De Groene Grens en haar grenspalen

Grenspaal 749

Bij de Duits-Nederlandse grens kennen we twee reeksen grenspalen. De eerste start in Vaals op het drielandenpunt met grenspaal 193 en eindigt met nummer 862 bij Overdinkel in Twente. Dit was destijds de grens tussen het Koninkrijk der Nederlanden (Nederland, België en via een personele unie Luxemburg) en het koninkrijk Pruisen. Grenspaal 1 stond bij de Luxemburgs-Franse grens. De tweede reeks grenspalen (1-203) loopt verder langs Duitsland tot aan de Dollard. Dit was vroeger de grens tussen Nederland en het Koninkrijk Hannover. 

Inez, Rob en ik vertrekken klokslag 9.00 uur op deze prachtige februari morgen vanuit Aalten-Zuid voor een loopje van ruim 12 kilometer. Via de Bodendijk verlaten we na enkele kilometers, in de buurt van de Veenhuisweg, Nederland bij grenspaal 749. Op het stukje dat wij langs de grens lopen komen we 8 grenspalen tegen. In totaal staan er op de grens van Nederland met België en Duitsland meer dan 1300 van deze grenspalen. Het is een niet zo gemakkelijk te lopen pad want er steken zo nu en dan behoorlijke keien uit de grond en is het goed opletten waar we onze voeten neer zetten.

Halverwege de groene grens worden we nog even achterna gezeten door twee honden maar het lijkt erger dan het in werkelijkheid is. Op het eerste pad dat we kunnen nemen gaan we de grens weer over en lopen via de Driehonderdmeterweg en de Kroondijk ons eigen land weer binnen. We pakken nog de bultjes in de Ringkamp mee en aan het einde van de Kriegerdijk, steken we de Hamelandroute over. Na een paar bakken koffie bij Rob hebben we weer een leuke morgen gehad.

De volgende loopjes met Rob staan gepland op woensdagmorgen 19 maart en 9 april.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Bruggink wint Survival van Gendringen

Jochem Bruggink

Foto's en uitslagen van de Leestencross in Ugchelen

geen wedstrijd maar een recreatieloop

Geen wedstrijd, maar een heerlijke recreatieloop door het bosgebied in de achtertuin van het dorp Ugchelen, in de buurt van Apeldoorn. Verwacht dus geen chipmatten. De locatie van deze loop is zeker een top 10 locatie voor één van de beste hardlooplocaties in Nederland waard. Een mooie gelegenheid om de conditie en/of wedstrijdniveau te testen. Als toetje een schitterend uitzicht over de heide. 

Klik op de link voor de foto's van Mischa Visser

gallery

deel 1

deel 2

uitslagen

site organisatie

Video van de Survival in Gendringen

Voor iedereen die niet weet wat een Survivalrun en de strijd tegen de elementen inhoud: kijk deze film, prachtig!

Foto's en uitslagen van de Survival in Gendringen

Topprestaties in Gendringen

Wind en regen tijdens survival Gendringen

In Gendringen is dit weekend de jaarlijkse survival. De survival wordt georganiseerd door de Stichting Survival Gendringen. Dit jaar hebben 1962 deelnemers zich ingeschreven. Op vrijdag was de survival voor medewerkers van justitie, politie en defensie, terwijl op zaterdag de 5 en 8 kilometer aan bod kwamen. De omstandigheden waren bijzonder nat, met een stevige wind. Morgen (zondag) wordt de survival afgesloten met de 12 en 18 kilometer.

Klik op de link voor de  foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

fotoalbum

uitslagen zaterdag

site organisatie

Uit de oude doos: Patrick Temming, opvolger bij AVA'70 van Tebroke en Sasse

Patrick Temming: "Ik ben veel regelmatiger gaan trainen en bewuster met mijn spieren bezig" (foto Willem Hissink)

Een artikel uit de krant van ruim twintig jaar geleden (17 maart 1993), klik op het artikel om het goed te kunnen lezen

Uitnodiging voor een DirtKings Mudrace Obstacle RunTraining

Wij stomen jou klaar voor Dirtkings

DirtKings Training! Zet maar vast in je agenda: 19 februari bij Fit in Varsseveld Guldenweg 1a in Varsseveld. Iedereen maar dan ook echt iedereen is welkom! Van 19:00 tot 20:30 buiten sporten en ervaren wat de DirtKings is. Get ready to get Dirty! De gratis training wordt gegeven door Jochem Bruggink, je moet je wel even verplicht onder de volgende link inschrijven.

De Dirtkings Mudrace Obstaclerun wordt gehouden op zondag 6 april in de Vennebulten bij de Radstake in Varsseveld. Vorig jaar heb ik mee gelopen, kijk hier voor enkele foto's en een flimpje

fotoalbum

video

site organisatie

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 15

De B- groep van AVA'70

“Als er één jeuk heeft, krabben we allemaal!”

Het is voor mij altijd wel een momentje. Op woensdagavond lekker op de bank, beentjes omhoog, kopje warme chocolademelk in mijn linkerhand en in mijn rechterhand de Aalten Vooruit. Hey, bekende koppen! Een vrolijk stel huppelende ava-leden lacht mij vanuit de krant toe. Het zijn de atleten va de ‘B- groep’. B-? Dat minnetje is ongetwijfeld een typefoutje van de journalist van dienst. Niet dus. Op donderdagavond word ik bijgepraat over deze ‘nieuwe’ groep. Het is ‘serious business!’

In den beginne was Ava’70 een vrij overzichtelijke vereniging. Er was een jeugdgroep, een damesgroep en een herengroep. Geen gedonder. Deze groepen stonden onder leiding van één trainer en er waren drie vaste trainingsmomenten in de week. Heel Duidelijk.

Na het lezen van dit artikel begon mijn journalistieke hart behoorlijk te kloppen. Ik ging undercover binnen alle groepen van Ava’70 en kwam tot bizarre ontdekkingen. De ‘B- groep’ is niet het enige groepje binnen een groep. Er is ook een ‘R groep’. Deze groep bestaat uit vrouwen die pas na vier of meer pogingen hun rijbewijs hebben gehaald. Daarnaast is er een ‘P groep’. In dit gezellige cluppie zitten heren die grote angst hebben voor prostaatproblemen. Of deze heren ook daadwerkelijk last hebben van deze problemen is onduidelijk. De groepjes binnen de grote groepen zijn erg hecht. Ze strikken elkaar veters, ze kauwen elkaars eten voor en ze voeren diepgaande gesprekken over het weer. Deze groepjes hebben ook hele leuke mottootjes! “Iemand geblesseerd, dan lijden we mee “Als er één onzin op Facebook dumpt, dan reageren we massaal.” “Als er één een grap maakt, hoe slecht die ook is, lachen we allemaal”

Ik schrok heel erg van het aantal personen met een zware identiteitscrisis. Zij horen wel bij de A, B, of C groep, maar dat zegt tegenwoordig geen mallemoer meer. Binnen de groep moet je je namelijk ook nog aansluiten bij een ander groepje. Deze identiteitsloze atleten voelen zich vaak eenzaam en proberen zich wanhopig te profileren om misschien toch binnen een groepje te worden opgenomen. In de wandelgangen ving ik op dat ook deze anonieme atleten een groepje willen oprichten. De AA groep.

Omdat ik een meeloper ben en niet kan achterblijven, wil ik zelf ook een groepje oprichten. Dit is de ‘K Groep’. Deze groep is speciaal bedoelt voor atleten die in 2013, succesvol, de Keppelrun hebben voltooid. Onze lijfspreek is “Als er één jeuk heeft, krabben we allemaal!” Heb je in 2013 de Keppelrun tot een goed einde gebracht, neem dan snel cotact met mij op. Ik kijk er erg naar uit om met jullie te trainen, te praten en te genieten!

I love you all!

Vaarwel groene Rakker!

Ruim een maand wordt er al gebruik gemaakt van het nieuwe clubgebouw van atletiekvereniging AVA'70. Vanmorgen is het oude clubgebouw van zijn plaats gehaald om ook een nieuwe bestemming te krijgen in de gemeente Aalten. Volgens mij hebben de leden er bijna 30 jaar gebruik van gemaakt en genieten ze nu al ontzettend van hun nieuwe onderkomen. Vaarwel groene Rakker! (bron site AVA'70). 

Verslag van de 3e Bosloopcompetitie in Beek

Michael van der Kroon en de Duitser Christoph Verhalen

Michael van der Kroon onbetwist de sterkste in derde editie bosloopcompetitie

Door Benno Stevering

BEEK – Michael van der Kroon uit Pannerden van de Liemers, die ook de eerste bosloop op naam zette, pakte zondagochtend de eerste plek op de tien kilometer met een tijd van 34.05 minuten. Hiermee zette hij tevens het eindklassement na drie wedstrijd op naam. Fred Keurentjes uit Zevenaar, winnaar van de vorige aflevering, moest vanwege een griepje verstek laten gaan. Van der Kroon kreeg tegengas van Christoph Verhalen uit het Duitse Xanten die uiteindelijik op amper twee tellen finishte van de atleet uit Pannerden. Van der Kroon genoot van zijn zege: ‘’Ik heb halverwege, de Duitse atleet nog een half rondje kopwerk laten doen. Samen maak je immers de wedstrijd, toch!?. Wel gaf het me een extra psychologisch effect dat ik het meeste kopwerk verrichte. Verzuring trad nagenoeg niet op. Na de komende mijlenloop in Winterswijk zal ik toewerken naar de drie en de vijf kilometer op de atletiekbaan, het iets minder langere werk. Er stond toch nog een koud windje rondom het finishterrein. Gelukkig hadden we daar eenmaal in het bos weinig last van!. Mijn discipline om nu tot zes keer per week te trainen is ruimschoots weer aanwezig.’’ Luuk Siemes uit Ulft liep sterk met 37.15 minuten naar een derde stek. Bjorn Demkes uit Lievelde wist met 37.39 en een vierde klassering Erik Delpeut uit Arnhem op afstand te houden. 

Met een prachtige stijl was het bij de vrouwen Lisa te Molder uit Zieuwent die net als in de eerste editie Manon Mensink uit Arnhem op ruime achterstand hield. De jonge Te Molder realiseerde een nieuw parcoursrecord met een mooie tijd van 41.49 minuten. De eindzege was voor haar. Mensink pakte hier de tweede plek, gevolgd door Katja Demkes uit Lievelde.  Door een krachtige en zuinige loopstijl te hanteren liet ze zien dat ze in goede vorm verkeert. 

Het publiek genoot van de blootvoets lopende 46-jarige vrachtwagenchauffeur Hugo Schuurman uit Wageningen. Wij spraken met deze unieke persoonlijkheid: ‘’Sinds mijn deelname in juni aan de survival in Havelte heb ik mijn schoenen aan de wilgen gehangen en loop op blote voeten mijn wedstrijden.Zelfs een halve marathon is me niet te ver. Ik zag vandaag een drietal navolgers. Ik ondervind minder last van blessures, een goed gevoel! Met het afzetten gebruik je je voetspons. Om de koude voeten in het begin van de run sneller warm te krijgen gebruik ik vaseline.’’   

Op de vijf kilometer was het  Jorik Huizinga uit Pannerden die op elf seconden finishte achter Morgan Thiré uit Arnhem die de derde editie winnend afsloot. Huizinga had met een eerste en een vijfde stek, genoeg krediet opgebouwd voor de eindzege over drie wedstrijden. Huizinga na afloop: ‘’Dit is een van de mooiste lopen van het jaar. Fantastisch. Ik kom hier graag. Mijn medevluchter uit Xanten kende ik niet,  maar had het idee dat na de eerste driehonderd meter de plaatsen onderling wel bekend waren. Hij liep rap, maar ook ik was iets sneller dan vorige week. Ondanks de kou was dit voor mij de mooiste dag met minder blubber en weinig wind. Als je de vervelende bult achterin het parcours een beetje kent, kan je erna goed herstellen. Nu ga ik me wat toeleggen op de langere afstanden. Zo wacht binnenkort de Slangenburgtrail en de Engbergencross.’’ Raymond van Hal uit Doesburg werd derde in 18.06 minuten. 

Bij de vrouwen was er een Duitse zege. Anne Lina Dahlbeck uit het Duitse Xanten won hier in 18.37 minuten en verbeterde het record van Saskia Weinans uit Gendringen. Kimley Sanders uit Silvolde werd tweede in 21.24 , gevolgd door Tonni Peer uit Ewijk in 22.13. Ook in de afsluitende editie van de bosloopcompetitie was er weer volop sfeer en kwamen er 340 deelnemers aan de start. Voorzitter Jan Leuverink van de organiserende Stichting Omloop Beek was content met zowel de kwantiteit als de kwaliteit van het deelnemersveld.  

Foto's en uitslagen van de 3e Winterbosloop in Beek

Luuk te Brake en Jerrel Balke

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

uitslagen

fotoalbum

site organisatie

Andre Balke

Björn en Katja Demkes synchroon aan het warmlopen

Uitslagen van de Midwinter Marathon in Apeldoorn

Henk Lammers, Peter Kroesen, Walter Vaags, Wim Brinkman, Evelien Hillen, Tracy Jewell en Gerben Duenk

Lopers uit 808 Nederlandse dorpen en steden, 20 landen en in totaal bijna 13.000 deelnemers die meelopen met het oudste hardloopevenement van Nederland. Kortom...de Midwinter Marathon in Apeldoorn!

Uitslagen Aaltenaren:

2684	Peter Kroesen	Aalten	Helicon Asselronde	2:10:10
2384	Gerben Duenk	Aalten	Helicon Asselronde	2:18:27
2307	Evelien Hillen	Aalten	Helicon Asselronde	2:22:10
2680	Henk Lammers	Aalten	Helicon Asselronde	2:26:17
6534	Wim Brinkman	Aalten	Hollander Techniek Mini-Marathon	1:16:51
8229	Gerdy Hoornenborg	Aalten	Hollander Techniek Mini-Marathon	1:29:14
5732	Walter Vaags	Aalten	Hollander Techniek Mini-Marathon	1:36:08
6101	Peter van den Hooff	Aalten	Hollander Techniek Mini-Marathon	1:36:43
6373	Tracey Jewell	Aalten	Hollander Techniek Mini-Marathon	1:39:08
8553	Mirjam Lammers	Aalten	Hollander Techniek Mini-Marathon	1:43:10
5918	Sabine Ikink	Aalten	Hollander Techniek Mini-Marathon	1:44:15
5917	Patrick Ikink	Aalten	Hollander Techniek Mini-Marathon	1:44:15
10901	Jeroen Prigge	Aalten	Achmea health Centers Acht van Apeldoorn	33:17
10898	Ronald Prigge	Aalten	Achmea health Centers Acht van Apeldoorn	43:00
10900	Iris Prigge	Aalten	Achmea health Centers Acht van Apeldoorn	47:07
10899	Gerry Prigge	Aalten	Achmea health Centers Acht van Apeldoorn	47:23
10465	Dick Lubbers	Aalten	Achmea health Centers Acht van Apeldoorn	49:57
13014	Angela Knoefmann	Aalten	Achmea health Centers Acht van Apeldoorn	54:25

Carla Hoornenborg (1:35:48) en Rianne Fokkers (1:41:29) hebben ook de 18,5 kilometer gelopen. Hans Sielias liep de marathon in 3:44:07. 

site organisatie

klasse, 27.5 kilometer volbracht....(Peter, Evelien, Henk en Gerben)

.....en de atleten van de 18.5 kilometer (Walter, Gerdy, Tracey, Sabine, Patrick en Wim)

Montferlandse Toppen route in 's-Heerenberg - deel 1

Op de top van de Kale Jacob

De Montferlandse Toppen Wandelroute is een lange afstand route in het oostelijk deel van Gelderland. Met een lengte van 42,2 kilometer worden achttien Montferlandse toppen met elkaar verbonden. Het grootste gedeelte van de route loopt via de toppen in Nederland, maar een klein deel voert ook door het Duitse privé bosgedeelte van een Eltense boseigenaar. Je kunt door middel van de knooppunten de route makkelijk korter of langer maken. De gehele route wordt met borden gemarkeerd en kan in beide richtingen gelopen worden. Op de diverse toppen wordt door middel van QR codes of bordjes met tekst, leuke wetenswaardigheden over het gebied vertelt. De toppen hebben allemaal een eigen naam en een eigen verhaal.

Ik ben zelf van plan om de route in drie keer te gaan hardlopen.

-deel 1: Noordelijke gedeelte, 11.6 km, toppen 2 t/m 7

-deel 2: Midden gedeelte, 16.4 km, toppen 1, 8, 9, 17 en 18

-deel 3: Zuidelijke gedeelte, 16.7 km, toppen 10 t/m 16

De temperatuur is rond het vriespunt als ik op parkeerplaats Kustersland aan de Oude Eltenseweg begin aan het noordelijkste gedeelte van mijn Montferlandse Toppenroute. Ik steek meteen de Beekseweg over en loop in de richting van Zeddam. De bekende plaatselijke molen staat te pronken op de Paosbult (Top 2 +37 m. NAP). Waarom deze heuvel zo genoemd wordt is niet met zekerheid te zeggen, maar men vermoed dat ze in vroegere tijden gebruikt is om met Pasen paasvuren te ontsteken om de kou van de aflopende winter te verjagen. De Paosbult is ook de plek waar het Zeddamse oorlogsmonument staat.

Net voor de kerk sla ik linksaf om even later het Bergherbos in te lopen. Het is even klimmen naar de heuvel Groot Beekermark (Top 3 +86 m. NAP), dat een verwijzing is naar een zogenaamde marke, een stuk landbouwgrond of bosgebied dat een gezamenlijk eigendom was van meerdere boeren en burgers van een bepaalde buurtschap. De marken vinden hun ontstaan in de middeleeuwen. De eigenaren regelden onderling wie welke grond van het perceel tot zijn beschikking kreeg. Het recht om de grond te gebruiken was door vererving door te geven op een volgende generatie en zo was er weinig tot geen ruimte voor mogelijke nieuwe eigenaren.

De grond is wat bevroren en het is soms goed kijken waar ik mijn voeten neer zet, als ik de hoogste top van het Montferland beklim. De herkomst van de naam De Hettenheuvel (Top 4 +92 m. NAP) is niet geheel zeker: de meest voor de hand liggende verklaring is natuurlijk een link naar de vele herten die van oorsprong in het gebied voorkwamen, maar de naam zou ook kunnen refereren aan de Germaanse godin Hertha, die vergelijkbaar is met Moeder Aarde.

De zon laat zich steeds meer zien als ik beloond wordt met een prachtig uitzicht op de Kale Jacob (Top 5 + 80 m. NAP), bij velen wel bekent van de heuveltrainingen. Een flank van deze heuvel is namelijk 'kaal', een deel van het bos is weggekapt en vervangen door heide, waardoor een vrij uitzicht op de Veluwezoom en de Posbank is ontstaan. De kerktoren van de stad Doesburg en de vuilverbrandingsoven bij Duiven zijn de meest herkenbare punten in het landschap. Waar de naam Jacob naar verwijst is onbekend.

Als ik ruim over de helft van mijn route ben doemt De Keurvorstenheuvel (Top 6 +71 m. NAP) voor mijn neus op. Over de naamgeving ervan is niet veel met zekerheid bekend, maar men kan er van uit gaan dat dit stuk bos eigendom is geweest van één van de Duitse Keurvorsten die ondermeer in Kleef zitting hadden. Als ik deze gepasseerd ben steek ik voor de tweede keer de weg van Zeddam naar Beek over en kom ik bij de laatste heuvel van vandaag.

De Rijsberg (Top 7 +70 m. NAP) is een heuvel langs de Vossenweg in Beek. De volksmond zegt dat hier vroeger een brandstapel werd opgericht voor terechtstellingen van hen die tot de vuurdood veroordeeld waren. Rijs is naast een oud woord voor takkenbos, ook een verwijzing naar een vuurplaats. Het zal pure toeval zijn maar even later meen ik twee schoten te horen. Als ik onderaan de heuvel ben zie ik een jager lopen die snel zijn jachtgeweer op de motorkap van zijn auto legt als ik er aan kom. Het loopt gelukkig allemaal goed af en we groeten elkaar vriendelijk.

Het eerste gedeelte van mijn Montferlandse Toppenroute zit er op. Ik wil proberen om dit jaar ook deel 2 en 3 te gaan lopen, want het is wel een erg prachtige omgeving om wat rond te slenteren. De kaart die ik in de zak van mijn trainingsjack had zitten, heb ik niet nodig gehad. Het staat allemaal prima aangegeven en de route kan dus ook prima op een mooie zondagmiddag gewandeld worden!

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Klik hier voor een routekaart van de Montferlandse Toppen Wandelroute

De molen op de Paosbult en de kerk van Zeddam

Mooie lucht boven dit verre dorpsgezicht

Het informatiebord van de Montferlandse Toppenroute

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 14

Nordic-Walking

Op stap met de familie Tiggelaar

Licht gespannen tik ik het telefoonnummer in op mijn telefoon. Ik neem contact op met Ada Tiggelaar van Nordic-Walk vereniging ‘De Gouden Stok’ uit Zwolle. Al direct is duidelijk dat Ada verstand van zaken heeft. De gepassioneerde voorzitter van‘De Gouden Stok’ vertelt mij alles over de nieuwste trends op Nordic-Walk gebied. Zelf heeft Ada net een paar gloednieuwe ‘Leki Smart Traveller Alu Nordic-Walking stokken’ aangeschaft. Aanhet eind van het gesprek nodigt Ada mij uit voor een proeflesje. Om 07.30 uur spring ik op zondagochtend op de fiets en vertrek richting het huis van Ada en haar man Harrold aan de Assendorperdijk, een gezellige volksbuurt in het hart van de stad. Bij aankomst staat het echtpaar al op mij te wachten. Ada zwaait vriendelijk en komt op mij afgelopen. Harrold stopt net de laatste hap van zijn roggebroodje met oude kaas weg en slentert ook mijn kant op Erg aandoenlijk om te zien dat ze beide dezelfde rode ‘herftsjas’ dragen. Ada heeft een grote button van Koos Alberts op haar borst. Ze ziet dat ik er naar zit te loeren en zegt: “Ik ben fan van het eerste uur. Afgelopen vrijdag ben ik met twee vriendinnen nog naar een concert in Hattem geweest.” Samen zingen we ‘ik verscheurde je foto’ en in polonaise gaan we het huis binnen.

In de woonkamer hangen een aantal grote foto’s van Ada met haar idool. Harrold probeert met wat overdreven kuchjes mijn aandacht te trekken. Hij wijst trots naar de andere kant van de kamer. Een grote spoorbaan met speelgoed treintjes vullen een behoorlijk gedeelte van de woonkamer. Vooral de goederentreintjes zijn prachtig “Dit is mijn levenswerk. Die Duitse goederentreintjes rijden op mijn eigen gemaakte Betuwelijn”, zegt Harrold met een lach van oor tot oor. Ada komt inmiddels de kamer binnengestormd met twee groen-zwarte stokken in haar hand.“Deze stokken mag jij gebruiken”, zegt ze. Harrold doet zijn heuptasje om en we gaan naar buiten. Het is tijd voor mijn proefles.

Ada heeft onderweg het hoogste woord. Enthousiast vertelt ze over ‘De Gouden Stok’. “Dit jaar zijn we met heel de vereniging een dagje weg geweest naar de keukenhof. Wat hebben we gelachen of niet lieverd?” Harrold knikt maar zwijgt verder. Af en toe probeert Harrold mij wat nordic-walk tips te geven, maar Ada weet het altijd net iets beter. Evenals Ada zit ook Harrold in het bestuur van‘De Gouden Stok’. Hij is penningmeester / secretaris. Het tweetal heeft de club zes jaar geleden opgericht. Harrold is samen met zijn broer Alfons de enige man binnen het 13-koppige gezelschap.

“Joehoe!”roept Ada naar een ouder echtpaar dat op een bankje zit. Het zijn Alfons en zijn vrouw Ria. Iedere zondagochtend nordic-walken ze samen een rondje. Maar voor ze gaan lopen is er eerst ruimte voor een picknick. Harrold heeft broodjes met koude gebakken eieren. Hij is vanmorgen al vroeg opgestaan om deze witte kadetjes te smeren. Ria biedt mij een krentenbol met roomboter aan. Het is erg gezellig. Na de heerlijke picknick nordic-walken we met zijn vijven een stukje langs de IJssel. Het is duidelijk dat Alfons het grootste talent is. Tussen zijn driekwart broek en grijze sokken zie je nog net zijn stevige kuiten. Hoewel de kuiten worden overwoekerd door spataderen zijn de spieren duidelijk zichtbaar. “Alfons doe nou eens rustig, anders heb je morgen weer last van zwabberknieën,” roept Ria.

We hebben vreselijke lol. Alfons spreekt vrijuit over zijn liefde voor zeevissen. Ieder jaar gaat hij samen met Harrold en zijn jeugdvriend Adrie naar het Belgische Blankenberge. Hier heeft Adrie een klein strandhuisje. Ria en Ada roddelen ondertussen hardop over ene Jannie. Later hoor ik dat Jannie ook lid is van ‘De Gouden Stokken’. Als ik de op de gesprekken moet afgaan blijkt Jannie monogamie niet te hebben uitgevonden. Het is leuk om met vier ervaren nordic-walkers op stap te zijn. Na tien kilometer zie ik een kleine blaar in mijn handpalm. Mijn zachte eeltloze handjes zijn duidelijk niet gewend aan de ruwe greep van de skistok. “Pijn is fijn”, lacht Harrold. Hij heeft gelijk! Wat is die Harrold toch een wijze man. Na drie uur nordic-walken komen we weer bij de picknickplaats. Ik wissel nog snel mijn Facebook-gegevens uit met Ria en krijg nog een dikke pakkerd op mijn wang. Samen met Harrold en Ada nordic-walk ik terug naar de Assendorperdijk. Na mijn trail-avontuur van enkele weken terug, was dit ook weer een ervaring om nooit meer te vergeten. Harrold, Ada, Alfons en Ria bedankt voor een super gezellige ochtend!

Uit de oude doos: Apeldoorn Midwinter Marathon uit 1994

De Midwinter Marathon is in de afgelopen decennia uitgegroeid tot een bijzondere wedstrijd. De wedstrijd staat bekend om zijn mooie parcours en de meeste lopers hebben wel eens aan de start gestaan van een van de afstanden. Hierboven beelden uit 1994, toen hardlopen nog geen hype was. Voor beelden uit 1992 klik hier.

Foto's van de 2e Winterbosloop in Beek - deel 2

Dirk Vreman

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

fotoalbum

allerlei

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

uitslagen

site organisatie

Diana Schulingkamp

Martijn van Dijk