 |
| Jesper Nijkamp overleed aan een hitteberoerte |
Het is een vreemd telefoontje:
mijn adjunct-hoofdredacteur belt of ik al in de buurt van de omroep ben.
"Ben er over tien minuten", zeg ik. "Oké, dan wacht ik je buiten
op", zegt hij en hangt op. Hè, waarom? Dit is heel raar.
Zijn boodschap is ronduit
schokkend: mijn leuke, talentvolle collega Jesper, met wie ik zoveel samenwerk,
is na het uitlopen van de halve marathon in Enschede in elkaar gestort. Hij
ligt in coma in het ziekenhuis. Ik voel alleen maar verbijstering. Hoe kan dat?
Jesper? Jong, gezond, goed getraind. Op de redactie zoeken collega’s elkaar op;
bezorgd, verbaasd. In de dagen die volgen leven we tussen hoop en vrees. We
denken dat Jesper er natuurlijk bovenop komt. Zo sterk, zo jong en
veerkrachtig. Dat komt goed. Maar het komt niet goed. Vier dagen nadat hij over
de finish kwam, overlijdt Jesper in het ziekenhuis.
Ongeloof
Verdriet overspoelt de
redactie. Jesper was erg geliefd. We kunnen er met ons hoofd niet bij dat hij
er niet meer is. Dat hij niet meer "Tuurlijk, komt goed" zegt op de
redactie. Dat ik niet meer met hem op pad ga. Bij het verdriet komt ongeloof
als duidelijk wordt dat Jesper is overleden aan een hitteberoerte. Een
hitteberoerte? Wat is dat? Kan je daaraan doodgaan? Mijn journalistieke
instinct worstelt zich omhoog dwars door het verdriet heen. De vragen laten me
niet los. En ik weet dat Jesper ook zou willen dat ik antwoorden ga zoeken. Dus
ga ik met lood in de schoenen het gesprek aan met de ouders en vriendin van
Jesper. Zonder hen begin ik niet aan dit verhaal.
'Een nieuwe Jesper voorkomen'
Door onze tranen heen praten
we over Jesper en over mijn plan: een documentaire naar aanleiding van Jespers
overlijden om uit te zoeken wat een hitteberoerte veroorzaakt, hoe je het kunt
voorkomen en hoe je het kunt behandelen. Ze vragen bedenktijd. Als ik een paar
weken later bij ze thuis ben, stemmen ze in. Jespers vader verwoordt waarom:
“Als we hier maar één nieuwe Jesper, één nieuw slachtoffer van een
hitteberoerte mee kunnen voorkomen, dan is dat het waard.”
Dat is ons doel. Dat dit nooit
meer gebeurt.
Samen met
onderzoeksredacteuren Freke en Jitka ga ik aan de slag. Ik heb vaker dit soort
grote projecten opgezet, maar nog nooit zegden zoveel mensen zo snel en vol
overtuiging hun medewerking toe: artsen, deskundigen, overlevenden van
hitteberoertes, mensen die bij de reanimatie van Jesper waren, de organisatie
van de marathon waar het misging met Jesper, weerspecialisten, vrienden van
Jesper. Allemaal willen ze meewerken, allemaal om dezelfde reden: de kennis
over hitteberoertes, het voorkomen en behandelen ervan móet toenemen.
Privéwereld in zonder Jesper
Jesper kende ik goed, als
collega, tijdens een dronken avond op een feest nadat we genomineerd waren voor
een prijs. Maar het voelt raar om zo zijn privéwereld in te lopen zonder hem.
Meermalen te praten met zijn ouders in zijn ouderlijk huis, veel contact te
hebben met zijn vriendin, zijn beste vrienden te interviewen, van betrokkenen
te horen hoe zijn laatste dagen en uren zijn verlopen.
We filmen en interviewen de
ene na de andere dag. Starten een groot onderzoek onder hardlooporganisaties en
hardlopers, raadplegen experts en lezen ons suf. Het lukt om onze professionele
focus te houden als we de opnamedagen ingaan met cameraman Tristan. Maar er
zijn ook momenten van verdriet wegduwen op locatie en later uithuilen.
Geshockeerd
Via-via vind ik Djurre uit
Doesburg: net zo jong, gezond en goed getraind als Jesper. Ook hij kreeg een
hitteberoerte tijdens een hardloopwedstrijd. Thuis bij zijn ouders interview ik
Djurre en zijn moeder. Ik zie de liefde tussen moeder en zoon en vecht tegen
mijn tranen als ik denk aan de moeder van Jesper die haar enige zoon kwijt is.
Ik denk aan mijn oudste dochter, die ook 25 is, en voel zó mee met deze twee
vrouwen dat ik me moet herpakken om de juiste vragen te stellen.
Als we filmen bij de marathon
van Amsterdam, zien Freke en ik een hardloper met wie het helemaal niet goed
gaat. Hij ziet er beroerd uit, hij zwalkt. Het publiek begint te joelen en
zweept hem op om die laatste kilometers naar de finish te halen. Freke en ik
staan allebei aan de grond genageld en zijn geshockeerd. Dit is niet oké! Voor
we kunnen ingrijpen (konden we ingrijpen?) is hij de bocht om. We zijn van
slag, maar gaan door met de interviews die we die dag moeten doen.
Met editor Marcel zitten we
dagen te monteren aan de documentaire. En zo opeens, als we weer beelden van
Jesper zien, breekt ons verdriet dwars door onze professionele houding heen.
Huilend houden we elkaar vast. Totaal uitgeschakeld. Dit is wat die hitteberoerte
is: een sluipmoordenaar die jonge, gezonde, geliefde mensen van het leven
berooft. En dát mag nóóit meer gebeuren.
Dinsdag 24 maart is de documentaire Oververhit te zien op onze website en app, op YouTube én vanaf 17.20 uur elk uur op TV Gelderland. (bron)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten