Wetenswaardigheden 5e King/Queen of the Beeklaan

Een felle strijd op de Beeklaan, opgeven kan nog tot en met donderdag

De strijd op de Beeklaan is aanstaande: zaterdagavond 26 augustus zal de Beeklaan meedogenloos bepalen wie zich een jaar lang de Queen of de King of the Beeklaan mag noemen.

Programma:

Wanneer: zaterdag 26 augustus 2023

Strijd-arena: Beeklaanbult, 250 lang, 3,1% stijging

Inschrijving: Tot donderdagavond 24 augustus 2023 (via mail, app, pb, telefoon, weblog Geert Wevers). De deelname is gratis!

Verzamelen: Tussen 18.40 en 18.55 uur op Hofstraat 20, kantoor Rinke ter Haar Architectuur

Loting: 19.00 - 19.30 uur

Warming-up: Gezamenlijk lopen we om 19.30 uur richting de Beeklaan, tassen en jassen kunnen op kantoor blijven

Beeklaanrace: Start rond 20.00 uur

Huldiging: Huldiging van de Queen en de King om ca. 21.45 – 22.00 uur, Hofstraat 20

Afpilsen: 22.00 uur tot 01.00 uur, Hofstraat 20

Let op: Het kan zijn dat je de loting niet kunt halen, door bijvoorbeeld een voetbalwedstrijd op de middag. Geen punt, geen reden om je niet op te geven: als je om 20.00 uur maar bij de Beeklaan bent. Geef je dit dan wel even door aan de organisatie?

Je kunt je nog opgeven, tot en met donderdagavond 24 augustus 18.00 uur. Dan gaan we een schema maken dat we tijdens de loting in gaan vullen.

Meedoen met de King of Queen of the Beeklaan lijkt natuurlijk hartstikke eng. Is het niet, het is een prachtige ervaring. Een tikkie buiten je comfortzone wellicht, maar een onvergetelijke ervaring. En dergelijke ervaringen blijven het langste hangen, toch? Kom, we gaan herinneringen maken!

Je denkt natuurlijk dat je geen kans hebt. Maar er is altijd kans. Stel, je loot tegen mij, een 52-jarige man. Niks te soepel meer, midlife crisis, beste tijd gehad. Die strijd win je dus. Met gemak. En stel, Geert W loot tegen Theo S, 2 vlotte 60+’ers. Wel vlot, maar niet op de eerste 220 m meer. Geert, de razendsnelle rechtsbuiten van weleer, is nu – zeg maar - meer een genieter. En Theo, de marathon-matador, zal strijden voor wat ie waard is, maar op de korte afstand is hij te pakken. Stel, je loot de 2e ronde tegen een van deze 60+’ers, tegen deze helden. Dan zijn er kansen zou je toch zeggen? En zo zou je zomaar de 3e ronde in kunnen rollen. En daar tref je misschien een uitgewoonde jonge sprinter die geen papa meer kan zeggen. Dan komt ook de 4e ronde in het zicht… Begint het al te kriebelen?

Normaal gesproken zou ik zeggen “opgeven is geen optie”, maar in dit geval zeg ik juist: geef je op! Wees erbij! Zoals gezegd opgeven kan tot donderdag 24 augustus 18.00 uur. Dit kan bij Geert, via deze site, of bij mij (06 12939680). Na de strijd lekker samen afpilsen, kost niks, de koelwagen is besteld!

Sportieve groet,

Organisatie King/Queen of the Beeklaan

Wetenswaardigheden van de 10e Twee Bruggenloop in Winterswijk

De 10e editie van de Twee Bruggenloop 

Wedstrijdinformatie Twee Bruggenloop 2023

Dinsdag 22 augustus vindt de 10^e editie plaats van de Twee Bruggenloop, bij het gelijknamige vakantiepark. Enkele belangrijke wetenswaardigheden over de Twee Bruggenloop.

Organisatie:

Atletiekvereniging AVA`70 i.s.m. vakantiepark de Twee Bruggen

Start- en finishlocatie:

De start en finish van alle wedstrijdonderdelen vindt plaats op het vakantiepark in de nabijheid van horecagelegenheid de Schoppe.

Programma:

18.00 uur: Start van de wandeltocht (10,2 kilometer)

19.00 uur: Start 1 kilometer (kinderen tot en met 9 jaar), 2 ronden

19.15 uur: Start 2 kilometer (kinderen 10 tot en met 15 jaar), 4 ronden

19.45 uur: Start 6 en 10 kilometer, 1 ronde

Parcours:

De wedstrijdonderdelen bij de jeugd (1 en 2 kilometer) vinden plaats op het vakantiepark. Het parcours van de 6 en 10 kilometer gaat over verharde wegen en zandpaden in het prachtige buitengebied rond de Slingeplas en het Klooster. De wandelroute gaat door de fraaie omgeving van Miste en Corle.

Kleedgelegenheid:

Er is een mogelijkheid om te kleden bij “de Buitenplaats”, die is gesitueerd vlakbij start en finish.

Parkeergelegenheid:

Parkeren kan op het parkeerterrein van de Schoppe of evt. bij de hoofdingang van de Twee Bruggen. Volg zo mogelijk de aanwijzingen van de verkeersregelaars.

Inschrijving:

De voorinschrijving sluit op maandagavond 21 augustus om 23.59 uur. Op de wedstrijddag kan er vanaf 18.00 uur worden ingeschreven bij het wedstrijdsecretariaat, dat is gevestigd nabij start en finish. (de Buitenplaats)  

Afhalen startnummers:

Het afhalen van de startnummers is mogelijk op de wedstrijddag, dinsdag 23 augustus, bij het wedstrijdsecretariaat dat is ingericht bij de Buitenplaats van het vakantiepark. Kom op tijd, want er wordt niet van het tijdsschema afgeweken!

Medische verzorging:

EHBO Aalten

Weersverwachting:

Op dit moment zijn de weersvoorspellingen voor dinsdagavond uitstekend. Het zal waarschijnlijk zonnig en warm zijn. Zorg dat je voldoende drinkt voorafgaand aan de wedstrijd. Onderweg is er een waterpost!

Herinnering:

Alle deelnemers ontvangen bij de finish een fraaie medaille.

Uitslagen:

De uitslagen zullen z.s.m. na de wedstrijd worden vermeldt op de site: www.ava70.nl

Algemene voorwaarden:

Deelname aan dit evenement geschiedt op eigen verantwoordelijkheid en risico. De organisatie vrijwaart zich van iedere aansprakelijkheid.

Overige bijzonderheden:

  #  Bekers voor de nummers 1, 2, 3 per afstand

  #  Deelnemers zijn afkomstig uit het hele land en tevens uit Duitsland 

  #  Mogelijkheid om persoonlijk certificaat te downloaden

  #  Meer dan 40 vrijwilligers in touw

  #  Sfeervolle start- en finishlocatie met gezellig buitenterras

  #  Speaker: Harry Striekwold  

  #  De tijdsregistratie vindt plaats via een chip, die in het startnummer zit verwerkt.  

Halve Zool Award 2023

Na de training heerlijk het zwembad in

Het gebeurt niet zo gek vaak dat maanden voordat het jaar ten einde is, sommige prestigieuze prijzen al verdeeld worden. Toch werd op 17 augustus jl. gebroken met deze afspraak en vond er in kleine kring een heus gala plaats. Geen officieel gedoe overigens met smokings, een rode loper en meer van dit soort fratsen. Nee, gewoon een fijn samenzijn aan de rand van het zwembad, zwemböksken als dresscode, biertje, flesje wijn, nootjes en een smakelijk kaasplankie….

Wat was het geval?

De donderdagavond-groep van AVA`70 o.l.v. de zeer gedisciplineerde wegkapitein Pietje Baten, is voornamelijk gespecialiseerd  in het maken van pittige duurlopen langs sloten, over landerijen en het liefst onbegaanbare bospaden. De club die zichzelf de geuzennaam “Dravers en Vrijbuiters” heeft gegeven, had wat te vieren. Nu zou dit feitelijk wel wekelijks het geval kunnen zijn, want het gezelschap bulkt werkelijk van het talent, maar dit keer was het toch wel erg bijzonder. Een tweetal leden had namelijk besloten om zich op te geven voor een monsterlijk lang hardloop-avontuur in Zuid-Engeland. Er was keuze uit 2 afstanden namelijk 100 mijl, de zogenaamde kinderafstand, of de dubbel en dan hebben we het toch wel over een kilometertje of 350 (!). Henrie Drenthel en André Bleumink hobbelen wel eens vaker wat langere afstanden, maar dit is natuurlijk een trip, die toch wel vraagtekens oproept over het verstandelijke vermogen van het duo. Zelf gaven ze toch ook wel aan, dat het een meer dan flinke tippel zou gaan worden, maar zagen er toch ook wel weer de lol van in. 

Afijn, daarover kun je natuurlijk van mening verschillen, maar het feit was, dat het olijke tweetal op zaterdagmorgen 12 augustus bepakt en bezakt in het Engelse Reading aan de start stond voor de stevige uitdaging. Om hen heen nog enkele tientallen malloten, die met hetzelfde virus besmet bleken te zijn. De zon scheen fijntjes, de stemming was goed en toch ook wel gespannen, dus het moest er maar van komen. De eerste tientallen kilometers ging het stroomopwaarts en werd er parallel langs een kabbelend beekje gedraafd. Af en toe werd het parcours wat ruiger en moest ons AVA`70-duo flink in de ankers en ging het hardlopen over in wandelen met stokken. Geen probleem natuurlijk, want dan heb je ook meer tijd om van de omgeving te genieten. Iets wat met name Henrie best goed uitkwam. Hij had een week voor de krachtsinspanning een verzwikte enkel opgelopen en deze malheur begon hem eigenlijk meer en meer parten te spelen. André had zijn kompaan al een keer of wat in de poppetjes van de ogen gekeken en had al zo`n donkerblauw voorgevoel, dat de kwetsuur wel eens vervelende gevolgen zou kunnen gaan hebben voor de tocht. 

De tijd verstreek, de kilometerteller liep langzaam maar gestaag op, maar je kunt natuurlijk ook strips met ibuprofen blijven slikken. Eerst maar eens een paar espressootjes nuttigen, gevolgd door een smakelijke milkshake met een lekker bosvruchtensmaakje. Helaas bleek al snel dat het vocht wel goed was gevallen, maar de pijn niet weg had genomen. Krakend en piepend werd de route vervolgd, maar op kilometerpunt 73,58 ging het echt niet meer en werd in overleg besloten om te gaan stoppen. DNF…. iets dat je niet graag ziet achter je naam, maar in dit geval uiteraard een verstandige en ook onoverkomelijke beslissing. Dus met deze gedachte in het achterhoofd, namen Andre en Henrie afscheid van de “King Alfreds Way”, een illusie armer, maar vooral een ervaring rijker!

Uiteraard zijn de overige leden van het team Dravers en Vrijbuiters apetrots op de geweldige prestatie van het trailende duo, dus werd daar in een gezellig samenzijn even bij stilgestaan. Gekozen werd voor een relatief anonieme locatie, waar in alle rust verhalen en beelden de revue konden passeren, zonder de aanwezigheid van storende paparazzi. Drenthel en Bleumink ontvingen van hun loopmaatjes een goodybag met inhoud, waar ze mogelijk in een volgende ultraloop wat aan kunnen hebben. Daarnaast een bottle Hertog Jan, Grand Prestige om de waardering voor de grootse prestatie extra kracht bij te zetten. Een beetje verrast was het tweetal bij de overhandiging van een heuse onderscheiding, namelijk de Halve Zool-Award 2023! Een verdere toelichting lijkt eigenlijk overbodig, toch? (FR)

AVA`70 B-selectie zomeravondetappe - deel 9

De groep wordt op de gevoelige plaat vastgelegd door trainer Marco van Rijs

Grenzeloos juweeltje

Je hebt van die avonden, dat alles dik mee zit en dinsdag 15 augustus jl. was er zo eentje. Er stond voor de B-selectie van AVA`70 een hele fijne zomeravondetappe op het programma en de 9e in de reeks. Weg van de vertrouwde roots en op locatie een mooie duurloop afwerken is het programma, waar trainer Marco van Rijs al jaren erg veel punten mee scoort. Deze prachtige zonnige avond moest het allemaal in het Zwillbrocker Venn gaan gebeuren. Op de grens van Nederland en Duitsland, ter hoogte van Groenlo ligt dit schitterend mooie natuurreservaat. Om er te kunnen komen had de goedlachse coach de route beschreven en verduidelijkt met foto`s. Om niets aan het toeval over te laten, had hij toegezegd een zichtbaar AVA`70-bord ter herkenning te plaatsen. Hoe gek kun je het maken? Voor Paula Verwaaijen was dit allemaal nog niet goed genoeg. Zonder haar vertrouwde Tom-Tom besloot ze vanaf Lichtenvoorde zomaar de eerste beste auto te gaan bumperkleven, in de hoop dat dit haar op de gewenste locatie zou brengen. Ze had geluk en bijna juichend stapte ze op de parkeerplek uit haar zwarte bolide. Ook Mart Slotboom stapte inmiddels uit de auto en had zijn ID-kaart in de hand, die hij trots aan iedereen toonde. De fanatieke jeugdtrainer komt niet zo vaak in het buitenland en laat dan in dat geval niets aan het toeval over. Je zult toch maar controle krijgen en niets bij je hebben, zo zal hij gedacht hebben. Inmiddels waren er al meerdere atleten gearriveerd, toen er ook een gammele bak aan kwam ronken met een mountainbike achterop. FC Barlo stapte uit het voertuig en het tweetal had de kop al drijfnat, want in 1978 waren de barrels nog niet uitgerust met een airco.

Net toen van Rijs met zijn welkomstwoord wilde starten, rammelde zijn I-phone. Niemand minder dan Ria Hunting kon het vertrekpunt niet vinden en was totaal in paniek en hyperventileerde bijkans. De coach sprak de atlete vaderlijk toe, stelde de hardloopster eerst op haar gemak en gaf aan om haar tegemoet te fietsen. De verbijsterde atleten die al klaar stonden om te gaan draven achterlatend, sprong hij op zijn mountainbike. Afijn, met Ria aan boord en 8 minuten later dan gepland, ging de ijzersterke groep van start. Blakend van het zelfvertrouwen, namen Geert en Theo direct de koppositie in handen en stonden deze ook niet meer af. Het illustere duo kent overal de weg, tenminste dat zeggen ze, dus liet de rest het er maar op aan komen. Al slingerend ging het gezelschap van Duits grondgebied met een omtrekkende beweging richting het thuisland en genoot van de prachtige natuur. Peter Ligterink was zo verrukt over de fraaie omgeving dat hij van puur genot de grond kuste. De groep hield even stil bij dit bijzondere schouwspel, maar al snel werd de route vervolgd. Opvallend was het feit dat Linda Scholten zich achter de kop van het pelotonnetje had genesteld. Normaliter moet ze helemaal niets hebben van warmte, laat staan hitte, maar de allround sportvrouw had net een fietshoogtestage in Frankrijk afgewerkt en gebuffeld in zeer zwoele omstandigheden. Het heeft haar zichtbaar goed gedaan, want ze liep fluitend mee. Hoe mooi is dat?

Bijzonder was het feit dat Wim “de Sloffert” Rensink ook zijn patta`s had aangetrokken om deze zomeravondetappe te ervaren. Hij zou immers de dag daarna zijn televisiedebuut gaan maken bij omroep Gelderland, dat op bezoek zou komen in zijn Dale. Van enige nervositeit, was echter in het geheel geen sprake en daarom genoot hij dubbel en dwars van de flora en fauna. Tal van dieren werden gepasseerd of liepen zelf in de weg. Ganzen hoorde je, een ree stond te kijken, een eekhoorntje kroop in de boom, konijnen liepen rustig over ons parcours en duizenden muggen dansten op het water. De beste gids aan boord bleek overigens niet de trainer te zijn, maar Rik Delsing, die een boekje open deed over de geschiedenis van het reservaat, de Leemputten en wat al niet meer. Hij ging eeuwen terug in de tijd, toen een enkeling over het water bleek te kunnen lopen en in deze contreien het waterfietsen een populaire manier van verplaatsen bleek te zijn. De kilometers volgden elkaar inmiddels al lekker op en waar hier en daar een fotootje werd gemaakt en het laatste nieuws werd doorgenomen, zorgde Gerjo Wevers er voor dat alles op de camera werd vastgelegd. De goedlachse man van staal zorgt altijd voor mooie beelden, waar later door Marco van Rijs studie naar wordt gedaan en met name wordt gelet op houding, pasfrequentie en de knie-inzet. Zo heeft de coach gelijk weer oefenstof.

Het mooiste van de avond was duidelijk bewaard voor het laatst, toen bij het open water de vogelkolonie werd bestudeerd. En verdomd…. Terug van weggeweest… de flamingo. Niet één of twee exemplaren, maar veel meer. Genieten met een hoofdletter G dus. In het spothok stonden ook enkele cameramensen met lenzen van een meter lengte en de doorsnede van een frisbee, dus dan heb je het wel over echte professionals. Toen de rest van de groep al weer was vertrokken voor de afsluitende 908 meter, kreeg Frank een niet zo erg aardige opmerking van de fotografen naar zijn hoofd geslingerd. Zo gaven ze bijvoorbeeld aan, dat wij toch geen echte hardlopers waren en ook al helemaal geen verstand van vogels hadden. Met die tweede opmerking hadden ze misschien een punt, maar om tot de conclusie te komen, dat de selectie van Marco zeker niet tot serieuze atleten gerekend kunnen worden… Dan ga je toch wel erg ver. Roos was des duivels en snauwde de cameralui toe of ze wel konden zwemmen? Een toevallig passerende toerist kon nog net ingrijpen en stuurde de overspannen draver maar weer op pad richting de finish.

Na een kleine 10 kilometer natuurschoon werd deze voorlaatste zomer-etappe afgesloten met alleen maar zwetende en lachende gezichten. Het afscheid kwam nabij, maar niet voordat trainer Marco luidkeels werd toegezongen door zijn volgelingen, vanwege zijn 51e of 54e verjaardag. Langzaam werden de ogen van de emotionele Barloër steeds vochtiger en hij wist na het 3e couplet niet hoe snel hij weer in zijn bolide moest stappen. Hoe mooi is dat?

Het was voor de aanwezigen van de AVA`70 B-selectie weer een gedenkwaardige avond in het Zwillbrocker Venn en reken er maar op, zijn ze ook bij de laatste editie van de zomeravondloop van 2023 weer van de partij zijn….. (FR)      

Bijna zestig teams BusinessRun aan start van de 11e Kramp Run

Deelnemers aan de Kramp Run in de hal van de Svedex

De teller van de de 11e editie van de Kramp Run staat op bijna zestig deelnemende (bedrijven)teams. Zij zullen op zaterdag 9 september de strijd met elkaar aangaan tijdens de BusinessRun, het populairste onderdeel tijdens het Varsseveldse hardloopevenement.

De BusinessRun start zaterdag 9 september om 17.30 uur, tegelijk met de RecreantenRun. Beide looponderdelen zijn 5 kilometer en starten en finishen op het Kerkplein in Varsseveld. Een team bestaat uit minimaal 4 en maximaal 7 lopers, ieder loopt 5 kilometer. Het parcours bestaat uit twee rondes van 2,5 kilometer, met sfeervolle doorkomst door de hallen van Kramp en Svedex. Met name rond het Kerkplein worden de deelnemers met veel applaus ondersteund door het publiek. Na de finish in het centrum van Varsseveld wordt het teamklassement opgemaakt, de vier snelste tijden tellen. Voor alle lopers is er een herinnering na afloop. Prijzen zijn er voor de drie snelste teams. Ook is er de mogelijkheid tot napraten met een drankje bij de finish. Werknemers kunnen meedoen tijdens de BusinessRun, maar ook teams van vrienden, familieleden of een vereniging zijn welkom. Voor een startnummer met naam kun je je tot en met 27 augustus opgeven via www.kramprunvarsseveld.nl

Kanjers voor Kanjers

Het inschrijfgeld van de BusinessRun bedraagt 140 euro. Daarvan wordt het grootste gedeelte gedoneerd aan Kanjers voor Kanjers. De stichting zet zich in voor kinderen in de Achterhoek voor wie sport en spel niet vanzelfsprekend zijn. Projecten die dit jaar centraal staan zijn zwemles voor kinderen met een beperking, een luchtballonvaart tijdens de Kramp Run en een aangepaste bakfiets. De bedrijven Bronkhorst en Kramp staan al met vier teams ingeschreven. Vorig jaar werd de BusinessRun gewonnen door Weigand Vakschilder, nipt voor Kaaswinkel Varsseveld. Navis Sport pakte de derde plaats.

Programma

De Kramp Run Varsseveld start zaterdag 9 september met de KidsRun (1 kilometer, 16.15 uur) en JeugdRun (2 kilometer, 16.30 uur). De organisatie vindt dat elk kind moet kunnen meedoen. Deelname aan de jeugdlopen is daarom gratis. Daarop volgt de FrameRun, waarin atleten met een beperking rondes om de kerk in Varsseveld afleggen. Het populairste onderdeel is de Business- en RecreantenRun van 5 kilometer. De Ducona PET Packaging TopRun is het spektakelstuk en vindt plaats om 18.30 uur. Een internationaal topveld staat aan de start, met daarin Filmon Tesfu en Vera de Vries, de winnaars van vorig jaar. Onderdeel van de TopRun is het Achterhoeks Kampioenschap 5 kilometer, met prijzen voor de snelste drie dames en heren uit de regio. Atleten die onder de 17 minuten (mannen) of 21 minuten (vrouwen) lopen op de 5 kilometer kunnen zich via toprun@kramprunvarsseveld.nl aanmelden voor die wedstrijd. De Kramp Run bestaat uit een samenwerking tussen Kramp, de atletiekverenigingen AVA ’70, Atletico ’73 en ARGO Atletiek en de stichting Kanjers voor Kanjers. Inschrijven kan via www.kramprunvarsseveld.nl (bron)

Op weg naar King Alfred

Henrie en Andre

Ieder jaar kiezen Henrie en ik minstens één mooie uitdaging om gezamenlijk naar toe te werken. Vorig jaar hadden we ergens gelezen dat iemand in 2023 een event organiseerde op de King Alfred’s Way in Zuid-Engeland. Het betrof een (gravel-/MTB)route van maar liefst 350 kilometer die deze keer gelopen moest worden, maar er was ook een mogelijkheid om de ‘kids-distance’ van slechts 100 mijl te lopen. We hadden beide nog nooit in het zuiden van Engeland gelopen en 100 mijl was een afstand die nog op de bucketlist stond. Na enig overleg (ook met het thuisfront) besloten we ergens vorig najaar om ons gewoon in te schrijven. Voor de kids-distance, dat dan weer wel.

Begin van dit jaar leek het echter nog een onmogelijke opgave voor Henrie. Geplaagd door rugklachten strompelde hij bij vlagen rond, trainen was bijna onmogelijk. Ik had voor mezelf een redelijk gedegen schema opgesteld en maakte heel wat trainingsuren met of zonder diverse trainingsmaatjes. Gelukkig beleefde Henrie een miraculeuze wederopstanding toen de temperatuur weer steeg en de dagen langer werden. We deden samen diverse mooie trainingstochten in binnen- en buitenland en dat was op zich al genieten. Ik had nog nooit eerder zoveel kilometers en hoogtemeters verzameld als dit jaar, dus ik had het idee dat het mogelijk zou moeten zijn om te finishen.

Vrijdag 11 Augustus vertrokken we vanuit de Achterhoek naar Reading. ’s Morgens waren de lopers van de 350 km al begonnen en dat konden we gedurende de dag mooi volgens via de tracking website. Na het inchecken in het plaatselijke Ibishotel gingen we even een stukje cultuur snuiven. Reading is een typische Engelse forensenstad, waarschijnlijk heel veel mensen die elke dag met de trein richting London gaan om toch wat rustiger te kunnen leven in de provincie. Enorm multicultureel, met mensen uit alle uithoeken van het vroegere Britse Empire. We keken ons de ogen uit door de veelheid aan eettentjes en andere zaken, maar belandden uiteindelijk toch met een pint lager op het terras van een typisch Britse pub…

Na een rustige nacht en een Engels ontbijtje liepen we de volgende ochtend richting de start. In een zaaltje van een buurthuis verzamelde zich een klein aantal lopers, meer dan de helft van de inschrijvers had zich om allerlei reden teruggetrokken. Dat maakte overigens niets uit voor het enthousiasme en de inzet van de organisatie en de vrijwilligers, dat was dik in orde. Na een korte speech bij de start mochten we beginnen aan onze tocht. Eerst maar een kilometer of tien langs de rivier dwars door de stad. We hadden goede gesprekken met een groepje medelopers die ongeveer hetzelfde tempo aanhielden en zo verliepen de eerste uurtjes vrij rustig, bijna saai zelfs.

Pas ruim buiten de stad, toen we het typisch Engelse platteland betraden, begon het echt een stuk mooier te worden. Inmiddels liepen we weer met zijn tweetjes, onze medelopers waren in geen velden of wegen meer te zien. We vermaakten ons prima. Typisch Engelse cottages en landhuizen zoals je die normaal alleen op tv ziet, public footpaths die je dwars door weilanden en korenvelden voeren. Het was gewoon genieten. Het weer was dan ook prima om te lopen. Meest bewolkt en graad of 20, af en toe zon en heel af en toe wat spetters regen.

Zo ongeveer elke 25 km hadden we een verzorgingspost om de rugzak weer te vullen met water en etenswaren. De vrijwilligers daarvan waren echt van de buitencategorie, we spraken er eentje die eerst al vijf uur had gereden om alleen maar op zijn plek in the middle of nowhere te komen met zijn busje. Daar bleef hij vervolgens ruim twee dagen helemaal alleen staan om zowel de korte als de lange afstand van eten en drinken te voorzien. Zelf sliep hij steeds tussendoor even in het busje tot iedereen voorbij was. Ongelofelijk. Ter aanvulling van de verzorgingsposten pakten we ook nog een terrasje en een ijssalon mee onderweg. Je moet toch zien dat je voldoende brandstof binnenkrijgt op zo’n afstand.

Ondanks het feit dat de omgeving eigenlijk steeds mooier werd, werd Henrie steeds stiller. Hij was op vakantie door zijn enkel gegaan en die enkel begon hem steeds meer op te spelen. Waarschijnlijk ook doordat er toch wel veel verharde weg in het parcours zat. We besloten het nog iets rustiger aan te doen in de hoop dat de pijn wat minder zou worden. Al hikend konden we ruimschoots genieten van een prachtig bloeiend heidelandschap, daar kan de Sallandse heuvelrug nog lang niet aan tippen. Prachtige paarse heide zover je kon kijken. Mijn bovenbenen begonnen ook wel op te spelen, maar met ruim zestig kilometer in de benen mocht dat ook wel. Geen reden voor paniek in ieder geval aan mijn kant en ik probeerde de moed er ook bij Henrie in te houden.

Uiteindelijk kwamen we bij het dorp waar de derde verzorgingspost op 75 kilometer was. Hier was ook onze dropbag met de benodigde spullen voor de nacht en droge kleding voor bij de finish de volgende dag. Tijd om even een open en eerlijke discussie te hebben. Doorlopen was eigenlijk geen optie voor Henrie, hoe graag hij ook wilde. Teveel last van zijn enkel om zelfs nog fatsoenlijk door te hiken, dus doorgaan was niet verantwoord. Ik had er absoluut geen trek in om alleen de hele nacht alleen door te moeten. We hadden het lopen van deze honderd mijl als een team bedacht, dus samen uit, samen thuis wat mij betreft. We bespraken onze opties met de dame die de CP bemande en een man die als crew voor de twee lopers voor ons aanwezig was. Die opties waren erg beperkt: eigenlijk was doorlopen de enige…

Vanuit het dorp was er eigenlijk niets mogelijk, geen bus of treinstation. De volgende CP wel, maar dat was ruim 20 km verderop. Dan zouden we in ons tempo pas ’s nachts daar aankomen en dan liep er geen trein meer… Maar de beste man wilde ons wel snel naar het station brengen, dan reed hij daarna terug naar het punt waar hij had afgesproken met zijn team. Op dat moment de knoop doorgehakt en het vriendelijke aanbod aangenomen. Snel tracker inleveren, droge kleren aan en instappen. De man was zelf ook een fanatieke sporter en we hadden een mooi gesprek tijdens het half uur dat de rit duurde. Mijn vertrouwen in de mensheid was weer helemaal terug!

We hadden onderweg in de trein ook de overnachting in het Ibis weten te regelen en tegen elven konden we eten, douchen en naar bed. De volgende dag bleven we lekker uitslapen en genoten we van een uitgebreid Engels ontbijt. Even de pijnlijke spieren laten herstellen. Ik had ontzettend spierpijn in mijn bovenbenen en daarnaast ook in mijn schouders van de rugzak, Henrie liep ook met de souplesse van een betonpaal. Als twee oude mannetjes liepen we dus later op de ochtend door de stad. Er was van alles open op zondag en we werkten ons van koffietentje via ijskar en broodjeszaak en wielerwedstrijd voor dames kijken op de hotelkamer naar later op de dag een biertje en eten op een terras. Daar konden we meegenieten van de voetbalwedstrijd Chelsea-Liverpool, die werd door het hele café uitbundig meebeleefd. Zo kwamen we op een ‘normale toeristenmanier’ de dag door. De verloren calorietjes van de dag ervoor waren inmiddels wel weer ingehaald denk ik.

Maandags was het weer tijd om naar huis te gaan. De spierpijn was gelukkig al weer een stuk minder dan een dag eerder, want we moesten heel wat trapjes op en af voor we uiteindelijk weer in het vliegtuig naar huis zaten. Ondanks dat het weekend sportief gezien niet was geworden wat we gehoopt hadden, was kijk ik er toch best tevreden op terug. Je weet dat op een 100 mijl van alles kan gebeuren en het gaat er om dat je daar op een goede manier als team mee om weet te gaan. We namen op het juiste moment de juiste beslissing en kunnen daar volledig achter staan. Ik las op FB van iemand anders dat hij op een ander moment uit wilde stappen, maar daardoor de hele nacht onder een isodekentje op een stationsbankje lag…. dat deden wij dan slimmer. Nu eerst herstellen en dan op naar een volgende uitdaging.

Andre Bleumink

Doe mee met de virtuele Triathlon Aalten

Het zwem-, fiets- en loopparcours

Goed nieuws: nog één keer kun je de Triathlon Aalten doen!

Als afsluiting van hele mooie triathlonjaren in de Achterhoek organiseren we een virtuele Triathlon Aalten. Het kan nu omdat de waterkwaliteit inmiddels weer goed is.

Wat ga je doen? Je gaat zwemmen, fietsen en hardlopen op en rond de Slingeplas zoals bij een normale 1/8 triathlon. Alleen doen we dat niet allemaal tegelijk. In de week van 12 tot en met 20 augustus 2023 leg je zelfstandig het parcours op één dag af en geef je je tijden aan ons door. Dat loopt via de app Strava en hoe dat precies gaat, dat lees je onder het kopje ‘inschrijven’ en onder het kopje ‘parcours’.

Let op, de parcoursen van het zwemmen en fietsen zijn iets anders, dus bekijk dat goed op de website. En weet: je doet mee op eigen risico. Het parcours is wel aangeduid met pijlen, maar het is niet afgesloten, dus je bent een gewone verkeersdeelnemer. In de dagen na 20 augustus publiceren we een uitslagenlijst. Op deze manier hopen we er een sportief hoogtepunt van te maken.

Ter info: elk onderdeel heeft zijn eigen segment op Strava en is aangeduid met Semi Virtueel. Voor de volledigheid hieronder de namen van de segmenten:

Zwemmen => Zwemparcours semi-virtuele Triathlon Aalten 2023 (0,59 km)

Fietsen => Fietsparcours (2 rondjes) semi-virtuele Triathlon Aalten 2023 (20,92 km);

Lopen => Loopparcours (2 rondjes) semi-virtiele Triathlon Aalten 2023 (4,80 km).

-Het zwemparcours begint op het andere strand aan de rechterzijde bij het hek (hier hangt een bord) en eindigt bij de finish van de “normale start”. Dit is een afstand van ongeveer 600 meter.

-Het fietsparcours lijkt hetzelfde, maar let op deze gaat de andere kant op (dit omdat er op het fietspad langs de Hamalandroute met de rijrichting mee moet worden gefietst).

De start van het fietsparcours is op de weg aangegeven en ligt op de Ooievaarsdijk. Het parcours is voorzien van bewegwijzering op de weg door middel van pijlen en ons logo. Omdat deze editie alleen een 1/8 afstand is, fiets je twee rondes, in totaal 20 km. Ook de finish (na het 2e rondje) is op de weg aangegeven en ligt op de Pastoorsdijk.

-Het loopparcours is zo goed als ongewijzigd, de slinger op het finishterrein is bij de semi-virtuele editie niet nodig. Zowel de start als de finish liggen op het terrein van de Slingeplas en is op de weg aangegeven. Deze ronde is ruim 2 km en die loop je dus ook twee keer.

Nadat je de drie onderdelen hebt afgerond kun je jouw gegevens en jouw tijden invullen in het registratieformulier. (Als je geen sporthorloge hebt dat onder water mag dan kun je in dit formulier ook de tijd invullen met een foto als bewijs).

Het deelnemen is op eigen risico. Daarnaast is het parcours niet afgezet en ben je dus een gewone verkeersdeelnemer. Houd je daarom aan alle normaal geldende verkeersregels. Succes en we hopen dat je meedoet!

Klik voor meer informatie op onderstaande links

inschrijven

parcours

site organisatie

75e Duitse wedstrijd voor Gerrit Dijkslag

Wim, Dirk-Jan en Gerrit

Als er iemand bij AVA’70 is die alles bij houdt en precies in beeld heeft is dat wel Gerrit Dijkslag. Zo ook dit speciale moment in zijn al zeer lange hardloopcarrière van bijna 40 jaar! Gerrit liep namelijk afgelopen zaterdag zijn 75e wedstrijd bij onze Oosterburen in Duitsland. Hiervoor had hij de Dülmener Wasserlauf 2023 uitgezocht. Om hier echter alleen naar toe te gaan is minder leuk en je wilt natuurlijk ook wel getuigen hebben bij zo’n feestelijk gebeuren. Maar ja, wie vraag je dan mee?

De keuze viel deze keer op Dirk-Jan Robbe, ook wel bekend als de bolle van Grolle en ondergetekende (Wim). Omdat Gerrit ter ore was gekomen dat deze heren regelmatig samen lopen en dat Wim, Dirk-Jan ook een beetje in het gareel kan houden bij onze Oosterburen. Een ander plus punt voor Wim is dat hij bij wedstrijd 74 van Gerrit in Bocholt ook mee heeft gelopen en Gerrit aan deze wedstijd een goed gevoel heeft overgehouden. Dus, nooit iets veranderen wat goed is, dacht hij. Dirk-Jan was zo vereert met deze uitnodiging van Gerrit, dat hij besloot om 14 dagen extra op hoogtestage te gaan in Oostenrijk en Zwitserland en zelfs bij lokale ziekenhuis een speciale medische check-up heeft laten doen.

Maar zo als altijd, was de start van deze feestelijk dag, toch weer anders dan anders. Gerrit is namelijk gewent om ruim op tijd aanwezig te zijn bij een wedstrijd, zeker een uur van te voren. Rustig voorbereiden, inlopen, parcours verkennen en rekken en strekken. Gewoon het vaste patroon. Dirk-Jan echter, gaat het liefst zo laat mogelijk weg. Startnummer ophalen, omkleden, 5 minuten inlopen en gaan met die banaan. Het appen begon dan ook al enkele dagen voor de wedstrijd. Hoe laat gaan we weg? Dirk-Jan zou rijden en de wedstrijd begon om 15.45 uur, tel daar bij een uurtje rijden naar Dülmen en het voorstel was om 14.00 uur te vertrekken uit Aalten. Gerrit ging echter liever 13.30 uur weg. Wat een dilemma? Het Salomon’s oordeel kwam er dan ook, we vertrekken om 13.45 uur. Dat Gerrit dit niet helemaal vertrouwde, bleek wel uit het feit, dat we hem niet thuis moesten ophalen, maar bij AVA’70. Ben je toch zeker 2 minuten dichter bij Duitsland, wat weer scheelt.

Ruim op tijd kwamen we op plaats van bestemming aan. Startnummer ophalen en opzoek naar de kleedkamer. Deze was er wel, maar wij waren de enigen die er gebruik van maakten of waren wij zo vroeg? Samen hebben we een stukje ingelopen en we merkten toen al wel, dat het best drukkend warm was en er ook wat vals plat in het parcours zat. Rond 15.45 uur was het dan eindelijk zo ver: Gerrit zijn 75e wedstrijd in Duitsland was begonnen en hij had zich ook nog als doel gesteld om deze 5 kilometer onder de 20 minuten te lopen. Al snel was hij dan ook uit ons zicht en pas bij het opdraaien van de atletiekbaan zag ik hem weer. En ja hoor, met een keurige 19.53 minuten had hij zijn doel gehaald op deze jubileum wedstrijd. Gefeliciteerd. Ook de hoogtestage had Dirk-Jan  goed gedaan en met zijn bekende soepele tred ging hij ook in een keurige tijd over de streep. Echter kon hij het niet na laten om even later een goed bedoelt advies van een vrijwilliger, te beantwoorden met iets over 40-45 of in die trant. Gerrit ging nadien nog even uitlopen, wat niet aan ons was besteed. Want wij zochten lekker de douche op.

Nadien nog even kijken bij de 10 kilometer en daar zagen we met grote overmacht, onze landgenoot, Vincent Te Brake winnen in een schitterende tijd van 34.26 minuten. Deze tijd en uitslag was dan ook voor ons een reden om deze lokale topper vast te contracteren voor de komende Twee Bruggenloop en de Kramprun in september. Na deze bewogen, maar sportieve middag nog gezellig samen een hapje gegeten en op een zeer ontspannen manier terug richting Aalten gereden. Er was geen druk meer, de wedstrijd was gelopen en Gerrit was alweer bezig met de volgende wedstrijd. Waar deze zal zijn is nog een vraag en of hij ons weer meer vraagt?

Wim Brinkman

King / Queen of the Beeklaan – hoe begon die waanzin ook al weer…

Stava klassement King of the Beeklaan – bij de heren (klik op de afbeelding voor een groter formaat)

De strijd op de Beeklaan is aanstaande: zaterdagavond 26 augustus zal de Beeklaan meedogenloos bepalen wie zich een jaar lang de Queen of de King of the Beeklaan mag noemen.

Hoe begon het ook alweer…

 

De Beeklaan, van Hogestraat tot Varsseveldsestraatweg, is een Stravasegment. De meeste hardlopers kennen de app Strava wel: via de satelliet meet deze app je gelopen afstand, je snelheid, je cadans, dat soort interessante info. In combi met je hardloophorloge een erg leuke toevoeging. Ook zijn er de zogenaamde “kommetjes”. Als er een zogenaamd segment is aangemaakt binnen de app, ontstaat er via Strava een virtueel klassement. Een erg leuke motivatie om je helemaal binnenste buiten te trekken op zo’n segmentje. Als je bovenaan komt te staan in dit klassement, krijg je als beloning een kroontje en heb je het kommetje te pakken. Zo heet dat.

 

En zo had ik 2015 het kommetje gepakt op de Beeklaan. Gelopen bij windkracht 8 in de rug. Wie niet sterk is…Omdat de snelheid gemeten wordt door de satelliet, zo’n duizendmiljard kilometer boven de aarde, kan er wel eens verschil zitten in de meting. Zo kon het gebeuren dat tijdens een tweestrijd met zoon Sam Strava mij een snellere tijd gaf dan Sam. Terwijl Sam zeker een meter of 5 eerder boven was. Erwin Wamelink, een groot schrijver maar een slecht verliezer, roeptoeterde direct over sjoemelsoftware en eiste een man-tegen-man strijd. En zo ontstond, onder invloed van adrenaline en drank, het idee King of the Beeklaan. En uiteraard moest er ook direct een Queen-versie komen. Een tweestrijd, een afvalrace, uiteindelijk wint de sterkste! Erwin Wamelink heeft zich overigens op dit moment van schrijven nog niet opgegeven…

 

Wat is de stand van zaken nu eigenlijk in het Strava klassement? Zie ook de afbeelding bovenaan dit stuk.

Op dit moment staat Joeri Voltman – een oud-deelnemer – fier bovenaan. Met een onwaarschijnlijk scherpe tijd. Björn Demkes, de eerste King of the Beeklaan, staat er ook nog steeds in. Evenals mijn tijd, van 8 jaar geleden. Toch een dikke 2 seconden sneller dan Björn, gna gna. Erwin Nieuwboer zit me in de nek te hijgen, maar is tot op heden nog geen top 5-materiaal. Van deze top 10 hebben zich al 2 personen opgegeven voor de editie 2023. Helden zijn het!

Bij de dames staat Gerdy Hoornenborg nog altijd stijf bovenaan. Ik kan het top 10 damesklassement niet inzien bij Strava (omdat deze zuunigen knieperd een gratis abonnement heeft). Me dunkt, zo’n Gerdy, die doorgaans floreert op de lange afstand, moet toch te pakken zijn op dit kleine stuksken?

 

Staat Bram Wevers er niet in, hoor ik u vragen? De zoon van de sympathieke blogger Geert? Bram, inmiddels 3x gekroond tot King, zit niet op Strava, dus zijn palmares is daar niet af te lezen. Bram is een naturel loper. Geen gadges, geen fratsen, geen carbonzolen. Gewoon knoerhard naar boven. Ook Bram heeft zich nog niet opgegeven trouwens, Gerdy evenmin…Ik proef her en der toch wat angst.

 

Weet je wie zich wel heeft opgegeven? Theo Stronks! De matador van 65+. Is zeker geen sprinter, maar wel een volhouder. Kan met een gunstige loting nog een heel end komen. King zal ie niet worden, maar Keizer is Theo voor mij al. Theo Stronks, the Emperor of the Beeklaan. Kippenvel!

 

We hebben al een mooi deelnemersveld, met gevaarlijke outsiders. De Queen is al bekend, want er heeft zich nog maar 1 dame opgegeven. Kom op prinsessen, kom in je kracht en ga keihard herinneringen maken op de Beeklaan!

 

Opgeven kan tot donderdag 24 augustus 18.00 uur. Dit kan bij Geert, via deze site, of bij mij (06 12939680). Na de strijd lekker samen afpilsen, kost niks, de koelwagen is besteld!

 

Sportieve groet,

Organisatie King/Queen of the Beeklaan

 

Deelnemers, dames: 01 Gabriëlle Bruil

 

Deelnemers, heren: 01.Rinke ter Haar, 02.Rudi Meinen, 03.Michiel Wellink, 04.Skip ter Haar, 05.Joost Lammers, 06.Theo Stronks, 07.Geert Wevers, 08.Roel Verwer, 09.Henk ter Beest, 10.Duco Stronks, 11.Hans Monasso, 12.Edo ter Haar, 13.Duco Postgens, 14.Jeroen Peet, 15.Daniel Wamelink, 16.Jordi Aalbers, 17.Sam ter Haar

Aankondiging van de 2e Huntingrun in Zieuwent

Lars (links) en Michiel Krabbenborg lossen samen het startschot van de Huntingrun 2019

‘We hopen met het organiseren van de Huntingrun zoveel mogelijk mensen te bereiken’

ZIEUWENT - De eerste Huntingrun die Stichting Huntington Oost-Achterhoek organiseerde was in 2019. Vlak nadat broers Lars (36) en Michiel (33) Krabbenborg het stokje hadden overgedragen aan Manon Dusseldorp-te Hennepe en haar echtgenoot Stef Dusseldorp uit Lichtenvoorde, initiators van de Huntingrun. De broers zijn nog steeds als vrijwilliger betrokken bij de Huntingrun en hopen ook dit jaar met het gezellige en sportieve hardloopevenement weer zoveel mogelijk mensen te bereiken. Om bekendheid te geven aan de Ziekte van Huntington maar ook om zoveel mogelijk geld op te halen voor onderzoek naar en de ontwikkeling van een medicijn tegen deze nog steeds dodelijke ziekte die met name in de Oost-Achterhoek relatief veel voorkomt.

“We hopen hiermee stapjes vooruit te bewerkstelligen, maar ook om het thuis in eigen kring bespreekbaar te maken bij families die het treft. Wat ons betreft ‘hoe meer hoe beter’.” Michiel en Lars zijn medeoprichters van de stichting Huntington Oost-Achterhoek en beiden drager van het Huntington-gen.

Hardlopen en wandelen

De tweede editie van de Huntingrun onder de vlag van Stichting Huntington Oost-Achterhoek vindt plaats op vrijdagavond 25 augustus in Zieuwent, vanaf 18.00 uur. Er kan zowel hardgelopen als gewandeld worden op twee afstanden; 5 kilometer en 10 kilometer. Daarnaast is er ook een Kidsrun voor kinderen tot en met 12 jaar met een lengte van 1 kilometer. Voor de winnaars is er een blijvende herinnering in de vorm van een medaille. “Via onze Facebookpagina gaan we binnenkort de route al delen, zodat zij die dat willen het parcours alvast kunnen verkennen.”

Programma

Het evenement begint om 18.00 uur met de Kidsrun. Achtereenvolgens starten de volgende afstanden: 18.30 uur de 10 kilometer-run, 18.45 uur de 5 kilometer-run en om 18.50 uur vertrekken de wandelaars voor zowel de 5 als de 10 kilometer. “Na afloop bestaat de mogelijkheid een hapje en een drankje te nuttigen bij Cafreek, oftewel café Het Witte Paard, zowel de start- als finishplaats, op het Kerkplein in Zieuwent. Naast een sportieve aangelegenheid is het tevens een gezellige avond waar iedereen met elkaar kan bijkletsen.”

Inschrijven

Deelname aan de Huntingrun kost 5 euro voor volwassenen en 2 euro voor de Kidsrun. Wil je naast het inschrijfgeld een donatie doen? Dan kan dit direct bij het inschrijven. Dit doe je door zelf een bedrag in te vullen bij de ticketprijs. Inschrijven kan op www.huntingtonoostachterhoek.nl

“We verzoeken mensen om zoveel mogelijk vooraf in te schrijven, zodat we weten hoeveel deelnemers er ongeveer zullen zijn, maar ook dat we drukte op de dezelfde dag bij de inschrijfbalie voorkomen,” laat Michiel weten. “We zijn ook nog vrijwilligers aan het werven omdat we vele handjes nodig hebben. Gelukkig zijn mensen bereid ons te helpen maar mochten er mensen zijn die graag willen helpen, dan is iedereen welkom. Wil je of kun je niet deelnemen maar wil je wel iets betekenen als vrijwilliger, dan heel graag.” Hiervoor kan contact opgenomen worden met Michiel Krabbenborg, telefoonnummer 06-2285 6845.

Hersenziekte

“Huntington is een erfelijke hersenziekte, waarbij de symptomen lijken op een combinatie van ALS, Parkinson en Alzheimer. Uiteindelijk heeft dat uitwerking op je hele lichaam,” weet Lars. “De eerste symptomen openbaren zich meestal tussen het 35ste en 45ste levensjaar, maar kunnen ook eerder of later in het leven optreden. Het is niet alleen de beweeglijkheid die getroffen wordt, het veroorzaakt ook psychische stoornissen. Het begint vaak met stemmingswisselingen, burn-out-klachten, stress, gedragsstoornissen. Hoe de ziekte zich uit en welke kenmerken als eerste op de voorgrond treden, verschilt ontzettend per persoon,” vult Mark Knippenborg aan, voorzitter van de stichting.

De Ziekte van Huntington komt in de Oost-Achterhoek verhoudingsgewijs relatief veel voor. Knippenborg hierover. “Je hebt bepaalde plekken in Nederland waar het veel voorkomt. In de regio Katwijk en Oldenzaal ook bijvoorbeeld. Achterhoekers zijn best wel gebonden aan de plek waar ze geboren worden en opgroeien. Mensen blijven hier in de regio wonen. Als het dan in een aantal families zit, veelal grote families ook nog, en die blijven allemaal in het dorp wonen, dan heb je dat al gauw.”

Huntington-café

Op donderdag 12 oktober organiseert Stichting Huntington Oost-Achterhoek wederom een Huntingtoncafé met als thema ‘Update wetenschappelijk onderzoek.’ Dit maal in Zaal de Koppelpaarden in Lichtenvoorde. Spreker zal zijn Eric Reits, hoogleraar Cellular Imaging aan de Faculteit der Geneeskunde van de Universiteit van Amsterdam. Meer informatie is te vinden op de website en Facebookpagina. (bron)

Klik voor meer informatie op onderstaande links

inschrijven

site organisatie

Aankondiging van de 10e Twee Bruggenloop in Winterswijk

De start van de 6 en 10 kilometer in 2022

Op dinsdag 22 augustus a.s. vindt de tiende editie van de Twee Bruggenloop plaats. De wedstrijd wordt georganiseerd door AVA`70 i.s.m. Vakantiepark De Twee Bruggen en vormt de laatste etappe in de serie van 3 zomeravondlopen. De run mag zich jaarlijks verheugen in een groot deelnemersveld, bestaande uit regionale atleten en atletes, maar daarnaast ook een aantal vakantiegangers.

Het sportieve evenement start 22 augustus met een wandeltocht van ruim 10 kilometer door het prachtige buitengebied van Miste en Corle. Tussen 18.00 uur en 18.30 uur kunnen de deelnemers starten bij Restaurant “de Schoppe” van Vakantiepark De Twee Bruggen.

Om 19.00 uur begint het hardloopprogramma met de 1 kilometerloop voor jongens en meisjes tot en met 9 jaar. Het parcours voor deze allerjongste talenten gaat over het vakantiepark, dus zal er onderweg veel publiek langs de weg staan om de deelnemertjes aan te moedigen.

Om 19.15 uur is het de beurt aan de oudere jeugd tot en met 15 jaar, voor hun wedstrijd over 2 kilometer. Ook zij zullen over het terrein hun meters afleggen en de vorige edities hebben duidelijk gemaakt, dat deze groep al een flink tempo aan de dag kan leggen.

Het startschot voor het peloton deelnemers aan de wedstrijd over 6 en 10 kilometer zal om 19.45 uur klinken.  Gelijk na het startschot trekt het lange lint atleten en atletes over het vakantiepark en via zand- en bospaden loopt het peloton in de richting van Bredevoort. Het parcours gaat vervolgens om recreatiegebied de Slingeplas heen en daarna weer op weg naar de Twee Bruggen. De deelnemers aan de 10 kilometer lopen een extra lus door het fraaie Klooster. De finishstreep is getrokken in de nabijheid van Restaurant  de Schoppe, waar de atleten het applaus en de laatste aanmoedigingen van het publiek in ontvangst kunnen nemen.

Voor alle deelnemers is er bij binnenkomst een fraaie medaille en daarnaast zijn er prijzen voor de nummers 1, 2 en 3 per categorie.

Voorinschrijving voor de Twee Bruggenloop is vanaf heden mogelijk via de site: www.ava70.nl Speciaal voor deze wedstrijd is er een eigen blok gemaakt op de site met allerlei informatie over het evenement.

In verband met de te verwachten drukte en de tijdige verwerking van de gegevens, verzoekt de organisatie deelnemers, om gebruik te maken van de mogelijkheid van voorinschrijving.

Op de wedstrijddag is inschrijving ter plekke mogelijk vanaf 18.00 uur, tot een kwartier voor aanvang van de wedstrijd.

De inschrijfkosten bedragen voor wandelaars en deelnemers aan de 1 en 2 kilometer € 3,50. De lopers en loopsters aan de 6 en 10 kilometer betalen € 7,00.

Klik op de links voor meer informatie

informatie

inschrijven

deelnemers

site organisatie

Scholtenpad 6e etappe: Brinkheurne en Kotten

Op het terras van de Gulle Smid

De 8 dagwandelingen van het Scholtenpad zijn tussen de 19 en 23 km lang, voeren door de fraaie buurtschappen van Winterswijk en gaan zoveel mogelijk over onverharde paden. Het gaat om 7 rondwandelingen en één wandeling van station naar station. Het doet het stadje Bredevoort aan en verder de buurtschappen rond Winterswijk zoals Woold, Kotten, Corle, Ratum, Brinkheurne, Miste, Huppel en het dorp Meddo. Daarnaast ook de kerkdorpen Vragender en Lievelde in de gemeente Oost Gelre. We willen proberen om ieder kwartaal één van deze tochten te gaan lopen.

Scholtenpad 6e etappe Brinkheurne en Kotten: maandag 7 augustus 2023 (18.9 km)

Landloperij door de Brinkheurne

Natuurlijk kleeft aan ook deze 6e etappe van onze wandeltocht weer een verhaal. Dit keer al voordat er ook nog maar een meter was gelopen. Na mooie afleveringen in de herfst, de winter en het voorjaar met fijne omstandigheden, zou het dit keer pas echt genieten worden in de zomer. Korte bokse aan, beetje sunmilk op de snuit en sjoksen maar. Nou niet dus….

Onze eerste afspraak voor deze 6e Scholtenpadwandeling stond gepland op 24 juli, maar de regen bleek op deze dag een flinke spelbreker te zijn, want het water werd met bakken naar beneden gesmeten. Opvallend genoeg is het daarna eigenlijk niet meer droog geweest. Het water gulpt hier en daar bijna over de rand van de beek, terwijl ook het water van de Slingeplas bijna Bredevoort inloopt. “Aalten aan Zee” werd er ooit door een aantal malloten geroepen en je ging bijna geloven dat het waarheid werd. Frank meende zelfs gehoord te hebben dat een plaatselijk timmerbedrijf al was begonnen met het bouwen van de Ark van Noach. Hij kraamt zoals bekend wel vaker onzin uit, dus deze opmerking werd door zijn vaste kompanen, Geert Wevers en Theo Stronks niet echt serieus genomen. Echter ook bij de 2e poging, op maandag 7 augustus jl. stroomt het water wederom in volle vaart door de straten. Ondanks dit beroerde vooruitzicht werd besloten dat het toch maar moest gebeuren. De route zou het trio richting de Brinkheurne voeren en zeker was, dat het wel eens een baggerronde zou kunnen gaan worden. De totale lengte zou uit moeten komen op 18,6 kilometer, de foutief gelopen stukken niet meegerekend. En natuurlijk zou er dus in ieder geval een plusje bij de afstand aan meters komen…..

De stemming was eigenlijk best wel goed, al had het er alle schijn van, dat de wandelvrienden rekenden op een slopende en zeer langdurende tocht. Zo had Geert zijn douchespullen bij zich, inclusief shampoo en deodorant. Theo had ook al niets aan het toeval overgelaten en had voor minimaal 36 uur aan proviand bij zich, waaronder rozijnenbollen, bruine broodjes met salami, een tros bananen en een geheim drankje, waarvan hij de samenstelling angstvallig geheim houdt. Frank stond met twee dagen goed humeur garant voor de nodige mentale bijstand, al is het de vraag of je daar bij deze beroerde omstandigheden veel aan hebt.

Om een uurtje of 8 minuten na half negen werd besloten om te gaan starten en na exact 68 meter was het clubje al uitgedund. Theo was zo verschrikkelijk blij met zijn nieuwe , fris gekleurde blauwe sneakers, dat hij continu naar zijn fraaie stappers liep te gluren. Dit zorgde ervoor dat hij koersdirecteur Geert totaal negeerde, deze links liet liggen en lopen, terwijl hijzelf de weg rechtdoor vervolgde. Tsja, en dan is de irritatie gelijk snel geboren. Het gekaffer begon direct al en dan weet je, dat het weer een lange dag gaat worden. Gelukkig werd de discussie in de kiem gesmoord, doordat een bloedmooi mokkeltje passeerde en alleen al door haar verschijning verstomde het geneuzel direct.

Via het centrum van Wenters ging het naar de buitenwijken, waar het nog opvallend stil was. Het plenzen nam weer ernstige vormen aan en het olijke drietal besloot onderdak te zoeken en vond dit in een kleine overkapping waar plaats was voor twee. Dus dan maar lepeltje, lepeltje. Een buurman zag zich het schouwspel aan en bood koffie als bonus aan. Theo bedankte in zijn beste dialect voor het aanbod en ook dit zorgde natuurlijk weer voor de nodige hilariteit. Na een minuut of 1 schuilen werd de etappe vervolgd, alras het buitengebied bereikt en daar wordt je als echte natuurliefhebber toch wel weer vrolijk van. Weer of geen weer. Het blad leek groener dan ooit, de paddenstoelen schaamden zich niet voor het feit dat het pas begin augustus was en toonden zich in alle kleuren en maten. Plots werd de pas verkort en gingen alle 6 ogen in de richting van een klein weilandje. Tegen de bosrand stond op een metertje of 40 een zwarte ree ons aan te gapen. Het natuurlijke wonder stond er vrij stoïcijns bij en maakte bepaald geen aanstalten om er vandoor te gaan. Toen het prachtig glimmende dier na een minuut of twee nog niet had bewogen, vroegen we ons daadwerkelijk af of het een levend standbeeld was? Uiteindelijk besloot het fraaie exemplaar toch maar de hoeven te nemen en liep rustig in het bos in.

Beduusd van dit gebeuren, besloten we maar even een bankje te scoren voor een hapje en een sapje. De calorieën waren na een minuut of 10 weer voldoende aangevuld en dat was nodig ook. Wat volgde was een loodzware passage in de omgeving van de Steengroeve, waar op dat moment net Julia het hart van Romeo had verovert en het is natuurlijk altijd leuk om daar getuige van te zijn. Afijn, het drietal moest verder en Frank was vooruitgestuurd. De sukkel liep fluitend het bosgebied in, dat door de overvloedige regen was verandert in een grootse modderpoel.  Met enige regelmaat zakte de verkenner tot de hoeven in de bagger en dan wisten de volgelingen dat ze daar in ieder geval niet moesten lopen. Het traject van een kleine kilometer was gruwelijk slopend en het trio deed letterlijk en figuurlijk effen een jasje uit. De koperen ploert liet zich waarachtig na een afwezigheid van een dag of 8 ook weer eens even zien en de krekels lieten zich direct volop horen. Deze prettige omstandigheden maakten veel goed en Theo pakte dit fijne moment met beide handen aan om even heel groot nieuws te delen. Hierover later meer….

Op het terras van de Gulle Smid trakteerde de nestor zijn makkers op een overheerlijke cappuccino en werd het overige wereldnieuws nog even doorgenomen. Ja, menigeen denkt dat er op de tocht alleen flauwekul de revue passeert, maar dat is zeker niet het geval. Met name Geert houdt van diepgaande gesprekken en bespreekt het liefst onderwerpen die stof tot nadenken oplevert. Hierbij haakt Frank altijd als eerste af, want zijn kennis over alles wat zich buiten zijn comfortzone Achterhoek afspeelt is vrij beperkt.

Via een omtrekkende beweging kwam Wenters weer in zich, al moest er nog wel een flinke lus door het centrum worden gelopen. Het winkelend publiek keek raar op van de drie passerende padvinders, die het hoogste woord hadden. Na een dikke 18,9 kilometer wandelen kon de Garmin worden stopgezet en was de 6e etappe van het Scholtenpad weer met verve volbracht. De foto`s van deze landloperij door het kletsnatte Brinkheurnse land zijn weer een fijn aandenken aan een prachtig wandelavontuur! (FR)

Schuilen tegen de regen