Hardlopen in de Vogezen in Frankrijk

Een prachtig klein kerkje in de Vogezen

Zaterdagavond 19 juli 2009 om 21.00 uur aan een wedstrijd meegedaan in La Bresse. Het is een klein plaatsje in de Vogezen in Frankrijk. Zonder problemen konden Bram en ik ons op de Nationale Sportpas inschrijven. Ook geen dopingcontrole! Mijn wedstrijd bestond uit vier ronden met in iedere ronde een pittige klim van ongeveer 300 meter er in.

Uitslagen:

Bram 2.400 meter 9,05 minuten (4e plaats)

Geert 7.250 meter 29.45 minuten, een plaats net achter in de middenmoot in het totale veld.

uitslagen

Donderdagmorgen 23 juli ruim een uur in de buurt van het plaatsje Corcieux gelopen. Een training met wat hoogteverschillen.

Zondagmorgen 26 juli heb ik meegedaan aan de 9e Montee de Serichamp in Plainfaing. Een erg zware bergwedstrijd van 13,5 kilometer. Ik heb lekker rustig met mijn fototoestel in het achterveld meegelopen en soms zelfs gewandeld (zo stijl) en kwam net binnen de anderhalf uur binnen.

site organisatie

Dinsdagmiddag 28 juli een rustig duurloopje in en om de stad Nancy gelopen. De volgende training is weer op Nederlandse bodem.

Training in Nancy (Frankrijk)

Op het Hemicycle de Gauille in Nancy

Vandaag is het de laatste keer dat ik mijn hardloopschoenen in Frankrijk aan trek. Na twee wedstrijden en een training over cols gelopen te hebben, heb ik mijn voorgenomen om deze training in en om de grote stad Nancy aftewerken. Het is weer eens heel wat anders en er hoeft niet geklommen te worden. Ik heb de kaart eens bekeken en het Noordelijke gedeelte van de stad lijkt me de leukste plaats om te lopen.

Vanuit de parkeergarage in het hartje van de stad loop ik naar het Place de Stanislas, het fraaiste Koninklijke plein van Europa en dat behoort tot het Unesco Werelderfgoed. Ik loop over het plein en laat aan de linker kant de Arc de Triomphe liggen. Even later ga ik het Parc la Pepiniere met zijn rozentuin binnen en hier kom ik nog een jogger tegen. Na een korte begroeting loop ik het park weer uit en kom in straatjes waar veel huizen en monumenten staan die hun oorspronkelijke mooie prachtige gevel behouden hebben. Voor me duikt de Porte de la Craffe op, het oudste overgebleven vestingwerk van Nancy, wat tevens als gevangenis diende. Via de Cours Leopold, een elegante wandelpromenade, loop ik terug in de richting van het grote Plein middenin de stad, het vertrekpunt van mijn training.

fotoalbum

Plainfaing 9e Montee de Serichamp 13,5 km – 1:28.27 min – 35e Plaats M40

Onder de wedstrijd is er nog wel even tijd voor het maken van een foto

Rond half negen ‘s morgens vertrek ik van de camping om mee te doen aan een bergwedstrijd in Plainfaing, een plaatsje dat ongeveer 15 kilometer verderop ligt. De temperatuur in de auto geeft al 27 graden aan en het beloofd een warme dag te worden. Ik moet me inschrijven in het Theatre de Verdure en dat heb ik al vrij snel gevonden. Ik kom hier met een aardige Fransman in het Duits aan de praat en na het het horen dat ik Nederland veel vijf kilometer wedstrijden loop, zie je hem denken wat komt die hier doen! Op het internet heb ik gezien dat er de laatste jaren tussen de 100 en 150 atleten aan deze bergloop meedoen en of dit aantal te maken heeft met de zwaarte van de wedstrijd kan ik nog niet goed inschatten. Ook vandaag geeft het inschrijven geen problemen en even later kijk ik nog eens goed op het routekaartje hoe het parcours precies loopt. De klim zit in de kilometers 1 tot 3 en 5 tot 12.

Dit jaar staan we met 164 personen aan de start en ik ga een beetje achter in het veld staan. Ik heb me zelf voorgenomen om er een leuke trainingsloop van te maken. een aantal atleten achter me te houden en ik neem mijn fototoestel onderweg mee. Aan het eind van de eerste kilometer komen we langs de bekendste suikerwaren fabriek (snoepjes) van de Vogezen, de Confiserie des Hautes-Vosges. Tegenover de winkel slaan we linksaf een bergpaadje van nog geen meter breed in en hier staat het al gelijk stil. Later wordt het wat breder en het loopt nog steeds verder omhoog. Na drie kilometer is er een mooie lange afdaling maar hier moet je weer goed opletten waar je loopt met de vele keien op het parcours. Toch ligt dit me beter en ik geniet hier dan ook erg van maar in mijn achterhoofd denk ik ook nog steeds aan de laatste zware kilometers die nog gaan komen.

Na vijf kilometer, die net binnen het half uur gaan, begint het! Ineens wandelende atleten voor me en een kwartier later begin ik er ook zelf aan mee te doen. Van kilometer acht naar kilometer negen klok ik een tijd van 9,30 minuten, je zou haast denken dat ik vijf minuten in het gras heb gelegen maar de werkelijkheid is anders. Tjonge, wat is dat stijl en ik denk na iedere bocht dat ik de hemel bijna moet kunnen aantikken. Onder de wedstrijd vraag ik aan een Française die naast me loopt of ze een foto van me wil maken, als je toch moet wandelen heb je daar ook wel even tijd voor. Ze kijkt me wat bedenkelijk aan maar doet het toch.

De tien kilometer klok ik in ruim één uur en zes minuten. Nog even en ik heb het klimmen gehad en na de twaalfde kilometer wordt het weer lekker om te lopen. In de verte zie ik tussen het de groene weilanden de finish liggen en ruim binnen het anderhalf uur en na 790 meters klimmen kom ik over de streep. De wedstrijd is perfect georganiseerd, de tafel na de streep is heerlijk gevuld met lekkernijen en de enige vraag die me nog bezighoudt is hoe ik weer beneden in het dal kom. Na een kwartier zie ik een busje aan komen rijden, stap snel in en deze brengt me met een rotgang weer de berg af, gelukkig gaat alles goed. Het was een prachtige morgen en een belevenis op zich, ik had het niet willen missen.

foto’s 

uitslagen

site organisatie

Net voor de start, ik sta rechtsachter in een zwart hemdje met pet en bijna op het midden van de foto

Het is wel afzien

Het parcourskaartje: Hoogte vertrek: 596 meter, Hoogte aankomst: 1130 meter, Klimmen: 790 meter, Dalen: 230 meter

Training in de omgeving van Corcieux (Frankrijk)

Bij de houten molen, die later in de week in vlammen op zal gaan!

Nadat ik al enkele dagen in deze omgeving wat rondgefietst heb op mijn mountain-bike, trek ik vandaag mijn hardloopschoenen aan voor een lekkere training.

Op de camping is het nog erg rustig als ik om 8.30 uur vertrek en ik heb mezelf voorgenomen om onder andere de Col des Arrientes (684 meter) te beklimmen. Vanaf het vertrek is het direct drie kilometer klimmen voordat ik daar gearriveerd ben. Bovenop de col staat een houten molen en ik maak hier even een foto. Later in de week zal deze molen, als afsluiting van één of ander buurtfeest, in brand worden gestoken. De hele week slapen er achter de molen echter enkele mensen in tenten om een vroegtijdige brand te voorkomen.

Ik daal af naar het dorpje La Charmelle, dat ruim 50 meter lager ligt. Via de gehuchten Le Haut de Bemont en Le Chenel kom ik de plaats Corcieux. Negen kilometer en een uur later ben ik op de camping terug en geniet even later van een kopje koffie en een baguette met brie. Het Franse leven is zo slecht nog niet!

foto’s van de training

Uit de oude door 7e Besselinkschansloop in 1989

Done Nienhuis wint Schansloop in 1989

De bospaden van de Besselinkschans waren voor de zevende maal het decor van de AVA’70 Schansloop en Done Nienhuis was wederom het snelst. Ondanks het buiige weer melden zich in totaal 130 deelnemers aan de start. Voor de jeugd was een parcours over 2,1 kilometer uitgezet. De senioren liepen drie ronden met een totale lengte van 6,3 kilometer.

Naast AVA’70 leden en Achterhoekse recreanten waren opnieuw veel vakantiegangers van de partij. De deelnemerslijst vermeldde plaatsnamen uit het hele land. Grollenaar Done Nienhuis ging bij de senioren evenals vorig jaar als eerste over de streep in 20,24 minuten. De Aaltense Lienke te Brake was met 26,41 minuten de snelste vrouw.

Uitslagen:

Jongens 2 km: 1.Arian Haarman, Kring van Dorth 7.59, 2.Barry Wolterink Lichtenvoorde 8.21, 3.Barry Ressing Lievelde 8.32

Meisjes 2 km: 1.Lily Duitshof Varsseveld 10.05, 2.Moniek Harbers Lichtenvoorde 11.35, 3.Hanneke Miedema Aalten 12.34

Heren 6,3 km: 1.Done Nienhuis Groenlo 20.24, 2.Jeroen Evers Lichtenvoorde 21.03, 3.Hans Wanders Doetinchem 21.09, 4.Henk Rietberg Groenlo 21.16, 5.Gerrit Dijkslag Aalten 21.18

Dames 6,3 km: 1.Lienke te Brake Aalten 26.41, 2.Miriam Harmeling Lievelde 27.45, 3.Jildou Gemser Sneek 28.04

La Bresse 11e Foulees Bressaudes 7.250 meter – 29,45 min – 21e plaats M40

Samen met Bram in La Bresse

Vandaag zijn we op ons vakantieadres in de Vogezen aangekomen en in het plaatsje Corcieux hebben we voor twee weken een chalet op camping Le Domaine des Bans gehuurd. Na bijna 600 kilometer in de auto te hebben gezeten hebben Bram en ik diezelfde avond nog wel zin om een wedstrijd in La Bresse te lopen. Na een prachtige tocht over verschillende cols zien we het bergstadje liggen. We gokken dat we in de plaats zelf moeten zijn en dat blijkt te kloppen. Nu moeten we het nog voor elkaar zien te krijgen dat we mee kunnen en mogen lopen maar dat is dit keer geen enkel probleem.

Bram mag om 20.15 uur starten in Course 2 Jeunes en ik zelf om 21.00 uur in de Course des As. We lopen een beetje warm en maken een praatje met de familie Baljet uit Friesland, er zijn dus nog meer Nederlanders aanwezig. Gelijk na de start loopt Bram in vijfde positie en gaat het wat vals plat naar boven. Na de eerste ronde kan hij nog één plaatsje opschuiven maar een podium plaats zit er net niet in. Hij loopt de 2.400 meter in een nette tijd van 9.05 minuten.

Ik zelf moet een iets andere ronde lopen en na ongeveer 500 meter ga ik een bocht naar rechts om en kijk me daar ineens verschrikt tegen een verschrikkelijke helling aan. In eerste instantie hoop ik nog dat we deze maar één keer hoeven aan te doen maar het blijken toch echt vier van deze beklimmingen te zijn. Ik loop qua snelheid ongeveer tussen een fanatieke training en mijn wedstrijdtempo in maar bij de beklimming heb ik iedere keer het gevoel alsof ik bijna stil sta. Links en rechts lopen ze me dan ook voorbij en af en toe haal ik er zelf één in. Na rondetijden van 7.05, 7.26, 7.37 en 7.37 min. valt me de eindtijd van net binnen het half uur nog niet eens tegen. Tevreden rijden we beide terug naar de camping, de eerste vakantiedag zit er op.

uitslagen

fotoalbum

Training in Scharendijke (Zeeland)

Aan het Noordzeestrand in Scharendijke

Op één van de Zeeuwse eilanden ligt het dorpje Scharendijke. Het is ontstaan in de 15e eeuw aan een schaardijk, ligt op het eiland Schouwen-Duiveland en telt maar liefst 1.347 inwoners. Het eiland is in de zomer erg in trek bij (Duitse) toeristen en de plaats Renesse is op het eiland een populaire vakantiebestemming voor jongeren. Als je dan door een groepje jongeren gevraagd wordt om hen naar hun vakantieadres toe te brengen, moet ik na een lange autorit toch even de kop in de wind gooien voordat ik begin aan de terugreis.

Op een parkeerplaats langs de N57 parkeer ik mijn auto en ik ben hier maar enkele honderden meters verwijderd van de Noordzeekust. Het is erg winderig maar prachtig weer om te gaan kitesurfen. Wat een snelheid krijgen die mensen op dat water. Na enkele kilometers over het strand te hebben gelopen, ga ik een tunneltje onder de Rijksweg door en kom ik bij het Grevelingenmeer. In de verte zie ik ‘Het Koepeltje’, dat in de oorlogsjaren een beschutte uitkijkpost was om naderende vijandelijke schepen tijdig op te merken. Het rieten dak kan wel wat renovatie gebruiken.

Het Grevelingenmeer is een populaire watersportplaats voor sportduikers en in de buurt van de Jachthaven beoefenen dan ook enkele duikers hun hobby. Ik maak even een praatje, schiet enkele foto’s en loop de jachthaven binnen. Hier liggen enkele mooie schepen tussen en zie ik dat je er een zeilboot kunt huren. Vandaag doe ik dit maar niet en ik loop weer in de richting waar ik mijn auto geparkeerd heb.

Op de weg terug vraag ik me zelf af hoe het er hier in de winter uit moet zien. Weinig te beleven, koud, winderig en veel minder toeristen zijn enkele woorden die me te binnen schieten. Maar de mensen die er wonen, kunnen ook niet zonder deze toeristen. Het is toch een belangrijke inkomstenbron voor het eiland en het bevorderd de werkgelegenheid. Misschien hebben een aantal van deze inwoners wel twee verschillende banen? Wie het weet mag het zeggen!    

Klik voor enkele foto’s op de link

fotoalbum

Griekse onderscheiding

Het Byzantijnse Kruis

Deze week viel er een brief uit Griekenland op de deurmat. In eerste instantie zit je te denken wie uit de familie- of kennissenkring op dit ogenblik in dat land op vakantie is. Ik kon zo gauw niemand bedenken en opende de brief.

Een gedeelte van de brief bestond uit de volgende tekst:

Dear Mr. Wevers,

Since the Greek Athletics Association(SEGAS) is trying to improve its regional websites with local running news, our staff is screening websites all over the world for ideas and useful information. We’re looking for a friendly but objective way of spreading news to our future readers.

We selected a varity of websites designs, styles and formats from all over the planet and came to a final selection of five websites. Three from USA, one from Japan and yours; www.geertwevers.web-log.nl

As chairman and spokesman of the website research and devoloping staff of the SEGAS i am very proud to create our regional websites with your website as an example.

Due to your transgressing contribution to Athletics, I’m very proud to hand over yuo the rare but famous Byzantine Cross. One memorable day I hope to meet you personally and shake your hand to thank you personally.

Kind regards,

Mr. Vasillis Sevastis

In het verleden mocht ik al enkele Duitse prijzen in ontvangst nemen. Onder andere het sportkruis van de deelstaat Nordrhein Westfalen en enkele collectoritems van het Sport Stimulerings Instutuut Münster vielen mij ten deel. Nu komt er met het Byzantijnse Kruis een Griekse onderscheiding naast. Erg leuk allemaal!

De brief

Viel Erfolg in Drevenack(D)

Drie clubgenoten van AVA’70 op het podium in Drevenack(D) op de 10 kilometer bij de M50. Op de 1e plaats Henk Mengers, 2e Henk Lammers en 3e werd Theo Stronks

Wat een prachtige avond hebben we weer in Drevenack in Duitsland gehad. Waren het de vorige jaren nog vaak de biertjes van Krombacher die de boventoon voerden, dit jaar was er op sportief gebied een schitterende finale bij de mannen op de tien kilometer en dan met name in de 50+ klasse. Drie Nederlandse clubgenoten die alle Duitsers in hun eigen vaderland achter zich lieten en binnen de tien seconden van elkaar finishten. Zelden heb ik zo’n spannende finale meegemaakt!

De altijd snel startende Henk Lammers had met het ingaan van de tweede ronde een kleine voorsprong op Henk Mengers en bijna een minuut daarachter liep good-old Theo Stronks. Stronks die de laatste weken in een bloedvorm verkeerd is altijd al een vrij langzame starter maar loopt als één van de weinige atleten de tweede ronde vaak sneller dan de eerste. Dus dat beloofde nog wat! De vele kilometers lopende Lammers, die de afgelopen zaterdag nog een wandeling op de Vossenbulte maakte, zag Mengers steeds dichterbij komen.

Met zijn drieën kwamen ze haast gelijktijdig de baan op, om samen in de laatste 300 meter te strijden voor de verdeling van de prijzen. Stronks trok de sprint aan maar er zat niet genoeg kracht achter en Lammers liep dan ook vrij gemakkelijk over hem heen. In de laatste bocht trok de man met de langste benen uiteindelijk ook aan het langste eind en kwam zodoende op de hoogste trede van het podium. Gefeliciteerd heren met deze puike prestatie.

Zo had het wedstrijdverslag mogelijk kunnen zijn maar door de vele regenval en het onweer werden de aanvangstijden van de 5 en 10 kilometer verschillende keren uitgesteld en uiteindelijk zag de organisatie zich genoodzaakt om de wedstrijd in zijn geheel aftelasten. Een besluit waar de vele deelnemers zich goed in konden vinden al had er achteraf na 20.00 uur gelopen kunnen worden, toen klaarde het op.

site organisatie

Gerard Demkes

vlnr. Staand: Henk Mengers, Theo Stronks, Geert Wevers, Henk Lammers en Henrie Drenthel. Zittend: Judith Boomkamp, Wim Brinkman en Marieke Prinsen

Een vakantiegroet uit Amerika

Gerrit en Hanneke op de atletiekbaan van Gilroy in Amerika

Gistermorgen heeft Gerrit, samen met Hanneke de Groot, bij AVA’70 beter bekend als Westerveld, een uurtje in de buurt van Gilroy in Amerika hardgelopen. Hoewel het niet de meest enerverende route is, wel erg Amerikaans en daardoor voor een echte Hollander als Gerrit een mooie belevenis.

Op het einde hebben ze samen nog op de plaatselijke atletiekbaan gelopen, op een baan die we bij AVA’70 ook wel willen hebben, aldus Gerrit. In het stevige tempo dat ze hadden zou Hanneke, zeker met haar karakter, ook bij AVA’70 nog hoge ogen gooien. De laatste kilometer werd er in de hitte nog even versneld in een mooie tijd van 3,15 minuten.

Gerrit heeft er nu vier dagen San Francisco en drie dagen Gilroy opzitten en vertrekt vandaag naar Yosemite. Daarna gaat hij nog naar het honkballen in San Francisco en dan weer richting Nederland. Hij wenst iedereen succes vanavond in Drevenack en namens hem, Hanneke en de familie de Groot doen ze de groeten aan iedereen.

Hamelandcompetitie 5e wedstrijd – 300 meter - 44,35 seconden

Vanavond staat de vijfde en voorlaatste wedstrijd van de Hameland-competitie, de 300 meter op het programma. Deze incourante afstand is op de baan van AVA’70 precies één ronde lang.

Gelijk in de eerste serie mag ik starten en ondanks de geweldige hitte loopt het vrij goed. In de laatste 50 meter begin ik mijn benen te voelen en moet ik er nog flink voor werken. In een tijd van 44,35 seconden heb ik mijn ronde erop zitten. De snelheid is ruim 24 km/uur en de tijd is nog geen seconde boven mijn PR.

De laatste wedstrijd (5 kilometer) van deze competitie is op maandag 31 augustus en het is nog niet helemaal zeker of deze op de atletiekbaan in Eibergen of Aalten wordt gelopen.

site organisatie

Te Molder droomt van het grote werk

Lisa te Molder van het Running Team Achterhoek (foto Theo Kock)

ZIEUWENT – Hardlopen is haar leven. Ze zou niet meer zonder kunnen. Lisa te Molder werkt aan een topsportcarriëre in het Running Team Achterhoek, een regionale selectie van talenten in de leeftijd van 13 tot 20 jaar. De 17-jarige atlete uit Zieuwent heeft zich de afgelopen maanden voorbereid op het Nederlands kampioenschap op de baan voor junioren in Emmeloord. Na de bronzen plak twee weken geleden op een Nederlands baankampioenschap in Utrecht op de 5 kilometer, is de grote druk eraf. "Ik weet dat ik het kan en dat is een prettige gedachte", merkt Lisa op, die zich overigens niet aan een voorspelling waagt voor de titelstrijd van dit weekeinde. Ze kon hier bij de meisjes junioren A geen potten breken. Direct vanaf de start lag het tempo redelijk hoog en mede door een keelontsteking kon Te Molder zich niet meten met de beste meisjes en finishte in een teleurstellende tijd van 11,04 minuten.

Zondag loopt de Zieuwentse ook nog de finale van de 1500 meter. "Op de 3 kilometer kan ik zo al drie meisjes aanwijzen die heel moeilijk zijn te verslaan. En de 1500 meter is niet echt mijn ding, ofschoon die afstand wel steeds beter gaat. Die 1500 meter blijf ik erbij doen, omdat je er op andere afstanden alleen maar beter van kunt worden", aldus Te Molder die bij haar vijf kilometerrace in Utrecht haar beste tijd over drie kilometer verbeterde in 10,41 minuten. Ze is nu een van de favorieten van het RTA in Emmeloord. De ploeg gaat met acht man naar het NK. Tegenvaller is het afhaken van regerend Nederlands kampioen op de 400 meter Joris Petterson die zich deze week af moest melden vanwege hamstringklachten.

Lisa te Molder studeert voor onderwijsassistente en wil vervolgens naar de Pabo. In haar studiekeuze legt ze de lat bewust niet al te hoog. "Misschien zou ik een zwaardere studie op kunnen pakken, maar dan komt alles in het gedrang. De sport is belangrijk en daar houd ik dan rekening mee bij het kiezen van een studie. Aangezien je in Nederland niet rijk wordt van de atletieksport, zal ik ook een diploma moeten halen", meent ze.

Als lid van het Running Team Achterhoek is Lisa te Molder bezig met topsport. Ze vindt het een voorrecht om van dit team deel te mogen uitmaken. ,,De afgelopen paar jaar ben ik dankzij het team met grote sprongen vooruit gegaan. De begeleiding is zeer professioneel", doelt ze op de trainers en begeleiders onder leiding van hoofdtrainer Henk Peters. "Men gaat zeer verstandig met jonge topsporters om. Heb je rust nodig, dan krijg je die, moet je er bikkelhard tegenaan, dan wordt er niet anders van je verwacht."

Binnen het RTA kunnen hardlopers zich helemaal op de sport concentreren. Enkele weken geleden belegde de groep zelfs een heus trainingskamp in het Portugese Villa Moura. "Tien dagen lang hebben we twee keer per dag getraind. Het was beslist geen vakantie, maar dat was ook niet de bedoeling van die trip. Zo’n trainingskamp werkt ook in mentaal opzicht positief. Je leeft tien dagen lang alleen met mensen die het allerbeste uit zichzelf willen halen. Alleen van die sfeer word je al beter."

Hoe haar toekomst als hardloopster eruit ziet? De droom is om de top te halen. "Dat is ook de intentie van dit team. Daarvoor moet je keihard werken en de tijd zal leren of je de doelstelling haalt."

bron; de Gelderlander

Stadstraining in Bergen op Zoom

De klok van de Sint Gertrudiskerk heeft net half negen geslagen

Vandaag heb ik eens een keer een training door de grote stad gelopen. Normaal komt dat bij mij bijna nooit voor maar doordat Angelina’s Bed and Breakfast waar we verblijven midden in de stad ligt, loop ik al vrij vroeg over de Grote Markt. De klok van de Sint Gertrudiskerk slaat net half negen en in de begin uurtjes van de afgelopen nacht zat ik hier bij een feestje nog op het terras. Maar dit is wel even wat anders. Het gaat erg rustig maar de eerste zweetdruppels voel ik al over mijn rug lopen.

Wat mij opvalt is dat Bergen op Zoom veel fraaie monumenten en oudere huizen heeft. Zo liggen de stadsschouwburg de Maagd en het oude stadhuis ook op deze Markt. Ik loop verder door een aantal kleine straatjes naar het oudste monument van de binnenstad de Lievevrouwepoort, ook wel de Gevangenpoort genoemd. Het gebouw maakte deel uit van de muren rond de stad en deed later dienst als gevangenis. Ik ga onder de 14e eeuwse poort door en volg de bordjes naar het Spuihuis en de haven. Hier kom ik op de route van een uitgezette wandeltocht terecht en ik gok dat deze tocht door de mooiste stukken van de stad gaat. Ik volg de pijlen en loop door allerlij kleine straatjes en buurten, wat verbaasde wandelaars achterlatend.

Opeens sta ik voor het meest opvallende monument van de stad het Markiezenhof. Tijdens de Franse periode (1795-1814) kreeg het Markiezenhof een militaire functie. Hierna was het in gebruik als hospitaal en vervolgens tot 1957 als kazerne. In het voormalige woonpaleis van de Heren en Markiezen van Bergen op Zoom zijn nu een bibliotheek, een restaurant en het ‘Historisch Centrum het Markiezenhof’ (museum en archief) gevestigd. Als woning van de Markiezen heeft het gebouw een groot aantal veranderingen ondergaan, waardoor onder andere de pitoreske binnenplaatsen zijn ontstaan.

Na drie kwartier ben ik terug, wek de anderen en schuif even later aan voor een heerlijk ontbijt.
Voor enkele foto’s klik op onderstaande link

fotoalbum

IronMan, wat een doorzettingskracht!

Zegt een zoon tegen zijn 55 jarige vader: Pap, wil je een Marathon met me lopen? De vader, die zelf een hartaandoening heeft, zegt desondanks ja. Ze lopen een Marathon samen. Zoon vraagt: Pap wil je nog een Marathon met me lopen? Vader zegt weer ja. Op een dag vraagt de zoon aan zijn vader: Pap wil je de IronMan met me doen?  De IronMan is de zwaarste triathlon die er bestaat (4 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en vervolgens 42 kilometer hardlopen). Vader zegt weer ja.

bron: RunningRonald.nl

Wij vinden het al heel wat als we een keer een Marathon of de 60 kilometer van Texel lopen en dat is het ook. Maar neem eens even 5 minuten de tijd om het bovenstaande filmpje te bekijken (geluid aanzetten). Sommigen van jullie kennen het misschien al maar aan het eind van het filmpje zit ik haast met een brok in de keel te kijken naar het doorzettingsvermogen van vader en het genieten door zijn zoon. Indrukwekkend en wat een prestatie!

Training in Laren (Gelderland)

Tien atleten uit Aalten lopen in Laren

De afgelopen zes jaar worden we in de zomermaanden uitgenodigd door Gerrit en Joke ter Haar om met onze atletiekvereniging AVA’70 een training te volgen in de buurt van hun camping de Bosrand in Laren.

Deze keer heeft Gerrit drie route’s uitgezet op het landgoed Verwolde van ruim zes, tien en dertien kilometer. Na zo’n drie kilometer lopen komen we bij de dikste eik van Nederland. Hier staat Joke ons al op te wachten met allerlei lekkere dingen. Dit wordt door iedereen erg gewaardeerd en na de pauze is de eerste afsplitsing een feit. Het niveau wordt er niet veel hoger op en sommigen maken zich al druk over het verschil tussen luchtig en tochtig. Wie het weet mag het zeggen!

Nadat we weer in de buurt van de camping komen blijven er nog vier atleten over, die er nog zin in hadden om een extra lus van ruim drie kilometer te maken. Bij enkelen is de energie nog niet op en bezoeken nog even de speelplaats.

Na de loop hebben we bij de caravan, onder het genot van een hapje en een drankje, nog een tijdje gezellig zitten napraten. Gerrit en Joke, namens de gehele groep ontzettend bedankt voor de mooie route’s en de hartelijke gastvrijheid.

fotoalbum

Marieke Prinsen en Theo Stronks

Bredevoort 7e Intratuinloop

De vlag kan uit

Vandaag kan de vlag uit en is het feest. Merle is geslaagd voor haar HAVO examen en als ik om iets na drie uur thuis kom van mijn werk zit de eerste visite al in de tuin. Dit loopt de hele tijd zo door en als even na middernacht als laatste een bekende hardloopfamilie vertrekt hebben we een mooie dag gehad. Na enkele tegenvallers dit schooljaar zit het dan ook eens een keer mee voor Merle. Het is dan ook een prachtig om iemand zo te zien genieten.

Het lijkt me beter om vandaag maar niet aan de wedstrijd mee te doen maar onder de visite door ben ik nog even naar het Walfortbos gefietst om naar Bram te kijken, die zich heeft ingeschreven voor de 5 kilometer van de Intratuinloop. Afgelopen zondag in Hoog-Keppel loopt hij een tijd van net boven de 20 minuten en zijn doel voor vandaag is om er nu net onder te lopen. Als ik op de Stationsweg sta, is het een mooi gezicht om het lang gerekte atletenlint aan te zien komen rennen langs de Winterswijkseweg (zie onderstaande foto).

Als de laatste lopers gepasseerd zijn fiets ik langs de beek naar "Havezate ‘t Walfort" waar de eerste lopers al weer langs komen. Bram zit in een leuk groepje met Erwin Wamelink, Henk Woolschot en zijn haas Henk Mengers. Ik maak zelf nog enkele foto’s en ga weer snel naar huis toe. Als Bram een poosje later thuis komt hoor ik dat hij een tijd van precies 20 minuten heeft gelopen. Een knappe tijd maar hij baalt ervan dat hij niet een paar seconden sneller heeft gelopen maar dat komt ongetwijfeld nog een keer.

uitslagen

nog enkele foto’s

site organisatie

Intratuinloop prooi voor Lars Duistermaat

Verslag van de Intratuinloop in Bredevoort

Lars Duistermaat, met op de achtergrond Gerrit Dijkslag

Intratuinloop levert parcoursrecord op voor Duistermaat

Door Benno Stevering

Lars Duistermaat uit Winterswijk scherpte het parcoursrecord van de jaarlijkse Intratuinloop aan naar een tijd van 34.58 minuten. De man van Archeus liet  Eric Demkes, de houder van het oude record en lid van de organiserende vereniging AVA'70 uit Aalten, de hakken zien. Net als vorig jaar zegevierde de enthousiaste Ingrid van Zolingen uit Aalten bij de vrouwen in een mooie tijd van 45.10 minuten, waarna Heidi Jentink uit Lichtenvoorde dit keer de tweede plek bezette in 47.31 minuten. De vijf kilometer leverde bij de mannen een prooi op voor Gerrit Dijkslag uit Aalten met 17.22 minuten. Clubgenoot Arjan Weijenborg van AVA'70 wist de bijna vijftigjarige Wim Helmink voor te blijven en realiseerde 17.46 minuten, waarna de steeds dichterbij spurtende Helmink zes tellen later de klokken liet stil staan. Superieur liep de triatlete Brigit Landewe uit Boekelo naar een snelle tijd van 18.48 minuten. Judit Westervelt uit Aalten nam genoegen met 20.45 minuten en werd tweede.

Met veertien seconden verbeterde Lars Duistermaat van Archeus uit Winterswijk het oude parcoursrecord van Eric Demkes van AVA'70 uit Aalten.  De jonge atleet Duistermaat liep een nette tijd van 34.58 minuten over de tien kilometer lange Intratuinloop. Demkes die onlangs nog de dr. Brenninkmeijerloop won in Lichtenvoorde was nog steeds in goede vorm, maar had dit keer het nakijken. Duistermaat over zijn zege in Bredevoort: Na een rappe eerste kilometer in 3.15 minuten, heb ik de gehele wedstrijd alleen gelopen. De botsing met een hond na drie kilometer leverde verder geen problemen op, waardoor ik nog een tussentijd van 17.06 minuten kon noteren. Na zes kilometer kreeg ik wat problemen.   Vervolgens was het knokken om toch nog onder die 35 minuten te lopen. Ondanks dat het lastig was om het tempo vast te houden ben ik blij met dit parcoursrecord!. Dit seizoen streef ik er naar om een tijd neer te zetten rond de 34 minuten.  Daarvoor moet je toch kilometers van 3.24 maken. Voor het snelheidswerk zal Lars de komende periode op de baan tempowerk  draaien voor de 1500 meter en de drie kilometer. Eric Demkes uit Aalten die als tweede finishte in 36.46 minuten, gaf aan het afgelopen seizoen last te hebben gehad van de achillespees. Voor hem was het tempo in de eerste ronde te hoog, waardoor aansluiting niet meer lukte. Voor hem wacht net als de nummer drie, Marco Rutgers uit Doetinchem deelname op 18 oktober de marathon van Rotterdam. Zijn constante pas in de achtervolging op Demkes en eindtijd van 37.25 minuten was immers voor hem een goede graadmeter  voor de conditie op het moment.  Na een hamstringblessure opperde de Doetinchemmer met het resultaat in Bredevoort tevreden te zijn. De Veluweloop in Dieren ging onlangs goed. Daarvoor heb ik meegelopen in Tsjechie, waarbij het resultaat wat minder was.  Die hamstringklachten liep ik op na een baantraining.  Ik merk dat ik mijn snelheid voel terugkomen! Juist dat gegeven stemt me tevreden. 

De 36-jarige goedlachse Ingrid van Zolingen is sinds een jaar lid van AVA'70 en scherpte haar persoonlijk record op de tien kilometer aan naar 45.10 minuten. Het geeft een kick om hard te lopen, het liefst zonder schema's. Maar mijn personal trainer Marco van Rijs geeft me verder wel tips om beter je energie op deze afstand te leren verdelen mede gezien mijn werk in de horeca. Halverwege kwam ik door in 22 minuten. Ik ben blij met deze eindtijd van 45.10 minuten.  Deze tijd liet immers zien dat ik constant heb gelopen met geen verval. Vorig jaar liep ik namelijk nog vijftig minuten. Dit is mijn derde tien kilometer van het jaar. Ik denk dat ik de smaak te pakken heb gekregen. Alleen het moet niet te warm worden. Dan vind ik het wat minder prettig om hard te lopen! De vijf kilometer leverde voor de derde maal een zege op voor Gerrit Dijkslag met 17.22 minuten. We gingen gelijk weg met de tien kilometerlopers. Dat tempo lag me na drie kilometer een graadje te hoog, waarna ik Lars van me weg liet lopen. Bij de vijf kilometer kwam ik vervolgens zelf winnend over de eindstreep. Een belangrijk pluspunt vond ik ook dat het parcours goed was aangegeven.  Onlangs liep ik mijn  beste wedstrijd van het jaar in de Gerard Terbroke Memorial te Aalten. Alleen de eindtijd was wat aan de langzame kant. In het najaar wil ik nog wat snelle wedstrijden lopen. Ik denk daarbij aan de zes kilometer in de Posbankloop.Met deze zege in Bredevoort, kan ik nu met een tevreden gevoel mijn vakantie in!. De snelste vrouw Brigit Landewe uit Boekelo  liep naar een tijd van 18.48 minuten, amper veertien tellen langzamer dan in de Rijssense bergloop. Met dit gegeven hoopt de triatlete dit jaar in de zeventien minuten te lopen. Haar reactie mocht niet uitblijven in dit relaas: Ik ben hier zeker blij mee. Toch vond ik het best nog benauwd . Vrij vlot kreeg ik last van een droge keel. Binnenkort staat er nog een kwart triatlon in Rijssen op de planning. Ik vind het erg prettig het hardlopen af te wisselen met af en toe een triatlon. Naar mate je ouder wordt is dit een uitstekende afwisseling. Mijn doel is nu ook om de kortere afstanden vast te houden om de snelheid erin te houden. Anderhalf jaar geleden is onze jongste geboren. Sindsdien blijf ik me actief bezig houden in de triatlon en hardlopen met als doel er nog steeds weer wat seconden af te knabbelen. Ik hoop dat mijn ultieme doel om ooit nog eens in de zeventien minuten te lopen realiseerbaar zal zijn!

Judit Westervelt uit Aalten bezette de tweede plek in 20.45 minuten. De Doetinchemse atlete Els Moorman werd vijfde, maar liet met haar 21.04 minuten zien dat ze nog genoeg snelheid in haar benen heeft.  De Intratuinloop Bredevoort leverde fraaie resultaten op voor de in record aantal aanwezige deelnemers. De sfeer was dan ook opperbest, mede dankzij de uitstekende organisatie van AVA'70,  de plaatselijke entourage en een snelle uitslagenverwerking. Ook de belangstelling bij de jeugd in Bredevoort was erg groot. Zo won bij de jongens Jordi Kaemink  de 2 kilometer in 6.46 minuten en Ruben Boekelder, beiden uit Bredevoort de 1 kilometer in 3.29 minuten.  

Foto’s van de 7e Intratuinloop Bredevoort – deel 2

Links Theo Schootman en rechts Wim Brinkman

Herman Vreeman heeft ook een heel aantal foto’s gemaakt van de 7e Intratuinloop in Bredevoort

Klik op de link voor het album

fotoalbum

Uit de oude doos - Grachtenloop Bredevoort 1983

Winnaar Willy te Marvelde (startnummer 112) bij het begin van de wedstrijd

Staat er dit jaar in Bredevoort alweer voor de zevende keer de Intratuinenloop op het programma, in het verleden vond er in dit stadje in de zomermaanden altijd de Grachtenloop plaats. Ik heb zelf nog een aantal gegevens van 1979 tot en met 1999 van deze wedstrijd, dus is deze loop zeker 20 keer gehouden. De uitslagen geven nog een aantal bekende winnaars uit die tijd aan, onder andere Freddy Gijsberts, Ruud Onland, Gerrit Dijkslag, Jan Wolbrink, Arnold Boschker, Gerrit Jolink, Jos Kemperman en Patrick Temming.

In 1983 toen bovenstaande foto is genomen won Willy te Marvelde de 6.500 meter van de Grachtenloop in Bredevoort. De atleet van ASV Eibergen zegevierde in 20 minuten en 40 seconden. Tweede werd de Vries uit Hengelo op 9 seconden en derde Vossers uit Doetinchem op 18 seconden. Te Marvelde bouwde vanaf het begin een regelmatige voorsprong op, die hij niet meer uit handen gaf. Bij de dames won AVA’70 atlete Anita Hubers in 29,58 minuten.

De Grachtenloop, die ook een jeugdloop omvat, telde 200 deelnemers, 80 meer dan in het jaar ervoor. Dit kwam waarschijnlijk doordat er meer prijzen waren. Dit vanwege het 25-jarig bestaan van de Stichting Volksfeest, die de Grachtenloop altijd samen organiseert met AVA’70 uit Aalten.

Ik vond mezelf nog in de uitslagen van 1992 (24,52 min) en 1994 (23.52 min) terug. De eerste jaren dat ik aan het hardlopen ben.

Uitslagen uit 1983

Hoog-Keppel 2e Keppelrun 5 km – 19,09 min – 1e plaats M45

Van rechts naar links Henk Mengers, Bram Wevers en Geert Wevers

Samen met mijn zoon Bram en Henk Mengers ben ik vanmorgen naar de 2e Keppelrun in Hoog-Keppel gegaan. We gaan alle drie de vijf kilometer lopen en finishen rond de minuut van elkaar. Ik heb al eerder geschreven dat mijn vorm momenteel iets minder is dan ik gewend ben maar dat Bram maar 56 seconden na mij over de streep zou komen had ik eigenlijk gezegd nog niet verwacht. Het voetbalseizoen van hem is net afgelopen en van de week heb ik één keer met hem getraind. Hij heeft toen ook nog een 1000 meter op de baan gelopen en deed dat al in een mooie tijd van 3.17 minuten.

Aan de Keppelrun heb ik nog nooit meegedaan maar ik moet zeggen dat de organisatie het perfect voor elkaar heeft. Een ruime parkeergelegenheid, een mooie inschrijf- en omkleed accommodatie en veel vrijwilligers. Ook is het parcours rond start en finish goed afgezet en de ronde op zich is erg mooi. Een minpuntje vind ik dat je het laatste half uur voor de start niet meer voor desbetreffende afstand kunt inschrijven. Dat ze zich hier ook strikt aan houden ondervind Stefan Scanu maar gelukkig voor hem kan hij nog meedoen aan de 10 kilometer.

Voor de wedstrijd vind ik het al aardig warm maar gelukkig begint het onder de wedstrijd iets te regenen. Direct na de start loopt er al een groepje van vier personen weg en zij zijn dan ook veel te sterk. Een eindje achter dat groepje kom ik met nog drie anderen te lopen. In de eerste kilometers kan ik goed mijn kopwerk doen maar dan loopt Evert Dorregeest langzaam bij ons weg en blijf ik met Jos Slutter en Peter Wissing over. Jos loopt erg sterk en Peter kan op dat moment weinig kopwerk doen. Ik krijg steeds meer moeite om hen te volgen en in de laatste kilometer loop ik ongeveer 20 meter achter hen. Ook Jos krijgt het dan moeilijk en ik probeer nog één keer aan te zetten en ik loop al vrij snel naar hem toe. Ik loop gelijk door naar Peter en met een laatste versnelling heb ik hem ook te pakken. Toch is het iedere keer weer een mooie strijd tegen mijn leeftijdsgenoten en houden we elkaar aardig in evenwicht.

uitslagen

site organisatie

Tweede Keppelrun prooi voor Groeneweg


Jos Slutter, Peter Wissing en Geert Wevers

Bram loopt een nieuw persoonlijk record van 20,05 minuten op de 5 kilometer