Hoogtestage AVA'70 in groene speeltuin

De 25 graden vormde eigenlijk best lekker hempjes weer

Er zijn van die dagen dat er zoveel mooie en indrukwekkende sportmomenten zijn, dat je tot diep in de nacht druk bent om alles te verwerken. Zaterdag 26 juni jl. was zo`n bijzonder etmaal…..

Bij de Grand Prix in het Oostenrijkse Stiermarken rijdt Max Verstappen zich op fenomenale wijze naar pole position. In de pitstraat staat concurrent Hamilton hoofdschuddend bij zijn Mercedes en hij weet voldoende: meer dan de titel “best of the rest” zit er dit weekend niet in. In Frankrijk gaat op dezelfde dag de Tour van start, waarbij Alaphilippe er gelijk vol inkletst en het geel pakt. Nadien gaat het vooral om de valpartijen, waarbij het onnozele gedrag van toeschouwers zorgen voor de nodige blikschade, flink wat asfalteczeem en heel veel boze renners. In de Amsterdam-arena laat Denemarken even zien aan Frank de Boer en c.o. hoe je met dominant voetbal het publiek op de banken krijgt en ook nog eens wint. Op het Veluwse vakantie park “de Schijf” in Barneveld wordt de 86-jarige Gerrit van der Steen voor de 4e keer op rij Nederlands kampioen simultaan sjoelen voor veteranen. Kortom het was een geweldige zomerse sportdag met tal van hoogtepunten en opmerkelijke prestaties, die veel stof tot gesprek vormden.

En juist op deze memorabele dag had men bij AVA`70 ook nog eens een hoogtestage in Lochem gepland en dat is natuurlijk ook zeker vermeldenswaardig. Een zeer gemêleerd gezelschap stond op het afgesproken tijdstip paraat voor een pittige heuveltraining. Er was besloten om niets aan het toeval over te laten en zo gebeurde het, dat er maar liefst 2 gespecialiseerde trainers klaar stonden om de groep atleten onder handen te nemen. Geert Kip, de enthousiaste Hollenbergbewoner, gaf aan ook in Lochem alle paadjes te kennen. Tenminste, die overtuigende indruk wekte hij zeker op het kleurrijke clubje dravers. Het andere kopstuk was niemand minder dan Andre Bleumink. Hij kent elke meter is dit uitgestrekte natuurgebied en zijn voetafdruk staat dan ook op vrijwel elke boomwortel. “De Bleumink-shuffle”, korte trailpasjes en daarbij de elegante romphouding, is bovendien in de hele regio bekend, dus hoe compleet kan een training zijn?

De keuze was in principe vrij simpel: als je kiest voor Geert als gids ben je een uur op pad, ga je voor Bleumink dan krijg je een extra bonus voor je kiezen. Vol goede moed gingen de AVA-janen vergezeld van enkele enthousiaste gastlopers op pad en doorkruisten het Lochemse bosgebied op verschillende manieren. Om het gestel af en toe te prikkelen waren er enkele versnellingen voor de uitslovers ingebouwd, alsof het nog niet inspannend genoeg was. De 25 graden vormde eigenlijk best lekker hempjes weer, maar tussen de bomen viel de wind in zijn geheel weg en dat zorgde voor een beste zweetproductie. Ondertussen werd en door de lopers wel volop genoten van het bijzonder gevarieerde landschap, waar de konijnen en hazen nog vrij rond kunnen dartelen, de eekhoorntjes van boom naar boom wipten en de muggen in het zonnetje dansten. Dit laatste was overigens minder prettig, want af en toe zochten ze toch wat afleiding en dan is zo`n drijfnat lijf toch blijkbaar een aangename prooi. Onderweg moest je overigens niet alleen rondkijken en genieten van de natuur, maar ook nog eens je blik richtten op het parcours en de loper voor je. Het regenwater had immers de boomwortels volledig blootgelegd en schoongespoeld en dit waren er veel, heel veel. Een strompelpartij kon natuurlijk ook niet uitblijven, maar gelukkig was de schade louter emotioneel, dus daarvoor hoefde verder geen specialist ingeschakeld te worden. 

Geert en zijn vrouwelijke gevolg vonden het na dik een uur ploeteren welletjes en zochten de verdiende schaduwrijke omgeving op. De coach was apetrots op de prestaties die er aan de dag werden gelegd tijdens de hoogtestage. De Bleumink-clan passeerde in optocht het terras, waar de bezoekers verbijsterd keken naar de uitslovers, die zich op gingen maken voor het toetje. Dit bestond uit de beklimming van de trappenheuvel, het passeren van het kapelletje en als uitsmijter een gevoelige ontmoeting met “de Moordenaar.” Its all-in the name, maar pijn deed het in ieder geval wel…. Op het buitenterras van de Kale Berg werd er verkoeling gezocht en gedronken, waardoor er op ontspannen wijze ook voor deze atleten een einde kwam aan een even prachtige als pittige hoogtestage in de groenste speeltuin van de Achterhoek! (FR)   

Training in Oranjeplaat en Arnemuiden

Met Jeroen voor de watervilla

Als we eind juni een midweek op een vakantiepark in Zeeland zitten, kijken we ook even of er nog een mogelijkheid is om een stukje te gaan hardlopen. Ons huisje op de Veerse Wende in de wijk Oranjeplaat bevindt zich direct aan het Veerse Meer. In dit watergebied zijn de opties dan ook eindeloos. Het gebied is uniek vanwege het feit dat er zout water uit de Oosterschelde in het meer gelaten wordt. Hierdoor zie je hier veel zeldzame diersoorten.

We lopen na het vertrek eerst een klein stukje in noordoostelijke richting langs het Veerse Meer, waarna we na enkele kilometers aankomen bij vliegveld Midden Zeeland.Het vliegveld wordt voornamelijk gebruikt voor de kleine zakenluchtvaart en vluchten met een recreatief karakter. Daarnaast wordt het vliegveld gebruikt door de traumahelikopter (Lifeliner) en helikopters van de Gasunie die de gasleidingen in de omgeving controleren. Ook politiehelikopters en milieu-inspecties maken gebruik van deze luchthaven. In 2017 is de baan verhard met kunststofvezels en voorzien van drainage, waardoor de baan het hele jaar door gebruikt kan worden. We hebben het geluk dat er net enkele kleine vliegtuigjes de lucht ingaan, een mooi gezicht.

Als we de lange rechte weg langs het vliegveld hebben gehad, gaan we de dijk op en even later het bos van natuur- en recreatiegebied de Piet in. Het gebied bestaat uit een zijtak van het Veerse Meer (genaamd de Piet) en een strook natuur aan het Veerse Meer (genaamd de Grote Piet). Bij Haven de Piet ligt outdoor centrum Kanoa. Veel jonge kinderen genieten hier van een vakantiekamp en varen met een kano over het riviertje. Jeroen ziet gelijk mogelijkheden om hier te gaan vissen, wat er echter niet van is gekomen.

Ook hier slaan we het bos weer in en we zien wel waar we uitkomen. Het blijkt op de voor ons bekende doorgaande weg te zijn en als we hierna nog een paar kilometer lopen zijn we terug op onze vakantiebestemming, een mooi tochtje van ruim 10 kilometer zit er op.

Goes met zijn vele historische panden

De oude stadshaven van Goes

Goes is een stad op het schiereiland Zuid-Beveland, centraal gelegen in de provincie Zeeland. Goes laat zich prima te voet ontdekken en we halen onze schoenen tevoorschijn voor een leuk ommetje door de gezellige oude binnenstad.

Goes is in de tiende eeuw ontstaan aan de rand van een kreek. Vooral de eerste eeuwen groeide het stadje uit tot belangrijk handelscentrum. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog werd er een vesting langs de stad aangelegd die nog steeds deels zichtbaar is. Het oude centrum van Goes geniet sowieso beschermd stadsgezicht vanwege de vele historische panden. Vanaf de Oostwal kijk je bijvoorbeeld mooi uit over de Oostsingel met zijn fraaie huizen.

Ook de oude stadshaven geeft een mooi aangezicht. Waar vroeger vele schepen met koopwaar aanmeerden, liggen nu pleziervaartuigen aan de kade. De jachthaven ligt midden in de stad en heeft de mooiste pakhuizen op de kade staan. In het oog springen de gevels van wat nu restaurant Karel V is, met een historische trapgevel en ’t Soepuus. Door de namen van de straten rondom de haven (Turfkade en Bierkade) kom je te weten wat belangrijke handelsmiddelen waren voor Goes. Ook de grootte van de huizen aan de Grote Kade en de Kleine Kade vallen op.

Loop je door de straatjes in het historische centrum dan valt het ene mooie pand na het andere op, veelal rijksmonumenten waarop met sierlijke letters de namen staan van vroeger. De Grote Markt is het hart van de stad, met winkels, restaurants, terrassen en het monumentale stadhuis met op de achtergrond de Grote Kerk. Het oudste deel van het stadhuis is de grootste toren, die vroeger dienst deed als gevangenis, als waag en later nog als vleeshal. Tegenwoordig is het geen straf om hier opgesloten te zitten, het stadhuis doet nu dienst als lunchcafé.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Uitslagen van de 5.000 meter in Aalten

Roy Mengerink aan kop van een grote groep achtervolgers

Normaal worden er het hele jaar door bij AVA'70 wedstrijden georganiseerd. Het Coronavirus maakte dit echter onmogelijk maar dinsdagavond is de draad weer voorzichtig opgepakt op de 'nieuwe AVA'70 baan' op Sportpark Zuid met een 5. 000 meter. De meeste van de 35 deelnemers hebben meer dan een jaar niet deel kunnen nemen aan een wedstrijd en waren dan ook blij dat dit weer mogelijk is.

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

rondetijden

site organisatie

NK Steeple is volgende horde voor Douwe Bentsink uit Winterswijk na juniorenrecord

Wie op de training weleens door hem voorbijgeraasd is, kijkt er niet van op, maar dat Douwe Bentsink zó snel zou zijn dat-ie een dertig jaar oud record uit de boeken zou lopen, daar had hij zelf ook niet van kunnen dromen. “Ik was zelf ook verrast. Het ging boven alle verwachting, het was een fantastische race”, blikt de Archeus-junior terug op zijn recordloop over 1500 meter, vrijdag 18 juni in Utrecht. Daar liep hij het junioren B/U18-record van de inmiddels veteraan Léon ten Elshof (4.23.9 / 8 mei 1991, Hengelo) aan flarden. Douwe scherpte het aan naar 4.13.96, twee luttele seconden verwijderd van het seniorenrecord van good old Bert Ros. En passant verbeterde Douwe ook het JA/U20 record, eveneens op naam van Léon (4.15.5 / 15 mei 1993, Gendringen). “De omstandigheden die avond waren uitzonderlijk goed”, aldus Douwe. “Het had voor de race net drie kwartier hard geregend en er zat veel zuurstof in de lucht.”

Maar volgens zijn trainer Ronald de Rooy kwam de recordrace van Douwe niet helemaal uit de lucht vallen. “Douwe heeft een goede intrinsieke motivatie, hij kan goed omgaan met tegenvallers en zijn fysiek en lengte zijn ook gunstig voor de middellange afstanden, van 1500 tot 3000 meter.”

Douwe traint al sinds zijn elfde bij Archeus. Daarvoor zat hij net als veel leeftijdsgenoten bij voetbal. “Daar rende ik het hele veld over, met en vooral zonder de bal, haha. Mijn moeder stelde me een keer voor om aan hardlopen te gaan doen en met mijn vader ben ik toen eindjes gaan lopen. Dat beviel prima en de sfeer bij Archeus was gezellig, ook door de gemengde groepen”, aldus de 17-jarige vwo-scholier die komend schooljaar voor zijn eindexamen gaat.

Douwe bewees op de baan, maar ook in de wintercrosses – met zeges in de Twentse crosscompetitie – dat hij op allerlei ondergronden goed uit de voeten kan. “Ik train vijf tot zes keer in de week, op schema’s van Ronald, en afgewisseld met duurloopjes en fietsen. Ik hou van die variatie, vandaar dat ik nu train voor de steeplechase, want dat is ook een loop met wisselende technieken en inspanning. Die waterbak onderbreekt elke keer je ritme, je moet goed opletten hoe je afzet en landt.”

Alle pijlen zijn nu gericht op de 2.000 meter steeplechase op het NK U18, in het weekend van 10-12 september in Amersfoort, waar hij samen met clubgenoot Luke Hiddink aan deelneemt. Daar is Douwe al voor gekwalificeerd dankzij zijn achtste plaats vorig jaar. Een top 5 notering is nu zijn doel, wat realistisch is omdat de oudere jongens naar de U20 zijn doorgeschoven en de concurrentie veelal jonger is. De 1500m, waarop Douwe zijn clubrecord boekte, laat hij er schieten. Die is op het NK niet te combineren met de hindernisloop en ook omdat de concurrentie, met jongens die zelfs onder de 4 minuten lopen, daar moordend is. Ronald: “Op de steeple maakt Douwe met zijn lengte en techniek wel kansen op een hoge notering, maar we gaan er niet alles uitpersen. Het doel moet blijven: beter worden en daarvoor moet je zuinig met je lichaam omspringen. Douwe geniet nu volop van de sport en dat wil hij over vijf of tien jaar ook nog blijven doen.”

Maar eerst volgt nog de Kroese Wevers-trackmeeting, op donderdag 8 juli bij Archeus. Daar kan Léon ten Elshof ook maar beter niet komen kijken – of misschien juist wel  – want dikke kans dat hij opnieuw Douwe de hand kan schudden met de overname van een van zijn vele clubrecords, namelijk die op de 3000 meter U18. Dat staat nu nog op 9.22, maar als Douwe eenmaal zijn spikes aantrekt, kan dat letterlijk en figuurlijk weleens zijn langste tijd gehad hebben. (bron)

Succesvolle Carwash jeugd AVA'70

Ruim 30 jonge AVA-janen deden geweldig hun best om de bolides flink te laten blinken

Ooit je auto laten wassen door dansende, zingende en bovenal enthousiaste en sportieve kids? Die mogelijkheid was er zaterdag 12 juni jl. volop tijdens de “AVA`70 meets Texel Carwash 2021.” Normaliter vindt dit evenement op het eigencomplex plaats, maar vanwege de renovatie van de atletiekbaan, bleek dit geen optie te zijn voor dit jaar. Daarom werd er gezocht naar een geschikt alternatief en die werd gevonden in de Lijsterbeslaan. Met borden, vlaggen en de deskundige aanwijzingen van de ervaren verkeersregelaars Eric Hoogerbrug, Paul Eijkelkamp, Dick Lubbers en Nico Rouwhorst werden de auto`s naar het begin van de wasstraat begeleidt. 

Nadat de opblaasboog van de AVA`70-hoofdsponsor OWM was gepasseerd, begon de routing officieel, waarbij er eerst even afgerekend mocht worden. Daarna volgde al snel het natspuiten van de auto, het grondig poetsen met milieuvriendelijk sop, gevolgd door het afspoelen en drogen met zeem, doek en trekker. Vanaf het beginsignaal om 10.00 uur passeerde een lange stoet van auto`s de kassa, waarna de ruim 30 jonge AVA-janen hun werkzaamheden konden starten. Een lekkere muziekje zorgde voor een gezellige sfeer in de Lijsterbeslaan en geduldig wachtten de chauffeurs op hun wasbeurt. De jongens en meisjes deden geweldig hun best om de bolides flink te laten blinken en regelmatig gingen de duimpjes omhoog ter goedkeuring. 

Uiteindelijk bleek dat er ruim meer dan 100 auto`s door de grote openlucht wasstraat waren gekomen en met een flinke fooi leverde dit meer dan 1000 euro op. Een prachtig resultaat natuurlijk, dat geheel ten goede komt aan het Texelkamp van de C-en D-junioren. De bewoners van de Lijsterbeslaan toonden zich bij deze activiteit bijzonder behulpzaam en gastvrij. Ze deden gezamenlijk nog een mooie duit in het zakje door het water dat gebruikt werd tijdens de carwash gratis beschikbaar te stellen. Hoe mooi is dat?

Met een zeer tevreden gevoel kijkt de AVA`70-jeugd terug op dit evenement, dat ze met elkaar tot een heel mooi waterballet maakten. Uiteraard kijken ze ook vooruit naar het Texelkamp, dat in augustus plaats zal vinden! (FR)

Laat jij je auto ook weer wassen door de jeugd van AVA'70?

Komende zaterdag tussen 10.00 en 16.00 uur

Aanstaande zaterdag (12 juni 2021) organiseert Team Happy Code voor het vierde jaar de AVA meets Texel Carwash.

De C- en D junioren van AVA’70 halen alles uit de kast om op 12 juni - tussen 10.00 uur en 16.00 uur - veel auto’s te wassen! Met je auto door de carwash kost dit jaar €7,50, en de opbrengst is ook dit jaar volledig voor het jaarlijkse Texelkamp eind augustus!

Vanwege de renovatie van de atletiekbaan verplaatst Team Happy Code dit jaar de carwash naar de Lijsterbeslaan in Aalten. Met een aangepaste aanrijroute (aangegeven door middel van bordjes en pijlen, ingang via tankstation Wikkerink) wordt je door de buurt geleid naar de carwash.

Vooraf je ticket bij ons bestellen vinden we prettig, maar is niet verplicht. Een ticket kopen kan door een berichtje te sturen naar 0633195089. Maar nogmaals, de kassa 'aan de deur' is gewoon geopend.

Team Happy Code hoopt de 12e veel auto’s te kunnen wassen. Kom jij ook langs?

The road to Rotterdam 2021

De deelnemers aan de kick off op zondag 6 juni

Op zondag 6 juni jl. vond de kick off plaats van de voorbereidingen, die tal van AVA-janen over de streep moet brengen in een najaarsmarathon. Hoofddoel is de klassieker in Rotterdam, zie voor zondag 24 oktober a.s. op de wedstrijdkalender staat, zij het wel met potlood. Besloten is echter om niets aan het toeval over te laten en te kiezen voor een lange aanloop van 18 weken, die opgesplitst gaat worden in 2 delen vanwege de naderende vakantieperiode. De eerste helft zal vooral gericht zijn op het uitbouwen van de kilometers, terwijl na de vakantie specifieker in de richting van de marathon getraind zal worden.

Overigens betreft het hier een herstart van “The road to Rotterdam”, immers ook in 2019 werd er gestart met een grootse voorbereiding op de marathon die in april van 2020 plaats zou gaan vinden. Tientallen clubgenoten waren in de vorm van hun leven en hadden weken, dan wel maanden geleefd als een monnik of non. Echter in het zicht van de haven gooide corona roet in het eten en werd de race afgelast. Een enorme domper, die elke atleet op zijn eigen wijze heeft moeten verwerken. Bij de een duurde dit duidelijk langer dan bij de ander. Nu het coronavirus duidelijk op zijn retour is, de groepstrainingen eindelijk hervat werden en de koppies weer grotendeels fris zijn, is besloten om de marathontraining te hervatten.

Kilometervreter Wim Brinkman pakte de regie en peilde de belangstelling. De reacties boden voldoende perspectief om lange duurlopen op de zondag te gaan organiseren en zo gebeurde. Op de eerste zondag van juni stond er een selectief clubje met ijzersterke atleten klaar voor de openingsrun, waarbij gekozen kon worden uit een afstand van 12,5 of 17 kilometer. Prima uitgezet en onder uitstekende omstandigheden ging de selectie richting IJzerlo om vervolgens via Dale weer op de thuisbasis van AVA`70 te arriveren. Mooi tempo, schitterende omgeving en koffie als afsluiter…. Een beter begin is bijna niet denkbaar. De komende maanden zal de groep ongetwijfeld gaan groeien, evenals de te lopen afstanden. Een aantal lopers van “Team 2020” heeft al toegezegd binnenkort aan te sluiten, er zijn nog wat dravertjes met mitsen en maren, maar ook die zullen spoedig overstag gaan. Kortom, de selectie zal in kwantiteit en ook in kwaliteit zeker vergroot en versterkt gaan worden. Overigens zijn de duurlopen zeker ook voor AVA-janen die zich willen gaan voorbereiden op de marathon van Amsterdam of graag een lange duurloop willen maken. Ook gastlopers zijn van harte welkom om aan te sluiten. De trainingen worden van tevoren aangekondigd! (FR)

AVA'70 verhuist (tijdelijk) naar Sportpark Zuid

De jeugd in actie op de prachtige accommodatie van Sportpark Zuid

Sinds enkele weken is AVA`70 neergestreken op sportpark Zuid om daar de baantrainingen af te werken en vrijwel dagelijks wordt er door de atleten getraind op het multifunctionele complex.

De eigen accommodatie van AVA`70 aan de Bredevoortsestraatweg heeft op dit moment de aanblik van een grote bouwput. Het rode tartan is in zijn geheel verwijdert en op het middenterrein is de ene zandberg nog hoger dan de andere. De grootscheepse renovatie van de atletiekbaan zat al enige tijd in de planning en bleek onoverkomelijk. Vanaf de oplevering in 2014 bleek de toplaag niet goed te hechten, waardoor er al snel scheuren ontstonden. Er vonden de verschillende reparaties plaats, maar niets hielp afdoende. Na vaak en veel overleg met de diverse instanties, bleek het noodzakelijk om de gehele toplaag te vervangen. Daarnaast werd besloten om ook het middenterrein aan te passen, waarbij de verschillende wensen van AVA`70 werden meegenomen. De komende maanden zal de accommodatie langzaam maar zeker worden omgetoverd tot een volwaardig trainingscomplex, waar de club in de toekomst uitstekend mee uit de voeten kan.

Tot die tijd zullen de baantrainingen plaatsvinden op sportpark Zuid en dit blijkt een uitstekend alternatief. Naast het grasveld en de wieler- en skeelerbaan kan er ook gebruik worden gemaakt van de crossbaan en het pannaveld. Kortom, tal van mogelijkheden voor zeer gevarieerde trainingen. Na de zomer zal AVA`70 echter weer terug verhuizen naar de eigen vernieuwde en ook vertrouwde accommodatie!

De eigen accommodatie heeft de aanblik van een grote bouwput

De AVA-jaan in coronatijd - deel 8 (slot)

Dirk-Jan Robbe met zijn beste loopmaatje Wim Brinkman

De groepstrainingen bij AVA`70 behoorden maandenlang tot het verleden, maar sinds kort is er eindelijk weer wat mogelijk. Zelfs een meet-and- greet in het altijd gezellige clubhuis is weer zeer dichtbij. De wedstrijdkalender begint op termijn weer wat data te melden en smaakmakende verenigingsactiviteiten staan weer voorzichtig met potlood genoteerd. Kortom… nadat het enige tijd eigenlijk best wel kommer en kwel voor de AVA-janen was, gloort er eindelijk licht aan de horizon. Via de media werd gelukkig duidelijk dat de clubliefde het wint van de coronacrisis, maar het gemis van het samen sporten met de hardloopmaten werd door velen toch wel als een groot gemis ervaren. In de rubriek “De AVA-jaan in coronatijd,” peilen we de stemming van een clubgenoot. We sluiten de serie af met …….

Dirk-Jan Robbe

Coronatijd is natuurlijk een hele lastige periode voor ons AVA-janen geweest en dat gold helemaal voor Dirk-Jan Robbe. “De Bolle van Grolle” reisde normaliter fluitend 1, 2 of soms 3 keer per week van zijn woonplaats Groenlo naar Aalten om te trainen of deel te nemen aan een wedstrijd of andere activiteit bij AVA`70. Echter de afgelopen maanden moesten de lopers van de B-selectie het doen zonder Robbe en omgekeerd. Ja, en dan val je wel effen in een diep gat! De stoere hardloper vond net op tijd een loopbuddy in de persoon van niemand minder dan Wim Brinkman. Gelukkig kan het trainen nu weer in de groep gebeuren, gaat het clubhuis open en ook lopen de douches binnenkort weer. Iets dat Dirk-Jan veel en veel te lang heeft geduurd. Zijn verhaal…… 

“De atleet Dirk-Jan Robbe in coronatijd”

De laatste tijd vraag ik mij steeds meer af of ik wel zo blij ben met de teruggang naar normaal. Dat geldt voor zowel mijn werksituatie, mijn privé maar zeker ook voor wat betreft mijn training. Uiteraard heb ik de sociale contacten gemist, het gezellig napraten na de training. Uiteraard heb ik de steun gemist van mijn mede atleten. Aan de andere kant heb ik ook maar weer eens ondervonden hoe flexibel een mens is! Ik heb tijdens de eerste lock-down de nodige spullen aangeschaft zodat ik thuis mijn eigen fitness heb gemaakt. Dat bevalt mij prima. Ik hoef niet meer naar de sportschool en dat scheelt mij heel veel reistijd. Daar komt nog bij dat ik zelf kan bepalen wanneer ik ga trainen, echt ideaal in een situatie van het hebben van een gezin en een drukke werkweek. Motivatie is voor mij nooit een issue, ik kan mezelf heel goed motiveren en discipline heb ik ook genoeg. Nogmaals, samen trainen is heel leuk maar de tijdswinst die ik boek door zelf te bepalen wanneer ik ga trainen is ook erg prettig. 

Voor het hardlopen ligt dat weer iets anders. Ik heb ontdekt dat ik het toch wel heel fijn vind om samen met iemand anders te lopen. Dat motiveert me wel om letterlijk iets verder te lopen dan ik misschien zelf zou doen. Ik loop wekelijks met een collega een rondje op de Holterberg. We lopen dan een rondje van tussen de 6 en 13 km. Dit naar gelang onze zin en tijd. Daarnaast lopen we regelmatig vanuit zijn huis in Hengelo een rondje. Ook heb ik regelmatig met Denise van der Donk een rondje rondom Groenlo gelopen. Waren meestal rondjes van een kilometer of 8 a 10. Voor Denise een ontspannen rondje maar voor mij een tempoloopje. Moest er altijd flink aan trekken om haar bij te houden. Maar mijn beste loopmaatje, trainer en bovenal vriend is uiteraard Wim Brinkman. We lopen in ieder geval elke zaterdagochtend met elkaar en soms nog eens op een ander moment. Dat ligt aan zijn werk en mijn werkschema. Als ik vakantie heb, lopen we door de week nog wel eens ergens een rondje. Afspraak is dat ik de ene week naar Aalten kom en de andere week komt Wim naar Groenlo. Ook lopen we regelmatig op andere plekken. Wim zet dan meestal ergens een rondje uit en zo ontdekken we telkens weer andere mooie plekjes. Na afloop drinken we koffie en thee en nemen het leven door. We praten over van alles en nog wat en moet zeggen dat deze momenten mij zeer dierbaar zijn geworden. De laatste jaren zijn we wat mij betreft echte vrienden geworden. Die vriendschap gaat verder dan alleen een loopmaatje. Daar heeft de corona zeker een positieve bijdrage aan geleverd. Daardoor liepen we nog vaker samen en is een en ander gegroeid tot wat het nu is. Wim praat veel, maar dit soort dingen spreekt hij dan toch weer wat minder uit. Zou dit stukje dan ook graag willen gebruiken om te zeggen hoe ik hem nog meer ben gaan waarderen en wat hij voor mij betekent!! Dus ja, de corona heeft voor mij ook zeker positieve zaken opgeleverd. 

Natuurlijk heb ik de vereniging gemist maar nogmaals, meer het sociale aspect daarvan. Wat de training zelf betreft, ik heb ontdekt dat ik daar mijn weg wel in vind. Ik heb wel het bestuur van AVA`70 gemist in de coronatijd. Ik had van hen een toch wat actievere rol verwacht in deze. Heb het gevoel gekregen dat de nadruk wel heel erg ligt op de jeugd en wat minder op de senioren. Ik begrijp dat de jeugd de toekomst heeft maar voelde mij soms toch een beetje in de steek gelaten door hen. De activiteiten die ondanks alles werden georganiseerd  werden door mensen van buiten het bestuur georganiseerd. Zou bij deze Geert, Rinke, Bart en Frank willen bedanken voor het organiseren van activiteiten die leuk waren om te doen. Fijn dat er nog mensen zijn die de tijd nemen om in dit soort zaken energie te steken, hulde nogmaals. Maar ik heb reeds eerder aangegeven dat ik hoop dat het bestuur later deze zomer nog eens een gigantisch feest gaat aanbieden aan alle leden die toch maar mooi de vereniging trouw zijn gebleven! Ik zie de uitnodiging graag tegemoet…. 

In de afgelopen periode samen met Wim nog 1 echte wedstrijd gelopen. Een 10 kilometer fieldlap evenement in Enschede. Het was heel fijn om na een halfjaar weer eens een wedstrijd te lopen. Maar ik weet zeker dat als alle wedstrijden er in de toekomst zo uit gaan zien, ik er geen 2 meer per weekend zal gaan lopen. Wim haalde mij om 9.00 uur in de ochtend op en om 15.00 uur was ik weer thuis. Een mooie invulling van de dag zou je kunnen zeggen… Daar kwam nog bij dat er de een of andere slager bij mij de coronatest afnam! Ben veel getest het afgelopen jaar maar deze sloeg echt alles. Deze jongeman had of teveel gedronken de avond ervoor, hele slechte seks gehad of was gewoon onkundig maar hij had nog een hoop te leren op testvlak… Rest mij nog een ieder heel veel gezondheid te wensen en hoop jullie allen weer gauw te zien bij de gezamenlijke trainingen. Ik zal met name weer aansluiten bij het groepje van Ingrid van Zolingen…. zin an! (FR)

Berkel Waypoint Challenge: Zutphen-Barchem

Andre en Rik

Nadat Rik en ik een paar weken geleden onze eerste etappe van de Berkel Waypoint Challenge gelopen hadden (van Oldenkotte aan de grens naar Barchem) was het nu tijd voor deel twee. Logischerwijs zou je zeggen dat we nu van Barchem verder stroomafwaarts naar Zutphen zouden lopen tot het punt waar de Berkel in de IJssel uitkomt.

Maar aangezien het qua logistiek handiger was om met de trein naar Zutphen te reizen en dan via de Berkel naar Barchem te lopen zaten wij ’s morgens om 8:30 in een bijna leeg boemeltje. Na afloop met je zweterige en modderige hardloopkloffie aan in de trein zitten maak je immers niemand blij mee. Halverwege onze treinreis kletterde de regen tegen de ramen van onze wagon. Een blik op Buienalarm leerde ons dat we beter eerst rustig een bak koffie konden halen op station Zutphen. Daarna zou het hopelijk de hele dag droog zijn.

Na onze bak koffie deden we de overbodige kleding in onze rugzakken en liepen we eerst naar de monding van de Berkel. Dat bleek niet meer te zijn dan een stuw in de havenkade, maar het was toch even een momentje. We zetten onze GPS aan en liepen een stukje door de oude Hanzestad Zuthpen. De Berkel is tegenwoordig blijkbaar meer een soort stadsgracht, terwijl er vroeger echt op gevaren werd met de befaamde berkelzompen. De karakteristieke Hanzepanden vind je meer in de oude binnenstad, maar een stuk van de oude stadsmuur was meteen ons eerste waypoint.

Eenmaal buiten Zutphen verandert het aangezicht van de Berkel regelmatig. Op sommige plekken is het een smal riviertje dat door bomen geflankeerd wordt en op andere plekken wordt ze breder en stroomt ze rustig tussen de weilanden door. Vroeger was deze streek erg in trek bij de adel en de rijken. Tal van buitenhuizen en kastelen zijn er te vinden, Een mooi voorbeeld hiervan is huize de Voorst, tegenwoordig eigendom van de Politie. Nu ook een Viking Waypoint, dus even een foto schieten als bewijs.

Hoewel het niet regende en er ook geen neerslag meer verwacht werd bleven we niet helemaal droog. De paden en maaipaden langs de Berkel waren op sommige plekken behoorlijk nat en modderig. We hielden de voeten in ieder geval de hele weg niet droog. Maar de temperatuur was prima om te lopen en aangezien we de wind in de rug hadden leek het prima voorjaarsweer. Ook de watervogels hadden geprofiteerd van het voorjaar. Overal zagen we zwanen, ganzen, eenden en waterhoentjes met jongen zwemmen. Altijd een mooi gezicht.

Zo onderweg kom je nog eens mensen tegen en maak je af en toe een praatje. Zo kwamen we iemand tegen die spontaan vroeg of we wel eens van de Berkel Waypoint Challenge gehoord hadden…. Ik viel zowat achterover. Wat is de kans dat je iemand tegenkomt die daar van gehoord heeft? Na een leuk gesprekje liepen we weer verder langs de meanderende Berkel bij Almen. De rivier is hier echt mooi in oude staat hersteld. Ter hoogte van de Velhorst maakten we even een kleine detour en maakten we een lus over het landgoed. Op zich een mooie toeristische lus, maar wat mij betreft hadden we ook gewoon langs de Berkel verder mogen gaan. Maar we vermaakten ons prima en we tikten de kilometers rustig weg. De waypoints waren ook goed te vinden en zo schoten we lekker op.

Het stuk van de Velhorst naar Lochem was eigenlijk heel simpel de oever van de Berkel volgen. Wel een stuk waar ik nog nooit geweest was en bijzonder rustig. Het stuk van Zutphen tot Almen kende ik eigenlijk al van de MST route Ruurlo-Zutphen, maar hier kwamen we op relatief onbekend terrein. Grasland en bosjes aan beide kanten van de Berkel met koeien en schapen. Grasland dat wuifde in de wind klaar om gemaaid te worden en mais die ook al overal net boven de grond uitkeek. Kivieten scheerden over ons hoofd om ons van het nest weg te lokken. Als rasachterhoeker voelde ik me helemaal thuis.

Bij Lochem was het even gedaan met de natuur. Via een villawijk en wat nieuwbouw werden we door de stad geleid langs allerlei koloniale panden om daarna pas weer bij de Berkel terecht te komen. De Cloese hadden we vorige keer ook gezien dus we wisten dat we alleen nog maar de Lochemse Berg over hoefden te steken om bij eetcafé de Kale Berg uit te komen. Ook deze keer weer onze finish waar na bijna 30 kilometer lopen wat loopvrienden ons op zaten te wachten. Heerlijk nakletsen met vrienden op het overdekte terras onder de heater met een warme chocolademelk met slagroom, kun je een betere afsluiting wensen? De hele Berkel in Nederland hebben we nu afgelopen. Het volgende deel zal even moeten wachten tot de Covid maatregelen in Duitsland ook teruggedraaid worden.

Andre Bleumink

A'j plat kunt praoten moj't neet laoten - deel 2

't Löp zoas ’t löp.

Waorumme loop ik de ene kere as 'n kievit en de andere kere of ik 'n köttel in de bökse hebbe?

Kö'j denken dat ’t an de vorm van den dag ligt, maor ’t hef meer kans dat ie met de verkeerde energieleverancier op pad bunt. In normale omstandegheden he’j twee soorten energie beschikbaor, gemakshalve neum ik dat de vetten en de sukers. In combinatie met zuurstof könt dee beiden 'n bulte brandstof leveren. Allene op de vetten kö’j al enkele waeken laeven a'j maor genog drinkt. Dat geldt zowal veur slanke as volslanke leu. Met sukers kö’j volop presteren, zowal met ow wark as bi’j 't sporten. Helaas he’j van dit snelle spul maor veur 'n paar uur inspanning genog.

Azze wi-j d’n hele dag al drok bunt ewest, dan he'w al regelmaoteg de sukers motten anvulln um de tied good deur te kommn. Dan wille wi-j  's aovends ok nog presteren, maor dan blik da’w de piepe al läög hebt (de snelle sukers bunt nog neet voldoende an-evuld).

A'j de hardloopschone antrekt dan mo’j veural de eerste twaalf minuten heel rusteg andoon, zodat ow “vetmotortjen” an-ezet wordt, daornao kö’j wat versnellen. Noo is d’r 'n combinatie van vetten en sukers an 't wark. Waneer i-j an ’t ende rusteg afbouwt tut in de vetverbranding,  dan kom i-j met 'n ontspannen geveul weer bi-j huus.

Deur uns jachtege laeven beginne wi-j 's morgens vrog al uut unze sukerveurraod te snoepen. Unze rume vetveurraod blif op plekken zitten waor wi-j 't lever neet hebt. 't Liekt mi-j dudelek da'w d’r soms anders met an mot.

Bi-j 'n rustege en ontspannen aodemhaling zette wi-j 't “vetmotortjen” an. Make wi-j uns te drok, dan gaon de aodemhaling en hartslag umhoge, hierbi-j blif 't vet lekker zitten en gao'w automatisch ovver op de sukers. Aover wat dit veur consequenties kan hebben, zal ik de volgende kere iets  schrieven.

'n Ontspannen en prettege tied ewenst.                                                           

Henk@LG-Zandloper.nl

Een portret van een bijzonder portret

Gerdy Hoornenborg

Als de 3-koppige organisatie van de Aprils Prachtige Prijzenloop, na het laten van drie liter zweet en het nuttigen van twee kratten bier, alle uitslagen heeft verwerkt, rollen de prijswinnaars uit de bus. Opvallendste naam met stip: Gerdy Hoornenborg. Het loopmaatje en de op één na belangrijkste vrouw in het leven van opperhoofd Rinke ter Haar. Of dit puur op toeval is berust of dat er sprake is van creatief boekhouden laat ik even in het midden. In het verleden heb ik immers wel vaker mijn twijfels gehad bij zaken waarbij de cabrio-bezitter betrokken was en dat heeft de onderlinge band geen goed gedaan. Nu gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat ik voor dit schrijven wel even alle uitslagen heb doorgenomen en ik heb de jury niet op fouten kunnen betrappen. Geen wantrouwen, maar gedegen onderzoeksjournalistiek. Dus bij dezen: Gerdy van harte gefeliciteerd met je welverdiende 75e plaats. In de komende passages steek ik - op onnavolgbare wijze - de loftrompet, zoals mij contractueel is opgelegd. Afsluitend kom ik nog op de proppen met een smakelijke anekdote, waarin het karakter van Gerdy in een paar zinnen wordt blootgelegd. Een portret van een bijzonder portret.

Gerdy is zo’n vrouw waar je graag een paar kilometer voor om fietst. Het levende bewijs dat 49 het nieuwe 39 is. Een dame met een jaloersmakend grote persoonlijkheid. Vol ambities, bloedserieus en niet van haar stuk te brengen maar tegelijkertijd enorm gezellig, onzeker en uiterst kwetsbaar. Deze mysterieuze tweedeling in haar karakter, maakt haar ongrijpbaar en interessant. Gekmakend is het soms. Ze is een onmisbare schakel in het A-team van Ava’70 en heeft zich, in de luwte van al het vaporfly-geweld, zomaar weer in de prijzen gelopen.

Over de innige vriendschap tussen Rinke en Gerdy s inmiddels alles wel gezegd en geschreven. Och, wat deden ze gek en wat waren ze maf. Als ook maar de helft van de verhalen waar is, hebben ze een leven geleid waar een ander honderdvijftig voor moet worden. Afijn, dat kennen we nu wel. Echter, de atlete Gerdy blijft vaak onderbelicht. Wat weinig mensen weten is dat “Miss Vitaal’ een erelijst heeft van enorme proporties. Zo stond ze op 41-jarige leeftijd al te stralen op het ereschavot van de Eiberrun en een jaar later fladderde ze spelenderwijs naar de overall zege bij de Boekeldercross. Na dit eclatante succes, bleef Gerdy de topnoteringen aan elkaar rijgen. Ondanks al dit eremetaal, blijft ze heel gewoontjes en heeft ze haar minder succesvolle trainingsgenoten nooit de rug toegekeerd. Na al dit veren steken, kan ik het ook niet laten om de geniepige trekjes van Gerdy aan het voetlicht te brengen.

24 december 2020

“Ach, kom jongens nog eentje.” Gerdy iets weigeren is haast onmogelijk. De blonde spetter van het Kobus zit lekker op de praatstoel. Tussen al het gekwek door, schenkt ze haar mannelijke gasten (Luuk te Brake en ondergetekende) regelmatig bij. De glühwein stijgt bij de heren al snel naar het hoofd, terwijl de vrouw des huizes zonder blikken of blozen nog een fikse teug neemt. “Dit is de laatste, kom op. De thermoskan is zowat leeg.” Met een gul gebaar voorziet ze haar gasten wederom van een borrel. Ondertussen steekt ze wederom van wal met een verhaal uit de roerige jaren 80, het decennium waarin de basis werd gelegd voor haar levenslange vriendschap met architect en voormalig voetballer Rinke. De heren zijn niet meer bij machte om een zinnige bijdrage aan het gesprek te leveren en zijn veroordeeld tot luisteren. Zo nu en dan een knikje of een schaapachtige lach, daar moet Gerdy het mee doen. Starnakel lam druipt het vroome duo af, in de wetenschap dat niet veel later Evelien Hillen en Linda Scholten hetzelfde lot wacht. Pas veel later komt het gezelschap erachter dat de gastvrouw een fabelachtig toneelspel heeft opgevoerd. Zij dronk deze gedenkwaardige middag zelf geen glühwein maar suikervrije limonade. Ook dat is Gerdy…….

Erwin Wamelink

Verslag van de 14e Pinksterloop in Aalten

3 groepen van 8 of 9 atleten

Lachende gezichten bij Pinksterloop AVA'70

Maandag jl. vond voor de 14^e keer in successie de Pinksterloop plaats. Door de jaren heen is deze hardloopactiviteit bijna uitgegroeid tot een waar ****-evenement, maar door alle coronaperikelen vond deze editie in een enigszins afgeslankte vorm plaats. Door de zeer late aankondiging hoopte de organisatie misschien wel dat de aanmeldingen beperkt zouden blijven, zodat er in een select gezelschap gelopen kon worden. AVA`70 hanteert immers de gouden regel dat een groep momenteel niet uit meer dan 10 atleten mag bestaan. Dit om kliekvorming en boze blikken van wandelaars, fietsers en vissers tot een minimum te beperken. Maar de honger naar een gezellig samenzijn op de AVA-basis bleek weer eens gruwelijk onderschat en veel groter dan gedacht. De lijst met deelnemers groeide gestaag en de teller bleef uiteindelijk op 25 sportievelingen steken. Er is nog even door de organisatie overwogen om een snelteststraat te organiseren, maar hier werd op het laatste moment toch maar van afgezien. Tis allereerst natuurlijk een hoop gedoe, maar je maakt er zeker ook geen vrienden mee.

Even voor 09.00 uur bleek het peloton al compleet te zijn en tot vreugde van allen waren er niet eens afmeldingen bij en ook onverwachtse gasten ontbraken op het appel. Wat er wel stond was een zeer gemêleerd gezelschap, dat ver boven de gemiddelde norm van Nederland uit bleek te stijgen. Jeugdig elan, ervaren veteranen, gelouterde AVA-janen, regionale gasten, toplopers en tobatleten….. alles was vertegenwoordigd. Het mooie bij dit soort gezamenlijke AVA- activiteiten is vooral het feit, dat iedereen direct in de groep wordt opgenomen en de serieuze gesprekken worden afgewisseld met ludieke grappen. En dan te bedenken dat het lopen nog moest gaan beginnen.

Er waren liefst 3 wegkapiteins beschikbaar, die ieders een groepje dravers onder zijn hoede kreeg. De club selecteerde zichzelf en eenmaal gestationeerd voor de huisfotograaf was de balans, maar ook de rangorde in de verschillende selecties gelijk overduidelijk zichtbaar. De opdracht voor het trio routeplanners was tevoren in een briefing duidelijk uiteengezet: je doet in ieder geval Bredevoort aan en vertelt wat roddels en deelt de nodige kennis over de historie van het stadje. Vervolgens ren je langs de Slingeplas om de waterstand te checken, de vissers en vogels te bekijken en zo nodig pauzeer je voor een sanitaire stop. Tenslotte tik je ook nog even vakantiepark de Twee Bruggen aan om het ultieme vakantiegevoel te ervaren, waarbij de aanwezige gasten beleefd worden gegroet om op deze wijze de naam AVA`70 verder te promoten. De lengte van de route mocht overigens niet minder dan 12,1 kilometer bedragen en als laatste was het de opdracht aan de teamcaptains om de gezelligheid aan boord te waarborgen.

Dat lijkt allemaal nog wel te doen, maar in de praktijk loopt het vaak toch vaak volledig anders. Maar niet op deze mooie Pinksterdag, want het gebeuren verliep feitelijk als de gesmeerde bliksem. Na een dik uur genieten van de omgeving en elkaar, meldden zich de drie teams weer op de thuisbasis en wat bleek… 3 keer 12,2 kilometer op de teller. Opvallend was daarbij ook nog eens, dat geen gelopen route hetzelfde  was geweest, maar dat de vooraf vastgestelde doelstellingen ruimschoots waren behaald. Een andere conclusie die kan met een gerust hart kan worden getrokken is het feit dat het zowel met de conditionele, als ook de verbale vorm helemaal goed zit. De sportievelingen aan de Pinksterloop kregen namens AVA`70 nog koffie en thee aangeboden en ook kwamen er nog zontomaatjes, naturelchips en blokjes 30+ kaas voorbij. Uiteraard zorgde dit voor lachende gezichten bij de atleten die met een prettig gevoel huiswaarts keerden. De “meet en greet” op hardloopschoenen was er weer eentje, die duidelijk naar meer smaakt! (FR)    

Route 76: Westendorp - Landgoed Tandem, bosgebied Noorderbroek en de Boven Slinge

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd regelmatig een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 76e route uit deze serie: Westendorp: Een tocht over Landgoed Tandem, bosgebied Noorderbroek en langs de Boven Slinge. Deze tocht start vanuit het dorp Westendorp en je loopt over mooie rustige zandwegen, smalle bospaadjes en regelmatig langs de beek Boven Slinge. In het begin wandel je al snel op het landgoed Tandem, waarna je via enkele rustige bospaden, uitkomt bij de beek Boven Slinge. In het bosgebied Noorderbroek loop je over smalle bospaadjes, waarna je via een mooi bospad weer uitkomt bij de beek Boven Slinge. Op de terugweg naar Westendorp, loop je nog over enkele rustige zandwegen.

Route 76: Een route over Landgoed Tandem, bosgebied Noorderbroek en langs de Boven Slinge

Afstand: 10.5 kilometer

Start: Parkeerplaats restaurant de Vos - Halseweg 2 - 7054 BH Westendorp

Bewegwijzerd: Nee

Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor

Foto's van de route: fotoalbum

GPX bestand van de route

Laatst aangepast: 21 mei 2021

Klik hier voor alle wandel- en hardlooproutes in de omgeving van Aalten

01.Vanaf de parkeerplaats loop je naar de Doetinchemseweg, deze weg oversteken en op het trottoir/fietspad RA
02.Eerste weg (Veldkamperstraat) LA en vrijwel direct daarna opnieuw LA, de onverharde weg in (bij bordje Veldkamperstraat 3-5-7-9-11-11A)

03.De onverharde weg, met even later een bocht naar rechts, blijven volgen en deze weg heet later Kluizenaarsweg, de weg wordt daarna een smaller paadje
04.Op de Y-splitsing (bij bordje Landgoed Tandem) links aanhouden en daarna een pad scherp schuin naar rechts negeren
05.Op de Y-splitsing rechts aanhouden, een paadje naar rechts negeren en aan je rechterzijde passeer je een gebouw van Vereniging Wildbeheereenheid Wisch

06.Pad uitlopen tot aan de T-splitsing (bij slagboom) en hier LA (als je hier even naar rechts loopt, kom je uit bij het Landhuis Tandem, dit ligt dus niet aan de route)
07.Eerste bospad RA en daarna het eerste bospad LA 
08.Je komt uit op een geasfalteerd fietspad (langs de Doetinchemseweg) en hier RA 
09.Eerste geasfalteerde weg LA en de weg (Doetinchemseweg) oversteken, je loopt de geasfalteerde weg (Giezenveld) in
10.Eerste geasfalteerde weg (Oostelijke Noorderbroekweg) LA en daarna de eerste zand/grasweg RA
11.Eerste bospad (bij bankje) LA en op een driesprong (voor slagboom en bordje opengesteld) rechts aanhouden
12.Enkele meters later op de T-splitsing LA, je loopt dan over een pad op de rand van het bos en weiland

13.Op een viersprong RD en een pad naar links en rechts negeren
14.Op een kruising met een bredere zandweg RD en dit pad blijven volgen
15.Op de driesprong (bij een boerderij) rechts aanhouden, je loopt even later op de geasfalteerde weg, aan de linkerzijde van de beek Boven Slinge 
16.Je komt uit op de geasfalteerde weg (Oostelijke Noorderbroekweg) en hier RA

17.Direct daarna steek je de brug (Vorentjesbrug) over en vervolgens meteen weer LA, het verharde fietspad op
18.Eerste bospad RA (langs bordje Achterhoek Noorderbroek) en een pad naar rechts negeren
19.Je komt uit voor een sloot en hier RA en daarna het eerste smalle paadje RA, je loopt het bos weer in
20.Op de T-splitsing LA en even daarna een pad naar rechts negeren

21.Op de kruising met een bredere zandweg LA en de zandweg uitlopen tot aan de geasfalteerde weg (Lankerdijk), hier LA
22.Op de viersprong LA, de geasfalteerde weg (Westelijke Noorderbroekweg) op
23.Eerste bospad RA (bij slagboom en bordje Opengesteld) en een pad naar rechts negeren
24.Je komt uit op een geasfalteerde weg (Halseweg) en hier LA

25.Je steekt de brug (Poelsbrug) over de beek (Boven Slinge) over en direct daarna LA, je loopt nu aan de rechterzijde van de beek
26.Even later loop je langs een slagboom en direct na de volgende slagboom RA, de geasfalteerde weg (Zweerinkdijk) op
27.Deze weg wordt even later een zandweg en deze weg uitlopen tot aan de geasfateerde weg (Stubbelderweg), hier LA

28.Eerste zandweg RA (bij bord Zweerinkdijk 1) en deze weg, welke even later tussen de weilanden door loopt, voor enige tijd volgen
29.Je komt uit op een geasfalteerde weg (Halseweg) en hier links aanhouden
30.Je loopt het dorp Westendorp in en even later ligt aan je linkerzijde de parkeerplaats waar je ook je tocht bent gestart

Uitnodiging voor een trainingsloop op 2e Pinksterdag

Het boekenstadje Bredevoort vanuit de lucht gezien

Komende maandag 24 mei 2021 (2e Pinksterdag) staat er voor de 14e keer een rustige duurloop op het programma met Pinksteren. Frank Roos, Wim Brinkman en Geert Wevers gaan met een groep van 10 personen op pad naar het boekenstadje Bredevoort. Op de tocht van ongeveer 12 kilometer zal onder andere de Gracht, de Slingeplas en het Vestingpark worden aangedaan. De snelheid die gelopen wordt is rond de 6.00 a 6.30 minuten per kilometer. De start is om 9.00 uur bij het clubgebouw van AVA'70.

Je bent van harte welkom om mee te lopen en het zou mooi zijn dat we een leuk groepje bij elkaar kunnen krijgen. Je doet mee op eigen risico en hoeft geen lid te zijn van AVA'70. Wil je graag meelopen geef je dan even onderaan dit bericht, via app, facebook of mail op. 

Klik hier voor informatie over eerdere edities en hier voor de groepsfoto's (2008-2020). 

Door de maatregelen ten aanzien van het Coronavirus kunnen er maximaal 3 groepen van 10 deelnemers (30 totaal) mee lopen (vol is vol!) en houden we onderweg minimaal anderhalve meter afstand van elkaar. 

Deelnemers: 1.Frank Roos, 2.Geert Wevers, 3.Wim Brinkman, 4.Ingrid van Zolingen, 5.Henk Lammers, 6.Julia Roos, 7.Denise van der Donk, 8.Rob van der Donk, 9.Walter Vaags, 10.Bram Wevers, 11.Linda Scholten, 12.Joppe Roos, 13.Tonny Baten, 14.Theo Stronks, 15.Paula Verwaaien, 16.Andre Balke, 17.Inez Balke, 18.Gerjo Wevers, 19.Dirk-Jan Robbe, 20.Luuk te Brake, 21.Erwin Wamelink, 22.Peter Baten, 23.Andre Bleumink, 24.Maarten ten Barge, 25.Tom van Beusekom

Verslag van de jaarvergadering van AVA'70

Van links naar rechts: Jan te Brake, Dirk Vreman, Katja Demkes en Theo Stronks

AVA'70 en Corona: Wel geraakt, niet gekraakt!

Bij menig vereniging is het waarschijnlijk een gebruikelijk beeld bij het begin van de jaarvergadering: in een vrijwel lege kantine zit het bestuur braaf achter tafeltjes, schenkt de koffiejuffrouw de bakkies vol en loopt de geluidsman te ijsberen door de zaal. In een hoekje zit een jubilaris verveeld om zich heen te kijken en wacht geduldig op zijn hoogtepunt van de avond, waarbij mooie woorden, een leuke attentie en een fleurig bosje fresia`s zijn beloning zullen zijn voor tig jaar trouwe dienst. Zelfs bij AVA`70 vond de jaarvergadering dit keer plaats in een troosteloze ambiance. Die K..-corona gooide voor het 2^e jaar op rij roet in het eten en weer kon er dus een dikke streep door een normaliter bijzonder gezellig avondje-uit. Want zo is immers de ervaring uit het verleden: bomvol clubhuis, stroopwafel bij de koffie, bier, wijn, ja zelfs borrelnootjes en paprikachips op tafel. Gevolgd door schijfjes salamiworst en brokken old Amsterdammerkaas op de dienbladen. Kortom, een samenzijn waar iedereen jaarlijks naar uitkijkt. De keuze op donderdag 20 mei jl. was: of je streamt en volgt de nieuwsfeiten van je cluppie of je stemt af op de 2^e halve finale van het Eurovisie Songfestival. Hoe gemakkelijk kan het zijn??

Op papier zou AVA`70- voorzitter Rudi Meinen om half 9 aftrappen met zijn betoog, maar de vergadering begon een klein Aaltens kwartiertje later, want het bleek dat nog niet alle clubgenoten gedoucht klaar zaten na de eerste groepstraining sinds tijden. Een verstandig besluit van het gezamenlijke bestuur en niemand die er ook maar een onvertogen woord aan vuil maakte. Heerlijk toch? De preses begon met het succes van AVA`70, dat feitelijk voorkomt uit een beleid dat al een aantal jaren centraal staat en waarbij de speerpunten zijn: kwaliteit, laagdrempeligheid, open communicatie, waardering voor vrijwilligers, innovatie en actieve samenwerking met andere partijen. Omdat dit niet alleen op papier staat, maar ook daadwerkelijk in praktijk wordt gebracht, ligt er een stevig en goed fundament waar de club zeker mee vooruit kan.

Over een goed fundament gesproken….. Dit kan van de atletiekbaan zeker niet gezegd worden. Vrijwel vanaf de oplevering waren er problemen met het tartan, dat zich niet goed hechtte en scheurtjes begon te vertonen. Door de jaren heen, werd het van kwaad tot erger en nu, na ongeveer 88 momenten van overleg is er uiteindelijk toch begonnen met een totale renovatie van de baan. Momenteel is het dan ook een grote chaos op het complex, maar het komt goed, zo is de overtuiging. Tegelijk met deze operatie wordt ook het middenterrein aangepakt en een aantal wensen van AVA uitgevoerd. De verwachting is dat na de zomer de werkzaamheden gereed zijn en er een heropening zal zijn. Misschien wel met een klein feestje, want dat zou wel weer een keer leuk zijn….

Heeft 2020 dan geen barstjes bij de club veroorzaakt? Anders gezegd, heeft Corona AVA`70 niet geraakt? Jazeker wel, want tal van activiteiten en het gros van de wedstrijden moest geschrapt worden. Echter beschikt de vereniging over een karrevracht aan enthousiasme en creativiteit, waardoor er ook heel veel wel kon plaatsvinden. Dit tot groot genoegen van de leden. Helaas moest het flitsende jubileumprogramma ter ere van het 50-jarig bestaan wel vrijwel in zijn geheel geskipt worden. Maar wat in het vat zit verzuurd niet, dus zal het feestelijke gebeuren in 2025 in zijn geheel wederom op de kalender worden gezet. Heeft Corona AVA`70 gekraakt? Dat zeker niet! De band van de geel-blauwen met de club is hecht en warm, met als gevolg dat het ledental stabiel is gebleven. Ook de sponsors toonden zich trouwe partners en dat is natuurlijk altijd bijzonder fijn om te ervaren. Op financieel gebied is het zelfs gelukt om zwarte cijfers te kunnen presenteren en dat is een bijzonder goede prestatie. 

Daarmee kan AVA`70 zich absoluut tot een zeer selecte groep sportverenigingen rekenen, die dit kunstje heeft geflikt in coronatijd. Hulde aan het bestuur in het algemeen en penningmeester Linda te Winkel in het bijzonder, die dit hoogtepunt heeft aangegrepen om met haar activiteiten te stoppen. Gerrit-Jan Jansen neemt haar rol in het bestuur over en dit zal zeker goed gaan komen. Ook aan de bestuursperiode van secretaris Joke Balke kwam een einde. Jarenlang maakte ze de notulen, stuurde informatie door aan de leden en fungeerde daarnaast ook nog eens als koerier. Ja, Joke die heeft wat bloemetjes, bierpakketten, waardebonnen, kaarten en andere attenties bezorgd. Met een tevreden gevoel geeft zij de pen door aan Veronique Schulingkamp, ook al zo`n echt clubwijffie. De meest waardevolle bestuursleden doen hun taak voor de club het liefst achter de schermen. Linda en Joke deden dat de afgelopen jaren met een gruwelijk sociaal en groot AVA`70-hart en de vereniging is het duo dan ook erg dankbaar voor hun inzet. Natuurlijk verdienden ze voor hun prestatie feitelijk een minutenlange ovatie van een bomvol clubhuis, maar ja, die K..-corona hè. 

Nadat de tranen waren gedroogd was het tijd voor een lekker stukje entertainment van de bovenste plank, namelijk een optreden van de 3 J`s. Voor alle duidelijkheid, gaat het hier niet om een muzikale show van de Volendamse palingzangers, maar om de onnavolgbare “Gaston” Jerrel Balke, tante Joke met de kadootjes en filmer Joppe Roos, die als trio de regio introkken om op kostelijke wijze een aantal AVA-janen in het zonnetje te zetten. Gerard te Brake is al 40 jaar lid van de club en heeft zelfs de rol van voorzitter enige tijd vervuld. Wim Rensink draaft al 25 jaar bij AVA en de veteraan is een prachtig voorbeeld voor zijn veelal jongere selectielopers. Lenn Posthumus, Sam ter Haar, Lisa te Molder en Marijke Esselink zijn als jeugdtrainer gestopt, maar ook zij konden een bezoek van de 3 J`s tegemoet zien en het mooie was dat het drietal zelfs overal naar binnen mochten komen om de attenties te overhandigen. Tenslotte werd de camera en de schijnwerper ook nog op Rinke ter Haar gericht. Hij was de initiatiefnemer van Aprils Prachtige Prijzenloop en samen met Bart Wesselink en Geert Wevers groeide er een skitterend hardloopevenement met meer dan 200 deelnemers uit de hele regio. Niet in beeld, maar wel gebeurt….. ook de ereleden kregen nog bezoek van een delegatie van AVA`70. Ze kregen een soort van overlevingspakket overhandigd, bestaande uit chips, nootjes, droge worst en kaaskoekjes. Dit warme en verrassende gebaar van de vereniging werd uiteraard bijzonder gewaardeerd, zo bleek.

En nog was de koek niet op. Nadat iedereen de mogelijkheid was geboden om een sapje in te doen en de zak met ongezouten pinda`s te pakken, was het woord aan Dirk Vreman. De entertainer, spreekstalmeester en multitalent fungeerde deze avond als presentator van een heuse talkshow. Hij had de gasten zelf uitgenodigd, dus wist precies wie hij aan de gezellige tafel kon verwachten. Niemand minder dan de klasbakken Jan te Brake jr., Katja Demkes en Theo Stronks waren uitverkoren, samen goed voor 97 jaar AVA`70-lidmaatschap. Dirk had duidelijk gekozen voor een ervaren trio totaal verschillende clubgenoten, die als gemeenschappelijke deler hadden, dat ze alle drie verslaafd zijn aan hardlopen. In een zeer amusant gesprek vlogen de prachtige anekdotes en mooie hoogtepunten over en weer. Wat was het prachtig geweest om een zaal vol clubgenoten hierop te trakteren. Uiteraard had Vreman zelf niet alleen de regie in handen, maar ook het laatste woord……

Even na half 11 kwam er dan toch een einde aan de AVA`70-ledenvergadering van 2021. Helaas moest het wederom via een livestream verbinding gebeuren en dat is eigenlijk 3 keer niks, want iedereen wil er zo graag bij zijn. Volgend jaar moet het gewoon weer ouderwets gebeuren. Dus in een bomvol clubhuis met alles er op en er aan, waarvan acte! (FR)

Uitbreiding route Heikamp in Ruurlo

Andre Bleumink

Een tijdje geleden kwam Achterhoek Outdoor met een mooie route vanaf de Heikamp in Ruurlo. Een prachtige route, maar met 15 km wat aan de korte kant voor de liefhebbers van de lange afstand. Nu loop ik ook nog wel eens over het Hengelse Zand. Dat gebied grenst eigenlijk aan de route vanaf de Heikamp. Ik had in het verleden ook al wel eens gedacht om hier één mooie lange ronde van te maken, maar daar was het nog nooit van gekomen. 

Nu had ik dan een mooie aanleiding. Afstandmeten.nl is mijn vaste tool om routes te creëren en na een uurtje puzzelen had ik een mooie extra lus over het Hengelse Zand bedacht. Met als extra voordeel dat je nu ook kunt starten vanuit Veldhoek of het eetcafe de Veldhoek als pauzeplek kunt gebruiken. Uiteraard met wat loopmaatjes de extra lus ook even in het echt geprobeerd en nog wat finetuning gedaan. De extra lus is bijna 100% onverhard en loopt voor het grootste deel door het bos. Ik ben er zelf heel tevreden mee. 

De uiteindelijke route is ongeveer 28 km in totaal, maar je kunt hem natuurlijk ook in delen lopen. 

De route staat hier op afstandmeten.nl 

Op Komoot staat de route hier

Andre Bleumink