Wetenswaardigheden van de 43e Walfortloop in Aalten

Een lang gerekt lint op het pad langs de Keizersbeek

Dinsdag 11 juli vindt de GUV Walfortloop plaats. Enkele belangrijke wetenswaardigheden over deze Zomeravondloop:

Organisatie: Atletiekvereniging AVA`70

Wedstrijdsponsor: GUV Aalten

Start- en finishlocatie: De start en finish van alle wedstrijdonderdelen vindt plaats op de atletiekaccomodatie van AVA`70, Bredevoortsestraatweg 110-A, 7121 MH Aalten

Programma:

19.00 uur: Start 1 kilometer (kinderen tot en met 9 jaar)

19.15 uur: Start 2 kilometer (kinderen 10 tot en met 15 jaar)

19.45 uur: Start 5 en 10 kilometer, 1 ronde

Parcours: De wedstrijd van de jeugd (1 kilometer) vindt plaats op de atletiekbaan, waarbij de jongste talenten ruim 3 ronden lopen.

De deelnemers aan de 2 kilometer gaan van de baan af in de richting van de Walfortlaan, waar een draaipunt in het parcours zit.

Het parcours van de 5 en de 10 kilometer gaat over verharde wegen en zandpaden in het prachtige buitengebied rondom kasteel `t Walfort.  

Kleedgelegenheid: Er is een mogelijkheid om te kleden en te douchen in het clubhuis van AVA`70.

Parkeergelegenheid: Parkeren kan op het complex van AVA`70. Volg zo mogelijk de aanwijzingen van de verkeersregelaars.

Inschrijving: De voorinschrijving sluit op maandag 10 juli om 23.59 uur. Op de wedstrijddag kan er vanaf 18.00 uur worden ingeschreven bij het wedstrijdsecretariaat in het clubhuis.   

Afhalen startnummers: Het afhalen van de startnummers is mogelijk op dinsdag 11 juli bij het wedstrijdsecretariaat. Kom op tijd, want er wordt niet van het tijdsschema afgeweken!

Medische verzorging: EHBO Aalten

Prijzen: Voor de nummers 1, 2 en 3 bij alle afstanden zijn bekers beschikbaar. De prijsuitreiking van de 1 en 2 kilometerloop vindt plaats om 19.35 uur. De prijsuitreiking van de 5 en 10 kilometerwedstrijd z.s.m. na binnenkomst van de laatste deelnemer. Voor alle prijswinnaars geldt, dat men bij de prijsuitreiking aanwezig moet zijn.

Herinnering: Alle deelnemers ontvangen bij de finish een medaille.

Uitslagen: De uitslagen zullen z.s.m. na de wedstrijd worden vermeldt op de site: www.ava70.nl

Algemene voorwaarden: Deelname aan dit evenement geschiedt op eigen verantwoordelijkheid en risico. De organisatie vrijwaart zich van iedere aansprakelijkheid.

Aankondiging van de 43e Walfortloop in Aalten

De flyer van de Walfortloop

Atletiekvereniging AVA`70 houdt op dinsdag 11 juli de GUV Walfortloop. De wedstrijd met start en finish op het atletiekcomplex van de club kent een lange traditie en is de tweede zomeravondloop van dit jaar. De Walfortloop is voor de regionale atleten die (nog) niet op vakantie zijn een prima gelegenheid om de vorm te testen. Voor sportieve toeristen in de omgeving vormt de prestatieloop een mooie uitdaging om de hardloopschoenen aan te trekken en in actie te komen.

Om 19.00 uur gaat de GUV Walfortloop van start met het programmaonderdeel voor de kinderen tot en met 9 jaar. Zij lopen 1.000 meter op de atletiekbaan en passeren daarbij meerdere malen het aanwezige publiek, dat langs de baan de talenten aanmoedigt. Om 19.15 uur is het de beurt aan de kinderen vanaf 10 jaar voor hun wedstrijd over twee kilometer. Zij verlaten de baan en lopen onder de fietstunnel door in de richting van het draaipunt, om hierna hetzelfde traject af te leggen terug naar de finish.

Het startschot voor het peloton atleten en atletes aan de 5 en 10- kilometerrun valt om 19.45 uur. Na een rondje op de baan gaat het parcours in de richting van het bosrijke buitengebied rond kasteel `t Walfort. Zandpaden, asfalt en bospaden zorgen voor een gevarieerde ondergrond waarbij de atleten die de 10 kilometer afleggen een extra lus af leggen. De fietstunnel in de laatste kilometer vormt dikwijls nog een lastig obstakel in de richting van de meet.

Voorinschrijven voor de GUV Walfortloop is vanaf heden mogelijk via de site: www.ava70.nl. Daarnaast is het ook mogelijk om in te schrijven op de wedstrijddag, vanaf 18.00 uur in het clubhuis van AVA`70. De kosten bedragen 3,50 euro voor de deelnemers aan de 1 en 2 kilometer, terwijl de lopers en loopsters aan de 5 en 10 kilometer zeven euro betalen. De organisatie stelt bekers beschikbaar voor de nummers 1, 2 en 3 bij de verschillende afstanden. Daarnaast ontvangt elke deelnemer een medaille bij binnenkomst. 

Klik voor meer informatie op onderstaande links

informatie

inschrijven

deelnemers

site organisatie

Foto's van de 2e Bargloop in Barlo - deel 2

Janine ter Veldhuis

Klik op de link voor de foto's van Dick Lubbers

fotoalbum

Eric Hoogerbrug

Uitslagen van de 2e Bargloop in Barlo

Wie is er het snelste op de eerste 400 meter en gaat er met een vette hamburger speciaal naar huis?

Klik op de link voor de uitslagen

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

Foto's van de 2e Bargloop in Barlo - deel 1

Leon Jentink en Emiel Stemerdink

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

fotoalbum

Jorick Westerveld

Verslag van de 7e Zandloop in Lintelo

Hans Monasso krijgt de laatste instructies van Leon Huitink

Het was een wedstrijd die ik vorig jaar gemist had en waarbij ik achteraf spijt had dat ik niet meegelopen had. Een leuk lokaal deelnemersveld, laagdrempelig en mooi aan het eind van de week. Dus twijfelde ik niet toen ik op de site van Geert de aankondiging van de Zandloop 2023 zag. Georganiseerd door hardloopexpert Henk Mengers die ik bij bijna elke lokale wedstrijd tegenkom als opperhoofd van loopgroep de Zandlopers. Ik weet tot op de dag van vandaag niet of er nou meerdere hardloopclubs in deze gemeente zijn of dat het hier om een wat exclusievere deelgroep gaat. Ik denk ook dat het niet belangrijk is, het plezier staat bij iedereen voorop. Omdat ik krap in de tijd zat nam ik de auto naar Lintelo waarbij ik de auto pal tegenover het Kulturhus kon parkeren. In plaats van een rugnummer kreeg ik van een aantal sympathieke dames een polsbandje. Volgens mij waren er twee kleuren: eentje voor de 2,5km duoloop en een voor de 5km. Of het verder nog een functie had was mij niet helemaal duidelijk. Wellicht kon je er ook na afloop een avondje gratis mee drinken maar dat heb ik dan gemist.

Geen rugnummer betekent ook geen officiële tijdwaarneming. Ook geen Marco van Rijs in de buurt om via een ferme handdruk even 5 euro te overhandigen voor 5 seconden aanscherping van de tijd. Ik meende me wel te herinneren dat de deelnemers vorig jaar allemaal prominent hun tijden etaleerden maar dit jaar moest ik maar vertrouwen op mijn eigen horloge en de klok bij de start-finish. Ik had na het ophalen van het bandje nog heel even tijd om me zelf warm te lopen. Een groepje dat geleid werd door Dennis ter Veldhuis liep onder een straf tempo zichzelf ook warm waarbij ik besloot dezelfde richting aan te houden. Met een scheef oog gekeken naar de samenstelling van de groep om een goed beeld te krijgen van de concurrentie en de vorm waarin deze verkeerde. Ik zag onder andere Wilco Hogenkamp die weer op de weg terug is na een korte periode afwezigheid en duidelijk weer wat kilo’s mist. Onder het motto elke kilo minder is 15 seconden sneller op de 5km toch een prettig gegeven.

Bij de start nog meer bekende gezichten. Hardloopkoningin Gabrielle Bruil, bekend om haar vlammende eerste kilometer stond te popelen om te beginnen. Bij elke wedstrijd zegt ze “vandaag doe ik rustig” maar de eerste wedstrijd waarin dat gebeurt moet nog georganiseerd worden. Enigszins verdekt opgesteld zie ik Roel Rusink. Roel rent op zijn gemak onder 20 minuten. Ik steek even een vinger naar hem op en zie ook Lynn Rusink aan de start staan. Kortgeleden in Ellewick zat ze kort achter mij dus rustig lopen zit er voor mij vandaag niet in wil ik haar weer achter me laten. Kwestie van tijd dat ze mij voorbij gaat maar vandaag probeer ik dat nog even uit te stellen. Ik sprak nog even kort met Rudi Meinen die met zijn zoons aanwezig was. Allemaal heel knappe snelle hardlopers.

De start van de wedstrijd is plotseling.  Was het nou een fluitje of een startshot, opeens begon iedereen te rennen. Het ging gelijk hard en eenmaal 100 meter onderweg hoorde ik harde knallen van vuurwerk achter mij. Ik moest hardop lachen door deze wat vertraagde explosies maar moest me snel weer focussen op de race zelf. Ik zat in de slipstream van Annemarie Arentsen en volgens de Strava statistieken zijn we aardig aan elkaar gewaagd. Maar wat ging ze hard, een kleine twee kilometer kon ik aanhaken maar daarna moest ik mijn tempo laten zakken. Later zag ik dat ze een PR had gelopen op de 5km. (20:14). Bij het passeren van de eerste drankpost sloeg ik over maar bij het tweede keer passeren nam ik dankbaar een bekertje water in ontvangst. Het was een warm loopje deze avond in Lintelo.

De wedstrijd besloeg twee ronden van krap 2,5km deels over onverharde paden maar grotendeels over asfalt. De eerste kilometer ging onder de 4 minuten wat gewoon te snel is en de totale tijd kwam uit op 21:40 voor volgens mijn horloge net geen 5km. Omdat er geen uitslag was weet ik niet op welke plek ik uiteindelijk finishte maar met de tijd was ik tevreden. Na afloop was er nog feest in het Kulturhus met live muziek maar ik had verplichtingen elders en keerde snel weer naar Aalten terug. Het was een heel mooi loopje.

Hans Monasso

Aankondiging van de 2e Bargloop in Barlo

Dit jaar wordt op vrijdagavond 7 juli, in samenwerking met de Oranjevereniging Barlo, voor de tweede keer de Bar(g)loop georganiseerd. Waar er bij de eerste editie maar 1 afstand was zijn er dit jaar 2 afstanden toegevoegd! Namelijk de 1km voor kinderen tot 9 jaar en de 2km voor kinderen van 10-15 jaar oud!

De startijden zijn als volgt:

1km - 18:30 uur

2km - 18:40 uur

5km - 19:00 uur

Het parcours van de 1 en 2 kilometer slingert rondom feest locatie Groot Deunk. De 5 kilometer is grotendeels onverhard en gaat dwars door het glooiende landschap van Barlo. Je komt van alles tegen, zo loop je langs de locatie waar de Achterhoekse vlag is ontstaan maar meer kunnen we echter niet verklappen.

Schrijf je nu snel voorin en je bent verzekert van een plaatsje op de eerste rij.  Je betaalt pas bij het afhalen van het startnummer. Start en finish locatie: Groot Deunkweg 5, Aalten. 

Inschrijving ter plaatse is vanaf 18:00 uur mogelijk tot 1 sec voor de start. (wij doen niet zo moeilijk). Inschrijfgeld voor de kinderen is maar 3,- en voor volwassenen 5,- euro. Wandelaars zijn ook welkom op het parcours en kunnen om 19:00uur starten voor een adembenemend 5 kilometer rondje door Barlo. Wij wensen u nu al een fantastische avond toe.

Klik op de link voor meer informatie:

informatie

inschrijven

deelnemers

De organisatie van de 2e Barlose Bar(g)Loop

Foto's en uitslagen van de Kersenrun in Driel

De start van de 5 en 10 kilometer

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

jeugd

5 en 10 kilometer - deel 1

5 en 10 kilometer - deel 2

5 en 10 kilometer - deel 3

uitslagen

site organisatie

Runner-up Siep van Schepen: 'Geen woorden, maar daden!'

Siep van Schepen

In zijn jeugdjaren was Siep van Schepen een zeer begenadigd doelwachter bij AZSV, die echter de top van het amateurvoetbal net niet wist te halen. Nog altijd baalt hij hier verschrikkelijk van en terecht. De ambitieuze sporter was zeer talentvol, maar had vooral heel veel pech in zijn carrière. Op beslissende momenten maakten trainers en leiders vaak de verkeerde keuzes en daar was hij enorm de dupe van, zo laat hij nog vaak weten. Toch heeft hij zijn voorliefde voor voetbal nooit verloren en dat siert hem. Menigeen zou de kicks in de wilgen hangen en zich melden bij de padvindersvereniging of de toneelclub. Met name bij dat laatste zou hij zeker kansen hebben gekregen en gepakt. Siep koos echter zijn eigen plan en ging voor zichzelf een beetje hardlopen. Fietsen kon hij als de beste, dus mogelijk dat het gedraaf in de natuur hem nog meer extra energie op zou gaan leveren. Bovendien is hij een Bourgondiër en dan moet je toch op gaan letten als de jaren gaan tellen.

 

Het hardlopen beviel hem dusdanig dat hij zich besloot aan te melden bij AVA`70. Het zal ergens in november 2022 zijn geweest, dat het adspirant lid de eerste training bezocht. Waar elke nieuweling wat huiverig de kleedkamer betreedt en vraagt waar hij of zij mag gaan plaatsnemen, kwakte Siep zijn tas vrij achteloos op de bank en ging zitten. Nu zijn er bij AVA`70 niet zo gek veel huisregels, maar in de herenkleedkamer is toch zeker wel sprake van een bepaalde hiërarchie, maar daar had het nieuwe lid blijkbaar geen boodschap aan. Dat hij plaatsnam op een positie waar je normaliter toch minimaal een jaar of 28 tot de inboedel van de vereniging moet behoren, interesseerde hem blijkbaar niet. 

Over de eerste trainingsweken kunnen we vrij kort zijn. Van Schepen moest alle zeilen bijzetten om het tempo te volgen, piepte en kraakte in al zijn voegen, maar opgeven was voor hem geen optie. Hij bleef glimlachen, had nog opvallend veel praatjes en voelde zich schijnbaar erg op zijn gemak bij zijn nieuwe sportmakkers. De maanden daarop maakte hij snel progressie. In de ogen van sommigen ging het bijna te snel met de nieuweling en rezen er vraagtekens over zijn prestatiecurve. Siep kwam uit de wielerwereld en had zijn grootste successen ten tijde van Michael Boogerd en de Deen Rasmussen. Het zal toch niet zo zijn, dat we bij AVA`70 met de vuile zijde van de sport te maken krijgen? Moest de vertrouwenspersoon al ingeschakeld gaan worden of kreeg van Schepen het voordeel van de twijfel? Er werd gekozen voor het laatste en dat bleek juist te zijn. De grijze eminentie veroverde na een fijne gewenningsperiode een mooie positie in het peloton, de kleedkamer en de kantine. Bij het laatste onderdeel van de training, de nazit, kwam hij echter tot de ontdekking dat alcohol en hardlopen not done is en nadat hij er zes keer zijn verbazing over had uitgesproken, koos hij ook maar gewoon voor een bakje bonenkoffie, sterkte 2.

Siep is dol op uitjes en vroeg terloops een keer na de training of er wel eens gezellige uitstapjes worden georganiseerd bij AVA`70. Hij viel gelijk met de neus in de boter, want enkele weken later stond een busreis naar de marathon van Rotterdam op de planning. Hij verslikte zich gruwelijk in de koffie en niet eens om het feit dat hij uitgedaagd werd om 42,2 kilometer te gaan lopen. Nee, van Schepen is een ras-Ajaxfan en dan begin je natuurlijk niet over Rotterdam, de stad van concurrent Feyenoord. Er werd hem drie dagen bedenktijd gegund en daar had hij meer dan genoeg aan. “Geen woorden maar daden vrienden, ik ga mee en durf het ook wel aan om met een aantal niet-marathonlopers een trainingsrondje van een kilometer of elf door 010 te rennen…” Verbazing alom, maar toch werd zijn mededeling met gejuich begroet door zijn sportmaatjes. 

Op de bewuste zondag in april om een uurtje of 5 over half negen ging een clubje AVA`70-fans in Rotjeknor op pad om sfeer te proeven en een gedeelte van het parcours te verkennen. Siep was op dit redelijk vroege tijdstip al opvallend scherp en goedgebekt. De vreemdgang door de buurt waar je als supporter van de Amsterdamse godenzonen nooit wilt komen, onderging hij gelaten. De praatjes namen niet af en over elk van de 68 moskeeën die gepasseerd werden, had hij een duidelijke mening. Maar bij het grootse monument, de passage van de Kuip, Neerlands mooiste voetbaltempel, onderging hij toch wel een kleine verontrustende metamorfose. Lijkbleek, grauwe smoel, hoofd in de andere richting, de lip tot bloedens toe verbijtend…. Het lukte hem allemaal wonderwel, al moest hij er wel akelig diep voor gaan. Siepie deed er nog een schepje bij bovenop en hield zelfs zijn adem in, maar dat was niet zo`n slimme actie, want hij stikte bijkans. Het kwam allemaal goed en ook deze nachtmerrie was weer overwonnen. Verder was het voor van Schepen en co. een machtig gezellig avonturenreisje, waar hij ondanks de nodige beperkingen erg van heeft genoten. 

In de daaropvolgende weken bleef Siep zich uitstekend ontwikkelen en toonde zich meer en meer een echte AVA-jaan. De betrokkenheid groeide met de week en hij begon zich met allerlei zaken te bemoeien, gaf gevraagd maar ook ongevraagd tips en was af en toe zelfs flink kritisch. Onlangs was het zo tropisch warm dat de houtduiven van ellende uit de dakgoot rolden en de hoofdcoach het wijze besluit nam om de training af te gelasten. Van Schepen was bliksems. Hem was immers bij zijn entree bij het AVA-volkje te kennen geven dat de ren-sessies ten allen tijde doorgaan, mits het onweert en bliksemt op hetzelfde moment. Tot in den treure heeft hij de afgelopen weken laten horen, dat hij niet gediend is van dit soort fratsen. Afspraken worden natuurlijk niet gemaakt om bij de eerste beste 30-plusser een loopvrije avond in te gelasten. Mooi, zo`n betrokkenheid en altijd fijn natuurlijk voor een club om er nog weer een echte fanatiekeling bij te hebben. De draver uit de B-selectie ligt dan ook akelig goed in het peloton clubhelden, dus dat is een vette plus. 

Van Schepen is een ambitieuze rakker, dus het wachten was op een mogelijkheid voor hem om zich nog meer in de kijker te spelen. Dit duurde maar effen, toen er werd gevraagd om wat helpende handjes aan de bar. Aahhhhhh…. Dat is helemaal mijn ding dacht Siep en meldde zich aan. De selectiecommissie nodigde hem uit voor een sollicitatiegesprek. De eerste vraag daarbij was natuurlijk helder: “Meneer van Schepen, we zijn erg bij met je aanmelding, je motivatie is ook geen punt van discussie, maar weet u wel, dat het gaat om een functie achter de bar en niet er voor? Uw reputatie is ons immers bekend en bij navraag is gebleken, dat u graag snuffelt, dus vandaar onze vraag…” Siep vertrok geen spier, gaf aan zich bewust te zijn van het feit dat hij (weer) vreemdgaat en liet weten gelijk beschikbaar te zijn als barman. Na rijp beraad werd besloten hem het voordeel van de twijfel te gunnen en een proefmorgen te laten draaien onder toezicht, dat dan weer wel.    

Inmiddels heeft de runner-up ook al te maken gehad met de keerzijde van de medaille. Op een zonnige zaterdagmorgen was de training extra vroeg gepland en van Schepen was ook op dit tijdstip al best op dreef. Toen een ploeggenootje na een kilometer of 3,8 een buiteling maakte, liep hij er vrijwel achteloos langs op en liet weten dat dit hem zo goed als zeker nooit zal overkomen, omdat dit puur te maken heeft met geconcentreerd bezig zijn. Echter, even later moest hij al op deze woorden terugkomen, want in het Loohuisbos klapte Siep met grof geweld tegen de vlakte. Hij dacht deze onverwachte daad met een prachtige doorrol te verbloemen, maar het hele peloton stond gelijk stil en boog zich geschrokken over het onfortuinlijke slachtoffer. Het letsel werd grondig gecontroleerd door twee aanwezige BHV`ers, waarna ook de bloeddruk werd gemeten en de hartslag gecontroleerd. Toen de volledige lichamelijke APK was afgerond, kon de route worden vervolgd. Bij de thuishaven werd er ook over de hevig bloedende ledematen nog een emmertje aceton heen gesmeten om de bacteriën het hoofd te bieden. Insiders beweren dat je bij een dergelijke actie werkelijk door de bank heen zakt van de pijn, maar van Schepen hield zich kranig. “Wat mot, dat mot….” was zijn korte en bondige commentaar en bij het vertrek naar huis bedankte hij iedereen vriendelijk voor de hulp, steun en emotionele betrokkenheid.  

AVA`70 gaat ongetwijfeld nog het nodige meemaken met runner-up Siep, die het eerste half jaar van zijn lidmaatschap al een verpletterende indruk heeft gemaakt. “Geen woorden, maar daden” is momenteel zijn nieuwe lijfspreuk en dat is voor een Ajacied in hart en nieren toch op zijn zachtst gezegd best wel een opmerkelijk. (FR)

Ook bij het ophalen van de kerstbomen was Siep aanwezig!

Paesens-Moddergat-Nes

De oprijlaan naar ons vakantiehuisje

Op de woensdagavond van onze vakantie trek ik voor het eerst de hardloopschoenen aan en staat er een duurloopje door het Noorden van de provincie Friesland op het programma. Vanaf ons prachtige onderkomen, net buiten het plaatsje Paesens, loop ik de eerste kilometer in de richting van korenmolen De Hond. De molen is een stellingmolen uit 1861. In 1950 werd er een sloopvergunning uitgegeven voor de molen maar desondanks bleef de molen jarenlang onaangeroerd staan. In 1971 werd de molen toch nog weer in volle glorie in gebruik genomen en ze schitterd vanavond prachtig in de volle zon.

Nog geen 500 meter verder loop ik de dorpskern van Paesens binnen. Het dorp is ontstaan in de 11e eeuw nadat de zeedijk werd neergelegd. Het dorp lag even ten oosten van de zeeslenk Paesens, die naar Dokkum liep. Het dorp ontwikkelde zich al snel tot een vissersdorp. In de 17e en vooral 18e eeuw breidde het dorp zich uit tot aan de oever van deze rivier. Men breidde ook aan de andere kant uit en zo ontstond de satellietnederzetting Moddergat. Moddergat was daarvoor niet meer dan een benaming voor de monding van de zeeslijk.

De tweelingdorpen Paesens en Moddergat bezaten in de 19e eeuw een grote vissersvloot. In de nacht van 5 op 6 maart 1883 voltrok zich een ramp voor de gemeenschap. Tijdens een zware storm vergingen 17 blazers en aken en kwamen 83 dorpelingen van Paesens en Moddergat om. De ramp houd verband met de armoede die er heerste. De visserij bracht hier weinig op en er heerste in het dorp een behoorlijke armoede. Niet onlogisch, dus, dat de vissers ook bij slechter weer toch probeerden nog wat te vangen, met alle risico’s van dien. Ter herdenking werd in 1958 op de zeedijk een monument opgericht. Anno 2023 is in de dorpen de visserij nog steeds een belangrijke bron van inkomsten maar de schepen hebben nu hun thuishaven in de haven van Lauwersoog.

Paesens en Moddergat, het zijn twee verschillende dorpen. Maar afgezien van de plaatsnaamborden die je vertellen waar je het ene dorp verlaat en het andere binnengaat, lijkt het in alles één dorp te zijn. Zelfs gezamenlijk is het nog steeds een klein dorp dat slechts 450 inwoners telt. Nu is het dus met recht een dubbeldorp en staat het vol met monumentale en schilderachtige vissershuizen en boerderijen, vooral rondom de Buorren, de hoofdstraat van het dorp. Het dorp is dan ook beschermd dorpsgezicht. Veel van de woningen zijn voorzien van informatieborden over de historie van de panden.

Door de hoofdstraat van het plaatsje, loop ik langs de Sint-Antoniuskerk, evenwijdig aan de Zeedijk, in de richting van het dorpje Nes. Het dorp Nes is op een terp ontstaan, die in de vroege middeleeuwen werd opgeworpen. Dit dorp was echter niet echt gericht op de visserij maar was meer een land- en tuinbouwdorp. De terp lag op een soort van schiereiland, of landtong, waar de plaatsnaam van afgeleid is; een in het water uitstekende punt land. Nes betekent dan ook letterlijk landtong.

Een eindje verder sla ik door een poortje weer linksaf in de richting van de bewoonde wereld en kom langs een aantal fraaie, oude boerderijen. Door de vele landbouwgronden kijk je soms kilometers weg en in de verte zie ik de molen al weer liggen van het begin van onze tocht. Een mooi 'richtpunt' om er, via enkele prachtige fietspaden, weer naar toe te lopen. Een prachtig rondje van bijna 10 kilometer zit er even later al weer op, dank aan Ina voor het meefietsen.

Langs de Zeedijk

Vestingstad Dokkum

Het keerpunt van de Elfstedentocht op het Kleindiep 

‘In 754 werd Bonifatius bij Dokkum vermoord’, wie kent niet dit zinnetje uit de oude schoolboeken. Ook dat het één van de elf Friese steden is, is bekend. Maar daarmee houdt het wel op en is Dokkum voor de meeste mensen en ook voor ons een ‘witte vlek’ en dat is jammer. Want het is één van de eerste beschermde stads- en dorpsgezichten van ons land en het staat tjokvol met monumentale gebouwen. De oude vestingstad van Dokkum is omringd door stadswallen. Deze stadswallen staan bekend als bolwerken. Op zes punten bevinden zich bastions. Op de bolwerken van Dokkum staan de korenmolens De Hoop (1849) en Zeldenrust (1862).

Dokkum had in het verleden vier stadspoorten en het waren de enige ingangen van de vestingstad. Vroeger weerklonk dagelijks letterlijk om 21.50 uur de avondklok als waarschuwing dat de poorten gingen sluiten. Mensen buiten Dokkum hadden dan nog tien minuten tijd om naar binnen te gaan. Het was het signaal voor iedereen die zich op dat moment in de omgeving bevond dat zij om 22.00 uur binnen de stadspoorten moesten zijn. Om die historie in ere te houden worden nog steeds elke dag tien minuten voor ‘sluitingstijd’ de klokken geluid.

Tijdens de elfstedentocht komen de deelnemers de binnenstad van Dokkum binnen op Het Kleindiep. De schaatsers moeten onder de boogvormige brug (Bontebrug) door, om hun stempel te halen. Bij de stempelpost op het Kleindiep bevindt zich het keerpunt, waarna de schaatsers het laatste stuk terug over de Dokkumer Ee richting Bartlehiem en Leeuwarden opgaan. Ter herinnering aan dit keerpunt is een bankje geplaatst in de vorm van een Friese doorloper. Hier recht tegenover staat het Raadhuis en rechts ervan, aan het begin van de winkelstraat, is het wapen van Dokkum in klinkers gelegd.

Eén van de huidige monumentale gebouwen is de Waegh dat oospronkelijk in 1754 als waaggebouw werd gebouwd. Tegenwoordig is het een Grand Cafe en hier maken we tijdens onze tocht dan ook graag gebruik van. Even verderop staat midden op het Marktplein als blikvanger de moderne IJsfontein, één van de elf fonteinen die in het kader van Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018 in alle Friese steden werden geplaatst. Het moet een verbeelding voorstellen van een ijsschots in de Waddenzee. Het is een koperen werk dat wordt bedekt met een ijslaag. Hij moet zowel in de winter als in de zomer ijs produceren en het is dan ook een 'vreemd' gezicht om met temperaturen van begin 20 graden dit zo te zien. We lopen langzaam terug naar onze auto die we geparkeerd hebben op de parkeerplaats met de toepasselijke naam 'Harddraverspark', al gaat het vandaag allemaal wat rustiger.

De IJsfontein

Het waddengebied bij Paesens

De kerk van Paesens, het begin van onze tocht

Voor een korte midweekse vakantie zijn we dit jaar terecht gekomen in het plaatsje Paesens. Het is een dorp in de gemeente Noardeast-Fryslân, in de provincie Friesland. De dorpskern ligt aan de zeedijk van de Waddenzee en het is één van de verre uithoeken van Nederland, veel noordelijker kun je haast niet op het vaste land. Het waddengebied nodigt uit tot een mooie en korte wandeling. Over de kwelders van de Peazemerlannen, langs het water onderaan de dijk en natuurlijk boven op de zeedijk met zijn prachtige vergezichten. In enkele uren snuif, voel, hoor en beleef je het ultieme waddengevoel. En dat is vooral rust en verstilde schoonheid. 

Het is een bijzonder buitendijks natuurgebied tussen de zeedijk en de Waddenzee. Het is ontstaan door een dijkdoorbraak in 1973 die men vanwege geld niet meer hersteld heeft. Als gevolg daarvan werd er langzaam slib aangevoerd en kwam het land hoger te liggen. Nu is het land, dat grotendeels door zout water gevoed wordt en bij hoog water overstroomt. Daardoor heeft het een bijzondere vegetatie.

De Peazemerlannen is prachtig uitgestrekt en het bijzondere is dat er een aantal heerlijke wandelpaden doorheen lopen. De meest bijzondere daarvan is ongetwijfeld de anderhalve kilometer lange en verharde pier. In het begin wandel je langs de kwelders aan de ene kant en de zanderige wadden aan de andere kant. Wat verderop laat de je kwelders achter je en loop je zo de wadden op. Het is als wadlopen, maar dan zonder natte voeten. Het beeld is telkens anders en blijft boeien. Aan het eind van de pier zie je in de verte Schiermonnikoog liggen en kun je de vuurtoren van Schier in de verte ontwaren. 

Het Waddengebied is überhaupt al een vogelparadijs, maar de kwelders en de pier zijn bij uitstek de plek voor het spotten van vogels. Om nog maar te zwijgen van de meeuwen en ganzen waar je er tientallen van ziet. We wandelen het ene moment boven over de Zeedijk en het andere moment beneden langs de wadden. Er zijn talloze plaatsen waar je makkelijk omhoog en omlaag kunt. Onderweg varieert het landschap van de kwelders naar strand, naar stukken aangeslibd en met gras begroeid land. Ook staan er talrijke rijen palen in het water en soms half vergaan. Op de terugweg wandelen we de andere kant op en is het uitzicht compleet anders: met uitzicht op de kerktoren en molen van Paesens in de verte, die langzaam aan weer steeds dichterbij komen en het einde van deze wandeltocht aangeeft.

*Paesens is overigens de Nederlandse naam. In het Fries heet het dorp Peazens, met en ‘z’ en de ‘ae’ dus omgedraaid.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

De anderhalve kilometer lange pier, in de richting van  Schiermonnikoog

Aankondiging van de 7e Zandloop in Lintelo

De flyer van de Zandloop

Op vrijdagavond 30 juni vindt in de Aaltense buurtschap Lintelo de 7e editie van de Zandloop plaats. Loop jij 5 kilometer of deel je de 5 kilometer met een ander, zodat jullie allebei voor 2,5 kilometer gaan in een duoloop? Meedoen is belangrijker dan winnen en de deelname is echt heel laagdrempelig.

De start en inschrijving is bij het Kulturhus aan de Schooldjk 23 in Lintelo. De starttijd is 19.30 uur. De deelnamekosten bedragen € 5,00 per persoon.  Voorinschrijven kan via activiteiten@kulturhushuslintelo.nl

Na afloop is er gelegenheid om bij de sportzaal in het Kulturhus te douchen. Onder het genot van een drankje kan er tijdens de Zomerborrel nagekletst worden op het terras onder begeleiding van de band Wanted. Deze akoestische band bestaat uit Mirella ten Dam, Linda Scholten, Arjan Schreurs en Remco Hiddink. Zij spelen vanaf 20.00 uur een heel gevarieerd repertoire. Entree is gratis, wees welkom!

Klik voor meer informatie op onderstaande link

site Kulturhus

Foto's en uitslagen van de triathlon in Bredevoort

Cindy Brusse, Tom van Beusekom en Katja Demkes

Klik op de links voor de uitslagen en de foto's van Dick Lubbers

jeugdloop

achtste (individueel)

achtste (estafette)

kwart (individueel)

kwart (estafette)

fotoalbum

site organisatie

Rick Heutinck: van eersteklas doelman naar regionale toploper

Rick Heutinck

Doetinchemmer puzzelt naast gezinsleven naar nieuwe doelen toe

Als doelman van SDOUC acteerde Rick Heutinck op het regionale toneel. Die positie heeft de atleet van het ARGO Topteam veroverd in het hardlopen.

Om 05:45 uur gaat de wekker. Dan brood smeren, hond uitlaten (eventueel hardlopend), alvorens hij de fiets pakt richting Zevenaar, werklocatie, waar hij na een ommetje aankomt. Dan bezig als verpleegkundige bij GGNet, waar hij psychisch kwetsbare mensen behandelt, soms ook aan huis. Na werk terug op de fiets, eten met vrouw en kinderen, voorlezen, eventueel hardlopen, anders beentjes omhoog. Rond half tien wordt de weg richting bed ingezet. Op die manier gaat hij de combi vader, echtgenoot, verpleegkundige en loper aan. ‘’Een hele puzzel ieder week en naar een doel toe. ‘’Gelukkig is mijn vrouw flexibel en is mijn werk zelf in te plannen. Soms iets minder doen en snel schakelen is belangrijk. Ik train veel, maar plan om gezinsleven en werk heen.’’ Tien jaar geleden leefde Rick Heutinck als doelman in Ulft nog een ander leven. Na skaten, breakdance, jiu jitsu, basketbal en turnen binnen de Gelderse selectie schopte de Doetinchemmer het tot eerste doelman van eersteklasser SDUOC. Toen was zijn loopcondititie al op peil. “Dan kreeg ik van teamgenoten te horen: jij bent toch onze keeper? Waarom loop je ons er dan allemaal uit?”, kijkt Heutinck lachend terug. Maar het voetbal missen? ‘’Nee, absoluut niet. Het was een leuke tijd, maar de mentaliteit op en naast het veld stoort mij nog steeds. Van een mooie, sportieve wedstrijd kan ik nog wel genieten.’’

Puzzel

Voetbal verruilde de 38-jarige Doetinchemmer in 2015 voor survival, in Dinxperlo en Sinderen. “Daar heb ik echt leren afzien en ik werd mentaal super sterk. Goed afgehard, zoals de Buuls (zijn trainingsgroep, red.) mij geleerd heeft. Ik leerde dat mijn verzuurvermogen hoog lag. Hoe meer ik deed, hoe beter ik werd.” In 2018, toen zijn twee zoons werden geboren, stopte Heutinck met survival. Het Doetinchemse ARGO Topteam is sinds vijf jaar zijn thuisbasis. ‘’De flexibiliteit van het team zorgt ervoor dat ik het zo lang volhoud. Trainer Stefan Scanu is voor mij de perfecte trainer. Ik heb veel inspraak in mijn schema’s en waardeer hem enorm. Daarnaast heb ik fietsen altijd leuk gevonden. Na een loopblessure heb ik het weer in mijn trainingsweek geïntegreerd. Fietsen heeft mijn duurvermogen enorm vergroot. Rustig trainen levert mij veel op. Als je geduld hebt, komt snelheid vanzelf.’’

Plezier

Eén hoogtepunt in zijn loopleven aanwijzen vindt Heutinck lastig. “Sommige tijden had ik nooit gedacht te lopen, zoals 31:50 (10 km) en 1:09.50 (halve marathon). Maar zilver op het NK cross mannen 35+ is voor mij een hoogtepunt. Brons op het NK survival was ook een uitschieter.” Zijn sportieve wensenlijstje is nog altijd groot. Zondag 25 juni start Heutinck in de Run Bike Run Aalten (10 km - 40 km - 5 km), ter vervanging van de door blauwalg geteisterde triathlon. Daarna volgen wielrenkoersen, onder meer de Ronde van Bredevoort. In september start Heutinck in de sterk bezette Kramp Run Varsseveld. “Ik ben mij ook aan het oriënteren op een halve triathlon. Maar het belangrijkste is plezier maken. Een paar jaar geleden viel ik met de fiets en daardoor had ik geen plezier meer in het hardlopen. Na een herstart in mei haal ik er nu weer veel plezier en voldoening uit.” Dat laatste haalt Heutinck ook uit het sportief opvoeden van zijn twee zoons. “Ik wil graag meegeven dat een gezonde leefstijl belangrijk is en probeer daarin een goed voorbeeld te zijn. Wanneer dat lukt, is het grote doel geslaagd.”

Tijn Piest/de Gelderlander

Bargloop in Barlo nieuw parcours en nieuwe prijzen te verdelen

De start van de 1e Bar(g)loop in 2019

Over 2 weken, vrijdag 7 juli, is de Bar(g)loop - tijd voor wat details

Parcours:

We starten vanaf een andere locatie namelijk Groot Deunk. Het parcours is daarom ook net een tikkeltje anders, maar even zwaar en na 500m stofhappen maakt dat ook niks meer uit! Op het terrein zal een start/finish-boog gebouwd worden waar de Zwarte Cross jaloers op zou zijn. Bovenop zal een aanstormend DJ-talent komen te staan, gescout door DJ Robby Reyes. Ook de commentator P. Frenken zal hierop plaats nemen. Deze speaker doet vaak verslag van grote sportwedstrijden zoals bijvoorbeeld de beroemde zeepkistenrace, maar ook in de voetballerij is hij geen onbekende. Niemand minder dan de koning Arjan Luiten zal het startschot voor de atleten geven. Over de Nijhofsbult is door de Zevenbultendirecteur Rinke ter Haar voldoende gezegd, maar ondanks dit conflict gewoon aanwezig in deze editie (de kuitenbijter is van de andere kant te beklimmen).

Kinderloop:

De vorige keer hadden we 7 blèrende kinderen aan de start staan, ook zij wilden graag een rondje rennen. Om dit te voorkomen, nieuw dit jaar: de kinderloop. Een rondje van 1km waar ze hun energie goed kwijt kunnen. Ideaal voor luie ouders, want vanaf het middenterrein kun je ze helemaal volgen en dus bespaar je de energie. Maar let wel op, je raakt ze zo kwijt tussen al het fluitenkruit en de winterrogge. Wij zijn dan ook niet verantwoordelijk voor een conflict met een opstandige haas. Het aantal deelnemers aan de kinderloop zit nog niet aan de max, wat betreft de voortplanting van de familie Luiten zou inmiddels wel een grens gesteld mogen worden. Als dit zo door gaat gaan alle prijzen naar een familie, dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn.

Hole Shot (startschot sprint):

Een discussiepuntje voor deze wedstrijd was toch wel de vrijdagavond. ‘Alles leuk en aardig, moar den kroam van jullie moet ‘s avonds wel weer weg zijn, zaterdagochtend begint het Oranjefeest’. Om het allemaal wat vlotter te laten verlopen en de wedstrijd een beetje tempo te geven hebben we daarom een Hole Shot bedacht. Dit is een sprint over de 1^e +- 400meter om op gang te komen. Natuurlijk staat hier weer een flinke wedstrijdbonus tegenover: Winnaar mannen: Een vette hamburger (speciaal) en de winnaar bij de vrouwen: Een gouden kaassoufflé 

BBB-Bokaal (local Hero):

Nee dit gaat niet over de politieke partij van Bas Koskamp. Wie mag er de volgende dag voorop in de optocht? Oftewel wie wordt de winnaar van de Beste-Balse-Buffel-Bokaal? Dit zal ook een spektakelstuk worden. Zo wordt er in de familie Ligterink al weken nergens anders meer overgepraat. Patrick Ikink nam afgelopen week voor het 32e jaar deel, aan het stratentoernooi met de gele kanaries van FC Barlo en wist maar weer eens een titel in de wacht te slepen. Nu wil hij zich volledig richten op de individuele prijs. Datzelfde geldt voor bestuursleden Herald en Hermen die al geruime tijd wekelijks een militairtrainingsprogramma in de Engelse schans afleggen. Jelle Luiten pakt het anders aan en is overgeschakeld naar twee keer in de week de koele afbatsen en wil hiermee voor een grote verrassing gaan zorgen. De kans is ook groot dat er een dame van Barlo-fit met de prijs gaat lopen. Het was altijd een gemoedelijk sportclubje, maar sinds er wat op het spel gaat het er hard aan toe en wil niemand voor elkaar onderdoen. We hopen wel dat het gezellig blijft. 

De gouden Veldkei (gevonden tijdens ploegwerkzaamheden rond 1960, door boer Kobus)

Wie gaat de winnaar worden? Onlangs zei oud winnaar Bjorn Demkes, die in zijn hardloopcarrière tientallen keren op het podium stond, dat dit toch wel een van zijn mooiste overwinningen was. ‘Ik heb die beker altijd op mij nachtkastje staan, ik word elke dag weer met een goed gevoel wakker’. Bij de dames won Eva Groot Kormelink. Voor haar was de overwinning een mooie start, op zo’n jonge leeftijd al een grote prijs op zak. Voor ons als organisatie lijkt het ook niet haalbaar, haar nog binnen te halen. Wie er wel bij de dames gaat winnen is nog maar afwachten. De kans is wel groot dat de winnares uit Lichtenvoorde komt, de wedstrijd speelt zich namelijk af is hun favoriete trainingsgebied. Niet iedereen is hier overigens van gecharmeerd, door al dat vrouwelijk schoon dat voorbij komt rennen is de productie onder de vakantiewerkers bij de bedrijven Lageschaar en Renderink enorm afgenomen…

Bij de mannen ligt er een kans voor Erwin Nieuwboer die op dit moment in topvorm is. De afgelopen Grachtenloop had hij het weer op z’n heupen en dacht met de overwinning naar huis te gaan, totdat hij op de finish nog net geklopt werd door AVA-talent Tijn Piest. ‘Dat overkomt mij ook geen tweede keer, ik ben dan weliswaar gestopt met voetballen bij het 1^e, maar een pootje haken ben ik nog niet verleerd’, aldus de gepensioneerde mid-mid. Jelmer K. en Evert G.N. rekenen op de nummer 3 van de vorige editie: Michiel Wellink, geheel toevallig zijn alle drie ook nog geboren in IJzerlo. De beste kansen liggen er natuurlijk voor de leden van de Barg zelf, zij zetten immers zelf de valstrikken uit. Als dat geen podium oplevert.

Parcours 5 kilometer

Triathlon Bredevoort wordt een Run Bike Run

Zondag 25 juni, aanvang 9.45 uur

Helaas is het nu definitief, de triathlon Aalten op zondag 25 juni wordt een Run Bike Run.

We hadden de afgelopen weken nog hoop, want de waterkwaliteit verbeterde zich aanzienlijk. Het Waterschap hield ons goed op de hoogte van de blauwalgwaardes die uit de metingen voortkwamen. Deze week is een extra meting verricht. Dat is op ons verzoek gebeurd. De uitslag van die meting is helaas dramatisch. De blauwalgwaarde is extreem hoog, waardoor er nu een officieel negatief zwemadvies geldt. Dat betekent dat wij als organisatie ook niet meer gaan wachten op de meting die aankomende maandag wordt verricht, want die zal de situatie niet meer wezenlijk veranderen.

Bij deze melden we jullie dus nu, nogmaals tot onze grote spijt, dat het zwemonderdeel van de triathlon geschrapt wordt. De Triathlon Aalten 2023, zowel de 1/8 alsook de 1/4, is nu definitief een Run Bike Run en de Zwemloop voor de jeugd is nu alleen een hardloopwedstrijd.

De starttijden en afstanden van de Run Bike Run zijn als volgt:

Zwemloop wordt: 2,5 km hardlopen en start om 09:45 uur;

1/8 triathlon wordt: 5,0 km lopen, 20 km fietsen en 2,5 km lopen en start om 10:15;

1/4 triathlon wordt: 10,0 km lopen, 40 km fietsen en 5,0 km lopen en start om ook 10:15.

Gelukkig zijn we als organisatie in de gelegenheid om een alternatief te kunnen aanbieden. Maar of het nu een triathlon of een Run Bike Run is, de kosten zijn al gemaakt. Daarom is er voor ons geen mogelijkheid het inschrijfgeld te restitueren of een inschrijving door te schuiven. Hierin worden we ook gesteund door de NTB. Bedankt voor jullie begrip. Desondanks hopen we jullie te zien op 25 juni!

P.S. De inschrijving is nog geopend tot en met woensdag 21 juni 18:00, dus moedig vooral mensen aan om mee te doen!

Verslag van de Obbink Run in Winterswijk

De start van de 5 en 10 kilometer

Obbink Run – knappe prestaties ondanks het warm weer

Vincent te Brake van het organiserende Archeus was op de 5 km snel uit de startblokken en leidde van start tot de finish de groep lopers aan. Sjoerd Wiecherink (Doetinchem) en Christian Roeterink  (Breedenbroek) volgden op een kleine minuut.

Bij de vrouwen was Wendy van Bronkhorst uit Harreveld de eerste die de finish lijn na 5 kilometer passeerde. Zij noteerde een tijd net boven de 20 minuten en liet de concurrentie op ruime achterstand. Toch liepen Gabrielle Bruil uit Aalten (de nr 2) Anouk Zwaan uit Neede beide een nette tijd.

Pim Elferink van Cifla uit Nijmegen liep ogenschijnlijk ontspannen naar de eerste plek op de 10km. Hij had direct na de finish nog voldoende lucht voor een interview met speaker Jan ten Hagen.

Gerben Schreurs kon het eerste deel van de 10 kilometer het tempo van Pim nog volgen. Maar  Gerben, hij vierde een maand geleden nog zijn 25 jarig lidmaatschap bij Archeus, gaf aan “met dit weer liep de energie later in de wedstrijd weg” . Hij veroverde met ruim een minuut voor Ward Morsink de tweede plek.

Sandra Wassink maakte geen geheim van haar huidige vorm. De Archeus atlete liet de concurrentie op het parcours van 10 km door het Gossinkbos en onverharde wegen rond de atletiekbaan, ver achter zich.

De jeugd was te zien op de 1 en 2 kilometer. Na 100 meter op de atletiekbaan liepen zij een rondje achter de Hunenbulten, Achterweg en Bataafseweg. Aan de 1 kilometer deden 5 atleten met frame runners mee. Het parcours was voor hen extra uitdagend maar dat weerhield hen niet om in een keurige tijd te finishen.

Met deelname uit de regio en enkele deelnemers  van verder weg kan de organisatie terug kijken op een warme en geslaagde editie van de Obbink Run.

De volledige uitslagen en foto’s vindt u op www.av-archeus.nl

Uitslagen van de Obbinkrun in Winterswijk

Een mooie 2e plaats voor Gabrielle Bruil op haar verjaardag

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren

1 kilometer: Glenn Wassink 4.21 min, Thijs Bom 4.47 min

2 kilometer: Jesper Wieggers 7.43 min

5 kilometer: Dennis Bloemers 20.35 min, Gabrielle Bruil 23.20 min, Leon Veldhuis 25.51 min, Maartje Groot 28.11 min, Dirk-Jan Robbe 28.13 min, Marieke Stortelder 31.14 min

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Gehampel in de hitte

De groep loopt in de richting het Kleuverspad

Er zijn van die dagen, dat alles net even niet op de plek valt. We schrijven zaterdag 17 juni en de mussen vallen al enkele dagen uit de dakgoot en overal worden de hitte-protocollen uit de kast gehaald. Bij AVA`70 werd besloten om de trainingstijden lichtelijk aan te passen en zo startte de A-B-selectie deze ochtend hun looprondje om half 9. Koersdirecteur was Ingrid van Zolingen en haalde in haar openingswoordje twee zaken aan, die vandaag centraal zouden staan, namelijk een easy tempo en vooral blijven praten. Niet geheel toevallig grootse specialiteiten van haarzelf, maar dit terzijde. Een ijzersterk gezelschap stond in de startblokken om er een hele fijne training van te maken en goedgemutst ging het clubje dravers op pad. De stemming was prima, de vogeltjes die nog leefden zongen het hoogste lied en overal stonden de watersproeiers al te draaien. De temperatuur was nog behoorlijk aangenaam en dat was een mooie meevaller.

Toch moest de groep al na een kilometertje of 2,8 de eerste afvaller genoteerd worden. Wegkapitein Pietje is altijd heel goed bestand tegen de warmte, maar hij blijkt al enige dagen gruwelijk last te hebben van de rondvliegende pollen en het gehoest en geproest werd hem teveel en hij nam het wijze besluit om terug te keren naar de thuishaven. Nauwelijks twee kilometer verder was het volgende voorval. Triathlete Mirjam Lammers vleide ten aarde. Dit verliep eigenlijk dermate soepel en ze stond zo snel weer op haar ranke benen, dat velen het niet eens hebben meegekregen. De schade was vrij beperkt op het lichamelijke vlak, maar emotionele narigheid volgt nog wel eens in een later stadium, dus we blijven haar zeker monitoren. Het begon inmiddels al gloeperds warm te worden en Andre Balke, niet bestand tegen extreme weersomstandigheden koos zijn eigen pad en tempo. Overigens zonder dit mee te delen, dus tot enorme verbazing van velen, stiefelde de krachtpatser ineens aan de andere zijde van het spoor glimlachend voorbij.

Het verwerken van dit soort strapatsen is er niet bij, want bij de beklimming van de Loohuisbosheuvel, was het alweer raak. Of eigenlijk mis. Niemand minder dan Siep van Schepen loste zijn ankers en stuiterde serieus voor de vlakte. Op onwaarschijnlijke wijze wist hij echter zijn val te breken en kwam zijn in 1976 behaald gele band met judo hem ineens akelig goed van pas. Maar poh…. Siepie had serieuze schaafwonden en er ontstond al snel bosgruiseczeem. Gelukkig is de altijd goedlachse draver een taaie en bikkelharde, dus ging hij snel verder, waar hij gebleven was, namelijk het oprakelen van sterke verhalen. En net als je dan denkt dat het meeste gehampel achter de rug is, lazert de volgende voor de grond. Lienke te Brake zag een 2 centimeterdunne boomwortel over het hoofd en smakte met geweld tegen het zand. Het was een flinke dreun en ze bleef ook nog even liggen en dat was zeker niet om uit te rusten. Langzaam kwam ze overeind en had zand op het lijf van kop tot enkel. Foi, wat zag ze dr uut… Afijn, een kleine poetsbeurt later kon de tocht hervat worden.

Het bleef natuurlijk best spannend tot het einde, maar tot opluchting van het hele keurkorps bleef het hierbij. Op het AVA`70-terras werd de schade opgemaakt en volgde de nazorg. Zuster van Zolingen speelde voor gediplomeerde verpleegster en ging eens flink met de kan ontsmettingsmiddel rond. Niemand weet precies wat het is geweest, maar zeker is dat van Schepen zijn onderbeen nooit meer hoeft te harsen, want daar groeit nooit meer wat. Opvallend genoeg waren er veel meer schadegevalletjes, want de muggen hadden ook nog eens toegeslagen, de brandnetels zijn her en der langer dan verwacht en tegen overstekende distels is ook geen loper goed bestand. Onder de douche volgde nog een hele flinke tekencontrole, maar tot op heden is niet gebleken dat hier nog vervolgschade is opgelopen. Al met al is er op deze zaterdagmorgen veel vocht verloren, maar ook is de bloedspiegel hier en daar wat gedaald. Het gehampel in de hitte, heeft in ieder geval de nodige gespreksstof opgeleverd en toen moest het nog 10.00 uur worden. Wat een dag……. (FR)