Bijna zestig teams BusinessRun aan start van de 11e Kramp Run

Deelnemers aan de Kramp Run in de hal van de Svedex

De teller van de de 11e editie van de Kramp Run staat op bijna zestig deelnemende (bedrijven)teams. Zij zullen op zaterdag 9 september de strijd met elkaar aangaan tijdens de BusinessRun, het populairste onderdeel tijdens het Varsseveldse hardloopevenement.

De BusinessRun start zaterdag 9 september om 17.30 uur, tegelijk met de RecreantenRun. Beide looponderdelen zijn 5 kilometer en starten en finishen op het Kerkplein in Varsseveld. Een team bestaat uit minimaal 4 en maximaal 7 lopers, ieder loopt 5 kilometer. Het parcours bestaat uit twee rondes van 2,5 kilometer, met sfeervolle doorkomst door de hallen van Kramp en Svedex. Met name rond het Kerkplein worden de deelnemers met veel applaus ondersteund door het publiek. Na de finish in het centrum van Varsseveld wordt het teamklassement opgemaakt, de vier snelste tijden tellen. Voor alle lopers is er een herinnering na afloop. Prijzen zijn er voor de drie snelste teams. Ook is er de mogelijkheid tot napraten met een drankje bij de finish. Werknemers kunnen meedoen tijdens de BusinessRun, maar ook teams van vrienden, familieleden of een vereniging zijn welkom. Voor een startnummer met naam kun je je tot en met 27 augustus opgeven via www.kramprunvarsseveld.nl

Kanjers voor Kanjers

Het inschrijfgeld van de BusinessRun bedraagt 140 euro. Daarvan wordt het grootste gedeelte gedoneerd aan Kanjers voor Kanjers. De stichting zet zich in voor kinderen in de Achterhoek voor wie sport en spel niet vanzelfsprekend zijn. Projecten die dit jaar centraal staan zijn zwemles voor kinderen met een beperking, een luchtballonvaart tijdens de Kramp Run en een aangepaste bakfiets. De bedrijven Bronkhorst en Kramp staan al met vier teams ingeschreven. Vorig jaar werd de BusinessRun gewonnen door Weigand Vakschilder, nipt voor Kaaswinkel Varsseveld. Navis Sport pakte de derde plaats.

Programma

De Kramp Run Varsseveld start zaterdag 9 september met de KidsRun (1 kilometer, 16.15 uur) en JeugdRun (2 kilometer, 16.30 uur). De organisatie vindt dat elk kind moet kunnen meedoen. Deelname aan de jeugdlopen is daarom gratis. Daarop volgt de FrameRun, waarin atleten met een beperking rondes om de kerk in Varsseveld afleggen. Het populairste onderdeel is de Business- en RecreantenRun van 5 kilometer. De Ducona PET Packaging TopRun is het spektakelstuk en vindt plaats om 18.30 uur. Een internationaal topveld staat aan de start, met daarin Filmon Tesfu en Vera de Vries, de winnaars van vorig jaar. Onderdeel van de TopRun is het Achterhoeks Kampioenschap 5 kilometer, met prijzen voor de snelste drie dames en heren uit de regio. Atleten die onder de 17 minuten (mannen) of 21 minuten (vrouwen) lopen op de 5 kilometer kunnen zich via toprun@kramprunvarsseveld.nl aanmelden voor die wedstrijd. De Kramp Run bestaat uit een samenwerking tussen Kramp, de atletiekverenigingen AVA ’70, Atletico ’73 en ARGO Atletiek en de stichting Kanjers voor Kanjers. Inschrijven kan via www.kramprunvarsseveld.nl (bron)

Op weg naar King Alfred

Henrie en Andre

Ieder jaar kiezen Henrie en ik minstens één mooie uitdaging om gezamenlijk naar toe te werken. Vorig jaar hadden we ergens gelezen dat iemand in 2023 een event organiseerde op de King Alfred’s Way in Zuid-Engeland. Het betrof een (gravel-/MTB)route van maar liefst 350 kilometer die deze keer gelopen moest worden, maar er was ook een mogelijkheid om de ‘kids-distance’ van slechts 100 mijl te lopen. We hadden beide nog nooit in het zuiden van Engeland gelopen en 100 mijl was een afstand die nog op de bucketlist stond. Na enig overleg (ook met het thuisfront) besloten we ergens vorig najaar om ons gewoon in te schrijven. Voor de kids-distance, dat dan weer wel.

Begin van dit jaar leek het echter nog een onmogelijke opgave voor Henrie. Geplaagd door rugklachten strompelde hij bij vlagen rond, trainen was bijna onmogelijk. Ik had voor mezelf een redelijk gedegen schema opgesteld en maakte heel wat trainingsuren met of zonder diverse trainingsmaatjes. Gelukkig beleefde Henrie een miraculeuze wederopstanding toen de temperatuur weer steeg en de dagen langer werden. We deden samen diverse mooie trainingstochten in binnen- en buitenland en dat was op zich al genieten. Ik had nog nooit eerder zoveel kilometers en hoogtemeters verzameld als dit jaar, dus ik had het idee dat het mogelijk zou moeten zijn om te finishen.

Vrijdag 11 Augustus vertrokken we vanuit de Achterhoek naar Reading. ’s Morgens waren de lopers van de 350 km al begonnen en dat konden we gedurende de dag mooi volgens via de tracking website. Na het inchecken in het plaatselijke Ibishotel gingen we even een stukje cultuur snuiven. Reading is een typische Engelse forensenstad, waarschijnlijk heel veel mensen die elke dag met de trein richting London gaan om toch wat rustiger te kunnen leven in de provincie. Enorm multicultureel, met mensen uit alle uithoeken van het vroegere Britse Empire. We keken ons de ogen uit door de veelheid aan eettentjes en andere zaken, maar belandden uiteindelijk toch met een pint lager op het terras van een typisch Britse pub…

Na een rustige nacht en een Engels ontbijtje liepen we de volgende ochtend richting de start. In een zaaltje van een buurthuis verzamelde zich een klein aantal lopers, meer dan de helft van de inschrijvers had zich om allerlei reden teruggetrokken. Dat maakte overigens niets uit voor het enthousiasme en de inzet van de organisatie en de vrijwilligers, dat was dik in orde. Na een korte speech bij de start mochten we beginnen aan onze tocht. Eerst maar een kilometer of tien langs de rivier dwars door de stad. We hadden goede gesprekken met een groepje medelopers die ongeveer hetzelfde tempo aanhielden en zo verliepen de eerste uurtjes vrij rustig, bijna saai zelfs.

Pas ruim buiten de stad, toen we het typisch Engelse platteland betraden, begon het echt een stuk mooier te worden. Inmiddels liepen we weer met zijn tweetjes, onze medelopers waren in geen velden of wegen meer te zien. We vermaakten ons prima. Typisch Engelse cottages en landhuizen zoals je die normaal alleen op tv ziet, public footpaths die je dwars door weilanden en korenvelden voeren. Het was gewoon genieten. Het weer was dan ook prima om te lopen. Meest bewolkt en graad of 20, af en toe zon en heel af en toe wat spetters regen.

Zo ongeveer elke 25 km hadden we een verzorgingspost om de rugzak weer te vullen met water en etenswaren. De vrijwilligers daarvan waren echt van de buitencategorie, we spraken er eentje die eerst al vijf uur had gereden om alleen maar op zijn plek in the middle of nowhere te komen met zijn busje. Daar bleef hij vervolgens ruim twee dagen helemaal alleen staan om zowel de korte als de lange afstand van eten en drinken te voorzien. Zelf sliep hij steeds tussendoor even in het busje tot iedereen voorbij was. Ongelofelijk. Ter aanvulling van de verzorgingsposten pakten we ook nog een terrasje en een ijssalon mee onderweg. Je moet toch zien dat je voldoende brandstof binnenkrijgt op zo’n afstand.

Ondanks het feit dat de omgeving eigenlijk steeds mooier werd, werd Henrie steeds stiller. Hij was op vakantie door zijn enkel gegaan en die enkel begon hem steeds meer op te spelen. Waarschijnlijk ook doordat er toch wel veel verharde weg in het parcours zat. We besloten het nog iets rustiger aan te doen in de hoop dat de pijn wat minder zou worden. Al hikend konden we ruimschoots genieten van een prachtig bloeiend heidelandschap, daar kan de Sallandse heuvelrug nog lang niet aan tippen. Prachtige paarse heide zover je kon kijken. Mijn bovenbenen begonnen ook wel op te spelen, maar met ruim zestig kilometer in de benen mocht dat ook wel. Geen reden voor paniek in ieder geval aan mijn kant en ik probeerde de moed er ook bij Henrie in te houden.

Uiteindelijk kwamen we bij het dorp waar de derde verzorgingspost op 75 kilometer was. Hier was ook onze dropbag met de benodigde spullen voor de nacht en droge kleding voor bij de finish de volgende dag. Tijd om even een open en eerlijke discussie te hebben. Doorlopen was eigenlijk geen optie voor Henrie, hoe graag hij ook wilde. Teveel last van zijn enkel om zelfs nog fatsoenlijk door te hiken, dus doorgaan was niet verantwoord. Ik had er absoluut geen trek in om alleen de hele nacht alleen door te moeten. We hadden het lopen van deze honderd mijl als een team bedacht, dus samen uit, samen thuis wat mij betreft. We bespraken onze opties met de dame die de CP bemande en een man die als crew voor de twee lopers voor ons aanwezig was. Die opties waren erg beperkt: eigenlijk was doorlopen de enige…

Vanuit het dorp was er eigenlijk niets mogelijk, geen bus of treinstation. De volgende CP wel, maar dat was ruim 20 km verderop. Dan zouden we in ons tempo pas ’s nachts daar aankomen en dan liep er geen trein meer… Maar de beste man wilde ons wel snel naar het station brengen, dan reed hij daarna terug naar het punt waar hij had afgesproken met zijn team. Op dat moment de knoop doorgehakt en het vriendelijke aanbod aangenomen. Snel tracker inleveren, droge kleren aan en instappen. De man was zelf ook een fanatieke sporter en we hadden een mooi gesprek tijdens het half uur dat de rit duurde. Mijn vertrouwen in de mensheid was weer helemaal terug!

We hadden onderweg in de trein ook de overnachting in het Ibis weten te regelen en tegen elven konden we eten, douchen en naar bed. De volgende dag bleven we lekker uitslapen en genoten we van een uitgebreid Engels ontbijt. Even de pijnlijke spieren laten herstellen. Ik had ontzettend spierpijn in mijn bovenbenen en daarnaast ook in mijn schouders van de rugzak, Henrie liep ook met de souplesse van een betonpaal. Als twee oude mannetjes liepen we dus later op de ochtend door de stad. Er was van alles open op zondag en we werkten ons van koffietentje via ijskar en broodjeszaak en wielerwedstrijd voor dames kijken op de hotelkamer naar later op de dag een biertje en eten op een terras. Daar konden we meegenieten van de voetbalwedstrijd Chelsea-Liverpool, die werd door het hele café uitbundig meebeleefd. Zo kwamen we op een ‘normale toeristenmanier’ de dag door. De verloren calorietjes van de dag ervoor waren inmiddels wel weer ingehaald denk ik.

Maandags was het weer tijd om naar huis te gaan. De spierpijn was gelukkig al weer een stuk minder dan een dag eerder, want we moesten heel wat trapjes op en af voor we uiteindelijk weer in het vliegtuig naar huis zaten. Ondanks dat het weekend sportief gezien niet was geworden wat we gehoopt hadden, was kijk ik er toch best tevreden op terug. Je weet dat op een 100 mijl van alles kan gebeuren en het gaat er om dat je daar op een goede manier als team mee om weet te gaan. We namen op het juiste moment de juiste beslissing en kunnen daar volledig achter staan. Ik las op FB van iemand anders dat hij op een ander moment uit wilde stappen, maar daardoor de hele nacht onder een isodekentje op een stationsbankje lag…. dat deden wij dan slimmer. Nu eerst herstellen en dan op naar een volgende uitdaging.

Andre Bleumink

Doe mee met de virtuele Triathlon Aalten

Het zwem-, fiets- en loopparcours

Goed nieuws: nog één keer kun je de Triathlon Aalten doen!

Als afsluiting van hele mooie triathlonjaren in de Achterhoek organiseren we een virtuele Triathlon Aalten. Het kan nu omdat de waterkwaliteit inmiddels weer goed is.

Wat ga je doen? Je gaat zwemmen, fietsen en hardlopen op en rond de Slingeplas zoals bij een normale 1/8 triathlon. Alleen doen we dat niet allemaal tegelijk. In de week van 12 tot en met 20 augustus 2023 leg je zelfstandig het parcours op één dag af en geef je je tijden aan ons door. Dat loopt via de app Strava en hoe dat precies gaat, dat lees je onder het kopje ‘inschrijven’ en onder het kopje ‘parcours’.

Let op, de parcoursen van het zwemmen en fietsen zijn iets anders, dus bekijk dat goed op de website. En weet: je doet mee op eigen risico. Het parcours is wel aangeduid met pijlen, maar het is niet afgesloten, dus je bent een gewone verkeersdeelnemer. In de dagen na 20 augustus publiceren we een uitslagenlijst. Op deze manier hopen we er een sportief hoogtepunt van te maken.

Ter info: elk onderdeel heeft zijn eigen segment op Strava en is aangeduid met Semi Virtueel. Voor de volledigheid hieronder de namen van de segmenten:

Zwemmen => Zwemparcours semi-virtuele Triathlon Aalten 2023 (0,59 km)

Fietsen => Fietsparcours (2 rondjes) semi-virtuele Triathlon Aalten 2023 (20,92 km);

Lopen => Loopparcours (2 rondjes) semi-virtiele Triathlon Aalten 2023 (4,80 km).

-Het zwemparcours begint op het andere strand aan de rechterzijde bij het hek (hier hangt een bord) en eindigt bij de finish van de “normale start”. Dit is een afstand van ongeveer 600 meter.

-Het fietsparcours lijkt hetzelfde, maar let op deze gaat de andere kant op (dit omdat er op het fietspad langs de Hamalandroute met de rijrichting mee moet worden gefietst).

De start van het fietsparcours is op de weg aangegeven en ligt op de Ooievaarsdijk. Het parcours is voorzien van bewegwijzering op de weg door middel van pijlen en ons logo. Omdat deze editie alleen een 1/8 afstand is, fiets je twee rondes, in totaal 20 km. Ook de finish (na het 2e rondje) is op de weg aangegeven en ligt op de Pastoorsdijk.

-Het loopparcours is zo goed als ongewijzigd, de slinger op het finishterrein is bij de semi-virtuele editie niet nodig. Zowel de start als de finish liggen op het terrein van de Slingeplas en is op de weg aangegeven. Deze ronde is ruim 2 km en die loop je dus ook twee keer.

Nadat je de drie onderdelen hebt afgerond kun je jouw gegevens en jouw tijden invullen in het registratieformulier. (Als je geen sporthorloge hebt dat onder water mag dan kun je in dit formulier ook de tijd invullen met een foto als bewijs).

Het deelnemen is op eigen risico. Daarnaast is het parcours niet afgezet en ben je dus een gewone verkeersdeelnemer. Houd je daarom aan alle normaal geldende verkeersregels. Succes en we hopen dat je meedoet!

Klik voor meer informatie op onderstaande links

inschrijven

parcours

site organisatie

75e Duitse wedstrijd voor Gerrit Dijkslag

Wim, Dirk-Jan en Gerrit

Als er iemand bij AVA’70 is die alles bij houdt en precies in beeld heeft is dat wel Gerrit Dijkslag. Zo ook dit speciale moment in zijn al zeer lange hardloopcarrière van bijna 40 jaar! Gerrit liep namelijk afgelopen zaterdag zijn 75e wedstrijd bij onze Oosterburen in Duitsland. Hiervoor had hij de Dülmener Wasserlauf 2023 uitgezocht. Om hier echter alleen naar toe te gaan is minder leuk en je wilt natuurlijk ook wel getuigen hebben bij zo’n feestelijk gebeuren. Maar ja, wie vraag je dan mee?

De keuze viel deze keer op Dirk-Jan Robbe, ook wel bekend als de bolle van Grolle en ondergetekende (Wim). Omdat Gerrit ter ore was gekomen dat deze heren regelmatig samen lopen en dat Wim, Dirk-Jan ook een beetje in het gareel kan houden bij onze Oosterburen. Een ander plus punt voor Wim is dat hij bij wedstrijd 74 van Gerrit in Bocholt ook mee heeft gelopen en Gerrit aan deze wedstijd een goed gevoel heeft overgehouden. Dus, nooit iets veranderen wat goed is, dacht hij. Dirk-Jan was zo vereert met deze uitnodiging van Gerrit, dat hij besloot om 14 dagen extra op hoogtestage te gaan in Oostenrijk en Zwitserland en zelfs bij lokale ziekenhuis een speciale medische check-up heeft laten doen.

Maar zo als altijd, was de start van deze feestelijk dag, toch weer anders dan anders. Gerrit is namelijk gewent om ruim op tijd aanwezig te zijn bij een wedstrijd, zeker een uur van te voren. Rustig voorbereiden, inlopen, parcours verkennen en rekken en strekken. Gewoon het vaste patroon. Dirk-Jan echter, gaat het liefst zo laat mogelijk weg. Startnummer ophalen, omkleden, 5 minuten inlopen en gaan met die banaan. Het appen begon dan ook al enkele dagen voor de wedstrijd. Hoe laat gaan we weg? Dirk-Jan zou rijden en de wedstrijd begon om 15.45 uur, tel daar bij een uurtje rijden naar Dülmen en het voorstel was om 14.00 uur te vertrekken uit Aalten. Gerrit ging echter liever 13.30 uur weg. Wat een dilemma? Het Salomon’s oordeel kwam er dan ook, we vertrekken om 13.45 uur. Dat Gerrit dit niet helemaal vertrouwde, bleek wel uit het feit, dat we hem niet thuis moesten ophalen, maar bij AVA’70. Ben je toch zeker 2 minuten dichter bij Duitsland, wat weer scheelt.

Ruim op tijd kwamen we op plaats van bestemming aan. Startnummer ophalen en opzoek naar de kleedkamer. Deze was er wel, maar wij waren de enigen die er gebruik van maakten of waren wij zo vroeg? Samen hebben we een stukje ingelopen en we merkten toen al wel, dat het best drukkend warm was en er ook wat vals plat in het parcours zat. Rond 15.45 uur was het dan eindelijk zo ver: Gerrit zijn 75e wedstrijd in Duitsland was begonnen en hij had zich ook nog als doel gesteld om deze 5 kilometer onder de 20 minuten te lopen. Al snel was hij dan ook uit ons zicht en pas bij het opdraaien van de atletiekbaan zag ik hem weer. En ja hoor, met een keurige 19.53 minuten had hij zijn doel gehaald op deze jubileum wedstrijd. Gefeliciteerd. Ook de hoogtestage had Dirk-Jan  goed gedaan en met zijn bekende soepele tred ging hij ook in een keurige tijd over de streep. Echter kon hij het niet na laten om even later een goed bedoelt advies van een vrijwilliger, te beantwoorden met iets over 40-45 of in die trant. Gerrit ging nadien nog even uitlopen, wat niet aan ons was besteed. Want wij zochten lekker de douche op.

Nadien nog even kijken bij de 10 kilometer en daar zagen we met grote overmacht, onze landgenoot, Vincent Te Brake winnen in een schitterende tijd van 34.26 minuten. Deze tijd en uitslag was dan ook voor ons een reden om deze lokale topper vast te contracteren voor de komende Twee Bruggenloop en de Kramprun in september. Na deze bewogen, maar sportieve middag nog gezellig samen een hapje gegeten en op een zeer ontspannen manier terug richting Aalten gereden. Er was geen druk meer, de wedstrijd was gelopen en Gerrit was alweer bezig met de volgende wedstrijd. Waar deze zal zijn is nog een vraag en of hij ons weer meer vraagt?

Wim Brinkman

King / Queen of the Beeklaan – hoe begon die waanzin ook al weer…

Stava klassement King of the Beeklaan – bij de heren (klik op de afbeelding voor een groter formaat)

De strijd op de Beeklaan is aanstaande: zaterdagavond 26 augustus zal de Beeklaan meedogenloos bepalen wie zich een jaar lang de Queen of de King of the Beeklaan mag noemen.

Hoe begon het ook alweer…

 

De Beeklaan, van Hogestraat tot Varsseveldsestraatweg, is een Stravasegment. De meeste hardlopers kennen de app Strava wel: via de satelliet meet deze app je gelopen afstand, je snelheid, je cadans, dat soort interessante info. In combi met je hardloophorloge een erg leuke toevoeging. Ook zijn er de zogenaamde “kommetjes”. Als er een zogenaamd segment is aangemaakt binnen de app, ontstaat er via Strava een virtueel klassement. Een erg leuke motivatie om je helemaal binnenste buiten te trekken op zo’n segmentje. Als je bovenaan komt te staan in dit klassement, krijg je als beloning een kroontje en heb je het kommetje te pakken. Zo heet dat.

 

En zo had ik 2015 het kommetje gepakt op de Beeklaan. Gelopen bij windkracht 8 in de rug. Wie niet sterk is…Omdat de snelheid gemeten wordt door de satelliet, zo’n duizendmiljard kilometer boven de aarde, kan er wel eens verschil zitten in de meting. Zo kon het gebeuren dat tijdens een tweestrijd met zoon Sam Strava mij een snellere tijd gaf dan Sam. Terwijl Sam zeker een meter of 5 eerder boven was. Erwin Wamelink, een groot schrijver maar een slecht verliezer, roeptoeterde direct over sjoemelsoftware en eiste een man-tegen-man strijd. En zo ontstond, onder invloed van adrenaline en drank, het idee King of the Beeklaan. En uiteraard moest er ook direct een Queen-versie komen. Een tweestrijd, een afvalrace, uiteindelijk wint de sterkste! Erwin Wamelink heeft zich overigens op dit moment van schrijven nog niet opgegeven…

 

Wat is de stand van zaken nu eigenlijk in het Strava klassement? Zie ook de afbeelding bovenaan dit stuk.

Op dit moment staat Joeri Voltman – een oud-deelnemer – fier bovenaan. Met een onwaarschijnlijk scherpe tijd. Björn Demkes, de eerste King of the Beeklaan, staat er ook nog steeds in. Evenals mijn tijd, van 8 jaar geleden. Toch een dikke 2 seconden sneller dan Björn, gna gna. Erwin Nieuwboer zit me in de nek te hijgen, maar is tot op heden nog geen top 5-materiaal. Van deze top 10 hebben zich al 2 personen opgegeven voor de editie 2023. Helden zijn het!

Bij de dames staat Gerdy Hoornenborg nog altijd stijf bovenaan. Ik kan het top 10 damesklassement niet inzien bij Strava (omdat deze zuunigen knieperd een gratis abonnement heeft). Me dunkt, zo’n Gerdy, die doorgaans floreert op de lange afstand, moet toch te pakken zijn op dit kleine stuksken?

 

Staat Bram Wevers er niet in, hoor ik u vragen? De zoon van de sympathieke blogger Geert? Bram, inmiddels 3x gekroond tot King, zit niet op Strava, dus zijn palmares is daar niet af te lezen. Bram is een naturel loper. Geen gadges, geen fratsen, geen carbonzolen. Gewoon knoerhard naar boven. Ook Bram heeft zich nog niet opgegeven trouwens, Gerdy evenmin…Ik proef her en der toch wat angst.

 

Weet je wie zich wel heeft opgegeven? Theo Stronks! De matador van 65+. Is zeker geen sprinter, maar wel een volhouder. Kan met een gunstige loting nog een heel end komen. King zal ie niet worden, maar Keizer is Theo voor mij al. Theo Stronks, the Emperor of the Beeklaan. Kippenvel!

 

We hebben al een mooi deelnemersveld, met gevaarlijke outsiders. De Queen is al bekend, want er heeft zich nog maar 1 dame opgegeven. Kom op prinsessen, kom in je kracht en ga keihard herinneringen maken op de Beeklaan!

 

Opgeven kan tot donderdag 24 augustus 18.00 uur. Dit kan bij Geert, via deze site, of bij mij (06 12939680). Na de strijd lekker samen afpilsen, kost niks, de koelwagen is besteld!

 

Sportieve groet,

Organisatie King/Queen of the Beeklaan

 

Deelnemers, dames: 01 Gabriëlle Bruil

 

Deelnemers, heren: 01.Rinke ter Haar, 02.Rudi Meinen, 03.Michiel Wellink, 04.Skip ter Haar, 05.Joost Lammers, 06.Theo Stronks, 07.Geert Wevers, 08.Roel Verwer, 09.Henk ter Beest, 10.Duco Stronks, 11.Hans Monasso, 12.Edo ter Haar, 13.Duco Postgens, 14.Jeroen Peet, 15.Daniel Wamelink, 16.Jordi Aalbers, 17.Sam ter Haar

Aankondiging van de 2e Huntingrun in Zieuwent

Lars (links) en Michiel Krabbenborg lossen samen het startschot van de Huntingrun 2019

‘We hopen met het organiseren van de Huntingrun zoveel mogelijk mensen te bereiken’

ZIEUWENT - De eerste Huntingrun die Stichting Huntington Oost-Achterhoek organiseerde was in 2019. Vlak nadat broers Lars (36) en Michiel (33) Krabbenborg het stokje hadden overgedragen aan Manon Dusseldorp-te Hennepe en haar echtgenoot Stef Dusseldorp uit Lichtenvoorde, initiators van de Huntingrun. De broers zijn nog steeds als vrijwilliger betrokken bij de Huntingrun en hopen ook dit jaar met het gezellige en sportieve hardloopevenement weer zoveel mogelijk mensen te bereiken. Om bekendheid te geven aan de Ziekte van Huntington maar ook om zoveel mogelijk geld op te halen voor onderzoek naar en de ontwikkeling van een medicijn tegen deze nog steeds dodelijke ziekte die met name in de Oost-Achterhoek relatief veel voorkomt.

“We hopen hiermee stapjes vooruit te bewerkstelligen, maar ook om het thuis in eigen kring bespreekbaar te maken bij families die het treft. Wat ons betreft ‘hoe meer hoe beter’.” Michiel en Lars zijn medeoprichters van de stichting Huntington Oost-Achterhoek en beiden drager van het Huntington-gen.

Hardlopen en wandelen

De tweede editie van de Huntingrun onder de vlag van Stichting Huntington Oost-Achterhoek vindt plaats op vrijdagavond 25 augustus in Zieuwent, vanaf 18.00 uur. Er kan zowel hardgelopen als gewandeld worden op twee afstanden; 5 kilometer en 10 kilometer. Daarnaast is er ook een Kidsrun voor kinderen tot en met 12 jaar met een lengte van 1 kilometer. Voor de winnaars is er een blijvende herinnering in de vorm van een medaille. “Via onze Facebookpagina gaan we binnenkort de route al delen, zodat zij die dat willen het parcours alvast kunnen verkennen.”

Programma

Het evenement begint om 18.00 uur met de Kidsrun. Achtereenvolgens starten de volgende afstanden: 18.30 uur de 10 kilometer-run, 18.45 uur de 5 kilometer-run en om 18.50 uur vertrekken de wandelaars voor zowel de 5 als de 10 kilometer. “Na afloop bestaat de mogelijkheid een hapje en een drankje te nuttigen bij Cafreek, oftewel café Het Witte Paard, zowel de start- als finishplaats, op het Kerkplein in Zieuwent. Naast een sportieve aangelegenheid is het tevens een gezellige avond waar iedereen met elkaar kan bijkletsen.”

Inschrijven

Deelname aan de Huntingrun kost 5 euro voor volwassenen en 2 euro voor de Kidsrun. Wil je naast het inschrijfgeld een donatie doen? Dan kan dit direct bij het inschrijven. Dit doe je door zelf een bedrag in te vullen bij de ticketprijs. Inschrijven kan op www.huntingtonoostachterhoek.nl

“We verzoeken mensen om zoveel mogelijk vooraf in te schrijven, zodat we weten hoeveel deelnemers er ongeveer zullen zijn, maar ook dat we drukte op de dezelfde dag bij de inschrijfbalie voorkomen,” laat Michiel weten. “We zijn ook nog vrijwilligers aan het werven omdat we vele handjes nodig hebben. Gelukkig zijn mensen bereid ons te helpen maar mochten er mensen zijn die graag willen helpen, dan is iedereen welkom. Wil je of kun je niet deelnemen maar wil je wel iets betekenen als vrijwilliger, dan heel graag.” Hiervoor kan contact opgenomen worden met Michiel Krabbenborg, telefoonnummer 06-2285 6845.

Hersenziekte

“Huntington is een erfelijke hersenziekte, waarbij de symptomen lijken op een combinatie van ALS, Parkinson en Alzheimer. Uiteindelijk heeft dat uitwerking op je hele lichaam,” weet Lars. “De eerste symptomen openbaren zich meestal tussen het 35ste en 45ste levensjaar, maar kunnen ook eerder of later in het leven optreden. Het is niet alleen de beweeglijkheid die getroffen wordt, het veroorzaakt ook psychische stoornissen. Het begint vaak met stemmingswisselingen, burn-out-klachten, stress, gedragsstoornissen. Hoe de ziekte zich uit en welke kenmerken als eerste op de voorgrond treden, verschilt ontzettend per persoon,” vult Mark Knippenborg aan, voorzitter van de stichting.

De Ziekte van Huntington komt in de Oost-Achterhoek verhoudingsgewijs relatief veel voor. Knippenborg hierover. “Je hebt bepaalde plekken in Nederland waar het veel voorkomt. In de regio Katwijk en Oldenzaal ook bijvoorbeeld. Achterhoekers zijn best wel gebonden aan de plek waar ze geboren worden en opgroeien. Mensen blijven hier in de regio wonen. Als het dan in een aantal families zit, veelal grote families ook nog, en die blijven allemaal in het dorp wonen, dan heb je dat al gauw.”

Huntington-café

Op donderdag 12 oktober organiseert Stichting Huntington Oost-Achterhoek wederom een Huntingtoncafé met als thema ‘Update wetenschappelijk onderzoek.’ Dit maal in Zaal de Koppelpaarden in Lichtenvoorde. Spreker zal zijn Eric Reits, hoogleraar Cellular Imaging aan de Faculteit der Geneeskunde van de Universiteit van Amsterdam. Meer informatie is te vinden op de website en Facebookpagina. (bron)

Klik voor meer informatie op onderstaande links

inschrijven

site organisatie

Aankondiging van de 10e Twee Bruggenloop in Winterswijk

De start van de 6 en 10 kilometer in 2022

Op dinsdag 22 augustus a.s. vindt de tiende editie van de Twee Bruggenloop plaats. De wedstrijd wordt georganiseerd door AVA`70 i.s.m. Vakantiepark De Twee Bruggen en vormt de laatste etappe in de serie van 3 zomeravondlopen. De run mag zich jaarlijks verheugen in een groot deelnemersveld, bestaande uit regionale atleten en atletes, maar daarnaast ook een aantal vakantiegangers.

Het sportieve evenement start 22 augustus met een wandeltocht van ruim 10 kilometer door het prachtige buitengebied van Miste en Corle. Tussen 18.00 uur en 18.30 uur kunnen de deelnemers starten bij Restaurant “de Schoppe” van Vakantiepark De Twee Bruggen.

Om 19.00 uur begint het hardloopprogramma met de 1 kilometerloop voor jongens en meisjes tot en met 9 jaar. Het parcours voor deze allerjongste talenten gaat over het vakantiepark, dus zal er onderweg veel publiek langs de weg staan om de deelnemertjes aan te moedigen.

Om 19.15 uur is het de beurt aan de oudere jeugd tot en met 15 jaar, voor hun wedstrijd over 2 kilometer. Ook zij zullen over het terrein hun meters afleggen en de vorige edities hebben duidelijk gemaakt, dat deze groep al een flink tempo aan de dag kan leggen.

Het startschot voor het peloton deelnemers aan de wedstrijd over 6 en 10 kilometer zal om 19.45 uur klinken.  Gelijk na het startschot trekt het lange lint atleten en atletes over het vakantiepark en via zand- en bospaden loopt het peloton in de richting van Bredevoort. Het parcours gaat vervolgens om recreatiegebied de Slingeplas heen en daarna weer op weg naar de Twee Bruggen. De deelnemers aan de 10 kilometer lopen een extra lus door het fraaie Klooster. De finishstreep is getrokken in de nabijheid van Restaurant  de Schoppe, waar de atleten het applaus en de laatste aanmoedigingen van het publiek in ontvangst kunnen nemen.

Voor alle deelnemers is er bij binnenkomst een fraaie medaille en daarnaast zijn er prijzen voor de nummers 1, 2 en 3 per categorie.

Voorinschrijving voor de Twee Bruggenloop is vanaf heden mogelijk via de site: www.ava70.nl Speciaal voor deze wedstrijd is er een eigen blok gemaakt op de site met allerlei informatie over het evenement.

In verband met de te verwachten drukte en de tijdige verwerking van de gegevens, verzoekt de organisatie deelnemers, om gebruik te maken van de mogelijkheid van voorinschrijving.

Op de wedstrijddag is inschrijving ter plekke mogelijk vanaf 18.00 uur, tot een kwartier voor aanvang van de wedstrijd.

De inschrijfkosten bedragen voor wandelaars en deelnemers aan de 1 en 2 kilometer € 3,50. De lopers en loopsters aan de 6 en 10 kilometer betalen € 7,00.

Klik op de links voor meer informatie

informatie

inschrijven

deelnemers

site organisatie

Scholtenpad 6e etappe: Brinkheurne en Kotten

Op het terras van de Gulle Smid

De 8 dagwandelingen van het Scholtenpad zijn tussen de 19 en 23 km lang, voeren door de fraaie buurtschappen van Winterswijk en gaan zoveel mogelijk over onverharde paden. Het gaat om 7 rondwandelingen en één wandeling van station naar station. Het doet het stadje Bredevoort aan en verder de buurtschappen rond Winterswijk zoals Woold, Kotten, Corle, Ratum, Brinkheurne, Miste, Huppel en het dorp Meddo. Daarnaast ook de kerkdorpen Vragender en Lievelde in de gemeente Oost Gelre. We willen proberen om ieder kwartaal één van deze tochten te gaan lopen.

Scholtenpad 6e etappe Brinkheurne en Kotten: maandag 7 augustus 2023 (18.9 km)

Landloperij door de Brinkheurne

Natuurlijk kleeft aan ook deze 6e etappe van onze wandeltocht weer een verhaal. Dit keer al voordat er ook nog maar een meter was gelopen. Na mooie afleveringen in de herfst, de winter en het voorjaar met fijne omstandigheden, zou het dit keer pas echt genieten worden in de zomer. Korte bokse aan, beetje sunmilk op de snuit en sjoksen maar. Nou niet dus….

Onze eerste afspraak voor deze 6e Scholtenpadwandeling stond gepland op 24 juli, maar de regen bleek op deze dag een flinke spelbreker te zijn, want het water werd met bakken naar beneden gesmeten. Opvallend genoeg is het daarna eigenlijk niet meer droog geweest. Het water gulpt hier en daar bijna over de rand van de beek, terwijl ook het water van de Slingeplas bijna Bredevoort inloopt. “Aalten aan Zee” werd er ooit door een aantal malloten geroepen en je ging bijna geloven dat het waarheid werd. Frank meende zelfs gehoord te hebben dat een plaatselijk timmerbedrijf al was begonnen met het bouwen van de Ark van Noach. Hij kraamt zoals bekend wel vaker onzin uit, dus deze opmerking werd door zijn vaste kompanen, Geert Wevers en Theo Stronks niet echt serieus genomen. Echter ook bij de 2e poging, op maandag 7 augustus jl. stroomt het water wederom in volle vaart door de straten. Ondanks dit beroerde vooruitzicht werd besloten dat het toch maar moest gebeuren. De route zou het trio richting de Brinkheurne voeren en zeker was, dat het wel eens een baggerronde zou kunnen gaan worden. De totale lengte zou uit moeten komen op 18,6 kilometer, de foutief gelopen stukken niet meegerekend. En natuurlijk zou er dus in ieder geval een plusje bij de afstand aan meters komen…..

De stemming was eigenlijk best wel goed, al had het er alle schijn van, dat de wandelvrienden rekenden op een slopende en zeer langdurende tocht. Zo had Geert zijn douchespullen bij zich, inclusief shampoo en deodorant. Theo had ook al niets aan het toeval overgelaten en had voor minimaal 36 uur aan proviand bij zich, waaronder rozijnenbollen, bruine broodjes met salami, een tros bananen en een geheim drankje, waarvan hij de samenstelling angstvallig geheim houdt. Frank stond met twee dagen goed humeur garant voor de nodige mentale bijstand, al is het de vraag of je daar bij deze beroerde omstandigheden veel aan hebt.

Om een uurtje of 8 minuten na half negen werd besloten om te gaan starten en na exact 68 meter was het clubje al uitgedund. Theo was zo verschrikkelijk blij met zijn nieuwe , fris gekleurde blauwe sneakers, dat hij continu naar zijn fraaie stappers liep te gluren. Dit zorgde ervoor dat hij koersdirecteur Geert totaal negeerde, deze links liet liggen en lopen, terwijl hijzelf de weg rechtdoor vervolgde. Tsja, en dan is de irritatie gelijk snel geboren. Het gekaffer begon direct al en dan weet je, dat het weer een lange dag gaat worden. Gelukkig werd de discussie in de kiem gesmoord, doordat een bloedmooi mokkeltje passeerde en alleen al door haar verschijning verstomde het geneuzel direct.

Via het centrum van Wenters ging het naar de buitenwijken, waar het nog opvallend stil was. Het plenzen nam weer ernstige vormen aan en het olijke drietal besloot onderdak te zoeken en vond dit in een kleine overkapping waar plaats was voor twee. Dus dan maar lepeltje, lepeltje. Een buurman zag zich het schouwspel aan en bood koffie als bonus aan. Theo bedankte in zijn beste dialect voor het aanbod en ook dit zorgde natuurlijk weer voor de nodige hilariteit. Na een minuut of 1 schuilen werd de etappe vervolgd, alras het buitengebied bereikt en daar wordt je als echte natuurliefhebber toch wel weer vrolijk van. Weer of geen weer. Het blad leek groener dan ooit, de paddenstoelen schaamden zich niet voor het feit dat het pas begin augustus was en toonden zich in alle kleuren en maten. Plots werd de pas verkort en gingen alle 6 ogen in de richting van een klein weilandje. Tegen de bosrand stond op een metertje of 40 een zwarte ree ons aan te gapen. Het natuurlijke wonder stond er vrij stoïcijns bij en maakte bepaald geen aanstalten om er vandoor te gaan. Toen het prachtig glimmende dier na een minuut of twee nog niet had bewogen, vroegen we ons daadwerkelijk af of het een levend standbeeld was? Uiteindelijk besloot het fraaie exemplaar toch maar de hoeven te nemen en liep rustig in het bos in.

Beduusd van dit gebeuren, besloten we maar even een bankje te scoren voor een hapje en een sapje. De calorieën waren na een minuut of 10 weer voldoende aangevuld en dat was nodig ook. Wat volgde was een loodzware passage in de omgeving van de Steengroeve, waar op dat moment net Julia het hart van Romeo had verovert en het is natuurlijk altijd leuk om daar getuige van te zijn. Afijn, het drietal moest verder en Frank was vooruitgestuurd. De sukkel liep fluitend het bosgebied in, dat door de overvloedige regen was verandert in een grootse modderpoel.  Met enige regelmaat zakte de verkenner tot de hoeven in de bagger en dan wisten de volgelingen dat ze daar in ieder geval niet moesten lopen. Het traject van een kleine kilometer was gruwelijk slopend en het trio deed letterlijk en figuurlijk effen een jasje uit. De koperen ploert liet zich waarachtig na een afwezigheid van een dag of 8 ook weer eens even zien en de krekels lieten zich direct volop horen. Deze prettige omstandigheden maakten veel goed en Theo pakte dit fijne moment met beide handen aan om even heel groot nieuws te delen. Hierover later meer….

Op het terras van de Gulle Smid trakteerde de nestor zijn makkers op een overheerlijke cappuccino en werd het overige wereldnieuws nog even doorgenomen. Ja, menigeen denkt dat er op de tocht alleen flauwekul de revue passeert, maar dat is zeker niet het geval. Met name Geert houdt van diepgaande gesprekken en bespreekt het liefst onderwerpen die stof tot nadenken oplevert. Hierbij haakt Frank altijd als eerste af, want zijn kennis over alles wat zich buiten zijn comfortzone Achterhoek afspeelt is vrij beperkt.

Via een omtrekkende beweging kwam Wenters weer in zich, al moest er nog wel een flinke lus door het centrum worden gelopen. Het winkelend publiek keek raar op van de drie passerende padvinders, die het hoogste woord hadden. Na een dikke 18,9 kilometer wandelen kon de Garmin worden stopgezet en was de 6e etappe van het Scholtenpad weer met verve volbracht. De foto`s van deze landloperij door het kletsnatte Brinkheurnse land zijn weer een fijn aandenken aan een prachtig wandelavontuur! (FR)

Schuilen tegen de regen

3.250.000 bezoekers op de site

Maandag 31 juli 2023 heeft de 3.250.000 miljoenste bezoeker een kijkje op deze site genomen. Een prachtig aantal, waar bijna 12 jaar over gedaan is. Met de oude site erbij, gaan we in de richting van de 4 miljoen bezoekers in bijna 17 jaar tijd. Ik wil dan ook veel mensen bedanken, die regelmatig foto's en verslagen opsturen of bijna iedere dag een bezoekje aan dit weblog brengen.  

Henk Mengers gastspreker bij NK atletiek in Breda

Henk Mengers

Van bestuurder tot opperman

Met enkele loopmaatjes uit de regio, zondagmorgen vroeg uit de veren, om als een soort schoolreisje naar Breda te vertrekken. Een tweeledig doel deze dag. Toeschouwer bij het NK atletiek en als gastspreker bij een bestuurdersbijeenkomst van atletiekverenigingen en loopgroepen.

Het maximale aantal van 60 aanmeldingen was al snel bereikt. Deze bijeenkomst werd geleid door clubexpert Daniel Klijn. Het thema was consumentisme. Hij hield een prikkelend verhaal over het belang van sportbeoefening en de steeds minder passende verenigingsvorm met een zeer trouw vrijwilligerscorps. Bestuurders zijn er om toekomstvisie en vooral duidelijke keuzes te maken. In veel gevallen sturen ze nauwelijks vrijwilligers aan, maar gaan zelf achter de bar staan, kleedkamers schoonmaken en met pionnen aan het sjouwen. Zijn boodschap, werk bedrijfsmatig, met heldere keuzes. En leg het daarna goed uit aan belanghebbenden.

De atletiekunie had vernomen dat onze manier van bedrijfsvoering wellicht een voorbeeld kan zijn voor een mogelijk toekomstig verenigingsmodel. Dat daarvoor een lange weg te gaan is, bleek  wel uit de eerste reactie na mijn verhaal, “jullie zijn dus eigenlijk onze concurrent”.

Een ieder die als doel heeft om “mensen in beweging te krijgen” is volgens mij nodig voor bevordering van mentale - fysieke gezondheid. Als het unieke Nederlandse verenigingsleven kans wil hebben om te overleven, moet het doorontwikkelen. Anders zal het net zo vergaan als bij de teruglopende ledenaantallen zoals bij vakbonden, politieke partijen, tv zenders, etc.

De strekking van mijn presentatie van bestuurder tot opperman ging over onze zoektocht naar een bedrijfsmatige aanpak, waarbij de klant centraal staat. Duidelijkheid gecombineerd met flexibiliteit.  De meeste leden (klanten) willen ontzorgd worden en op een vast tijdstip een kwalitatief goede training krijgen. Vooral technisch met voldoende complimenten en aandacht voor iedereen (fijn dat je er bent / het gaat steeds iets beter / denk aan strekking). Duurlopen kan iedereen thuis wel of onderling afspreken, daar is geen loopgroep voor nodig.

Besturen is belangrijk, maar mag beperkt zijn tot hoofdzaken. Vanuit  ingewonnen informatie (signalen van trainersgroep, lopers, externe input) kan er aangepast beleid bepaald worden.

In de praktijk heb je in iedere groep een opperman nodig. Zij of hij is gastheer (m/v), als er een nieuweling aanwezig is, meteen naar toelopen en introduceren bij de groep,  tevens een loopmaatje toewijzen, die vooral de eerste paar trainingen toelichting geeft over hetgeen uitgelegd wordt. Dit loopmaatje is bij voorkeur niet de trainer, maar een ervaren deelnemer.

Elkaar steeds weer ophalen tijdens het lopen is zo vanzelfsprekend, dat ik daar verder geen toelichting op ga geven. Met een klein groepje alvast een dwarsweg oversteken, is natuurlijk uit den boze, oversteken doen we altijd samen! De laatste 8 minuten van een training gezamenlijk rustig uitlopen om weer in de natuurlijke vetverbranding te komen. Aansluitend de cooling-down met aan het eind ons bekende Zandloper dansje. Napraten is raadzaam.

Gezamenlijk naar regionale loopjes is ook een verbindende activiteit. Standaard speken we af dat we een half uur voor de start verzamelen, om samen een warming-up van een kwartier te doen. Dit wordt afgesloten door elke aanwezige Zandloper een hi-five te geven.

Jaarlijks organiseren we samen met Kulurhus Lintelo een Zandloop-wedstrijd van 5 kilometer.

De meeste wedstrijden zie je steeds professioneler georganiseerd worden. Wij kiezen ervoor om het steeds laagdrempeliger te maken. Geen tijdregistratie (zelf tijd bijhouden), geen finishboog, sinds dit jaar een maatjesloop, dwz. dat je als duo de afstand mag opdelen.

We mogen niet vergeten dat momenteel de meeste leden, niet gaan voor een podiumplek, maar om samen op ieder z’n eigen niveau de mooie hardloopsport te beleven.

*Opperman: de naam suggereert dat het een hoge functie is/was op de bouwplaats. Het is laag in aanzien, maar erg belangrijk voor de samenhang. Hij is voorwaarden scheppend / eerst aanwezig - laatste weg / gericht op collega’s / spil in (bouw)proces / belangrijk bij de voortgang. Een onmisbare schakel in een goed lopende (project)organisatie.

Met sportieve groet,

Henk Mengers

Loopgroep Zandloper.

Afrikanen melden zich bij Kramp Run in Varsseveld

De start van de TopRun in een vorige editie (foto Dick Lubbers)

Het topveld voor de 11e editie van de Kramp Run in Varsseveld krijgt vorm. Twee Ethiopiërs en twee Marokkanen hebben hun deelname op zaterdag 9 september bevestigd. Een tijd onder de 14 minuten op de 5 kilometer, en dus een parcoursrecord, lijkt realistisch.

Olympische kanshebbers

De Ethiopiër Mustefa Kedir Tebo maakt grote kans op de winst tijdens de Ducona PET Packaging TopRun. 2:07.49 op de marathon is zijn beste tijd, gelopen in 2021 in Rotterdam, toen hij zestiende werd. Ook zijn 14:15 op de 5 kilometer is snel te noemen. Tebo is tegen alle weersomstandigheden bestendig, want hij werd dit jaar derde in een koude Mastboscross, waarna hij de snikhete 10 kilometer in Voorthuizen op naam schreef. Zijn landgenoot en vriend Getachew Niguse staat eveneens op de startlijst. Tebo en Niguse vonden elkaar in het asielzoekerscentrum in Boxtel, waar ze niet meer als burgers van hun moederland werden gezien. De Ethiopiërs, met de droom ooit een Nederlandse Olympische medaille te winnen, zullen elkaar naar een tijd onder de 14:00 minuten proberen te helpen. De Marokkaan Mahdi Grich kan eveneens meedoen voor een razendsnelle tijd op de vijf rondes van een kilometer in Varsseveld. Zijn landgenoot Driss Gharib is ook van de partij op 9 september, alvorens hij een dag later in de Singelloop Enschede zal starten. De vier Afrikaanse topatleten gaan de strijd aan met Filmon Tesfu. De atleet uit Den Helder zal zijn parcoursrecord van 14:01 willen verdedigen. Tesfu liet al weten ook naar een tijd onder de 14 minuten op zoek te zijn. Stefan Scanu, coördinator van de Ducona PET Packaging TopRun, is blij met de internationale deelname. “Er gaat weer een sterk veld op jacht naar het parcoursrecord in Varsseveld. Ook tussen de regionale toppers gaat het een mooie strijd worden. In totaal staat de teller van de Kramp Run momenteel op ruim 500 deelnemers.”

Gert-Jan Wassink

Mede-oprichter én geboren Varssevelder Gert-Jan Wassink zal dit jaar wederom starten tijdens de Kramp Run. Wassink, voormalig Europese toploper op de cross, beleefde zijn hoogtepunt in de wedstrijd in 2016. Toen hield de publiekslieveling in de eindsprint de Belg Kim Ruell van de overwinning. Ook dit jaar gaan enkele snelle Belgen de strijd aan voor de ereplaatsen. Yannick Michiels stond al meerdere keren aan de startlijn, met een derde plaats als beste resultaat. Sander Vercauteren pakte vorig jaar punten in de premiesprint tijdens de Kramp Run en werd uiteindelijk zevende. Met een persoonlijk record van 13:53 op de baan zou ook hij mee kunnen doen voor de top drie. Zijn vriendin Julie Voet is één van de kanshebbers in de vrouwenwedstrijd. De pas 19-jarige Belgische werd vorig jaar derde in Varsseveld, maar lijkt nu beter in vorm. Ze is de regerend nationaal kampioene onder 20 jaar en een groot talent met een persoonlijk record van 16:30 minuten. Haar voornaamste concurrente wordt Vera de Vries, die eerder al haar deelname bevestigde. De Vries is de titelverdedigster tijdens de 11e editie.

Gratis deelname

De Ducona PET Packaging TopRun, het spektakelstuk tijdens de Kramp Run, vindt plaats om 18:30 uur. Onderdeel hiervan is het Achterhoeks Kampioenschap 5 kilometer, met prijzen voor de snelste drie dames en heren uit de regio. De Kramp Run Varsseveld start zaterdag 9 september met de KidsRun (1 kilometer) en JeugdRun (2 kilometer). De organisatie vindt dat elk kind moet kunnen meedoen en heeft daarom besloten dat deelname aan de jeugdlopen gratis is. Daarop volgt de FrameRun, waarin atleten met een beperking rondes om de kerk in Varsseveld afleggen. Het populairste onderdeel is de Business- en RecreantenRun van 5 kilometer. Dit parcours loopt door de hallen van Svedex en Kramp. Atleten die onder de 17 minuten (mannen) of 21 minuten (vrouwen) lopen op de 5 kilometer kunnen zich via toprun@kramprunvarsseveld.nl aanmelden voor de Ducona PET Packaging TopRun. De Kramp Run bestaat uit een samenwerking tussen Kramp, de atletiekverenigingen AVA ’70, Atletico ’73 en ARGO Atletiek en de stichting Kanjers voor Kanjers. Alle informatie en inschrijven vind je op www.kramprunvarsseveld.nl

Organisatie Triathlon Aalten zet er een punt achter!

De start van de achtste triathlon in 2019

Helaas, aan al het goede komt een eind.

Wie had gedacht dat de triathlonsport zoveel los kon maken in Aalten en (wijde) omgeving? De Triathlon Aalten heeft sinds 2016 elk jaar honderden deelnemers kennis laten maken met de klassieker van zwemmen- fietsen- lopen. Ieder jaar enthousiaste reacties en deelnemers van alle soorten en maten. Maar nu is de finish bereikt.

De organisatie van de Triathlon Aalten zet er een punt achter. Met alles wat er nodig is om een triathlon te organiseren is het lastig geworden om dit rendabel te houden. Daarnaast is ook blauwalg in de Slingeplas, zoals afgelopen editie, een probleem.

Daarom willen wij op deze wijze alle sponsoren en vrijwilligers, die ons op welke manier dan ook hebben gesteund en/of hebben geholpen hartelijk bedanken.

Dat maakt wel dat de afgelopen editie, waar we het zwemmen moesten schrappen, ons niet helemaal een tevreden afsluiting biedt. Dus we hebben het idee opgevat om als finale een virtuele triathlon-editie neer te zetten. Nog één keer er voor gaan, op alle fronten, in het water, op de fiets en rennend.

Doe je mee? Zodra het Slingeplaswater weer helemaal top is, zetten we de editie open. Dat wil zeggen, dan heb je een week de tijd om op en rond de Slingeplas het parcours af te leggen. Upload je tijd naar onze website. En aan het eind van die week publiceren wij de uitslagenlijst.

Wanneer exact? Hou onze Triathlon Aalten-socials in de gaten. Daar maken we binnenkort de wedstrijdweek bekend.

Theo's bloemenperkje

Theo poseert minutenlang in een soort van Zen-houding bij het gekleurde bloemenveldje

AVA`70 staat al jaren bekend als een “erkend leerbedrijf” en ontving hiervoor inmiddels meerdere certificaten. Niet alleen eigen trainers krijgen een vakkundige basistraining om een groep te kunnen begeleiden, maar ook leerlingen van diverse opleidingen wordt de kans geboden om hun stageperiode bij AVA`70 te lopen. Daarnaast is er de club alles aan de gelegen om de aanwezige talenten bij de leden zo optimaal mogelijk tot bloei te laten komen. Er wordt hierbij gedacht in mogelijkheden en het blijkt dat velen deze kansen met beide handen aangrijpen.

We schrijven dinsdagavond 25 juli jl. even na 20.00 uur. De grote B-Selectie van Marco komt binnendruppelen na een fijne duurloop door het Daalse land. Op de baan werkt de A-groep een pittige training af, terwijl op het midden van de baan de jeugd bezig is met het afwerken van technische nummers. Uit het krachthonk klinkt een luide beat, afgewisseld met oerkreten. Ja, u leest het goed… ook in de zomerperiode wordt er bij AVA`70 volop doorgetraind. De vakanties van het trainerskorps wordt in overleg volledig op elkaar afgestemd, zodat de reguliere trainingen gewoon door kunnen gaan. Hoe mooi is dat…

Maar wat valt er nog meer op? Lane 4 van de atletiekbaan is deze avond gereserveerd voor “team Hoftijzer”. Een viertal jeugdige en ambitieuze jongeren werken aan een project dat hordenloper Jop ver, heel ver moet gaan brengen. De bijzonder talentvolle atleet heeft versterking in zijn begeleidingsstaf en dit betreft coach Joost Lammers, materiaalman Mick Wagener en social media-man Mees Prinsen. Het kwartet werkt al geweldig samen en deze mooie avond staat het perfectioneren van de start op het programma. Het startblok wordt regelmatig bijgesteld, de trainer geeft aanwijzingen en alles wordt op beeld vastgelegd. Jop Hoftijzer laat al zijn kunnen zien, vliegt uit de startblokken en zoeft over de horden. Prachtig om die gasten zo bezig te zien en geweldig dat ze door de club gefaciliteerd worden en alle vier op verschillende terreinen hun talenten kunnen tonen.

Er gebeurt op dit tijdstip echter veel meer, want barjuffrouw Petra van Wijk laat zien dat ze ook van alle markten thuis is. Ze schenkt deze avond niet alleen met alle liefde heerlijke Beukenhorst koffie of serveert koele, alcoholvrije Erdinger. Nee, de praatgrage en uiterst talentvolle vrijwilligster besluit ook even de ramen van de grote terrasdeuren te soppen. De scholeksters, die graag op de buitenplaats van AVA`70 verblijven, hebben er weer een zooitje van gemaakt. Hoe het kan is niet helemaal duidelijk maar het glas van de pui is volledig bevuild. Petra toont echter al haar kunnen en in een vloeiende beweging haalt ze de trekker over het glas, dat streeploos en blinkend weer in de zonnetje straalt.

Maar we zijn er nog niet, want als erkend leerbedrijf mag je bij AVA`70 ook best volledig buiten de lijntjes kleuren om je talenten te tonen en tot uiting te laten komen. En dit is het geval bij Theo Stronks. De altijd goedlachse senior heeft bij de club natuurlijk al vele jaren een geweldige staat van dienst en krijgt ook van iedereen heel veel speelruimte. En verdomd als het niet waar is…. wat Theo onderneemt, scoort altijd, dus dan heb je wel een bak krediet opgebouwd. Van de kilometervreter is bekend dat hij naast hardlopen ook bijzonder geïnteresseerd is in fauna, maar met name flora. Bij elke duurloop geeft hij zijn ogen de kost om nog wat fleurigs en geurigs te spotten. Hij weet er ook razend veel van, dus deelt hij zijn informatie ook graag met zijn kompanen. Graag wilde hij ook zijn talenten op dit gebied delen met alle clubgenoten en vroeg bij het bestuur toestemming om zijn liefde voor bloemen te tonen. “Zou ik een mooi veldje met een mengsel van wildbloemen mogen inrichten, zo liet hij weten?”

Tsja, dan ga je als preses natuurlijk snel door je hoeven en Theo kreeg zonder tegenstemmen alle ruimte om zijn talenten te showen. Uiteraard greep hij deze kans volledig met beide handen aan. Op een prachtige A-locatie van de atletiekaccommodatie van AVA`70 zaaide de veteraan met liefde een paar zakjes zaad dat uiteindelijk moest leiden tot een prachtig gevarieerde mix van fleurige en kleurige bloemen. Theo had het prieeltje nauwkeurig afgezet en menigeen was wel razend benieuwd, wat er uiteindelijk allemaal tot bloei zou komen? We zijn inmiddels een aantal weken verder en het resultaat is werkelijk verbluffend. De bloemenpracht is inmiddels beveiligd door een drietal camera`s, die Stronks vanuit zijn huiskamer kan volgen. Het is immers niet de bedoeling dat het bloemenperkje verandert in een pluktuin, dus enige controle blijkt dan wel noodzakelijk.

Voorafgaand aan elke training loopt de talentvolle bloementeler met een klein gietertje naar zijn domein om, waar nodig, extra water te verstrekken. Na afloop van de duurloop of baansessie gaat Theo wederom naar de bloemenpracht en poseert minutenlang in een soort van Zen-houding bij het gekleurde bloemenveldje. Uiteraard is men bij AVA`70 ook erg blij met het eindresultaat en met name van het feit dat er weer een talentvol lid met succes erg fraai resultaat heeft geboekt. Als erkend leerbedrijf levert dit de vereniging zeker weer een aantal bonuspunten op en hopelijk ook extra motivatie op bij de leden om je talenten te tonen! Pak de kansen en denk in mogelijkheden. (FR)          

AVA'70 clubhelden in actie bij Zwarte Cross in Lichtenvoorde

Een rustmomentje voor enkele clubhelden

De dampen van de Zwarte Cross zijn weer neergedaald en het grootste openluchtfestival van Nederland wordt op dit moment weer ontmanteld. Het ging er weer 4 dagen heftig aan toe en een peloton AVA`70-leden heeft weer een mooie bijdrage geleverd achter en voor de schermen. Natuurlijk om te proosten en te feesten, maar ook om de organisatie te ondersteunen. Al jaren is AVA`70 van de partij om vrijwilligerswerk te doen en de Feestfabriek zorgde ook dit keer voor de verschillende klussen die verricht moesten worden. En met succes….

Op donderdagmiddag begon een trio clubgenoten met het scannen van polsbandjes op de camping. De gasten komen van heinde en ver en zijn helemaal klaar voor een langweekendje uit. De stemming is vaak opperbest en dat is natuurlijk een erg prettige ambiance om in te werken. Je hebt bovendien veel te kijken en te lezen, want de veelkleurige sleurhutten zijn in veel gevallen sieraden voor elke camping….. Natuurlijk moeten de voertuigen, maar ook autobezitters, fietsers, scootmobielen en wandelaars het festivalterrein veilig kunnen bereiken, dus een zeer ervaren duo was aangewezen om deze verantwoorde taak uit te voeren. Om alle 32.208 campinggasten van het allerlaatste Zwarte Crossnieuws te voorzien, worden er krantenbezorgers ingezet. Omdat AVA`70 natuurlijk als hardloopvereniging een uitstekend tempo kan onderhouden werden er naar liefst 10 medewerkers gerekruteerd voor deze belangrijke job. Een meesterlijke zet van de organisatie, want het journaal werd in no-time verspreidt over het uitgestrekte terrein. Bijzonder gezellig, maar ook af en toe gevaarlijk, want de haringen staan te pas en te onpas in de grond, terwijl de scheerlijnen af en toe voor tricky situaties zorgde. Ongevallenschade leverde het niet op, wel veel humor en gezelligheid. Om alle kelen te smeren moest de bierkraan wagenwijd open worden gezet en ook daar leverde AVA`70 bij een tweetal punten goed en vooral dankbaar werk.

De Feestfabriek heeft ook in 2023 weer een mooie club AVA-janen in kunnen zetten en over het algemeen verliep alles heel soepeltjes. Tamara Brockotter maakte haar debuut als verbinder tussen organisatie en AVA`70 en deed dit met verve.

In juli 2024 zijn er weer nieuwe kansen en mogelijkheden voor de AVA-leden om hun talenten te tonen op de Zwarte Cross en reken er maar gerust op dat dit weer gaat gebeuren. (FR)