supporters dat doet me goed en wetende dat je ze bij de finish een dikke grote knuffel kunt geven als dank voor alles ze doen het ook maar even in alle vroegte opstaan omdat mama zo nodig moet triathlonnen.

Laatste 5 km heb ik nog even bij een Belg aan kunnen haken en is mijn buikpijn gelukkig weg. Even een praatje met hem gemaakt al verstond hij mij volgens mij voor geen meter. Dat Achterhoeks geneuzel. Toen naar de finish yess volbracht !! In een mooie tijd voor wat er die dag erin zat. 5 uur en 13 min. 4 de op NK in mijn leeftijdscategorie.En ja nu lekker genieten van onze vakantie zonder alle verplichtingen. Gewoon even de rust nemen af en toe een beetje sporten maar even geen schema.  Heerlijk! En stiekem weer nieuwe plannen maken voor volgend jaar.

Bianca Piek

Verslag van de NK halve triathlon in Kanne(B)

Cindy Brusse bij de grotten van Kanne

Zondag 28 juli NK halve triatlon te Kanne.

Een half jaar geleden leek me het een leuk en goed idee en ik schreef me in. Maar na de koude IM 70.3 te Victoria op 26 mei was ik een maand lang niet fit en dat zorgde dat de zin in huidig evenement tot het nulpunt was gezakt!  Dan zou je natuurlijk niet kunnen gaan en dat doet ongeveer 15% van de atleten die zich voor een evenement hebben opgegeven, maar dat is dan weer niet mijn stijl. Met als positief punt, dat je altijd weer van alles meemaakt, reisde ik af naar het net over de grens gelegen Kanne in België.

De nieuwe ervaring begon al meteen met het zwemmen: een massastart! Na 600m lag er een boei, waarna het hele peloton links-om-keert maakte. Zelden heb ik zo lang in de wasmachine gelegen. Het brede veld gaat namelijk inschikken tot de boei en dat gaat gepaard met de nodige draaien om de oren! Gelukkig op de terugweg 1300m lang geen last meer gehad van mannen met losse handjes. Na 1900m stond ik met een prima tijd van 28.30 weer op de kant. Toen 3 rondes van 30km fietsen met richting het einde van de ronde een slingerklim van 800m met 6.7% gemiddeld.

Ik maakte me van te voren wat zorgen over mijn fiets capaciteiten. In de training had ik de grootste moeite om een hartslag van 135 te halen. Het was alsof ik aan de Bètablokkers zat. De snelheid was passend bij de lage hartslag, maar niet oke voor een wedstrijd. Gelukkig was ik goed uitgerust op de wedstrijddag, had het hart er zin in en leek er een motortje in de Canyon tijdrijder te zitten! Het was heerlijk heen en weer vliegen langs het kanaal. De pittige klim was een mooie onderbreking met veel publiek, maar zorgde wel dat de gemiddelde snelheid naar beneden daalde. 33.4km/u over 90 km was dan toch een prima resultaat.

En dan het lopen..... In de meeste trainingen ging dat zeer moeizaam en van te voren was ik er ook niet zeker van dat ik de wedstrijd zou gaan finishen. Kwestie van maar gewoon beginnen en niet teveel nadenken over de totale afstand van 21km. Het waren 3 rondes met steeds een hoge brug over (via 1 kant de trap, de andere kant een lang oplopend fietspad) en 3x een heen-en-weertje door de grotten van Kanne. Daar was het met 11 graden heerlijk koel vergeleken met de 26 graden buiten.

De eerste km voelde net zo stroef als de 16e, dus maar gewoon doorgaan. Daarna begonnen kramp verschijnselen op te spelen, wat maakte dat ik elke klim moest gaan wandelen. Uiteindelijk na 1.48u hobbelen de finish bereikt in een totaal tijd van 5.05u, mijn 3e tijd ooit op een halve. Het was een hele mooie wedstrijd en nu 1 week later ben ik er toch alweer redelijk van hersteld, jeee! 2e NK D 50-54

Cindy Brusse

Uitslagen van de Trailrun in Otterlo

Hans Monasso en Gerrit Dijkslag

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

21.3 kilometer: Hans Monasso 1:55.20, Gerrit Dijkslag 1:58.26

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Wassink rent weer mee: “Dwars door de fabriekshallen”

Op de hoogste trede in 2016

Gert-Jan Wassink zal op zaterdag 7 september in Varsseveld weer aan de start verschijnen van de Kramp Run. De geboren Varssevelder en mede-initiatiefnemer stond er meerdere keren op het podium en won de hardloopwedstrijd in 2016.

Als de meervoudig EK-deelnemer terugdenkt aan de jaren sinds editie één in 2011, blijven hem meerdere herinneringen bij. ‘’Ik weet nog dat ik een editie mijn oma met dementie langs de kant zag zitten met de mensen van Azora, waar ik in de zomervakantie had gewerkt. Toen dacht ik: ‘Dit is wel waar een sportevent voor bedoeld is in een klein dorp als Varsseveld. Letterlijk iedereen, jong en oud, in welke mate van conditie dan ook, kan genieten van de wedstrijd.’ Dat vind ik echt fantastisch om te zien. Dat ik in 2016 de Kramp Run mocht winnen, dat geeft nog steeds kippenvel. Die wave van geluid door het centrum heen. Dus ik kijk heel erg uit naar mijn elfde deelname dit jaar. Ik ben momenteel geen vrijwilliger meer, maar probeer bij de wedstrijden waar ik kom topatleten warm te maken voor de Run. Ik kijk ernaar uit om weer te mogen lopen en te genieten van de unieke sfeer.’’ Die ziet Wassink ook bij de Recreanten- en Businessrun, die twee rondes van 2,5 kilometer telt en de deelnemers door de hallen van Kramp en Svedex voert: “Waar in Nederland mag je nou dwars door de fabriekshallen heen lopen? Ook dat zorgt voor een unieke sfeer.’’

De Ducona PET Packaging Toprun is het afsluitende programma-onderdeel van de Kramp Run. Daarvoor staan de Kids- en Jeugdrun, Framerun en Business- en Recreantenrun op het programma: afstanden tussen de 1 en 5 kilometer. De Toprun, waar de snelste 5-kilometerlopers uit Nederland (onder de 17 minuten voor mannen en onder de 21 minuten voor vrouwen) het tegen elkaar opnemen, maakt het evenement met name uniek, vindt Wassink: ‘’Het parcours is vijf rondjes van één kilometer door het centrum van Varsseveld. Zo’n concept zie je vaak bij Duitse wedstrijden. Mensen blijven massaal hangen na hun eigen rondje lopen om de toplopers aan te moedigen’’, aldus Wassink, nu woonachtig in Apeldoorn. ‘’Speciaal is verder dat de drie regionale atletiekverengingen Argo, AVA ’70 en Atletico ’73 de wedstrijd dragen. Dat heeft de verenigingen dichter bij elkaar gebracht.’’

Wie ook mee wil rennen kan zich inschrijven is via de website: www.kramprunvarsseveld.nl (bron)

Zwarte Cross 2024 - vrijdag 2e dag

Ernstjan Luiten en Gerdie Duenk

Ok we-j  waren met een delegatie afgereisd noar de zwarte cross um ons in te zetten as camping gastheer en gastvrouw …we-j waren dan moar met zien beiden van Ava .., althans mear hew der neet e-zene . En net as de donderdagploeg mosten we-j ons ok in het gemeentehuus op de camping melden bi-j ene Carmen.. nogwat .

Wat komt jullie doon vroog iemand met een oranje T-schirt  wee zich veurstellen as de burgemeester. He was woarschienlijk belangrieker dan w-j met ons pearse T -shirt. Dat wet we-j neet …we mosten ons melden bi-j Carmen…

Melden bi-j Carmen is ongevear hetzelde as dat een broekie zich veur de dienstplicht mot melden  in het leger  bi-j de koning …. en dan denkt  dat Willem der zelf steet in zien greune pak.  De burgemeester had een portofoon en een oortje in en vroog zien chef um wark veur ons .. Mooi zol dan wezzen dat he ok antwoord kreeg …moar dat kwam neet

Noa een uur koffie en fris drinken en een lunchpakket achter de kiezen. Goat jullie moar op de camping vuulniszekke uutdelen was onze opdracht  en kregen beide een rolle toeten met. Et zol kunnen weazen dat er wat prut is weg e-waaid of dat er wat noast de bak zol liggen en dan is een zak wal makkelijk …was mien gedachte.

Op de camping was het op dag 1 al een varkenshok met een ongeleufelukken pruttel …. De  campinggasten keken zo wazig …of ze nog nooit een vuulnistoete hadden e-zene. Een paar keer hew veur e-done dat de zak een onder en boavenkante hef en dat hier eventueel prut in zol kunnen …. mission impossible

Umdat zekke uutdelen  gin zin had of dat sommigen  er al 3x wat hadden gekregen en…  ze gin ander wark veur ons hadden …kreeg  wi-j de opdracht: Goa dan moar rondlopen op de camping en preutjes maken veur de goeie sfeer… moar i-j mugt neet het festival terrein op. Gerdie wist oaveral de weg…hier kuj binnendeur …doar kuj een pette kriegen …de crewbar had gratis bier… De rest van de dag buw op het festival terrein e-west

Ernstjan Luiten

Foto's van de 4e dag van de Nijmeegse Vierdaagse

Siep van Schepen en Andre Bruil

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiejesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

Dag 1,  dag 2 en dag 3 zijn al gepubliceerd!

Foto's van de 3e dag van de Nijmeegse Vierdaagse

Respect voor deze militairen

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

Zwarte Cross 2024 - donderdag 1e dag

De AVA'70 crew op de eerste dag

AVA’70 crew kleurt binnen de lijnen

Klokslag 06.00 uur in de vroege ochtend van donderdag 18 juli vertrok de crew van AVA`70 per fiets vanaf Het Noorden van Aalten naar het terrein van de Zwarte Cross. Onder het motto “Vier het leven” peddelde het clubje, volop genietend van de opkomende zon, richting het festivalterrein. De AVA`70-janen hebben door de jaren heen als vrijwilligers een enorme staat van dienst opgebouwd en krijgen dan ook steeds meer verantwoordelijke taken toegewezen. Dat was dit jaar zeker niet anders.

Na het inchecken werd het tiental om 07.00 uur verwacht op het plaatselijke gemeentehuis en dan weet je natuurlijk al lang dat dit weer een zeer exclusieve taak gaat worden. Spannend natuurlijk, maar ook nieuwsgierig uiteraard welke plannen de organisatie heeft met de dravertjes? Chef de mission, Jeroen, nam de AVA`70-groep na een hartelijke begroeting gelijk apart en gaf aan onnoemelijk trots te zijn, dat juist hij de leiding had gekregen over het selecte Aaltense gezelschap. De opdracht voor deze ochtend was kort en duidelijk: zorg dat de kampeerders keurig op de plek komen te staan!

Oké, dat lijkt een misschien eenvoudige opgave, maar dat is het zeker niet! Het terrein is een bunder of 12 en zal worden bevolkt door vele duizenden feestvierders, dus dat vraagt om een strakke organisatie en vraagt van de AVA-janen een zeer gedisciplineerde houding. Op de grote weide waar het gras zeker twee kontjes hoog was, stonden ook nog eens verschillende banen gekalkt, waar binnen zich niets mag bevinden. Dus geen stoeltje, scheerlijn of haring binnen de blauwe strepen, want de veiligheid gaat boven alles en feitelijk zijn dit de vluchtzones, maar ook de wandelpaden en de route voor hulp bij trammelant. Kortom…. discussie niet aangaan, tegenspraak niet tolereren, maar vooral je gezag laten gelden.

Uiteraard was de Aaltense brigade wel wat geschrokken van de zwaarte van de opgedragen taak, maar besloot er unaniem vol voor te gaan. Met strakke smoelen verspreidde de groep zich over het terrein en ging men uiterst serieus aan de bak. De werkwijze bleek perfect te werken, want de campinggasten, zetten zonder tegensputteren keurig hun 2, 3 of 17 persoonstent binnen de lijntjes. Uiteraard was er door de club een noodscenario besproken. Bij lichte muiterij zou het tweetal aanwezige, uiterst charmante dames worden opgeroepen, om eens even duidelijk te gaan maken, wat nou precies de bedoeling was. Mocht het nog verder uit de klauw gaan gieren, dan werd de grijze eminentie, Johan Assink, naar de plek des onheils gedirigeerd. De dik 70-jarige, goedlachse maar streng doch rechtvaardige routinier hoefde slechts 1 keer een blik te werpen naar een zestal snuitertjes uit Bovenkarspel en toen ging zijn naam al als een lopend vuurtje over het kampeerterrein.

Verdere problemen bleven natuurlijk uit, want je wilt natuurlijk niet het risico lopen, dat ome Johan komt buurten. Sterker nog, het respect voor de groep controleurs nam al snel toe en overal gingen de gasten met de AVA-knasters in gesprek en de sfeer was buitengewoon goed. Het werd zelfs, met het toenemen van de temperatuur, alleen maar beter en beter. Teamhoofd Jeroen was dan ook geweldig tevreden over de amicale werkwijze van zijn cluppie en besloot om de directie van het festival persoonlijk op de hoogte te brengen van de buitengewone prestaties, die er door het tiental hardlopers in de kampeerweide was geleverd. En dan te bedenken, dat de Zwarte Cross eigenlijk nog moest gaan beginnen. (FR)

Foto's van de 2e dag van de Nijmeegse Vierdaagse

Een welverdiende rustpauze

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

Foto's van de 1e dag van de Nijmeegse Vierdaagse

Evelien Hillen, Andre Ketelarij en Theo Bauhuis

Klik op de link voor de foto's van Erci Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

Monasso loopt de halve marathon bij de Roruper Abendlauf (D)

Hans Monasso (3346)

Vorig jaar stond ik hier voor het eerst aan de start. Toen de laatste wedstrijd voor het zomervakantie reces. 24 graden bedroeg de temperatuur en ik heb toen een beroerde wedstrijd gelopen. 1:48, 10de bij de M50. De warmte speelde me toen parten in het tweede deel van de wedstrijd. In het eerste deel liep ik nog ruim onder de 5 minuten per kilometer, in het tweede deel ging dat bijna naar 5:30 de kilometer.

Gelukkig waren de omstandigheden dit jaar een stuk beter. Het had de hele dag geregend maar tegen de avond werd het droog. Er stond redelijk wat wind maar de temperatuur kwam niet boven de 20 graden uit. Toch had ik er niet zo heel veel zin in. De gedachte dat ik 21km op bijna vol vermogen moest lopen was geen prettige. Ik nam het besluit om “met de rem erop” te starten. Gewoon lekker lopen zonder dat er iets moet.

De harde kern van de Zandlopers was ook aanwezig waaronder ook Maurice Magis die op verse schoentjes terug was van een korte sabbatical. In tegenstelling tot Hansie had Maurice wel een strak raceplan. Maurice had de race vakkundig opgesplitst in drie delen van 7 kilometer elk waarbij hij elk deel met een logaritmische stijging van 10% van zijn natuurlijke versnelling quotiënt zou versnellen waarbij de pasfrequentie met telkens 5% omhoog zou moeten. Ik deed maar alsof ik het begreep maar eigenlijk ging het mijn petje te boven.

Om Pünktlich 1900 uur klonk het startsignaal en kon ik beginnen aan de race. De eerste 5 kilometer kwam ik door in 4:35/4:32/4:33/4:32 en 4:29. Daar zaten ook 16 valsplat hoogtemeters in maar het voelde als een gemiddelde inspanning. Bij de volgende kilometer moesten er 8 hoogtemeters overbrugd worden maar de 6 tot en met 10km gingen in 4:32/4:20/4:34/4:30 en 4:26.

De hartslag zat nog steeds ongeveer 20 slagen onder het maximum en ik voelde me prima. Dat was vorig jaar wel anders rond deze tijd. Bij 12 km voelde ik me zo goed dat ik besloot het tempo dat ik liep vast te houden tot het eind. Niet een heel makkelijke opgave maar ik voelde me dus prima en liep op een PR schema. Die kans wilde ik niet laten lopen. Kilometer 11 tot en met 15 gingen in 4:29/4:25/4:22/4:30 en 4:38. Kilometer 16 was zwaar, ik moest voor een tweede keer de bult op met wind tegen en heb tempo toen drastisch laten zakken. 4:55 en 4:42 voor km 16 en 17. De resterende kilometers gingen grotendeels licht naar beneden. Kilometer 18 tot 21 gingen in 4:27/4:25/4:32 en 4:42. Bij kilometer 21 heb ik even ingehouden omdat de man voor mij verkeerd liep en ik wilde hem in de gelegenheid stellen mij weer in te halen. Dat deed hij niet dus besloot ik solo over de finish te gaan.

Uiteindelijk liep ik de halve marathon in 1:35:42. Een seconde boven mijn PR. Een vierde plek bij de M55. Had ik bij de M45 of M50 gelopen dan was mijn tijd goed geweest voor een derde plek. Die oudjes kunnen nog best hard lopen.

De moraal van het verhaal is dat ik de race mooi vlak heb gelopen door wat rustiger van start te gaan. Ook weet ik nu dat ik onder goede omstandigheden nog wat sneller kan. Wellicht dat in Doetinchem straks er nog een minuut of 2-3 af kan. We gaan het zien.

Hans Monasso

Natuurgebied Kwintelooijen op de Utrechtse Heuvelrug

De trap in het natuurgebied

Kwintelooijen is een natuurgebied dat onderdeel is van de Utrechtse Heuvelrug, gelegen ten zuiden van Veenendaal in de gemeente Rhenen. Tegenwoordig beslaat het gebied in totaal 68 ha en is onder te verdelen in een natuurgedeelte (36 ha) en een recreatiegedeelte (32 ha). Het laatstgenoemde deel bevat vele mogelijkheden voor natuurgerichte en sportieve vormen van recreatie, denk hierbij aan hardlooptrainingen.

Het is een zeer divers gebied vanwege de afwisseling in vegetatiesoorten zoals heide, heischraal grasland, open pioniervegetaties, bloemrijk grasland, moerasvegetatie, naaldbos en loofbos. In 1950 begon men met de ontzanding van het gebied van Kwint en Looijen. De naam ‘Kwintelooijen’ is dan ook afgeleid van deze families die samen een twee onder één kap woning hadden aan de Oude Veensegrindweg. Het doel van de ontzanding was zand winnen voor de aanleg van snelwegen en stadswijken.

Aan het begin van de week is Tom een dag bij ons op bezoek op ons vakantiepark. In de middag vraagt hij of ik nog zin heb om een eindje te lopen en dat heb ik natuurlijk wel. Hij heeft een route van een collega gekregen die er al eens gelopen heeft. De route begint aan de andere kant van de weg bij ons park en direct vanaf het begin zijn er weinig kilometers meer bij, die echt vlak zijn. Nu is klimmen al nooit mijn sterkste kant geweest en ik moet dan ook een aantal keren een eindje wandelen om op adem te komen en mijn hartslag weer wat te laten zakken.

Enkele kilometers voordat we weer bij het park zijn denk ik het ergste wel te hebben gehad maar duikt de bekende trap van natuurgebied Kwintelooijen met 169 treden voor onze neus op. Nadat we boven zijn en een hoogteverschil van 50 meter overbrugt hebben, is een prachtig uitzicht over de Gelderse Vallei ons cadeau. Na het lopen heb ik niet meer zoveel gedaan maar Tom had nog genoeg energie over om met de wielrennersfiets terug naar zijn huis in de stad Utrecht te fietsen.

44e Walfortloop in Aalten gaat vanavond niet door!

Walfortloop afgelast

Bericht van het bestuur van AVA'70:

In verband met de code oranje die voor vandaag is afgegeven, gaat de Walfortloop in Aalten vanavond niet door. Als bestuur van AVA'70 vinden we dit een moeilijke beslissing, maar we willen in geen geval voor iets of iemand het risico lopen dat er wat gebeurt. We hopen hiervoor jullie begrip en elkaar snel weer te zien bij AVA'70.

Allemaal hartelijk dank voor jullie aanmeldingen om mee te lopen of te helpen, maar jullie hebben dus een vrije avond. Tot een volgende keer.

Bestuur AVA'70

Wetenswaardigheden van de 44e GUV Walfortloop

Erwin Nieuwboer, de winnaaar van vorig jaar op de 5 kilometer

Dinsdagavond 9 juli a.s. vindt de GUV Walfortloop plaats. Enkele belangrijke wetenswaardigheden over deze 2e Zomeravondloop van dit jaar: 

Organisatie: 

Atletiekvereniging AVA`70 

Wedstrijdsponsor:

GUV Aalten

Start- en finishlocatie:

De start en finish van alle wedstrijdonderdelen vindt plaats op de atletiekaccomodatie van AVA`70, Bredevoortsestraatweg 110-A, 7121 MH Aalten

Programma:

19.00 uur: Start 1 kilometer (kinderen tot en met 9 jaar)

19.15 uur: Start 2 kilometer (kinderen 10 tot en met 15 jaar)

19.45 uur: Start 5 en 10 kilometer, 1 ronde 

Parcours:

De wedstrijd van de jeugd (1 kilometer) vindt plaats op de atletiekbaan, waarbij de jongste talenten ruim 3 ronden lopen. De deelnemers aan de 2 kilometer gaan van de baan af in de richting van de Walfortlaan, waar een draaipunt in het parcours zit.

Het parcours van de 5 en de 10 kilometer gaat over verharde wegen en zandpaden in het prachtige buitengebied rondom kasteel `t Walfort. 

 

Kleedgelegenheid:

Er is een mogelijkheid om te kleden en te douchen in het clubhuis van AVA`70. 

Parkeergelegenheid:

Parkeren kan op het complex van AVA`70. Volg zo mogelijk de aanwijzingen van de verkeersregelaars.

Inschrijving:

De voorinschrijving sluit op maandag 8 juli om 23.59 uur. Op de wedstrijddag kan er vanaf 18.00 uur worden ingeschreven bij het wedstrijdsecretariaat in het clubhuis.   

Afhalen startnummers:

Het afhalen van de startnummers is mogelijk op dinsdag 9 juli bij het wedstrijdsecretariaat. Kom op tijd, want er wordt niet van het tijdsschema afgeweken!

Medische verzorging:

EHBO Aalten

Prijzen: 

Voor de nummers 1, 2 en 3 bij alle afstanden zijn bekers beschikbaar. De prijsuitreiking van de 1 en 2 kilometerloop vindt plaats om 19.35 uur. De prijsuitreiking van de 5 en 10 kilometerwedstrijd z.s.m. na binnenkomst van de laatste deelnemer. Voor alle prijswinnaars geldt, dat men bij de prijsuitreiking aanwezig moet zijn.

Herinnering:

Alle deelnemers ontvangen bij de finish een medaille.

Uitslagen:

De uitslagen zullen z.s.m. na de wedstrijd worden vermeldt op de site: www.ava70.nl

Algemene voorwaarden:

Deelname aan dit evenement geschiedt op eigen verantwoordelijkheid en risico. De organisatie vrijwaart zich van iedere aansprakelijkheid.

Klik op de link voor meer informatie:

informatie

inschrijven

deelnemers

Team Happy Code boent zich naar Texel

De parkeerplaats van AVA'70 wordt omgetoverd tot een heuse openlucht wasstraat

De Carwash is inmiddels al meerdere jaren een vaste waarde op de volle activiteitenkalender van AVA`70. In de maand juli organiseert Team Happy Code dit gebeuren om geld in te zamelen voor hun zomerkamp naar Texel. De parkeerplaats van AVA`70 wordt hiervoor omgetoverd tot een heuse openlucht wasstraat, waar auto`s, busjes, fietsen of brommers een schoonmaakbeurt krijgen.

Al ruim voor het begintijdstip lagen de waterslangen, beschikbaar gesteld door sponsor Boekelder Betonboren, al klaar en werden de emmers met sop gevuld voor een flinke schoonmaakklus. De 25 aanwezige jeugdleden hadden er duidelijk zin in, want de vrolijke muziek klonk uit de boxen en de sfeer was buitengewoon goed. In de loop van de dag werden er tientallen auto`s onder handen genomen en vervolgden glimmend weer hun weg naar de uitgang. Tenslotte nog even afrekenen, een bedankje voor de bijdrage en een vriendelijke groet.

Opmerkelijk was het feit dat Domino`s, bekend van de ovenheerlijke pizza`s, het volledige wagenpark liet boenen door de AVA`70-jeugd en dus een flinke bijdrage leverde. In totaal werd er een prachtige bijdrage gestort in de kamppot en dit zorgt er voor dat de deelnemers een flinke bonuskorting hebben verdiend.

Het verblijf naar Texel vindt plaats op 16, 17 en 18 augustus a.s. en hier wordt door de junioren al reikhalzend naar uit gekeken! (FR)

Vijf sterren B&B Lau & Lien in Utrecht (Lunetten) - vakantieverhalen 2024 deel 2

Laurens, Lienke, Ingrid en Evelien

Evelien en ik hadden afgelopen weekend ons jaarlijkse fietsuitje op het programma staan. Deze keer ging het richting Utrecht naar ons AVA’70 maatje Lienke en manlief Laurens. We hadden een mooie uitdaging van zo’n 130km, onze verste afstand wat we hadden gefietst was 110km.

Nadat we de knooppunten hadden uitgezocht met ons nieuwe knooppuntenboekje, die we bij de Aaltense VVV hadden gescoord (bedankt Sylvia), gingen we zondag vol goede moed op pad. Op de heenweg was het de bedoeling dat we via Doesburg, Arnhem en langs de Rijn en de Lek zouden fietsen, zodat we het iets makkelijke hadden om de route te volgen, de volle wind tegen kregen we er gratis bij.

We hebben onderweg prachtige Hollandse plaatjes gezien, langs de Rosanderpolder, Renkum, de Utrechtse Heuvelrug en de Grebbeberg (te veel om op te noemen). Bij 100 km kwamen we er achter dat we nog wel een heel eind van Utrecht af waren en begon het ook nog keihard te regenen. Maar we wisten de moed er prima in te houden. Laurens had ons aangeboden op te halen als we het niet meer vol zouden houden. Maar nu staan we er om bekend dat we best karakter hebben en we ons niet laten kennen. Na 11 uur fietsen, kwamen we ijskoud en met grote honger bij onze B&B aan.

Hartelijk werden we daar ontvangen met verschillende kazen uit Frankrijk en chips, cola en bier. Heerlijk douchen en de gastvrouw zette de verwarming op 30 ℃, zodat onze gewassen kleding de volgende dag weer gedragen kon worden. We hadden allebei een eigen kamer tot onze beschikking en we werden zelfs mee uit eten genomen naar de stad.

Laurens vond dat we wel heel erg omgefietst hadden, dus hij wilde de route voor de volgende dag wel uitzetten. Die ochtend kregen we een fantastisch ontbijt, het ontbrak ons werkelijk aan niets. We hebben geen minpunten bij onze B&B kunnen vinden, behalve de WC bril die wegzakte, maar daar merken we niets van aangezien we toch geen gevoel meer in onze kont hadden.

Maandag op de terugreis ging ook weer voorspoedig en uiteindelijk kwamen we toch weer op 150km uit. Evelien wilde nog weer langs tante Gerda in Scherpenzeel en ik langs mijn familie ‘op vakantie’ in Wolfheze. Al met al 12 uur op onze fietsen gezeten en heerlijk genoten.

Ingrid van Zolingen

Op het pontje

Carwash voor het Texel kamp van de jeugd van AVA'70

Zondag 7 juli 2024, van 10.00-15.00 uur

Vandaag organiseert de jeugd van AVA'70 een carwash. Dit doen ze om geld te verdienen voor hun kamp naar Texel dat in augustus plaatsvindt. Ze zouden het superleuk vinden als je even langs komt met de auto, busje of fiets.

Lintelo 8e Zandloop 5 km - 23.56 min - Plaats middenmoot

Op het zandpad in de richting van de Gendringseweg

Meestal vindt op de eerste vrijdag van de maand juli de Zandloop in Lintelo plaats. Een aantal keren was ik op vakantie en enkele keren moest ik werken maar vandaag kan ik weer eens mee doen. De laatste keer dat ik aan de start stond was in 2016. Het is een kleinschalige en laagdrempelige loop met ongeveer 100 deelnemers en je kunt kiezen om één ronde (2,5 kilometer) of twee ronden (5 kilometer) te lopen.

We verzamelen ons met een aantal AVA'70 leden bij Domino's Pizza op de hoek van de Dijkstraat en de Stationsstraat in Aalten en vertrekken vandaar op de fiets naar de Aaltense buurtschap, een rit van een kleine 20 minuten. Verschillende spoorwegovergangen zijn door de werkzaamheden aan het spoor gesloten maar via de Sondernweg en de Rosierweg is Lintelo goed te bereiken. Aangekomen bij het Kulturhus komt fotograaf Michiel Tebeest even een praatje met me maken en stuurt me de andere dag een mooi album met foto's toe.

We schrijven ons in en krijgen geen startnummer maar een bandje van de Beachparty Lintelo, dat we om de pols moeten bevestigen. Ook worden er geen uitslagen bijgehouden, al staat er wel een klok om je eigen gelopen tijd te kunnen zien. Na het warm lopen volgt er een fluitsignaal en kunnen we op weg. Na zo'n anderhalve kilometer kijk ik eens om en zie Wim Rensink en Gerrit Ormel een stukje achter me lopen, terwijl Dennis ter Veldhuis een goede 100 meter voor me loopt.

Net voor het keerpunt komen me al verschillende lopers weer tegemoet die aan hun laatste ronde zijn begonnen en loopt Tonny Baten heel langzaam iets bij me weg. De eerste ronde kom ik in 11.56 minuten door en het gaat nog vrij goed. Over het tweede gedeelte heb ik maar vier seconden meer nodig en dat is voor mijn doen goed, toch is de tijd bijna 4 minuten langzamer dan in 2016. Na de finish staat er een rijk gevulde tafel met water, bananen en appels en dat smaakt me goed. Halverwege de avond fiets ik rustig terug naar huis en kan ik weer een mooie zomeravondwedstrijd bijschrijven.

Foto's van de 8e Zandloop in Lintelo

Een geel AVA'70 podium in de buurtschap Lintelo bij de heren.....

Klik op de link voor de foto's van Michiel Tebeest

fotoalbum

.....en het podium bij de dames

Hardlopers hebben ook (geen) verstand van voetbal

4 juli 2012 AZSV-PSV met Memphis Depay

‘Rendemant van het talent’

In Nederland bulkt het van het sporttalent! In tal van sporten blinken landgenoten uit in disciplines en worden Europese titels, wereldkampioenschappen en Olympische medailles binnengesleept. Individueel en in teamverband scoren we er lustig op af en dat is in veel gevallen best opmerkelijk, gezien het feit, dat we eigenlijk maar een heel klein landje zijn. We gaan als Oranjegezinde natie vaak massaal achter onze topsporters staan, als successen worden behaald, titels lonken en een feestje op de loer ligt. Max Verstappen is een mega-talent in de Formule 1, dus is het circuit van Zandvoort jaarlijks volledig uitverkocht en overspoelen honderdduizenden racefans de badplaats. Femke Bol is een megageweldige atlete, die grossiert in titels, dus bij de onlangs gehouden FBK-games zat het knusse stadionnetje bommetje vol. De voetballers van Oranje konden tijdens het EK rekenen op de steun van het hele land en bij de halve finale trokken er maar liefst 100.000 fans naar Dortmund om deze talentvolle lichting te supporteren en er een feestje te bouwen. Maar talent alleen is niet voldoende……

We gaan terug naar 4 juli 2012!

Op sportpark Villekamp speelde AZSV een oefenwedstrijd tegen PSV. De miljoenen-formatie uit Eindhoven startte de voorbereiding op het nieuwe seizoen tegen de Aaltense trots en het duel trok maar liefst dik 2700 toeschouwers. Bij de selectie van trainer Dick Advocaat was het 18-jarige talent Memphis Depay, inmiddels een volwaardig lid van de groep en zou de gelegenheid krijgen om zijn kwaliteiten te tonen tijdens dit duel. Het werd een one-man-show van de jongeling, die een voortreffelijke wedstrijd speelde en maar liefst 4 keer doel trof. De ene treffer was nog mooier dan de andere. Het was smullen geblazen voor het talrijke publiek en PSV had een fantastische groeibriljant in handen, dat was wel duidelijk. Depay speelde zich overtuigend in de selectie, was onbevangen op en buiten het veld en scoorde er lustig op los. De supertalentvolle aanvaller mocht al snel verschillende bekers omhoog houden en was een echte publiekslieveling, waarvoor de liefhebbers naar het stadion komen.

Uiteraard ging zijn naam spoedig in Europa rond en in 2015 verkaste het grootste Nederlandse talent sinds Marco van Basten naar Manchester United, maar veel verder dan het veroveren van de FA-cup kwam het eigenlijk niet in anderhalf  jaar. Hij kwam steeds meer op een zijspoor en besloot het bij Olympic Lyon te gaan proberen. Het talent was nog steeds geweldig groot, maar de prestaties op het veld bleven ver, heel ver achter. Memphis scoorde meer buiten de grasmat, door als rapper een plaat te lanceren. Als speler besloot hij het maar eens bij Barcelona te gaan proberen, maar ook hier wilde het niet echt lukken. De aanvaller was bovengemiddeld vaak geblesseerd en was vooral druk met herstellen van de lichamelijke malheur. Om de vrije tijd toch een beetje nuttig te besteden, ging Depay in de kleding en presenteerde zijn eigen merklijn. Na Barça vertrok “team Memphis” naar het Atletico van de razendfanatieke trainer Simeone. Veel euro`s, weinig speeltijd was het recept van de laatste seizoenen en de Madrilleense club besloot dan ook het contract met de Oranje-speler niet te verlengen.

Vrijwel zonder ritme meldde Depay zich begin juni bij het keurkorps van bondscoach Ronald Koeman, die alle vertrouwen had in de talenten van Memphis in combinatie met zijn lichamelijke fitheid. De buitenwereld had zo haar bedenkingen, maar dat is ook wel logisch, want Nederland heeft immers dik 17 miljoen voetbalkenners. Toen de aanvaller ook nog eens met een witte haarband het veld betrad, ging het vooral daarover. Niet zo`n slimme afleidingsactie misschien, want eigenlijk is een dergelijke accessoire alleen voor de allergrootste sporthelden, zoals basketballegende Michael Jordan, `s werelds beste tennisser ooit Björn Borg en atleet Henk Lammers. Jazeker, het AVA`70-icoon heeft dik 30 marathons achter zijn naam staan en dan ben je een grootheid. De hardloop-ster draagt de band dan ook al enkele jaren en het is zeker niet ondenkbaar, dat hij ooit gespot is door Depay, die hier waarschijnlijk wel handel in zag. We kennen inmiddels het resultaat… in een mum van tijd was het belachelijke vodje uitverkocht en kon de voetballer weer een paar ton bijschrijven. Op het veld wilde het allemaal niet zo lukken met de vedette. Eigenlijk was de meest getalenteerde speler van de Oranje-selectie na 6 wedstrijden misschien wel het slechtste jongetje van de klas. Ongelofelijk maar waar……..

Inmiddels maken we ons op voor de Olympische Spelen in Parijs, waar tal van andere Nederlandse sporttalenten in de arena zullen verschijnen om het allerbeste in zichzelf naar boven te halen. Bij de atletieknummers gaat de aandacht vooral uit naar Femke Bol. De 24-jarige hardloopster is gezegend met allergruwelijkst veel talent en laat dit vrijwel altijd zien. De goedlachse blondine heeft inmiddels al een enorme waslijst aan titels en het plezier spat er werkelijk vanaf. En is het een keertje wat minder, dan is het talent zelfkritisch op haar eigen prestaties en doet ze er bij de trainingen nog een schepje bovenop.  Tijdens de laatste wedstrijd in eigen land, de FBK-Games was er sprake van een heuse “Bol-mania”. Het knusse Overijsselse stadionnetje zat helemaal vol met atletiekfans en de hoofdrolspeelster genoot met volle teugen. Momenteel werkt ze toe naar 8 augustus a.s. wanneer de finale van de 400 meter horden op de kalender staat. Een Oranje-mars van tienduizenden landgenoten, zoals bij het voetbal, in de richting van atletiek-arena in Parijs is niet erg aannemelijk. Dat het supertalent een medaille gaat scoren is vrijwel zeker, dat ze goud haalt zeker mogelijk. Wars van sterallures werkt ze toe naar het toernooi en zal topfit en vooral gretig aan de start staan om te gaan oogsten.

Memphis Depay en Femke Bol! Beide gezegend met onwaarschijnlijk veel sporttalent en toch zo verschillend. De voetballer heeft vooral financieel het maximale rendement uit zijn talenten gehaald, maar als speler veel te weinig prijzen gescoord. Bol jaagt telkens naar nieuwe records en eremetaal en ze heeft daar onwaarschijnlijk veel plezier in. De atlete haalt op het sportieve vlak het maximale rendement uit haar talent en hopelijk wordt Femke Bol dan ook op 8 augustus in Parijs gekroond tot het beste meisje van de klas! (FR)

Vakantieverhalen

Fijne vakantie

Er hebben in de afgelopen jaren verschillende vakantieverhalen op deze site gestaan en uit de reacties merk ik dat dit voor iedereen erg leuk is om te lezen

Ga je zelf nog op vakantie schrijf dan ook eens een verslagje (liefst met foto) van een wedstrijd, training of een leuk voorval en laat anderen ook genieten van jou belevenissen. Je hoeft helemaal niet zo goed te kunnen schrijven om tot een leuk verhaal te komen. Wie durft het aan? 

Ik wens iedereen een goede vakantie toe!