Aankondiging van het Rondje Nederland in Arnhem

Rondje Nederland 2009.....

Locatie

Rondje Nederland vindt plaats op zondag 17 maart 2013 op het terrein van Het Nederlands Openluchtmuseum, Schelmseweg 89, 6816 SJ Arnhem.

Parkeren

Fietsen en bromfietsen kunnen neergezet worden op de parkeerplaats van het Nederlands Openluchtmuseum. De fietsenrekken vindt u bij het gebouwtje op de parkeerplaats. Voor auto's is er voldoende parkeerruimte vlakbij het museum.

Omkleedruimte

In de ontvangstruimte van het Openluchtmuseum is er een mogelijkheid zich om te kleden. Er zijn geen afgesloten kleedruimtes of een bagagedepot. Let dus op uw waardevolle spullen. Ook zijn er in het Openluchtmuseum geen douches aanwezig voor na afloop.

Deelnemers

Met bijna 2000 inschrijvingen is Rondje Nederland een druk bezocht evenement. Er nemen zo'n 700 kinderen deel aan de loop. Om alle kinderen gelijke kansen te geven is de kidsruns gesplitst in een jongens- en meisjesrun. Deelnemers halen hun startnummer aan de ingang van het Openluchtmuseum. Hier is tevens een omkleedruimte.

Inschrijfgeld

Voorinschrijving 5 en 10 km: 7,50 euro - Nainschrijving    5 en 10 km: 9,00 euro - Voorinschrijving 1 en 2,5 km: 3,00 euro - Nainschrijving 1 en 2,5 km: 3,50 euro. Rondje Nederland werkt dit jaar met het Ipico-tijdregistratiesysteem. De chips dienen na afloop weer ingeleverd te worden. Voor niet ingeleverde chips wordt 10 euro in rekening gebracht.

Supporters en Toegang Openluchtmuseum

Supporters zijn natuurlijk onmisbaar.  Het Openluchtmuseum hanteert voor supporters en bezoekers het wintertarief: Vrienden van het Openluchtmuseum - gratis, Museumkaart - gratis, Volwassenen (vanaf 13 jaar)- € 4.50, 4 t/m 12 jaar- € 2.50, 0 t/m 3 jaar- gratis. De toegang tot het Openluchtmuseum is op de wedstrijddag gratis voor deelnemers. 

Klik voor meer informatie op onderstaande links

programma

site organisatie

......met supporters uit Aalten

Foto's van de 18e Fatimaloop in Nieuw-Wehl

De 74 jarige Joop Robbe, de vader van... - 15 kilometer in 1:18:38!

Klik op de links voor de  foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

jeugd tot en met 9 jaar

jeugd 10 tot en met 13jaar

3 kilometer

15 kilometer

15 en 7,5 kilometer

Uitslagen:

7,5 kilometer

15 kilometer

site organisatie

Later van de week volgt er nog een video van de Fatima loop

Een bijzonder fanatiek toeschouwer vanmorgen bij de Fatimaloop

De jeugd van AVA'70 was ook weer aanwezig in Nieuw-Wehl

Verslag van de 2e Salland Trail in Nijverdal door de winnares bij de vrouwen Ilonka van den Hengel

Ilonka van den Hengel, winnares van de 25 kilometer

Ik heb mijn ogen uitgekeken bij de Salland Trail, en niet alleen vanwege het prachtige parcours. Ik had er wel een soort van beeld van, van trailruns en trailrunners of hoe je het (ze of we, ik hoor er nu ook een beetje bij… ) ook noemen moet, maar toch vond ik het wel weer verwonderlijk. Ik ben gewend aan wegwedstrijden: zo snel mogelijk van A naar B, of weer terug naar A, indien start en finish zich op dezelfde locatie bevinden, maar in ieder geval alles voor een snelle tijd. Korte broekjes en singlets zijn eerder regel dan uitzondering, ongeacht de temperatuur, en met een drankgordel om word je niet serieus genomen.

Nee dan trailrunners, bepakt en bezakt alsof ze onderweg eerst gaan picknicken en vervolgens beren schieten – vermoedelijk hebben ze mijn vorige blog gelezen… – gaan ze op pad voor een 25 kilometer loopje. Rugzak op de rug (vandaar de naam rugzak ook, vermoed ik zo, indien ie op de buik bevestigd moest worden had het wel een buikzak geheten), buff op hun hoofd – ik wist tot voor kort niet eens wat het was, maar zonder hoor je er echt niet bij – en puur lopen om het lopen. De tijd? Boeie! Klassering? Lekker belangrijk.

Genieten van de omgeving, desnoods foto’s maken onderweg- dat gaat bij een wegwedstrijd echt never nooit niet gebeuren – maakt niet uit hoe of wanneer je finisht. Met zo’n trailinstelling ging ik ook van start. Gewoon lekker lopen. Heel op ’t gemak ging ik weg, tig vrouwen voor mij latend, maar zoals al eerder aangegeven, tijd en klassering doen er niet toe. Ik liep mijn eigen tempo, lekker ontspannen, genietend van de omgeving – ’t is dat ik geen bepakking of buff bij me had, maar verder was ik helemaal into trail! 

Ongemerkt ging ik mensen inhalen. Mannen en ook vrouwen. En toen kwam toch langzaamaan dat wedstrijdbeest, die van de wegwedstrijden weet u wel, van zo snel mogelijk van A naar B, dan wel weer terug naar A, waar klassering en tijd er wél toe doen, dat dus, dat kwam weer boven drijven. Ik had geen idee van mijn positie, maar er liep zeker nog één vrouw voor me; ik had haar al een tijdje in het vizier, maar of daar voor nog wat liep, dat wist ik niet.

Stapje voor stapje kwam ik dichterbij, mijn billen dichtknijpend, want damn, stiekem moest ik me een partij nodig. Ik weet niet wat het is, het nodigt uit denk ik, al die bomen. Met wegwedstrijden heb ik het zelden, maar wanneer ik een boom zie moet ik poepen. Ik besloot het op te houden zolang het ging, eerst haar voorbij. Zo gezegd zo gedaan, ik ging haar voorbij en kilometertje later ging ik uit de broek. Terwijl ik rustig mijn ding zat te doen in de bosjes- details zal ik u besparen – zag ik haar weer voorbij komen. Ik draaide er snel een punt aan en ging weer verder.

Tot mijn verbazing zag ik dat zij inhield, ze vertraagde echt bewust. Toen ik haar weer bijhaalde gaf ze aan dat ze het lullig vond om op deze manier van mij weg te lopen. Ik viel haast om van verbazing – gelukkig waren er genoeg bomen in de buurt om mij aan vast te houden – zoiets zie je noooooiiit bij een wegwedstrijd, tijd en klassering, weet u wel. Na een stukje samen op te zijn gelopen, verhoogde ik het tempo weer wat en moest zij eraf. Echter een paar kilometer verderop kwam ik tot de conclusie dat die punt die ik eraan gedraaid had, weet u wel, dat die nog niet helemaal af was.

Ikke de bosjes weer in, broek omlaag, nu voor de verandering een móóie punt eraan gedraaid, en hoppatee, net voordat die dame eraan kwam, de bosjes weer uit. Ondertussen had ik zo links en rechts te horen gekregen dat ik eerste vrouw in de wedstrijd was. Mijn wegwedstrijdhart ging weer wat sneller kloppen en ik deed er nog een tandje bij. De laatste kilometers flink doortrekkend, wist ik de 25 kilometer af te raffelen in 1 uur 59 minuten en 10 seconden. Als eerste dame dus.

Had ik gezegd dat tijd en klassering er niet toe doen bij een trail?! Flauwekul natuurlijk, de eerste plaats is het enige dat telt. De prijs die ik in ontvangst mocht nemen?! Een heuse buff! De trailrunners zijn gewaarschuwd, vanaf nu hoor ik er ook bij! (bron)

Foto's van de 2e Salland Trail in Nijverdal - deel 2

Schitterende foto van Mischa Visser van de Salland Trail in Nijverdal

Klik voor meer foto's van hem op de volgende links

25 kilometer (km 4)

50 kilometer (km 4)

50 kilometer (km 41)

foto's Johan Reijnders

Verslag van de 2e Salland Trail in Nijverdal

Andre Bleumink (rechts) naast Henrie Drenthel

Afgelopen weekend stond de 2^de Sallandtrail op het programma. Vorig jaar had ik meegedaan aan de 25 kilometer en was het een geweldig succes. Dit jaar waren de verwachtingen dan ook hooggespannen en gezien het feit dat er beperkt ingeschreven kon worden zat ik maanden van tevoren om 12 uur ’s nachts klaar om me via Internet in te schrijven. Als één van de laatsten die nog toegelaten werden op de 50 km ging ik tevreden slapen.

9 Maart was het dan eindelijk zover. Ik kon een lift krijgen van Henrie Drenthel en met Geert Wevers en Benno Aversteeg reden we richting Nijverdal. Hoewel het weer zijn uiterste best deed om ons humeur onderuit te schoffelen hadden we er zin in. Alleen bleven we de hele weg twijfelen over wat we allemaal wel niet aan moesten doen om regen, sneeuw en andere ellende te weerstaan.

Eenmaal aangekomen sloten we ons aan bij de rest van de AVA 70-club. Door het succes van vorig jaar en het onophoudelijke promoten van het trailrunnen door Henrie was het een grote groep die de 25 kilometer onveilig gingen maken. Het was al snel duidelijk wie er voor een snelle tijd ging en wie er vooral voor de gezelligheid gingen, maar bij het trailen is er plek voor iedereen.

Zo’n 500 deelnemers verzamelden zich in zwembad-/sportaccommodatie het Ravijn. Een prachtige gelegenheid met als extra voordeel dat we na afloop even lekker een duik konden nemen. Ook een mooie bar was aanwezig waar we eerst maar eens de koffiekwaliteit controleerden. Na een lekker bakkie werd het toch een keer tijd om ons om te kleden op de zolder, waar we ook de spullen veilig achter konden laten.

Henrie en ik mochten met de 50 km lopers een kwartier eerder starten dan de 25 km lopers. Na een kort woordje van organisator Bertus ging de toeter en konden we weg. In een gemoedelijk tempo van 10 km/uur liepen we door de prachtige natuur. Kleine paadjes met veel boomwortels, plassen water, moddersporen van bosbouwmateriaal, het werd ons niet al te gemakkelijk gemaakt. We moesten wel ons best doen om niet te hard te gaan, zeker nadat de eerste lopers van de 25 km ons begonnen in te halen.

De eerste verzorgingspost kwam als geroepen en we pakten even een lekker stukje vlaai. Ineens zagen we Gerrit voorbij vliegen, gauw een bekertje pakken en weer verder. Dennis nam even de tijd voor een stukje vlaai en wat winegums voor onderweg.  Toen wij onze weg weer vervolgden kwam de ene AVA atleet na de andere ons achterop. Alleen Geert, Ingrid en Marco kregen het voor elkaar om achter ons te blijven. Ze maakten er een leuke dag van.

Bij mij werd het lopen intussen minder leuk. Links en rechts kreeg ik ineens pijnklachtjes en verkramping in de spieren. Na 20 km had ik het gevoel al 35 km afgelegd te hebben. Hoewel we het tempo nog steeds op 10 km/uur vast hielden leek het me op dat moment steeds minder waarschijnlijk dat ik het avontuur van de Sallandtrail zou volbrengen. Na op het laatste stukje nog het Ravijn uitgeklommen te zijn wist ik het zeker, dit werd hem niet. Met de 60 van Texel nog in het verschiet was het beter om de handdoek in de ring te gooien.

Bij de finish van de 25 km nam ik dan ook afscheid van Henrie, die dapper doorbikkelde op de tweede ronde. Ik voegde me in het zwembad bij de overige AVA atleten. Het werd daar nog erg gezellig met vele lopers, sterke verhalen en mooie momenten werden uitgewisseld. Na een uurtje begonnen we toch wel honger te krijgen en werd het gezellig samenzijn voortgezet in de bijzonder luxe uitgevoerde sportkantine.

Aangezien het nog wel een tijdje duurde voordat Henrie verwacht werd, namen degenen die niet bij hem in de auto zaten afscheid en besloten wij nog maar een biertje te nuttigen. Zo kwam het dat we ineens Henrie binnen zagen komen lopen. Hadden we helemaal zijn finish gemist. Niet heel vreemd overigens, hij had zijn tijd van vorig jaar met niet minder dan een klein kwartier verbeterd! Om dat te vieren lieten we nog maar een biertje aanrukken….

Nadat ook Henrie zich gedoucht en aangekleed had werd het toch eens tijd om op te breken en naar huis te gaan. Ondanks het feit dat het sportief gezien niet gegaan is zoals ik gehoopt had, heb ik toch een hele mooie sportieve en gezellige dag gehad. Ik hoop dan ook dat er dit jaar nog veel van dit soort gelegenheden komen.

André Bleumink (inmiddels bijna part time AVA)

Foto's van de 2e Salland Trail in Nijverdal - deel 1

Wim Brinkman, Wim Rensink, Ingrid van Zolingen, Benno Aversteeg, Tracey Jewell, Henrie Drenthel, Geert Wevers en Andre Bleumink

Klik op de links voor de foto's

fotoalbum

uitslagen

site organisatie

Organisator Bertus van Elburg met Roland Saalmink

In het startvak met Denis Woeltjes, Gerrit Dijkslag en Wim Rensink

Wat moet ik nu?

Gevaarlijke situaties onderweg!

Nijverdal 2e Salland Trail 25 km - 2:47:21 - 232e plaats

Salland Trail 2013

Vandaag staat er weer eens een trail op het programma, een wedstrijd waar ik altijd graag aan mee doe. Niets geen wedstrijd spanning of tijden maar lekker lopen door en genieten van de prachtige natuur. Omdat ik dus toch niet op een kwartiertje meer of minder kijk, heb ik met Ingrid van Zolingen en Marco van Rijs afgesproken om met hen mee te lopen. Het is hun eerste trail terwijl het voor mij al weer de vijfde is.

De 25 kilometer die we moeten lopen liggen ten noorden van de plaats Nijverdal en de echte die-hards (onder andere Henrie) mochten er nog een lus over dezelfde afstand bij aanknopen dat meer zuidelijk lag. Het parcours is nagenoeg hetzelfde als vorig jaar, alleen kregen we op het laatst nog een toetje doordat we door de kuil (het Ravijn) mochten, vorig jaar ging het nog om de kuil heen.

Waar de thermometer eerder in de week nog een zomerse temperatuur van 15 graden aangaf, bleef die nu met wat motregen steken op een graad of vier. Maar het mag onze pret niet drukken, we hebben onderweg veel plezier met elkaar gehad en we namen soms ruim de tijd om een fotootje te maken. De Salland Trail is twee jaar geleden voor het eerst georganiseerd door Bertus van Elburg, die ik ken van een hardloopforum op internet. Toen was het een prachtige aanvulling op de trail kalender, inmiddels is deze in Nederland ook al redelijk goed gevuld.

Na de start blijkt al vrij snel dat het eerste gedeelte van het parcours vrij zwaar is door de vele regen van de afgelopen dagen. Het water is nog niet overal in de bodem getrokken waardoor er soms door de modder gelopen moest worden en er af en toe aardig wat geglibberd wordt. De organisatie van vandaag was super, hulde aan alle vrijwilligers die soms uren in de kou hebben gestaan. Halverwege de route was een verzorgingspost die rijkelijk gevuld was. Vlaai met slagroom, fruit, snoep en verschillende soorten frisdrank, we hebben er even lekker de tijd voor genomen. 

Aan de finish staat Bertus ons met een brede grijns op te wachten en wordt iedereen persoonlijk door hem gefeliciteerd met het behaalde resultaat. In het plaatselijke zwembad hebben we even later het laatste zweet en modder achtergelaten om daarna in de kantine te gaan genieten van een drankje en een best bord patat! Ik heb voor het laatst bijna drie uur gelopen met de marathon van Rotterdam in 1995 maar veel last en spierpijn heb ik van deze trail gelukkig niet gehad. Het was een erg geslaagde zaterdag en wie weet gaan we er volgend jaar wel met nog meer AVA'70 leden naar toe. Ik heb zaterdag 8 maart 2014 alvast met potlood in mijn agenda genoteerd!

Met Marco en Ingrid, halverwege bij de verzorginspost

De finish, Marco en Ingrid hebben de smaak van een trail ook te pakken!

Werkzaamheden bij AVA'70 zijn begonnen

Werkzaamheden bij AVA'70 zijn begonnen (foto Theo Stronks)

De voorbereidingen voor de realisatie van de nieuwe atletiekaccommodatie van AVA`70 zijn in volle gang. Voordat er echter met de bouw van het nieuwe onderkomen gestart kon worden is men deze week begonnen met het uitgraven en wordt vervolgens de fundering van het clubgebouw aangebracht. Ook de eerste bouwmaterialen zijn gearriveerd zodat hier binnen korte tijd mee aan de slag gegaan kan worden.  

Begin april is de planning om te starten met de aanleg van de baan. Een en ander zal wat overlast betekenen met betrekking tot de bereikbaarheid van het complex en het verzoek is dan ook aan de leden, om zoveel mogelijk per fiets naar de Hamelandbaan te komen.

Aankondiging van de 18e Fatimaloop in Nieuw-Wehl

Fatimaloop 2011 met Henk en Dinand Woolschot

Stichting Pac-Tu-Wehl organiseert in samenwerking met atletiekvereniging Argo uit Doetinchem op zondag 10 maart 2013 de 18e Fatimaloop.

De opbrengst van deze 18e Fatima-loop komt ten goede aan de dagbesteding "De Dierengroep", voor verdere inrichting en aankleding van hun recent gerenoveerde locatie.

De start van de 15 kilometer is om 11.00 uur terwijl de 7,5 kilometer om 11.15 uur vertrekt.

.

Voor meer informatie klik op onderstaande links

informatie

site organisatie

Aankondiging van de 2e Salland Trail in Nijverdal

Tracey Jewell (gele shirt) is ook dit jaar weer van de partij

Dankzij de zeer gewaardeerde medewerking van o.a. Staatsbosbeheer èn Natuurmonumenten kunnen op zaterdag 9 maart 2013 opnieuw vele trailliefhebbers genieten van het uitdagende SallandTrail parcours door prachtige bossen en over de uitgestrekte heidevelden van Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug.

In deze mooie omgeving hebben we een parcours van 25 en 50 kilometer uitgezet dat zonder meer als een pittige trail aangemerkt kan worden; zeker voor Nederlandse begrippen. De deelnemers zullen onderweg hun ogen uitkijken, genieten van mooie vergezichten over de heide, maar ook stevig ‘an de bak’ moeten om regelmatig een stevig hoogteverschil te overbruggen. Voor de deelnemers aan de 50 kilometer trail zijn onderweg in totaal meer dan 600 hoogtemeters te overwinnen.

De organisatie denkt al na over uitbreiding met lopen over 75 en 100 kilometer.

De start van de 50 kilometer is om 10.00 uur en de 25 kilometer start een kwartier later. We vertrekken om 8.00 uur vanaf de Hamelandbaan.

Klik voor meer informatie op onderstaande link

site organisatie

Organisator Bertus van Elburg

Verslag van de Baggerloop in Didam

Winnaar op de 12 kilometer - Wim van Hilst uit Steenderen

Wim van Hilst temt modderbrij als best in Baggerloop Didam

Door Benno Stevering

DIDAM – ‘’Waarom doen we dit ook alweer? ‘’, vragen enkele recreanten onder de 450 deelnemers van de Baggerloop zich zondagochtend in Didam buiten adem af.  ‘’Het is hartstikke zwaar, maar toch geeft het voldoening en zijn we trots als we deze heroïsche cross mochten volbrengen!’’.  De meer getrainde crosser, waaronder winnaar Wim van Hilst uit Steenderen, met korte broek en triatlonpak die de 12 kilometer op naam schreef in  44.54 minuten was zichtbaar blij met zijn zege. Met ruim verschil ging hij zijn concurrentie vooraf.  ‘’Ik voel me nu een echte mud master! Dit is mijn terrein en hier kom ik beter uit de voeten dan op de verharde weg. Ik heb de finish dan wel niet op mijn sloffen bereikt. Ook ik moest er zeker wat aan doen om de rest van de bende moddermannen op achterstand te houden en kon me een schuiver niet veroorloven.’’  De lange triatleet werd onlangs bij de vijftien kilometer van Vorden nog zesde en  trok na een rappe eerste ronde als eerste van de bende als favoriet  de  tweede ronde in en kon in straf tempo met zijn crossspikes doortrekken. ‘’Het tempo stokte na een verkennende en behoudende fase niet en ik ondervond in het veld de kracht om door te trekken en ondervond geen moment van verzwakking. Het was voor mij een goede loopconditie test, zowel physiek als qua kracht. Een aantal jaren terug heb ik hier ook al eens mogen winnen. 

Ik ben zeker bekend met het parcours dat vraagt om de nodige uithoudingsvermogen.  Het is prachtig. Het ligt er mooi bij. Als organisatie zou ik er niets meer aan veranderen. Achter de schietbaan bij de Baerle ligt nog een behoorlijk baggerstuk. Het is heerlijk om na afloop even in de hottube te vertoeven. Voor mij betekende deze baggerloop de afsluiting voor mijn periode waarin ik werk aan mijn loopconditie. Nu is het zaak weer meer aandacht te schenken aan het fietsen. Vandaag zijn we hier met ons hele gezin. Nu is het zaak om veel te fietsen om me te richten op mijn ultieme doel, de Iron Man van Zurich.’’ Heinz van Dongen uit Kevelaer werd tweede in 46.26 minuten, gevolgd door triatleet Frank van Eijck uit Doetinchem in 47.06 minuten. Beste veteraan werd Harry Derksen uit Didam in 50.43 minuten. Raymond Vleghert uit Zevenaar werd zevende bij de wedstrijd van zijn vereniging. ‘’Ik heb een paar keer meegedaan. De start ging snel. Het werd snel duidelijk wie er in de kopgroep zat en wie niet. Het is belangrijk om bij dit soort parcoursen vantevoren te bekijken hoe het loopt dat kan je winst opleveren.’’  

Judy van den Berg werd winnares bij de vrouwen in 51.32 minuten. ‘’Het was hier in Didam best een leuke uitdaging, het parcours lag er goed bij en de sloten kon je natuurlijk niet omheen.  Wel apart dat je er ook gewoon in springt bij deze temperaturen.  Verder was deze wedstrijd een mooie training ter voorbereiding voor het aanstaande triathlon seizoen waar ik mij vooral bezig hou met off the road wedstrijden.’’  Marian van Hilst uit Steenderen was bij machte om het tempo van de Doesburgse enigszins te volgen. Consternatie was er even toen ze struikelde en ten val kwam, waardoor ze het verschil op moest laten lopen tot 3,5 minuut. ‘’Judy was te sterk voor mij. Ik mistte mijn wedstrijdritme en snelheid. Normaal gesproken vind ik dit soort wedstrijden te koud. En dat klopte, want het water in de Nevelhorst was superkoud. Volgende week maar eens verder testen in de Fatimaloop. Verder staat de powerman in Horst op het programma en de halve van Didam.’’  

Vera Peters uit Didam pakte de winst op de zes kilometer in 27.44 minuten, gevolgd door Carla Obbink uit Lichtenvoorde die finishte op slechts 19 tellen. Bij de mannen won survivalrunner Izar van Gool uit Rosmalen in 22.14 minuten. De 34-jarige Van Gool was content met zijn eerste plaats. ‘’Ik wilde eens lekker een snelle wedstrijd pakken. Bij het BSC NK in Gendringen zat ik vorige week nog 1,5 minuut achter de winnaar. Met houthakken verloor ik de wedstrijd. Vorig jaar werd ik dertiende in het klassement. Deze Baggerloop met haar soppige weilanden en akkerlanden heeft het gevoel voor mij van een survivalrun weer. Ik zat ruim voor de nummer twee. Natuurlijk ben ik blij met de overwinning. Mijn doel is om dit jaar in mijn leeftijdscategorie op de 800 of 1500 meter Nederlands Kampioen te worden op de baan.’’  Deze goede crosswedstrijd zoals de Baggerloop was dit jaar niet extreem zwaar omdat het niet veel geregend had. En de vorst was net uit de grond. Het veld was dan ook geen zompig moddermoeras, waarbij je bij iedere stap het risico liep om een schoen te verliezen door de sterkzuigende werking van deze ondergrond.  Even op adem komen was er echter nauwelijks bij, want de diverse slootdoorwadingen kosten veel energie. 

De Baggerloop 2013 leverde spectaculaire beelden op. Een enkele deelnemer verloor nog een schoen bij het slootje springen en moest angstig zorgen dat de meegenomen mobiel niet onder de blub zou komen.  Toch kende het parcours nog enkele paden waar alleen modder overheerst. Kleine polletjes ‘gras’ ontpopten zich in deze lange stroken zwarte modder waarvan je als deelnemer hoopt dat als je hier je voet op weet te plaatsen je even een extra impuls krijgt om iets sneller vooruit te komen, de modder weer uit.  Het aantal deelnemers in het lekker brede startvak op de landbouwgrond bij de Baerle was  enorm. Zeker omdat alle categorieën: mannen, vrouwen én masters gelijk van start gingen. Bij de volgende editie wil Triathliem de magische grens van 500 deelnemers aantikken. De prachtige beelden van deze Baggerloop zullen de vele toeschouwers zeker inspireren om volgend jaar ook de stoute schoenen aan te trekken. Brandweer Didam zorgde ervoor dat de hottube gevuld werd met water. Naast doorzettingsvermogen en kameraadschap was humor een belangrijke factor om de finish te halen. Zo hadden enkele dames, de tank van Didam, Henri Polman en Marc Krus zich in fraaie kledij gehuld. 

De Baggerloop combineert kracht en uithoudingsvermogen met een goed doel en zamelt geld in voor zieke kinderen met Duchenne. Voorzitter Harry Derksen mocht een cheque van  1250,-- euro uitreiken aan de heer Ten Cate van de Stichting Duchenne en benadrukte nog eens wat het als deelnemer aan de Baggerloop of welke loop dan ook een weldaad is om te mogen sporten, wetende dat het ook heel anders kan zijn in het leven. Daarom is deze geste van het Baggerloop comité zeker op zijn plaats. Mark Pessink van Bodyaction, tevens hoofdsponsor van de Baggerloop, praatte het evenement op voortreffelijke wijze aaneen.

Video van de Baggerloop in Didam

                                De video is gemaakt door Eric Beatse, de Kiekjesdief

                            

Foto's en uitslagen van de Acht Kastelenloop in Vorden

Dirk-Jan Robbe (503) en Jozo Vulic (357)

Klik op de links voor de foto's van Mischa Visser

 deel 1

 deel 2

 uitslagen

 site organisatie

Andre Bruil

Inno Spekschoor

Foto's van de Baggerloop in Didam

Denis Woeltjes in actie tijdens de Baggerloop in Didam

Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

2 kilometer

6 en 12 kilometer

12 kilometer

uitslagen

site organisatie

Benno Aversteeg

7e Galgenberg Marathon in Rhenen

Peter, Hans, Wim en Gerrit - ze waren in een tijd van vier uur weer terug

De Galgenbergmarathon is geen wedstrijd, maar een marathon waar in een groep wordt gelopen, onder leiding van een aantal mensen die het tempo aangeven en natuurlijk ook het parcours kennen. 

Het parcours is heuvelachtig en gaat voor ongeveer 90% over bospaden en voor ongeveer 10% over verharde wegen. Er wordt gemiddeld 10 km per uur gelopen, heuvel op wat langzamer, heuvel af wat sneller. Ieder loopt voor eigen risico. Het is een z.g. wilde loop, er is geen organisatie en er is dus ook geen organisatie verantwoordelijk.

Om deel te kunnen nemen, moet een marathon over een vlak parcours in een tijd van ongeveer 4 uur tot maximaal 4.15 kunnen worden gelopen. Het parcours is niet vergelijkbaar met dat van een vlakke marathon over de weg. Bij het inschrijven wordt gevraagd om de geschatte tijd over dit parcours. 

De naam Galgenberg is ontleend aan een heuvel in de buurt van Amerongen, waar eeuwen geleden een executieplaats was, tijdens de loop zullen we even stil staan bij "onze naamgever". 

foto's Rinus Running

foto's Giorgos Boustanidis

site organisatie

Hoogteprofiel van de Galgenberg Marathon

Video van de 25e Engelse Mijlenloop in Winterswijk

Video van de 25e Engelse Mijlenloop in Winterswijk, de opname's zijn gemaakt door Slingeland TV

Foto's van de 25e Engelse Mijlenloop in Winterswijk - deel 2

Paula Verwaaijen, Anna Torensen, Wilma Elburg en trainer Henk Mengers

Klik op de link voor de foto's van Herman Vreeman

fotoalbum

Andre Balke

Dave Posthumus (397) en Henk Lammers (414)

Tim te Brake

Foto's en uitslagen van de 25e Engelse Mijlenloop in Winterswijk

Veel AVA'70 leden in Winterswijk

Klik op de link voor de foto's van Johan Assink, Patrick Ikink en Wim Ruesink

fotoalbum

uitslagen

site organisatie

Marcel Mateman

Jolanda Hubers en Erna Boekelder 

Anita Roos

Gerton Prinsen wint 10 Engelse Mijl in Winterswijk

Het podium van de mannen op de 10 mijl: Thomas Konings (2), Gerton Prinsen (1) en Tom Baak (3) 

De Winterwijkse atletiekvereniging AV-Archeus organiseerde op 2 maart 2013 de 25ste jubileumeditie van de Engelse mijlenloop te Winterswijk.Start en finish waren op de Groenloseweg nabij hockeyvereniging Avanti aan de Jasperseweg te Winterswijk.

Gerton Prinsen uit Eibergen en Dorothé Vrieze uit Zelhem hebben de jubileumeditie van de Engelse Mijlenloop van Archeus gewonnen. Op de hoofdafstand, de 10 mijl, zegevierden beiden ruim op de 25e editie. Prinsen finishte net boven het uur in 1.00.32, Vrieze klokte een zeer scherpe 1.05.08. Aan de loop deden over vier afstanden in totaal zo’n 350 lopers mee, ruim meer dan in de afgelopen jaren. Archeus zelf haalde wel zes podiumplekken, maar geen enkel lid van de organiserende vereniging beklom de hoogste trede van het erepodium. Volgens wedstrijdleider Arjan Onnink verliep de race vrijwel vlekkeloos en ook het weer (6 graden, lichte westenwind) werd door de meeste lopers als gunstig ervaren.

Melchior van de Pol van AV34 te Apeldoorn werd in 2012 tweede overall op de 5 EM in 28.23 achter winnaar Stefan Stroick uit Borken-Gemen te Duitsland.Van de Pol verscheen in 2013 wederom aan de start van de 5 EM. Er onstond enige honderden meters na de start een kopgroep met Van de Pol, Wouter Vreeman uit Winterswijk, Remi Rondeel uit Zelhem en Bjorn Demkes uit Lievelde. Het lukte Van de Pol een gaatje te slaan van circa 20 a 30 meter wat tot circa het vijfkilometerpunt onveranderd bleef. In de zesde kilometer plaatstte Van de Pol een versnelling waardoor een beslissend gat ontstond van uiteindelijk circa 150 meter op de nummer twee. Van de Pol noteerde 27.43 als overall winnende tijd op de 8050 meter na een vrijwel solo gelopen race voor Demkes die tweede werd in 28.11. Bij de dames zegevierde Wilma Luggenhorst uit Eibergen overall in 33.30.

De 3 EM werd bij de heren overall een prooi voor Vincent te Brake uit Groenlo in 16.51 en bij de vrouwen won Gina Veurink uit Ommen overall in 19.00.Gerton Prinsen uit Eibergen won de 10 EM overall bij de heren in 1.00.32 en Dorethe Vrieze uit Zelhem bij de dames in 1.05.08.

Winterswijk - 25e Engelse Mijlenloop 16,1 km - 1:22:55 min - 42e plaats

Met Marco naar de eindstreep

Vandaag staat er voor mij een 5 Engelse Mijl in de planning maar op het laatste moment wordt dit veranderd. Doordat ik zaterdagmorgen werken moet en dit wat uit loopt, is het al na half twee als ik pas in Winterswijk aan kom. Ik heb voor mijn gevoel te weinig tijd om me nog goed voor te bereiden en neem het besluit om maar aan de 10 Engelse Mijl mee te doen. Ik ga er een mooie training van maken en dat komt me nog niet eens zo gek uit. Komende zaterdag staat namelijk de Salland Trail in Nijverdal op het programma en daar loop ik een afstand van 25 kilometer. 

Tijdens het inschrijven hoor ik dat Marco van Rijs ook de 10 Engelse Mijl loopt en ik besluit om met hem mee te lopen, twee jaar geleden begeleide hij mij op de fiets als onderdeel voor zijn trainerscursus. We spreken een eindtijd met elkaar af van tussen de 1:20 en 1:25 uur. De laatste keer dat ik deze afstand in een wedstrijd heb gelopen is al even geleden en was bij de Bridge to Bridge in Arnhem (september 2005/1:02:19 min). Ongeveer een kwartier voor dat de wedstrijd begint zijn we in het start- en finish gebied, lopen een klein eindje warm en maken ons gereed.

We zoeken een plaatsje midden in het vak en gaan na het startschot rustig weg. We zijn nog niet bij de eerste kilometer of we zien Gerrit Dijkslag ons al weer tegemoet lopen en vragen ons af wat er met hem aan de hand is. De eerste kilometers gaan bijna allemaal precies volgens schema (5.00-5.15 min) en het loopt lekker weg. Rond de vierde kilometer komt Gerrit ons weer achterop lopen en nu snappen we er helemaal niets meer van. Na de wedstrijd horen we van hem hoe het precies zit, het beste ermee Gerrit!

We komen de eerste ronde door in precies 41 minuten en liggen goed op schema. Af en toe vraagt Marco of het iets rustiger kan maar hij kan het tempo goed vast houden. Marcel Mateman loopt een stukje met ons mee maar hij heeft nog wat over en even later zien we hem langzaam bij ons weglopen. De tweede ronde gaat het iets langzamer maar we komen in een mooie tijd van 1:22:55 min over de finish. Mijn eerste 10 Engelse Mijl als vijftig plusser zit er op, ik heb de komende jaren een tijd staan om te verbeteren en Marco en ik zijn klaar voor de Salland Trail!

Even bijkomen na de wedstrijd, het podium was echter ver weg