Team Fierkens méér dan groep lopers

Titus Fierkens van Running Team Liemers, bij het clubgebouw van de Zevenaarse atletiekvereniging (foto Bas Bakema)

De vijftiende verjaardag van Running Team Liemers ging afgelopen jaar geruisloos voorbij. De coronacrisis en het gebrek aan wedstrijden waren hier debet aan. De crisis noopte de leden van het hardloopteam tot inventieve trainingen, maar ook dat lukte. "Hardlopen doen de atleten van het team individueel, maar het team maakt de individuele atleet sterker en een sterkere atleet is weer een versterking voor het team", stelt Titus Fierkens van Running Team Liemers 

Zevenaar - Sinds die eerste training in 2005 is er veel veranderd. "Kijk alleen maar eens naar het aantal trainingen", schetst Fierkens. "We hebben drie groepstrainingen per week, waarvan één op de baan. Daarnaast heeft iedereen een eigen programma, waardoor ik zo'n twintig weekschema's voor mijn atleten maak." Maatwerk is het toverwoord. "Onderschat het team niet. Ik heb geleerd dat het teamproces heel anders is dan een individueel proces, maar het versterkt elkaar wel. Een voorbeeld, recent liep Frank Futselaar in Valencia de limiet voor de marathon op de Olympische Spelen. Dat is het gevolg van een ambitie die hij drie jaar geleden uitsprak. Je ziet dat dit andere atleten inspireert. Als ik nu Saskia Weinans zie en Daan Reintjes, die kijken hoe ze hun leven qua werk en privé zo in kunnen richten om de prestaties van Frank achterna te gaan." 

Grootste compliment 

Als grootste compliment ervaart Fierkens het plezier dat zijn atleten uitstralen. "Ze hebben het allemaal leuk met elkaar en dat geeft energie en drive. Ik vind het fijn dat het mij lukt om alle individuen bij elkaar te houden, dat is nodig om elkaars niveau op te krikken." Hij is blij met de ontwikkeling van het juniorenteam. "Zo zijn afgelopen jaar drie atleten van dat team doorgestroomd naar het seniorenteam." 

Toekomst

Kijkend naar de toekomst stelt Fierkens dat het denkbaar is dat hij met een kleinere groep gaat werken. "Dan zou er een trainer bij moeten komen. Dat is alleen een mogelijke ontwikkeling die niet te voorspellen is. Ik vind het op dit moment fijn dat we een team hebben dat ook de uitstraling heeft dat atleten van elders zich bij ons aansluiten." Westervoorter Frank Futselaar mag dan in zijn prestatie het uithangbord zijn van Team Fierkens, de andere leden lieten zich afgelopen jaar bij de sporadisch gehouden wedstrijden ook van hun beste kant zien. Mooi is om te merken dat alle atleten hem even lief zijn. "Natuurlijk kan het wel eens zijn dat verschillende wedstrijden tegelijkertijd zijn, dan moet je een keuze maken en kijk je naar de belangen en de grote van de wedstrijd." 

Wensen 

Wensen voor de toekomst heeft de Zevenaarse atletiektrainer ook. "Ik zou het fantastisch vinden als sporttalent uit de Liemers de kans kreeg zich te verbeteren. Dan heb ik het niet alleen over hardlooptalent, maar over alle sporten. We willen de Liemers als naam verstevigen en dat kan als partijen en ook bedrijven talentvolle sporters ondersteunen. Daartoe heb ik al eens een plan aan de / wethouder hier voorgelegd en ik zou dit heel graag een boost geven en hier ook leiding aan geven." 

Vijftien jaar Running Team Liemers 

Hardloopster Isabel Sticker (35) traint sinds 2005 bij Titus Fierkens. "Van hem heb ik geleerd dat je vertrouwen moet houden als je geblesseerd bent', stelt ze. "Zelf was ik afwachtend, Titus is pro-actief. Ik zou genoegen kunnen nemen met een minder goede trainer, maar met Titus heb ik de beste trainer ter wereld." 

Vijftien jaar Running Team Liemers 

Zevenaarder Titus Fierkens richtte in 2005 Running Team Liemers op, binnen atletiekvereniging av De Liemers gericht op de loopnummers. "Ik werd gevraagd door toenmalig voorzitter Rob Vister van av De Liemers om de training en coaching van twee atletes op me te nemen. Die wilden graag richting de nationale top en of ik ze daarbij wilde begeleiden." Dit najaar bestond het team 15 jaar, is er een jeugdteam, een seniorenteam van 20 atleten en atletes en zijn er ambities op internationaal, nationaal en regionaal niveau. In gesprek met de geestelijk vader, trainer en coach van het florerende Running Team Liemers, Titus Fierkens (bron)

AVA'70 klaar voor Kerstbomeninzameling

Zaterdagmorgen vanaf 9.00 uur worden de kerstbomen in Aalten en Bredevoort opgehaald

Komende zaterdag, 9 januari zal een flink peloton leden van AVA`70 weer in Aalten en Bredevoort de kerstbomen gaan rapen. Vanaf een uurtje of negen in de ochtend zullen de teams op pad gaan om alle wijken te bezoeken. Vanwege de coronamaatregelen heeft organisator Gerben Duenk het draaiboek dusdanig aangepast, dat alles volgens de geldende regels zal verlopen. Het gezamenlijke en o, zo gezellige koffiemoment bij de start van deze jaarlijkse openingsactiviteit komt helaas te vervallen. Om te zorgen voor een goede spreiding van het personeel, is er voor de teams een tijdschema gemaakt voor het verstrekken van de laatste informatie en het uitdelen van de route. Er zal per wijk een auto met chauffeur en een sjouwer in actie komen, hier en daar geholpen door een AVA`70-junior, die nog geen 18 jaar is. 

Bij het afleveren van de bomen bij de werf van Aalbers, zullen enkele krachtpatsers in actie komen om de kerstbomen af te laden. Na afloop is er  ook geen gezamenlijke lunch, maar er worden calorierijke voedselpakketten uitgereikt op een geheime locatie. Kortom…. er zijn best veel concessies gedaan, maar op deze verantwoorde wijze hoopt AVA`70 dat het lukt om alle kerstbomen in te zamelen. Uiteraard hoopt AVA`70 ook op 9 januari a.s. weer een flink aantal kerstbomen te scoren, om op deze manier de clubkas flink te spekken.

Chef d`organisation Gerben Duenk heeft de afgelopen weken bergen werk verzet, maar is hoopvol gestemd dat de activiteit weer een groot succes is. Hij is in ieder geval al beretrots op alle AVA-janen, die hun steentje bij willen dragen! (FR)

Eerste prik voor AVA'70 lid Gerdie Duenk

Gerdie Duenk ontvangt als één van de eerste Nederlanders de vaccinatie

Het eerste AVA`70-lid dat gevaccineerd is tegen Covid is bekend en het is niemand minder dan Gerdie Duenk. De goedlachse atlete, die werkzaam is in het SKB in Winterswijk mocht vanmiddag haar prik in ontvangst nemen. Van Gerdie is algemeen bekend dat ze via loterijen, spelletjes en quizzen regelmatig in de prijzen valt, maar dit keer hoefde ze zich alleen maar aan te melden. Gerdie en met haar ook talloze collega`s die werkzaam zijn in de Zorg zou graag zien, dat haar voorbeeld massaal gevolgd wordt en daarom heeft ze de vaccinnatie op de gevoelige plaat vast laten zetten! (FR)

AVA'70 raapt in 2021 de kerstbomen coronaproof

Op de werf bij Aalbers staat een losploegje klaar om de broodnodige ondersteuning te bieden

De Kerstdagen en de Jaarwisseling staan voor de deur, maar het is allemaal wel wat anders dan normaal. Het coronavirus bepaalt al vele maanden ons leven en dat zal gedurende de Feestdagen niet anders zijn. We hebben er mee te dealen, al is dat zeker niet altijd gemakkelijk. Het hardlopen is natuurlijk hierbij in principe van ondergeschikt belang, maar toch worden de geluiden steeds sterker, dat het trainen met de AVA`70-maatjes in groepsverband door velen wel enorm gemist wordt. Net als de gezelligheid voor de activiteit als nadien in het clubhuis natuurlijk. We zullen nog wel een poosje geduld moeten hebben…. 

En toch staat er een gezamenlijke activiteit aan te komen, al zal deze wel volledig coronaproof plaats gaan vinden. We hebben het hier over het jaarlijkse kerstboom razen. Er is de laatste weken veelvuldig contact geweest met de gemeente Aalten over de praktische invulling hiervan en aan de hand van de geboden informatie is besloten om het licht op groen te zetten. Op de tweede zaterdag in het nieuwe jaar, 9 januari 2021 gaan de man- en vrouwschappen van AVA`70 in de kern van Aalten en Bredevoort wederom de kerstbomen inzamelen. Dit jaar zal het rapen er wel wat anders uit gaan zien. De groepjes van voorheen worden nu duo`s, bestaande uit een chauffeur en een raper. Daarnaast staat er op de werf bij Aalbers een losploegje klaar om hier de broodnodige ondersteuning te bieden. Op deze wijze moet het mogelijk zijn om volgens de geldende maatregelen Aalten en Bredevoort ook in 2021 weer kerstboomvrij te maken.  

Chef d`organisation, Gerben Duenk heeft inmiddels al een mooi aantal toezeggingen mogen ontvangen van leden en zelfs niet-leden om op 9 januari a.s. te komen helpen. Er kunnen echter zeker nog een paar chauffeurs en sjouwers bij om het lijstje te complementeren, dus schroom niet en meldt je aan: gerbenduenk@outlook.com Te zijner tijd zal iedereen een mail ontvangen met aanvullende informatie, afspraken en spelregels. Mogen we op jullie support rekenen om ook dit jaar Aalten en Bredevoort weer kerstboomvrij te maken?

Geslaagde Run4Funrun challenge in Vragender

De leden van Run4Fun

Toen de verscherping van de coronamaatregelen op 15 oktober 2020 ingingen zijn de dames van Vragenderse loopgroep Run4Fun aan de Run4Fun-runchallenge begonnen. Samen sporten mocht even niet meer, dus dat betekende anders actief en sportief omgaan met de beperkingen.

De dames bedachten zich geen moment en besloten toen om dan maar alleen of met z’n tweeën op pad te gaan om de conditie op peil te houden. Het doel was om voor 1 januari 2021 gedurende tien weken samen 5000 kilometer rennend af te leggen. Na afloop van haar loopronde deelde ieder lid de gelopen afstand in de groepsapp. De eerste vijf weken werden de kilometers bij elkaar opgeteld en de laatste vijf weken werd er afgeteld om de nul te behalen. In de eerste week was er bij elkaar opgeteld al 510 km rennend afgelegd maar zou dat wekenlang vol te houden zijn?

De inwoners van Vragender en omgeving spotten de inmiddels welbekende blauwe loopshirts in alle uithoeken van Vragender. De challenge zorgde voor een gezamenlijk beleefd verantwoordelijkheidsgevoel. Iedereen stimuleerde elkaar. Er begonnen zelfs een aantal nieuwe talenten met hardlopen en ondertussen kwam het einde van het jaar langzaam in zicht. Wethouder Sport van Oost Gelre Bart Porskamp moedigde de dames middels een leuk filmpje nog eens extra aan en vier dagen voor oud en nieuw was er nog een kleine 400 km te gaan. Een enkeling twijfelde, zou het lukken?

Maar ook nu vooral weer de drive en vertrouwen van veel anderen in de groep. Velen probeerden nog wat extra metertjes af te leggen. En ja hoor, op 30-12-2020 om 20.00 uur was er met de kilometers van de laatste twee tweetallen die op die dag nog op pad waren gegaan precies 5000 kilometer afgelegd.

Voor alle actievelingen die hun kilometers gedoneerd hadden voor dit prachtige doel was er een herinnering in de vorm van een fraaie challenge-medaille die ook als bieropener kon worden gebruikt voor het bijbehorende speciaalbiertje waarvan op oudejaarsavond kon worden genoten. Deze groepsprestatie wordt ook nog een keertje bekroond met een gezamenlijk etentje zodra de omstandigheden dit weer toelaten.

Na alle enthousiasme en euforie na het behalen van het gezamenlijke doel zijn de leden wel wat bang dat ze in een zwart gat vallen nu deze challenge is afgerond. Ze bezinnen zich op dit moment dan ook al weer op een volgende uitdaging. (bron)

Jaaroverzicht 2020

Maar 6 wedstrijden en 4 virtuele wedstrijden in 2020

Het is begin 2020. Veel AVA'70 leden hebben zich opgegeven voor de Marathon van Rotterdam. Voor mij wordt het mijn 2e Marathon, precies 25 jaar na mijn eerste in dezelfde stad. Net als in 1995 is uitlopen weer het doel en dan ook nog het liefst binnen de 4 uur. Precies dezelfde doelstelling als toen, alleen mag ik er nu een uur langer over doen. Qua wedstrijden en trainingen hebben we een mooi schema, wat goed te doen moet zijn. Hopelijk blijf ik wel blessurevrij.

De eerste zaterdag van het jaar doen we mee aan de 10 kilometer van de Snertloop in Dinxperlo. De tijd is niet belangrijk (5.20/km) en met een kleine groep lopen we na de wedstrijd terug naar Aalten. Als we weer thuis zijn zitten we net aan een halve Marathon. Een week later lopen we in hetzelfde tempo een iets langere wedstrijd (14.3 km) in Haarlo. Op de laatste zaterdag van januari vraagt Tom of ik zin heb om mee te gaan naar het Zuid-Hollandse Hoornaar voor een 10 kilometer wedstrijd. Ik heb hier nog nooit gelopen en kom in ruim 45 minuten over de finish.

De eerste zondag van februari begint het er al iets op te lijken als we met een mooie groep van AVA'70 mee doen aan de 25 kilometer van de Midwinter Marathon in Apeldoorn, waar we precies 9 kwartier over doen. Twee weken later staat de Jutberg Trail op het programma, een halve marathon die grotendeels gaat over onverharde bospaden door de prachtige bossen van de Veluwezoom. Weer ruim 2 uur in de pocket! Op 1 maart begint het serieuze werk bij de Achtkastelenloop in Vorden, mijn eerste 30 kilometer wedstrijd ooit. Onder het genot van een bescheiden zonnetje maar met een frisse wind hebben we bijna 3 uur mogen genieten van het Achtkastelen dorp. Naast deze wedstrijden loop ik nog 3 trainingen van meer dan 20 kilometer, 1 van 25 plus  en 2 trainingen van 30 kilometer. Mooi op schema en dat geldt bijna voor iedereen.

En toen werd het medio maart, als Covid 19 toe slaat. De straten raken leeg, de meeste winkels sluiten, de auto's staan langs de kant van de weg en de mensen komen een stuk minder buiten. Over de hele wereld gaan landen op slot, je kan het haast niet geloven. Het is zo surrealistisch maar iedereen beseft wat er aan de hand is. De jongeren studeren online, kinderen spelen in huis, pubers vervelen zich en ouders weten niet goed wat te doen. Kantoren worden gesloten, mensen moet vanuit huis werken en ondernemers komen in de problemen. Er is ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken worden zelfs uitgesteld. Iedereen zit in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief. Sommige mensen mogen niet meer naar hun werk, anderen moeten. Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven is ineens een bedreiging en iedereen moet afstand tot elkaar bewaren. Mensen worden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede is. Over de hele wereld worden veel mensen ziek en het is allemaal erg besmettelijk. Allerlei leuke dingen gaan niet meer door en niemand weet wanneer het weer kan.

Ook de Marathon van Rotterdam wordt verzet naar het najaar. Ineens train je niet meer voor een doel en verdwijnt langzaam ook de motivatie. Wel organiseert mijn vereniging AVA'70 nog vier virtuele wedstrijden van 5 kilometer waar ik aan mee doe. Maar alleen een wedstrijd lopen valt me tegen en dus de tijd ook. We trainen door in groepjes van 10 personen, later terug gebracht naar 4 en nu zijn we blij dat we nog met zijn tweeën mogen lopen. Ook ga ik regelmatig overdag alleen op pad.

De marathon wordt later uiteindelijk verzet naar 24 oktober 2021. Hoe ik er nu over denk wil ik van de zomer wel aan de trainingen beginnen en dan eerst maar eens kijken hoe dat gaat. Het zou fijn zijn dat er meerdere atleten zo over denken, zodat we weer een mooie groep kunnen vormen. De tijd zal het leren!

11e Nieuwjaarsloop naar Bredevoort

Rob (links) en Geert

De eerste kilometers van het nieuwe jaar zitten er al weer op. Op Nieuwjaarsmorgen werd het traditionele rondje Slingeplas naar Bredevoort gelopen. Dit jaar niet met een groep van rond de 10 personen en Gerben Duenk die het startschot op zijn midwinterhoorn geeft, maar door de 'corona' omstandigheden alleen met Rob Berkelder. Volgend jaar hoop ik weer met meerdere personen het rondje te kunnen lopen en dat sommige lopers de traditionele Nieuwjaars duik weer mogen voorzetten. Een lekker begin van het nieuwe jaar, ik wens iedereen een goed en gezond 2021 toe.

Wedstrijden in 2020

 2020TotaalDatum Wedstrijd                                                 Plaats         Afstand Tijd

1. 730 04-01-20 Snertloop                                                  Dinxperlo        10,0 00:53:15

2. 731 11-01-20 Haarloop                                                  Haarlo         14,3         01:16:17

3. 732 25-01-20 Dirk 4 Loop                                          Hoornaar 10,0         00:45:24

4. 733 02-02-20 Midwinter Marathon                          Apeldoorn 25,0         02:25:07

5. 734 15-02-20 Jutberg Trail                                          Dieren         21,3         02:07:02

6. 735 01-03-20 33e Achtkastelenloop                          Vorden         30,0         02:53:02

7. 736 27-04-20 Koningsloop (virtueel)                          Aalten          5,0         00:23:24

8. 737 09-05-20 20e Gerard Tebroke Memorial (virtueel)  Aalten          5,0         00:23:12

9. 738 21-06-20 5e Grachtenloop (virtueel)                  Aalten          5,0         00:23:50

10. 739 29-08-20 9e Twee Bruggenloop (virtueel)          Aalten          5,0         00:25:58

11. 740 25-09-20 Baanwedstrijd                                          Aalten          5,0         00:23:06

12. 741 10-10-20 1e Achterhoek Ultra                          Aalten         16,3         01:38:40

10-10-20 1e Achterhoek Ultra                          Aalten         50.0         05:01:42

Oudejaarsactiviteit 2020 AVA'70 valt in de smaak

Er stonden maar liefst 99 pupillen te trappelen van ongeduld

Goede en succesvolle tradities moet je koesteren en in ere houden, ook al veranderen de  omstandigheden. Dit geldt natuurlijk dan ook voor de Oudejaarsloop van AVA`70, maar dan wel anders dan anders. De kracht van de activiteit zit het hem vooral in het ontmoeten, maar juist dat moest zoveel mogelijk in de ban. Geen gemakkelijke opgave derhalve en toch moest en zou het evenement doorgang vinden.  

Bij de jeugd gelden wat soepele regels en de jeugdcommissie ging volop aan de slag om de pupillen toch maar vooral een leuke afsluiting van het jaar te bezorgen. Om een uurtje of 10 stonden er maar liefst 99 (!) pupillen te trappelen van ongeduld om een paar uurtjes lekker in actie te komen. Het grote peloton vertrok vanaf het clubhuis naar de bekende Walfortarena, dat veelvuldig wordt gebruikt als training locatie. Hier vond het bosspel “Koning 2020” plaats, waarbij de jonge AVA-janen geweldig hun best deden en gezien de rode koppies is deze doelstelling volledig behaald. Enthousiast kwamen de verschillende groepjes terug op de accommodatie waar ze beloond werden voor hun inzet met een  lekkere oliebol en warme chocolademelk. Dat was echt genieten voor de talenten, die met deze activiteit een jaar afsloten, waarin een aantal vaste programmaonderdelen niet door konden gaan, maar heel veel ook wel. Dit was vooral te danken aan de tomeloze inzet en creativiteit van alle jeugdtrainers. Chapeau voor hun prestatie in 2020!  

Ja... en dan de Junioren en Senioren! Zij werden in het afgelopen jaar flink op de proef gesteld en een kwartet met een gruwelijk veel organisatietalent wilde hen toch ook een prettig einde van 2020 tegemoet doen komen. Waar mogelijk, zoveel mogelijk in AVA`70-stijl, al is deze missie bij voorbaat al meer dan lastig omdat er bijna een contactverbod op het park geldt. Evelien Hillen, Erwin Wamelink, Linda Scholten en Dirk Vreman zochten via de app contact met elkaar en “vergaderden” uren op afstand, waarbij met name de rol van Dirk als toezichthouder van het evenement opmerkelijk is. De ambities van onze Heelwegse hardloopvriend zijn grensoverschrijdend, zoals bekend, maar deze topfunctie komt mogelijk te vroeg voor de best zingende buschauffeur van Arriva . Uiteindelijk werd  besloten om een puzzeltocht uit te zetten, waarbij de deelnemers nostalgie op konden snuiven omdat de Oudejaarslooproute van stal werd gehaald. Er kon gekozen worden uit 2 afstanden, namelijk de 6,6 kilometer en 12 plus de kruimels. Je mocht het parcours hardlopend afleggen, maar ook wandelen en skeeleren waren opties. Deze laatste variant bleek overigens vrij lastig. Ongeveer 80 AVA-janen kwamen in actie op de laatste dag van het jaar en dat is natuurlijk een prachtig aantal. Ze zochten zich een weg door het fraaie buitengebied en naast het sportieve aspect, moest er ook nog een beroep worden gedaan op de brede kennis en intelligentie bij de fotopuzzelvragen, waarbij kopstukken van AVA`70 centraal stonden. Een zevental junioren van 13-15 jaar werden bij deze gezellige activiteit  met een opdracht op pad gestuurd. Niet de antwoorden zijn van belang, maar wel de tijd die je er over doet. Kortom, de trainer ketste er met de zweep nog een keer flink over en een enkeling kwam bijna kotsend over de eindstreep. Luuk te B. uit A. was gastloper bij deze kamikaze-dravers en scoorde zelfs nog een Strava-kroontje bij het segment Til.  Ervaren lopers weten dat je dan van goeden huize moet komen. De gekroonde atleet heeft er echter in het hele jaar de kantjes volledig af gelopen, dus een kleine krachtsinspanning op de slotdag is dan ook het minste dat er te verwachten was.  

Daarnaast vond er tijdens de puzzeltocht en passant ook nog even de verkiezing plaats van de AVA`70-sportvrouw en sportman van het jaar plaats, waarbij elke stem even zwaar mee woog. Dit geheel in tegenstelling tot de verkiezingen die de buis halen, waar de titels gekocht worden door de sponsors of vermogende kennissen. Nee, bij ons cluppie is het allemaal bijzonder transparant en speelt naast de prestatie ook wel een beetje de gunfactor een rol. Daar is natuurlijk ook niets mis mee. Kijk, dat Miranda Jansen, haar man Gerrit-Jan verkiest tot sportman van het jaar is toch alleen maar prachtig voor deze sympathieke 40`er, die de afgelopen inderdaad alleen maar beter is geworden. Hij had de titel dan ook zomaar kunnen winnen. Echter, er stak er toch wel eentje met kop en schouders bovenuit in dit belabberde jaar en dat is niemand minder dan speerwerper Mees Prinsen, die op het NK een fraaie zilveren plak veroverde. Ook bij de dames een keur aan hele mooie namen en ook hier dus veel kanshebbers. Toch was het allemaal niet zo moeilijk, aldus jurylid Erwin Wamelink. Nee, met afstand is er gekozen voor Sien Meinen.  Prachtig, dat er bij het sluiten van 2020 op deze manier stil is gestaan bij het feit dat Sien ons is ontvallen. Wel uit het oog, maar zeker niet uit het hart!!!  

Dan de uitslag van de puzzeltocht.... Menigeen bedankte de organisatie voor het fijne evenement, maar je hebt er altijd een aantal bij die het louter om de prijzen gaat. Jammer is dat! Het gedram op social media begon al snel en het dreigde helemaal uit de hand te lopen. Antwoorden op de vragen kwamen er niet en een korte radiostilte volgde. Of de organisatie met dreigementen te maken heeft gekregen is nog niet geheel duidelijk, maar zeker is wel, dat toezichthouder Dirk Vreman is bezweken onder de druk van buitenaf en de provincie is uit gefietst. Insiders weten te melden, dat hij maandag 4 januari jl. is gesignaleerd onder een klein bruggetje in het Friese Bartlehiem, maar zeker is het niet. Het trio dat overbleef van de oorspronkelijke organisatie kromde de rug en heeft Ingrid en haar partner Henk nu maar snel als winnaar van het fotospel aan te wijzen. Ze waren het gezeik helemaal zat, dat is inmiddels wel meer dan duidelijk. Een goede tweede zijn Linda en Yvette geworden, terwijl de aanmoedigingsprijs is toegewezen aan Irma Schaapveld en Yvonne Essink, die in 2021 nog wel een beetje huiswerk te doen hebben.....  

Al met al, kan natuurlijk de conclusie worden getrokken, dat het gros van de deelnemers het best leuk hebben gehad bij de Oudejaarsactiviteit van AVA`70 en verdient de organisatie dan ook alle lof. Als deze activiteit het voorspel is van hetgeen de clubleden in 2021 te wachten staat, dan komt het echt wel weer helemaal goed! (FR)

AVA' 70 eindigt 2020 met fraai clubrecord

De aanhanger van club werd volgepakt om de bestellingen in Aalten en omgeving te bezorgen

Het bizarre jaar 2020 loopt ten einde en toch wist AVA`70 op de valreep nog een fraai en bijzonder clubrecord te scoren!

Zoals wel bekend zijn de jeugdleden van het T & F-team al enige weken in de ban van de Nieuwjaarszakken. Deze jaarlijkse traditie is bijzonder hot en de organisatie moest ook dit keer alle zeilen bijzetten, om alles op tijd in gereedheid te brengen. Vanaf het begin stroomden de bestellingen binnen en al na een week stond de teller op 1000 stuks. Dit bleek een stimulerende werking te hebben, want grote en kleine aantallen konden er genoteerd worden. Niet alleen uit Aalten, maar ook daarbuiten trok de snoepzakkenactie de aandacht en er konden steeds meer adressen aan de lange lijst worden toegevoegd. Het clubhuis was inmiddels omgetoverd tot een heus snoeppaleis en sponsor Spar Wubbels uit Bredevoort moest meermalen een nieuwe vracht afleveren. Volledig coronaproof werden de vele honderden zakken gevuld en toen deze klus geklaard was, kon er gewoon doorgewerkt worden, omdat er al weer nieuwe bestellingen binnen waren gekomen. 

Uiteraard was “chef snoepzakken” Tim Mengerink erg in zijn nopjes met het grote succes van het T & F-team en keek reikhalzend uit naar de dag dat het uitdelen en bezorgen kon gaan beginnen. Woensdag 30 december was het dan zover en op de parkeerplaats van het clubgebouw van AVA`70 was een heuse drive- tru ingericht, zodat het verwerken van de snoeporders snel door kon lopen. Tevens werd de aanhanger van club volgepakt om de bestellingen in Aalten en omgeving te bezorgen. Hier en daar werden nog wat extra snoepzakken aan de man en vrouw gebracht, zodat de teller inmiddels de 3400 (!) verkochte snoepzakken aanwees. Een schitterend clubrecord en een geweldige bijdrage voor het T & F-kamp, dat in mei 2021 zal gaan plaatsvinden. Het resultaat is volledig te danken aan de tomeloze en enthousiaste inzet van de junioren van AVA`70 èn sponsor Spar Wubbels uit Bredevoort. Mooi dat dit kan! (FR)

Toch een oudejaarsloop bij AVA'70 in Aalten

Ernstjan Luiten geeft het startschot tijdens een vorige editie van de Oudejaarsloop

Glühwein, oliebollen en quizen in ons fijne clubcafeetje en het laatste stukkie samen hardlopen, het wordt ons allemaal door de neus geboord! Maar...…. niet getreurd, de oudejaarsloop gaat door.

Hoe pakken we het aan?

Bij het clubgebouw liggen routekaartjes en antwoordformulieren. Als je de route van circa 5 of 10 kilometer volgt, kom je her en der vragen en opdrachten tegen. Bij terugkomst bij het clubgebouw gooi je het ingevulde formulier in de Ava-brievenbus. De winnaars gaan uiteraard met prachtige prijzen aan de haal. Met de jury wordt niet gecorrespondeerd over de uitslag. Je kunt de route individueel of met tweetallen afleggen. Vergeet niet om een pen mee te nemen en schrijf je naam op het formulier.

De route is op de 31e van 08:00 uur tot 23:59 uur geopend voor alle Ava-wandelaars, hardlopers en aanverwanten.

Veel plezier en een fijne jaarwisseling!

Geen 13e Late Kerst, te vroege Nieuwjaarsloop

Door het Covid 19 virus kon de 13e Late Kerst, te vroege Nieuwjaarsloop dit jaar geen doorgang vinden

62+ is het nieuwe 40

Lammers, Stronks, Somsen, Rensink en Rademaker 62-plussers met het moraal van jonge veertigers

Het was een hele mooie dinsdagmiddag, ergens begin december. Met de masters, 4 volgens de toen geldende regels, stond er een prachtige duurloop gepland in het buitengebied van Varsseveld. De gids van de dag was nestor Jan Rademaker, die onderweg vol vuur vertelde over de jeugdherinneringen in zijn roots.  Bij de stuw van de Slingebeek werd er zelfs gestopt en kreeg het verhaal zelfs een emotionele draai. Het bleek dat hier vroeger het zwembad van Varsseveld en omgeving was gehuisvest. Gewoon twee stukken in de beek met een ondiep en een wat dieper gedeelte, waar vele tientallen kinderen, waaronder Jan, leerden zwemmen. Hij ging even terug in zijn gedachten en er blonk zelfs een traan in zijn ooghoek. Anno 2020 is Rademaker weer helemaal terug aan het front en loopt weer als een jonge hond. Af en toe een zeurende kuit, een stramme hamstring of een haperende enkel, maar verder is hij zo fit als een hoentje. En dat wil hij weten ook. Maar al te graag gaat hij duurlopen met jongere gasten om zijn kunsten te vertonen en hij is daarbij altijd een graag geziene gast, die veel praat en dus altijd wat te vertellen heeft. Jan Rademaker is van de nieuwe generatie: 62+ is het nieuwe 40. Het zijn in de praktijk topfitte Masters, die graag te koop lopen met hun ijzersterke conditie èn hun leeftijd! Bij AVA`70 zijn we in de gelukkige omstandigheid, dat we inmiddels al een handvol van deze groep hebben en dat een volgende generatie al in aantocht is.

Iemand die ook helemaal is begonnen aan zijn 2^e of misschien zelfs zijn 3^e jeugd is Theo Stronks. Nadat hij een einde maakte aan zijn uiterst succesvolle loopbaan als trainer van de A-selectie, besloot de coach niet op de lauweren te gaan rusten, maar zich volledig te storten op de eigen carrière. In zijn geheel eigen stijl en uiterst berekenend ging hij te werk en schroefde het aantal kilometers langzaam maar zeker op. Toen er bij AVA`70 werd besloten om in het jubileumjaar 2020 met een flink peloton te gaan trainen voor de marathon van Rotterdam, was hij er als de kippen bij. Finishen na 42.195 meter hardlopen in ZIJN stad….alleen al bij de gedachten kon de emotionele Theo al wel janken. De voorbereidingen liepen prima, maar helaas ging het feestje niet door en ook dit bericht zorgde voor de nodige waterlanders in huize Stronks. Echter, de 62-plusser ging zeker niet bij de pakken neerzitten, maar besloot juist extra gas te geven al zorgde dit enorme enthousiasme ook wel voor enig lichamelijk letsel. Zo sloeg Theo met een geleende crossfiets over de kop, toen hij iets te onbenullig aan de voorrem trok. Nu heeft de Master een groot, succesvol judo-verleden en uit die tijd kwam een herinnering boven drijven over valtechnieken. Dit had hem beter niet kunnen overkomen, want de golden oldie stak zijn duim in de grond om de val te breken en dat lukte niet helemaal. Het handgewricht is bijna naar zijn galemiezen en moet elders in het land onderzocht worden. Daardoor is de fanatieke draver ook al enige tijd een beetje in disbalans. Geestelijk, maar dat was al wel langer het geval. Zorgelijker is misschien wel dat het lichamelijk wat problematischer gaat, want anders is het toch nauwelijks te verklaren dat hij onlangs bij de Patertocht over een twijgje van 0,8 mm dikte stuiterde en het bloed vervolgens uit zijn knie gulpte. En toch… toch komt de 60`er ook hier weer sterker uit, want hij heeft immers al voor hetere vuren gestaan.

Volledig afgeschreven zijn en dan toch weer terugkomen. Dat is het verhaal van Roelie Somsen. Niks meer en ook niks minder. De zeer ervaren kilometervreter uit Bredevoort had het helemaal gehad met zijn eigen lijf en meldde zich zelfs af bij de club. Het coronavirus hakte er deze zomer natuurlijk flink in en leek ook vat te hebben gekregen op Roelie, al gaf hij zelf aan reeds aan de beurt te zijn geweest. Een aanbod om eens in contact te komen met een psycholoog wees hij direct van de hand, want in zijn koppie zat het wel goed, zo liet hij weten. Kenners wisten direct al te vertellen dat “Heintje Davids uut de stad” echt wel zijn comeback zou gaan maken, want Roelie had al eerder de Asics en Brooks in de peppels gehangen. En ja hoor…. Op een zonnige donderdagavond, toen een select groepje Kneuzen juist op pad wilde gaan, kwam hij het terras van de club oplopen. “Even sfeer proeven,” zo liet hij weten, maar in feite is het zijn manier van aankodigen dat hij weer in shape was. Inmiddels is de dik 62-plusser weer ouderwets in vorm. Sterker nog, hij lijkt af en toe helemaal losgeslagen. Tijdens de loodzware trainingen met kapitein Pietje Baten sleurt hij aan kop langs de sloten, over de velden en het liefst door de bagger. Hoe zwaarder hoe beter voor het lijf, zo geeft hij na afloop aan. Daarnaast blijkt Somsen ook het mountainbiken te hebben herontdekt en ook op de stalen ros staat hij zijn mannetje en voor een lullig tochtje van een kilometer of 40, trekt hij zijn pakkie niet meer aan.

“Opgeven is geen optie” is ook het motto van een andere veteraan, die Abraham al meer dan 10 jaar geleden ontmoette, Henk Lammers. De vrolijke kilometervreter gaat graag de uitdaging aan, al ligt de weg vaak vol met hobbels en kuilen. In de zomer van 2018 liep Henk de Artic Marathon in het Noorse Spitsbergen en het leek er lange tijd op, dat dit zijn laatste kunststukje was.  In eens helse tocht met 400 hoogtemeters, laverend tussen de rendieren en ijsberen door, was onze noeste AVA-jaan bijna 5 uur achtereen aan het ploeteren. En waar het hoofd nadien nog best wel mooie plannen maakte, gooide het lijf alles gelijk weer in het slot. Nee, Henkie had meer dan een flinke veer gelaten en het leek dan ook einde oefening. Maar toch kwam er een wederopstanding van de 60-plusser. Heel langzaam bouwde hij anoniem aan een pittig herstelprogramma, dat bestond uit een kleine 80 etappes. Meter voor meter ging het vooruit en met tranen in zijn ogen meldde hij zich weer bij het keurkorps van de B-selectie. “Alleen om te proberen,” aldus zijn reactie, maar iedereen die Henkie een beetje kent, weet dat dit absoluut een vervolg zal gaan krijgen. Zonder het zelf te weten, kreeg de goedlachse Lammers een buddy toegewezen en laten we haar voor het gemak Ingrid noemen, dat voelt wel zo vertrouwd. De bedoeling van het plan was, om Henk bij de groep te houden en hem waar mogelijk tegemoet te komen aan persoonlijke wensen en interesses. De uitverkoren persoonlijk assistente bleek een schot in de roos, want de die-hard leefde helemaal op. Zelfs de mountainbike werd weer van stal gehaald om nog beter te recupereren. Tochten van 30 kilometer, werden uitgebreid tot 62 en meer en momenteel is het dan ook heel goed mogelijk om het duo in de hele regio te spotten, zelfs tot ver over de grens. Ook Roelie van hierboven sluit af en toe aan en als trio wordt er hard en gezellig gewerkt aan de balans tussen lichaam en geest. Hoe mooi is dat?

In het illustere rijtje AVA`70-veteranen hoort ook zeker Willem Rensink thuis. “De Sloffert”, zoals de timmerman in ruste liefkozend wordt genoemd, was de afgelopen zomer bliksems goed in vorm. Door de corona gingen de wedstrijden afgelopen jaar niet door en daar had de sympathieke krullenbol gruwelijk de pest over in, want hij had ongetwijfeld het podium meermalen gehaald. Toch zal Wimmie zijn frustratie nooit èn publiek laten horen, maar reken er gerust op, dat de stoom hem af en toe uit de oren kwam. Helemaal, omdat de draver uut ut Grevink ook nog eens een gezelligheidsmens pur sang is en eigenlijk helemaal niet meer zonder zijn teammaatjes kan. Gelukkig had hij thuis nog wat afleiding, maar juist hier ging het ineens mis tijdens het spitten van de akker. Een bijwerking van deze tuinactiviteit is immers, dat je er spit aan over kan houden en laat dat nu net gebeuren. Juist toen Wim toewerkte naar zijn wedstrijd van het jaar, de Boekeldercross, ging het dus gruwelijk mis en zou hij deze race aan zich voorbij moeten laten gaan. Nu wil het geval, dat Wim behoorlijk invloedrijk is en zijn staat van dienst sporadisch inzet, om zijn zin door te drijven. Het verhaal gaat immers, dat hij de organisatie van de populairste cross van de regio heeft gesmeekt om het evenement al in een vroegtijdig stadium af te blazen. Bij AVA`70 is men drietegek met de Master en dus werd het verzoek ingewilligd en dus geen Boekeldercross in 2020. Rensink dronk een paar herfstbokjes op dit bericht en is inmiddels volledig hersteld en klaar voor het nieuwe jaar.

Rademaker, Stronks, Somsen, Lammers en Rensink….. 62-plussers met het moraal van jonge veertigers. Sieraden voor de hardloopsport met een schat aan ervaring. Als je ze hebt binnen de vereniging, moet je ze vooral koesteren. Het vijftal Masters lijkt helemaal klaar om in 2021 toe te gaan slaan op de verschillende fronten. En denk er aan.... krakende wagens........  (FR)

Onverwachts bezoek

Erwin en Luuk

Vandaag 27 december 2020 zijn Bjōrn en ik 12,5 jaar getrouwd. Ook viert Bjōrn zijn 44e verjaardag. Helaas kunnen we dit niet uitgebreid vieren vanwege de Corona. Niet dat ik het erg vind. Het kost alleen maar geld. En dat geld geven we toch liever uit aan sport artikelen. Visite verwachten we dus ook niet. Toch komen er nog mensen aan de deur om ons te feliciteren. Hartstikke leuk. Ook is het buiten versierd.

Rond 14:30 uur wordt er wel honderd keer op de bel gedrukt. Kris zegt: er is iemand aan de deur. Ik zeg ga kijken dan. De felicitatie dienst staat voor de deur. Het zijn niemand minder dan Erwin Wamelink en Luuk te Brake. Ze hebben hun zondagse kleding er speciaal voor aangetrokken. Mooi in sporttenue. Ilse, de vriendin van Luuk heeft ze in Lievelde afgezet met de bedoeling dat ze lopend teruggaan naar Aalten. Zo heeft Ilse ook wat tijd voor zichzelf, wat ze zeker nodig heeft met deze wilde, stoere, lompe, onbenullige man.

Zoals jullie allemaal wel weten, zit er toch niemand op bezoek van deze twee te wachten. Met veel bombarie en lawaai komen ze binnen stormen, want ooh wat is het koud buiten met storm Bella. Ondertussen komen er steeds meer buren naar buiten die op het lawaai afkomen. Ik bied alvast mijn excuses aan dat hun middag rust verstoord is. Bjōrn heeft de verkleumde jongens ondertussen koffie aangeboden. Ik zie dat Erwin liever wat anders wil. Ik vraag of ze niet liever een biertje willen drinken? Ik breng ze dan later wel naar huis. Luuk en Erwin kijken elkaar aan en besluiten het dan toch maar bij koffie en taart te houden.

De stoere praatjes beginnen alweer. Om 15:00 uur is het dan toch tijd om richting Aalten te gaan, omdat het anders te donker wordt. Ze willen een rustig duurloopje naar Aalten doen van 4 minuut de kilometer. Het is ongeveer 10 kilometer en dat willen ze toch wel binnen 38 minuten rennen. Dan zijn ze nog voor het donker terug. Lekker joggen noemen ze dat ook nog. Erwin denkt dat 36 minuten ook nog wel haalbaar is, maar Luuk vind dat ze het rustig aan moeten doen in de storm. Ze hebben namelijk de hele weg storm Bella voor. Toch nog vier keer gevraagd of ik ze niet weg zou moeten brengen. Je zag ze twijfelen, maar dan wordt het zeker doorverteld bij Ava en dat kan toch echt niet. Ze hebben een reputatie hoog te houden. Uiteindelijk ze de deur uitgewerkt en ze succes en sterkte gewenst met de terug reis. Bikkels Bunt ze. Erwin en Luuk bedankt voor het mooie cadeautje en voor jullie leuke verrassingsbezoekje. Jullie zijn een leuk en welkom lichtpuntje in deze Corona crisis.

Groeten Katja Demkes

Fijne feestdagen

Ik wens iedereen fijne kerstdagen en een goede jaarwisseling, maar vooral een gelukkig en gezond 2021.

Dit betekenen de nieuwe coronamaatregelen voor hardlopers

Met de aankondiging van strengere maatregelen rondom de coronacrisis, worden wedstrijden en samen sporten verder beperkt

Nederland gaat op slot. Vijf weken. Een harde lockdown tot en met 19 januari 2021. Maandagavond 14 december 2020 heeft Mark Rutte een toespraak gehouden vanuit het Torentje over de coronamaatregelen. Wat betekent dit voor sporters?

Aantal Coronabesmettingen neemt toe

Het aantal coronabesmettingen neemt - ondanks de huidige maatregelen - sinds kort weer toe. De afgelopen dagen er steeds meer dan 9000 besmettingen per dag. Minister De Jonge van Volksgezondheid liet vanmorgen al weten dat er meer nodig is ‘om te komen waar we moeten komen’. Er is volgens De Jonge sprake van een ‘aanhoudende druk op de zorg’, zowel in de ziekenhuizen als in de verpleeghuizen.

Rutte laat weten in de toespraak vanuit Het Torentje dat Nederland op slot gaat. Voor vijf weken gaat Nederland in lockdown. Alles is erop gericht om het aantal contacten tot een minimum te beperken.

Maatregelen voor sporters

Alle binnensportlocaties gaan vanaf dinsdag 15 december dicht. Dus ook sportscholen, zwembaden sporthallen. Buitensportlocaties mogen open blijven. Tot 18 jaar mag er buiten gesport worden in teamverband. Maar vanaf 18 jaar mogen er geen groepslessen of samen gesport worden, ook wedstrijden zijn niet toegestaan. En geldt voor hun een maximum van 2 mensen.

Maximaal 2

Thuis mag je niet meer dan 2 gasten per dag te ontvangen. Buiten geldt een maximale groepsgrootte van 2, tenzij je op pad gaat met het eigen huishouden. Samen hardlopen mag, maar maximaal met 2 personen. Dus een rondje hardlopen is prima, maar met niet meer dan met 1 vriend of vriendin. Op 1,5 meter afstand.

Met kerst is er een uitzondering: op 24, 25 en 26 december mag je maximaal 3 gasten per dag ontvangen (van 13 jaar en ouder); De maatregelen gelden tot 19 januari 2021. Op 12 januari zullen Hugo de Jonge en Mark Rutte vertellen hoe het er na 19 januari uit gaat zien. (bron)

Achterhoek: vier toppen route Lochemse Berg

De vier toppen van de Lochemse Berg

Een 20km ronde over de vier toppen rondom de Lochemse Berg

De vier toppen route laat je kennismaken met de toppen van de stuwwallen ten zuiden van Lochem. Achtereenvolgens worden de Kale Berg, de Zwiepse Berg, de Paaschberg en de Lochemse berg gerond. In de ronde van circa 20km zitten dan ook iets meer dan 400 hoogtemeters verwerkt. Het grote natuurgebied, in beheer van het Geldersch Landschap, kent nog vele paden en sporen die in de geschiedenis een functie hebben gehad en worden beschreven. Bij het start- en finishpunt, koffie- en eethuis de Kale Berg, is het prettig starten en afsluiten. De ronde is 21km, heeft ongeveer 400 hoogtemeters en wordt tegen de richting van de klok in gelopen.

Instructies

De vier toppenronde wordt gelopen met een GPS-apparaat. Download de .gpx file. Pak het zip bestand uit en zet het gpx bestand op je GPS-apparaat. Enige ervaring met het lopen op een gps-track is aan te bevelen. Je doet er goed aan het gpx bestand ook te uploaden op je smartphone voor meer detail bij het volgen van de route. Zorg voor voldoende batterijen om een uur of 3 met je gps-apparaat te kunnen lopen. Een handheld gps met kaartfunctie is nog iets gemakkelijker om mee te navigeren. Neem voldoende water en energie mee voor onderweg.

Start bij P de Kale Berg

Bij de Kale Berg denken bergliefhebbers al snel aan de Mt. Ventoux. Maar niet alleen de Provence heeft een Kale Berg, deze heuvel in de Achterhoek vormt de start- en finishplaats voor de vier toppenroute in de omgeving.

Vanaf de parkeerplaats bij Eethuis de Kaleberg begint de route direct met een trap omhoog richting het ‘lezingenzaaltje’, tegenwoordig ook wel ‘Kapel’ genoemd. Dit houten gebouwtje op de Kale Berg (ook wel Kalenberg genoemd) werd gebouwd voor lezingen en zomercursussen van de religieusvrijzinnige Woodbrookers gemeenschap, welke in 1908 werd opgericht door Nederlandse theologiestudenten. Vandaag de dag wordt de Kapel nog altijd gebruikt voor uiteenlopende samenkomsten, waaronder huwelijksvoltrekkingen.

Barchem te koop!

Na deze korte klim daalt de route direct af richting het toeristische Barchem. In 2013 kwam het destijds 1.800 inwoners tellende dorp in het nieuws doordat het onder de naam ‘Barchem te koop’ een open dag organiseerde voor de ruim 50 huizen die er te koop stonden en om de krimp van het dorp tegen te gaan. Deze actie was erg succesvol. Een kwart van de bijna vijftig leegstaande woningen werd binnen een maand verkocht, evenveel als anders in een heel jaar. Ook kon de school een aantal nieuwe leerlingen inschrijven. De nieuwe bewoners komen vooral van buiten de Achterhoek.

Top: De Kalenberg

Na een mooie opwarmronde door het Beelaerts Bos steken we de Zwiepseweg over en klimmen we nu écht naar de top van de Kale Berg. Hier stond vanaf het begin van de 20e eeuw het ‘Schuilkoepeltje’ waar wandelaars konden uitrusten en van het uitzicht konden genieten. In de jaren ’70 werd dit koepeltje afgebroken en tegenwoordig staat er een nieuw zeshoekig koepeltje van hout. Bij goed weer heb je hier nog steeds een prachtig uitzicht kun je aan de horizon zelfs een aantal Duitse windmolens zien staan.

Witte Wievenkoele

Na de Kalenberg gaat de route richting de Witte Wievenkoele waar ‘s nachts de Witte Wieven dwalen. De legende van de Witte Wieven is leuk om te lezen en met de kinderen te delen. De kuil is tevens een mooie plek voor kinderen om te spelen.

Nadat de route door deze kuil is gegaan vervolgt hij zich richting de Hessenweg, één van de handelswegen die vanaf 1660 de Achterhoek doorkruisten. In Lochem splitste de oude handelsweg van Munsterland zich naar Zutphen of Deventer. 

Top: de Zwiepse berg

Vanaf de Hessenweg wordt nog even een klimmetje naar de Zwiepse Berg gemaakt en een afdaling naar de ‘Hangzolder’. De Zwiepse Berg is de meest eenvoudig te ronden ‘summit’ van de vier.  

Vervolgens wordt er een uitstapje gemaakt richting Kasteel de Cloese. Dit kasteel werd in 1520 gebouwd door de Lochemse pastoor Sweder van Kervenheim en in de jaren ’90 deed het dienst als politieschool. Later werd het kasteel opgesplitst in 5 luxe appartementen. In 2018 werden de naast het kasteel gebouwde barakken afgebroken om plek te maken voor 15 bouwkavels waar door de vrije keuze van de architect een flink aantal droomhuizen inmiddels verwezenlijkt is.

Toppen Lochemse Berg en de Paaschberg

Via Camping Erve Harkink gaat de route terug over de Hoge Enk langs de Voortmanskoele naar de top van de Lochemse Berg, met 49m boven NAP de hoogste berg die je vandaag aandoet. Bovenop de top staat de bakstenen Belvedere. Deze ruim 18 meter hoge uitkijktoren werd in 1893 gebouwd en werd éénmalig verhoogd toen deze niet meer boven de vegetatie uitstak. Toen dit wederom het geval was werd de toren gesloten (1977).

Via Landhuis De Enk (1909) gaat de route richting de Paaschberg met daar bovenop de in 1924 gebouwde watertoren. Aan de bouwstijl van de toren is de invloed van de Amsterdamse School goed te herkennen.

Natuurtheater de Zandkuil

Vervolgens komt de route langs het in 1938 in Lochem geopende openlucht theater ‘De Zandkuil’, dat door zandafgravingen was ontstaan. De echte glorietijd van het theater was tussen 1968 en 1986. Toen was De Zandkuil wereldberoemd door het jaarlijkse popfestival op Hemelvaartsdag. Ook vandaag de dag kun je hier nog genieten van concerten, toneelvoorstellingen en theater.

Via de Lochemse Hockeyvelden gaat de route langzaam weer terug richting de Lochemse Berg om uiteindelijk weer terug te komen op de Kale Berg. Na een laatste duik door de zandkuil kom je na ruim 20 km en vier ‘summits’ weer terug bij de parkeerplaats. 

Downloads

Download onderstaand de routekaart van vier toppenroute in Lochem. Of klik door naar de route in Afstandmeten

Download het gpx bestand van de Toppenroute Lochemse Berg (zip bestand uitpakken).

Bron: MudSweatTrails

De Midlife Marathon – het is volbracht!

Rinke, tijdens de Midlife Marathon op Ameland

Midlife Marathon – eerste plaats – 4.18:49

Het zit er op mensen; de Midlife Marathon is volbracht. Dit 50 jaar oude lichaam heeft op een hardhandige manier kennis gemaakt met de beul die “marathon” heet. Er zijn momenten geweest dat de even zo oude hersenen hebben gedacht: ”dit was eens, maar nooit weer!” Nu de rust weer enigszins is teruggekeerd en het herstelproces zeer voorspoedig verloopt, kan ik terugkijken op een prachtig avontuur!

Hoe begon het ook al weer? De trouwe lezer van dit fijne weblog van een even zo fijne neef Geert weet dat ik me al een poosje aan het voorbereiden was op mijn eerste marathon. Door alle afgelastingen van onder andere de marathon van Rotterdam had ik me bedacht om solo een marathon te rennen. Ik had een mooie route gevonden op Ameland en mijn lieve Christel wilde wel meefietsen en fungeren als coach / bidonaangever / moed-in-spreker / routeverkenner.

Op vrijdag 11 december was het zover. Met de boot van 15.00 uur vertrokken we naar Ameland. Het was mistig en waterkoud, echt eilandenweer. Fietsen achterop, tassen vol met hardloopkleding, skipak voor Christel, op alle scenario’s voorbereid. Hotel De Jong ontving ons allervriendelijkst en na onze spullen op de kamer gelegd te hebben, gingen we even het dorpje Nes in. Nes was in een melancholische stemming: alles dicht, weinig mensen terwijl de kerstverlichting z’n best deed om de stemming er in te houden. Bij de Spar haalde ik me een 6-pack Jupiler bier. Ik had 2 maanden bier en whisky laten staan, als voorbereiding op de Midlife Marathon. We hadden een kamer met ligbad: ik zag mezelf al liggen in dat bad, met een of ander zen-achtige badolie en een fijn licht biertje. Om gelukzalig glimlachend te proosten op mezelf, de Midlife Marathonman.

’s Avonds werd ons een fijn biefstukje voorgeschoteld, en fijn stukje ijs – voor de eiwitjes – weggespoeld met een 0% Weizenbiertje. Nog wel! En op tijd naar bed natuurlijk: de Midlife Marathon win je bed, zou Joop Zoetemelk zetten.

In bed begon ik weer te rekenen. “Als ik eens 5.20 min per km ren, waar kom ik dan op uit? Of zou 5.15 mogelijk zijn?” De Achtkastelenloop (30 km) had ik gelopen met een gemiddelde van 4.59 min de km. Toen ik 4 weken geleden met Wim Brinkman, Roy Mengerink en Jaap Oberink een 30 km duurloop liep, gaf Wim, 25 marathons op z’n naam, me het advies lekker met 5.50 te beginnen. “En als je na 30 km nog wat over hebt, heb je nog tijd genoeg om een mooie eindtijd te scoren”. Terwijl jonge hond Roy me de avond van te voren appte: “Je kunt het! Onder de 3.40 uur!” En zo pingpongden de tijden door mijn hoofd.

’s Morgens, zaterdag 12 december, na een uitstekende nachtrust, vertrok ik met mijn coach naar het startpunt. De route, aangegeven met zeshoekige ANWB-bordjes, begon bij de veerboot, een kleine kilometer van het hotel. Er stond een straffe, koude oostenwind. Christel had maar liefst 5 laagjes aan en een skibroek over haar lange winterhardloopbroek. Als je 4 uur lang zo’n 10 – 11 km per uur fietst, moet je wat verzinnen om op temperatuur te blijven. Toen ik in september deze route had gevonden, ging ik er vanuit dat ik het eerste gedeelte tegen de wind in zou rennen. Dat sprak me wel aan. Dat zou me allicht helpen om niet te enthousiast te beginnen. Zoals gezegd kwam de wind echter uit het oosten. Oost – zuid – oost, om precies te zijn. Ik had een korte broek aan, een shirt met lange mouwen en daarover het AVA-shirtje. Voor het inlopen had ik nog een windjack aangetrokken. Het voelde echter zo koud aan dat ik het windjack de eerste kilometers aan heb gehouden.

Ik had mijn coach gevraagd om ook de tijd in de gaten te houden. Ze had tegelijk met mij haar horloge aangezet. Het idee was om tot aan de vuurtoren, zo’n 16 km, 5.30 min per km aan te houden. Na de vuurtoren moest ik namelijk tegen de wind in en kwamen de duinen. Nou, je raadt het al… Dat eerste vlakke stuk, windje mee, ging heerlijk! 5.17 gemiddeld, net zo gemakkelijk. En gezellig keuvelen met mijn coach. Oog voor het prachtige eiland, de vele vogels - kijk een Wulp! -, de commandeurhuisjes. Ik wees mijn coach op een biddend valkje, dat hoog in de lucht loerde op een nietsvermoedend veldmuisje. Ik vermoedde toen nog niet dat ik over zo’n 3 uur zelf zou bidden of er alsjeblieft een eind mocht komen aan deze helletocht…

Toen de vuurtoren in het zicht kwam, liep het pad wat op. We moesten vanaf de vuurtoren langs de noordkant van het eiland richting het oosten. Dus pal tegen de gure, meedogenloze oostenwind in. Het pad, dat tot dat moment nog mooi vlak was, begon op en neer te gaan. Als je mijn activiteit op Strava terugkijkt, lijkt het soms dat er binnen de km’s helemaal geen hoogteverschillen zaten. Dat is slechts schijn: het pad golfde voortdurend. Per saldo waren de hoogtemeters op enkele kilometers misschien wel 0, maar de werkelijkheid was anders. Erg lastig om in het ritme te blijven. Ik vond een site waarop de hoogtemeters van de route weergegeven waren: 138 m. Ik had me daar vooraf niet zo’n zorgen over gemaakt. Ik wist dat er rond de 27^e km een vies bultje zat. Wel nu, de vieze bultjes hielden maar niet op; zelden zo’n smerige route getroffen!

Ik kon het tempo van 5.17 tot en met de 21^e km volhouden. Toen, na het zien van weer zo’n nare duin, knakte er wat. Ik besefte dat ik dit niet nog eens 21 km vol kon houden. Een tandje terug dus. Dat tandje terug werd echter een heel gebit. Om de 6 km kreeg ik van mijn coach een slok kerosine (Cindy, nog bedankt voor deze overheerlijke sportdrank; mijn sporttas pikt nog steeds…), om dat vervolgens weg te spoelen met water. Bij km 30 moest ik even wandelen. Al dat klimwerk trok mijn linkerkuit niet meer. Een jengelende kramp begon op te spelen, nog nooit eerder meegemaakt. Na zo’n 200 m wandelen, ging het weer een beetje en kreeg ik het lijf weer enigszins aan de gang.

Een heel naar stemmetje in mijn hoofd begon nare dingetjes te fluisteren: “Dit wordt een deceptie Rinke, stop er toch mee…” Mede door mijn positieve coach kon ik de wilskracht vinden om door te gaan. Ik nam me voor om de komende kilometers 100 m te wandelen en 900 m te rennen. Dit lukte al niet eens! Dan maar 100 m wandelen en 500 m rennen. Alles deed zeer. Ik kreeg veel last van mijn rug, toch al niet mijn sterkste onderdeel. Bij kilometer 36 dacht ik dat we de bulten wel hadden gehad. Maar nee, er doemde weer een immense dijk op, waar de route ook weer zo nodig over heen moest lopen. Wie bedenkt zoiets? Bovenop de dijk stond een pickup truck. Ik wou bijna vragen of ik achter in de bak mocht zitten, zodat ie me naar ’t hotel kon brengen. “Het gaat heel goed!”, riep Christel nog maar weer eens. Nooit geweten dat ze zo glashard kon liegen. Bij kilometer 40 gaf ik aan dat ik de strijd alleen wilde doen. Ik moest en ik zou de laatste 2 kilometers rennend afleggen. Het lukte, ik deed bijna een kwartier over de laatste 2 km, maar ik ben blijven rennen. “Goed naar je lichaam luisteren!”, lees je op elk hardloopforum. Nou, dit heb ik niet gedaan. Ik zou mijn excuses moeten maken aan mijn oude lichaam. Sorry lijf, ik zal ’t nooit meer doen.

In trance kwam ik dorpje Nes binnen. “Je bent er al!”, riep Christel. Inderdaad, 42,25 km gaf mijn horloge aan. Ik had het gehaald! Op het eerste de beste bankje ben ik neergeploft. Kapot. Ik gaf Christel een kus en een knuffel, samen hadden we het gehaald. Vanuit het hotel hoorde ik het warme bad al roepen. Dat had ik wel verdiend!

Al badderend kwam ik enigszins tot rust. En de eerste analyses popten op. Waarom ging ik zo stuk? Verkeken op de wind, op de bulten, toch te hard gestart? Ik kwam aan het rekenen: de route kent 138 hoogtemeters, die vooral tussen kilometer 16 en 30 zitten. De Beeklaan kent een hoogteverschil van 8 meter. Dus tussen de 16 en 30 km ben ik 138 / 8 = 17 x de Beeklaan opgesjouwd. Geen wonder dat het lichaam protesteert! Dat trekt zelfs de oud-king of the Beeklaan niet. En zo kwam er toch wel een voldaan gevoel opborrelen. Ik had er dan wel 4.18 uur over gedaan, ik had het toch maar mooi gedaan. Natuurlijk had ik al mijn hardloopvrienden willen verrassen met een spetterende tijd, maar dat zat er onder deze omstandigheden gewoon niet in. Boeie! Ik had trouwens nog geen zin in een Jupiler biertje, want het groggy lijf was nog niet toe aan enig genotsmiddel.

Alle appjes en berichtjes op Strava werkten heerlijk louterend. Wat een meeleven! Ik had natuurlijk enig ruchtbaarheid gegeven aan mijn plan en dit gaf natuurlijk ook enige druk. Als ik het hele plan sneaky had uitgevoerd weet ik niet of ik het gehaald zou hebben. De felicitaties en steunbetuigingen gingen nog dagen door. Dank, hardloopvrienden!

’s Avonds tijdens het diner was ik naar 3 glazen bier hartstikke teut. Ik had 2 maanden droog gestaan, het vermoeide lijf moest nog even wennen aan die heerlijke biertjes van de tap. “Je praat wel heul erg veel, Rinke”, zei coach Christel een paar keer tactisch.

Zondagmorgen was het lijf unmundig stram. Ik strompelde als een oude man. Het slapen was niet zo goed gegaan. Bij elke beweging protesteerde er wel wat in mijn lijf. De trap af naar de ontbijtzaal was een lachwekkende belevenis. Voor mij allerminst, maar voor Christel des te meer. Het ontbijt was heerlijk. Maar o wee als ik weer een glaasje versgeperste jus wilde halen. Veur ’t oge van ’t kerkvolk probeerde ik gewoon te lopen, alsof er niets aan de hand was, maar ik kreeg alleen maar meelijwekkende blikken toe geworpen. Buiten zag ik mensen hardlopen en mountainbiken, ik vroeg me af of ik dat nog ooit zou kunnen.

En zo kan ik nog wel een hele poos doorschrijven over alle naweeën van en prakkisaties over de Midlife Marathon. Nu, een paar dagen naar dato, kan ik terugkijken op een mooi avontuur. Toch maar even gedaan! Deze eerste verkenning was erg interessant en intens. Ik denk dat ik bij de volgende beter weet wat me te wachten staat. Afzien en genieten, 2 dingen die dicht bij elkaar kunnen liggen.

Ik sluit dit avontuur en schrijverij af met het bedanken van een aantal hardloopvrienden. Ondanks allerlei beperkingen mocht ik toch hun steun ervaren. Wim Brinkman, Roy Mengerink en Jaap Oberink, hartelijk dank voor het meelopen met de 30 km duurloop. En bedankt voor alle adviezen, waar ik deze eerste keer nog niet zo heel veel mee gedaan heb. Theo Stronks, Geert Wevers en Gerdy Hoornenborg, heel erg bedankt voor het laatste duurloopje en alle betrokkenheid. Alsof jullie erbij waren op Ameland! Ook moet ik Han Tieltjes bedanken voor zijn fijne behandelingen. De massages waren broodnodig, anders had ik het niet gehaald. De laatste massage hoefde ik niet eens te betalen, zo betrokken was Han. Ik heb met hem afgesproken dat ik hem alsnog zou betalen als ik het niet zou halen. Sorry Han, ik heb het gehaald! En daarbij heb ik een portemonnee van uienleer: als ik er in kieke scheet mien de treune in de ogen…

Tot slot moet ik natuurlijk mijn coach Christel bedanken. Het was eigenlijk haar idee. Ze heeft me door de moeilijke momenten gesleept. Doet ze eigenlijk al zo’n 26 jaar…Bedankt Chris, I lef joe to the moon and back!

Sportieve groet van Midlife Marathonman Rinke ter Haar

De verraderlijke hoogtemeters van de Midlife Marathon op Ameland