Column: Erwin’s zin en onzin - deel 113

Binz, een kustplaats op het schiereiland Rügen

De locatie is goedgekeurd

Slaapdronken kom ik aan bij 't Slaa. De sporttas plof ik neer voor de garagedeur en ik ga naar binnen. Klokslag 05.07 uur stap ik bij de Te Brakes over de drempel. Een groot deel van het reisgezelschap zit al, net zo vermoeid als ik, aan de ontbijttafel. Anky is druk in de weer met de gebakken eieren met spek en Jan legt de atleten met hun kleine oogjes vast op de gevoelige plaat, het trainingskamp kan beginnen!

Het wachten is nog op één persoon: Jerrel Balke. De blonde 'Benjamin' van de groep heeft zich, na een naar eigen zeggen gezellig avondje verslapen, dus aan moeder Inez de oneervolle taak om hem te wekken. Om 05.45 uur worden de auto's gestart en wordt er koers gemaakt richting Oost-Duitsland. Onderweg krijgt Raul de schrik van zijn leven als hij van achter zijn stuur de voorband in letterlijk één klap ziet verdwijnen. Gelukkig zitten er handige jongens in de auto die in formule 1-snelheid de reserveband erop hebben liggen.

In Binz, een kustplaats op het schiereiland Rügen, verblijven we in een jeugdherberg. Al snel blijkt dat wij de enige gasten zijn in het verblijf dat plek biedt voor 128 gasten. Na 19.00 uur is er zelfs geen personeel meer aanwezig en hebben wij het rijk alleen. De vuurkorf is al snel ontdekt en wordt deze met 'van de vrachtwagen gevallen' pallets bedekt. Victor, je weet wel die van het bekende Victors Fruit, houdt met gevaar voor eigen leven het vuur brandend.

Uiteraard wordt er iedere dag getraind. De heuvelachtige omgeving leent zich uitstekend voor duurtrainingen en de atletiekbaan is van alle gemakken voorzien. De Oostzee doet met een watertemperatuur van 7 graden zijn reputatie eer aan, maar dit weerhoud een drietal bikkels er niet van om een duik te nemen. 

Na drie dagen sporten, lachen, grappen en grollen en opmerkingen over seks, is het tijd om weer in de auto's te stappen. In de meivakantie doen we het nog eens dunnetjes over, want dan staat het 5e T&F-trainingskamp op het programma. Het tiental is unaniem in zijn oordeel: de locatie is goedgekeurd.

Aankondiging van de 35e Oudejaars Crossloop in Vorden

Fotocollage 2014

Op woensdag 30 december 2015 organiseert de stichting Oudejaars Crossloop Vorden voor de 35e keer de Oudejaars Crossloop in Vorden. Zo tussen kerst en oud en nieuw is dit een mooie gelegenheid om je loopschoenen aan te trekken om te genieten van de prachtige bossen tussen Vorden en Lochem. De Oudejaars Crossloop biedt voor iedere loper een uitdaging. De routes zijn zeer afwisselend en gaan over smalle bospaden door het mooie natuurgebied 'het Grote Veld'. Het is dan ook niet voor niks dat velen zeggen dat het de mooiste cross is van de Achterhoek! Het parcours is gelegen in de nabijheid van voetbalvereniging Vorden en is grotendeels onverhard (>95%). Kijk voor meer informatie op:  www.oudejaarscrossloop.nl.

Nieuw dit jaar is de Kidscross van 1,1 km voor kinderen van 4-12 jaar. Alle kinderen starten tegelijk en krijgen bij de finisch een herinnering!

De organisatie nodigt alle lopers uit om deel te nemen aan deze mooie en gezellige crossloop! Na afloop van de cross kan er door de deelnemers worden nagepraat onder het genot van een gratis kopje koffie of thee (ranja voor de kinderen) en een heerlijke oliebol.

Er kan worden gestart op de volgende afstanden namelijk:

•      12.45 uur - 1,1 km kidscrossrun (deelname 4-12 jaar)

•      13.30 uur - 15 km

•      13.40 uur - 10 km

•      13.50 uur  -  5 km

Voorinschrijven kan via www.oudejaarscrossloop.nl tot 27 december 2015.  Je hoeft dan alleen je startnummer op de dag zelf op te halen. Dit kan vanaf 11.30 uur in de kantine van VV Vorden.  Voorinschrijven bespaart de organisatie veel werk, er zitten geen fouten in de inschrijving en je hoeft minder lang te wachten. Daarnaast is het ook nog goedkoper.

Kosten:

1,1 km Kidscross:

•      3 Euro bij voorinschrijven

•      4 Euro bij inschrijven op de dag zelf

5/10/15 km:

•      7 Euro bij voorinschrijven

•      10 Euro bij inschrijven op de dag zelf

De stichting Oudejaars Crossloop heeft besloten om het geld dat na afloop van de crossloop overblijft te doneren aan de stichting Kanjers voor Kanjers (zie www.stichtingkanjersvoorkanjers.nl). De Stichting Kanjers voor Kanjers steunt lokale projecten in de Achterhoek ten behoeve van het welzijn van het kind, bij voorkeur door middel van sport en spel. De Stichting geeft donaties aan kleinschalige, regionale projecten, die het welzijn van minder bedeelde, zieke en/of gehandicapte kinderen ondersteunen. Kinderen die niet in staat zijn sport en spel op een goede manier te beleven krijgen via de stichting Kanjers voor Kanjers de kans om (weer) te kunnen spelen en sporten.

Video van de 1e Dijkencross in Pannerden

De beelden zijn gemaakt door Eric Beatse, de Kiekjesdief

Foto's en uitslagen van de 1e Dijkencross in Pannerden

De Kiekjesdief, was ook in Pannerden aanwezig!

Klik op de links voor de uitslagen

2,3 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

Fotoalbums:

allerlei

jeugd

5 kilometer

10 kilometer - deel 1

10 kilometer - deel 2

site organisatie

Een video van Eric Beatse, de Kiekjesdief, volgt zo snel mogelijk

Video van de 3e Montferland Niight Trail in Stokkum

StadsTV Bergh heeft opnamen gemaakt van de Montferland Night Trail die op 19 december 2015 is gehouden vanuit Stokkum. Je ziet een mooie impressie van de Kids Run en daarna de 14 en 26 km trailrun. Lopen in het donker door bossen en langs de Molenbult in Stokkum, Kasteel Huis Bergh, Landgoed Montferland en uitspanning 't Peeske

Verslag van de 3e Montferland Nighttrail in Stokkum

Veel jeugd van AVA'70 in Stokkum

Zaterdagavond 19 december stond de Montferland Nighttrail 2015 op de planning. Vorig jaar een loop met beestachtig slecht weer, maar dat werd nu goed gemaakt met het zachtste weer dat sinds mensenheugenis in December voorgekomen was. Begin van de avond werd Stokkum overspoeld door een menigte lopers veelal die in korte broek en shirt hun wedstrijd gingen lopen. Een grote hoeveelheid enthousiaste vrijwilligers stond ook dit jaar weer paraat om alles in goede banen te begeleiden. De avond begon met een kidsrun, waarbij meer dan 90 kinderen wild enthousiast hun rondje in het donker liepen. Een geweldig leuk evenement waarbij het  ‘gele legioen’ van AVA70 uit Aalten nadrukkelijk aanwezig was.

Daarna waren de volwassenen aan de beurt voor hun rondje rennen door het bos. Wegens de drukte werd er in kleine groepen gestart die iedere 30 seconden vertrokken. Aangezien de tijd elektronisch werd verwerkt maakte dat niets uit voor de uitslag.Dat gaf een wat rommelig aandoende start, maar was wel effectief. Zo effectief zelfs dat ik meteen na de start eigenlijk helemaal alleen kwam te lopen. Af en toe haalde ik iemand en en soms werd ik ingehaald, maar hele stukken liep ik in mijn uppie met mijn koplampje in het donkere bos. Dat was niet helemaal het idee wat ik van tevoren had gehad. Ik wilde gewoon een leuke wedstrijd lopen met mijn maatjes. Gelukkig stonden er her en der in het bos nog vrijwilligers en zelfs nog wat inboorlingen om je aan te moedigen. Het lopen ging verder ook prima en ik genoot van de voorjaarsachtige omstandigheden.

Bij de eerste echte verzorgingspost op bijna 8 km (de eerste was al na 2,5 km bij Huis Bergh, maar werd door iedereen voorbij gelopen) liep ik naar binnen voor een bekertje thee en een paar stukken chocolade. Tot mijn verbazing trof ik daar maatje Henrie aan die al een kwartier eerder gestart was. Helaas moest hij met kuitklachten uitstappen. Ook Rik en Peter waren er nog, maar die vertrokken net toen ik aankwam. Ik maakte ook even van de geledenheid gebruik om toch mijn iso-shirtje er maar onder uit te doen, met een temperatuur van zo’n 12 graden was die echt niet nodig. En verder ging het door het donkere bos. Hoewel ik het gebied goed ken en er regelmatig train liep ik in het donker helemaal verdwaald te zijn. Ik had af en toe een punt wat ik herkende, maar hele stukken liep ik gewoon achter de reflecterende pijltjes aan door het bos. Dat heeft best iets spannends, maar de route stond zo goed aan gegeven dat mislopen eigenlijk niet mogelijk was.

Na een tijdje kwam ik Peter en Rik weer achterop en liepen we samen verder. Dacht ik tenminste, maar na een tijdje bleek Rik afgehaakt te zijn en liep ik alleen met Peter verder. Ik vond het nu wel een stuk leuker dan helemaal alleen. Al teveel tijd voor kletsen was er echter niet. Het tempo zat er lekker in en alle aandacht had je nodig voor de boomwortels, stenen, modderpoelen etc. Regelmatig hoorde je dan ook een kreet van iemand die struikelde of ineens tot de enkels in de modder zat, gelukkig meestal gevolgd door gelach. Bij de derde verzorgingspost bij ’t Peeske namen we iets meer tijd voor een bakje thee en wat chocolade. Heerlijk als je niet van thee houdt: eerst paar stukke chocolade in je mond en dan hete thee waardoor de chocolade smelt in je mond. Rik kwam ook weer aanlopen, maar die had het beste al gegeven. Hij ging in een rustig tempo verder, en wij gingen weer voortvarend verder. Ik vond het tempo op de lange hellingen best aan de straffe kant, maar Peter sleurde vrolijk verder. In de afdalingen en de vlakkere stukken kon ik genoeg herstellen om het toch goed bij te houden.

Op enig moment hoorden we een luidruchtig groepje achter ons. Af en toe kwam een heldere damesstem er bovenuit. Ze was duidelijk niet gecharmeerd van modder. Aan het accent te horen kwamen ze niet uit de buurt, waarschijnlijk niets gewend dus. Irritant van die schreeuwers in het bos… Maar ineens begon het lampje van Peter te knipperen. Oeps, batterij leeg…. geen nieuwe batterijen er in gedaan van tevoren en er ook geen bij zich. Niet handig, maar mazzel voor hem dat ik een reserve koplampje in mijn rugzakje had gestopt. In het donker, zonder licht en alleen in het bos is namelijk niet grappig. Door dit voorval was het luidruchtige groepje ons voorbij gegaan en hadden we weer rust om ons heen. Zoetjes aan begon de energie van onszelf ook wel wat op te raken, of er kwamen meer heuvels. Of lag het aan het uurtje rondjes maken op de oude vuilnisbelt in Winterswijk met Heini Rave ’s morgens?  In ieder geval ging het niet meer zo soepeltjes. Maar met al meer dan 20 km op de Garmin lieten we de moed niet zakken en het was nog steeds mooi weer. Vol goede moed verder, al moesten we nu een paar erg steile hellingen in een rustige tempo doen. Een wel hele steile helling met mul zand werd het zelfs bijna kruipen. Struikelingetjes kwamen ook vaker voor nu, maar zonder echte valpartijen.

In de laatste km’s moest Peter zelfs even afhaken met kramp in de kuiten en moest ik weer alleen verder. Zoals ik begonnen was, zo ging ik ook eindigen leek het. Ik haalde nog wat 14 km lopers en wat andere 26 km lopers in die ook hun kruit wel verschoten hadden en besloot nog even een sanitaire stop te maken voor we de bebouwde kom binnen kwamen. Die paar seconden maakte immers ook niet uit. Daarna verder richting finish, maar tot mijn verbazing kwam ineens Peter weer naast me lopen. Een beetje rekken rekken en strekken had de kramp weer verdreven en zo liepen we met zijn tweetjes na 26 km en een kleine 400 hoogtemeters over de streep. Hier kletsten we nog even wat met diverse bekenden en toen werd het zoetjes aan weer tijd om met een tevreden gevoel naar huis te gaan. Samengevat was het een heel sfeervol evenement. Veel vriendelijke vrijwilligers die op de meest afgelegen plekken in het bos nog te vinden waren om iedereen de goede kant op te wijzen. Heel veel bekenden gezien om even bij te praten. Klein minpuntje is de startprocedure, die is wat chaotisch. Maar volgend jaar zet ik de Montferland Nighttrail zeker weer in mijn agenda.

Andre Bleumink

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Foto's en uitslagen van de 35e Deoloop in Borculo

Nathalie Demkes (1e - 5,1 km), Gerdy Hoornenborg (2e - 10,3 km), Wim Rensink (15e - 14,1 km), Gerrit Dijkslag (1e - 10,3 km) en Dennis Woeltjes (4e - 10.3 km)

Onder perfecte weersomstandigheden liepen maar liefst 235 deelnemers de loop door het bosrijke gebied van ’t Galgenveld.

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

fotoalbum Freek Notten

site organisatie

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 112

Het schiereiland Rügen, aan de Oostzee

Op snoepreisje met de jongens!

Er zijn soms van die dingen waar je al maanden naar uit kijkt. Het is alsof je een kind van 9 bent die morgen zijn  verjaardag viert, hyper van de opwinding. Ik heb dat soort momenten met enige regelmaat. Nu zit ik weer in zo’n ‘verheugingsfase’. Het aftellen is begonnen. Nog drie nachtjes slapen en dan komt aan al dat wachten een einde.

Zondagochtend vertrek ik met negen makkers naar Duitsland. Onder het mom ‘de locatie van het trainingskamp verkennen’ reizen we af naar het schiereiland Rügen, aan de Oostzee. Uiteraard gaan de hardloopschoenen mee en maken we onze kilometers, maar de gezelligheid zal toch de boventoon voeren. Aankomende zondag worden we op een onmenselijk tijdstip verwacht bij de familie Te Brake. Terwijl half Aalten rond deze tijd zwalkend Leuven of Schiller verlaat, doen wij een poging om een ontbijtje naar binnen te schuiven: op zich al een behoorlijke uitdaging om 05:00 uur ’s ochtends. Als na twee happen brood en zeven bakken koffie de oogjes iets meer geopend zijn, wurmen we ons in de auto voor een tocht van een uur of zeven. 

We verblijven in een rustiek jeugdherberg met uitzicht op zee, of met een beetje pech op de parkeerplaats. Deze jeugdherberg is onze uitvalsbasis voor drie dagen plezier en vertier. Het is een mooi voorproefje op het jaarlijkse trainingskamp, dat in mei voor de vijfde keer gehouden wordt. We gaan de omgeving verkennen, we testen alle faciliteiten van ons verblijf en het personeel kan alvast een beetje aan ons wennen. De kans dat de pleuris compleet losbarst is groot. De als-de-kat-van-huis-is-mentaliteit neemt, als we de grens overgaan, ernstige vormen aan. Ik als groepsoudste wil dit baldadige gedrag direct de kop indrukken, want als ik het niet doe, doet niemand het. Zonde ingrijpen gaan die puppy’s tekeer als een stelletje relschoppers uit Geldermalsen. Ons reisje duurt slechts drie dagen en ik weet nu al dat dit veel te kort zal zijn. 

Ik geef jullie op een briefje dat dit een aantal spectaculaire dagen gaan worden en ik zal jullie volgende week alle sappige verhalen vertalen over het snoepreisje met de jongens! 

Route 20: Dale en 't Villeken

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd geregeld een hardloop route hieraan toe te voegen, uiteraard ook uitermate geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag. 

Vandaag de 20e route uit deze serie: Al vrij snel na de start komen we in het verrassende glooiende boerenlandschap rond de Aaltense buurtschappen Dale en 't Villeken, in de volksmond ook wel "Klein Zwitserland" genoemd.

Route 20: Klein Zwitserland - 't Villeken
Afstand: 9,4 kilometer
Start: Partycentrum 't Noorden Lichtenvoordsestraatweg 44 - 7121 RA Aalten
Gemarkeerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route

Laatst aangepast: 2 februari 2021

Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

01.Loop vanaf de parkeerplaats van Partycentrum 't Noorden LA het zandpad (Koningsweg) in
02.De eerste verharde weg RA (Barloseweg)
03.Na 100 meter paadje LA, achter de begraafplaats langs
04.Verharde weg (Romienendiek) oversteken, Hazenkampweg op
05.Na ruim 100 meter 2e paadje RA, in de richting van een landhuis
*Dit traject heet Klein Zwitserland. Vanaf hier kun je de watertoren van Aalten zien. Dat is een soort baken op de hele route. Hierna volgt een stukje klimmen en dalen
06.Ongeveer 50 meter voor het landhuis RA het paadje in (paal met blauwe voetstap volgen), dat is de Nonhofweg
07.Steek de verharde weg (Romienendiek) weer over en volg het pad RD
08.Blijf dit volgen en neem de tweede verharde weg LA (Bruninkweg)
09.Afdalen, in de verte kun je de acht windmolens in 't Goor zien liggen
10.Weg volgen, achter boerderij langs, zandpad RD, scherpe bocht naar rechts
11.RA verharde weg in ('t Villeken)
12.De verharde weg blijven volgen, langs boerderij 't Maris en bij het crèmekleurig huis RA, in de richting van Aalten (Barloseweg)
13.Na elektriciteitscentrale LA zandweg in (Kommersveldweg)
14.Verharde weg (Lichtenvoordsestraatweg) oversteken, zandweg in (Bokkelderweg)
15.Na bocht naar rechts schuin LA een paadje (Reiringpad) in, honderd meter verderop tussen paaltjes door, LA Batenweg op
16.Stukje verharde weg, daarna zandpad en weer verharde weg.
17.Aan het einde van de klinkerweg LA, Hamelandroute (N313) oversteken 
18.RD Schulenkampweg helemaal uitlopen
*Tussen de bomen door zie je voor je het boekenstadje Bredevoort liggen
19.Bij de T-splitsing RA, Tolhuisweg
20.Bij de verkeerslichten de Winterswijkseweg oversteken, klein stukje naar links en direct RA het bospaadje van Landgoed 't Walfort in
21.Loop het hele Walfortbos door
22.Bij de T-splitsing voor het witte huis RA, klinkerweg (Walfortlaan) met fietspad
23.Eerste verharde weg LA, in de richting van het zwembad 't Walfort
24.Bij T-splitsing RA, daarna LA het fietspad op, door de tunnel heen
*We passeren nu de accommodatie van atletiekvereniging AVA'70
25.Na ruim 200 meter bij de kruising het fietspad volgen en de N318 (Ringweg) oversteken
26.Direct schuin links aan houden, in de richting van de huisnummers 1a en 1b
27.RA het tegelpad volgen, paadje voor huis nummer 2 langs en dan LA de zandweg (Giezenbosweg) in
28.Verharde weg (Bijnenweg) LA, deze volgen tot de Lichtenvoordsestraatweg
29.Hier LA en na 200 meter ben je weer terug op de parkeerplaats van Partycentrum 't Noorden 

Keutenberg (Zuid Limburg)

De watermolen van Otten

De start van mijn training is bij de Gertrudiskerk, dat midden op een berg in het plaatsje Wijlre ligt. Na ongeveer een kilometer in noordwestelijke richting gelopen te hebben, sla ik linksaf een smal asfaltpad (Keizer Willempad) in en steek met een bruggetje de Geul over. Even later ga ik via een stegelke (draaihekje) het weiland in en het duurt nog geen minuut of ik heb de voeten al kletsnat. Ik blijf een tijdje de meanderende Geul volgen. De 58 kilometer lange Geul, het snelst stromend riviertje van Nederland, ontspringt in het Belgische gehucht Lichtenbusch en mondt uit in de Maas nabij Bunde. 

In de buurtschap Engwegen sta ik ineens aan de voet van de Keutenberg, een asfaltweg van 22% en bekend van de wielerklassieker de Amstel Gold Race. Via een veldweg en een smal pad tussen de weilanden door kom ik op het Plateau van Margraten. Voor me duikt een rijksmonumentale uit mergelblokken gebouwde 'Berghoeve' op, een typische Limburgse carreboerderij. 

In het gelijknamige gehucht heb ik een schitterend uitzicht over het Geuldal met onder andere de kerk van Wijlre, mijn vertrekpunt van een half uurtje terug. Een prachtig dalende veldweg brengt me in de buurtschap Stokhem, al is het soms erg uitkijken op de spekgladde stukken, vanwege de overvloedige regenval van de laatste weken. Ook nu miezert het de hele weg maar het is gelukkig niet koud. 

Door de weilanden loop ik in de richting van de achterkant van de oudste brouwerij van Nederland, de Brand bierbrouwerij uit het jaar 1340. Een sluisbruggetje brengt me op een pad langs de molentak van de Geul. Als ik de watermolen van 'Otten' voorbij ben, kom ik weer in de bewoonde wereld. Ik zie er niet uit en het tochtje van 8,5 kilometer heeft op sommige momenten verdacht veel weg van een trail, waarbij ook nog rond de 100 hoogtemeters werden overwonnen!

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Na een paar kilometer zie ik er al niet meer uit!

De Geul, het snelst stromend riviertje van Nederland

De rijksmonumentale uit mergelblokken gebouwde 'Berghoeve'

Maastricht: Jeker, Hoge Fronten en Sint Servaasbasiliek

Sint Servaas brug

Vanuit ons van der Valk hotel in Maastricht is het ruim twee kilometer lopen tot dat we bij de stad zijn en een smalle boogbrug (Hoge Brug) brengt ons de brede Maas over. Via de Onze Lieve Vrouwewal gaan we de Helpoort door, een voormalige stadspoort en onderdeel van de eerste stadsmuur van Maastricht. De poort dateert uit het tweede kwart van de 13e eeuw en is daarmee de oudste nog bestaande stadspoort van Nederland. We volgen bijna een kilometer de middeleeuwse stadsmuur door het Stadspark, dat loopt langs de Jeker (beek). 

Als we het Aldenhof- en Waldeckpark hebben doorkruist, komen we even later in een prachtig en verrassend stukje natuur, genaamd de Linie van Du Moulin. Het is sinds 1966 een rijksmonument en wordt vaak ook aangeduid met de niet geheel correcte naam Hoge Fronten. Het is een circa 15 hectare groot gebied in de wijk Frontenkwartier, waar een achttal 18e-eeuwse buitenwerken van de vesting Maastricht bewaard zijn gebleven. Over de hoge wal hebben we er een prachtig gezicht op.

Door de stad gaan we in de richting van het Keizer Karelplein waar de deuren van de Sint Servaasbasiliek uitnodigend voor ons open staan. Na een korte bezichtiging is het op het Vrijthof tijd voor een lekkere kop cappuccino en hier lijkt het wel of half Nederland een vrije dag heeft. De terrassen zit met dit mooie weer overvol en de Bourgondische levenswijze van de Limburgers komt hier goed naar voren. Op het plein schaatsen veel kinderen hun rondjes en de kerstkraampjes doen goede zaken. 

Het is inmiddels donker geworden en na een hapje eten, steken we de Maas, via de Sint Servaas brug, voor de tweede keer vandaag over om terug te gaan naar ons hotel. Het was een verrassende wandeling waarvan een gedeelte grenzend aan het historische centrum van Maastricht lag. Je loopt eigenlijk in de stad maar hebt het gevoel om toch buitenaf te zijn.

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

de Helpoort

Hoge Fronten

Sint Servaas basiliek

Verslag van de 23e Scharenborg Cross in Lichtenvoorde

Gerben Duenk op het loodzware parcours in Lichtenvoorde

De afgelopen maanden ben ik weer lekker bezig met wedstrijden lopen. Het voelt allemaal goed aan en het blessureleed komt steeds meer op de achtergrond. Waar vorige week, loopgek Nederland koos voor de Montferlandrun, werd ik door Cindy Brusse gevraagd om samen met haar, naar de 6 kilometer cross in Eibergen te gaan Dit ging erg goed. 

De hele week spookt het door mijn hoofd, hoe ziet het parcours eruit!!? De regen komt met enige regelmaat uit de hemel vallen, en wie de cross kent, weet dan dat het wordt zwaar!! Van zaterdag op zondag kwam er als toetje, nog wat extra water naar beneden. Vanmorgen lekker op tijd uit bed, het is droog de weersverwachting is goed, en er komt zelfs een zonnetje aan de hemel. Ik besluit om met de atb naar de schans te gaan, lekker de spieren op temperatuur brengen. Ik ben een uur te vroeg en kan alles rustig aan doen. Na het omkleden, inlopen en een gedeelte van het parcours verkennen. Op sommige stukken zak je tot de enkels weg.

Kwart over 11 de start van de 6 en 12 kilometer. Gelijk goed weg en ik had me voorgenomen om met Cindy mee te lopen. Ze is een snelle starter, en vorige week was ze net iets sneller, dus met het goede gevoel dat ik heb moet ik snel starten. Lisa loopt vlak voor ons en ik kan goed volgen na 1,5 kilometer kan ik goed doortrekken en ga Cindy voorbij. In het kielzog van Lisa loop ik verder. Ze loopt langzaam van mij weg, ik probeer op de "makkelijker" stukken dichterbij te komen, maar dat lukt niet. In de laatste 500 m loop je weer over de crossbaan en moet je nog even diep gaan, letterlijk en figuurlijk. Ik finish na 27.09 minuten, net na Lisa maaaaar net voor Cindy. Ik ben zeer tevreden. Een 13e plek overall, 12e bij de heren, 2e 50+, op naar een volgende uitdaging.

Sportieve groet, Gerben Duenk

Verslag van de 23e Scharenborg Crossloop in Lichtenvoorde

De broers Yohala en Siraj Awal

Alle lof voor Yohala Awal in bijzonder zware Scharenborgcrossloop

Door Benno Stevering

LICHTENVOORDE – Yohala Awal wist zondagmiddag zijn positie vanaf start vast te houden op het meer dan gladde en drassige parcours in de Scharenborgcrossloop, de zwaarste cross in de regio. De 18-jarige Awal van Argo uit Doesburg koos vroeg in de wedstrijd over 12,2 kilometer de aanval en noteerde de snelste tijd in 45.06 minuten met een indrukwekkend verschil op zijn achtervolger Bjorn Demkes uit Lievelde. Trainer Stefan Scanu, woonachtig in Lichtenvoorde kwam even kijken in zijn ‘achtertuin’ en was zichtbaar blij met het resultaat van zijn recruut. ‘’Je moet niet vergeten dat hij nog niet zolang loopt. Samen kijken we waar zijn krachten liggen die hij nog niet goed kent. Vorige week liep hij 50.02 minuten op de Montferlandrun. Deze voor hem eerste echte cross getuigt wel van grote kwaliteit. Hij weet zich nu ook vast te kunnen bijten in een vast tempo. Nu is het belangrijk om meer wedstrijdritme op te doen. Tactisch gezien valt er nog veel te winnen. Het gezin Awal kent veel kinderen. De jongere Siraj Awal werd derde op de 6,1 kilometer. Op de verharde weg weet hij  beter zijn weg te vinden.’’ De 38-jarige Bjorn Demkes van AVA’70 werd tweede op de 12,2 kilometer en gaf ruim drie minuten toe op de winnaar:  ‘’Ik draai een erg goed seizoen en kom nu eindelijk pas echt in vorm. In de Montferlandrun liep ik een pr met 53.26 minuten. Ondanks dat ik hier bij de cross twee keer ten val kwam, kon ik lekker doorlopen. Rest mij nu twee weken rust om me daarna te richten op de Rotterdam marathon.’’ 

Tom Baak van Archeus uit Winterswijk kon Demkes een volle ronde volgen, waarna hij afstand nam. In de slotfase wist hij de eindspurt van survivalspecialist Dinant Huurneman af te slaan. Huurneman zit volop in het TSC circuit en staat nu tweede achter Danny Hagebeek uit de Lutte. Vorig jaar pakte Tom Baak nog de volle winst, maar dit keer was hij bijzonder blij met de derde plek en een snellere eindtijd. Tim te Brake uit Aalten die vol gas liep op de rechte stukken kwam zichtbaar dichterbij de vierde plek, maar eindigde als vijfde. Maria Weenink uit Groenlo pakte de winst bij de vrouwen in 1.02.34 uur. Plaatsgenote Denise Eskes noteerde een tweede klassering met 1.05.04 uur. Luuk Nusselder van Argo nam genoegen met een vierde plek op de 6,1 kilometer achter Abraham Abdi Ali van Hanzesport. Het was de Duitser Stefan Ritte uit Rhede die de eindsprint won van triatleet Stefan Stroinck uit Borken die genoot van de blubberloop. Ritte die zich gaat richten op de NordRheinfestfalische crosskampioenschappen en de indoor won in 21.18 minuten. Lisa te Molder uit Zieuwent, vorig jaar nog tweede achter triatlete Brigit Landewe, won de  6.1 kilometer met een ruime voorsprong op Cindy Brusse uit Gendringen. Lisa over haar zege: ‘’Ik had geen moeite om mijn koppositie vast te houden. Na een periode van langere wedstrijden ga ik nu wat korter werk doen en genieten van de nodige rust.’’  Brusse richt zich volgend jaar op de eredivisie triathlon waarbij Erik van der Linde haar zal gaan begeleiden. De eerste wedstrijd staat op 23 april in Amsterdam gepland.  

In totaal kende de editie 2015 van de jaarlijkse Scharenborgcrossloop 217 deelnemers. Voor iedereen gold dat je goed moest kijken waar je je voeten neerzette. Velen kwamen totaal uitgeput over de meet. De extra kracht die gegeven moest worden, zal zich de dag erna uiten in flinke spierpijn. De lopersvereniging Groenlo was bijzonder content met het sfeervolle wedstrijdverloop in een prachtige ambiance.

Foto's van de 23e Scharenborg Crossloop in Lichtenvoorde - deel 2

Gerben Duenk, Dennis Woeltjes en Hans Jentink

Klik op de link voor de foto's van Katja Demkes

fotoalbum

Jozo Vulic

Atleten van het Argo Top Team

Foto's en uitslagen van de 23e Scharenborg Crossloop in Lichtenvoorde - deel 1

Tim te Brake en Jerrel Balke

Klik op de links voor de uitslagen en foto's van Jan te Brake

uitslagen

fotoalbum

site organisatie

Dirk Vreman

Dennis Woeltjes

Foto's, video en uitslagen van de 44e Bos en Vallei Cross in Wageningen

Sandra de Jonge

De Bos en Vallei Cross competitie is een circuit van vier cross-wedstrijden dat door vijf atletiekverenigingen aan de Gelderse Vallei wordt georganiseerd. Elk parcours ligt in een bosrijke heuvelachtige omgeving.

Klik op de links van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

jeugd - deel 1

jeugd - deel 2

senioren - deel 1

senioren - deel 2

uitslagen

site organisatie

Foto's en uitslagen van de 2e Gelders-Overijsselse Cross in Epe

Eva Bruil (1e), Tim Mengerink (1e), Stan Prinsen (4e) en Mark te Brake (1e)

Prachtige prestaties van AVA'70, drie 1e plaatsen en een 4e plaats!

Klik op de links voor de uitslagen en foto's van Jan te Brake

uitslagen

fotoalbum

site organisatie

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 111

Het startveld van de 5 kilometer bij de 1e Track & Field Cross in 2015

Het aftellen is begonnen! 

Nog 239 dagen tot de Olympische Spelen in Rio, 209 dagen tot de EK atletiek in Amsterdam en slechts 93 dagen tot de Track & Field Run in Aalten. Deze drie evenementen maken van 2016, op voorhand, een fantastisch sportjaar. De Olympische Spelen en de EK atletiek zullen voor velen van ons onhaalbaar zijn, maar bij de Track & Field Run is iedereen van harte welkom. Je hoeft voor deelname geen vormbehoud te tonen,  te voldoen aan krankzinnige limieten of oneerlijke kwalificatiecriteria, de organisatie van de veelbesproken T&F-run opent haar deuren voor iedere hardloper.  Alle opbrengsten van deze wedstrijd gaan direct naar het Track & Field kamp. Dit is een trainingskamp voor talentvolle atleten van Ava’70.

T&F-cross wordt T&F-run
Op zaterdag 12 maart 2016 wordt de tweede Track & Field Run gehouden. Na de succesvolle T&F-cross van afgelopen maart, is het direct duidelijk dat dit verfrissende hardloopfeest een vervolg moet krijgen. Omdat het bestuur van Verenigingsgebouw de Ringkamp een astronomisch bedrag vraagt voor zaalhuur, wordt al vrij vlot besloten om in 2016 uit te wijken naar een andere locatie: de Hamelandbaan, thuishaven van atletiekvereniging Ava’70. Een locatie met veel mogelijkheden. Een parcours waar zowel wedstrijdatleten als recreanten hun vingers bij aflikken, een clubgebouw dat van alle gemakken is voorzien en een plek waar de o zo belangrijke sponsoren het best tot hun recht komen. De 5 kilometer wordt door de parcourswijziging voor een groot gedeelte op verharde wegen gelopen, dit is de reden voor de naamsverandering. Het parcours is afwisselend en pijlsnel. Er zullen veel persoonlijke records sneuvelen op 12 maart. Overigens worden de jeugdafstanden, de sprintcross voor senioren en de spiksplinternieuwe estafette wel op een crossparcours gehouden!

Wederom geen (saaie) lange afstanden op het programma:
De Track & Field Run kiest er opnieuw voor om geen lange afstanden op te nemen in de programmering. Een kort en spectaculair programma krijgt net als vorig jaar de voorkeur. Voor de pupillen en junioren staat er een 1 en 2 kilometer op het progamma. De senioren kunnen net als vorig jaar kiezen uit een 5 km en de grandioze sprintcross (2 km). De organisatie begrijpt dat enkele lange afstandlopers zwaar teleurgesteld zijn over dit besluit. Helaas worden klachten aan het adres van de organisatie absoluut niet serieus of in behandeling genomen. De klachten zullen daarentegen prijken aan een speciale Klaagmuur, uiteraard opgeleukt met een foto van de klager. “Bij de organisatie klagen is om problemen vragen”

Een estafette als uitsmijter
Het is in 2016 mogelijk om met een team mee te doen aan de Track & Field Run. Op het geïmproviseerde crossparcours krijgen de deelnemende teams een 4 x 500 meter estafetteloop voorgeschoteld. Binnen zeven minuten zullen de eerste teams de finish bereiken. Het crossparcours is heel compact waardoor het publiek de hele wedstrijd moeiteloos kan volgen. Iedere loper hoeft maar 500 meter af te leggen dus je kunt daarvoor ook nog deelnemen aan één van de individuele afstanden. De estafette is voor alle leeftijden!

Dirk Vreman achter de microfoon
Spreekstalmeester Dirk Vreman heeft onlangs zijn ja-woord gegeven. Hij neemt op 12 maart de microfoon in de hand en zal het evenement op onnavolgbare wijze aan elkaar praten. Als Vreman even zijn rust pakt kunnen de lopers en toeschouwers genieten van opzwepende muziek. Geen countrymuziek uit de jaren zestig of vooroorlogse tranentrekkers, nee: hedendaagse topmuziek. Op het wedstrijdterrein is er naast het hardlopen nog veel meer te beleven. Hier lees je binnenkort meer over. Eén ding is zeker: dit mag je voor geen goud missen! 

En de atleten van de sprintcross