Henk Mengers gastspreker bij NK atletiek in Breda

Henk Mengers

Van bestuurder tot opperman

Met enkele loopmaatjes uit de regio, zondagmorgen vroeg uit de veren, om als een soort schoolreisje naar Breda te vertrekken. Een tweeledig doel deze dag. Toeschouwer bij het NK atletiek en als gastspreker bij een bestuurdersbijeenkomst van atletiekverenigingen en loopgroepen.

Het maximale aantal van 60 aanmeldingen was al snel bereikt. Deze bijeenkomst werd geleid door clubexpert Daniel Klijn. Het thema was consumentisme. Hij hield een prikkelend verhaal over het belang van sportbeoefening en de steeds minder passende verenigingsvorm met een zeer trouw vrijwilligerscorps. Bestuurders zijn er om toekomstvisie en vooral duidelijke keuzes te maken. In veel gevallen sturen ze nauwelijks vrijwilligers aan, maar gaan zelf achter de bar staan, kleedkamers schoonmaken en met pionnen aan het sjouwen. Zijn boodschap, werk bedrijfsmatig, met heldere keuzes. En leg het daarna goed uit aan belanghebbenden.

De atletiekunie had vernomen dat onze manier van bedrijfsvoering wellicht een voorbeeld kan zijn voor een mogelijk toekomstig verenigingsmodel. Dat daarvoor een lange weg te gaan is, bleek  wel uit de eerste reactie na mijn verhaal, “jullie zijn dus eigenlijk onze concurrent”.

Een ieder die als doel heeft om “mensen in beweging te krijgen” is volgens mij nodig voor bevordering van mentale - fysieke gezondheid. Als het unieke Nederlandse verenigingsleven kans wil hebben om te overleven, moet het doorontwikkelen. Anders zal het net zo vergaan als bij de teruglopende ledenaantallen zoals bij vakbonden, politieke partijen, tv zenders, etc.

De strekking van mijn presentatie van bestuurder tot opperman ging over onze zoektocht naar een bedrijfsmatige aanpak, waarbij de klant centraal staat. Duidelijkheid gecombineerd met flexibiliteit.  De meeste leden (klanten) willen ontzorgd worden en op een vast tijdstip een kwalitatief goede training krijgen. Vooral technisch met voldoende complimenten en aandacht voor iedereen (fijn dat je er bent / het gaat steeds iets beter / denk aan strekking). Duurlopen kan iedereen thuis wel of onderling afspreken, daar is geen loopgroep voor nodig.

Besturen is belangrijk, maar mag beperkt zijn tot hoofdzaken. Vanuit  ingewonnen informatie (signalen van trainersgroep, lopers, externe input) kan er aangepast beleid bepaald worden.

In de praktijk heb je in iedere groep een opperman nodig. Zij of hij is gastheer (m/v), als er een nieuweling aanwezig is, meteen naar toelopen en introduceren bij de groep,  tevens een loopmaatje toewijzen, die vooral de eerste paar trainingen toelichting geeft over hetgeen uitgelegd wordt. Dit loopmaatje is bij voorkeur niet de trainer, maar een ervaren deelnemer.

Elkaar steeds weer ophalen tijdens het lopen is zo vanzelfsprekend, dat ik daar verder geen toelichting op ga geven. Met een klein groepje alvast een dwarsweg oversteken, is natuurlijk uit den boze, oversteken doen we altijd samen! De laatste 8 minuten van een training gezamenlijk rustig uitlopen om weer in de natuurlijke vetverbranding te komen. Aansluitend de cooling-down met aan het eind ons bekende Zandloper dansje. Napraten is raadzaam.

Gezamenlijk naar regionale loopjes is ook een verbindende activiteit. Standaard speken we af dat we een half uur voor de start verzamelen, om samen een warming-up van een kwartier te doen. Dit wordt afgesloten door elke aanwezige Zandloper een hi-five te geven.

Jaarlijks organiseren we samen met Kulurhus Lintelo een Zandloop-wedstrijd van 5 kilometer.

De meeste wedstrijden zie je steeds professioneler georganiseerd worden. Wij kiezen ervoor om het steeds laagdrempeliger te maken. Geen tijdregistratie (zelf tijd bijhouden), geen finishboog, sinds dit jaar een maatjesloop, dwz. dat je als duo de afstand mag opdelen.

We mogen niet vergeten dat momenteel de meeste leden, niet gaan voor een podiumplek, maar om samen op ieder z’n eigen niveau de mooie hardloopsport te beleven.

*Opperman: de naam suggereert dat het een hoge functie is/was op de bouwplaats. Het is laag in aanzien, maar erg belangrijk voor de samenhang. Hij is voorwaarden scheppend / eerst aanwezig - laatste weg / gericht op collega’s / spil in (bouw)proces / belangrijk bij de voortgang. Een onmisbare schakel in een goed lopende (project)organisatie.

Met sportieve groet,

Henk Mengers

Loopgroep Zandloper.

Afrikanen melden zich bij Kramp Run in Varsseveld

De start van de TopRun in een vorige editie (foto Dick Lubbers)

Het topveld voor de 11e editie van de Kramp Run in Varsseveld krijgt vorm. Twee Ethiopiërs en twee Marokkanen hebben hun deelname op zaterdag 9 september bevestigd. Een tijd onder de 14 minuten op de 5 kilometer, en dus een parcoursrecord, lijkt realistisch.

Olympische kanshebbers

De Ethiopiër Mustefa Kedir Tebo maakt grote kans op de winst tijdens de Ducona PET Packaging TopRun. 2:07.49 op de marathon is zijn beste tijd, gelopen in 2021 in Rotterdam, toen hij zestiende werd. Ook zijn 14:15 op de 5 kilometer is snel te noemen. Tebo is tegen alle weersomstandigheden bestendig, want hij werd dit jaar derde in een koude Mastboscross, waarna hij de snikhete 10 kilometer in Voorthuizen op naam schreef. Zijn landgenoot en vriend Getachew Niguse staat eveneens op de startlijst. Tebo en Niguse vonden elkaar in het asielzoekerscentrum in Boxtel, waar ze niet meer als burgers van hun moederland werden gezien. De Ethiopiërs, met de droom ooit een Nederlandse Olympische medaille te winnen, zullen elkaar naar een tijd onder de 14:00 minuten proberen te helpen. De Marokkaan Mahdi Grich kan eveneens meedoen voor een razendsnelle tijd op de vijf rondes van een kilometer in Varsseveld. Zijn landgenoot Driss Gharib is ook van de partij op 9 september, alvorens hij een dag later in de Singelloop Enschede zal starten. De vier Afrikaanse topatleten gaan de strijd aan met Filmon Tesfu. De atleet uit Den Helder zal zijn parcoursrecord van 14:01 willen verdedigen. Tesfu liet al weten ook naar een tijd onder de 14 minuten op zoek te zijn. Stefan Scanu, coördinator van de Ducona PET Packaging TopRun, is blij met de internationale deelname. “Er gaat weer een sterk veld op jacht naar het parcoursrecord in Varsseveld. Ook tussen de regionale toppers gaat het een mooie strijd worden. In totaal staat de teller van de Kramp Run momenteel op ruim 500 deelnemers.”

Gert-Jan Wassink

Mede-oprichter én geboren Varssevelder Gert-Jan Wassink zal dit jaar wederom starten tijdens de Kramp Run. Wassink, voormalig Europese toploper op de cross, beleefde zijn hoogtepunt in de wedstrijd in 2016. Toen hield de publiekslieveling in de eindsprint de Belg Kim Ruell van de overwinning. Ook dit jaar gaan enkele snelle Belgen de strijd aan voor de ereplaatsen. Yannick Michiels stond al meerdere keren aan de startlijn, met een derde plaats als beste resultaat. Sander Vercauteren pakte vorig jaar punten in de premiesprint tijdens de Kramp Run en werd uiteindelijk zevende. Met een persoonlijk record van 13:53 op de baan zou ook hij mee kunnen doen voor de top drie. Zijn vriendin Julie Voet is één van de kanshebbers in de vrouwenwedstrijd. De pas 19-jarige Belgische werd vorig jaar derde in Varsseveld, maar lijkt nu beter in vorm. Ze is de regerend nationaal kampioene onder 20 jaar en een groot talent met een persoonlijk record van 16:30 minuten. Haar voornaamste concurrente wordt Vera de Vries, die eerder al haar deelname bevestigde. De Vries is de titelverdedigster tijdens de 11e editie.

Gratis deelname

De Ducona PET Packaging TopRun, het spektakelstuk tijdens de Kramp Run, vindt plaats om 18:30 uur. Onderdeel hiervan is het Achterhoeks Kampioenschap 5 kilometer, met prijzen voor de snelste drie dames en heren uit de regio. De Kramp Run Varsseveld start zaterdag 9 september met de KidsRun (1 kilometer) en JeugdRun (2 kilometer). De organisatie vindt dat elk kind moet kunnen meedoen en heeft daarom besloten dat deelname aan de jeugdlopen gratis is. Daarop volgt de FrameRun, waarin atleten met een beperking rondes om de kerk in Varsseveld afleggen. Het populairste onderdeel is de Business- en RecreantenRun van 5 kilometer. Dit parcours loopt door de hallen van Svedex en Kramp. Atleten die onder de 17 minuten (mannen) of 21 minuten (vrouwen) lopen op de 5 kilometer kunnen zich via toprun@kramprunvarsseveld.nl aanmelden voor de Ducona PET Packaging TopRun. De Kramp Run bestaat uit een samenwerking tussen Kramp, de atletiekverenigingen AVA ’70, Atletico ’73 en ARGO Atletiek en de stichting Kanjers voor Kanjers. Alle informatie en inschrijven vind je op www.kramprunvarsseveld.nl

Organisatie Triathlon Aalten zet er een punt achter!

De start van de achtste triathlon in 2019

Helaas, aan al het goede komt een eind.

Wie had gedacht dat de triathlonsport zoveel los kon maken in Aalten en (wijde) omgeving? De Triathlon Aalten heeft sinds 2016 elk jaar honderden deelnemers kennis laten maken met de klassieker van zwemmen- fietsen- lopen. Ieder jaar enthousiaste reacties en deelnemers van alle soorten en maten. Maar nu is de finish bereikt.

De organisatie van de Triathlon Aalten zet er een punt achter. Met alles wat er nodig is om een triathlon te organiseren is het lastig geworden om dit rendabel te houden. Daarnaast is ook blauwalg in de Slingeplas, zoals afgelopen editie, een probleem.

Daarom willen wij op deze wijze alle sponsoren en vrijwilligers, die ons op welke manier dan ook hebben gesteund en/of hebben geholpen hartelijk bedanken.

Dat maakt wel dat de afgelopen editie, waar we het zwemmen moesten schrappen, ons niet helemaal een tevreden afsluiting biedt. Dus we hebben het idee opgevat om als finale een virtuele triathlon-editie neer te zetten. Nog één keer er voor gaan, op alle fronten, in het water, op de fiets en rennend.

Doe je mee? Zodra het Slingeplaswater weer helemaal top is, zetten we de editie open. Dat wil zeggen, dan heb je een week de tijd om op en rond de Slingeplas het parcours af te leggen. Upload je tijd naar onze website. En aan het eind van die week publiceren wij de uitslagenlijst.

Wanneer exact? Hou onze Triathlon Aalten-socials in de gaten. Daar maken we binnenkort de wedstrijdweek bekend.

Theo's bloemenperkje

Theo poseert minutenlang in een soort van Zen-houding bij het gekleurde bloemenveldje

AVA`70 staat al jaren bekend als een “erkend leerbedrijf” en ontving hiervoor inmiddels meerdere certificaten. Niet alleen eigen trainers krijgen een vakkundige basistraining om een groep te kunnen begeleiden, maar ook leerlingen van diverse opleidingen wordt de kans geboden om hun stageperiode bij AVA`70 te lopen. Daarnaast is er de club alles aan de gelegen om de aanwezige talenten bij de leden zo optimaal mogelijk tot bloei te laten komen. Er wordt hierbij gedacht in mogelijkheden en het blijkt dat velen deze kansen met beide handen aangrijpen.

We schrijven dinsdagavond 25 juli jl. even na 20.00 uur. De grote B-Selectie van Marco komt binnendruppelen na een fijne duurloop door het Daalse land. Op de baan werkt de A-groep een pittige training af, terwijl op het midden van de baan de jeugd bezig is met het afwerken van technische nummers. Uit het krachthonk klinkt een luide beat, afgewisseld met oerkreten. Ja, u leest het goed… ook in de zomerperiode wordt er bij AVA`70 volop doorgetraind. De vakanties van het trainerskorps wordt in overleg volledig op elkaar afgestemd, zodat de reguliere trainingen gewoon door kunnen gaan. Hoe mooi is dat…

Maar wat valt er nog meer op? Lane 4 van de atletiekbaan is deze avond gereserveerd voor “team Hoftijzer”. Een viertal jeugdige en ambitieuze jongeren werken aan een project dat hordenloper Jop ver, heel ver moet gaan brengen. De bijzonder talentvolle atleet heeft versterking in zijn begeleidingsstaf en dit betreft coach Joost Lammers, materiaalman Mick Wagener en social media-man Mees Prinsen. Het kwartet werkt al geweldig samen en deze mooie avond staat het perfectioneren van de start op het programma. Het startblok wordt regelmatig bijgesteld, de trainer geeft aanwijzingen en alles wordt op beeld vastgelegd. Jop Hoftijzer laat al zijn kunnen zien, vliegt uit de startblokken en zoeft over de horden. Prachtig om die gasten zo bezig te zien en geweldig dat ze door de club gefaciliteerd worden en alle vier op verschillende terreinen hun talenten kunnen tonen.

Er gebeurt op dit tijdstip echter veel meer, want barjuffrouw Petra van Wijk laat zien dat ze ook van alle markten thuis is. Ze schenkt deze avond niet alleen met alle liefde heerlijke Beukenhorst koffie of serveert koele, alcoholvrije Erdinger. Nee, de praatgrage en uiterst talentvolle vrijwilligster besluit ook even de ramen van de grote terrasdeuren te soppen. De scholeksters, die graag op de buitenplaats van AVA`70 verblijven, hebben er weer een zooitje van gemaakt. Hoe het kan is niet helemaal duidelijk maar het glas van de pui is volledig bevuild. Petra toont echter al haar kunnen en in een vloeiende beweging haalt ze de trekker over het glas, dat streeploos en blinkend weer in de zonnetje straalt.

Maar we zijn er nog niet, want als erkend leerbedrijf mag je bij AVA`70 ook best volledig buiten de lijntjes kleuren om je talenten te tonen en tot uiting te laten komen. En dit is het geval bij Theo Stronks. De altijd goedlachse senior heeft bij de club natuurlijk al vele jaren een geweldige staat van dienst en krijgt ook van iedereen heel veel speelruimte. En verdomd als het niet waar is…. wat Theo onderneemt, scoort altijd, dus dan heb je wel een bak krediet opgebouwd. Van de kilometervreter is bekend dat hij naast hardlopen ook bijzonder geïnteresseerd is in fauna, maar met name flora. Bij elke duurloop geeft hij zijn ogen de kost om nog wat fleurigs en geurigs te spotten. Hij weet er ook razend veel van, dus deelt hij zijn informatie ook graag met zijn kompanen. Graag wilde hij ook zijn talenten op dit gebied delen met alle clubgenoten en vroeg bij het bestuur toestemming om zijn liefde voor bloemen te tonen. “Zou ik een mooi veldje met een mengsel van wildbloemen mogen inrichten, zo liet hij weten?”

Tsja, dan ga je als preses natuurlijk snel door je hoeven en Theo kreeg zonder tegenstemmen alle ruimte om zijn talenten te showen. Uiteraard greep hij deze kans volledig met beide handen aan. Op een prachtige A-locatie van de atletiekaccommodatie van AVA`70 zaaide de veteraan met liefde een paar zakjes zaad dat uiteindelijk moest leiden tot een prachtig gevarieerde mix van fleurige en kleurige bloemen. Theo had het prieeltje nauwkeurig afgezet en menigeen was wel razend benieuwd, wat er uiteindelijk allemaal tot bloei zou komen? We zijn inmiddels een aantal weken verder en het resultaat is werkelijk verbluffend. De bloemenpracht is inmiddels beveiligd door een drietal camera`s, die Stronks vanuit zijn huiskamer kan volgen. Het is immers niet de bedoeling dat het bloemenperkje verandert in een pluktuin, dus enige controle blijkt dan wel noodzakelijk.

Voorafgaand aan elke training loopt de talentvolle bloementeler met een klein gietertje naar zijn domein om, waar nodig, extra water te verstrekken. Na afloop van de duurloop of baansessie gaat Theo wederom naar de bloemenpracht en poseert minutenlang in een soort van Zen-houding bij het gekleurde bloemenveldje. Uiteraard is men bij AVA`70 ook erg blij met het eindresultaat en met name van het feit dat er weer een talentvol lid met succes erg fraai resultaat heeft geboekt. Als erkend leerbedrijf levert dit de vereniging zeker weer een aantal bonuspunten op en hopelijk ook extra motivatie op bij de leden om je talenten te tonen! Pak de kansen en denk in mogelijkheden. (FR)          

AVA'70 clubhelden in actie bij Zwarte Cross in Lichtenvoorde

Een rustmomentje voor enkele clubhelden

De dampen van de Zwarte Cross zijn weer neergedaald en het grootste openluchtfestival van Nederland wordt op dit moment weer ontmanteld. Het ging er weer 4 dagen heftig aan toe en een peloton AVA`70-leden heeft weer een mooie bijdrage geleverd achter en voor de schermen. Natuurlijk om te proosten en te feesten, maar ook om de organisatie te ondersteunen. Al jaren is AVA`70 van de partij om vrijwilligerswerk te doen en de Feestfabriek zorgde ook dit keer voor de verschillende klussen die verricht moesten worden. En met succes….

Op donderdagmiddag begon een trio clubgenoten met het scannen van polsbandjes op de camping. De gasten komen van heinde en ver en zijn helemaal klaar voor een langweekendje uit. De stemming is vaak opperbest en dat is natuurlijk een erg prettige ambiance om in te werken. Je hebt bovendien veel te kijken en te lezen, want de veelkleurige sleurhutten zijn in veel gevallen sieraden voor elke camping….. Natuurlijk moeten de voertuigen, maar ook autobezitters, fietsers, scootmobielen en wandelaars het festivalterrein veilig kunnen bereiken, dus een zeer ervaren duo was aangewezen om deze verantwoorde taak uit te voeren. Om alle 32.208 campinggasten van het allerlaatste Zwarte Crossnieuws te voorzien, worden er krantenbezorgers ingezet. Omdat AVA`70 natuurlijk als hardloopvereniging een uitstekend tempo kan onderhouden werden er naar liefst 10 medewerkers gerekruteerd voor deze belangrijke job. Een meesterlijke zet van de organisatie, want het journaal werd in no-time verspreidt over het uitgestrekte terrein. Bijzonder gezellig, maar ook af en toe gevaarlijk, want de haringen staan te pas en te onpas in de grond, terwijl de scheerlijnen af en toe voor tricky situaties zorgde. Ongevallenschade leverde het niet op, wel veel humor en gezelligheid. Om alle kelen te smeren moest de bierkraan wagenwijd open worden gezet en ook daar leverde AVA`70 bij een tweetal punten goed en vooral dankbaar werk.

De Feestfabriek heeft ook in 2023 weer een mooie club AVA-janen in kunnen zetten en over het algemeen verliep alles heel soepeltjes. Tamara Brockotter maakte haar debuut als verbinder tussen organisatie en AVA`70 en deed dit met verve.

In juli 2024 zijn er weer nieuwe kansen en mogelijkheden voor de AVA-leden om hun talenten te tonen op de Zwarte Cross en reken er maar gerust op dat dit weer gaat gebeuren. (FR)

AVA'70 is weer even 'hot news'

Orgel Joke en haar manager Maria

Als lid van AVA`70 moet je soms het lef hebben om buiten de lijntjes te kleuren. Even uit de vertrouwde comfortzone te lopen. Dat gebeurde op vrijdag 21 juli jl. in alle vroegte….

Om even voor 06.00 uur in de ochtend vertrok er een klein pelotonnetje AVA-janen op de fiets naar het terrein van de Zwarte Cross met de wetenschap dat in ieder geval te tap nog dicht zou zijn. Nee, het was op deze prachtige ochtend “serious business”, want de club ging zich voor een aantal uren storten op het vrijwilligerswerk. En als ze bij AVA`70 ergens goed in zijn…. Zo zal de organisatie van het festival gedacht hebben. Het tiental werd opgezadeld met een zeker niet te onderschatten job, namelijk het bezorgen van het Zwarte Cross-nieuws op de camping. Niet verbaal of digitaal, maar gewoon op papier. Het gezelschap kreeg dus eigenlijk een ordinaire krantenwijk en met dik 28.346 lezers een beste kluif.

Maar gelukkig had teamcaptain Frank een ijzersterke formatie tot zijn beschikking, samengesteld uit jonge honden en oude hap. Het moest al wel heel gek gaan lopen als dit geen succes werd. Er deed zich gelijk al een probleempje voor, want namens de organisatie was een nieuwkomer naar voren geschoven en laten we hem voor het gemak even Hans noemen. Het had er alle schijn van dat hij zomaar in het diepe werd gegooid, want hij was als enigste stik zenuwachtig. Gelukkig was de redding nabij, want Hansie had gelijk al innig contact met de zorgzame Jerrel, die de inmiddels lichtelijk overspannen vent op het juiste pad hielp.

De camping was in 4 sectoren verdeeld en de groep in vijven. Tsja, en als je een beetje kunt tellen, voel je aankomen dat dit niet goed komt. Michiel Wellink had al even de nachtelijke sfeer geproefd op de camping en bleek het uitgelezen bindmiddel te zijn met de overige tentbewoners. Niets was aan het toeval overgelaten, want er gebeuren op de camping soms best wel zaken, die het daglicht eigenlijk niet kunnen verdragen. Daarom was Joppe Roos ook van de partij. De jonge social mediamagnaat staat altijd op scherp om de beelden vast te leggen en dat was voor de overige krantenbezorgers natuurlijk een geruststellende gedachte. En mochten er toch problemen dreigen, dan zou Gertjan Bentert zeker de redder in nood zijn. De krachtpatser laat nooit met zich sollen, dus de slaapkoppen waren gewaarschuwd. Ze toonden zich tijdens het bezorgen overigens uiterst vriendelijk en belangstellend. Met name Erwin Wamelink ging veelvuldig het gesprek aan met de gasten, die van heinde en ver bleken te komen en dus kon de sympathieke onderwijzer zijn topografische kennis lekker ophalen. Dit zorgde er overigens wel voor, dat de blonde Keniaan niet verder kwam dan het uitreiken van liefst 4 kranten. Afijn, hij kan het hebben.

Wie wel een toppertje bleek te zijn, was Johan Assink. De grijze eminentie heeft een gigantische hoge aaibaarheidsfactor en dat leverde hem ontzaglijk veel waardering op. Johan bleef roepen “het laatste nieuws leest u hier”, en de adspirantlezers stonden werkelijk in de rij om te spotten of ze zelf de voorpagina hadden gehaald. Geert Wevers had een heel ander doel, namelijk het reserveren van een plekje op de satijnen divan in de loungeroom van Grasnopolsky. Een uitdaging die hij met verve aanging en met een positief resultaat. Het maken van een praatje, het drinken van een beker koffie, het scoren van een broodje kaas, het leggen van contacten…Wevers scoorde hierbij veel meer punten, dan hij kranten bezorgde, maar het kon allemaal op deze geweldige morgen.

En raadt eens wie we ook nog live mochten ontmoeten? Orgel Joke en haar manager, Maria! De razend populaire artieste kreeg `s morgens te horen dat haar optreden bij verzorgingstehuis “het Krakkemikje” was afgezegd en ze besloot razendsnel te schakelen en ging met haar hartsvriendin linea directa naar het grootste muzikale Openluchttheater van het land. In de ontbijtzaal van het majestueuze Grasnopolsky, gaf Orgel Joke gewoon even een heel fijn mini-concert voor de totaal verraste aanwezigen. Uiteraard volgde een daverend applaus en sleet manager Maria de 4 doosjes CD`s in no-time.

Terug, waar we voor kwamen… De AVA`70-toppers hadden alle gleuven gevuld en hoewel er nog een flinke pallet kranten over was, zat de megaklus er op. De evaluatie verliep soepeltjes, want de nieuwe abonnementen stroomden binnen. De “hot news-bezorgers” hadden zich van hun allerbeste kant laten zien en er waren weer veel nieuwe vrienden en vriendinnen gemaakt. AVA`70 is natuurlijk al jaren een begrip bij de organisatie en ook in 2024 zal men zeker niet om onze club heen kunnen.

Het tiental keek zeer tevreden terug op een fijne samenwerking en heeft ervaren hoe leuk en simpel vrijwilligerswerk kan zijn! (FR)   

AVA'70 B-selectie viert 8e Zomeretappe

De B-selectie van AVA'70

Marco’s Mooiste: De Bekkendelle

Toen op dinsdagmorgen 18 juli jl. om exact 07.17 uur bekend werd dat de 8e zomeravondetappe van de B-selectie van AVA`70 de Bekkendelle zou gaan doorkruisen, leverde dit verschillende reacties op bij de trouwe volgelingen van trainert Marco van Rijs. Gefoeter bij de één, die met zijn sleurhut op de camping in Sibculo verbleef en dit fantastische hardloopavontuur zou moeten missen. Sterker nog, er stond op het park die avond een oergezellig klootschietavontuur op het programma en dan doet het natuurlijk nog meer pijn dat je niet kunt gaan lopen met de maatjes in het mooiste gedeelte van Nederland. Uiteraard ging er aan de ontbijttafel van de thuisblijvers enorm gejuich op bij het lezen van het programma, dat er die avond zou gaan volgen. Hier wil je immers altijd bij zijn..

De Candyman nam natuurlijk wel enig risico om deze prachtige route op de agenda te zetten. Zijn grootse imago kan wel een deukje hebben, maar hij ging nu wel heel ver. Zeker toen bleek, dat er een volledig nieuw parcours zou worden afgelegd, met de mooiste paadjes en veel verrassende elementen. Extra zout in de wonden voor de vakantievierders dus, maar wel een enerverend vooruitzicht voor de aanwezige dravers. Het waren er op deze zonnige avond gewoon weer 22 en daarnaast completeerde Marco zelf als gids van de groep natuurlijk, die ook nog was aangevuld met bezemfietser Piet. Oftewel, er was niets aan het toeval overgelaten en de avond kon al niet meer stuk, terwijl er nog geen meter was afgelegd.

Even na 19.00 uur vertrok het gezelschap in de richting van de eerste groene strook, waar het waaibomenhout werkelijk overal verspreid lag. Het tempo zakte in, hier en daar waren er al bijna-valpartijen en het duo fietsers moest al veelvuldig uit het zadel en van de pedalen om het stalen ros over de gestrekte stammen heen te tillen. Marco had als bedenker van dit alles al direct de grootste lol en pakte zijn I-phone er regelmatig bij voor het schieten van hele fijne plaatjes. Toen hij het toestel net weer had opgeborgen, miste hij maar net het moment dat een trouwe volgeling voor het mos smakte. De lichamelijke schade bleek mee te vallen en de lach op het gezicht was al snel terug. Pietje, zorgzaam als altijd, had inmiddels zijn bagagedrager klaargemaakt als uitrustplek met een fijn kussentje. Het duurde maar even en toen werd er al dankbaar gebruik van gemaakt. De lange sliert dravers trailde rustig verder door het Wooldse land. Via de illustere Brinkeweg draaide de groep de Bekkendelle in, waar de vogels het hoogste lied floten en de eekhoorntjes van boom naar boom klauterden. Deze natuurrijke passage kan altijd gerust beschouwd worden als het mekka van de streek en behoort zonder twijfel tot het mooiste dat Nederland te bieden heeft. De huisfotograaf laste in allerijl een rustmoment is voor een heuse fotoshoot. De shirtjes werd even recht getrokken en een enkeling wreef zich nog snel even het gezicht droog. Alles voor het perfecte plaatje…

Slalommend tussen de bomen door is het ook nog opletten geblazen, want de boomwortels laten zich overal heel duidelijk zien, maar kan niet voorkomen dat er her en der hampelend en struikelend de strijdbare atleten hun route afwerken. Voor de beide meefietsers is het helemaal behelpen, want ze stuiteren links en rechts tussen het struikgewas door. De finish leek in zicht, tenminste dat bleek uit de klokjes, die inmiddels dik 10 kilometer als gelopen afstand aangaven. Maar de coach had nog best wat in petto. Eerst moest er nog een kruip-door-sluip-door-pad gekruist worden, waar distels en Japans duizendschoon weelderig bleek te groeien. Daarnaast bleek de ondergrond verre van vlak te zijn en kregen de vermoeide enkels klap naar klap.

De echte traillopers bleken goed bestand tegen de omstandigheden, de rest volgde behoedzaam en de het duo op het stalen ros stuiterde van kuil naar kuil. De kontjen en het klokkenspel van beide heren had het zwaar te verduren, maar ze peddelden dapper door. De apotheose was inmiddels inzicht, want de roemruchte vuilnisbelt doemde voor het oog van de camera op. Nog eenmaal werd alles op alles gezet en in het eigen tempo mochten de volgelingen de pittige pukkel beklimmen. Zuchtend en zwetend kwamen de meesten boven en de afdaling richting de finish verliep eigenlijk best soepel. Aan een prachtig hardloopavontuur kwam een einde en trainer van Rijs werd werkelijk bedolven onder de complimenten. Altijd goed voor zijn ego, natuurlijk en glimlachend van oor tot oor, knupte hij zijn mountainbike weer op de auto. “Marco`s Mooiste” was er absoluut één van de buitencategorie en zal bij menigeen in de favoriete top 10 zeker een plaatsje krijgen. (FR)

Tijmen Wisselink was dichtbij stoppen, nu dichtbij NK-medaille

Tijmen Wisselink tijdens het afgelopen NK U20

Zelhemmer weet weer waarom hij “verliefd is op de sport”

Tijdens de NK atletiek onder 20 jaar was Tijmen Wisselink één van de medaillekandidaten. De Zelhemmer keerde de baan af met plezier en plaats vier.

Zondag 25 juni, 16:28 uur, Bergen op Zoom. Het kwik stijgt boven de 30 graden uit als de NK-finale over 1500 meter plaatsvindt. Tijmen Wisselink heeft dan al drie races in de benen: kwalificaties 800 meter, finale 800 meter en, slechts drie uur later, de kwalificaties 1500 meter. Op dat eerste looponderdeel eindigde hij na een flinke eindsprint als vierde. Op koers voor brons. Aan zijn optreden van 2021, toen hij Nederlands kampioen in de klasse onder 18 jaar werd, kon Wisselink niet tippen. “Natuurlijk baalde ik even van de vierde plek. Maar daarna kwam de gedachte in mijn hoofd om de 1500 m ook nog te gaan doen, gewoon omdat ik er plezier aan beleef. Ik ging met iedereen het gesprek aan over de race, dat is mijn manier van “focussen”. Ik praat de spanning als het ware van mij af. Uiteindelijk ben ik erg blij met mijn prestaties dit NK.” Op de 800 meter liep de 19-jarige atleet naar plaats vier en zijn beste seizoenstijd, tiende werd hij op de 1500 meter. Toen hij zondagmiddag op de baan in Bergen op Zoom finishte, voelde Wisselink zich erg gelukkig. “Ik wist weer waarom ik verliefd ben op de atletieksport. Het was een zwaar weekend: vier races in drie dagen. Een uitputtingsslag, zowel fysiek als mentaal. Maar ik betrapte mezelf er op dat ik het met een lach onderging.”

Mentaal

Wisselink kende een wisselende aanloop naar het baanseizoen. Even was hij zelfs dichtbij stoppen. “Ik heb het overwogen, omdat het mentaal niet lekker liep. De resultaten op school en atletiekbaan waren minder. Na veel overleg ben ik even minder gaan trainen. Het kon niet langer zo.” Na drie weken serieus trainen pakte hij brons op het NK 1500 meter indoor. Die februaridag in Apeldoorn viel alles weer even op z’n plaats voor Wisselink. Met een tekstje achterop z’n startnummer bedankte hij via de livestream familie en trainer Stefan Scanu. Op trainingsstage in Portugal draaide hij daarna weer goede trainingen, ondanks verstuikte enkel. “Gelukkig kon ik in die tijd mijn studie Verpleegkunde wat makkelijker combineren met hardlopen. Nu kan ik gebruikmaken van een zogenaamde topsportregeling, al doe ik dat niet veel.” Naast studeren werkt Wisselink in de ouderenzorg. Hardlopen is zijn uitlaatklep. “Ik kan er alles in kwijt, alleen zegt het nooit wat terug. Na een drukke dag is een rondje lopen heerlijk om het hoofd leeg te maken. Een uiterste is een temposessie: jezelf helemaal stuk lopen, tot aan kotsen toe. Tijdens het lopen kan ik daar niet van genieten, maar terugkijkend geeft zo’n training een boost. De variatie tussen de 800 en 1500 meter bevalt mij momenteel erg goed. Eerste keuze is nu de 800. Daarop presteer ik beter.” De meervoudig NK-medaillewinnaar denkt dat er dit jaar nog rek zit op die afstand. Op de 1500 meter ziet hij een PR (3:50.42) minder realistisch. ”Onder de 3:55 moet lukken. Hier ga ik 15 juli in het Belgische Heusden een poging voor doen. Ik sluit het wedstrijdseizoen af bij de Kramp Run in september. Maar eerst nog een competitiewedstrijd voor mijn club ARGO. Eigenlijk was het doel de limiet voor de EK atletiek U20 lopen. Dit kan nog steeds, al schat ik de kans klein. Plezier behouden is echter het allerbelangrijkste. Hopelijk kan ik volgend jaar de stap zetten naar de top onder 23 jaar.”

Tijn Piest/De Gelderlander

Verslag van de 35e Roruper Abendlauf in Dülmen(D)

vlnr Ruud Naastepad, Henk Mengers, Maurice Magis, Roel Rusink en Ferry Koops

HeHa najaar 2023

Bij het ouder worden is het fijn dat sommige zaken hetzelfde blijven. Hierbij voelt het dat we nog niet uit de tijd zijn! Vrijdagavond reden we met 2 auto’s de grens over, om in Dulmen een halve marathon te lopen. Bij het betreden van het startterrein zochten mijn zintuigen meteen naar een bierwagen en de geur van bradworst. Aan dat verwachtingspatroon werd meteen voldaan. Voor de laatste vanzelfsprekendheid was het even zoeken, maar gelukkig onder de bekende hoofdoek zagen we Hans Monasso met zijn kenmerkende glimlach staan.

Bij Loopgroep Zandloper kennen we inmiddels de traditie dat we twee keer per jaar een HeHa groep begeleiden naar een Hele of Halve marathon. In het voorjaar hadden we een groep van ruim 40 lopers, Komend najaar starten we ca. 30 deelnemers. De wedstrijd in Dulmen was het startmoment voor de Hele marathon van Eindhoven, Berlijn of New York. Na de zomervakantie starten we met de voorbereiding op de halve van Eindhoven, Doetinchem of Lissabon.

De laatste 20 jaar was het een soort zekerheid, dat ik het hele jaar door als “lange afstandloper” wel een halve marathon “in de benen” heb. Na de halve van Enschede in april jl. heb ik nauwelijks nog langere duurlopen gedaan. Nu niet voluit gestart en tot de 18km ging het voorspoedig. Opeens springt er van achter een dikke boom, een lelijke vrouw met een dikke pukkel op de neus, met in haar handen een grote hamer. Ik kon nog net een hamerslag ontwijken. (variatie op; man met de hamer).

Mijn eigenwijsheid won het van mijn ongemak. Hopelijk wordt mijn finishfoto niet openbaar, want dan is mijn reputatie als techniektrainer niet meer houdbaar. Conclusie: een traditionele Duitse hardloopwedstijd is van harte aanbevolen!

Groet Henk Mengers

Uitslagen van de 35e Roruper Abendlauf in Dülmen(D)

Vrijdagavond 14 juli

Uitslagen Aaltense atleten:

10 kilometer: Niek Weevers 47.41 min, Petra Hoezen 50.14 min

Halve Marathon: Roel Rusink 1:39.18, Hans Monasso 1:48.46, Maurice Magis 1:49.41, Henk Mengers 1:50.42, Ruud Naastepad 1:53.02, Ferry Koops 2:01.52

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Ga meer fietsen om sneller te lopen

Ga meer fietsen om sneller te lopen

We zien steeds vaker toplopers ook veel op de racefiets trainen. Zo maakte Michel Butter in zijn laatste marathon voorbereiding ook veel kilometers op zijn racefiets en mountainbike. Nienke Brinkman fietste 180 kilometer van Zurich naar haar hoogtestage in Sankt Moritz. Waarom doen toplopers dat en heeft het voor iedereen zin om naast het hardlopen ook een rondje op de racefiets of mountainbike te maken? Lees hieronder waarom en hoe je fietsen kunt inzetten om een snellere loper te worden en geven we de vijf belangrijkste voordelen.

Je gebruikt bij hardlopen en fietsen deels andere spieren, bij hardlopen vooral de spieren aan de voorkant van je benen, bij fietsen de spieren aan de achterkant. Toch passen hardlopen en fietsen bij elkaar en kan het zelfs een hele goede toevoeging zijn. ‘Een spier merkt het verschil niet tussen fietsen of lopen, wat qua beweging erg op elkaar lijkt. Een spier merkt alleen dat hij aan het aan- en ontspannen is’, zegt Louis Delahaije, toptrainer van verschillende Olympiërs.

Meer trainingsuren

Door fietsen toe te voegen aan je trainingsprogramma vergroot je het totaal aantal trainingsuren. (Nog) meer hardlopen vergroot het risico op blessures, de impact van fietsen op je spieren en pezen is een stuk lager. Tijdens aerobe training wordt het grootste deel van de energie die je spiercellen nodig hebben, geleverd door de mitochondriën. Mitochondriën zijn verbrandingsovens in je cel. Hoe meer mitochondriën je hebt per gram spierweefsel, hoe sneller en efficiënter energie kan worden vrijgemaakt. Ook wordt er minder melkzuur geproduceerd. Meer trainen betekent simpel gezegd dat je meer en beter functionerende mitochondriën krijgt. Hierdoor verbetert je aerobe vermogen. Onderzoek toont aan dat je de hogere trainingsomvang minimaal zes weken moet volhouden voordat je het effect ervaart.

Meer trainingsuren maken dus, maar hoe?

Meer lopen is niet zonder risico, het kan leiden tot meer blessures. Zeker als je te snel opbouwt. Volgens Louis Delahaije is fietsen een ongelooflijk goede aanvulling op lopen: ‘De spier merkt het verschil niet tussen fietsen en lopen. Dus je verbetert je aerobe (loop)vermogen ook gewoon met fietsen naast het lopen. En het blessurerisico is lager, omdat je met fiets geen schokbelasting op je spieren, pezen en gewrichten hebt.’

Het toevoegen van fietsen adviseert hij ook aan toplopers. Louis vindt dat marathonlopers relatief weinig uren trainen. Hij geeft als voorbeeld: ‘Een top 1500 meter zwemmer traint 20-25 uur per week, een triatleet op de olympische afstand traint 20-25 uur per week, een wielrenner traint 20-25 uur per week. Maar een marathonloper traint ‘maar’ 14-15 uur in de week. Je kunt niet (nog) meer lopen, want met 14 uur lopen toplopers al meer dan 180 km in de week. Meer lopen houdt je lichaam niet vol. Het toevoegen van fietsen helpt je dus meer uren te maken en zo train je het hart long systeem’.  Fietsen, maar ook de crosstrainer of Eliptigo is gewoon trainen, je hoeft dit niet als minderwaardig te zien.

Hoe voeg je fietsen toe aan je training?

Er zijn verschillende manieren of redenen om fietsen toe te voegen aan je looptraining. De belangrijkste reden is dus die van de aerobe aanpassing voor het aanmaken van meer mitochondriën. Doe dit vooral in je de fase waarin je je algemene ‘fitheid’ traint alvorens de specifieke fase in te gaan. Maar ook in de specifieke marathon of wedstrijd voorbereidingsfase kun je blijven fietsen, zeker als je al gewend bent geraakt aan het fietsen als extra training of vervangend voor een looptraining.

Met rustige fietstrainingen bereid je het aantal uren training uit of vervang je de meer belastende looptrainingen. Je hartslag is sowieso lager op de fiets maar dat is prima. Als je in de fitheidsfase genoeg uren maakt kun je daarna specifiek trainen voor je doel. Louis: ‘Lopers kijken altijd naar het aantal kilometers in de week. Ik kijk echter naar het totaal aantal uren. Ik heb prachtige voorbeelden van atleten die heel weinig gelopen hebben, maar veel gefietst en daar heel succesvol mee zijn.’

Een andere manier om fietsen in te zetten in je programma is het op specifieke momenten te gebruiken. Fietsen kan dan een bepaalde looptraining vervangen, als je merkt dat die altijd problemen oplevert. Bijvoorbeeld de looptraining na een zware baantraining. Hersteltrainingen op de fiets na een wedstrijd of na zware tempo training is een uitstekend alternatief voor hardlopen. Tijdens het fietsen wordt de bloedtoevoer naar de spieren in je benen verhoogd en dus worden afvalstoffen als melkzuur afgevoerd. Daarnaast is fietsen gewoon een lekkere afwisseling.

De vijf voordelen van fietsen voor hardlopers

-Verbetert je VO2 max. Het helpt je ‘aëroob vermogen’ te verbeteren. Hoe hoger je VO2 Max, hoe meer zuurstof je spieren bereikt en hoe sneller of langer je kunt hardlopen.

-Minder belastend voor je lichaam. De schokbelasting op je pezen, spieren en gewrichten is tijdens het hardlopen hoog. Fietsen zal je conditie doen verbeteren en je beenspieren versterken, zonder deze hoge schokbelasting. Meer trainen zonder een verhoogde kans op blessures.

-Zorgt voor afwisseling. Naast al dat hardlopen ook af en toe op je racefiets of mountainbike springen zorgt voor afwisseling. Een andere activiteit en een groter (en nieuw) rondje, zorgt voor een leuke afwisseling in je trainingsprogramma.

-Bevordert herstel. Fietsen als hersteltraining is perfect om de bloedtoevoer naar de spieren in je benen te verhogen, zonder je spieren te belasten met harde klappen op het asfalt.

-Toch trainen ondanks blessure. Als loper heb je helaas af en toe te maken met een blessure en kun je niet hardlopen. Fietsen is een minder belastende manier van trainen. Hierdoor is het vaak mogelijk om met een hardloopblessure wel te fietsen. Zo houd je je conditie dus op peil. (bron)

Roos ziet mijlen voor kilometers aan

Frank Roos

Elke donderdagavond vertrekt om kwart over zeven een groepje lopers vanaf AVA die niet altijd in een vast stramien willen lopen. Onder de bezielende leiding van Peter wordt er gecrost door bosjes en singels, langs maaipaden en ook wel eens op plekken waar niemand ooit komt… Peter weet overal de weg en brengt zijn groepje altijd weer veilig terug. De Dravers en Vrijbuiters noemen ze zich, daarvoor de Kneuzengroep en daarvoor mocht het helemaal geen naam hebben. Gezelligheid is troef, maar ook snoeiharde versnellingen worden op zijn tijd niet geschuwd.

Het groepje bestaat uit een bont gezelschap waarbij, naast Peter, ook Frank R. vaste klant is. Waar de vrolijke krullenbol (zoals hij zich in zijn stukjes zelf graag omschrijft) dinsdags nog een strakke discipline hanteert als hij een B-groep begeleid gaat dat donderdags compleet overboord. De gesprekken gaan overal en vooral nergens over en de aanwijzingen van coach Peter worden stelselmatig in de wind geslagen. Eigenlijk hoor je hem de hele tijd boven alles uit, dus luisteren wordt dan ook moeilijk. Compensatiegedrag voor zijn verantwoordelijke baan bij Estinea zullen we maar zeggen.

Onlangs was Frank R. echter zomaar een week niet aanwezig, zonder opgave van reden. Enige ongerustheid leek op zijn plaats, maar na even speuren op de sociale media bij de kids bleken Frank en zijn Anita al 25 jaar getrouwd te zijn.  Afgelopen donderdag werd er uiteraard gefeliciteerd en belangstellend gevraagd hoe Anita het al die tijd volgehouden had. Na enig nadenken en tellen kwam Frank tot de conclusie dat hij zoveel professioneel buiten de deur geslapen had dat het huwelijk misschien eigenlijk maar 12 ½ jaar telde. Dat verklaarde natuurlijk veel, zo niet alles.

Frank had ook een mooi cadeau gekregen, een prachtig nieuwe Garmin. Dat kwam goed uit want de oude was door een smakkerd over een stoeprandje net voor het huis flink gehavend. Net als zijn telefoon en zijn ego, maar dat terzijde. Hij had het blinkend nieuwe ding echter niet om op de training want hij kon er nog niet helemaal mee uit de voeten… De eerste proeftraining had hij nl. het gevoel dat het horloge veel te weinig aangaf qua afstand en snelheid. Handleiding lezen vond hij natuurlijk overbodig en via de app op zijn telefoon kon hij ook niets want het scherm daarvan was zo gehavend dat hij het ook niet fatsoenlijk kon lezen.

Na enig overleg met de trainingsmaatjes kwamen we tot de conclusie dat een dergelijk complexe trainingscomputer misschien wat hoog gegrepen was voor hem, het verschil tussen kilometer en mijl verklaarde namelijk veel…. Gelukkig bleek dochter Julia wel genegen om haar vader even digitaal bij te staan om de instellingen aan te passen. We verwachten dan ook volgende week een glimmend nieuw horloge om Franks pols te zien. Niet dat hij zich dan wat aantrekt van wat het ding aangeeft, maar dat is ook weer een ander verhaal...

Andre Bleumink

Verslag van de 43e GUV Walfortloop in Aalten - deel 2

De start van de 5 en 10 kilometer

Tropische editie GUV Walfortloop

De doordeweekse hardloopwedstrijden van AVA`70 mogen zich verheugen in een grote populariteit en ook  de GUV Walfortloop bleek weer een voltreffer. Onder tropische omstandigheden gingen ruim 260 atleten van start op de verschillende afstanden. De sportievelingen waren afkomstig uit de hele regio en opvallend was ook het grote aantal Duitse deelnemers

Om 19.00 uur was het de beurt aan de jongste talenten om hun kwaliteiten te tonen aan het talrijke publiek. De jonge dravertjes lieten zich van hun beste kant zien en deden er alles aan om zo snel mogelijk te finishen. Dirk te Brake lukte dit het beste en scoorde een hele snelle tijd van 3,22 minuten. Ook Bram Wisselink was heel vlot en pakte de tweede plaats. Bij de meisjes liet Lena ter Haar weer zien, dat ze uitstekend in vorm is en met een fraaie tijd van 3,54 minuten trok ze de winst naar zich toe. Aafke te Kempel liep een goede run en werd verdienstelijk tweede.

Hierna was het de beurt aan de oudere jeugd voor de wedstrijd over 2 kilometer. Ondanks de hitte ging de kop van de groep er razendsnel vandoor en een AVA`70-treintje bleef tot aan de meet dicht bij elkaar. Jens te Veldhuis bleek de sterkste en won, voor zijn teammaatjes Age Eindhoven en Twan Schreurs. Isa Gussinklo scoorde bij de meisjes een mooie tweede plek.

Om 19.45 uur stonden dik 200 (!) atleten klaar voor hun race over 5 of 10 kilometer. De deelnemers waren afkomstig uit de hele regio en er stonden een aantal ijzersterke lopers op de lijst, die zeker van plan waren om er een prachtige wedstrijd van te maken. Direct na de start trok het lange lint dravers in de richting van het Walfort. Bij de 5 kilometer liet Erwin Nieuwboer er geen gras over groeien en nam snel de koppositie in handen en stond deze ook niet meer af. In een ontspannen stijl liep hij naar de winst in een razendsnelle tijd van 16,48 minuten. Bij de Dames pakte Annemarie Arentsen een fraaie 2e plek, terwijl het pas 13-jarige talent Lobke Hendriksen de 3e plaats voor zich opeiste.

De 10 kilometerlopers moesten een extra lus in het bloedwarme buitengebied afleggen en het peloton brak dan ook in vele stukken uiteen. Mark te Brake bleek veruit het beste bestand tegen de omstandigheden en liep solo naar een winnende eindtijd van 34,59 minuten. Survivalatleet Herman Domhof toonde eveneens aan prima in vorm te zijn en pakte het zilver. Bij de Dames liep Ineke Graven een sterke wedstrijd, liep de tweede tijd en stond daarmee wederom op het podium.

De organisatie toonde zich na afloop bijzonder tevreden over het verloop van de GUV Walfortloop. De tropische omstandigheden zorgden voor verhitte gezichten, maar de deelnemers toonden zich verstandig om niet vol gas te geven. Het talrijke publiek zag prachtige hardloopprestaties op het sfeervolle complex van AVA`70. De organisatie kon voor, tijdens en na de wedstrijd een beroep doen op ruim 40 vrijwilligers, die er samen voor zorgden dat alles uitstekend is verlopen! (FR) 

Foto's van de 43e GUV Walfortloop in Aalten

Henk ter Beest

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

fotoalbum

Maurice Magis

Verslag van de 43e GUV Walfortloop in Aalten - deel 1

Erwin Nieuwboer, winnaar op de 5 kilometer

Mark te Brake superieur in GUV Walfortloop

AALTEN – Mark te Brake van de organiserende vereniging AVA’70 kwam als eerste op de tien kilometer over de eindstreep. Hij noteerde 34.59 minuten. Na onlangs de Grachtenloop in Bredevoort en de duatlon op naam gezet te hebben kon hij ook dinsdagavond onbedreigd de zege pakken in de GUV Walfortloop. ‘’Als manueel therapeut heb ik geholpen bij de Tour de France, een mooie ervaring als behandelaar. Ik had al bij meerdere koersen geholpen, maar nog niet eerder bij de tour. Fijn om weer in Aalten te lopen. Door de hoge luchtvochtigheid kun je de warmte niet echt kwijt. Tot de vierde kilometer liepen we met z’n drie, daarna zette ik alleen door.  Ik heb lekker steady op tempo vlak kunnen doorlopen. Dit is een prima parcours waar ik elke dag train. Dit jaar voor mij geen marathon. Wel wil ik pieken in september op een snelle tien of halve marathon. Ik denk daarbij aan een race van niveau bv de Zevenheuvelenloop of de Montferlandrun.’’ Bij de mannen was het Herman Domhof die een tweede tijd noteerde van 36.23 minuten. Christian Roeterink uit Bredevoort was content met zijn derde plek in 37.14 minuten. Jana Gross-Hardt van DJK Lowick liep naar een eerste plaats bij de vrouwen in een fraaie tijd van 37.59 minuten. Hiermee was de Duitse atlete die nagenoeg dagelijks traint zeer tevreden. Zij was vol lof voor het mooie parcours door het Walfortbos. Ineke Graven van AVA’70 werd tweede in 41.46 minuten. De Duitse atletes deden het goed, want Marlen Philipp van DJK Lowick werd derde in 44.32 minuten. 

Annemarie Arentsen uit Aalten, vorig jaar eerste, kon nu geen bedreiging vormen voor winnares Ieneke Voets op de vijf kilometer en nam genoegen met een tweede plek. Wel had Arentsen Voets nog in het vizier. De 33-jarige voetballer Erwin Nieuwboer uit Aalten pakte de winst in 16.48 op de vijf kilometer. ‘’Mijn derde marathon liep ik vorig jaar in Rotterdam in 2.45 uur. In de grachtenloop werd ik tweede op de vijf kilometer achter Tijn Piest van AVA’70 die dit keer niet aan de start verscheen. In oktober wil ik in Amsterdam sneller lopen. Maar ik verwacht ook nog vader te worden. Daarna moet ik mijn kilometers weer uitbreiden.’’ Marcel Vervelde uit Doetinchem moest bakzeil halen na zijn snelle start en zakte terug naar een derde plek. Na twee kilometer achterhaalde de latere winnaar Nieuwboer hem. Uiteindelijk wist Vervelde Xander Lubbers nog naar de derde plek te verwijzen en werd tweede. Vervelde richt zich nu weer op de langere afstanden. Zo hoopt hij op de halve in Doetinchem een mooie tijd neer te kunnen zetten. In totaal waren er maar liefst 280 deelnemers aan de start.

Benno Stevering

Uitslagen van de 43e GUV Walfortloop in Aalten

Uitslagen vanaf 19.05 uur

Klik op de link voor de uitslagen

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie

Tesfu en de Vries verdedigen titel bij Kramp Run

Vera de Vries

De winnaars van vorig jaar keren zaterdag 9 september terug naar Varsseveld. Filmon Tesfu en Vera de Vries hebben hun deelname bevestigd en zullen opnieuw strijden voor de winst tijdens de 11e editie van de Kramp Run.

14-minutengrens

Daarmee lijkt een tijd onder de 14 minuten op de 5 kilometer mogelijk in het centrum van Varsseveld. Filmon Tesfu werd vorig jaar winnaar van de TopRun, het slotonderdeel van de Kramp Run, in een snelle tijd van 14:01 minuten. Na een enerverende strijd met Yorben Ruiter van Running Team Liemers scherpte de atleet uit Den Helder het parcoursrecord met zestien tellen aan. Filmon Tesfu bewees zijn vorm dit jaar al met 1:02.58 op de halve marathon van Venlo en brons op het NK 10.000 meter. Het was een mooie strijd vorig jaar’, kijkt Tesfu terug. ‘Ik hoop op een tijd onder de 14 minuten tijdens de Kramp Run.’ Twee Marokkaanse atleten hebben ook aangegeven te willen starten op zaterdag 9 september. Meer atleten voor de Ducona Pet Packaging TopRun, waarin dit jaar mannen en vrouwen tegelijkertijd starten, worden later deze maand bevestigd. Tevens vindt het Achterhoeks Kampioenschap 5 kilometer plaats tijdens de TopRun.

Racebaaneffect

De winnares van de vorige editie, de 21-jarige Vera de Vries, kijkt ook uit naar de 11e editie. ‘Ik heb de Kramp Run nu een aantal keer gedaan. Het voelt als lopen op een soort racebaan, maar dan in een dorpseditie’, verwijst ze naar de vijf rondes van een kilometer die de toplopers jaarlijks moeten afleggen in Varsseveld. ‘De sfeer is er altijd heel goed en er staan veel mensen aan de kant. Dat helpt ontzettend tijdens de race. Door de vijf rondes krijg je een soort racebaaneffect. Daarnaast is het goed te volgen voor supporters en altijd echt goed georganiseerd.’ De Vries, trainend op Papendal bij Loopland Gelderland, realiseerde vorig jaar een tijd van 16:39 minuten. Het parcoursrecord bij de vrouwen, op naam van Jasmijn Lau (2019), staat met 15:52 minuten scherp. De Vries: ‘Natuurlijk zou ik graag weer willen winnen, maar je weet niet welke concurrenten er aan de start staan’, aldus de Nederlands kampioene van 2021. ‘Het blijft één van mijn lievelingswedstrijden op de weg. Als ik dit jaar gezond aan de start sta en alles geef, dan ben ik tevreden. Ik wil gewoon lekker racen en genieten van de mensen en het parcours.’

De Kramp Run Varsseveld start zaterdag 9 september met de KidsRun (1 kilometer) en JeugdRun (2 kilometer). Deelname hieraan is gratis. Daarop volgt de FrameRun, waarin atleten met een beperking rondes om de kerk in Varsseveld afleggen. Het populairste onderdeel is elk jaar de Business- en RecreantenRun van 5 kilometer, door de hallen van Svedex en Kramp. Atleten die onder de 17 minuten (mannen) of 21 minuten (vrouwen) lopen op de 5 kilometer kunnen zich via toprun@kramprunvarsseveld.nl aanmelden voor de Ducona PET Packaging TopRun. De Kramp Run bestaat door een samenwerking tussen Kramp, de atletiekverenigingen AVA ’70, Atletico ’73 en ARGO Atletiek en de stichting Kanjers voor Kanjers. Alle informatie en inschrijven vind je op www.kramprunvarsseveld.nl

Filmon Tesfu

Mark te Brake debuteert bij de Tour de France

Mark te Brake

AVA`70-atleet Mark te Brake is naast een uitstekende hardloper ook een echte fietsfanaat. Enkele jaren geleden kreeg de fysiotherapeut de kans om deel uit te maken van de begeleidingsstaf van de professionele wielerformatie DSM-Firmenich, voorheen Sunweb. Als fysiotherapeut vergezelde hij de ploeg bij de verschillende grote wedstrijden in Europa. Dit jaar ging een grote wens van Mark in vervulling, want hij werd gevraagd om mee te gaan naar de Tour de France. Twee weken “beleefde” de Aaltenaar het grootste wielerspektakel van de wereld. Te Brake genoot volop, maar maakte als manueel therapeut van de DSM-Firmenich-ploeg ook lange dagen.

Een dagje Tour de France met Mark te Brake…..

Etappe 2: Victoria Gasteiz – San Sebastian (208,9 kilometer)

06.45 uur: wekker

07.00 uur: morningrun

Met collega`s Greg en Stephan maak ik gebruik van de mogelijkheid om een mooie duurloop te maken in het Spaanse binnenland. In totaal lopen we ruim 12 kilometer en dat is een lekker begin van de dag.

08.00 uur: ontbijt

De staf ontbijt als eerste en dit betreft dan de therapeuten, soigneurs, coaches, mechaniekers, e.d.

08.30 uur: soigneurmeeting

Alle soigneurs, de behandelaar en teamarts zijn aanwezig om de koersdag door te nemen die er op het programma staat. Een belangrijk moment, omdat de taken hier worden besproken en duidelijk zijn voor iedereen. Vervolgens is er ongeveer 1,5 uur de tijd om alles klaar te maken voor vertrek. De bidonnen moeten gevuld zijn, evenals de coolboxen met voeding en eventueel icesokken voor als het heel erg warm is.

10.00 uur: vertrek naar de start

We rijden met de bus, 2 ploegleiderswagens en 2 bevoorradingsauto`s naar de start. Vandaag is dit een dik uur rijden, maar soms ook wel langer. Een andere auto, de crafter en de truck rijden alvast door naar het volgende hotel om daar alles weer in gereedheid te brengen.

11.00 uur: aankomst bij de start

Hier hebben we eigenlijk niet zo heel veel meer te doen. De renners hebben allemaal hun eigen manier van voorbereiding op de koers. Als staf lopen we vaak even een rondje, spreken met collega`s, gaan naar het startpodium, drinken koffie in het VIP-gedeelte enz. Het is prachtig om te ervaren dat alles wat met wielrennen te maken heeft hier samenkomt en het mooie is te ervaren dat ook de Tour de France echt laagdrempelig is en ook de grote vedettes zich gemakkelijk en ontspannen bewegen in deze setting….

12.30 uur: vertrek richting bottlepoint

Ruim een half uur voor het startsignaal is het tijd om te vertrekken richting bottlepoint (uitreiken bidons) of feedzone (verstrekken van etenszakken). De Tour de france is de enige wedstrijd, waar je niet gemakkelijk een snelle weg kunt vinden en je dus het parcours moet volgen in een lange karavaan volgers, daarbij zijn ze bijzonder streng m.b.t. de voorgeschreven snelheid. Je rijdt dus elke dag het grootste gedeelte van het parcours, wat overigens zeker geen straf is met al dat publiek, de mooie bergen en passages. Met een beetje geluk heb je zelfs nog tijd om even koffie te drinken.

15.15 uur: bottlepoint

Na ruim 87 kilometer koers sta ik samen met een collega langs de weg om bidons en gels aan te geven. Vervolgens hebben de renners bij 108km het volgende punt, de feedzone. Bij de feedzone geef je tassen met 2 bidonnen, gels, repen, rijstcake en cola. (Deze taak hoef ik echter deze etappe niet te doen.)

15.30 uur: vertrek naar de finish

Na het verstrekken van de bidons en het passeren van de volgers, kun je direct doorrijden naar de finish, die gepland staat om ongeveer half 6, afhankelijk van het gereden tijdschema.. Bij de finish wacht je de renners op met drinken en om ze de weg te wijzen naar de bus. Dit doe je samen met de dokter, die zorgt voor een mogelijke dopingcontrole en iemand van de media die zorgt voor de socials. Wanneer een renner de rit wint of in de prijzen valt en dus op het podium moet komen, wordt deze begeleidt naar de winaarszone met de finishtas, waar allerlei voorwerpen in zitten voor op het podium. Denk dan aan pet, zonnebril, horloge, schoenen en schone kleding: alles voor de sponsor uiteraard…..

Deze etappe is Romain Bardet met een 7e plaats de best geklasseerde renner van onze DSM-Firmenich-formatie.

18.00 uur: vertrek naar hotel

In de meeste gevallen ligt het hotel nog op behoorlijke afstand van de finishplaats en moet je soms wel een uur rijden, zoals op deze 2e juli.

19.00 uur: behandeling en massage

Er wordt zo snel mogelijk gestart met de behandelingen en massages. Over het algemeen is hier 2 uur de tijd voor, want daarna volgt voor de renners het diner. Ik doe de behandelingen afhankelijk van de klachten die er zijn, maar gemiddeld zijn het er twee of drie per avond.

21.30 uur: algemene stafmeeting

Een kort overleg om de dag door te nemen en het sportieve resultaat te bespreken. Daarna sluiten we snel aan voor het diner.

22.30 uur: bedtijd

Nog even snel de socials bijwerken en dan slapen. Het zijn intensieve dagen en die hebben voor mij 2 weken geduurd, maar collega`s die de hele Tour de France doen, hebben bijna 4 weken dit dagritme.

Op de 1e rustdag van de Tour, maandag 10 juli, kwam er een einde aan mijn Touravontuur. Alle renners van DSM-Firmenich waren op dat moment nog in de wedstrijd en men was zeer tevreden over mijn bijdrage. Een mooi compliment uiteraard. Het was al met al een hele gave ervaring om deel uit te maken van het grootste wielercircus van de wereld. Vroeger gingen we zelf kijken naar de Tour de France en nu is het normaal dat ik er gewoon zelf tussen loop! (FR)